Herodotus graece [et] latine

61쪽

homini terminum vitae ad septuaginta annos, qui tot anni constant ex viginti quinque millibus ac ducentis diebus, mense intercalari non posito. Quod si velit alternos istorum annoruni addito naense prolixiores fieri, ut tempestates opportune incidentes congruant, menseS septuaginta sient trigintaquinque dies autem ex his linensibus naille quinquaginta. Homina dierum omnium, qui sunt in septilaginta annis, mimero viginti sex rillia ducenti quinquaginta, nullus prorsus qualem alius rem adducit. Ita igitur, o Croese, universum eth quidem intercalares per annos homo calanaitas Ceterum tu

62쪽

quidem mihi videris et divitiis

valde pollere, et naultorum hominum rex esse : sed id de quo me interrogasti, nondum te esse dixero, prius quiana te bene vita defunctum esse audiero. Neque enim beatior est aagnis opibiis praeditus, eo, hii diu num vietum habet nisi idem omnibus bonis praedito, fortUD a concesserit bene vita defungi. Etenim multi homines perquam locupletes, minime tamen beati sunt: multi vero mediocria habentes patrimonia, fortunati. Quorum is qui divitiis asiluit, sed non beatus est, duabus tantuna modo rebus antecellit sol tunatum at hic di vitem et non beatum pluribus. Ille ad cupiditates peragendaε, et ad grandem quae incidat oia

63쪽

sensam tolerandam validior est: hic vero istis superat illum, aerumnam quidem et cupiditatem non similiter ac ille potest tolerare verum ista ab illo abigit felicitas sed est membris integer, prospera fruens valetudine, malorum exsors, in liberis laetus, formosus. Quod si ad haec, diem quoque u una feliciter obierit, is est, quem quaeri S, dignus qui vocetur beatus prius tamen quam ad obitum

pervenerit, contine, et nequa quam beatum appella, sed fortunatum. Sed haec Ormata con

sequi hominem impossibile est: sicut nec ulla regio cunei sibi ipsi suppeditat, sed aliud habens, alio indiget; quae tamen habet plurima, ea est optima. bemadmodum etiam hominis corpu unum aliquod sibi noris usticit; quia aliud habet, alio

64쪽

caret. Sed quisquis horum

plurima habere perseveraverit, et postea placido animo e vita excesserit, hic apud me nominelioc, o rex, donari meretur. Omnis autem rei oportet inspicere exit una, quo sit evasura quoniam multos deus, quibus felicitatem qilodammodo monstraverat, radicitus evertit. 33. Haec Solon, neque asentando Croeso neque ullius eum momenti faciendo loquutus dimittitur sane quam visus esse indoctus, qui bonis praesentibus praetermissis uberet omnium rerum inspicere exitum. 34. Post abitum Solonis divinitus ingens vindicta Croesum excepit, quod ut conjicere licet seipsum omnium hontinum beatissimum arbitraretur. Statim igitur ei dormienti somnium oblatum est, veritatem in-

65쪽

dicans malorum, quae circa silium erati eventura. Erant autem Croeso liberi duo, quorum alter erat corruptus, Utpote surdus alter inter aequales omnia longe primus, nomine Atys. Hunc itaque Atym Croes s gnificabat iamnium fore, ut ferrea cuspide tra)e num amitteret. Experrectus, et secum rem versans, somnio territus, accipit lilio uxoreio et quum solitus esset praeesse copiis Lydorum, nusquam eum amplius ad tale munus dimittit: jacula et hastas, omniaque liti-juscemodi quibus homines in bello utuntur, e virilibus aedium partibus amovens in thala-mCS CZcerVat, equid suspensum in filium decideret. 35. Ulam autem nuptiae filii sub manus essent, advenit Sardes quidam in calamitate posi-

66쪽

tus, manibusaue non puris, natione Pli x, regio ex genere. Hunc, quum ad aedes Croesi venisset, ex rituque usitato, utcbi expiari liceret orasset, Croesus expiavit. Modus autem

expiandi apud Lydos est propinquus ei qui apud Graecos. IIbi vero legitima peregit Croesus, percontatus est, unde ille et quisnam foret, haec inquiens, m homo, quis tu i et quo Phrigiae loco prolaetus, supplex mihi faetus es t et

quem Virum aut quam seminani interemisti 'V Ad quem ille respondit, rex Mida nepos, Gordiae filius sum, nomine Adrastus quia fratrem mei ipsius imprudens interemi. adsum ejectus a patre, et Omnibus rebus exutus. Cr xsus

67쪽

autem invicem eum sic alloquebatur Ex viris amicis oriundus es, et ad amicos venisti unde in nostris sedibuS maΠCUS, nullius rei indigebis. stam porro calamitatem quam levissime ferendo, plurimum hicri- facies.' Atque ille quidem apud Croesum domicilium habuit. 36 Verum per hoc idem Cmpus apud Olympium Mysium, aper eximiae magnitudinis extitit, qui ex hoc monte progressus, Mysorum Opera pervastabat in quem saepenumero Mysi gressi, ilii admodum mali ei fecerant, sed ab eo acceperant. Ad extremum igitur missi ad Croesum ex Mylia nuncii ita dixere Apparuit, OreX, apud nos maXinit Saper, qui agrestia corrumpit opera equent studiolis mae captantes in

68쪽

νου δὲ του Κροι υ τον γε παῖοί σφι συμπέμ-

terimere tamen non aluimus. Nunc itaque te obsecramUS, Ut nobiscum filium tuum ac delectos juvenes canesque mittas, quo belluam e regione tollamus.' Haec illis precantibus, Croesus somnii verba memoria repetens, ita respondit Filii quidem mei nolite amplius sacere mentionem : neque enime una vobiscum miserim ; nam est novus maritus, et ista nunc sunt ei cordi. Lydorum tamen delectos et venatorium os-ficium una mittam, mandaboque euntibus ut promptissime vobiscum belluata a regione summoveant. 37. Haec Croesus respondit. Cujus verbis quum contenti essent AIysi, intervenit Croesi filius auditis quae Mysi precarentur, et Croeso negante

cum illis missurum se silium,

69쪽

haec inquit ad eum adolescens, pater, antehac interdum honestissima nobis ac praeclara maxime erant, vel in bella vel in venationes eundo gloriam parare; sed horum utroque nunc exclusiani me tenes, nulla in me animadversa neque ignavia neque socordia. Nunc ergo quibus me oculis conspici Oportet euntem in forum, atque illinc redeuntem Z qualia civibus, qualis uxori recens nil piae videbor i cui illa viro videbitur nupta ' Proinde metu aut sinas Venatum ire, aut mihi verbis persuadeas, potiora ista esse quae sic ficis. 38. Cui respondens Croesus, fili, inquit, neque quod ignaViam, neque quod aliud quippiam injucundum inihi animadverterim in te, haec facio : sed vitrum quod in somno mihi ob-

70쪽

σοι δικαιόν ἐστι φράζειν φης τοι το νειζον

Iatum est, dixit te brevis aevi titurum D quippe ferrea periurum cuspide. Cujus visi graia et has tibi maturavi nuptias, nec ad ea quae suscipiuntur, dimitto, observans si quo queam pacto te, dum vivo, furtim servare Filius enim mihi unicus es: mamque alterum auribus captum pro nullo existimo. 39. Ad quem vicissim adolescens, o pater, inquit, tibi equidem ignosco agenti circa me custodiam, qui tale videris somnium: verum tu illud non probe percipis: quod quoniam te latet, aequum est me tibi interpretari. Ais tibi somnium ostendisse me ferrea periturum cuspide. At vero quaenam manus apri sunt, quaeve cuspis ferrea, quam tu pertimescas t