Iuris et iudicii fecialis, sive, iuris inter gentes, et quaestionum de eodem explicatio

231쪽

ens, Senatum consuluit, ubi Selva Praeses Curiae, ad infirmandam pacem CardinalicZabare ilae aut horitate usus, exemplo Iohannis Regis Cypri, qui a Genuensibu captu fidem non servavit, censuit, sua sit. Quod vi ac metu factum erat, ratum haberi non oportere; Quam opinionem miratur Bodinus, tanti Senatus Principem, non erubuisse, tam ineptis argumenti munivisse. Cum revera pugnaret, non solum cum judicio Romanorum , Attilii Reguli Mancini Consulis, sed Irancorum , qui Iohannem Rogem, ob fidem datam Regi Angliae, cum captivu& esset, quod ea quae promiserat, uicere non posset, in Angliam redire permiserunt, Vid. Eodinum, tib. s.cv uti Hotomanaeum, uesti ψ. 7. Gnititem, lib. 2.

c. II.

An cum convenit in Pace, id alicui restituendum, quod ante bellum possedit, de bella incepto, an de bella renovato intelligendum sit 'l Capituli Pacis inter Principem Tridentinum Venetoς, cautum est, ut sic quisque possideret, uti possidebat, ante proximum praesen bellum. Post principium belli . Princeps castrum occupaverat, post pactas inducias, renovato bello castrum a Venetis est recuperatum. Quaesitum est , an Castrum ad Veneto ex pace spectaret Alciatus respondit pro Principe, Quia proximum praesen bellum videtur, quod post inlucia renovatum est male vero eum respondisse censet Gentilis, quia idem fuit bellunt, etsi a praehi permducias cessatum sit, citaque proximum, iraesenς ait non esse novum, quod est renovatum, sed vetus de no

232쪽

a 76 Parsa De Iudicio inter Gentes Se 2.9.

Utrum cum convenit, ut in Pace loca possiderentur, quae in bella

possidebantur, agi, di vilia Oppi vicina includantur' Cum Galli in Pedemontana regione , loca quaedam validis firmata pret si diis, utpote Casalem, Taurinum , quae erant Ci-Vitates Metropolitanae, possedissent Cum Caesarianis, Subaudis conventum est, ut durantibus Induciis possiderent, sicut bello possederunt; unde Galli, idem jus in pagis, in villis,quod in oppidis se habere contendebant ε Quia loca erant Oppidis vi-.cina, ipsis belli tempore paruissent, in functionibus, di muneribus contulissent. Dicebat Petrinus Bellus, in acquisitione quae fit jure gentium, naturale factum, magis quam civile inspici debere, unde ad possessionem realis, S plena apprehensi requiritur, neque imvasione, vel acquisitione partis , sequitur acquisitio alterius partis non invais: Neque per praestationes, Vel functione occupatio, vel translatio possessionis acquiritur. Quia ejusmodi actus pers naS magis, quam loca asticiunt, lactus indMerentes, promiscui non probant possessionem , nec jus Dominorum pendet a Subditifi, qui possidentur inviti.

Utrum cum convenit in Pace de locis captis restituendis, Oppidi quod antiquitus ad regnum capientV pertinuit, restitutio sit denegandas

EX tractatu Cameracensi Caletum a Gallis captum in bello cum Philippo Hispaniae rege, maria Angliae regina post annos Octo reddendunt erat, eo non reddito, Thomas millius in Galliam missus, more solenni curam Rege repetiit, evrem ad Consiliarios ejecit E quibus Michael Hospitalius Cancellarius, in hanc sententiam disseruit Quo jure Angli repetunt Caletum, eodem etiam Lutetiam Parisiorum eos repetere posse , hanc enim, perinde atque illam,bello acquisiverunt, ac utrumque bello amiserunt Anglos jus novum in Caletum praetendere, Gallorum jus ipsi regno esse coaevum. Quamvis Angli 23o plus minus annos possederuns,

233쪽

Pars a De Iudicio inter Gentes Sedit. 9. III

possederunt, tu tamen penes Galliae reges fuisse, non minus quam Ducatu uni Aquitaniae , Nomianaiae , quos Angli armis diu detinuerunt: Gallos Caletum , uti etiam Ducatus illo non bello acqui livisse, verum recuperasse Praescriptionem temporis inter Principe locum non liabere, sed jus valere 4 ex duodecem tabulis, adversus hostem a ternam esse authoritatem : Anglos in recenti tractatu Trecensi caleti ne quidem meminisse, ut agito sicere viderentur , se suo in Callatum jure omnino cellisse; In eo clausulam de reservationibus iurium, tantum minutiora respicere; hoc de Caleto inter potissima censendum. Ad haec Smichus se non expectasse, ut tam obsoletum ius ad Caletum , ex profunda antiquitate repeteretur Iam tandem autem perspicere, quicquid Galli, quo iure, quave injuria in possessionem semel attraxerint, id pro suo jure deputare , tanquam usui esset solum in armis nihil interesset bona, an mala fide polluleant, Gallos existimare se Ca- Iemmiostliminii ut tenere , quod ex Conventione tenent, apud animum statuere, paetani de Caleto restituendo fidem, neutiquam praestare. In tractatu recenti vendicatum non fuisse. Octennio tunc tempori non exacto is hic as Iurgens ad Galliae Consilliario conversus vesti'am, inquit, fidem , qui adfuistis a pello , cum nos ius nostrum ad Caletum disertis verbis reservandum urgeremuS, vos omittendum , quia tempus nondum venerat: Annon tunc interno convenerit, ut reservaretur, sub illa clausula, Omne aliae peditiones salvat, integrae manebunt'

Utrum cum convenit, de Bonis, vel eorum alone restituendis, s striat, cAmbonain extant vindicantur valorem corym

ferre' Cum inter Societates mercatorum Angliae, Selgiae in partibus Indiae Orientalis, negotianteς, multa damna hinc inde hostiliter illata fuissent. tandem conventuu est. Ut udrinq; ab injuriiς dan mi inferendis abstineretur: Et ut curn naveS, tun bona , vel eorum valor, quata tempore initae conventioni . usque ad publicationem ejusdem in ii partibus, caperen a cur,

234쪽

1 Pars De Iudicio inter Oentes Seet. 9.

tur , hinc inde restituerentur Virtute hujus conventionis Memcatores Societatis Angliae restitutionem bonorum petunt, qua post initam conventionem capta sunt, in Hollandiam deducta Delegati ex parte Societatis mercasorum Belgiae , restitutionem non deberi contendunt, nisi in partibus Indiae, ubi bona capta sunt, nec ipsorum bonorum, sed, aloris, quanti fuit cum caperentur. Ex parte Societatis mercatorum Angliae respondebatur, Ubi conventum est simpliciter de restituendo, ubicunque bona capta reperta sunt, peti posse, quia Debitorum interest, qui solvere tenentur, lο-ca tempora delignare, alioquin ubi unque, quolibet tempore, creditores exigendi jus habe sera Ad valorem quod attinet,de jure communi, bona, si extent, in specie restituenda esse, in Conventione, in qua nihil in contrarium cautum fuit, idem observa dum Cum post conventionem factam bona illicite capta ab rentur, nec eorum proprietas a prioribus Dominis ullo uris titula transsata fuisset.

Utrum Bonorum,qua caisfortuito, Nem p cessit incuria , perieruntJreriAmst restituendum IEAdem conventione inter Societates mercatorum Angliae. Belgiae pactum est, Quod naves utrinq; captae restituerentur, eadem conditione quam possessione capientium reperirentur, Ad restitutionem vero navium quae periissent, neutra par teneretur,nisi in servitio partis periissensi Et quod Bona restitutioni subjicerentur quae ad partem alterutram in effectu pervenissent. Ex hac conventione HOllandi,cum naVl eorum mercibus onusta , ab Anglis capta fuisset, per aliquot dies ab Anglis possessa nautarum quorundam culpa,Vel incuria,una cum mercibus deflagrasset, pretii sive valoris navis, merciuim restistitionem petierunt. Quod navis ab Anglis possessa, in eorum servitio haberetur, quod damnum quod culpa Anglorum contigerat, ipsis , non Hollandis incumbere deberet E parte Anglorum referebatur,Navem in eorum possessione,sed non in servitio,nec occasione servitii, quod in conventione intelligi debet periisse. Nec casum fortuitum, qui cul Pa,

235쪽

ctilpa vel incuria nautarum contigit societati mercatorum Anglorum imputandum , cum ab iis eadem diligentia in ea nave tuenda adhibitauit, tuae in navibus sui Midem infortunium contingere potuerit, sit tiavi in Hostandoruin possessione permaniisset: Nedum eos teneri de valore bonorum restituendo, quod bona cum nave incendio absumpta, ad eos in effec tu, vel cum effectu non pervenerun , Nam, prout tu reconsilii definiunt, tunc quid cum effectu ad aliquem pervenisse intelligendum est, quando exeo loc pletior factus est.

possint '

um Poeni, post tertium Bellii in Punicum, Romanorum socios bello acestivi sisent,in finitimo populo ad defectionem invitaestent. In Senatu Romano de Carthagine delenda consulebatur De quo fama pervulgata Carthaginens s Legaros Romam miserunt, qui orabant, ne urbes rerum ante gestarum gloria Iacillimam, ac Romanorum illustrium victoriarum monumentam delerent, Leg1tis a Consulibus denuntiatum est, ut in fide Senatuς, populique Romani perminet ent, obsit dibus trecenti S, Ac navibus populo Romano datis, Civitatem Caithaginiensem salvam fore, eo' iura, privilegia, immunitates, easdem habituros, quibu antea semper usi fuissent: Legati, accepto responso, laeti tomum s dierunt, Mox Scipio stricanus iunior, accepta classe mature proficisci iubetur, urbem ferro, flammaq; delere Scipio secundum mandata censo pinum Legatum mittit, qui postealaam, )bside una cum navibus recepisset, populum universium , excedes C ex urbe iussit, sic tamen, ut quaecunque vellet, exportλre, urbemq; portu remotio reui condere liceret, Carthaginiense, imperio Duci perterrefacti, ad fidem Senatus , populiq; Romani provocant: ibus resiponsium est Populum Romanum , ea quae Legati promissa , praestitisse , Civitatem vel maenibus urbis minuste contineri Ica etiam Pompeius, cum ducento Senatores, ac meliorem 1 Civi uin

236쪽

Civium partem, ab urbe, quam Caesari reliquisset, seduxisset, dicebat non in parietibus esse rempublicam Modestinus vero jure- consultus , ait, Si aratrum in Civitatem inducatur, tit passa est Cariba go, Civitas esse desinit Certe non est eadem Civisas, quae, ne deleretur Legati orabant, cujus salutis expectatione Obsides, naves 1 Carthaginiensibus tradebantur. Et Gentilis ait, Etsi sit differentia Urbis, Civitatis, quod urbs aedificia,Civitas incolae sint, tamen est interpretatio omnis sinistra, extranea quae auribus vulgi non consonat Nec civitas sine urbe aedificiis, Maenibus est, in quibus multa Civitatis ratio est addit quod in pluribus tertii belli Punici, Romani defendi vix possunt.

provocato , pasto acti contravenire liceat 'ΜArtius Legatus Romanorum, Perseo Regi Macedoniae , qui foedus cum Philippo patre initum renovarat, Objecit, quod Abripolim Amicum atque Socium populi Romani regno expu lisset Cui respondit Perseus, Si est in foedere ita scriptum, ut, est bellum quidem qui inferat, tueri me , regnumq; meum licear, mihi fatendum est foedus violatum esse , quod me adversus Abripolim Socium populi Romani defenderim. Sin autem jure gentium, ita comparatum sit, ut arma armis propulsentur, quid tandem facere me decuit, cum Abripolis regni mei lines pervastasset, multa libera capita, agnam vim mancipiorum, multa millia pecorum abegisset. Pactu pacis, inquit Grotius,admittit,ut si nova causa subsit, vi bellica inferatur, quae si probabiliter afferri potest, satius est injustitiam sine perfidia , quam cum perfidia admissam credi. Et Thucidides, Pacem rumpunt, inquit, non qui vim vi arcent, sed qui priores Vim inferunt.

237쪽

Pars a. De Iudicio inter Gentes Sedit. 9. I 81

qn Obsides dati liberent side jurejurando praestita' Bodinus Franciscum Gallorum Regem, foederi Madritiani religione solutum asserit quod filio Obside dedisset: Obside;

autem, inquit Ayala, quemadmodum sipdejus res, pignora, principali obligationi accedunt, quo diligentius cautum sit Adversiario, tantum abest, ut principalem obligationem tollant, ut sine eo consistere nequeant: Itaque Iohanne Rex Gallorum , in

praelio ab Anglis captus, Quiris sus , fide dat de revertendo in minus pacta implerentur; tametsi, ipse filium Obsiidem dedisset, ad hostem redire maluit, quam fibem datam violare.

An obses detineri possit, mortuo eo , pro quo datus syDEmetrius, qui pro Antiocho fratre Romae obses erat, cognita eiu morte Senatum adiit; obsidem inquiens se vivos atre venisse, eo mortuo cujus obses sit se ignorare: Dintilli igitur se ad regnum petendum aequum esse, quod sicuti iure gentium maiori fratri cesserit; ita nunc sibi, qui aetate pupillum antecedad pupillu celere debeat. Cum vero uenon dimitti animadUertereta Senatu, tacito iudicio tutiu apud pupillum , quam apud eum regnum futurum arbitrante specie venandi ab urbe profectu Hostiam , tacitu cum fugae Comitibus navem conscendit. Gentilis ait per lege civile; fidejustore liberari qui popondit Titi non fa- 'urum eo mortuo; Alios autem distinguere, an dictum fit Titium regem Syriae non facturum quo casu liberatur fidejus r moriente Titi , an ita, Syriae Regem Titium non facturum , quo casu fide-jutar non liberatur quasi in priori adjectum sit de rege ad ostendendum, qui ille sit Titius . in posteriori de Titio ad ostendendum Regem qui tunc est. Ipse vero non definit an huju genetis distinctiunculae juris civilis, in hujusmodi uti gentium negotiis O-Zs cum

238쪽

8a Pars a De Iudicio inter Gentes Sects

cum habeant.Censes tamen quod aliquando persona pacto in eritur, non ut personale Pactum fiat, sed ut demonstretur, cum quo pactum es , us, cum re eciam ad suczes rem pertinet Et et Ontra, etiamsi nomen proprium usurpatum non sic personam tamen respicere ut cum fac um est compromissium in Regem,quo extincto conventio de c0m promissis extincta habenda est.

d si qui dederunt Obsiris, Vis te recipere possint 'CUm Romani Porsenae regi Hetruriae de foedere pacis Obsides

dedissent, talia virgo una ex Obiidibus, cum castra Hetruscorum , forte haud procul a ripa Tyberis locata essent, frustrata custodes, Du agminis virginum , inter tela hostrurn yberim tranavit, sospites' Omne Romam ad propinquo restituit; quod ubi Regi innotuit oratores Romam mittit, ad Claelian Obsiidem deposcendam, alias liaud magni facere, ira se ferre, iobses non dedatur,pro rupto foedere habiturum,sic deditam invi latam ad suos remissurum, utrinque, inquit Livius, constitit fides, ta Romani pignus pacis e findere restituerunt, apud Regem Hetruscum non solum tuta, sed honorata laetiae virtus fuit Nam virginem parte obsidum, qui manserans, donavit, rivos vel et, eligere permisit. Illa, productis omnibus, impuberes elegit, qli Od virginitati decorum, eam aetatem ab hoste liberandam cens ret,quae maximis Opportuna injurii esset. BOdinus ait,quod semper licuit obsides fugientes necare, etiamsi expressum pactis de iocnon esset Et sic Tarentini, qui fugere tensarunt,retracti Romam,

virgis cassi di de saxo dejecti sunt, entilis idem jus esse dicit Auia, Obsides non sunt captivi, quibus fugere licet obsides enim dati

sunt eX conventione, quam non licet fallere. At Grotius, constat

inquit Oblidi fugere non licere, sit ab initio, aut postea, quo laxius haberetur, fidem dederit Alioquin videtur non is animus fuisse civitatis, obligandi civem, ne aufugeret,sed dandi hosti facultarem qualis vellet custodiat,&sic ait defendi potest laetiae faciti;Gentilis vero, Grotius ambo concludunt, civitatem quae dedit, obsidem

reciperei

239쪽

Pars r. De Iudicio inter Gentes. Secto. Io. 183

recipere & retinere non debere, non magi quam recipere rem datam pignori citra furti crimen , proinde Edvardu tertiu Rex Angliae Gallum juste accusabat, quod contra jus obsidem fugiem

em recepisset. Vi I. It vim, lib. . se ratem, lib. 2. cap. g. Grptium, lib. I. cap. o.

De Quaestionibus Delicti inter eorquibuscum Bessum est.

ιsiones de Delicto inter eos quibuscum bellum est, sunt, in qu

bus auaritur, An id yrsitum' quod oportuit, in inchoatione, rosi quutisne bosti m non in executio post partam viastoriam.

An bellum aliquando omissa indictione movere liceaty um Gustavit Adolphus Rex Sueciae Germaniam cum exet citu invasisset, Ferdinandus secundu Imperator datis ad eum literiς. scripsit, Vehementer se mirati, quod tanto Cum exercitu Romanum imperium invasisset, bello non indicto, tantas turbas excitasset . Quibus Resipondet Rex, Se non arbitrari, fieri potia , ut piateriti temporis acta Imperatori tam cito excidetent; Ejus castrorum Praefectum , absque ulla belli denuntiatione int grum. potentem exercitum, sub lignis Aquilarum in Borustiam duxis, toti orbi cognitum , ac perspectum esse quale se prospicere non posse, quo praetexta denuntiatio belli, quam ipse o litus erat, sequi bellunt non intulit, sed repulit, postularet; sibive imputare queat, quod contra omnium gentium uia egelit: Neque enim jura illa exigunt , utavi injusta , quae alteri insertur, per oeciale propulsietur, cum natura, in res ipsa, unicuique arma ad salutem. in hujusmodi casu expediendam concedat: Neque tamen belli denuntiationem, se prurius misisse, quin potius, sedulo cavisse,

240쪽

i 8 Parsa De iudicio inter Gentes Se R. io.

cavisse, ne quis se praeter opinionem armis oppressum fuisse, conqueri posset. Nam binis ad Electores literis, regni sui Consiliario, ad Generalem ipsius missis , diserte testatum fuisse, nisi blata sibi injuria sarciretur, se tandem post aequissimas sua querelas, aliam viam se, suamque dignitatem tuendi, initurum. De hac vero quaestione jureconsulti ita statuunt, Sicut citatio in foro civili, ita in bello denuntiati aliquando ex justa causa mitti potest. Utpote I'. Cum suscipitur bellum ex causa necessariae defensionis. 2'. Cum his bellum infertur, qui jam hostes habentur.3'. Cum contra rebelles, defectore arma sumuntur, quia cum

illis jus gentium non obstoeatur ita Campanis Fidenatibus d

fectoribus, Romani bellum non denuntiarunt. '. Ceciales tr dunt, non opus este amicitia renuntiare cum Legatis res repetentibus, ea nec reddita sunt, nec sit aliter satisfactum Similiter Mpud Dionem Caesar disserit, ad movendum Ariovisto bellum, absque Senatus, populi decreto Qui ait, obstringere bella ad quae parari homines possint, di querela. Indictiones praeire, sed alia exorire, quae tanquam juberit necessitas non possunt in di Dceptationem adduci,

et An post Tenuntiationcm sellum statim movere liceat'PEtrinus Bellus ingenue fatetur, se nullibi statos dies inserendi

belli post indictionem comperisse. Ait tamen naturali ratione aequum esste, ut aliquod temporis intercedat, quo quis se praemuniat, defensioni praeparet, alias doli accusari potest , qui eodem fere momento bellum indicit, aggreditur, quamvis paratum praestare oportet, qui sibi bellum indicendi causam praebuit. Max, me si sit cauta recens, ardua, cinexcusabilis Gentilis tradit, Post indictum bellum , expectari adhuc solitum dies tres, triginta, antequam gereretur. Et fortassis quod de triduo mentionem facit, originem duxit a Constitutione Imperiali, quae habetur apud

Guidonem Papae, Male egisse Cyrum ait, qui Armenio Regi simul intulit indixit bellum,in Romanos male, qui tertium bellum Punicum momento indictum, Willatum sic gesserunt, itaque