장음표시 사용
611쪽
men est Caroli, de primo interpretare Francone, quia Carolo superstes AN. CH. integro biennio fuit. Multum autem inter se pugnant hae Chartae. Caro- 838. Ius enim in vicesima - tertia Franconi Episcopo Monasterium Ani solense Luo ov. ter adicium O plenam auctoritatem reddit, Ecclesiaeque Cenomannensi con. IM F. firmati & in vicesima- quinta concedit eidem Franconi, uz Adalghisus Lotu, ejus propitiquus omnia Regalia servitia pro eo faciat, ideoque per licentiam IMν. i. ejusdem Franconis aliquam partem Abbatia Sanin Cari lephi e zat, ad jus se Dipν tui
regimen Cenomantea arbis Ecclesia a que usia contradictione post illius obitum R. reversuram. Illarum Chartarum alterutram oportet supposititiam fatearis. Luo ov. Respuendam vicesimam- tertiam ostendent infra, quae fusi is de vicesima- R. ii.
quanta narrabimus. CARO LiXXI V. Pracipium quod fecit Domnus Hiadovicus Imperator Francori Di- R. s. svo de mancipiis Sancta Mariae es Sancti Cari phi, in quo continetur Monaste. - rium Ansola subiectam esse debere Cenomanicae Matri Ecclesiae. Utrum Franco rii' Senior seu Primus, an Junior seu Secundus, in hoc Praecepto nominetur, haud patet. Ambo enim Imperatore Ludovico Cenomannensem Dic e- sim administrarunti Senior integro tantum biennio ab obitu videlicet Caroli Magni ad annum usque Redemptoris octingentesimum decimum- sextum i Junior per annos texdecim ab anno Redemptoris octingentesmodecimo. sexto ad octingentesimum tricesmum- secundum quo vitam cum morte commutavit. Neutri vero Praxeptum, in quod inquirimus, concessit Ludovicus Augustus, quia Caroli Magni temporibus Ecclesiae Ce mannensi subtractum est Ani solense Monasterium, nec de restitutione tractatum est ante Attaci Pontificatum, us initium mense Decembri collocatur anno Redemptoris octingentesimo tricesimo - secundo, qui I nioris Franconis postremus fuit. Opinionem nostram confirmabit observatio, quam Chartae subsequenti mox Qbjiciemus.
XXV. Praeceptum quodscit Domnus Graias Franconi Episcopo, quando et C XII concessi ut bostes edi itinera nun faceret, sid Adasthi us Fus pnopinquus omnia
Rea alia servitia pro eo faceret, or ρον licentiam Franconis aliquam partem Abba.
ita Sancti Carisephi teneret, O post obitum Adasthi si ad jus o regimen Cenomanica Matris Musa absque usta contradictione reterreretur, sicut in eo continetur insertum. Haec concessio, quae Franconi Primo facta est, in causa contra
Caroli mortem fuit, ut Ani solense Monasterium Ecelesae Cenomannensi subtraheretur, ut ad caput de quo disputamus in Aldrici Gestis observatur.' lis enim ambobus, id est, Francone Episcopo dc Adalghiso ejus propinquo , defunctis, non fuit Eli 'αs qui em Sedis Cenomannensis, qui Domnum Imperatorem uiadovicum interpesiaret, o Fe Aristensi Monasterium datum sistit, se tali occasioneiablatum est de praefixa Sede, donec Aldricus Episcopus, Franconis Iunioris proximus succei r Abbatem Sigismundum in judicium vocavit, de causa superior evasit in Placito Carisiacensi, de quo sermonem anno superiori fecimus. Mirum igitur nemini debet esse, quod in Anisolensium Abbatum Nomenclatura tres Sanctos, Cari lephum, Sigit annum de Siviat dum, solos recensuerimus, nulla Galli, Ibbolani, ac Di. donis mentione facta. Aldricus Cenomannensis Episcopus Ani solense Monasterium ut anno CXIII. priore in Placito Carisiacensi, sic δe in Aquis granens Conventu sibi evindicavit mense Aprili, hoc anno, sui Pontificatus sexto, Ludovici Augusti post patris mortem vicesimo-quinto, Redemptoris octingentesimo duode-iuadragesimo, Indictione non secunda quam Aldfici Gesta repraesentant,ed prima quae per mensem Aprilem anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo currebat. Audi quid ea de re Scriptor praedictorum
Gestorum in literas retulerit. Domnus Imperator coram illis, suis videlicet
Consiliariis, reddidit Auri praefixo Frisivo per eorum judiciνm plena auctoritate Monasteriam anisola, in quo Domnus Cariae us corpore requiescit, ad jus Coo-
612쪽
manica miris Eoa sit, cui praefatus Epimpus p erat, faturis temporibus possit dodum, σε Missos ei Adit, qui ei inde plenam vestituram facerent, Fulconem Fibcra Comitem Palatii, ct Ardainam ct Guynidum Comites, o Folcradum iasi sem riminicam, qui postra, Aut Domnus Imperator est Iussi, plenam ct legatim vestiturum per cloccis o ostia senioris i us Monasterii Marsa, in qua etia Sanctus Cario us corporallio requisit, se ter portas ibias Monasterii jam dicto Aldrico sopo multis coram timius in i o Monasterio solemniter fecerunt. Hoc autem factum est anno Incarnationis Dominicae DCCC xxxv III, Indictione Ia legendum Indictione εὶ o anno Imperii praefati Domni HIudovici Missmi Imperatoris xxv, anno vero Ordinationis se dicti Aldrici Episivi sexto. Pridie quoque Valendarum Maiarum Mussigrani Palatio praedictam iudicium es actum,
ct in i a die ipsa ratio a praefixo Imperatore legibus f adimpleta ct plena ratione peractis. Propterea ergo Me Nemoriale confiniare libuit, ut A aliqua altercano deinceps exoria fuerit, qualiter hac res acta si, per hoc Memoriale declaratum appareat, ut si aliquis ex hoc aliquam querelam facere tentameris, evindicare minime valeat. c cum atque conserit m es hoc Memoriale Aquil grani Palatio Kal.
Mari in sacrario Sanctae Mariae, regnante Domino nostro his Chri u in per
Huic judicis o reditioni interfuere, Iudith Imperatrix, Caralus Rex, Drogo Metensis M. Lepscopus Imperatoris Ludovici fratres, cum quatuor aliis Archiepiscopis Episcopisque tredecim. Archic piscopi nominantur, Autcarius, Hadasiolos, Amalavinus, Sc Aia fus. Hi quatuor Archiepiscopi Pontificatum susceperunt Ludovico post Carolum patrem jam imperante, vixeruntque superstites eidem Ludovico Pio Augusto. De sngulorum obitu disseremus infra. Quod attinet ad exordia Praesulatuum, Aiussus sive Aigulfus anno Redemptoris octinge tesimo decimo-quinto sectus est Archiepiscopus Bituricensis. Anno Redemptoris octingentesimo decimo - octavo promotus est ad Archiepiscopatum Coloniensem Hadalbaldus sive Hadebaldus aut Hagebaldus. Anno Rede ptoris octingentesimo vicesimo- sexto Mogunt iacetabus Infulis redimitus est Auicarius sive Oigarius. Maior occurrit dissicultas super Amaturino. Fuit Amalatinus sive Amalguinus, in Archiepiscopatu Vesontionensi proximus Bernuini seu Berminii vel Germinii successor. Bemuinum ad annum Redemptotis octingentesimuin undetricesimum in Synodo Moguntina laudavimus. Quot annos hic vixerit post illud Concilium , non liquet. Obiis, cian multos annos praefuset, pridie Idus Aug. sepiatas in Abbatia Sancti Viti, siexu circiter ab urbe milliario pta. De Bernuina morte sepulturaque sic scribit Joannes Iacobus Chimetius in sua Vesontione x , recteque subjuniit eam Abbatiam nunc prorsus deletam esse, sed ignoramus cur apud cur em Auctorem Bemuinus afferatur illam Abbatiam a Constantino Imperatore Irenes Augustae filio accepisse, quid cnim iuris illi Constantino suit in Sequanorum Metropolim, quae Carolo Magno, Francorum Regi t tiusque Galliae Domino, tum subiiciebatur. Bernilino successit Amaluvinus. Hic ς ob mi am prudentiam se suavitatem consuetudiais, omnibus quidem sed Regibus maxime ae Principibus charissmus fuit. Abbatiam Socti Pauli auxit prementibus, alia que multas sae marcesis Ma as exhausas refecit, ac reis tuit a ictas. De illo post Ludovici Pii mortem ex Lothario Diplomate
Praeter Archiepiscopos suprὶ nominatos Aquilaranen si Placito tr decim interfuerunt Episcopi. Raraldus seu Rotardus Suessionensis. Ecardus sve Erchardus vel Fikardus aut Sichardus Noviomensis. Mardus seu Pra amdus Leodiensis. Ebruinus sive Ebroinus Pictavensis. Vitiricus seu Willeticus Bremensis. Ibericus Lingonensis. fidus seu Gerscidus Mimiga
devordensis. Olbericus .... Simeon Laudunensis. Excanradus Parisiensis.1-- Aurelianentis. Is ludui seu Uilardus Constantiensis in provincia Lug-
613쪽
dunensi secunda. Ugaudas Actum supra de cunctis illis Episcopis, si alterum Albertcqin Se Ansigaudiam excipias, quorum Sedes deprehendere nondum potuimus.
Examinato Memoriali, quod in Aldrici Cenomannensis Episeopi Gestis habetur capite quadragesimao-septimo cum hoc Titulo, incipit Relatio vel Evi ad cario sive Memoriale, qualiter Mona sienum Aristi ad Ius Cenomanicae Matris Eces a ante Domnum madovicum Imperatorem ab Alriico Episopo canonis. O legibus evindicatum fuit, subiiciendum videtur caput quinquage simiani- primum, quod ad eandem materiam pertinet, inscribiturque de Aesonsi ne Hudovici Imperauris O iudicio optimat tim sitiorum contra Praecepta, quae Monachi de Monasterio Anisela attulerunt coram eo, quando contra Aldricum Epi pam de praedicto Monasterio in rationes venerant.
Euando Aquit grani Palatis anno Imperii Domni modoυici missimi riguinxxv coram eo ct Principibus suis tam Ecclesiasticis quam se scalaribus in generati Conventu querela de Monasterio Mi in or rebus μὰ inter Aldricum Cen manicae urbis Oscopam es Si mundum ejusdem Mona rii Abbatem agebatur Odi gentias frMabatur, atque Iam dictus Pontifex inter reliqua instrumenta Cha rarum G Praecepta Regatia unum Praeceptam, quod Domnus Xarolus facere Iust, sua videlicet propria manu roboratum anulo suo subur siginium, per quod ipse Iam dictum Monolirium Franconi Episivo Ecclesiaeque sibi commissae reddidit, o Monachi prae Mi Sigemundi quoddam Praeceptum de electione eorum , ut de semetissis haberent.ticentiam eligendi abbatem, quod dicebant jUfὼ Domni modo misi Pii simi Imperatoris esse consiriptum. CAd quod re pondit Domnus Imperator.
Si ego hoc Praeceptam eri juss, nsiebam quod nauictum Monasseriam de E sivis Cenomanico esset, oe ignorabam quo pater meus Egud ibi per sum Praec pium redderet. Sed quia vos o pares vestri hoc mihi celastix, ct per flaudem Omalum ingenium facere se sisses, idcirco Usum Praeceptum, quod mihi praeficere
feri dicitu, vestro mendacio insermatur, quia causa abimus intercedit non Iet, sed magis reproba efficitur. Et ideo vestrum Praeceptam stare non poterit, quiam Iro mendacio or me a flaude fandistis destruitur. Si enim nos unam vobis tantum electionem cono us, quem cito iram esse cognosiimus, quia Sigemundus, quem vobis Abbatem elegi , memoratum Monanerium sua culpa perdidit, quia nobis inobediens se in desis extitit. Haec taliter praeae LM Domnus Imperauragens inurrogavit:cunctos circumstantes quid super hac re eis rectius videbatur. Mai r ondentes dixerunt tam Episcopi quam Abbates, sive Comites, ct reliqui omnes. Haec riseriora Praecepta, quae bii Monachi aferunt, non possunt destruere
anteriora, qua AEdricus Episcopus Ur Ecclesia sibi commissa habet, sed anterioribus cedendam est, or posteriora quae muri or malo ingenio impetrata fuerunt, ι semantur se stare non possunt, quia acrio, qua in quibusvnque negotiis mus --
trecessῖrit, non valebit. Es ut ratione or lege firmentur ea quae resamur, aliqua ex authenticis nostris vobis testimonia indicantes proferimus. Conditurum ess a Sancti Patrium se bonis Imperatoribus, ct lege decretam, ut quicquid falsa petitio a Principe obtinuerit, quia um intervenit, non valebit. Dem alibi. f. Suaecumqxe contra in consiripta fuerint non valebunt, quocunque modo fuerint impetrara. JIiem atibi. f αui falsa Principum praecepta detulerint, punianIur. J Item alibi. I Dolus malus est cim aliter agitur, aliud simulatur. J Item abbi. ἴαui dolum vel
metum adhibuit, ut res ad ahum transiret, de doti actione tenebitur. Item abbi.
in malui si per si ratem volueris quis prius definita convestere. J Dem abbi. Redinterrandum est a praesentiam Judicum, or in eγω unde abcessit potesate
revocandum, quod quacunque conditione temporas, aus dolo, aut captivitate,
avit virtute mavorum, timore factore, deperierit. J Dem alui. Nuicquid verasu falsea petitia a Principe obtinuerit, quia mus intercessit, ian via it. JMagna fluus fuit, quoniam Monachi praedicti memoratum Monasseriam de jureo manica Sedis Ecclesia esse fiebant, quia non fiunt adhuc x x x anni, quod a Ponti cibus memorata Scris possissum est, or haec celantes, mus ae mentientes, AN. CH.
614쪽
o bant. Ei hoc iustam esset, ut si aliquis laicorum hoc feci et . ut magnum detrimen- ' iam si aeni, sta es pro ceris ais caretur En, ut capitari hntentia paniniam Seu L V P . ia A.4 Liri, abam iuiti Asnaui hoc furant, Hinum es ui ua coerceantur,
In illa narratione tria sunt observanda. Carolus Magnus Anisolense L u D OV. Monasterium Ecclesiae Cenomannensi reddit. Ab hac redditione ad Aquiss* granensem usque Conventum volvuntur anni pene triginta. Ludovicussi A R O L 3 Caroli filius Ani lensibus Monachis licentiam concedit Abbatem e sua R Congregatione quem velint cligendi. Praeceptum Carolinum, cimus mon-CXIX. tio fit inter Titulos Diplomatum apud Aquis granum hoc anno lectorum stipia ..tio. in Synodo, fictilium esse iam probavimus φ. In ista Charta Domnus Earata, csAt Cenomannensium Episopo Nonas ferium Aristi per Iudiciam O si nam avictoritatem reddidisse, o sis Sedis Eritisae confirmesse dicitur. At is upia n. m. fragatur aliud pracvsam b, qaod idem Domnus Aarolus praedicto Franconi
Epi p. fecisse sertur, quando ei concessi ut hostes o itinera xalta facius, sed Aristia insus propinquus omnia Regutias milia pro eo faceret, O per hientia Froconti aliqviam panem Albasiae Sancti Cariis i sive Abbatiae Anisolensi, teneni, o post obitum Ada his ad jus o regimen Cisomonica Martis Ecclesia
Asyae a contrassictione revenere r. Anasolens e Monasterium a primo conditu ad Episcopatum usque Franconis Senioris, qui Carolo Magno synchropus vixit, Ecclesiae Ccnomannensi sub ectum fuit. Nonnihil mutati nis illatum est anno christi circiter octingentesimo decimo, in Aquilar aiens enim conventu, qui celebratus est anno Redemptoris octingent simo duodequadras csimo palam pronuntiatum est Λoa a se efluxisse xxx 'nos, ex quo pr dictum Coenobium a Poti cutis meis rata Sedis possideri lasisset. Origo totius litis refici debet in concessionem , quam Carolus Epascopo Franconi & Ad gbiso ς us propinquo secit, at dies valetudinet linc insimus & aetate grὴndo us h es o itinera salia fureret, & Ad Nisi omnia RQucia smisia pro eo faceret, s per ticentiu- ejusdem Francιωis .i Pam parum Albuti Sancti Curis si uneres. Carolus de Ani solae Monasterio
Leclesiae Cenomannensi subtrahendo numsuam cogitavit. In eadem enim
Charta niox subjecit, ut Abbatiae Cari lephianae pars illa, quam Adalghisus omnia Rigatia Amisia pro Francone facturus obtinui stet per hora iam Husanis, po uisum ejusdcm Ada his adjin or res ea cinomanica Matris
Eulsa HV .e alga corraduitiose remener sar. At id minime factum. Istis enime tap. r. arabolus, Francone videlicet & Adalghiso, d tinctu, ut edi Aldiici Cesti, clam retulimus, non fuis admissas sive ad Aldiici Pontificatum Episo juusim Sessis, qui Domnum Imperatorem HIadsiuam ex hoe inrevestares adumptis, O A datam es Coenobium ahi, o tali occasione stibiaram es de prae a Sia . In Aqui rancia si Conventu, multi testes suis confirmarunt ac sertionibus, quod amnes Di p., qai in praedictu ei sine or in praedictu Sede aum re Inηscentis Epi piscandi s.cussistis Udllari sancti H Iarii, odi a sempore Sancti Carilephi Consi seris eximii fuerant, praedictam Mon Eriam stibia
subuissos, epeceptis duobus, nempe Franconibus, quorum Senior assensus est,
ut Adalghisus aliquam panem Albaria Sancti Caria hi teneret, & Junior Senioris successor, ius suum neglexit. Anisolae Monasterium a plurium Episcoporum potestate non fuit subtrachiam, nam qui proximus post Franc nem Juniorem sedit Aldricus, is illud Coenobium Ecclesiae suae reddi petiit crebrii apud Ludovicum Pium expostulationibus in Synodis praesertim C risiacens & Aquis granensi, quarum prior anno superiore, posterior hoc
imo celςbr ta. Quares cur Innocens sive Innocentius, qui Cenomannem
615쪽
sem Epistopatum eodem gessit tempore, quo Sanctus Carilephus Aniso- AN. CH. lenis Monasterium aedificavit, in textu nuperrime citato secundus cogno- 8 , 8. minetur, cum in Episcoporum Cenomannensium Nomenclatura nec se- L 'cundum locum obtineat, nec istius nominis habeatur Secundus. Fortassis 1 secundus Sancti victurii successor tibi videbitur, quia Sanctus Principius L. i in plerisque Catalogis inter utrumque medius sedet. At in nostra opinio- 1 iane, quam si lubet Tomo primo consule, quatuor hi Cenomannenses Epi- Lia scopi successive sic recensentur 1 Saninus Victurius seu Victorius, Sanctus ' 'Principius, Sanctus victor, de Sanctus Innocens sive Innocentius. Haec no- ca mina, Victor, Victorius de victurius saepe confunduntur, ideoque Inno. st ' R- centius promiscue victoris aut Victorii vel Victurii successor appellari pota ' γ' test, de quidem secundus, id est proximus, eo modo quo secundus a Re enuncupatur qui primus est post Regem, de in haeredibus pro primo gradu secundus apud Suetonium in Tiberio ' sic ustirpatur. I uidam exiuimans p.
adulta am Aquin liberis, loco se quasi passi sane Uurpali a se diu scundit adus θonte res e. Hanc interpretationem necesse est admittas, aut mutilum asseras Episcoporum Indicem, in quo desideretur Innocentius Primus, qui longo tempore Innocentium alterum seu Secundum de Catilephum Abbatem antecesserit. Quod attinet ad Praeceptum Ludovicianum, negat Ludovicus Imperator illud a se pro fratribus Ani solensibus emissum fuisse, suppositoque quod a se datum fuerit, addit non valere quia fraus inte cessit, multisque Sanctorum Patrum bonorumque Imperatorum auctoritatibus supra recensitis hanc sententiam seu legem conἡrmat.
IN tu NT E anno Redemptoris octingentesimo tricesimo- nono Ludovi- I. cus Imperator, cum Aquilarani degeret, ubi Natalem Domini post Ludovicus suum ex Conventu Mormatiensi reditum celebrarat, audivit tumultum trans Rhenum a Ludovico Rege Bojoariae concitari, militarem tamen exta ' RQ peditionem post Pascha seu post sextum Aprilis diem distulit. Eo de motu R sic Astronomus. Ludovicus Bojoviae Rex a.diens huis odi patris regis ire ' ' sos Lotharium de Carolum voluntatem, O Regni inter eos divisionem, non tulit. Ideoque quicquid Regni trans Rhenum fuit, sibi adscribendum putavit, se vindicandum flaruit. αuod quum Imperatori delatum esset, in transeactam Hai-
616쪽
AN. CH. τitalem P hal m disserendam judicaυit. Iua peracta nequaquam procrastinan-8,ri dum ιn ratibus ratus, cam mahis miribas Rheniam quidem apud Mogunt iacum transit, o Tritoris seu Tribui iam lenis, sitque ahqtiamtu ad cog endum P in au exercitum consiui. Ieus coacti, a De RedonAiam perrexit, usque suus, quanqviam Anii, a et invisus, supplex ταιι, o increparas ab eo, male egisse conse s , emendaru-Aη εο γε- rumque se perperam gelu profr us es . Os Imperator consuera Osbi semper amica Ni/M o η- urans mansi iudbne, o stio indust, o eum media primum, ut dignum fuit, aulam asperis in valli, autem tinioribas iamulum in Regno reliquit.
lae in retundo, Ah niam in Ioco, qui Consuens dicitur, iros eat is, in es duenna venasionem si iam peracturus. Hac Astronomus. II. Annalisia Bertinianus multa cum ad hunc annum, tum ad praecedentem confuse se ibit. Triburiae non meminit ad hunc annum. Imperatoris colloquium cum Ludovico filio reticet, motum omnem in ipsa Quadragesima compostum affirmat. Illius textum accipe. Iase, nempe Ludovicus Augustus, at carperat, Magunsiam pervenis anno ab Incarnatione Domini
Dcccxxxix. ubi Natisitatis aque Apparitionis Dominicae sessiliatilis em A, dis otii retinime fit stis, ad pacis concoraeum Ludatium horratus es. Sed nequaquam mata I remocare, Pin insuper conssinii Maguntia Imperatori iis exadvers in C tau altra Rhenum posita pertinaciter arque hos itur immorara, transsa suminis cohisebat. Imperator atium funainem communis ps si fundi admodum me os, ad Ioca asia transositioni opponanti aemnere no latentis dedignatus es, in θώibus omnibus eraΛινί ripis in cntio, o Irunorature conantibus os tintim sitim conmotas. Eratque siue,e miseriam hac pio patre, istu impio stio digredi Aiuaj. 'tia nec glare Imperator compuIstis Magas iam repedar, Meliumque hiae inde propere c. vix iam ob aseriratem Hemis incommoditatim Lurius non ferens, Iribus f me insta memoratum arsem milG-bas, ah Ao ira δομο, Saxones Aetios suscepit. Ludoicus mero comerio patris
eatenus Mi inopinato nati sto, de cientibus quos ex Austrois, Thoriuis,
rique Alema,nis Esexerat Avimque adduxerat, concitus aufugit, Noreiamque, qua Aunc Mysaria dicitur, Regnam Giuticet pia olim a patre traditum, revertior.
Imperator paIema pietatis non immemor suum per uisuperstat, recepisseque, quias Ego au Imperatoris clem vitam fugerunt, ac sacramento smatis, o in per Pisordiaram incentoribus satoris, que, pro merito criminum, partim resus, partim exitio damnatis, Francon fata perteris. Ubi aliquos diebas perendinans,
Marcus populoque Germanitas aesonere, suaque fit arctius se Mare non aestilis, ac deinde in panes Alemanniae timore Iuadragesima ad mlta Regiam, quae Lodoma aeritur, properavit.
HI. standum ab Astronomo, de ex ejus sententia complures in Annalista Bertiniano corrigendi naevi. Ludovicus Imperator Nati ituris atque Ana risionis Dominio sive Epiphaniae Festiuitates non Moguntiae sed Aquis grani celebravit, nec Mogutitiam ante Paschalem Solemnitatem peremit. Prius autem, quam Aquis grano digrederetur, Ludovicum filium, qui populos Trans- Rhenanos, Saxones videlicet, Turingos, de Alemannos, ad desectionem sollicitarat, per Nuncios ad pacis concordiam hortari potuit, SI quamvis a filio rebelli nihil tune impetrarit, ad eas tamen non est redactus angustias, ut in Boioariotum conspectu Rhenum transre vel nequiret vel non auderet. Peracta Solemnitate Paschali Moguntiam adiit cum cxercitu, tra)cchoque Rheno accessit Tributiam, quae o inter On heim o Mo-suntiam, per Rhenam iamia nidus ad manum dexteram, ut apud Nicolaum Lib. t. e 13. Serarium in rebus Moguntiacis multi docent Auctores. Imperator H quamdati ad cri Stendam exercitum Triburiae consedit. Situs autem loci trans
Rhenum de ad Austrum Moguntiae palam ostendit ab Annalisla. quem examinamus, multa gratis & absque iandamento dici. Rex enim Bo oariae Rheno non inistitit, ut amnis transitu patrem prohiberet, sed audito, quod Imperator fluvium trajecisset, timere coepit ne desereretur ab Alemannis,
617쪽
tingis & saxonibus, quos variis pollicitationibus ad suas partes allexe- AN. CH. rat, idque ueritus patrem apud Bedoniam seu Bodomam in Aleinaniata 839. supplex adiit, obtentaque delicti venia securus in Bo)oariam reversus est. Lubo . Imperator aute in contulit se Francosurtum , ibique moram fecit aliquan- iis, diu, donee dispositis Germaniae rebus Galliam repetiit, operam in Ar- Lori duenna venationi daturus. Porro colloquium Imperatoris cum Ludovico i ia ,
silio non timore Iesu ruge a sed multo serius habitum est, ut patςt ς L ii , o V. praedictis. R. o. Astronomus motui Bojoarico sic & Aquitanicum coniungit. Imperator is C. koii
reddando, Rhenum in Ioco, qui Cis uens dicitur, transmeatu, in Arduenna τρο io. nationem sol iam peractarus. In qua quam exerransar, Nancti ad eum certis ivenerunt, ast antes quod verum erat alitios Maiianorum suam sententiam ex- ιpectare, qualiter res Aquitanici Regni ordinantur, utiquos irem inae e ferre, Aquir uia quod aud erint Curati a patre lim Regntim tradisum. Nam Imperatore de ratibus Q Arara'. silicito. urbinus Nistitissmas Pictaienses Episeopas FIurerum adictis, nancians TuMux in ii s quam ceteros proceres evas m Regni expe Iure Imperatoris votantarem, o Ρ Λ a s a x- imperantis exequi viati Iassonem. Erunt enim ιn hac moluntati conspirantes ma. MerAT Vo-Aimi quippe Procerum, qaorum eminenses erant, sisere ipse Ebro nas Venerati. xvrix riuiis Episcopas, Reginardus Comes, Gerardas i idem Comes o gener quondam Pipini, z necnon Biraturatis itiser Comes Pipini gener, o asi Dam plures harum s quentes zolantium, nulla poterunt pacto si jungi. CAt Cero altera pars populi, quorum ves maximas fuit Ementis qaidam, a stimenses sitim quondam pipiat PARs A mRegis, Pipinum itidem nomine, Paquaiersam porreans, iugulantur, Aut m HAERετ pay ris ratibus es, praedationitas istae iurannidi verum danus. Precabutar ergo ρυ- Q i 'fatas Antistes Hroinus Imperatorem, ne in Iongum Hsserera hunc morbam vere, b d matura mederetar per Ptim adientum rati incommari, antequam Ianta lues , illurimos in cera possi. Imperator porro praefatam Episopum in Aquitaniam cum uiris gratiarum actionisas remis , cse qua ii sunt suis I libas mandavit, out sibi auramia sempore atiqui eortim in Cissignas occurrerent imperavit. Ibi enim generalem indixit Contentiam. Et paulo post. Imperator uti condixerat, tempore ramnati Cusisionensem tirbem periis, o tam Eeclesiastica quam publica suo mρης tu vita, di sis. Deinde ad Regni es Daniel oriunationem se convenit. Nam cum Re- I uo. ivgina molli ab eodem uis, o fissus Curias, o vitida manu, se Ligeris amae Ad uix ira ni o Ar morum auem periis. usque Metis sos occurrores lenigne NiAM cu Mjuxta morem silium sus is, Osas Iris Curati cum setitisseramentis commen- uxoRa ετ dari serii. 2 Mosam, qui occastim delitam AtDaremque Abi impenari Ariga. CAERO Qrunt, sed is per latrocinando cum exertio obamlulabans, o quasti a mi r 'μφη praedis exercebant, comprehensos legati quaestioni jussi strire. Haec eo agente, satis Domini Assistis niuit, eand que Sotimn larem Picta:is cum debiu ostiis honore celebravit.
In Gestis Aldrici Cenomannensis Episcopi, capitibus septuagesimo ae v. sequenti, duae leguntur Chartae de villa, cui nomen Calis amen in pago
Cenomannico. Datae sunt ambae pii fumis citis re pulliae. Consignantur. una I x Kal. Fes artus, altera xvi Kal. Decembris s alta anno xxvii Im-
xii Domai Nud Di piissimi Augusti, haec anno, Christo propriis, xxv I Imperii Domni HIad iri Pi simi rigasti, Iaaectione secandu . Prior Precariam continet, quam Aldricus Episcopus Agberto Uasso Dominico de praedicta villa fecit, posterior Praeceptum complectitur, per quod Ludovicus Augustus villam eandem Eeclesiae Cenomannensi reddidit. At villae Redditio Precariam prius factam procul dubio supponit. In Characteres igitur Chro. nologicos irrepserunt naevi. Facilius autem commoditisve nequeunt emendati, quam si Precariae Characteres post praeceptum de Redditione rejiciantur, ae vicissim Precariae subiiciantur Charactetes Praecepti de Redditione. Sic enim Precaria fiet decimo-sexto Kalendas Decembris, hoc anno Redemptoris octingeptesmo tricesimo - nono, Ludovici Augusti vicesim
618쪽
IMP. M. Lu Do V. R. 23 CARO LI
sexto, initio Imperii ducto a die quo consors Imperatoriae Dignitatis Carolo patre factus cst, eademque Precaria praecedet Praeceptum de Redditione, quod dabitur nono Kalendas Februarias, anno Imperii Ludoviciani vicev--septimo, sive anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo, qui postremus erit Ludovici Augusti. . His observationibus praemissis, nota Precariam, quam Aldricus Episcopus fecit de villa, cui vocabulum Calii amen in pago Cenomannico, ejusdem suisse tenoris cum Precariis quas de villis quidem pagi Tridente MVintleva prius fecerat, ut dictum est ad annum superiorem , quo eaedem villa: redditae sunt Ecclesiae Cenomannensi. Quapropter sola villarum MVastallorum nomina cum annorum dierumque munieris distinxisse sufficiet. Aldricus Bavoni Vasio Dominico Precariam de villis, quarum iocabula sunt Tridentas se Vinitima, fecit Cenomanis civitate publice, anno X V III, regnante Domno Hludovico Gloriosi imo Imperatore, i x Kal. Manu, id cst, nono Kalendas Maias anni post Christum natum octinsentcsimi tricesimi-primi. Fecit de Agberto Comiti & Ostiatio atque Consiliario Ludovici Aug isti, Precariam de villa quae vocatur Calis amen, Pictavis civitate publice, x v iKal. Decembris, anno xxv I Imperii Domni uludovici Pii ni Aut i. Quod attinet ad Indictionem male subjicitur secunda, cum a Kalendis Septembribus 1am coepta sit tertia. Villae Tridentus M Vint leva per Regale Prae ceptum apud Aquis granum Ecclesiae Cenomannensi redditae sunt ix Kalend. Masas, anno, Chrisu propitio xxv Imperii Domni Hludovici Piis mi Augusti, Indi itione prima, sive anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo. Eidem etiam Ecclesiae restituta Pictavis per aliud Regium Princeptuin villa Calis amen i x Kal. Februarias, anno XXvIL Imperii Domni
Iliadomici piissimi Augusti, sive anno Redemptoris octingenici imo quadragesiuno, Ludovici Pii postremo, ut ad illum annum fustiis dicturi sumus. Ad haec tempora referri quoque debet, quod de Ebroino Pictavensi tunc Episeopo scribit Odo Abbas in libro b de Miraculis sancti Mauri.
Pippinus Aquitaniae Rex Glanna&lium, ut Tomo superiore ς narravimus, Ebroino Clerico commisit. Ebroinus Frideberto, cuius mentionem ante quinquennium fecimus 4, in Episcopatum Pictavensem successit, de post Pippini Regis obitum, cum tumultus in Aquitania cieretur, adiit Ludovi cum Augustum, a quo confirmationem Pippininae Donationis obtinuit,& ne Rorigonem Comitem contemptui videretur habere, Fossalensibus Monachis liberrimam concessit potestatem de praedicto loco, quandiu Comes ille viveret. urrinus hoc, inquit Odo, cum apud Pipinum, ut optaverat, obtinuisset, accedens etiam ad Plistimam Imperatorem Lud icumjam Epis ras constitutus, locum Vsium cum omnium plenitudine rerum, quas eo tempore di scitur possedisse, haereditario ac perenni premeruit impetrare dono, ut te parar crae aucuritatis ejus celebre testamentum, quod hodieque Frinii nostri cautissimaeo ematur repostulone. Denique Comitis Rorigonis )νssionem secutus, quiaque obtemperans voluntati, statribus Fossat ensis Carnuti liberrimam de eodem lsco concesit potesatem, quandiu issim Nobilissimus G Reverendus Vir in corpore Deo -- lente permansit. Nithardus nullum de motu Germanico verbum habet, Aquitanicum
vero sic perstringit. Pars quaedam populi, quid avus de Regno mel nepotibus j beret, post Pippini Regis mortem prestolabatur; pars arrepto filio ejus Pippin ,
quia natu maximus erat, tyrannidem exercebat. αuapropter cosietita manu valida, per Cavisionem, Clarum-montem una cum Graio ae matre rater petit, ac parte
populi, qui i um praestolabatur, inibi benigne recepit. Et quoniam otim Regnum Aquitania Karolo do ierat, ut iussis commendarent, hortando fasit, tu sit. Iri omnes commendati eidem secramento fidem firmaverant. Post quod, quomodo rannos compesceret, contendit. Hic Auctor, cum Aquitaniam olim Carolo da
tam dicit, alludit ad Regni divisionem, quam supra complexus in hac
619쪽
periodo. quitania Pippino dempta xarato datur, ct in ejus obsequio primatus AN. CH. populi, qui cum patre semiebat, Iuras. Id actum anno Redemptoris octingen- 8tesimo triccsmo - secundo, ut suo loco ' fuse narravimus. Tunc autem . 'Aquitania Pippino ablata est, dc Carolo collata, quia Pippinus in patrem it ' η'
rebellarat. Aliam causam frustra quaeras, cur Ludovicus Augustus post Pip- , ' ' φε pini mortem noluerit Rus filios in Aquitanici Regni consortium adscistere. Filiis nocuit memoria motuum, quos pater Aquitaniae Rex frequenter con. , ' citarat. Hunc Pippinum Astronomus, ubi res hoc anno gestas commento FVRQ 'rat, perperam statum Ludovici Augusti dicit. Fratris loco filium restitue Nam qui praecicto Ludovico frater fuit Pippinus, is non Aquitaniae sed ' QR Longobardiae Rex a Carolo Magno patre renuntiatus est anno Christi '
septuagentesimo octogesimo- primo, vitamque clausit anno Redemptoris octingentesimo decimo. Qui vero filius eidem Ludovico fuit Pippinus, is a patre Rex Aquitaniae vocatus cst anno Redemptoris octingentesimo decimo- quarto, desiitque vivere anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo. Apud Uphellum V Podo fit Episcopus Placentinus anno Redemptoris
octingenteumo nono, Pontificatum gerit annis triginta, mortuusque si petitur in Ecclesia Sancti Petri. Migravit igitur e vivis hoc anno, post TQ - , Cliristum natum octingentesimo undequadragesimo. De successore age i'QpQ Ee
Apud eundem Auctorem Claudius Taurinensis Episcopus in vivis hoe anno superest. Multa scripsit, praecipue vero Commentaria in sacros li- . ibros; anno Redemptoris octingentesimo decimo - quinto in Genesim de in ista
Evangelium Matthaei, anno Redemptoris octingentesimo decimo - s exto CL Audiit in epil totam ad Galatas, anno Redemptoris octingentesimo decimo septimo TAuRiNEΜ-
in Epistolas ad Ephesios de ad Plulippeiis est anno Redemptoris octingen- Ee 'rcsinio vieelim pcimo in Exodum: anno Redemptoris octingentesimo via V R Vcesimo-tertio in Leviticum; item in Epistolam ad Romanos de in dua, ad 'ς 'τε Corinthios, ut in Labbeana de Scriptoribus Ecelesiasticis Dissertatione Codex Regius testatur; imo in omnes Epistolas Beati Pauli, ut anno RG demptoris octingentesimo decimo - septimo sub finem Praefationis, quam explanationi in Epistolas ad Ephesios de ad Philippentes praefixit, Imperatori Ludovico pollicitus videtur, egregieque confirmant duo illarum enpositionum volumina, quae teste Mabillonio servantur in Bibliothera Floriacensi. Tot lucubrationes arbitramur ab eo prius editas fui iste, O in pu blice profiteretur tuerique palam scriptis dc operibus studeret haeresim, ideoque expositionem Levitici censemus omnium postremam, quia in Pim fatione questus est a plerisque se contemni, nec obscure infirmavit id ac cidisse propter controversam, quae circa cultum Imaginum vertebatur. Id seribebat anno Redemptoris octingentesimo tricesimo - tertio. Deinceps, ut ex seriptis Theodemiti Abbatis, Dumgali Reclusi, 5 Ionae Aurelianensis Episcopi liquet, in propugnando, quem sequebatur, errore totus fuit reliquo vitae tempore. Quapropter illis assentiri non possumus, qui Commentarios etiam ab eo scriptos volunt in Numeros, in Deuteronomium, M in libros Iosuae, Iudicum, de Ruth, ut observavit Labbeus in Dissertatione praelaudata. Hunc annum non excessit, prius enim obiit quam Ludovicus Imperator, cujus obitus die Dominico, duodecimo Kalendas Iulias anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo consignatur. Ut amtem Claudio Ludovicus Augustus, sic eidem Ludovico superstes vixit Jonas Episcopus Aurelianensis, qui tres libros de cultu Imaginum obtulit Carolo, Regnum post Ludovici patris mortem jam adepto, vitamque clat sit anno Redemptoris octingentosimo quadragesimo- tertio, ut constat ex
decimo Onone Concilii apud Vernum habiti anno post obitum ejusdem Jonae proximo. Redemptotis octingentesimo quadragesimo- quarto. Ionas
620쪽
AN. CH. opus inchoavit praecipiente Ludovico, interrupit audita Claudii morte, O r ut tum promovit certior factus de postremis Claudii consiliis imminente' morte non Icononiachum modo sed etiam Arrianum se proicis, perfecit PQ tandem Carolo post patrem Ludovicum iam regnante. Haec omnia i J V y si is et in sua complexus est Praefatione ad Carolum. Guam pestiferum Q δ'' ἀ-a es a Gesesia aussoritate abhorreni, Claudius in plebem Abi transfuderityi commissam, libelrus, quom ad Theodemirum Venerabilem Abbatem, se charisare im- μ' ' η' nu corrigenum, e M M a seversiitiosa doctrina avertere volentum scripsit, eundem legere es nosse volentibus patenter demo rat. Nemoratus denique obesius AE R O Li H -n ybo , Gem rei sestro, sincerissine ac religiosissimὸ Ori ἀμ- μ' '' dem colosi, ob de fas nem Sanectae Matris Ecta a, quae ab eodem Clauio, sicut textus sitarum hicrarum prodiι, hostiliter impugnabatur, delatus e αMi ab eo sesque Palatii pruintissimis viris examinatus 1 o Judisio est repudiatus. ciuem
licet ego nec Iegerim nec viderim, quoddam tamen ex eo excerptum eodem Genitore r. νυ. i.- mestro mittente fuse . Praecipiens ct monens memoratus, Deo charus Caesar, ut
v ct - --ri filenda γ improbanda V dem Claudii, quae in eoim excerpto 'rue si ima continebanIur dicta, o in blasfhemiam vituperationemque Sanctae μι Eccupa isereverenter erant aculata, secundi m tenuitatem sus mei, quantum Deus annussi, nullatenus ne ibere omitterem. Cum Ilioni kbentissime parens, prout mint se dedit ct facultas temporis is, quoddam opusulam dirigere corperam ct magna ex parte digesseram. Sed audiens eumdem Claudum juxta humanam condulonem ultimum clausisse diem, ab eodem opere perficiendo simum meum feriandum flutus. Rebar enim Dod, iEo monente, pariter ejus error n quam comparuisset, se niuam Domini sententiam dicentis. Delebo memoriam Amalech de sib caelo, nihilominas memoria illius perires doctrina deleta fui et in omnium virorum dentium pectore. Sed quia, ut relatione veridica didici, non modo error, de quo agitar, in aesipulorum suorum mentibus remissit, quin potius, eo dicente, haeresis Arriana di utare deprehenditur, de qua fertur quaedam monumenta librarum
congessi se, o ad simplicitatem se puritatem fidei Catholicae or Apost Da oppugnandam in armario Episepii sui clande lina calliditare retiquisse, nonsem au i , quin monitu or hortatu filiorum Sancta Dei Ecclesia, opus quod praetermiseram enucle rim risuriendum repeterem, or singulis quas pererant perversὸ oberitas, ration libus arque piissimis antithetas ad liquidum obviarem. αuod ego pro viribus ex cuius, ιdem opusulum Iuxta imperium Patris vestri ob capacitatem mei snsus digerens, vobis o crendum mento Iudicavi, ut quod Patri vestro imperanti reidere no quivi, id vobis se icti parater reddam. Susscere namque Claudio poterat ad cumulum misieriarum se arum error quem secutus es, duorum silicet haereti. rum radathii or Vigilantis. Sed his geminis pestibus minime contenim, altiori
perditionis si baratro sise pracipitem dedis, dum infestissimi hostis Sancta Dei ει- cosa Arrii si Aratorem di puta, inque oris vita se in morte extitisse monstravit;
in vita quidem, docendo γ praedicandos in morte quoque, in nefandis coae cibis sis errorem a s scriptum relinquendo. Sed Ia quippe qasiam Arrii olim a Sanctis Patribus damnata, Cathota hue mucrone seb perpetus anasLmate confos, qua ab eodem Claudio dicitur res irata, necesse est M agacissima quisita es diligentissimo 'Mamine extet inventa, o in lucem perferenda, ct cum res sitatore soab Ecclesiasticu viris rusu Sani Iurum Scripturarum telis ferienda atque Irustranda, ne, quod absit, si delituerit, simplicium mentibus in processu temporis virus mortiferam propinet, o in perpetuam damnationem inducat. De praeuictis Ionae libris speciatim agemus anno sequenti, quia Carolo Regi tunc os
x I. Incertus Auctor in Historia Bremensium Pontificum, quam a tempore Ebi, eo bi Caroli Magni usque ad Carolum Quartum perduxit, de Willerici Bre-EκεMissas, mensis Episcopi morte sic scribit. Congregavit Dominus mi arim maximum Clerum, se de populo magnam Ecclesi Bremensi haereditatem acquisvi qui 'in Pam rex ai Ecclesiam Eumensem L annis, ex O plenus durum . iit, I PL