장음표시 사용
22쪽
Hoc est nobile illud carmen, quod tantas tragaedias concitavit Liberum unicuique scribere poetae quod velit ,, eo carminis genere, quod ipsi placuerit maXime , ea etiam lingua , quam amaverit plurimum. Hic autem, qui crebrabam Heroica scripserat, multas praeterea Elegias, nonnullas etiam odas, quaedam insuper Epigrammata, ut nihil non posse videretur, utramque se callere linguam ostenderet, voluit etiam Graecae suae Poeseos facere eXperimentum , ne quicquam mihi proprium relinqueret scilicet simul ut omnibus faceret palam , Leidae etiamnum superesse Danielem insium quem cum ego versibus meis Graecanicis imitari tentassem, idem ille facere studuit. Quae in eo est culpi nullari nigri livoris, inanis gloriolae aliquantulum tamen , sed illud non culpo , laudo etiam, &Juvare hominem vellem , si possem , adjuvi etiam , viam illi monstravi, qua iretur ad carmen. Nam cum ad aedes meas veniret aliquando, bono an malo animo, nescio, ut apparci, malo i de studio nobis Poetico sermo esset , rogavi, quos libros legeret, nam id me videre non posse , respondit, omnes cantiquos&reeentioreS; nunc hos, nunc illos , re ite id quidem, inquam ego Nunc annagarium penes me habeo , subdit ille , tum Bartaeum legam, deinde, Iohannem Secundum. Hui linquam, quid agis Z tu coelum terrae miscis, bonos cum malis confundis. De primo S tertio non male fortasse: de altero illo, non sim auctor ut legas. Primum legendi
sunt Veteres, deinde Recentiores, quorum virtuteS Videre non possumus, nisi in Antiquorum lectione versati fuerimus aliquamdiu iatio magis sincerum ac Prosicuum dare illi consilium p uuissem, si vel pater fui sem, vel rater, vel, quod tum eram, magister: Quam deinde
23쪽
deinde tibi gratiam retulit e magnam se relaturum promisit quam retulit rogo nullam, malam pessimam Nam domum reversus, omne id nostrum colloquium nam, plura fuerant alia, quae non hujus sunt loch narravit aliter multo, quam fuerat inter nos habitum,&peiorem quidem in partem Redeo ad carmen ra canicum, in quo sive me isto, seu Danieleraunitari vo luit He sum, scire ex eo poturi, si Graeca illius legit Poemata,aliter ipsum secisse discere etiam potuit ab eo.
demo ex praefixa iisdem illis Poematibus Praefatio ne aliter fieri oportere. Sed ipse tandem carminis latius vitia videamus I. Ω, αγαθῆ τύχ, Producit, ut Vides Lector, primamini, o in qua falsum eum fuisse existimo. Brevem, esse scio, longam, nescio. Videatur Nin Titullas, Anthologiae libro primo , ubi plura se ostendent exempla, &hoc inter alia: Is L .l se O ψωμοπα primam in in v hic noster producit, Homerus corripit.
ipse se vocat , dum BruXellanas ruinas contemplatur, Poeta. Scio illud commune esse, nunc ab Homero produci, nunc corripi sed sequente vocali, ne erres, o bone unquam vero brevem es e diphthongum aut istam aut ham,apud ullo bonos scriptores,consona subsequente non meminime legisse, nec aliquod adduci posse e emplum existimo idem tamen vitium in uno&eodem carmine committit decies, ut in hujus ipsius versiculi ab
24쪽
19. IV. TyάNξον λῶ κο ν me ζωνίδην Observa, Lector, versum numerosum suavem, ne te praeterea quac
quam neque expers sis suavitatis istius Poeticae, quam amabat tantopore Atticus, Scio spondaicos saepe versus in optimerum Poetarum scriptis occurrere, sed studio id fit apud eos, mon sine magno judicio. certa quadam ratione nunquam casu,aut inopia,ut hic fecit mitellus Plura produci possent exempla, infinitati diuac agere vellem Scio liberiorem apud Graecos esse licentiam, sed nobis non facile, cum judicio, imitan-
ret, propter apostrophum obscurum itaque est, intelligi nequit Prius illud esse non potest, nam i, λωε', est vocavit; quomodo Homerus Iliados x, de Hectore,
convocaSit extemplo onmes ad toncionem Principes. - rem vero est vocavisis, quem seusum requirit hoc loco id verbi Musas enim alloquitur auctor, quas felices praedicat, ac fortunatas, quod nunc habeant promisello illo Morione scilicet nobilem illam Sc desideratam
tantoperelossessionem, Wῆς ita maVult quam κτῆσιν συχομένh, Perigonium nempe, que vi uni subjungit enim
G, si ex Fri iubataviam saepius vocavisis. Jam vero si eo sensu usurpat, quo accipi necessario debet: o
Grammaticum eum mendum commisisse plus quam pudendum. verbum Poeticum est, eidem notat, quos λέω habet autem in praeterito ordine naturali και in , ut ληκα, πολοι quod Poetico more, abjecto augmento, est κληη - igi osce mihi. aleri A cincte, si in interiores descendatri litteras tuas, ut harum rerum nullam intelligentiam habeo qui non amo C a nis
25쪽
tissio ingenii foetus, illos vero eraditionis odi habeo; qui non nisi mediocre carmen, O miserram sibinde orationem compono ignosce, oto nati auri, tonos tu una cum illo, bone Leector, si patientia tua abutor, histe te nugis detineo, quas tuam cum perpende, quaessi, paullo diligentius. Hoc sensuerso
vocavit ver Agamemnon sic. Seniores Principes Graecorum. Illud vero in secunda plurali habet non
κio m , Ut hic est scriptum, sed κικλη , ut τετυφ, κατε, αεποιηκατε. quo modo si scripssset, res aperta fuisset etiam cum apostropho Addo pro G in αετο, esse tertiam singularem a MN, σκην, illud veri in , quomodo scribi debuit, pro φηλ secunda est pluralis a Praeterito Indicativo Haec ignorat videlicet ille, qui , nihil ignorare se putati jραμματί tu bri to . hunc errorum committit ille, qui eundem ilium in suis
sceptro Paedagogico vindicaret pueris Magistellus haec ego docere vos debeo, qui nullos libros edo, nullasnoatas conscribo, ud et nunquam severiora digredior Sed de his, pluribus aliis, videbimus Epistola Te tia. Quid ais, Accine ie/putas me notulas scribere posse Zhaec enim docta sunt, erudita, c ex litteris tuis deprompta interioribus. Quid ais credis haec me faee re possed credis, nisi mihi blandior, credis quod ostendam tibi fortasse aliquando. Scio quid dicturi sint Heroes nostri, , si nesciant, sugge am Vitium esse typographicum clamabunt illico. Euge bene recte Sic excusari crimini si puto. medias Charybdi extricarent homines isti. Sed, antequam hinc discedam, audi Poetis, audi Quod in hoc
26쪽
ipso versu praecedit, quod per illud tuum πρ αλιις insequenti iterum versu repetitum, nobis obtrudere vis, tu αυξ, dii vocabis Poeticam; ego,mendacium splendidum, tantum enim abest ut saepe siticidam vocatus ob insignem , puto, eruditionem, ditteras illas reconditas Accin tus linc noster Valerius, ut ne semel quidem ego vocatum dicam , vel summum semel. Tentatum , ut dicitur, audio, an missis a Curatoribus litteris sit autem iamllatus, nec sci , nec scire desidero. sussicit, verum este, nonsaepius eum illo vocatum fuish. VI. Indistichi hujus pentametro aliud observomen'
consueta Poetis litterarum geminatione , Mομον dici no-VL, εα ρμενον vero dici, Ostendat ille qui scripsit, aut pro illo Valerius, qui multo est illo valentior. Sed&hoc fortas e mendum est typographicum. Quin ab eo spon
te quoque ludio esse potuit factum, littera una per i
psum, vel Syllaba, id enim perinde isti vocabulo ad
dita, ut ignorantiam suam ostenderet, libet enim nunc cum Valerio loqui, productitorem. VII. Κ μηπciΘε o Tria in tam pauculis vocibus qui latere crederet mendat latent tamen primum τρεῖ corripit, consonante sequente, quod Jam observatum deinde, quas id suavius esset in recΘήδ, quod muruto etiamnum est durius , ob consonas geminatas, proximo loco praecedentesci postremo secundam in δυναi longam facit, Cum corripi debeat. Certe ita solet Homerus Ilia r.
27쪽
Et ita passim alibi semper. Sed melius quam Homerus, sortasse id novityen ius , πρ ς; qui novam nobis, ut spero, consarcinaturus est Prosodiam Graecanicam VIII. φυσίου Qtus unquam primam in v produxit, nisi hic ipse adeo pervulgata etiam ignorat protrita. Prima in corripitur, ut iniustus apud Latinos sesecao apud utrosque. Unde ergo In Vημον
longa ista sutura est syllaba Z brevis sane est apud Theocritum idyllio, nisi fallimur , primo
Et apud Virgilium in Bucolicis plus uno in loco, ut in illo, huic plane simillimo, Ecloga decima. Illum etiam Iaari, oc.
Pinifer illum etiam sola sub rupe jacentem Maenalus, o gelidi severunt saxa Lycaei. Immo, quod mirabile est, in hoc ipso versu, idem ille,
quam nunc producit, mox corripit; Tllabam,
Adeo omnia illi communia sunt, tam insanum in modum deperit vetus illud, quod dicitur, ποιντο κοινα . P culiare illi, credo, idolum est, ηρ F ῆς. IX. Τόδε, υμ ν κυανεν ἐελδωs Pudendum hic rursus in
errorem incidit ac puerilem, illis quam unum, heros hic noster Graecanicus. Primum , malim dicere quod magis Poeticum , a ticum tantum, quam quod prosam olet : quanquam Musum eo sciam Homerum plus semel, si genuina alias lactio est, quam nostri nobis exhibent libri. Sed leviusculum hoc, non attigissem plane, nisi ut appareat Poetae nostro, accuratius haud paullo&attentius ejus me car
28쪽
men testis , quam fecerat modo alarius Majoris
multo momenti est vocula ei adjuncta τὸ est: ν, quod quid sit nescio, nec apud Homerum, aut alium quempiam legista me unquam recordor Te ix est perficio, consectum reddo , proprie annuo, quod illi, qui rem aliquam se confesturos promittunt, capite inclinato a nuere nobis solent. Est enim quasi capite annuo, a quod Poetis idem ac η φαλ unde ex hoc ipso compositum per j φαλὶ ἐπος- recte
exponit Hesychius. Ab eo igitur est hyς Imperat1vo Medio, pro quo Homerus, uti tuo plus semel repetito versu , Iliados A. ut suum ibi orat Chrγses Apollinem , Thetis, Jovem.
Apud eundem κρηῆνο pro κρη Iliad. I. sensu huici stro simili plane ο κρηήνατε clusi . ,
Verba sunt sestoris ad liberos suos, ut Ulyssis haec ipsa
denuo verbissimi ad Smphas sontanas, lusi'. ' Quod si hoc verbo uti voluisset hoc loco , pro κ εν,
quod primam habet correptam aut κρῶνε dicere debuisset, ab si emi ον Imperfecto, vel kξων, ab Aoristo primo, quod est ηρον , pro quo more suo Attici ἔκθυα , - ηνας, Nahis Crasse enim tecum agere debeo , Magistelle, nam uti cum Crete cretigandum, ita cum Grammaticis
grammatigandum illud autem , si augmentum a Dcias, in fine obsequentem vocalem adjungas, sit κῆνεν, quomodo dici debuit, quod primam habet longam sua natura, ut vides, nunc enim videre te credo cum tuum istud κυνεν primam habeat brevem. Sed ista utit levia, nec digna, quibus immorari oporteat, dc vitium est
29쪽
est typographicum forte: nam eo continuo devolvetur.& pulchrum sane habea praetextum Magister, Omnia eX-cusandi quod si puer ejus perspectum haberent , cognitum,vel una illi susticeret ferula per omnem vitam.
gui hic debuit versus Musas enim alloquitur δε ανσθε est in hexametro proximo. Subobscurus est alias locus, nec an duxerunt , an ducite, sit intelligendum, in eo quod sequitur, satis apparere liquide potest.
XI. λαρα δεξιοουσα Θυμῆ Qui primam in Θυμ . unquam corripuita facit id tamen, tu, ut putat, jure. ποimr . Aliter plane Homerus ποῦ ητης , γας, aqud quem millies
& similes locutiones aliae , producta prima ultinaam
in δεξιμοι corripit suo more , uti ἔχουσα versu secundo XII. Φῶς δ δε Nescias utrum de luce loquatur, an de
homine. Homo recte lux appellatur, dumen, ut laus, honore : quomodo dici posset, hanc lucem , hoc est, in uem hunc S lumino um hominem, lumen Academiae Leidensis, Saeculi arΥonem , aut Rhemmium quendam Palaemonem, cathedram Profes oriam conscensio rum Sed tum φῶς di δε dicere debuit naisellus, non φῶς ἴδε quod non probaret Rhemmius iste Palaemon, ferula plecteret Male vertis, exclamat i iiiernso', vel noster Alagister, quo enim modo debeat dici , ex litteris suis interioratas explicabit nobis I alerius φῶς enimi lumen notat Uirtim Concedo, Mnego quo pacto te extricabis, Magister P si nosti, dicito: si ne-ici , ego pro te Sponam ignorantiae tuae suppetias seram duplex est differentia, tum in genere, tum in
30쪽
accentu. φως cum circumfleXolumen notat, neutrius est generis , το φως. φω, vero cum accentu gravi iram
notat, masculini est generis , vir enim masculus est, si rationem sorte desideras. Itaque ο φῶς tum scribitur, non το φῶς; quae accentui toto genere diversa sunt. quo sensu Homerus, Sed haec minutula sunt, neque quicquam horum reperies in reconditis talarii litteris Addo , post τὸ δε comma necessario poni debuisse, respicit enim το βώνει.
XIII Συνκροτέοις 'θαυμασιν cumplausu Sadmiratione, credo, voluit dicere quid sit Θαύμα, scio , quid κροτρα, Ve ρλεοι, nescio κροτ Dest plausus 'εω, plaudo, unde illud in Comoediis, δοτε κρατον. quo sensu Augustus ut hoc te obiter doceam cum jam morti proXimuS, circumstantes rogaret , nunquid mimum vitae commode
transegisset, assirmantibus id ipsum amicis, δατε ἐν κροτον, inquit, ad hunc ipsum morem alludens debebat ergo
dicere noster, τὰν sol non συν ιξο εοις Sed repugnabat
STllaba prima quare nihil illi commodius visum est,
quam unam addere litteram, quidem familiarem illam sibi Τα , quod pulchre sibi successisse animadverterat In ρ Πρμ ον olepidum caput vel capita potius i illud Vero, quod sequitur eodem inversu , ραρα quid sit monstri, ignoro ego pro mea simplicitate vitium typotheticum dicerem , pro δεορ ων ων. Sed mysterium quoddam latet sortasse sub isto vocabulo, quod indefensione sua manifestum nobis faciet ex litteris suis interioribus noster Valerius.