Carmina Seraphini Pastori

111쪽

ELEGIA XX.

In Reainreetione Domini Sat euris, lacrymisque datum: procul este dolores Nil nisi festivum, nil nisi grande Sonet. Excute sollicitos tristi de pectore laetus Natura, et plausu, laetitiaque fremas. Exue te suscis tenebris , et nocto maligna Candide sol: terris fulguret alma dies ;Et pontus sternat spumantes turbidus undas: E nostro excedat barbara cura sinu.

Tune decuit solvisse in moestos lumina sietus, Debuit atque ingens scindere corda dolor, Cum summum diro laceratum verbere Regem Immani hostilis perdidit ira nece. Exultent eantuque viae , tremituque secundo, Nil nisi sestivum, nil nisi grande sonet. En surgit roseis felix Aurora quadrigis, Et teistem ditat luce beante Polum. sandidior propera: te votis omnibus unam Exposcit tellus, expetit alma Fides. Fallor, an ingenti tremere omnia visa fumultu 3 Excutitur vastus, qui tegit ossa lapis. Procumbit caeea captus sormidine miles, Qui iuxta tumulum cuspide cinctus erat. Insigne extollit devicta a morte trophaeum , Victor de dieo funere Christus adest.

Oh oculis iucunda meis , festivaque imago lInfernum stringit dura catena duceml Diuiti co by Corale

112쪽

Qui Deus insidias homini molitus iniquas,

Aeet vexavit sub ditione viros. Infremat , et stΥgium eructans de gutture virus Ferrea nequidquam vincula dente premati At genus humanum crudeli compede reacta

Vietori Domino carmina laeta canat. Deadiant divo faventes vertice erines

Hisque tuis cedas, pulcher Apollo, eomis.

Candida circumdant sacrum Velamina Corpus. Nunc nunc delapsa candidiora nive. Majestate micant oculi, vultusque beatus:

Ingens exornat Vulnera aperta nitor. Uulnera coelestis certissima causa salutis,

Quae furor infixit, sed mage Divus Λmor. Vulnera spes hominum, moestis fiducia rebus Uulnera, quae summi pandidit Axis ilee: Victorem Dominum plectris resonantibus emet Patrum quae obscuro limine turba veniti Hane Abe t justus, Noemus servatus ab undis, Hunc Ahram meritis , conspicuusque fide , Hune Isae, Jacob, Moses, Davidque sequuntur, Illius et laudes vaticinata Cohors, Et elarum celebrant laetanti voce tryumphum Et dirae mortis spicula fracta eanunt.

Coneidit in actum telum, salx horrida rupta est: Nil nisi sestivum, nil nisi grande goneLVietori eircumvolitat penuata juventus,

Et Domino plaudit terra, Polusque fiuo. os etiam Domini tollamus earmine laudes, Laetaque sestivis insonet aura modis.

113쪽

ν aux

meipe B ex supreme tibi quos reddit honores

Quamvis mortali lingua caduea fiono. Eme nos elemens hoe tanto munere dignos, Ut mens e vitiis surgat iniqua malis, Utque reae vietor mortis, nil morte paveseis morte ita eductos vita perennis alat.

ELEGIA XXI.

Paraphrasis . Stabat Mater Ante Ceneem stabat diris exercita curis Pendentem Natum dum videt aegra Parens. Cuius satali laceravit vulnere. Pectus Ensis sanguineus sortis amoris opus. α quam funesto suit hase deperdita luetu Uniea eum proles morte perempta suit. Infelix Malee erudeli saucia telo Dum trepidans Nati vulnera acerba videt. Dum Matrem exanimem diva eum Prota dolentem Cernunt, quae diro eoeda dolore vacent teuis non vuInisset gladii persentiat ictus, Dum Prolem, et matrem barbara poena terit 7 Si videt innumero concisum verbere Natum, Si vides hune tristi claudere morte dies, Quin aliquis euret promptum praebere laxamen ZFecere hoc gentis crimina dira suae.

114쪽

Eia age, coelestis Mater dulcissima Amoris; me, ut tecum illacrymem, Vulneret usque dolor. Λt doIor, ut summo placeat Genitoque, Patrique,

Usque meo exura corda supernus Amor.

Hoc precor, hoc animo Posco, lacrymisque profusis Coedo Almi Nati vulnera fige meo. Eius, qui voluit pro me tot ferre dolores,

Poenas ingentes divide, Mater amans. Fac ut perpetuos in fletus lumina solvam, Dum mihi moerenti vita superstes erit. Tecum stare opto planctu sociatus amaro Juxta seralis robora dira Crueis. irgineos inter coetus, clarissima Virgo, Fae ieeum assiduis sietibus ora rigem. Fac mea vulnifieo discindi peetora ferro, Pectora, quae Christi sanguine ubique stuant. Ne cremer asternis tenebroso in earcere tammis me, preeor, extremo, Virgo, tuere die. Christe, meae vitae fragili cum earcere Solvar, ac laetam ut palmam, Matro favente, seram. Cum mors abscindet fatalia stamina vitae, Ni detue diva in saede perennis honor.

De Parius Expectatione Nascere, magne Puer, s oboles dileela Tonantis, Una salus mundi nascere, magne Puer,

115쪽

Aurea lux properat, Properat iam lumen amicum, Quod tristes Iuetus, funera et atra luget, Quod euras sedet, lacrymasque Per ora volutasQuod nobis miseris gaudia blanda serat: Expectata dies adflat mortalibus aegris: Quis velit elapsis ingemuisse malis' Insidiis rabidus Satan nos pressit iniquis, Dum trivere hominum vincula dira pedes. Leitiisero inficiens mortalia corda veneno Gaudet et illusa perdere morte Viros. Excedant stygiae pestes, artesque nefandae, Insidiae exeedant, diffugiantque doli. Gaudia seri Insans divus, cui aeterna Potestas, Una salus Mundi naseere, magne Puer. Vulneribus natura voeat te saueia diris, Atque humili promptam eorde precatur opem, Te Coeli votis serventibus invocat aula, Invocat, angelicis heu viduata choris, Ut vacuas homini Iiceat conseendere sedes Unde ruit divo lataine pulsa cohors. Nascere, magne Puer, soboles diloeta Tonantis,

Dat ridens noetim nune libi terra deeus.

Nune vera Iaelitiae nascantur Seecula tecum, Et serpens vetus, Et dira VPriona radant.

Amieto redeat nunc aetas aurea mundo, Prospera nunc regnet pax, et amica Fides. Horrendumque fuga bellum, eaedesque eruentas, Discordes almo laedere junge viros. Devinctus duris centum post terga catenis Dira super residens infremat arma turor.

116쪽

Tu populi noxas, immania crimina dele, Ut semo in Patrem flagret amore tuum, Et tangat Patrem pietas, et sulmina ponat, Mitia det nobis cunctaque propitiuS. Nascere, magne Puer, fundet eolocasia tellus, Cum pergrato hederas baccare tandet humus.

Non metuent pecudes urSOR, Saevosque leones,

Plena serentque greges ubera lacte Domum. Idam tellus inarata dabit cerealia dona

Quercubus e duris roscida mella fluent. Exultans orbis tanto Iaetabitur ortia: Nascere, magne Puer, nascere tempus adest. gelicae expediunt turbae refotiantia plectra Et fundunt nato Principe dulce meIOS. Nos etiam ad cunas Iaeti properabimus almas, Et dabimus plantis oscula plura luis. I res aderunt Cliarites nectentes norida seris, Λ tque aderunt cunis gratia, riSus, amUr. Nascere magno Puer, Soboles dilecta Tonantis, Una salus mundi, nascere, magne Puer.

ELEGIA XXIII.

D Festivitate SS. Apostolorum Petri , et muti

Pectine sestivo pulsentur eburnea plectra, Musa, et grandiloquas disce movere Fides. Romuleas arces celeri contende volatu, Gaudia nosce, quibus Tibr3dis unda sonat.

117쪽

Quaelibet augusta decoratur semita Pompa, majestate gravi Templa superba nitent. Felix Itonia nimis, summis tot honoribus aucta Armis ante, at nunc Religione potens. Romulus incestat fraterno Sanguine muros, Dum vult insontem Aternere caede Remum. Te te nobilitat Fidei coelestis uterque Princeps, dnm proprio sanguine sparSit humum. Roma prius seelerum foeda caligine mersa Excutiens tenebras luce beante micat:

Evibrat et claros radios, splendoreque divo Illustrat cunctas, axe iuvante, Plagas. Quae spoliis onerata prius, vastisque raPinis

vexarat tristi littora quaeque iugo, Largitur populis pietatis jura, fidemque,

une lacta est supereae certa Magistra Viae. Insurgant hostes inserua bile furentes Coneidet infractus laeti adamante furor. Iaetabit Petri navem spumantibus undis Obruere at numquam dira procella potest. Relligio ex oculis pandens felicia signa Apparet niveo tegmine cincta meis. Haec mihi detrusos errores monstrat, et orci Agmina sub stygios ire eoacta Iacus. Seeptra haec nascenti Fidei meditata ruinam, Regnantum et fractas ninnc mihi paudit opes. Nigra confusos Sapientes noele revolat, Omnia et a claris parta trophaea viris. Petro orante, Magum, fuerat qui vectus in auras Horribili casu praecipitasse docet.

118쪽

Invictos animos hilaris constantia tollit, Qui negum tumidas nil timuere minaS. Qui laeto immanes vultu subiere dolores, Qui infamem grandi corde tulere necem. Hic cerno fixum erudeli in robore Petrum Cervice inversa reddere Coelo animam. Illie seralis Pauli caput abscidit ensis Fonteque de triplici subsilit unda fluens. mox e divino nascuntur sanguine, lotum Quae decore ut, fidei germina mira, solum. Ad faustos tumulos servens hinc conssuit orbis, ossibus et sacriis redditur almus honor.

Eia agite, o Fidei Patres, defendite Romam, Saevaque Faenarii Rangite tela Ducis. Candida lux, tenebris pulsis, bis sulguret oris Et dueat laetos Itala terra dies. Reddito selices Populos, sinceraque Semper, Atque animo et socii regnet in ore Fides.

Dinae Mistri ι otum ad petendam Pluviam uos tibi, diva Parens, aegris fiducia rebus

Corde ei et tristis Bicina moesta PrecES. Exurit rabide steriles vapor igneus agros, Atque arens dulcem postulat arbor aquam.

119쪽

uerba cadens moritur, gratus dum deficit humor, Omniaque extremus corpora languor habet. Frustra Pastor avet gelidam sub frondibus imbram, Et muta ad sessum pendet avena latus,

Infirmosque greges premit inclementia Solis,

Exarent sontes , pabula nulla virent. Suplicibus votis imbres optamus amicos, At Coelum veluti cinctum adamante riget. Post tot crudeles poenas, saevosque Iabores,

Queis Italas oras jam duo lustra gravant, Conlaetos animos tandem spes dulcis alebat, Cunctaque seliei prospera vere dabant. Florebant plantae, laetaeque in palmite gemmae, Ridebat pleno vertice amica Ceres. Nos miserosi nimium furit implaeabilis aestus, Et laetas segetes fiamma inimica Forat. Fervida, diva Parens, populi audi vota doIentis, Tristibus et promptam casibus asser opem. Ense sero, tumidisque minis Mars impius Urbes

exavit, spargens sanguine , caede vias. Torva fames, maestas satis est dominata per oras,

Laeta diu nostros copia liquit agros. Quod si hoc deficiant anno cerealia dona Gens eadet horribilis victima certa famis. Haec mala sacrilegi populi rea saeta merentur, Delietis pietas sed tua major erit. Elias obtinuit siccis regionibus imbres, Tu Virgo nostris flecteris haud lacrymis age; Virgo potens, nostro succurre laboridam Scelerum lacerat pectora nostra dolor.

120쪽

Fontibus e superis imo largire, Maiam, Quae in nobis fiat vita perennis, aquam.

ELEGIA XXV.

In funere virginis sponsaeo tu , quae molles superabas, Virgo, columbas, Tu quae Puniceas ore rubente rosas; Cur heu te innocuam primo sub flore iuventae Fratribus a caris abstulit alea dies ZAbstulit et dulci sponso, quo carior alter Non tibi, cui fueras primus, et unus amor. Sic storem gremio Matris telluris hiantem In Vaeuas auras dira procella rapit. Francisca, heu tristi deperdita sunere, tecum Cuncta rapis Patriae gaudia, cuncta Domus, Te nens excrevit turbati Tibrydis unda, Te nevit passis Gratia, di impha comis. Romulei tollant colles ad sidera questus, Sol einxit fusco legmine triste caput. Cum te vitali jam cassam lumine, moesta urbs Ferret per trepidas ad nigra busta vias. Condita sub nigro tumulo iacet inelita Virtus Condita stat tecum Gratia, Forma, Pudor. Barbara mors, flecti mortalibus inscia votis, Tu sinis ut cornix saecula longa trahatrIIuic quae debuerat Cumeae aequasse Sibiliae Tempora, tam properas injicis atra manus7