Petri Francii Epistola prima ad C. Valerium Accinctum, vero nomine Jacobum Perizonium, professorem Leidensem: qua vera causa obortae nuper inter illos inimicitiae, & nuda ac simplex facti narratio continetur

31쪽

appestaridus, aliud stures, qui in Theatro isto coni Parent, quam histriones' quid aliud hic ipse rici ius, quam avorum disru i qui histrioniam tamen,

frutilatori , - omnes, ala Archia2mos , ita videtur tantopere aliae de hoc amnes qui debueras Magistelle, qui cum Catone illo antiquo hoc ipsam habet commune, 4 d non silium in nem veniat in theatrum , si ut inde discedat. Quod vero in eodem versu subjungit, non sine n no pGrsit , - ποῖ ῆς φαν - , augustum illud ac reverendum πεμνοπρεπῶς, vim hujus vocis non percipit Magistellus. τὸ - ρ πών enim quid sit το σεμνοπρεπὲ non magis intelligit octoPensius , quam aridi Valerias. XV. Eri α λιγυ γοδ ιν τε ε in c. Quid sit m λιγύφΘ οἴγν, το μερο α νον το Θελξινοον, aeque capit ille qui scripsit, quam

de quo scriptum est. Neuter enim de his fando audivit

quicquam Tala vero aliquid ab hoc Oratore factum es-1e, tam falsiim est, quam quod falsiissimum. Ipse ille Ora tor, minus menda hac in re, quam Poeta , in loco mox allegando, nullam in se vocis gratiam, nullam vim persuadendi agnos it. In eodem hoc Disticho, an sti, φωνον Graecum sit, dubito, soIUere vocem, pro Soc

emittere item, an λαῖμα recte dici possit ανθῶν ημασι,

rere eterbis , ambigo sane. Mirus est iste Hellenismus. Sed levia ista, prae illo quod dicam , habeo enim hic hominem iterum in pudendo turpi errore, ha-nifesta ignorantia deprehens uni. Dicit oratorem hunc emisisse id enim tibi nunc largior mala tua locutione bonam facio i εροψωνον ἀψο ν. in quo contra leges

metrica peccavit rursum insigniter vox est Poetica, ct idem quod φωνὰ est autem vel bi syllaba ista vocula, ut apud Hom. Iliad. a.

32쪽

Vel est trisyllaba per diaeresin, ut sit Ἀδὴ pro ἰυα Id cum fit, diphthongo in duas simplices Iesoluti, quibus coaluerat , neces ario δε natura sua , secunda in brevi cst quam hic novo exemplo longam lacit ποι, η. Adde quod per diphthongum semper scribitur hoc apud Homerum vocabulum, disyllabum est,

nunquam, aut raro apud ullos, aliter invenitur. At licet diphthongin resolvere. Non repugno magnopere , quanquam id prudenteris caute faciendum existismum, idque in Vocibus ita jam usurpatis. Sed tum longam facere s3llabam , quae per se est brevi , id vero non licet. Quod si e Graecis non observaverat, e Lar, nis certe distere potuistet .vel ex isto satis omnibus cognito Tibulli loco: Stami uilla dissoluenda Deo. Idem tamen mendum commisti versu quarto. quod tum indictum praeterii, ne bis idem dicerem in voce ἐυχομένην pro ἀ χρμένην , quod respuebat lex metrica, ubi itidem, v producit, quod corripitur, & in hoc quoque loco corripi debet. Alia res est in υέων , ευκῆ μεν γ , ευ-

similibus, ubi geminatae sunt litterae , quae του brevem alias litteram, longam faciunt , quod hic locum non habet enim , simplices litterae sunt, neci cedentem brevem producere Tilabam possunt Vides magnum Heroa, Lector, cui in hoc cum Valerio convenit , quod in Metricis legibus sit versatissi-

33쪽

Neque enim benedi Ia maligne Detrentare meum es Sed aliunde , ex Anthologia nempe Graecanica , de

numerosus, de dignus Poeta nostro , quem sime rivali securus possit dicit porro, πευγεις, non satis concinna haec sunt,in ἀσυς ατα dolare litteras an commode satis dicatur, nescio revocare litteras rectum est. Sed cum litteras jugitivas, γ μεματα is γο μοι, eum dolere dicit,ire iocare, quam gratus erga Magistrum

discipulus est, qui eo vivo praesente, ac litteras profitente, aufugisse litteras diciti

committit uuium in τῆ ς- quod commiserat supra , quod versu deinde penultim repetit , tanquam eXimium

aliquem, de auribus non ingratum sonum. XIX. ci κνυ- κρ - Novum hic errorem errat, minus etiam excusabilem, quam erraVerat modo, secun dam enim in δε travo producit, nulla consona multo mi

nus duplici aliqua littera, subsequente, ignorans videli cet Prosodiae regulam primam : Vocalis ante vocalem breCis est. Haec ego illum docere debeo scilicet, qui alios docet Q iid ad haec dicent discipuli tui, Magister Quoniam tamen auctoritatem quoque desideras forte nec sola tibi sus icit ratio, en illam tibi Iliad. I. Et apud Moschum, in Europae,

ultimam apud hunc brevem.habet, ut ἐξοι',&c nec quicquam moratur consonantem sequentem. XX.

34쪽

XX. 'ειεν διατερ πειθ ω οριάτεμιν φίζει Si de Platone, aut Cicerone verba fecisset recte omnino, Vere, dixisset. Nunc ex hoc , uti sequenti, apparet, quam nusquam Observent, πρέπον juvenculi isti, Domniam majus exaggerent. In blaesi hominis labiis sederet Pitho ἄτοπα ταυταπαντα ἀ- νυοι insequenti versiculo pro C*ραδ-m malim ego ιις si , ιν quod paullo est suavius XXI. τε χοι ριτε , hic,&in altero menibro ejusdem versiculi, i ερρεμα χορηγι r bi iterum Coria

ripit,vijam saepius dictum est Partem item ejusdem hic versus repetit, quo usus fuerat in principio, adeo dulcis haec illi , ingeniosa quoque est repetitio.

sum est mendum in primo vocabulo, cujus syllabam primam, natura .auctoritate veterum brevem , contra omnem legem metricam , longam facit prima in κτύπο brevis est. Hom. Iliad. K, Quem in ore versum habuit jam jam animam efflaturus Nero. Item in cuir ω Iliados N,

Vide quam diligenter Poeta legerit ο πριητης. quem tamen Poetices Prosesiorem in Academia Lugdunensi facere voluere nescio qui.

vel οἰ ἔν significat, vel αέρν neutrum hic locum habet; nec video, quo referri possit μὲν dicere debuit , non tum aliter accentus erat ponendus, sic ut in manifesta sit rursum culpa, quocunque se vertat. dem de post poni neces ario debuit comma, respicit enim το πίλομα s. Cum vero se Musarum ac Phoebi sacerdotem

a dicit,

35쪽

ditat, imitari, credo, Ovidium, voluit

He ego Musarum pinus P bique sin erros. Vide quam tibi placeat juvem , qui Musatam, cerdotem putat egocerte laudarem finiuiras Apollinis, si istiusmodi facerdotes haberet. XXIV. --ερ Temst: -S c, quid hoc velit, nescio est iso, quod hic non quadrat. Utili dicere, opinor, quamvis nou Tiresias&c. a men vatiemasor. id autem non video in istis verbis serte voluit dic te, intesiecto vel μ- etiam, sed non convenit eum λεμῶ, nisi absolute intelligarin , quod durius coelum an voluit illud, quod est apud Flamerum almvandus est enim homo Iliade prima, rcamspicit mihialia raemium, inquit nesolus e

praemios m. Illud autem subrunctivus est proω, concessa poetis licencia Cujus loci imitatione dicere debuit is non ει accentula Prima, non inultima posito, circumflexo praeterea in acutum mutato. Vide, quam

minuta levia docere debeam doctorem istum. Sed re curret ad anchoram sacram vitium eme typograph, cum clamitabit. At tu, noster, accuratior paullo in accentibus esse debueras , in illis praesertim , a quibus totius rei sensus dependet , quod exemplis probari pluribus posset, si isto res patrocinio indigeret. In eodem Versu est. χ 'φῆ- hemistichium numerosum n stio enim quam suavitatem habent versus isti spondaici, nullo judicio posti Calchas Hontero dicitur cia tali, peculiari epitheto, sed quo modo Z in principio versus an in fine Videamus istum eloquentiae non minus quam sapientiae fontem Iliad. A.

36쪽

Vides pinhrum versum&numerosunt, in principio versus positum illud L.M. , non in fine, quod durum, horridum. XXV. s. O .a. τώδε si τετελεσμ ἐ- - c. ic Versus, ut&ille qui sequitur, bonus est , bene Graecus, uterque quippe ex Homerodest aptus ita enim apud eum ad matrem suam Achillas.

Et ad ipsum Achiuem eodem in libro Pallas: En furem manifestarium furari enim id est non , imitari sed eam asserentiam non intelligunt Poetae Lei'

rea in ἔς hic iterum corripit sene quid praeteream in tam nobili scripto ut jam a ius vidimus. Primam

autem in Au, πιον recte hic corripit, , sua eum la' fraudemus Dut in superiori hoc ipsum loco male a

duxerat. Hos igitur duos versus Homero sublagit, in quibus nullnm plane discrimen , nisi quod ex bonis fecerit malos. Quod in proximo sequitur versu nullam habet connexionem cum praecedenti dicen

dum erat: ενι.

XXIV. τλογω φ, ην c. dicit Veterem Eloquentiae famam gloriam,si quam hiaueris olim Leida,cum hoc homine redaturaruci cum ad nullam rem minus donetis sit, ac minus vaseat nosteri .leritis, quam ad eloquentiam fatentur id ejus tum rationes tum carmini, ne convitium sibi dictum existimet. Aliter laudari potuisset πάνυ si judicium habuisset ποιητὴς Sed amant videlicet illud , quod non intelligunt tanta est vis elo

37쪽

quentiae kessicacia ' illud autem comma, non post τε, sed post . . debuit collocari. XXII. Ajχαίην , serio Secunda in e σεις longa est, apud bonos scriptores apud hunc brevis qua id auctoritate factum sit, nescio. Aliter certe Homerus It A. Idem Iliad.

λς μεις dicere potuisset, verbo non minus Poetico sed haec, ut plura alia, ignorat Poeta noster Graecanicus.

XXVIII. Κοσμῶται cis τις Ἀπει σε δυοῖν ζυγος ανδροῖν 4rimum τοκες λειτος , significatione activa, pro ηρσμει, τῶ σε

ad licto praesertim, non multum mihi placet, Minsolens plane videtur, ac novum. Sed est aliud quiddam, quod te volo, Nostine primam in η τις ire vem esse, ut in dit τ' & per metathesin dicer tere Poetas, ut huic malo succurrant, odirevi longia iaciant Z Vide, quam multa docere te debeam,iquam tenuia Homerus deJove. Idem alibi, - κραῆν ἄλγεα πάχων. Et in illo vulgato, - - κρίευ - μῖνας. Idem Il. a. Et Iliad. . . Vides pudendum mendum, Magister , virga, non ferula, dignum non minus magnum est in sequenti versu, ne defunctum te putes

ubii a quo unquam secunda in τροφεν est producta 8 prima

38쪽

33. prima in et φω, res φειν τως ν pro τροφεν, semper corripitur Iliad. , Et incitato modo loco Ead A. ubi geminum hunc in unoi eodem versu errorem conspicies, Magistclle: Vides. io miselles, quam musta, Mim stagn i, pueris tuis indigna, in duobus hisce versibus commise- iis vitia. XXXI. Nondum te demitto, est etenim alius item in hoc versu naevus ultimam in γε , corripis quo Jure inquam qua auctoritate Aliter certe Homerus, quidem principio operim: Mῆνι ς ειδε, Θεά nosti quod sequitur & Eodem in libro,ubis superius mendum con

Quid dicis, Magisteri pudet me tu , pudet.

TXXll. Λαμπτῆρσέο κ μ ργαφά γ Hoc vero est turpissimum mendorum omnium mendum. τοῦ φῶς ut supra dixi , est lumen illud vero relatuitur a Poetis in δες ιι γ, quod suavius, numerosius. Una vero longa duassacit breves, ubi e luitur. Adde quod vocalis ante vocalem semper est brevis ut ostendimus supra in δεικνύεις. adde denique veterum auctoritatem, sicenties apud Homerum repetitum ab eodem illud: En tria, non in duobus, ut modo , versibus sed in una eadem, illa, vitia. Jam bis ad eundem lapidem

offendisti , τὸ ζαῆς.dicendo, pro se, nunc vero primam inspo producendo. . cum obtriplicem, ut ostendi , rationem corripi debeat caecutis, credo, ad lucem istam, limmo induces, ad splendoremitam manifestum he- betes

39쪽

3 . betes plane sunt oculi tui, nec quicquam Vident. XXXII hό ἐσια, σευ FH durus iterum versus, kauctore dignus Cur homo hic versus facit, quidem Graecos, qui nec quantitare Srllabicam , nec ullammetri suavitatem intelligit ξXXXIV. νδε, δυω σπ μνη oc se si οραιων, putida alluito ad nomen Perigoni quod a περὶ et ,h. Accinctum

Latini dicerent. XXXV . .. σιν ἀμειβομενω, prima in ir tibi brevis est. Homer Iliad. A.

Et ita passim.

naevus est in hoc versu, corripit enim primam in αῖν, ut supra fecerat in v . idem est mendum, dices ideone minus est mendum Z responde, quaeso. Sed tibi fortasse licet, quod in pueris tuis plectendum foret. J XXVI. E ii ii τε Pωμα κῆς. quam haec suavia

sunt quasi non sussiceret semel ista dixisse, iterum re petis,in ruraum aures obrundis sono illo asinino tuo.

ia paret, sed vice plus lis quare cum ηγητο ponatur hoc loco pro ξ γ ultimam stra natura habere brevem non potest. Ego certe corri P re non auderem, neque legisse me unquam scio. Vides , amice Lector, in quinquagmia versuum numero, quadraginta propemodum naevos conspici deformes, pueriles, pudendos quorum nullos Omnino animadverterat Heros a s magnus ille Eloquentiae, Graecae Linguae profestar Non viderat haec, inquam, Valerius Argus illo saeculi nostri; πολυα αλ ncque Oculatior hac in re fuit eo ipso, qui scripsit s

40쪽

psit cujus tamen errores iste correxisite debuerat. Sed studiis , credo, Iecretioribus sese totum immerserat , in reconditas illas Rinteriores se receperat titteras neque ad minora ista consideranda, uti nec mens, nec fa cultas, ita fortasse nec otium suppetebat Magna est Graecorum licentia Poetarum, clamitabunt illico Heroes nostri Magnam esse confiteor; ' multo adstrictiores esse Poetas Latinos legibus Metricisjam suo tempore questus est Martialis: Sed tu non ideo cuucta ticere I ta. Magnam habent Graeci licentiam , non omnem tamen nec in omnes syllabas quidvis licet. Danielem audite Heliasium, rerum harum intelligentissimum , si quisquam, virum. Is in sua ad Hugonem rotium, virum amplissimum, quam Graecis suis praefixit carminibus, praefatione , ita de Angelo loquitur Politiano: Angelus Totitianus, vir ingenti graealtus ita ii, ne quid Graecis ejus temporis concederet, quorum auditoria S famam a inCaserat, Poetari quoque lingua eorum Coisit. Caetern haec quoque , Iaucas excipias; quale est quod in Emergentem Venerem conscripsit. Sfortasse altern quod in Armatam, in genio destitum:-tur , qui in Antiquorum grammatis elucet ut omittam , pleraque ire Graeca quidem alis esse. In temporibus quidem, S Syllabarum modis , ea saepe alibi committit, quae non raro in Latinis aliorum acerbe Scrude ter traducit Nam qui omnia licere Graecis arbitratur, nota Lector mecumgro ecto cum priscis auector,bus non facit Sed decisis alias cum fortasse exercendi caussa animi nonpauca notabimus Apparet, quae magni illius viri super hac re sententia fuerit. atque utinam, quod promtitit, secismi vir praestantisimus, qui a haec