장음표시 사용
231쪽
sui erga eum vim comprobasset. Quocirca illi Pastoralia munia ex animo exerceant, neque sibi in iis obeundis certas metas praescribant , sed
quemadmodum ipsa Dei dilectio nullis coa ilianda est limitibus, sic, hac urgente, salutem
Animarum tota quaerant charitatis amplitudine .
Procul ergo a Pastoribus desidia, procul exulet
avaritia,procul omnis terrenarum rerum affectio; unicumque illorum studium sit animarum lucrum : mhil enim tam Deo gratum acceptumque est, quam pro taribus operam dare , ut homines reddantur meliores.
Quoniam vero jam superius plura Paroch rum munia sparsim indicavimus , hic reliqua breviter explicare pergimus. Ante caetera Sacrosancti Tridentini Concilii decreta, de Parochorum residentia edita, servari omnino ab illis volumus; Vicarioque nostro G nerali propterea interdicimus , ne illis discedendia propriis Ecclesiis licentiam concedat contra eorundem decrctorum sanctionem; aut ultra na- merum dierum inferius declarandorum: imo ei precipimus,ut procedat ad poenas in eodem Concilio latas contra non residentes, si moniti; etiam per sola Edicta , residere contemplerint: decreta porro illa ad praetcriptum ejusdem Concilii in
hac Synodo promulgari jussimus.
232쪽
De Parochis. LI3 Non liceat Parochis, & Animarum curam habentibus, abesse a propriis Ecclesiis, sine Nostra vel Vicarii nostri Generalis licentia, ultra duos aut tres ad sammum dies, sub poenis pecuniariis Nostro arbitrio taxandis. Rurales tamen Parochi nunquam in Civitate pernoctare possint, eodem Vicario nostro Generali non prςmonito. Ex quacumque vero causa Parochos a su is Ecclesiis abesse contingat, semper Sacerdotem ad Consessiones approbatum in locum stitim subrogent. At si cum Nostra dispensatione longiori
tempore extra residentiam manere cogerentur,
Sacerdotem illum non modo ad. Confestiones,sed& ad reliqua Parochi ossicia idoneum,atque ad id a Nobis specialiter approbatum , esse oportebit; quod de circa adjuvantes Parochos, vulgo Capellanos dictos , s vari volumus, etiam Parochis residentibus . ' Longe enim p stantioribus dotibus exornatos esse convenit, quos sibi Parochi diutino tempore in societatem totius oneris Pastoralis adsciscunt, quam qui necessitate impellente paucis diebus Parochialia administrant. Nemo Parochorum sine causa, a Nobis probanda , absit a sua Ecclesia Festis diebus , etiam ad breve tempus, nisi eum adeo magna urgeat necessitas, ut eam prius ad Nos perferre nequeat
mox tamen postea id ipsum Nobis significare
233쪽
Quilibet per se munia Parochialia exerceat, Uicario vero, seu Capellano, in subsidium tantum utatur ; neque se Parochus cxistimet residentia leo ibus aliter satisfacturum; hae namque ideis potissimum conditae fuerunt, ut Pastores proprio Obsequio animabus curae suae commissis opitula
Singuli habeant Constitutiones has Synodales, eas diligenter legant, ac memoria teneant; quaeretur enim ab illis, potissimum in Visitatio
ne , quid quaeque Constitutio eos tangens contineat , ut experimentum fiat an revera quae statuimus ediscant .
Habebunt praeterea summam aliquam probatam Casiium Conscientiae, & Canonum, n-cilium Tridentinum, ejuidem Catechismum, &Rituale Romanum, quae saepe pervolvant, nec tamen cς'teros libros, in prima harum Constitutionum parte indicatos, comparare negligant. Potestatem dispensandi cum Parochis, ut justa causa ultra decem dies ab Ecclesiis suis abesse possint, Nobis i psis reserva mus; verum & intra decem dies, Quadragesimae & Adventus Domini
tompore, ac praecipuis solemnitatibus anni, Vic rio nostro Generali licentiam eis ad hoc concedere interdicimus . . Memi-
234쪽
De Paracsis inminerint Pastores, vigilantiam ipsis inprimis ab Apostolo commendari verbis illis ad
Timotheum,Tu et ero vigila,ac propterea diligenti examine inquirant de vita,& conversatione subiectorum ; quos publico Peccantes primum m neant , deinde ad Nos deferre non cunctentur; nς illi laqueis Diaboli irretiti, nullo manum porri gente , misere pereant; quod gravius est, alios pravo suo exemplo in eadem discrimina inducant. At ejusmodi vigilantiam potissime adhibebunt erga extraneos , quorum negotia & acti nes diligenter Parochi explorabunt: Foeminarum in primis; compertaque aliqua morum corupi la , nisi admonitio profutura credatur, Nobis id recta fgnificabunt. Perpendant autem mature verba illa Tridentini Concilii ' praecepto Dimmo mandassem esse
omnibus quibus Animarum cura commissa est , o vessuas unoscere , prolas dacrystium V erre, merbique dimini praedicatione, Sacramentorum administratu ne, ac bonorum omnium σι rum exemplo , pascere ', po perum aliarumque miserabilium personatum cutam
poternum Prere. Ad quae quidem boni Pastoris munia passim in praecedentibus Constitutionibus Parochos cohortati sumus; hic tamen eos impensissime monemus, simul & Obsecramus, ut curam pauperum .& miserabilium personarum
235쪽
quam eis Concilium Tridentinum commendat, non verbo, & lingua , sed opere de veritate perficiant ; eleemosynas eis elargiendo pro amplitudia ne portionis quae eis superest ab honesta, ac frugali vita, statusque sui sustentatione: ne vero illi
parentum avaritia dc innata eis Patrimonii tariasti ingluvie, variis quaesitis coloribus ab hoc pi tatis erga pauperes officio facile abstrahantur re centi semper memoria retineant, interdi stum sibi ab eodem Concilio esse, ex reditibus E .elsa consanguineos familiaresque suos augere stud ant, cum et Apostolorum camnes prohibe sine res EGelesiasticas,qua Dei sunt, consanguineis donent: sed, si pauperes sint, iis ur pauperibus distribuant ; eas amemnon distrahant nee dissipent illorum causa; -δ quam
maxime potest, eos Sancta F nodus monet, ut omnem humanu in hune erga Fratres, Nepotes, propinquosque earnis Uectum, et de multorum malorum in Ecclesia seminarium exstat,penitus deponant. De hoc S. Hieronymus loree ante Sacerdotes admonuit dicens : qui ditior est Sacerdos, qu-menit ad Sacerdotium , quid quid plus habuerit, non Mns aut nepotibus, pauperibus-Sanctis fratribus , s domesticis Dei-Ut reddat ea qua D mini sunt Domino suo. etiam Petrus Bl sensis dixit, qui parentibus erogant, unde post illo
rumgaudeant obitum , cum et ina Virinum gaudia
236쪽
Discordias exsurgentes Parochi summo Cha
ritatis studio componant; quibus sedandis si ipsi
impares sint: Nobis eas reserant. 2Egrotante Parocho, sive Urbano, sive Rurali , mox eum vicinior visitet, eique omne operam suam exhibeat: si graviter decumbat, chis Sacramenta tum Sacri Viatici,tum Extremae Un- stionis ipse, & non alius, ei ministret, atque illius peculiarem curam toto tempore aegritudinis gerat. Quod si etiam Parochus aeger Sacerdotem non haberet, qui eum in Animarum cura adjuvaret , idem vicinior Parochus vices aegrotanti S sup- plebit, donec ille saluti restituatur, aut eo dec dente,Oeconomus a Nobis Ecclesiae vacanti deputetur. Mortuo Parocho rurali, Vicarius Foraneus statim accurrat, & inventarium supellectilis Ecclesiae , nec non Domus Parochialis, coram duobus testibus conficiat; ei nomen suum subscribat, ridemque a testibus solito more fieri jubeat : sed cum moritur ipse vicarius Foraneus, Omnia ea quae diximus, praestet vicinior in illo Vicariatu Parochus. De Parochi obitu Vicarius Foraneus, necnon Parochus, qui morti praesens adfuit, sine mora certiores Nos faciant; verum
solus Vicarius funeri diem assignabit, ad quod omnes Parochi illius vicariatds, aut saltem Ple-
237쪽
11 8 Lib. IIL cip. V. baiiatus convenient, ubi celebrata. a singulis pro anima defuncti Missa, inter preces & sacros can-
S.Carol. In tu S corpus sepulchro condetur . unumque ejusmodi pietatis docia praesiterant, eorum nominei 3. cauιame mhil nefue e Agant , neque petant. Oeconomus etiam , aut qui ipiam alius, pro sepultura, vel pro pulsu Campanarum, aut quovis alio titulo nihil prorsus accipiat in funere Parochi mortui, jure enim ei debetur sepultura in Ecclesia cui deservivit , veluti ultima laborum ejus merces. Redeunte tandem anniversaria die, iterum ijdem qui supra Parochi ad eamdem Ecclesiam conveniant, atque ibi Misi e sacrificio solemnites celebrando intersint: si tamen dies illa festo duplici esset impedita , ad proximi irem diem liberam ossicium hujusmodi disterendum erit.
De Vita ιν honestare clericorum .
η T dete o Sacerdotes vocationem metram , eminent ram π dignitatem ordinis mestrι. Vos enim sis a) Sacrum electumque genui, b) a mimS Iaci Uque ministeriis mancipatum , sc contum
238쪽
Mel a . si) di 'matores Regis Domus: h) Paremtes Christi, ci) mediatores inter Deum , di populum: denique ) Columnae firmissima, quibus in Christo
fundatis, innititur omnis multitudo credentium. Se
dulo ergo perpendite, quam sit si) magna multa , immensa is infinita , ipsius Sacerdotii dignitas , m) ac erubescite si sacrarinis etritae in emuntur Lai ei, qui hujus mundi fluctibus sunt immersis quia, n
totius famitiae Christi ordo nurabit, si quoa requiritur in corpore , non inmeniatur in capite , o) eum quippe qui regendos alios suscipit, tanta decet gloria irtutis excellere, ut instar Solis, caeteros metari se lorum igniculos , in suo fulgore obscuret. N cc vero
Clericis satis sit Laicos probos virtute superare, ipsis etiam Monasticae se Coenobilicς vitae asseclis an stitate antecellere debent. Nam ) p r δε-
cirum ordinem clericus deputatar ad dignissima ads-mstella, quibus ipsi Christo fer itur an Sacramento Altaris , ad quod requiritur major sanmtas inferior quam requirat etiam Religninis flatus. Verum si-blimis Sacerdotum honor minime intra illos con cluditur cancellos, altius adhuc allurgit; nunquid enim non ' summe meneranda apsorum a
239쪽
xx o Lib. III. cap. V. .angelis datam esse evoluit, neque enim ad illos dictum es, quodcunque ligameris super terram sere. α Iolisque Sacerdotibus corporis di Sanguinis con misis
Consecrationem. Haec animo revolventes cum metu & trem re nostram salutem operemur: consideremus, an
vocati a Deo sublimes 1n Ecclesia Clericalis status gradus conscenderimus. Hi enim soli t) quos ei gerit Dominus, appropinquabunt ei: u) ipsiq; Christus est Ostium quo intramus, & Ostiarius qui aperit. Vocationis ergo Divinae quisque, Sacerdotium appetens, in primis signa investiget;&nisi ea in se ipso revera agnoscat, ulterius non progrediatur: x) etenim qui non fideliter introi is, neque per Christum ; quidni infideliter agat re contra chrisum Z Faciet ad quod menit , ut mactet utique , o dispιrdat. Qui vero jam Sacerdotio initiatus non vocatum se ad hoc munus deprehendit, asiasduis precibus efflagitet gratiam vocationis , 'ua destitutus manifesta propriae, aliorumque salutis discrimina subit. Poeniteat eum ex corde Vi tae anteaetae, γ) Praecingat sicut mir lumbos Iuor , bonas faciat deinceps mias suas, quatenus metu iam a Da antiqua Dpiant ; di delicta jumentutissuadeleat que pertina correctio.
Porro etsi jam capite de Sacramento ordiris vocationis divinae signa attigerimus ; hic tamen
240쪽
De Vita-mnestate Clericorum. 2 2 I tadem prosequi, atque aliis Sanctorum Patrum testimoniis confirmare ac solidare perutile sane fuerit . Primum ergo vocationis ad statum Ecclesiasticum signum, est vitae innocentia, de qua S.Hieronymus ad Rusticum Monachum scribens sic loquitur. Dave, mi die ut Curicus esse
merearas, ut adolescentiam tuam nulla sorde comma
cules , ut ad instare christi suasi de thalamo mirgo pracedas. Secundum signum , est aptitudo ad munia Ecclesiastica , juxta illud Apostoli , idoneos nos fecit Mimstros no vi Testamenti, non titera Ied spiritur idest non speciosa quadam & extrinseca idoneitate , quae ad instar literae appareat, sed vera ge- nuina, quae profectius futuri spem non levem ingerat . , proprii, uti diximus, Episcopi de vocatione judicium,& ad Clericatum assti mptio et cum enim sint viva S. Spiritus organa, ejusque Ministri, per eos ille oracula sua pandit, Ec
iclesiamque regit. , intentionis rectitudo, quae in tribus sita est: primo, non appetere Sacerdotium ob temporale commodum , nam cer te' dignius, ampliunque consentaneum rationi, ut pro carnati victu carnatia maeis opira in negotta exerce-rιt : nec fieret quisquis ejusmodi est, inmersor remum,
aut nil onoraret ministerium Spirituale: fecundo, non
Propter honores aut otium: quia 'si altiorem qu mclioram ese deletitat, nonpraemium, Iea praecipitium