Disputatio philologico-theologica de Pallio Pauli, ut vulgo vocatur, Ex loco 2. ad Timotheum 4, 13 sub præsidio Hectoris Gothofredi Masii publice tuebitur Georgius Christianus Bræmer

발행: 1690년

분량: 84페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

sic in seipsum est Cornet a Lapide, qui sibi gloriam illam demit, quod explicaverit DEI ipsius verba, cum scriptura juxta propriam hypothesin maximam partem humana sit. Haec adducere necessarium credidimus, ne forsan quis putaret, nos de quaestione litem movere, quae in utramque partem disputari possit, salvis interea coeteris thesibus Theologiae nostrae. Hunc proinde errorem paucis refutandum nobis sumemus, coeteros adversarios non nisi per horum latus conses suri atque ita nos geremus, ut i quid objiciunt diluamus, et Po-sendamus hanc thesin adversariorum omnino scripturae sacrae contrariari, absurda non pauca gignere. I. I. Objieito P. Simon bina thesin nostram sanae rationi contrariari. Dans tette opinion, inquit, iba, nens quoν, qui choque lanuison cael experiente β' nos tollere memoriam virorum sacrorum atque rationis usum iis demere, En eget, inquit p. 9o. b. omne petit

pus dire que esaint seri ait te aux Evangelistes e dux potγes fisage deleur vison, de Dur memoire. Sed respondeo etiamsrationi non illuminatae repugnaret, quid indes attamen thesis adversariorum mihi sono magi βψbsurda videtur , Cum enim in inspiratione concipiam spir. s. -ntum ut dictantem sine intermissione, hie

cum concipere debeo, Ut modo inspirantem, modo ut relinquentem scrip orem sacrum suis conceptibus, mox redeunte ni V denuo i, liri quentem; concipio in 'Vam quin, haud oliter ac praeceptor- permittentem discipulum suum conceptus suos consignare non absque erroris periculo, ut scilicet habeat quod corrigat, si forsan falsum . narrationi suae immiscuerit. Ad β' regero falsissimum hoc esse quod hic asserit, non vero probat Simonius, si enim inspiratio tollit rationis&memoriae usum, seqVitur λόγους absqve niemoria fuisse scriptores sacros cum prophetis arent ibi juxta Simonium fuere insperati, quid autem est Montani linum ex orco revocare, si hoc non est Spiritus . non amentes reddit quos movet, non rationis usu privat, quibus mysteria sua revelat Apoge istam thesin quae insanos mihi sistit scriptores sacros, atqVςmqntis parum compotes,

imo tales qualem describit Virgilius mulierem illam:

62쪽

- non Pulii , non color unus

Non comtae mansere comae,se pectus anhelum mmbietem corda tument, majorque videri nec morrale sonetns , assum eia numine quando

Objicit Cornelius a Lapide' c. Johannes C. XIX ex res fateriti escribere ea qpae viderAE , non dicit scribere, quae revelatamni eErantum de pistone loquitur , tali syllogis a potes includi haeo objectio, i scribit fui nonscribit revelata, min*imia, Scri-γore S ita E. repetit idem hoc P. Simon Hist.Crit dis Nov. Test p. 292. b. cap-XXIV. Grotius in animadversionibus ad animad Ver

Riveti p. fra si Lucas inquit, divino a flatu durante sua scripsisset inde potius sibi sumsistet authoritatem, ut prophetae faciunt, quam a testibus quorum sidem est sequutus Sed Resp. α Egregia sane

haec consequentia est, quam quotidie amanuenses sive Copi istaei ut barbare eos appellant refutant,nonne enim ibi ius dictantur iis scri benda, quae jam ipsi ut Oculati testes norunt, sed qui Pros terea ne 'abit illos ex alieno scripsis te, quia dςm illud quod scribebant nove. rant Toto coelo diit erunt scribere Vis , scribore ex propria visio ne Amanuensis cui altu rem gestam dictat, repet nona ero visa, non tamen ex pri,pria visione scribit, mim'Vid enim ci Tt Tot coiiunt nocte essem, d tamenta an uis sed Spiritu si Verbi scribere Quando itast. dicunt, se visa iri a fide dignis relata scribere, opponunt se Pseudo Evangeli sis, qui non visu , non a fide dignis elata , sed falsa Veia consigna b. sit,&idem es ac si dicant Res quas hic scribimus e ras est duplici patet argumento I quia ipsi eas vidimus aut audi vimus, 2 quia etiamsi omnia ista ignoraremus, tamen Spiritus Squi id nobi insipiraret, falli esset nescius. Fatetur tandem S mon in ei ponsione addes Theol. Holl. p.ro. haec dicta non prae indicare

inspirationi.

63쪽

facere alicui rem antea incognita in Sed nomen flurima ScriptoribM S. e.gr. historiae σc. E. is non fu i revelam Eandem objectionem proculdubio in animo habet P. Simon Hist. Crit. du N.T. p. 28q. sed et Resip. tota haec dissiculta forta est eae discrimine , quod falso sibi filagunt inter revelationem cinsipirationem , quam sententiam post ea g. iv refutes imus male hic intellexit Calixtus revelationis vocabulum, si igitur aequivocatio hujus vocabuli evolvatur,tota haec Obje stio nulla erit, distinguendum enim inter revelationem ad sciendum, scribendum, quando enim dic mus omnia in Scripturis revelata est: non intelligimus revelationem talem, quae factis scriptoribus sacris utilii noscerent rem scribendam sed ut aliis scrib rent, unde ta limitamus majorem antea notum erat scriptoribus sacris, it non est iis revelatum ad scien um sit, sumatur nunc,&concedamus Calix toto tum argumentum, nempe plura esse in scriptura, quae non propterea revelata sint scriptorabas acris, ut rascirent discerent, sed si de revelatione ad scribendum vocena hanc a cipiat, tum nego majorem, A negatione enim revelationis secundum quid, ad negatione ni revelationis tota emi. v. . Vςrbo son-cep um ac memoriam eorum, ν iebant, non iis in Spiritu Sanctis; sed resti rapit , ut btruci si iγ quam idum conceptum scriberent , ut ipse Cornet a Lapide l. c. loquitu. f. VIII.

Objiciunt 3 ex Callati loco citato. is crederet, glinum esse ea in Scripturis, cypaenulli ita raro meriti Uidentur, quae ni rosunt te tori, nempe de duobis bis, Abiarhae, de Patre Davidis, de serie essu' essione Reeum Hierosi mae c. quod Herodessuerit Rex Judei, Pi- Iatu praeses, aut quod Timotheo risit S. Paulus a Tim C. F. paenulam vam reboni Troade a se ubi veneris. Resp. autem Hoc nos Omnino credimus, qui sidem Scripturae dedimus, nec Vicquam causiae subesse videmus,qua re id negandum sit. Ex iis enim quae dicta sunt, forsan id colligere possent: E. scribi haec potusssino peculiari spiritus .assistentia, sed a potentia ad actum . . c. potuisset viden Deus scriptores S relinquere suo ingenio in illis, ubi res fidem a- Iutem non .concernente tradondae erapi, sed tum tota scriptura non a ui1-

64쪽

iiiisse Θεοπνευς' . Deus autem noluit, ut totuin illud Homogeneum Scripturae diversam haberet auctoritatem, aliam propter inspirationem, aliam propter directionem. β Ad exempla allata brevi Resp. i etsi noverant scriptores S. Abrahamum habuisse duos filios, id tamen non noverant infallibiliter, scripsit Moses hanc historiam,

sed longe post Abraham tempora, ubi potuissent multa addi detrahi huic veritati, quicquid enim noverat Moses de hac historia extra Θεο πνευτιας φορον, id omne hauserat ex traditione lubrica ac fallaci Cum itaque potuisset falli, quidni potius credamus, Spiritum omnes res ei insipira Te, quam reliquisse eum suis conceptibus,&tum demum cum animadverteret scriptorem S ad mendacium inclinare, eum quasi correxisse cilium conceptum inspirasse a Nec usu suo destituitur haec historia, dicit enim expresse paulus Gal. IV. rq praefigurast binos hos pueros bina illa testamenta, quae uberius loco citato explicata invenire licet, nos properamus, , itaque de Patre Davidis, coeterorum Regum ordine, idem quod supra regesiimus, responsium habeat, cons quoad haec Xenipla romayerus Loc. Anti Syncri Loci I. Antith. II p.3I cujus Verba hic exscribere non placet. M Quod hi si oriam de Pilato attinet, argumentamur hic contra Calix tum κατ Ἀνθ ρω ob ites Quaecunque in Symbolo Apostolico continentur, maxime divina sunt, ad Artic Fid. funda mentales pertinent. Sed haec historia depilato ita, . Major est Calixti, minor indubia, E conclusio vera, hic enim sibi contrari videtur Calixtus, nam primo dicit v. in Symbolo Apost olico continentur, pertinent ad Art. F. fundamentales 4. Calixtus Part. I. resp. Theol. MOvunt. Oppos. g.33. 1 - de iis omnibus ast erit, esse divinitus inspirata,&tamen hanc de Pilato historiam esse divinitus insipiratam negat. Porro, nonne concedet Calixtus, historiam pascsionis esse divinitus inspiratam utpote quae maxime de salute redemtione generis humani tractat, sed haec de Pilato continentur etiam in historia past onis, E.&c Absurdus eses, si hic diceres, antea cedenti consequentia hanc enunciationem esse insipirata, hanc autem ipsam non nisi divinitus directam, quid hoc enim aliud esset ,

quam lusum aliquem stingere Spiritui S. quasi uno momento adesi et inspi-

65쪽

inspirans, dirigens, itens lingvari calamo Scriptorum S ut stylo velocis scriptoris, altero momento illos sibi res inciveret. Denique γ Distinguo interea, cyvae facii ad cognitionis necessiimtem sqvaefaciunt ad cognitionis ubertatem. Licet historicae relationes non omnesfacian ad cognitioni necestatem, uti ea, quaesidet falvificae δε- sinitioncm ingrediimtur, aut innmedia λsubstant, aut immediate const-quuntur, ad ubernatem ramen cognitionis faciunt. Verbum autem DEI του λουσ- in nobis habitare debet Col.Im 6 ac proinde non ea tantum, quae cognitu sunt extremὸ necessaria sed etiam quae notitiam rerumfacturum uberiorem gignunt, a nobis sunt cognoscenda Ut loquitur Tromayer A .c. p.3l. 32. F. IX. Ut igitur tandem ad eam objectionem progrediamur, qVae a. xime nos ferit, quam utpote delum tam e loco nostro . Tim. IV. urget Calixtus loc.cit versui huic inspirationem divinam denegans,

putat enim Paulum non ex divina Θεοανευς α scripsisse tum, cum peteret asseri sibi pallium suum, seu potius .Biblia, atque ex hoc loco argumentatur ad alia, si enim, inquit, in hac levi re non actus fuit

Spirituri etiam aliis huic similibus in Scriptura inspiratio deerit, dabitur saltem ad minimum exceptio a generali illa regula: Omnem scriptunam esse Θεοπνευςον. Eodem modo argumentabantur olim Alogi quos intelligi ab Hieronymo dicit . Simonius Quale inquiebant Cteste Hieronymo T.mNLOpp. p. ati edit. An tvv. experimentum Christi est audires penulam quam reliqui Troade apud Carpum veniens tecum asser Sed, ut probent sententiam suam,dicunt, indignum esse objectum divina ni spiratione petitionem pallii, ut levis cujusdam rei&nullius momenti tale argumentum es posset Apicqviden indignum Spiritus id non in imuit, sed titio pallii e Z obje Ium indignum Spiritu S. E. non instimaris. Sed Resp. stibiorn dum se certa, nam loquitur de pallio, sed in hoc loco nostror. Tim.IV.IJ. non intelligitur pallium, qua negat hypothesi& resutata. ut a nobis factum ςst Sectione I. saltem exspirat, quicquid inde posset contra nos oriri dissicultatis, nullo enim modo in diis

a num est Spirituri inspirar pςtitionem S. Codicis. Sed βὰ etiamsi

66쪽

hic intelligatur pallium, quid inde infertura nullo modo hoc spiritu Sancto indignum putamus. Quocunque enim non est indignum creare, conservare is tueri res minimas, illo nec indignum eas memorare, sed DEO non est indigia lim&c. . nec est eo indignum eas memorare inarum mentionem in i riptis suis sa e re Valde, inquit Hieronymus in Prooemio citato, aevi, qui sumnti cibum emere , ho- sttii Vm praest ἰmre, simen conquirere, spe pecatum serere fugari Spiritum S ut scilicet de anat Θεοπνευς oti corpusGili paulisse necis Patibin inserviannis. Et OX Alioquin calicem aquae frigidae porrigere, pedes a Vare, nundi praesa re peccatum esset , quae tamen ipse Christus fieri jussit Sed concedamus quoque , esse rem indignam pallium, non tamen inde sequitur, E pallii memoratio quoque est at ligna spiritu Absque criarii ne enim maxima crimi ha memorare possum, quidni igitur absque detrimento majestatis meminisse posset Spiritus S. harum rerum num propterea vi-Jescit anctoritas Regis, quod de minimis rebus Io quatur Z ὸ Sed tandem nullo modo indignum es ,Spiritui S tribuere hanc insipirationem. Annon enim intererat etiam Christianorum scire quam mi- sera fuerit Apostolorum conditio, quam dissicilis victus clam ictus ratio quanta deniq; egestas Quantum solatii inde haurire pollunt pauperes, ubi intelligilia , fuisse etiam inter eos, qui filii DE maxime di lecti erant, pauperes Minopes Sed haec reservamus Sectioni se quenti. Non possum tamen.non quinhic adhuc quaedam de Hierqn. subjiciam, scilicet ille uti dictum est .ao. Se 'AL Objicit idem hoc di Rumnost rum Pelagio, unde doctissimi Theologi inter quos etiam est author de Senti mens de uel lues Theol de HOll. p.assa Hieron. siegasse hoc in loc' Paulum divinitus fui si inspirat uni colligit, Ast, ut mihi quidem videtur, hoc non intendit Hieronymus intendebat enim probare, Paulum tum temporis de divinis rebus non cogitasse, quod utique inspirationi hujus loci nil pr udicat, non enim Equitur Paulus cogitat de rebus ad vitam communem pertinentibus. E. non sui inspiratus , imo fuit neces artum ut de iis cogitaret, nisi eum

iustium, quid scriberet fuisse, sinsurς velimus.

67쪽

g. X. C durum instant ex hoc loco nostro argumentando, me di una

terminum destimentes ex . Tim III 6. vi tali Syllogismo includi potest: Micquid nece tutio ad πανορφωσιν, nec ad ποαδειαν, nec ad ελεγχον , i non in in 'iniit um diviniti, hoc depastio Pauli ita E. non tu invium Edivinitus. Sed Resip. se ad Majorem, illam ita absolute positam non est: veram, sub Ilimo enim, atqui omnes literae, puncta accentus&c immediate inutiles sunt ad ἐπανορ3ωσιν c. E. nullae literae sunt inspiratae, quae conclusio falsa, atque hinc una ex

praemisns vacillat, sed non minor. . major, quae igitur ita limitanda erit: Gicquid nec mediate, nec immediate utile est&c illud norie si inspiratum ivinitus, sub sui ne nunc, negabo minorem , nanas Sin quis nisi plane coecus non videt, habere sanc petionem sive palliisve Codicis usium suum in Theologi , nonne ad n δ α utilis est ostendendo ad quod remedium afflictis refugiendum sit, ad quodnam aspirare debeant asylzm possunt inde addiscere, veras

consolationes, inter ipsa quoque vincula, non nisi facro fonte hauriendas. Elenchus ctiam hie apertus setis est contra Pontificios, qvi

impio astimo eripiun i es alitas Laicis ipsos Clericos ad rivu Iu turbidi rem iniunt ' vulgatam puta Sed de his plura sequenti Sectior Detiar si hos usus non post semus ostendere, non 'ia cclvitur, illos his versibus non ne se, propterea nondum excidi si 'ndius cauisa nostra, concedamus, nobis ignotos hos usus esse numquid nostra an rati ta negationem rei concitide e cet si optinius Magister discipulos suos hoc latere voluisset, quid tu ultra debitum sapere gestis Ignoramus forsan vare a placuerit sopientis mous unam inspirare etiam tales res, quae ψυχι- κω ἡ Θρωπω Videantur abject Viles, nullius momenti, sed num- qui diu dilci philus divinum rem propterea criminis reum g esse agnosce in t 'pectus tui vitium, qui adeo fit uti obscuratus es , ut ista nori satelligas, atqVe accusati sce mentis tuae nebulas, quas si

fieri potest discute hae enim solae Obstant, quominus usum elii videas. Inutilem hanc rem credi, sed tu, Vt aegre intelligis Τα, quid mirum est, quod in rςbuo, divinar caecutiasq

68쪽

g. XI. Finem imponeremus refutationi argumentorum, stinae nobis

objiciuntur, nisi unus adhuc restaret locus, qui, si quis unquam, veri speciem habet, in quo sententiae profanae Cito fam appello, cum inscriptura nullatenus sit fundata asylum reperisse sibi videntur Ad versarii. Est autem ille 1 Cor. VII. lo. Mia dicunt enim v IO. Paulus testatur haec non se dicere, sed Dominum, unde inquiunt, aperte videtis, Paulum non omnia, sed tantum quaedam dicere ex inspiratione divina, quomodo enim Paulus diceret, haec non est sua sed Domini si quicquid Paulus scribebat, erat divinum Quare si a Domino dictingvit, si divina inspiratione gravisus est nonne ei dicendum fuisset, haec dico ego, tominus per me Ast Resp. Duobus

modis considerari potest sacer scriptor, vel quatenus extra illam Θεοπνευσίας pose est, sive in actu specificativo, vel etiam vatenus est Θεο πνευς di, sive in statu reduphcativo. Illo sensu,Paulus ut homo extra hunc actum positus, nil proferre poterat, quod aliqvam haberet vim praecepti, quicquid ita scribebat, humanum erat, humanam habens auctoritatem, ast hoc sensu, quicquid Paulus scribebat, divina manu exaratum erat, in prior itaque statu se considerans Apostolus ut homo, inquit, mihi relictis, nil νod ad sidem objectivam pertinet conferrepossum, nuta errepraecepta vali , uno Verbo, hoc non scribo ἐυ ο, λοροκως irae enim hic legitis , non mea dDomini perbasunt Ut itaque objectio ipsa nostram Orthodoxiam

fatis tueatur,&nil ex hoc loco, nisi quod ipsos ferit, concludant . Sicut enim Christus Matth.X.2O, tum, cum maxime hoc Θεοπνευτίας

dono exornando es ediscipulos suos promitteret, dicens: Ne pute- ιυ nos quicqPam loqui, non estis vos qni verba facitis, adeo non evertit discipulorum θεοπνευσιν, ut potius eam stabiliat Sic quoque hoc in loco Paulus facit Si igitur ex Matth. X. non colligere licet, nisi impie Christo contradicere velis ydiscipulos non fuisse θεοίπνευ- , sic nec ex hoc loco. Uno verbo, a negatione scriptionis Auto

erat oricae, ad negandam θεοπνευσιν n. v. c. Invertimus itaque potius argumentum ad stabiliendam Scripturae θεοπνευςίαν. In Qva-eunquescriptura Amanuensibus S ut hominibus nihil, ne vel mini

69쪽

mum tribuendum si illa nil humani sed ea quantacunque est, divina est Sed in Scriptura S. Amanuensibus Sacris ut hominibus nil ne vel minimum tribuendum. E. Scriptura nullo modo humana, sed omnia in ea contenta divina sunt. Major enim est indubia Minor

ipsius Apostoli in loco nostro, christi Matth. X. Ergo vera est

Conclusio. VII Sed ex versu 2. fortius nos oppugnant, ubi Paulus dicit medico ego, non Dominin , unde recte se concludere putant: E quaedam dantur in Scripturassi quorum auctores sunt Scriptores sacri, non acti a Spiritu Sancto. Tale forsan esset argumentum eorum, si forismae Syllogisticae includeretur: Uicunquest expresse disingvi a Domino, illa nonfuit p3 ab eo.Paulus in loco citato im L. Sed Resp. llimitando majorem ita. v. se distinguit a Domino praeciapiente aliquid authoritate divina is non fuit a Spiritu S inspiratus. Nego hanc majorem Forsan videbor hic obscurus, sed exponam mentem in appendice clarius. Non possum non hic obiter notare falsissime ex hoc .rs. colligere Pontificios. Sine divino mandato scripsisse S amanuenses non enim dicit Paulus non habeo mandatum, ut haec scribam, sed non habeo mandatum ut quaedam hac d re definiam , poterat Paulus ut 6 revera habuit gaudere etiam hac in remandato divino, scilicet ut ista scriberet tamen dicere se nullum habere hac dero mandatum. Sed haec tantum obiter de quasi per transennam. Resp. itaque β mentem illam, quam ei assingunt adversarii, non est apostoli, quis non vide. Argumentor enim ex hujus C. v. o. vj c. etiam tum cum scribersit, non Dominum, sed se haec dicere, habebat Spiritum S ille etiam tunc fuit θεοπνευς Sed Paulus etiam tunc, cum haec scriberet, habeba Spiritum Sanctum. E. etiam tunc cum scriberet non se, sed Dominum scribere fuit θεοπνευ- λ Major vix probatione indiget, cum verum hoc sic: Quicunque tali modo quo Paulus hie se Spiritum V. habere dicit ejus gaudet praesentia, ille extra controversiam θ,Lπνευς γ est Concludo enim ita ex textu, talis hic intelligitur prae

70쪽

praesenti Spiritus nulla alia est, quam quae est ad θεοπνευσιν. . nec hic alia intelligitu , Majorit syllogi liin hujtis clara est , modo inspiciatur teXtus, hoc enim volebat probare Paulus quae dicebat,

licet non ex speciali praecepto consignaret tamen non est pro humanis habenda, minter illa recensenda, quae humanae tantuna auctoritatis sint, sed nihilominus divina, puto enim, inquit, me habere S 'iritum D EL. Sed ad mini, eo miri vis Syllogit mi ne re Geamus,naec, utpote ex loco ipso desinata, est 'VO qm: in dubia aec enim aperta Pauli verba simi , . O. 65ικῶ . K - πνεύμω θεῆ quin litec dic id mox poliqV.isa dixerM. Se io Dab re nanotiti--vinum . Sed ut omnibus er ceptionibas via praecludatur , Not. γ Cum Paulus dicit 6 Bκω , illum non fictitiam quandam ωfalsiam aut imagina ri m ersi ius neu intelligere, sed veram, sed in fallibilem, unde eo- .lam modo Το δοκῶ hic intelligendum, ac intelligitur ph. V 3 q. ubi Claristus dicit Scrutamini siri Isras, oοκριτε γα non fictilia persuasione, sed νς re is volantati divina: conformiter,' vos in iis habere vitaem aeternam, D Paulus dicit κάγὼ aperte innuens se talem habere spiritum DEI, qualem coeteri vix θεοπνευτοι habebant, sed cilli habebant Spiritum θόοπνευς tu E. Paulus. Unde facile Ra- . t et Paulum non alium intendere sensum , quana v. o. Splicatum, nisi apertam laic contradictionem admittere velis. marc itaq; mens est D. Pauli in v. ir scilicet. Hoc ego Tobi, adeo, non autem id praecipit Dominus , uti illud de quo V. ra dirimus ε 'in porro satis patet ex. I p. qua ratione intellectum velit hunc veris an , dicit enim ibi δια tornu es rdino hoc in omnibus Ecclesiis, sed non poterat aliquid ordinare suari humana auctoritate, quod regaria initare et Ecclesiis , ast idem hoc, quod cordinare dicit in Ecclesiis, erat id , de

quo antea dixerat, se non habere mandatum. Sic t igitur hoc non nisi divina audi oritate ordinabat, ita non nisi ex eadem scribebat , , qvod est contrarium objectioni Quidam inter nostrates Theologus v. laesi cari ponunt, Hoc dico ego sui φors imas 1 Domini non vo nus immediate qVae mens est Psit chret in V n icii tablicis circa. hunc locum Tom. V. p.33 Sed post et hic 'iqvana nasci dutat iura, inrar Paulus id praeligat huic consilio suo, cuia hic nil dicat, nisi

SEARCH

MENU NAVIGATION