장음표시 사용
71쪽
nisi quod univeris Scripturae S acra competit, nunquam enim Deisus, post illam in monte Sinaisii digito factam scriptionem , vic- quam immedi e consignavit, in coeteris omnibus Prophetis Apostolis c. tanquam suas manibus usus. Unde hanc argumenti solutionem non ita irgebimus. η in D. Qvenile dius in Syst. Theol. C. IU Se se. II pag. 7 hanc dissicultatem ita tollit Versu Io vult di
e re Apostolus non A quo ego dicarai, JESIIS dixit, D non opus, Edeci, ne posolic. t, G. supere existat decimi in Domini JESII,
Cerba autem et Ia poseriorem a D min perentem signis cani, quenet
non decidem DominM JESUS; Pum se decidere autorimi Apostolica, se obitum JESU Fateor quidem aliquando enallagen temporis obst a re huic explication mihi visam esse. Sed dissicultas haec acilius solvitur quam tunc credidi, fane enim talis cia allage non ina frequens an Scri tura . Glal Philol. 6. Lib. IV. Tr. II Cbi. XX. Quae explicatio optime quoq; menti Apostoli convenit; Iamrespondet dii pliciter ad quaestiones sibi objecto ,primo dicendo vid Dominus dea finiverit, dum adhuc in qIra Q geret,in addendo loc non dixit Do
minus cum vobiscum ψgeret, ego tamen ivit an me habere Spirio
tum Dei id obis praecipio supersiliat adhuc plures objectiones ad versariorum, qua Scum tibiqVe .pud nostratς ThcQl Sos solutas. ο perias, illi hic nobis urias fecςrunt.
Resutatis igitur brevi arguinenti quibus Thesin nostram oppugnant adversanti, nil restat nisi ut ortitudo Xam veritatem Scripti rae dies is stabiliamus. Proba metis itaque Thesin nostramex'. Tim.II. S. Πασα γγ v.Θεο νευς . In quo loco Notato circa ubjectum, d :ci τἀσαγο - , si vinia romηis Scriptura est με νε ς lim hine quae alam excipiunt adversarii. Si inquamn j. ηαί estu πιευς , . nil in Scriptura S continetu , quod non sit a DEO inspiratum, nam si vel minimum in Scriptura non esset inspiratum, sed tantum duectum, DR ασα Scriptura, sed tantum ejus p.ir aliqua FQrςt θεόων ,προ- heiro , dicas . Motetur de omni Scriptura auem Paulus, quod sic λοπα
72쪽
ς , quod sane non notat gubernationem solam sive directionem talem, qualem somniant adversarii. Notat enim θεοπνευτίας vocabulum, Cui cum B.Danni, Hodos. p. 3q. loquar Spiritum S. non solum se habuisse ut aspirantem, paedagogia antecedanea,directrice,&erroris praeca utrice, nec ut sub vespo spirantem per consequens testimonium, quo paedagogus censet approbat ea RVae discipulus proprio marte edidit, sed ut insinuntem. Di rectio enim ista quam singunt adversa ii, etiamsi reddidisset scripturam in fallibilem, non tamen θεο πνευςον, nam majus quid dicit θεοπνευς ci,notat illa gratiam praesentissimam, concomitantem, suggerentem , moventem, dirigentem, quin adeo arctum vinculum inter scribentem ripiritum S ut vere posim dicere: Quicunque Scriptor sacer ut θεοπυευ- scribit, haec non tam eum, quam Spiritum S scribere, Momnia
ejus verba es e divina. Propter hanc Θεόπνευ ν quoque est, quod DEUS saepius Codicem S. suam Scripturam appellet e g. nud 'n, Exod XXXII. 6. 'musa. XXXIV. 6. Est
θεοπι νευ haec, anima quasi Scripturae hanc si tollas, tota ejus auctoritas corruet, scriptura exsucea erit, quin las divina majestas facile incasQuin abibit, nil hic nobis reliquum erit, nisi scriptura
Lia mana, quod statuere piaculum nobis sit, fuit enim Spiritus S ut
saepius jam dictum est, quasi paedagogus M auctor, qui pennam duxit
quo voluit, literas exaravit quas placuit,&pennae concavum implevit maximis mysteriis, quae stupet natura, elegantissimis verbis, quae Ciceronisin Demosthenis facundia ignorat. Sic ipse Spiritus S. λ- it dictans,in ipse scribens, ipse revelans,in ipse revelata literis tradens. Unde etiam locum nostrum 2.Timoth. III i5. ριφαὶ κωlο Τως explicans Syrus interpres, γραφήν θεόπτνευτον Vertit per is: o 3 et 2,ut maximam vim hujus verbi aliquatenus exprimeret. Ex die is igitur nascitur nobis argumentum: Quicquid est Θεό νευσον, ibi se Spiritus S. non tantum habuit in modum dirigentis, sub vel postspirantis, sed revelantis, dictantis, consignantis singula. Atqui tom Scriptura est inspirata divinitus . . in tota Scriptura si habuit Spiritus S ut inspirans c. Major firmo
stat talo, per hactenus explicatum θεοπνευρίας sensum, Minor est Pauli
73쪽
Pauli in nostro loco E. Conclusio indubia. Unde patet Scriptura' adversum figmentum esse, falsum Bellarmini&aliorum ρημ α :Spiritum S se habuisse in quibusdam tantum ut dirigentem, non ut revelantem sive inspirantem.
s. XIV. Nascitur nobis x non exiguum sane argumentum pro thesi nostra ex Psalm.XLV.1. Ubi David se dicit, Alum velocis scriptoris. Unde merito argumentamur: Quicunque fuerunt Calamus Spiritus S illorum Scriptura non est tantum divinitus directa, sed &inspirata. Atqui Scriptores S ita E. c. Ad majorem probandam urgemus Phrasin hanc, qua David se dicit, Solum Pritin S. Nam sicut non possum sine absurditate discipulum quendam vocare calamum sui praeceptoris, cum ille suo marte quaedam litem consignat, a praeceptore corrigenda, sic quoq; nullo modo possent dici S. Scriptores stylus Spiritus S. si ille tantum postspirasset, Mirigendo gubernas i eorum calamum,d nisi arctior fuisset Spiritus: praesentia ad eos, quam ess praeceptoris ad suum discipulum Pollum quidem amanuensem cujusdam ejus scribam appellare, sed non calamum . Unde patet Evangelistas, Apostolos, prophetas coelestes spiritus non spiras , divina oracula fudisse, coelestibus scriptis ad coelos ambiendos rudem crudamqVegulauiis nitio animassam excitasse, nisi in eos coelesti igne Spiritus S depluisset, eorum manum in scribendo movisset, ut loquitur magnus Theologus Dannhauerus in Serm. Sacris Homit. XII. Appellat David se calamum Spiritus β'. unde id porrosequitur corollarium : Sicut penna nil conrribuit ad Scripturae alicujus sensum, nisi actum illum instrumentalem, sic quoque Scriptores S. nil ad conscribendum Canonem contulisse , nisi actum externum ministerialem, quapropter etiam appellatur . Scriptura non νοῦς ν'ο πων sed κυώου I. Cor. II. ult coli. Rom.XI.3ε ωλο- non hominum sed DEPROm.IlI 2.
74쪽
cere Cardinalem, Calixtum c. antithesin foventes, dicit enim ille: πασα Ῥυφη kb c. id est nulla prorsus Scriptura ex unaana voluntate consscripta Si igitur nulla prorsus Scriptura proprio instinctu aut ex propria voluntate consignata eii, Scriptura universia quanta est , erit divinitus inspirata, consequentiam quis in dubium vocabit' ' enim vel minimum verbum ab hominibus additum Scriptur. aeesset, haud potuisset dicere Petrus, nullam prorsus
scripturam esse ab hominibus inventam , βὰ dicit fuisse S. Scriptores φερου ους α πνευμαὶ ἁγίου , quod sane amplius quid notat, quam gaudere directione divina in scriptis suis , argumen ornim me icunque sunt agitati sive φε υὼνοι a Spiritu S'. illis non modo sub Ac post spiravit Spiritus . scd fuit praesentior, qVam praeceptor adeli illi,cuj is calam uln regit S da Spiritu S ita agitati sunt omnes αἴγίοι θελάυθρ ω ο E. dcc Scilicet esse agitatum a Spiritu S. plus dicit, quam habere eum praesentem per modum assistentis. Quis enim unquam dixerit, paedagogum austrantem ocul ea, quae literis
consignat discipulus, disicipulum suum agitare, aut hunc ab illo es
cpq, i diu. S Quando dicitur, λαλησαν non id intenditur inspirationem restringendam est ad sola verba loquentium, non vero scribentium nam qui discipulis loquentibus insipiravit omnia verba,
ille multo magis inspiravit scribentibus, quam consequentiam probatam sepius a nostratibus Theologis nolumus hic repetere, dicemus breviter Petrum hic talem intelligere λύχνον cujus lux splendebit ad ultimum usq; diem, sed hoc non quadrat in verbum non scriptum Sacrorum DEI hominum. Non dicit fuisse Spiritum S tanti inta auctorem loquelae Prophetico Apostolicae, sed la Prophetica γρα-
ζης, est enim exarata Spiritu codem Scriptura puo prius annunci ea, neque Spiritus Sanct his columba tantum fuit, quae literas beneraminos sat tulit mortalibus, sed , callatas obsignaVit, obsignatas
75쪽
nobis servandas tradidit, ut sui amoris aeternum pignus sciva Phrasiologia hanc rem iterum exprimit Dannii in Hodos. δ Not P trum indesinite dicere de λαLια S. DEI hona in ima, quod sit profecta divinitiis, non guur tantum iis φορου , Theopiae ustiae tribuit in consignandis rebus side Articulos concernentibus, sed in genere dicit locutis, is acti Spiritu S ut ostendat, tam late Theopraevstiam,quanaeorum sermone se extendere, unde seqvim Apostolos Prophetas ct etiam tum cym consignarent res historicas is alias quas non magni
excip. Dici tra de Mipium se λογιο sis κῆ o in adhuc re eorum thesin, quae non deneget Pro hetiis diminam ins inutionem 3 sed asten rebus historicis levibus quali, eri paenula Apostoli hinc a
Prophesiae ad omnemscriptunam non valere c. nam Res p. in omne id intelligitur in loco nosto, cui beneficimus fidem perhibentes sed non solum Prophetiis rect eindemia, naus, E nec solis Prophetiis haec divina inspiratio competit, quin ca inverto argumentum cκα, AS B τον argumentor: Si omnis Sermo pro 'laetarum est divinae inspirationis, etiam historiae' in prophetiis continentur tales erunt, sed a Sta Petrum Couod illi concedimu omnis a Prophetis consignatis r plura est Θεο νε- unde Concluso aperta est , etiam hilloria scin prophetis contentas divina ξερπιεμ. auderς, lumi
Thesin nostram egregie fulcit promisium Christi Iol ann.
Ubi Nodi contra Bellarna Calixtum De urgeri vocem οδηγεῖν, argu , mentor enim Quic ducit aliquem ut dux coecum , ille non tantum huic assistit, sed aristiori vinculo ei unctus est. Ast Spiritus S ita duxit Sci ptorcs L f. cs lance iam Paulus Scripturam ιι λα- , E ες Roma II. r. appellat, 'Vae ipsi nota erant praesis it illud, hq n ego dico,sed Dominita, quis enim negaret Paulonia tu cognitum praeceptum de non faciendo divortio,is tamen hoo. ci praefigit, si igitur etiam ea, quaei: gnita fuer scripto ibus sacris,
76쪽
non eorum, sedDomini sunt, necessario sequitur; etiam nota esἡ
inspirata. Adde absurditatem illam, quam exsista illa disserentia , inter assistentiam ans irationem deducit praesertim B. Glovius in 'siem Tom Lp.ΠΙ nempe nos per hanc incertos dubios reddi , quid in Scriptura sit divinitus inspiratum, quid non , si enim tantum ea divinae sunt originis, quae ignota iis fuere, unde nosti quid seriptores f. noverint quid non si ea tantum quae Artic. Fidei concernunt, definiant quaeso Pontificii aut Calixtini, quinam ne Articuli Fidei
Fundamentales, hic mi Iere vlucus, luctuantes,4 incertos quid tandem definiant,omnes illos qui antithesin fovent, quidam ex Pontificiis Asethim quaerunt apud Ecclesiam, ab illa petunt, ut definiata, quinam sint illi Artic. Fid. volunt per consequens ut judicci,quid . nam in Scriptura sit divinitus inspiratum, cum ipsa Ecclesia ex hac Scriptura severam esse demonstrare conetur, unde merito Circulum illum Pontificium ostenderunt saepius nostrates Theologi, V.Scheret. Syst. Confer Episcopium in Labyrintho Pontificio p. 8 . Tom. I. Opp. vin ipsa haec pontificiorum calixtinorum thesis sibi contradicit, dum enim statuunt ea tantum inspirata, quae non antea nota Scriptoribus S erant,& tamen omnibus Articulis fidei undamentalibus Θεοπνευσι tribunt, inde sequiturScriptores .aut non novisse
Artie fidei fundamentales, aut divinitus scripsisse nota,quicquid hic illi eligant, a causa cadunt, ita enim ex eorum Thesi rgumento :Quicquid antea notum erat scriptoribus sacris, id non est divinitus inspiratum, sed omnes Art. Fid fundamentales noti erant Scriptoribus S. Ergo Conclusio eos ipsos feriet, quod indubio argumento est quonam agitentur spiritu. . Hinc etiam apud eos innumeras Anti-logias videas, a quo vitio ne vel ipse aula Romana Hyperas pistae Bellarminus immunis est Cujus theses hae de in re valde se ipsos
oppugnant. Nideatur Beliarm liber II de Concit. XII.3. g. Ob- νυandum igitur Stat itaque per hactenus dicta inconcussa veritas: nec per locum 2. Tim. IV. 3 dejicitur Scripturae s. auctoritas, sed verum manet quod Augost de consensu Evang. Cap. ult scribit:
υie sidciris de suis dictis c actis nos legere voluit, hoc ta dum lilii Apostolis prophetis scriptoribus cetςris tan am
77쪽
suis Mambus ms 'ntavit. Exos Ullamus hanc ivina rimaritim,&tant una abest, inai i mente cum Pontis aliisque quicquam ejus divinitati subtrahamus, ut potius eam omnibus modi silabiliamus. Manet
divinum, quicquid divinus comprehendit Codex, nil hic quaerite humani, vanitatis avidi mort iles nil profani lila deprehendetis, profanae mortalium mentes En pignus divinum cui ipsius Spiritus .igri uin impressum En epistolam coelitus delapsam De in civim euxide peregrinamur , inquit Augustinus Conc .i I. in Psal. 9O hae litera nobis venerunt. 9 quae nil nisi coelestia divino gremio fovet, nullis hominum addita mentis corrupta.
taetertim alia se nobi Miseri illicultas, inter ipsos nostrates Theologos fatis agitata Annempe omnia, quae in Scriptum hab υ-tur, diiunitui revelam Ici possint severiarain, an disperant bis Scripturae repelati ins inutio. Ansiam huic quaestioni tractandae nobi dedit tum objectio civersariorum g 4. notata, tum etiam, quod
plures loco ostro a Tim .iU. 73. Dipitauionem tantum divinam, non vero revelationem tribuunt, quod placet inter abios etiam Reinso in
Theol. Technic L. de Script Thes L Inter Musaeum quoque Re in-hardum haec agitata est quae illo, ubi hic propter Dei am disti relionem inter revelationem inspirationem, illum contemptae auctoritatis Scripturae reum agit, 'VO se purgaVit Musaeus in fundamentali deductione Jenensium Theu g. Tota autem haec dissicultas facile solvitur per evolutionem aequivocationis, quae sub termitio revelatioκ latet . Nam sane non nisi de terminis hic quaeritur, ut annotat B. Musaeus Introductrin Theol. Part pag. Nos itaque non quaerimus α Annon sensu Philosophico, nobis magis usitato revelatio significet patefactionem rei ignotae sed tantumloqui nur de lata vocis acceptione, tutamus superfluam hanc distinctionem esse,cum Scriptura nulli bi ansam nobis praebeat vel cogitandi, se binas has voces distinctas velle, unde etiam addidimus quaestioni insensu Biblico S)quando nos hanc thesin ponimus. qet id in Scriptura in stivitum irinitus, At etiam rcvelatum, nolumus hanc pro
78쪽
propositionem esse reciprocam, ut contra, quicquid in scriptura dicatur revelatum esse, si etiam inspiratum , novimus enim revelationis vocabulum multo latilis patere, quam inspirationis, secus ac visum est vir egregri e de Republica iteraria merito, ola Musaeo loc cit. quis enim unqx eo procedet , ut dicat omnia revelata es inspirat, Christus ipse carni spiritui . e. homini ψ υχ ικῶ tribuit revelation SMatth.XVI. sed non propterea inspirationem, vin eo usque revola tionis vocabulum se extendit, ut ipsi revelationi stricte diectae contra- distinguatur, sic e. g. alterana Theologia naturalis partem, scilicet acquisitam, revelationem dicere positimus,cum tamen Theologiae revelatae opponatur. se revelatione itaque latius sumta. non omni, sed ea, quae facta est ad scribendum Trinanius Coincidere eam cum in pinatione, idque quia ιι nolumus contrarii si veritati Ἀο- stratibus Theologis, qui cinnes fere statuunt modum praesentiae Spiritus S ad S. Scriptores esse ubique eandem, nullo modo diversam, cui Thesi aperte contradicurit, qui revelationem ab inspiratione distinguunt, Qui c. enim non omnia quae inspirata sunt revelata dicit, ille diversitatem singit praesentia Spiritus S ad S. Scriptores,
consequentia indubia est, atque sic e adversariorum mente quaedam sunt magis λογια si , C ac quaedam. in in Sy& propterea
quaestionis affirmativam tuemur Videamur patrocinari veli
causa Calix tinorum, Cornelii Lapide c. vi rebus notis eripiunt primo revelationem , se id mox inspirationem, eaque tantum divinae directioni relinquunt ut in praecedentibus vidimus, facilis quippe ab hac opinione ad illum errorem via patet, si enim diversitatem hic primo fingis, facili negotio ex hac dii sparitate tandemia orietur tibi dubium, annone tantum quae ignota fuerunt scriptoribus S. divina sint collige enim ita Praesentia Spiritus S ad revelationem 4nspirationem simul, aut est arctior illa, quae facta est ad spirationem sbiam, aut non Sed non dicent hoc E. illud. Si igitur inspiratio sine revelatione non dicit adeo an tam praesentiam Spiritus S ac altera est, non dissiculier inde concludes: Non onania quae in scripturis habentur esse inspirata, sed quaedam δε inter ea locum nostrum, in ea es e humana. Quod etiana, fors an cimproviso,
79쪽
is TVidenuis Theologo cuidam celebri qui pittat thesin allania Scholasticorum, et erba Scripturae non in divinitu in seimm, sed nium directa, nil detrahere Scriptura: authoritati, nec miramur illimaeo progressum esse, nam sane inspiratio non potest salva manere iis
rebus, quibus revelationem denegasti, cum eandem definitionem ,
quae inspirationi competit, sine vitio possim tribuere revelationi adscribendum, illam autem ita definit vir ille celebras. Inspirari octinternas estio conceptuum si ustis, sive res conceptae Iam antea notae fuerint stipe non se sed quid obstat, quominiis haec omnia de revelatione adscribendum dici possint i nam etiamsi res notae fuerint, requirebatur tamen infusio aliorum conceptuum, quam quos caro dis angvis iis suppeditarat , qui utique divinitus revelandi Grant. Ἀ objiciunt quidam vox se καλυψή fu rere o denoma semper rei occultae patefactionem. Sed Resp. α Concedanius hoc, ni hinc contra nos con luditur. Collige enim: Quicquid scriptoribus sacris notum erat antea adissis non est patefactum, &c. concedam totum argumentum; Sed si porro argumenteris: Quicquid
iis non est patefactum, id nec revelatum ad scribendum, negabinnus
eam majorem S Bene notandum est, magnam este merentiam inter haec bina Nosse aliquam rem o nosse anisubformatiscriptionis. Verum quidem est, cognitas fuisse Scriptoribus sacris, res plures, at non cognitae fuere iis sub formati sciuptionis. cne
Cornes a Lapide loc cit. licui contra . ipsum Concepti σmem iam eorum, quae sciebant, non iis ingessit Spiritus Sanctus Idinspira:it B. E.& in his non tantiam directi sed Minspirati sunt ut hunc potius conceptum quam illumsriberent. Ut enim paedagogus discipulo dictans rem gestam antea notam, hanc ei nihilominus reves at, scilicet sub formali scriptions nota ei faciens verbi circumstantias, ut ea hoc es illo modo annotet, silc quoque licet non rem ipsam Scriptoribus S .patefecerit, hanc tamen ipsis mam festavit per conceptus interius suggestos, quos antea non habebant.
80쪽
Ληdemtithdiνina inserantio evermtur' Sed Resip. breviter , hoc non sequitur quia libros sacros petit ergo iis indiguit ad conscribendos libros Θεοπνευςους , cum multae supersint caulae, quare hos libros desiderare potuerit Opus enim ei erat lectione sacri codicis, per mandatum Christi Iola.W39. ut consiolationem inde amicitis haurire , quin etiam ut posm meditaretur ea, quae Spirinus S per illum lite is
consignarat. Puttamus enim, praecederitibus nostratibus The lO-gis ibros quos praeter sacrum codicem afferri desiderat Apostoliis,
fuisse etiam sacros alias in Sεοπνευτίας habebat se Apostolus ut calamus velocis Scriptoris, ubi non opus erat ut consignanda addisceret, cum Omnia nosset spiritus ille, quo ferebatur, videlicet Apostoli non cum horis Minoris imbibebant scribenda, sed sicut statim post ascensum Christide censu Spiritus Sancti facti erant υSηαε υνο σοφον, ita quicquid scribebant ex aliena hauserant Lipientia, qu digitur studio aut labore ad consignanda ea opus erat Θ Dann-hauerus hanc dissicultatem paucis verbis; sed nor sine magno pondere solvens in Hodosoph. p. F. ita loquitur: rames θ εο πι ευ ο Scrutiniunn adhibuerint esurium in exerritio docendi, tauri scribendi nu-stu uitsine molesta Scilicet id vult dicere, etiamsi adhibuerant interdum studi uri operam in Exercitio docendi, id illos tam eii non ex indigentia sed beneplacito fecisse. Unde facile patet si sta esse , quae Rellat minus loco citato perhibet, nempe Scriptores Sacros non
sin morestia scripsi ,cui enim non subolet statim quare hoc dicat
Cardinalis nempe ut libro II. Maccabaeorum, cujus Auctor de imo' in scribendo conqueritur a Macca b. II. V. 27 divinam auctoritatem indicet, unde sane non solvit Objectionem Calvini contra
librum Maccabaeorum, nam praesupponit rem nondum probatam . Melius ad hunc locum Thomas de Aquino Comment in .Tim. IV.s3. disserit, qui.videaturi his satis superque dictum est.