장음표시 사용
41쪽
haee facere optime poterat Apparet item ex veterum omnium hujus ipsius exemplo, muIta Graecis licere non omnia. Quod si omnes apud eos syllabae communes essent , quam gloriam reportaret, qui Graecos versus conscriberet 8 Quivis id posset etiam Pensus: etiam a us, si vellet Valerius praenomine enim nunc suo appellare hominem libet, ne ullo se honore defraudatum comtueri possit. Sed, ut serio tecum agam, mi Lector, nonne turpe prorsus ac pudendum , tot vitia metrica videre non potuisse Eloquentiae Professorem tot errata, circa ipsam linguam, A rem Grammaticam, observare non valuisse Linguae Graecae doctorem; qui peculiari sibi nomine rem Grammaticam vindicat Τ reeiderunt litterae imprimi Graecanicae pse Sereliget 6 Helias o Dousa utiliam et iet e fetis utiliam Leidensis Academiae formam adspiceretis hos ipsos Graecae Linguae, REloquentiae Profestarest Et tu igidi Menagi qui in Graecis carminibus componendis post Danielem Heliasium nostrum, facile prisma tenes quid diceres, si in vivis esses aut tu denique, Matthaee Stade, qui&Graecae Linguae,&Graecae item Poeseo peritissimus, magnam tibi laudem oloriam hoc scribendi genere comparasti ut rideresi iveres ut epigrammate aliquo lepido Heroas istos exeiperes ut barbariem illis suam ostenderes , qui nunc alios Barbaros vocanti ut in ordinem eos redigeres, qui alios nunc in ordinem redaritos volunt ut me adjuvanest gnaviter , in bonarum istis litterarum hostibus, ab omni humanitatem elegantia alienis, debellandis aeprostigandis . auxiliatricem illam tuam commodastes manum Nunc a te deseror, destituor, derelinquor,
facientibus istis in me impetum belluis resisto solus l
42쪽
Quid faciam quo me converram bonam caussam deseram; regnum homines istos in litteratosesi somnes exercere tyrannicum sinam Non satiari, non feram, non sinam. Nunc an opas , et Euea n cpectores mio.
αγε, ἔγειρε αύοι. δει ἐν Τοῖς Τοιοῦοit Et utcunque vadis
ac brevibus obsessum sit illud minfestum mare , utcunque jam in altum me dederim is ab omni sit parte ,-- Coesim indique S undiquepontus: Fata iam inet enient, aderitque vocatus Apollo. Sed in viam xad Valerium tanto enim eum amore d
pereo, ut ne per momentum quidem ab eo sine magna animi aegritudine avelli possim Naevos igitur istos, tam multos, tam magnos, non viderat bonus Vas . Uides inscitiam hominis Naevos illos eosdem , non esis naevos. me falsum fuisse, palam omnibus praedic bar. Vides impudentiam hominis Admonitus deinde
a viro docto, Novit enim quae Uammerdam sunt gesta idem illud facere non omisit necesse, quae dixeram, vitia, severare nihilominus dubitavit. Sic
Leidae loquebatur, sic Amstelodami meque lacessebat continue, , ut ostenderem illa palam, si possem ruae dixeram provocabat quod nunc a me factum te ipse existimo, qui facere me posse negaverat, anrmabit. Ex illo in me Valerius, qui errorum istorum probe sibi conscius erat, Ingentes animo , S dignassove, concipit iras, qui horribile illud arcanum patefecishm 4 ignorantiam suam omnibus manilastassem. Altum enim spirabat hic
homo, , eivo τινα ἐαυτον, existimabat, quod a
43쪽
Verum , cum illo apta ud Phaedrum e sutore medico, Si cre Culgi factus esset nobilis
Censorem enim se se credebat, ac Dic statorem δε, cum illo apud Eundem Leone, omnes partes sibi arrogabat, ita enim apud eum Valerias, eo inquam aes picus; Ego trimam to , no ror Dia Leo: Secundiam , fas fortis , tribaetis mihi: Tum, quiastas valeo, me quetur tertia. st i Elus valet, ait, id est, ut ego interpretor, hia Valerius um. Interim, dum ista con quere neutiquam potest A commodam effutiendi in me aliquid occasio. nena captat, maximo Omnium luctu fato concedit Au gustissima potentissima Britanniarum Regina. Partes dicendi in tam illustri funere huic inter alios mandantur Valerio Orationem habuit bene longam, ne Vinceretur
ab aliquo scilicet, qui in longitudine omnem orationis pulchritudinem collocat quidem proximo post collegam die ex quo apparet prudentia hominis. Facinoratione haec ejus sunt verba Dum itaque ego Augu-sisse a Mariae decora, non vanibus verborum lenociantis, non Dectis gurarum oboribus, non compositura- Lurum modulationum, gesticulationumzemollium mu Iucris , ornare sed modesa, doctibus conveniente, sty-
B, et oris , actiovirique implicitate exponere , rebusique PS exemploram documentis demonstrare contendam,
Sc. Examinemus, quaeso, hunc ipsum attentiore paullulum oculo contemplemur locum. Primum, aut aliquem notavit his Verbis, aut neminem. Ille neminem dicit, ego aliquem ab eo, accertum aliquem hominem designatu imputo. Si neminem hic ante oculos habu , ineptus totus est locus, Mnullojudicio positus. neque quicquam huc facit. Ipsa, quaeso, verba, considera
44쪽
dera mecum, Lector dicit se, non manibus verborum
lenociniis, non pinis figurarum coloribus , non compositis fra tarum modulationum, gesticulationum. mollium imulacris, sed &c Aeginae ornare decora velle Paucioribus verbis absolvere potuisset, si hoc modo dixisset: Orationem habiturussum, non orationem. Quid nullas habebit Aghras Orator, nullos colores quo modo res exprimet ergo ad vivum ob oculos ponet ξ sine coloribus,credo,ut Valerius. Quod pictoribus color est, id Poetis, Oratoribus sunt apta , selecti, idonea, suo loco posita verba.iis rem repraesentant, quasi d Munt Summum in his artificium est. Hinc affines istae sunt artes, Poetica molatoria, cum Pictura , sic ut Poetis addo,i Oratoria ζωγ/α epta e Padi hq Pictura Vero
ιγῶ es, sit η - ς appellata veteribus. Unde illud Horatii: Ut Picturae, Posis erit.
Et illud in principio Artis Poeticae. Humano mi cervicem Dctor equinam Iungere si velit. c.
Sed haec omnibus nota sunt, praeterquam Vetterii, qui nullos admittent colores precipue in aris nou pictis Aurorum coloribus quid igitur sunt Agurae, quid Tro D, o Schemati, nisi colores orationis i inai Vide quam intelligat artem Rhetoricam Eloquentiae iste
Profestar Colores ulumina, uti pictores , ita Poetae habentri Ora ores, ab isdem illis pictoribus, propter summam rei similitudinem, utroque vocabulo mutuato. At non 'dii debent esse isti colores, a firmabit jus Ego vero nego non sunt colores, nisi star picti,
immo optimi illi ipsi, quiquam optime, ad vivum fit. 'u ludis, inquit Picti isti colores pigmenta sunt. Itane Vero Z nunc te intelligo ignos e quaeso stupiditati
45쪽
iditati meae, mi Valeri. Daias se , non Oedipus.
ed serio tandem cur tu colare: istos pictos vocas,&irem bonam, ac per se laudabilem , malo appellas nominea cur easdem figuras, colores timina orationis, Certa
rum Ienocinia rureum, quidem inanii vel non intelligis quod dicis, vel invidiae plena sunt ista vocabula. Sioni inis ut ata oratio, Decta fucataeae si Rhetorum Tro', ochemata pigmenta tantum inauia & mera sunt lenocinia inanis est omnis Rhetorica, manis Rhetorum labor & Oratorum , inutiles omnes ubique Rhea toricaevi Eloquentiae Professores. Quae si res ita se habeat, noque ullus omnino in OrationeTropis ac Schema
tibus, Aguris istis ac coloribus locus est nullus unquam inortalium Tullio scripsit pejus, Valerio nicitus. Sed audi, I γαθή, ω, si nescis, accipe. F gurae sunt neces a-riae Poetis Gratoribus propriae Uius gurarum est
dupleX, bonusac malus bi nudae sunt, languet oratio: sinia: iae, aut affectatae fucata,&, ut ebat ille calami irata oratio est Media via inccdat oportet, qui verae, scae illius eloquentiae laudem affectat. Haec virtus est Antiquorum haec Recentiorum, qui ad priorum illorum sese normam componunt. Jam autem, si derecto rigurarum usu, &de mundo illo caeter Oratorio loqui vis, te tamen illo non usurum esse, dicis, nihil dicis, itane ineptus es si de icinnis Oratorum calamistris, d omni fucato ornatu multo minusquam nihil, & sine ullo profectojudicio es quid enim dici: te nulla Agmenta, nulla Uerborum lenocinia, falsos nullos ac fictricios gurarum colores, adhibiturum. Quis unqu m sanus hoc dixit hoc secite perinde est ac si diceres Latine, non Barbare loqui te velle. Quis non
Latinam ab Oratore Orationem expecta: Quis nondc
46쪽
ornamenta Oratoria ista, sine fuco Agmento, lenocinio ullo meretricio ut honestae matronae , non AEdilem metuenti mulieri , similis videatur ratio. illa autem pro rerum ac personarum dignitate adhiberi solent, ut veteres nos docent Magistri ante Omnes Tullius. Contraho argumentum Aut de Titiis
Orationum loqueris aut de virtutibus. Si de vitiis nihil agis . dum te malos istos scriptores non esse imitaturum dicis. Id enim ossicii est, loni, ut esse vis, Oratoris si de Cirtutibus Cur bonae rei malum no men imponis' cur Tropos& Schemata de bonis loquor siectos figurarum colores is inania verborum lenocivia Vocas id in fraudem est Artis nec ab ullo Siciqueti is Professore, qui artem istam intelligit, aut potest dici,
aut debet. Interior eloquentiam spectant quae cum Oratore nostro dicta sunt hactenus. Sequor filiam rationis Mus Mad Exteriorem eloquentiam venio. Quia
dicit Orator non compositis fra Iream modulationum , geliculationumve mollium simulacris , Reginae decora ornare se velle duplex est Eoquentia cor ris ita enim recte vere interiorem illam vocat eloquentiam Cicero . Ea vel in voce cillius consistit regimine, vel in si totius corporis motu unde corporis eloquentia dicitur quod corpore fit, inuidem solo: nihil enim hic loci aut ingenium, aut judicium habet, aut ulla mentis facultas. Haec ab universi corporis actu
Actio a voce pronuntiatione, ut a parte potiore, Pronunciatio dicitur. Huic primas secundas, tertias,
tribuebat olim Demosthenes, testibus, 'oc illius udicium comprobantibus, magnis illis Magistris, Tullio Quintiliano Iam autem quomodo haec percipiti Ostere Rogo, utrum adesse haec eloquentia debeat in
47쪽
recitando, an non debeat si non quid ergo sibi Veteres volunt, cum illam requirunt cum vim illi tantam assignant' quo illa tum praecepta de Memoria pertinent Foill a de ionei tuiti profecto fuerunt D mosthenes, Cicero, Quintilianus is sapientior illis est multo Valerius. Si necessariam tum illam fuisse antiquis enim Magistris repugnare non audet nunc Vero non neces artam ese existimat, ut tescit profecto Ca-jor si deperditam dicit inspidus estri in runitas, nec, quid dicat, intelligit. Nec amisia est, eo amitti potest. Quod vero id non capiat auus , non es mea cubpa, irites, sed hominis, Quamobrem, cum non sit deperdita cum sit summopere , ii nunc, neces ria neque ulla sine ea ratio haberi, ut par est, potest quis non animadvertit summam illi curaminoperam , quotquot publice verba faciunt, illos vero imprimis, qui alios eloquentiam docent, impendere etiamnum debere. Vocis itaque , ut gestuum corporis omnium , observari regimen debet is ad subjectam materiam acCommodari. Id vel inepte fit, vel cum judicio. Si
inepte materi Scenice si cumjudicio recte Gratorie. Jam vero , quid illud est , cum se non compositis fractarum modulationi gesticulationumzemolliam mulacris usurum dicit' nonne idem ac si dixisset, se non Mimum aut Histrionem futurum quis unquam sic loquitur, ubi de se loquitur si ergo ad malam Actionem ista pertinent verba , inepte ine judicio illa applicat sibi si bonam, legitimam, naturalem, talem denique, qualis in Oratore requiritur currem per se utilem, ac summopere necessariam, tam invidiosis appellat vocabulis yra Ias vocis .compos itas vocare nodulationes. Quasi omnis vox oratoria fra Messet ad
48쪽
scenam compq ita quasi nihil illa aliud esset quam cantus, &Musica quaedam modulatio. Vox inflecti debet. non frangi hoc est attolli, deprimi componi eadem debetin conformari , nihil tamen composui bis assecta
ti habere modulata eadem sit oportet .sic ut nec loquatur proprie Orator, nec canat S suavi quadam moλι- latione decurrat oratio. 'thmum esse Fortet, non cautum, ait summus ille Rhetor simul in Orator Tullius. Et sane , si in compositione numeri sunt: si numero. sa sunt verba suis nos a sciunt numeris, dum te guntur in ipsa voce nihil erit numerosi ; nec illa ipsi nos tangent verba, dum audiuntur δ Quid quod magnum ad persuadendum momentum illi ipsi sunt numeri quid quod nullam vim habent, nisi vocis modulatione in nostras se aures insinuent quid quod hoc artis cium' calluit optime Tullius y quid quod idem ille cano ram moratore vocem requirat observa, Lector, &poene Tragicam Modulatio itaque in voce es e debet, non radu non composita sed virilis , mascula, Oratoria. Uideamus de gestibus. Dicit Orator te dicturum stasine gesticulationum mollium mulacris , id est, se non
suturum esse Gesticulatorem Morionem autu rionem. quis ita de se ipso locutus est aut quis malos gestus inimicos in Oratore probavit unquami Graves gestus esse debent Oratori , Vir gravit, convenientes. Eos autem invidioso rursum ac maligno vocabulog culationes appellat Rhetor, quidem molles quis e
sus Cratorios gesticulationes appellavit unquam aliud est gestus ahmdgesiculatio Gesus Oratorum est actio,Hc Tragoedorum s quoium ut vocem , ita lactionem habere debet orator' circa res graves enis a serias uterque versaturo G siculatio autem Mimorum x Co-
49쪽
q. moedorum Molles verogesticulatione , ita enim loqui' tu , ne quid criminisi invidiae praetermittat sunt Cinaedorum is hominum mollium. Vide, Lector, quam bene haec nostra intelligat, aut quam injurius sit in eam ipsam artem, quam profitetur, Valerius dicit autem ne istiusmodi gestibus suam se habiturum Orationem. Idem est ac si diceret, se stultum non futuarum hominem, sed sapientem addit ultimo se sine modulationi csgesticulationum simulacris id facturum. Criminatur hic iterum artem Oratoriam noster Otator, quas omnia simulata estant& ficta, quae circa vocem gestus veniunt observanda: nihil in iis es et natu rate. Simulacra simulamina rerum ipsarum μό- sPlatonici vocant exhibent aptain idonea verba: ista verba apta S ad rem accommodata proferuntur voce vocem subsequitur gestus, totius corporis motus. Haec autem omnia unam meandem rem nostris auribus, oculi: animis repraesentant. totidem quasioribus ad nos loquuntur Haec si ignoras aleri, e Cicerone&Quintiliano discere potes : Vide libri undeditam caput certium si nosti, bonam causam gravas, Oratoriam artem magna invidia oneras Sicut pro stupido plane homine, larum litterarum prorsus ignaro aut pro in Vid ac maligno xviro parum honesto, haberi imposterum debeas. Plena sunt invidiae itaque, quae perpendimu hactenus , verba quae nostrum neutiquam spectare Valerium possunt, nisi illum plane ineptum inullius cerebri hominem putes Adalium ergo haec pertinent , quam Oratorem ipsum Is autem alius go sum. In quo si fallor, omittet, quem desionat, nec verbum amplius addam. Quem cum nomina
e nec velit, nec possit, ego justissima, ut puto, causa
50쪽
4 me ab eo praecipue notatum dico. Urebat videlicet hominem, me aliquid posse, quod ipse non posset audiebat id a nonnullis laudari sibi detractum putabat,
quod dabatur mihi. Accedebant Flegiae istius Graeca nicae pudendi ac pueriles, quos ostcuturum me dixeram , errores isti Captat hanc occasionem , seminus quidem opportunam .commodam in re tam gravi ac
luctuosa', me Martem meam palam ac publice criminandi. Quasi vero nihil aliud esset in omni mea eloquentia, si ullam habeo, nisi inania verborum lenocinia quaedam Sc cti gurarum colores ficta denique&fucata omnia quasi item Aiptio mea , ex stadiae zo cis modulatione, c gesticulationibus quibusdam ossibus consisteret tota siculatoria denique potius esset eadem illa. itfrionica, quam viro gravi ac serio dignus
aliqui si conveniens corporis motus. Frustra eloquentiam didicissem. frustra eam publice profiterer, si ejus
nunc causiam desererem,nec ullo eam patrocinio adjuva-xem. Praesertim cum cos ipsos illa nunc hostes habeat inimicos, qui contra aliorum injurias . Malori:m hominum impetus, defendere eam potissimum, ac tueri debebant illius itaque causi in suscipiam, cum ilhus meam.Omnis eloquentia de interiore nunc loquor nam de priore prius simplex es debet ac naturalis, non abjecta humi repens, ut cum simplicitate majesta S, cum majestate simplicitas conjungatur, mnat rati suas L chritudine, ut ait ille, e rgat oratio. Omnem fucum
falsum ornatum, omnes cinciuno Sc calamistros, S um-Versam illam eloquentiam Necaenatis, odi ego ac detestatus sum semper. Inania illa Cerborum leno meta, γctos istos Cerborum colores, captavi ego aut amavi nun-