장음표시 사용
121쪽
Dulcia nec rigidam nexere heu Verba rogantis , Quae possunt ipsas exuperare seras, Frangere vel lapides, vel serrum, forma nec oris Cui Iuno, Pallas, eedit et ipsa Venus7 At saevi lieet, essera mors, sato ipsa superstes Vivet, et aeternos ducet in axe dies. Ipsa per ora Virum volitans Per saecula vivet. Oh dolor, oh Patriae gloria magna suae.
Paraphrasis Psalmi CaXAVI. Qua nuit invisis amnis BabγIonius undis
Sedimus, effusis triste per os lacrymis. Dum te, cara Sinn, Olim iucunda voluptas, Mens videt, et dura perdita lempla manu. Ad salices citharas mutas suspendimus, urbe In media, negat has tangere dextra labans. Exposcat dulces tristi de pectore verSu Exposcat sacros turba Pro ana son S. Gens sera, quae tractos vinxit post terga lacertos, Barbara quae miseros traxit in arva Viros. Insultans, gaudensque mulis queis frangimur, inquit, Dicite nunc h3mnos, queis Prius ulta Sion Personuit; liceat sacrum nunc tandere carmen,
Quos premit horrendo terra inimica iugoZOb Solrma, oh Patriae vita mihi carior aedes, Si uinquam mente evdas, dextera sal iners.
122쪽
uaereat arenti lingua haec nilixa palato, Cara Sion, suero ni mernor usque tui. i eum laetitiaa primi sub pectore sensus Surgunt, sis Plausus unica causa mei. Ob Domine, oh memori maneat lilii mente repostum Crimen Edoni, eum atro milite adusta Sion. Improbus exacuit violenti militis iras,
Fraterna exultans caede cruentus ait.
Perdite vos flammis, serro. VOS Perdit muros, Vasta nec antiquus Stet Supor arva lapis. Infelix Babylon in nostram effusa ruinam, Λ h felix l ibi qui damno reponat, erit. Ille nimis felix qui avellet ab ubere natos , Franget et abreptum SaXa ad acuta caput.
De Diui Pauli eonversia Vel res mortales non curat, ut ante soleba Vel sontes alto protegit Axe Deus, Tristibus heu lacrymis vultus inarata dolentes iPoscit opem trepido corde tenella Fides, Infirmosque pedes timor et serus implicat horror Et vittae eingunt tempora lanereae. Quaeque aris avulsa piis in littore destet Hostia vindictam plurima caesa petit, Et Deus ille gravi iaculatus fulmina dextra Flammanti curru nubila trajiciens, ,
123쪽
Nunc Deus ille rotis super aegra eadavera vectus
Pae iscis graditur, nunc Deus ille taeet
Vei res mortales non curat ut ante solebat , et sontes alto protegit axe Deus. Sic ait insipiens spirans immane, fideles Cum perdit Saulus strage rurente viros. Quid se it at insipiens' es susum in fulmina Coelum, Et sontes mersos caede videre cupit Egupti exitium lux quaeque ergo edet acerbum Omnis littoribus frangitur unda suis.
Ira et amor studio adverso, conamine at aequo
Ante Dei fac iunt aemula vota Pedes. Prima petit poenam, veniam sed postulat alter, At Iabi eupidos fraenat utrosque DeuS. Irruat inscendens rabie stimulatus iniqua, Inque Damascenos hic Leo Pergat agros. Hic manet, hic sternet divina Potentia monstrum, Caedibus hic diris stat posuisse modum. Irruat ille ferox: properat pernicibus alis, Quae flammas spiraus puniat hora caput. Pax, et Diva Themis concordes vincula solvunt Invadunt Sauli pectus, et ira, et amor. Ira statim coelestis aequo deturbat ab alto Dulcis amor properat, fractaque corda Ievat. Et galeam, et clypeum, minitantiaque arma refringit, Eversumque solo proterit ira Duceni. Saueius ille trahit suspiria pectore ab imo, neutis et insanae tristia saeta gemit.
Ira Dei gaudet, nitidis ornatque trophaeis uastam, quae tumidos fulminat hasta reos.
124쪽
Dulcibus ast armis fama meliore triumphat Saevo de Sauli corde supernus ΛmOr. Ioe celeri munit penna, qua protinus auras Findit, et aettiereum constitit ad solium. Quid non cogis amor7 culparum pondus acerbum
Nil gravat, est placidum quod fuit ante surens. Incultumque licet jucundo Dagrat odore,
Quod suror optabat Perdere, Servat amor. Vincit uterque, novis laetatur uterque trophaeis, Pax Iaeta exultat, gaudet et alma Themis. Voceque dulcisona celebrant dum carmine Numen, Mutua laetantes oscula plura legunt. Seque fovent dulci amplexu, quo luce recenti Aer exultat, coelica ct astra nitent. Immundae insipiens noscat deliria linguae, Insana atque ingens comprimat ora pudor. Quae magis aut sortis suit, aut mage provida dextra,
Quae belli, atque ignis dira flagella quatit
Infidos delens populos, urbesque, domoSque Atque dapem trucibus dissipat ossa seris.
An quae uno in campo duplex ex hoste trophaeum, Iustitia, et diva pace favente, refert rium desit superae dextrae ad certamina vires Portentis divis area lata patet. Non lapis electus deerat virtute refulgens , Quem super extrueret templa decora Fides. Relliquias scelerati hominis cur seligit' audax,
Desiste arcanas noscere, Stulte, vi RS.
125쪽
Numinis in gratos erumpat Spiritus hymnos: Fas est, fas summum concinuisSe Patrem. Tu mens, tu Domino laudes innecte potenti, Tantaque sint animo mutaera fixa meo. Qui Aelli tristes disperdit pectore noxas, Aurea propitius qui tibi regna Parat, Eripit aeterno miseram qui e funere vitam, Aspera qui diva vulnera mulcet ope. Cumque ego coelestes suero transvectus in arces. Tune tune coelesti nectare pectus alet. Tunc vota explebit, tune gaudia congeret, annos Induet, utque Aquilae firma juventa novos. Ob vos, quos nimbos inter Patientia sulcit, Durate, aeterno regnat ab axe Pater. Quae vestros animos injuria dira lueessit Protinus overso eardine, fracta eadet. Sie sie oduxit selici tramite Mosen, Gens unebraea gravi sic relevata iugo. Sic Pharias mersit revoluta sub aequora turmaSOh Pater, oh sacili qua pietate nites lNon ille aeternas sub pectore confovet iras, Non ille aeternas intonat aSe minas.., Diuitigod by Cooste
126쪽
Non ille infligit meritas pro crimine Poena ,
Ipsaque sunt nostrum dona secuta scelus.
Ut Coeli convexa plagis terrestribus absunt, Illius in miseros efit ita vastus amor. Solis ut occasus procul est orientis ab oris, Sic nostro amovit crimina foeda sinu. Et Pater in natos, sertur sic ille doIentes In populos, hominum cui bene nota luces. Pulvere constantes novit nos ille , Utrumque, Et Meni, et florum more, perire dies. ita perit celeri cursu, ceu nn minis unda Emuit, inque suum non reditura eaput. Viia fugit; Domini Pietas aeterna: fovebit Illa laborantes tempus in omne viros. Nos timor at sanctus penetret, tum justus ab axe, In fida aethereas pignora tandet opes. Natorum et nati donis potientur opimis, Principis aetherni si modo jussa colant. Regnat ab axe Deus, solioque aeternus ab alto Imperio eohibet cuncta creata Suo. Aligeri prompti ad nutus, virtute potentes Aeterna Dominum concelebrate Chely. Concelebrate Deum praestantes robore turma. , Principis in magni iussa parata Clioors. gens Cuncta creata, precor, regnum qua extenditur in-I'Iaudite cuncta, tuum, mens mea, tolle Deum.
127쪽
In Sampsonis ortu. Laeta dies sulsit, numquam splendentior undis, Extulit auratas puIcher Apollo comas. Isaeidum pectus subeat iucunda voluptas; Quod querulo optastis pectore, tempus adeSi. En Puer excellens ingressus Iuminis oras, Conteret hic praestans agmina dira puer: Huic adamante sinum munit sortissima virtus, Huius et invictum brachia robur alet. Anteit illius gressus, eladesque, timorque, Quique hostis perdat barbara castra, suror. Hujus in exortu iam nune sera Terra Philistim Expavet immani subdere colla iugo. Non acies illum serro, lacibusque potentes Prosternent: datae servidus Ultor adest. Quo magis hostiles glomerantur in atra phalangcs Praelia, in adversos saevior ille ruet. Non sic pallentes irrumpit dirus in agros
Horrenda immanis eum movet arma Leo. Invictus Sampson trepidans ut conteret agmen , Et rumpet saevas vasta per ar a manus. Eveniet: sperate decus, sperate salutem,
Pollieiti Numen firmat ab axe fidem.
128쪽
Angelus aethereis nuper delapsus ab oris Edoeuil laetum dulcia sata Patrem. Eveniet: iubet esse Deus: vos pellite longos, sae idae luetus , frangite triste iugum, Candida laestivo cu nabula spargite store, Exorto Puero munera serte viri. Oh quae majestas ridenti fulget in oret Hine nobis ingens gloria, certa salus. Exeipe, blande Puer, risus, Plaususque Parentum, Excipias Populi publica vota tui. Oh eitius matura dies tibi roboret artus,
Iutandosque premas axe lavente viros. Insgnes laeto tollemus pectore laudes, Et dabimus eapiti sulgida serta tuo.
Care Pater, Ileeat teneris his moeibus uti Quas non obsequium, sed bene landit amor, Care Pater iam lux infausta, inimica propinquat: Nostro te evellit flebilis hora sinu. Heu propere excedis, suprema hace verba dolentum, Aspeetuque sevi telalia sata negant. Parthenopes Divam iussu transvectus in oras Cum desiderio deseris heu latrFinas.
129쪽
Tu nobis aderas monitis sapientibus ultro, Tu duleis Frater, verus amicus eraS. Non sie assectu tenero sua pignora lavit Cara parens: nostrum quae tibi cura sulti Corrigeres sontes, vel Solavere dolentes, Λssectus teneri splendida signa dabas. Care Pater, satius suerat, si sata parabant
Discessum, vultu nos caruisSe tuo. unc tua nos pietas, et amor, nunc cura, laborque
Tutari Juvenes quo tibi dii leo fuit
Λelerni exposcunt monumenta extrema doloris. Λusugit a nobis pax, et amica quies. Usque aderit menti praesens lua dulcis imago, Ε nostro numquam cedere corde PoteS. Λt tecum vivat Juvenum tibi suavis imago , Inque tuo nostri pectore vivat amor. Excipe nunc flentis turbae servcntia vota, Et tibi pro votis Terra secundet iter. Exurgant valles, montes sua culmina sternaut Non laedat celeres bruma, geluque rolds.
Non te Perturbent effusi e nubibus imbres, Carcere tu ventos , Eole, claude graves. Sis sospes , felixque: luis cervicibus instant Si adversa nil potius tempora nostra premis ni. Vive diu , sanctisque imple virtutibus orti m. Quanta Dei in Regno stat libi parta segesi Extremum nune triste vale, Pater, excipe: Pauli Ad sanctos steterat sic pia turba pedes. Vive memor nostri , quod si te laesimus unquam, Hietas animo erimina nuStra tuo.
130쪽
Poena est immanis lacessat quae corda: gementinespicito tibi cor ... cor tibi mite ... vale.
In horribili Terraemotu Me miserum i quanto dissultat murmure Tellus lEa aperit fauces rupta vorago truces. Fundamenta Iahant, magnoque emota fragore
In Praeceps fiaxis saxa revulsa ruunt.
Ilue horribili fremita Coelum omne remugit: Nos eaedem ad diram certa ruino vocat. Haud secus ingenti tonitru sua viscera rumpit, Sulphureosque minax egerit Ethna globos. os miseros i fragor ater acerbam Numinis iram Pandit, et ultrices in sua iura manus. Sie olim Hebraeos insana fronte tumentes Immani sontes obruit exitio. Terra sui paret Genitoris nutibus, ardet Sagrilegos atra perdere fauce iros. En concussa metu tristi scelerata Iibido Expavet, et tumidus fastus, opumque fames. uno ubi ventosae perversa superbia mentis, Contemptrixque Deum, nune ubi vis animirExpallent, lacrymantque: Deus nunc nose itur illis Pallida nune tristis conficit ora pudor. At tu parce, Deus, tellus nec eardine ηyrso