장음표시 사용
11쪽
postquam avide perlegi, in eas Symplegades incidisse me sensi
unde nullus patet exitus. Nam neque silere mihi liberum est consulto a tali viro, de rebus maximi momenti; neque eradicere sine multorum offenso-R quam tamen absit ut vitem cum veritatis dispendio. RO
12쪽
SA M. OCHARTI Rogaveram cur vestrates, hic in Gallia pro causa Regis ex les, communione cum nostris Ecclesiis fere abstinerent. Re
spondes nos plerisque illis non sine causa est vjectos ut qui idem sentiamus cum Analiae Presbyterianis. Quorum placita tria haec esse vis. I. Epsο- patum rem tendum ut jugum Tyrannicum plane Antichristia
num Montra Presbyterorum or idinem tibique o ab omnibus esse ample ctendum, ut jure Dirino sta
bititum. 2. Presbyteros in iis o
mnibus quae ad Ecclesiam quoquo J
modo pertinent summam habere potestatem; nec ab eorum summo collegio ullam dari provocatio nem. 3. Item Reges posse vi armis a subditis cogi in ordinem ct se praebeant immorigeros, de solio deturbari, in carcerem conjici, si in ius, per carni cem deni que capite plecti. Atque haec illorum
13쪽
lorum placita , piissimi Regis
vestri sanguine lati per esses an ita. Quibiis si flentimur, pro ut vos suspicamini , vestrates ' secessionem a nobis ure fecisse icontendis. Sin minus, id a me is elis ut docendo id quod res cst, vestras Ecclcssas ab errore, nostras a scandalo liberem. Quod idem est ac si me roges, Ut te regni vestri Regios
'artamentarios, ego homuncio sedeam inquam disceptator& arbiter eas lites dirempturus, quae Per to annos Britanniam vestram pro Beatorum Insula o lim habitam , non exercuerunt
runt. Et hos vel illos vel utros que in me provocem, prout hinc vel illinc vel utrobiq; pec catum csse docuero Tamen,
modo ne mihi sit fraudi quod alicubi fera suspenso gradu, perici plenum opus aleae tra-
14쪽
6 SAM BOCHARTI nanc incedens per ignes suppostos cineri dolo se conabor ad singula respondere cum ut tibi satisfaciam , tum ne silentio meo nostrarum Ecclesiarum
causam prodidisse videar, qui bus vestrorum iniquis suspicionibus foedam labem aspergi
Quaestio de Psopatu iresbyteratu, quam primo loco ut gravissimam proposuisse videri possis, meo judicio est levissima. Et dissidium ea de re natum videtur nullo negotio pos se conciliari , modo absit studium partium, quod in insula vestra plerosque abripit ita
rum contentione de hoc selo disputent tanquam pro aris focis , ac si in eo sita sit Religionis prora iuppis. At nos
putamus parum referre utrum ab Episcopis, an a Presbyteris guber-
15쪽
EPIsTOLA. gubernetur Ecclesia , modo gnaviter fideliter obeant munus suum quiqui tandem ad clavum sedeant. Si de Anti quitate res est, cum Hierony mo plane sentio Apostolorum aetate inter Episcopos ires byteros nihil titisse discriminis, communi Presbyterorum con 'lio Ecclesias furis administratas. Itaque Presbyteri Episcopis omnino sunt antiquiores. Interiri Episcopale regimen esse antiquissimum paulo post
Apostolos per universam Ecclesiam inauno cum frustu obtinuisse, si mihi compertilli mum. Nec Apostolorum pra xim puto vim habuisse legis, in
Proinde tam qui Presbyteralem quam qui Episcopalem ordimem uri Divini esse asserunt, videntur i αλκηὶ μύργοι ζ μεσου λοιμοι ρῖν. Iam si roges A utrum
16쪽
utrium sit consultius, ut Episcopi, an vero ut Presbyteri prae sint Ecclesiis, idem erit ac si rogaveris utrum proes et ut penes Regem, an ut penes Magnates, an ut penes Populum sit summum rerum arbitrium. Quae quaestio non potest uno verbo decidi. Quia aliis Monarchi cum, aliis Aristo craticum, aliis rursus Democraticum regimen est aptius. Nec ubique vivitur
iisdem moribus. Nosti post Tarquinios Regium nomen Romanis diu fuisse cxosum.
gabant se sine Rege vivere posse. Ita plane in Ecclesia, quidam Episcopali regimini sic assile
Verunt ut eo carere iacfas putent. Alii Presbyterat regi men Episcopali praeferunt vel quia sub eo nati si
17쪽
sunt nimio turgere fastu, sin δε απο μ ν tyrannicum imperium de enerasse. Hi igitur opus si mutua tolerantia Et
si qua vel nobilium vel plebis
pars notabilis ad Episcopale regimen summis votis adspirat, author essem ut tam illis permitterentur Episcopi , quam Presbyteri aliis qui ab Episco pali jugo abhorrent com muni non passtorum modo, sed populorum sui Tasio in sin gulis Provinciis res naec transigeretur. Quod si verum es Episcopos lapsu cmporum multa usurpaste perperam, quae non fueritu in usu apud veteres, unde factum sit ut haec potes a merito piis sit exosa terribilis, quidni Tenediabi penni resecare posset Synodus hares etcλο ad purioris Ecclesiae normam sic at A ue tem-
18쪽
SAM. Bo CHARTItemperare, ut non stipersit amplius legitimus querella locus Recte observat vir doctissimus, in Episcopatu tria es quae non
ργον, seu pastorese munus quod Episcopis Scriptura tribuit - ροχlia sive eminentiam in reliquos Pastores , quam illis
concessit Ecclesia vetus; minatum in Domini cleros, quem in hac saeculorum faece Onnul li proterve sibi arrogarunt. Proinde primum esse Dipini juris, secundum Ecclesastici, ter tium vero nulliis, merami surpationem. Adeoque Ecclesiam primo carere non posse, secundum posse ferri, tertium plane esse abolendum. At pro plex abusum usum tolli necesse non es , donec emendatio
nis spes plane decollaverit. Et res ipsa dis inguenda es 4b adnatis vitiis. Querelae de Episcoporum
19쪽
porum fastu tyrannide non hodie primum natae sunt. phesinae Synodi Patres jam O lim metuebant μὴ ἰερουργ ις ς γ πηρεις δυηπι , ne uisiopali dignitati sacrafunctionis obtentu, scularis authoritatis typhus obreperet. Et iis aequalis Isidorus Pelii siola Epistola ad Theodosium , quae est Ia . lib. a. Epi scopatum alicubi esse ait τυυν--
laudem Athanasii, praesules csse
20쪽
cum omnia violenter pervaserint, tandem pietatem etiam Tyranni
i elis in veterum doctorum scri lptis cum nihil occurrat re lquentius, tamen nemo est re lpertus qui de abolendo Epi lscopatu cogitaverit. Quin Ae rius ab aliis pro Schismatico, ab aliis etiam, qui schismaticos
omnes haereticis accensebant, pro haeretico habitus est , coquod in ordinem naturari crum violentius insurrexerit,&ab iis secedendum esse pronuntiaverit, qui discrimen inter Episcopum iresbyterum Ecclesiastica consuetudine quo modocunque invectum, admiserint. Cavendum igitur ne
incidamus. Neve rigor nimius, o plusquam Vatinianum in Episcopos odium, eo imprudente adigat, ut veteri Ecclesiae dicam