장음표시 사용
641쪽
ris D & C praeditus suit, Pascha celebratum est quinto Kalendas Apriles.
Inde sequitur eclypsin Solis, quam Astronomus renia die LesaΛιae majors, de Annalistae Fuldensis ac Metensis in ipsa Vigitia Asessionὼ Domini coli cant, ab Annalista Bertiniano recte collocari i D Nonas Maia, prave ab aliis a iii Id. Maii. Sequitur & Ludovicum obiisse duodecimo Kalendas Iulii , die Dominico, ut Astronomus scribit. Atque ex hac observatione refelluntur qui mortem eiusdem Ludovici vel anno Redemptoris octingentesimo tricesimo-nono collocant, vel in annum Redemptoris octingentesimum quadragesmum-primum reficiunt. Super numeris autem annorum, quibus aut vixit, aut Rex Aquitaniae vel Imperator appellatus est, non levis occurrit dissicultas in praecitatis Astronomi & Nithardi textibus. Apud Astronomum decedit anno mira sae age o - quarto, apud Nithardum vivit per annos mi o xx. Apud utrumque piaeest Aquitaniae pre onos triginta spum, de apud Astronomum Imperiali titulo gaudet per annos migintispum, ita ut tota ejus vita, quae spatio sexaginta - quatuor annorum circumscribitur, duas duntaxat in partes distributa videatur, quarum una Regiam in Aquitania Dignitatem annorum triginta- septem, altera Imperatoriam annorum viginti- septem post mortem Caroli patris comprehendit. Haec partitio de annis quidem incompletis explicari potest. Ludovicus usuram lucis accepit anno Christi septingentesimo septuagesimo octavo; si eodem quo natus est anno, ut quibdam ex Astronomo infra citando colligunt, Rex Aquitaniae dictus est a patre, vixit, de in Aquitania, donec Carolus obiit, annos regnavit trigini quinque completos cum duobus incompletis, deinde post eundem Carolum, cusus obitus anno Redemptoris octingentesimo decimo- quarto e -- tigit, Imperator fuit annis vigintiquinque completis cum duobus lacompletis, vitam enim clausit duodecimo Kalendas Iulias, anno Redemptotis octingentesimo quadragesimo. Astronomi textus de Ludovici Nativitate talis est. Rex, nempe Carolus, reperis coquem Hildet Lm blaam edidiἄpolem ma Ium, quorum unus immatura morte praereptus, anIe pene mori, quam fis Iace silere ore profero evenis, materno fasia sura, infans Iistis
nutri butar impendiis. Nati sunι aatem anno Incarnarioηὼ Domini non Τὸ Christi si pitv susimo Hiuagesimo octulo. Sed eum qui vividum promittebas P Iuus , qtiam per Baptismaris sacramentum renasii consigisset, Ludomicum vocitari plicati, taque Rernum, quod i nasiendo iuraveruι, contradidit. Postremae periodi duplex asiertur interpretatio. Una est eorum, qui putant Aquitanicum Ludovici Regnum ad annos triginta- septem protendi non posse, nisi qui Nativitatis annus fuit, is de Regni primus censeatur, ideoque Ludovico Regnum, qaod Ai nasendo dicamerui, id est, Aquita niae Regnum, in quo natus est apud Cassii gilum anno Christi septingen. tesimo septuagesimo- octavo, mox a patre contraditum volunt. Nec aliis videntur abire lixe Astronomi verba, quum per Baptismatis sacramen m renasii contigisses, Ludo: cum iocilari placati, Agae Regnum , quod sti m adodicamerat, Carolus pater conIrad δι. Illum enim eodem quo natus est anno, statim ab ortu, per absentiam patris in Hispaniam contra Saracenos cum exercitu profecti, baptietatum nemo sibi iacile non persuadebit, quia timcbatur utrique gemello, quorum alter, ut ait idem Astronomus, anis pene mori, quam stib Iace mimere cavit. Anno Christi septingentesimo octo gesimo- primo Carolus t x, cum quatuor haberet filios, unum ex Hi- miltritae, tres ex Hilde de , Pascha Romae cum duobus celebravit, quo rum unum Adrianus Papa baptizavit, Ludovicum vero nequaquam, quia hie, licci altero iunior, Baptismum jam susceperat, nec dubium quin statim post Nativitatem suscepisset ob mortis periculum quod imminere credebatur. Altera interpretatio est eorum, qui praecitatam Astronomi periodum duas in partes ita distinguunt, ut eam ad tempora referant valde diversa,
642쪽
quibus Ludovicus & baptiratu, est si Aqilitaniae Rex constitutus. In Adipendice ad Chronicon Nibet ungi Comitis haee leguntur. O . DCCLX xxxperrexit Curias Rex Romam, o hapitelasti, s ibi fitias evus, qui vocabatur ei
xii ta Regem Iuper Italiam, o Iratrem 6M HIadsuicam seper Aquitaniam. Invita Caroli, quam incertus Auctor exaravit, Pippinus ab Adriano Papa baptietatur, & una cum Ludovico fratre ungitur in Regem, atque , patre Carolo Italiae praescitur, ut frater Ludovicus Aquitaniae. Eis iratus sm-nus Pippinas stius Domni Regis Karatias Ainiano Papa, o A. 0 iam stilancti sunt R*es a supradicto Ponti te, Pininus silices o Ludomicus. Pro otque eos pater, Pippinum Italia , o Ludovicum Aquitaniae. Inde patet Pippinum & Ludovicum diVersis temporibus fuisse baptizatos, ac Pippinum serius Ludovico, quamvis hic natu minor existeret. Patet etiam eos a patre Carolo Reges simul appellatos esse, simulque unctos a Romano Pontifice , nee id contigisse ante annum Christi septingentesmum octoges mum - primum, quo Carolus Rex Romam secundo prosectus est. In teditu quid de Ludovico filio & Aquitaniae Regno statuerit, sc exponit Astronomus. Peracta omnibas, qua Roma a Ada visa sunt, Rex Caulus cum filiis se ex uita parisie Franciam repetiit, stiamque sum Ladmicam Regem regna ram in Maitaniam mist, praeponens illi bsalum Arnoldum , alio De Mini os ordinati iter decenterque consti eas ut Ia paeriti congraos. Iai u que -- retianam civitatim cunuli est ei iacis gemmine. S d ibi congruentibus ejus arari armis accinctas , qao impossas, o in AqaiIunium est, Deo unauente , traxi, ras. In illo textu hic Auctor initium Regni Ludoviciani repetit non ab anno Christi septingentesimo septuagesimo - octavo, quo Ludovicus in Aquitania natus est, sed a septingentesimo octogesimo-ptimo, quo missus est in Aquitaniam cum Regio Titulo ae Ministris Regiis puerili tutelae congruis. Porro Ludovicus, s primum annum sui per Aquitaniam Regni cum anno post Christum natum septingentesimo octogesimo-primo composuit, certe annum ejusdem Regni tricesimum - septimum comparavit cum anno Redemptoris octingentesimo decimo . septimo, quo Pippinum ante triennium Regem Aquitaniae jam vocatum nova denub constitutione in eodem Regno consimavit. Atque ita Ludovico Aquitaniae Regi apud Astronomum & Nithardum servari mossunt anni triginta- septem, nempe incompleti, ab anno videlicet Christi septingentesimo octogesmo- primo ad octingentesimum decimum-septimum. Sed cum Ludovicus Aquitaniae Regnum numquam abdicarit, suosque filios Pippinum & Carolum tantummodo vocatit in illius Regni eonsortium, tectius affirmabis eum obiisse anno Redemptoris octingentesimo quadragesmo, cum annum sui apud Aquitanos Regni sexagesimum ageret 1 die, quo Rex a patre dictus taerat currente tunc anno Christi septingentesimo octogesimo - primo. Apud Astronomum Ludovicus imperat ρθν .nnos mi Arispi m. Qui duos ei litulos, Regium videlicet atque Imperatorium, successue tribuunt, Regem agnoscunt ab ipsis incunabulis usque ad patris obitum, Impeiatorem vero deinceps usque ad exitum vitae constituunt, & annos viginti- septem Imperii, quos Astronomus assignat. sic interpretantur, ut annos viginti. quinque completos, duos incompletos enumerent. Hoc loco cum Astronomo Nithardus haud convenit, sex enim menses adjicit praeter annos septem ac viginti completos. At neutra I erit Ludoviciani consentit epocha. Nam Ludovicus. sive a die quo cMors Imperatorii Nominis a patre dictus est, sive ab ipsus patris obitu principium Imperii sumas, ex
hae vita discessit anno Imperii vicesimo-septimo adhuc currente, nec annos viginti-septem completos imperavit. Chronographus Centutensis obitum Ludovici recte se eonsgnat 3. Riis do Abia θυωdidus Ceaula congregationem sua P .raritare ornatis; quo Carnuti caram administranse murigui
643쪽
eas Divae memoriis Imperator, cum regnasset annis xxv I, moritar anno Domi- AN. CH. nicae Incarnarionis Dc CCXL, Iad itione m. Perperam autem ab eodem 8 o.
Ludovico Constantinopolim prosccto Reliquias in Franciam ex Oriente Lutio. delatas ita subjungit. Iaso magna Regatique, quae gesti opera, GUua o - Iia, im his es. i ν is sis, o inde magnas atque min cas Reliquias is is, quas per Loiu k Iunctu sicci diuertiens, potieris honoraaias Irisiis. Es quia Sancti Ruhani Εαυ- i is , T ID Aisti iacit umoris Gaabeant Eulem honore Er gAria su religione habebatur Luriti. is friis, M AGem Reliquiis magnam Hic loco indo I partem, hoc eis, callati. LM Db iii Cissi, s.mmitium acaminis lancea, qua ellusiam Domini latos C , k o Listiis aperiam, δι- I pides Maii Protomartyris Ssephani pertitos Iunguine quilas tisHM Mursvr fuit trucidatas, ampastum quoqae uus juncto sanguine ponam. Certe Ludovicum Constantinopolim profectiam nemo veterum prodit. Quamvis ab ortu Ludovici ad Caroli patris obitum annos triginta-quim XXIV. que completos cum duobus incompletis, atque inde ad ipsius Ludovici mortem viginti - quinque completos cum duobus paritet incompletis admittamus, haud inde sequitur Ludovicum decessiste anno etitae sua saeve- o. qaarro, vel vixisse per annos iiii o Lx, ut Astronomus S Nithardus praecitati volunt. Quis annos, quos in privatis summis incompletos dixit,
completos in generali summa vel numeravit vel numerandos unquam censuit 3 Ludovicus, teste Astronomo, natus est anno Inea asians Domini nobi
dus Julii, aie qua erat Dominica, id est, anno Redemptoris octingentesimo quadi agesimo. Vixit igitur annos duos & sexaginta, sive annos unum &sexaginta completos cum duobus incompletis, nec attigit sexagesimum- quartum. Ab e us obitu nova Lotharii cum Imperatoris tum Regis se trumque Ludovici de Caroli Regum occurrit epocha, quam una cum ceteris apponi stipra consiletis in himus anni titulo notandam censuimus. Ludovicus duas duxit uxores, Hermengardam anno Christi septingen- XXV. tesmo nonagesimo- octavo, Juditham anno Redemptoris octingentesimo u is kii decimo- nono. Sustepit ex Hermen garda Lotharium, Pippinum, Ludovicum, Adelaidem, Cissam, Alpaidem, Rotrudem & Hilde gardem, ex Li,, i. Juditha Carolum. Supervixit Pippino, & nepotes ex eo reliquit adhuc adolescentes Pippinum ae Carolum, duasque neptes Gerardo & Hiratario Comitibus sam nuptas. Generos habuit Contadum Comitem Judithae Augustae fratrem, Evtardum Ducem Foro-Juliensem, Beggonem & Theodoricum Comites, totidem filiabus, Adelaide, Gisia, Alpaide & Hild
garde in matrimonium collocatis. Lothario filiorum natu maximo Nomen Imperatorium anno Redemptoris octingentesimo decimo - septimo contulit, atque inter eundem Lotharium ceterosque filios universum Regnum saepius diverseque partitus est, novissime praeteritis nepotibus Pippino Si Carolo totum Resnum inter filios Lotharium & Carolum divisit excepta Bmoaria, qua Ludovicum contentum esse voluit. Secutum inde gravissimum bellum, eum nepotes se praetermissos dolerent, filiique plurimum dissiderent inter se, quia Carolus jus suum tuebatur, Ludovicus Bo)oariae finibus coarctari nolebat, Lotharius Monarchiam Francorum sibi vi dicabat, asserebatque jus in eam sibi competere non tantum ex vetusta quam fingebat Donatione , sed etiam ex ultima patris voluntate, qui morti proximus coronam, ensem, & sceptrum auro gemmisque redimitum transmiserat. Ludovicus Augustus in animo numquam habuit, ut Lotharius in Monarchiam Francorum sibi succederet. Ea de re saepe disi putavimus adversus eos, qui tale commentum ad fovendam Lotharii per sdiam in vulgus temet E sparserunt. Quod attinet ad ornamenta Regia. quae Lotharius postremo pene jussu patris tune morientis ad se delata susce
pit, inde Lotharianarum partium fautores sabulosὸ divulgarunt desgna tum a patre Lotharium, qui post ejusdem patris mortem toti Francorum
644쪽
AN. CH. Regno dominaretur. Huie rumori fidem nimis Acilὸ prae ceteris adhibuit 8 4 o. Annalista Fuldensis, sc enim ad hunc annum scripsit. Hlotharitim de Iratia 1 titio,. sero wnuntem Franci locu νιris evus seper se regna ram salsipiant. Haac ea iis, ferunt Imperatorem morientem Hsigna , ut dis s Regni gabernacula su perei, Lotti,, - et Regalitas, hoc es, Sceptro Imperis o Cor a. usu frusres
I ia , i. Ius non consentientes , contra eum insurgere parant, ac primam ei insuta antii titio, Nogantiacis cum exercitu mententi fur stis Hudomicas cum mana mal da' oriensatiam Francoram partem Regni ab Oriente Rheni defensarcis se reis, At
C , koi i Astronomus Auctor synchronus, quo. consilio Ludovicus Augustus Lotha ti rici coronam ac sceptrum dederit, claristime sic exponit. Imperator as' V nerabili fuiri scio Drogoni, ut Miniseros Camera sua anie s venire faterra, coram fum tiarem, quae consulat in ornamentis Re Iibas, filicet coronis, o armis, missis, tibris, Sacerdotatis Pe vestibus, per sagula desvribi juberet. Cui, proui
leres edixerat, Lotharis silices se Curati. Ei Louario quidem coronam, ensem, sceptrum auro gemmi que reae sum, es renore has dum misi, ut piam Gratio Juiaths iuris, es totam Regni porrionem illi consentiret es tuere ν, quam Des use O Procerius Palatii, Auscum o ante se Iur ius ei fiserui. Ex hoc textu liquet ultimam Imperatoris uoluntatem hanc fuisse , ut iuxta partitionem ante biennium factam Lotharius & Carolus post patris obitum universam Francorum Monarchiam inter se dividerent excepta BoJoaria, quae penes Ludovicum illorum fratrem remaneret. XXVI. Erus Ludovicus Imperator rara mediocri, oculis magnis o claris, multis hibeluia. Acido, naso longo o recto, o labris non nimis disses nec nimis unaisai, frii pectore, sopolia latis, brachiis fons is, ita vis nullas ei in area MI Iancea sagitiando aequiparari, poterat; manibus Iovis, digitis rectis, tibiis tingis se ad mensuram gracitilas, pedias longis, voce misiti. Lis a Graeca se Larina malai
erudi as,id Graecam magis inusti re poterat quam loqui, Latinam mos scut naturalem Maus er tigal prierat. Se sm mero in omnιsus Scripturis spiritalem, o moralem, necnon O isagogem optime noverat. Poetica Carmina gentitia, quae in alenture didicerat, respuit, nec tigere nec audire nec docere mouis. Erat fortis in memtris βῶ, agitis O impiger, surdas ad iraseadum, facitas ad miserundam. Maoriens munὸ in coitidianti dissus ad Acetisam perrexeras causa orasionis, fi xti genibus fonte rustis etimentam, ham I Ire diu orans, uti undo cum Iacs9mis, o o sius monitis bonis smper iAt Ias. In Ianiam iurgas, ut anua nec in antiqviis liseis, nec in morimis semporibus auditam ess at milias Regius, Parea,ι sui es ait se irisaii, Metilas sis tradidis eas in possgones sempiternas,
o P .epta constraxis, o annali sui impressione cum sUriptione mana propria roboratis. Fecit enim hoc dia tempore. Erus in cibo potuque vias, o indamentis sis moderasitis. Naκquum aures νυν duis indumenso, nisi tantam in s m-mis Astivitatibus, scus patres ejus stibant agere. Nihil istis di itiis inutiis, priιὸν ramisam o feminalia, nisi cam aura sexta, timio aureo, butitio prae incuso ense uaro justente, ocreas dareus, o cia i m auro rexIam, o coronam aureum oro uestentem in Opite gestans, o bacatam auream in munia tenens. mmia
quam in risa Mahumit morem suum, nec qtiando in f iiDatuus ua laetitiam ρο- pati procedebant item Ilii scurra o mimi eam Gratilis o riuaristis ad mens coram eo, tunc ad mensaram coram eo ridebas popatis, isti numquam mel dentis cuniaris suos in risu os dii. IZuotidie ante cibam ebcmosynarum largitionem. cap. i,. exhiluis, o ubicumque erat, Xenodochia scam salebat. Haec Thegius a. Alia sequuntur ex Astronomo. Tribus diebus per singulas hebdomadas rei iudiciariae intererat. Multa Coenobia vel reparavit, vel a sundamentis extruxit. Quadragesinate seiunium cum summa devotione transgebat, ita ut vix uno vel duobus diebus propter exercitationem equitationi indulge-ὰII tila ret. Ecclesiam Romanam summosque Pontifices singulari studio prosecu si tus est, ut testatur Praeceptum v, quo super omnia jussit filiis suis, ut cu-
645쪽
tam dc defensonem Ecclesiae Sancti Pctri simul susciperent, sicut quon- AN. CH.
dam proavus ejus Carolus, avus Pippinus, genitor Carolus, ipsoque susce- 8 uperant. Tot autem tantarumque virtutum famul tu Pii cognomzn apud Lubb posteros iure sibi comparavit. 1 In eius tamen vita non defuerunt naevi. Sed quae vitupcrδntur in tanto Loihi, Principe, vel excusationem admittunt, vel longe minora sunt quam quae ilaudantur. Luba Astronomus in operis sui prologo testatur eam tantummodo culpam L iab aemulis adscripta Ludovico, quod nimis clemcns est, quamui in Orς f CL,ho L ipius liaberet hoc proverbium, ne quid nimis. Neoterici clementiam illam stpusillanimitati vertunt. At ubique strenue se gestit adversus quoscumque hostes, sit filios duntaxat cxceperis, quos prosequi ac debellare noluit cum XXVII, POisset, Sc clementius quidem quam par erat, ubi veniam postularunt, e, XXVILI cepit, quis autem patri erga filios indulgentius se habenti non indulgeat obiicit alia Theganus R. Omnia, inquit, prudenter se cane agens nihil XXIX. indiscretia faciebat, praeterquam quod Constiariis suis magis credidit quam opus Cap. a. esst, quod ei fecit Dalmata occupatio or lectionum assia os, ct aliud quos i enon incipissat, quia Iam dudum Ela pessima consutauuo erat, ut ex vilissimis se vis summi Ponti res fierent, se hoc non prohibuit. Male se gerunt Rcges, qui nullos Consiliarios admittunt, pei is vero qui Consiliariis se suaque sic P mittunt, ut rogantur potius quam regant Regia potestate in Ministros
pCnitus translata. Quamcumque pretexant cxcusationem , vel maximδpiam, qualis Ludovico adscribitur, non sunt immunes culpae, quia Regii muneris, quod obire debent, partes non implent .Ludovicum multum fuisse in psallendo ac studiosum vitae Monasticae non obscure insinuat Aiatronomus, cam ait multos timui iste post obitum Hermengardis uxoris, ne Regno se vellet abdicare. Sed integra fides non est habenda Thegano in iis, quae de vilibus personis ad Episcopatum promotis habet, eo loco e usior es ardentior iis loquendo visus est Wilafrido Straboni in Praefatione
ruam illius operi praefixit. Nobilissimi quique propter solum familiae splenorem non sunt ad Ecclesiasticas Dignitates evehendi. Quantum inde detrimenti plerumque post et Ecclesiae contingere suis temporibus expertus erat ante Ludovicum Pium Carolus Magnus h, nam cum pueros summi, Monach. medii, de infimi generis, viro percrudito commendasset, eosque praecepisset aliquando ad se venire, de epistolas ac poemata offerre, quibus periculum suae diligentiae sacerent, nihil accepit a nobilibus non fatuum, non insulsum, a ceteris vero cuncta magno studio elaborata nee indocte, hos ad dexteram segregavit, ut eo quo bene coeperant pede pergerent hortatus est, Regiam gratiam, necnon Episcopatus Sc Abbatias permagnificas, si non remitterent animum a studiis, ultro promisit, deinde converissus ad sim stram, aerius invehi coepit in Nobiles delicatos ac formosulos, qui natalibus suis ae facultatibus confisi, neglectis literis, luxuriae, ludo, inertiae Sc manibus exercitiis indulgebant , adhibitίque iuramento protestatus est eos apud se nihil unquam acquisituros, nisi priorem desidiam singulari prorsus diligentia cito repararcnd. Ludovicus, ut Theganus quoque scribit , in mense Augusto, quando ceris XXX.
neuismi sunt, venationi vacabat u quedum aprorum tempus advenerat. Apud e cap. iν. Astronomum nulla ferme mentio fit frequentior quam venationis autumnalis. Ea Ludovicus ita delectabatur, ut negotia tum refugeret, multa
per Legatos ageret, quae per aliud tempus ipse conficienda suscepisset. Id vitio verti potest Ludovico, ut de nonnullis aliis Regibus, qui plus temporis, quam par erat, Regiis oblectamentis licet honestissimis i sumpserunt. XXXI. Apud Andream Duchesnium 4 post Astronomi lucubrationem epita- 4 ibri.
646쪽
plitum Ludovici cum hoc titulo, epitaphiam Lodomes Regis se Imperatoris, flui Laroli Magni, qui jacet iis Misnasterio S. Areutris Metensis, sic extat.
Imperii fulmen, Francorum nobile culmen, Erutas a secto conditur a tumulo. Rex Lodo ricus Zietatis tantus amicus,
tauod Pius a popais dicitur es titulo. Hiligata soboles, Larao Magni pia proles,
In pacis metas costi Tit hunc pietas. Ramelicum villam, quicquidve refertur ad illam, L mulso Sancto contulis, huisque loco. Stirps a quo Proceram, Regumque vel Imperatorum,
duorum muneribus si iur iste locus. Mense post Ludovici mortem proximo, septimo videlicet Idus Iulias, hoc anno, Corpus Sancti Pavacii de Brachium dextrum Sancti Liborii transata sunt ab Aldrico Cenomannensi Episcopo, in crius gestis haec leguntur capite quadragesimo - quinto. . no Incarnationis Domini nostri Iesu Christi Dccco, Indit Itone iit, anno vero Imperii utarivici Piissmi Augusti x xv ii, se anno v iii AEdrici h us Parrochia Oiscopi atque ovus G nobii fundatoris, vir videlicet Iduum Juliarum die, holemniter translatum esta ρ Uripto Episcopo or ab aliis Episcopis o Sacerdotibas o reliquis sacris O
dinitas corpus Sancti Pavaciι O Brachium dextrum Sancti Liborii in hanc Sancti Saisatoris Ecclesiam, hucque in nobilissima urna decenter a prae is Disivis se Sacerdotibus Fubsequentibus signis humatum, quorum precibus ab omnibus petimus liberari malis, O cunctis frui Hernaliter bonis i ipso auxiliante , cui es honor c loria in stola secutorum. Amen. Anno Redemptoris octingentesimo trice-mo- sexto Translationem Samsti Liborii Cenomanno Padcrbomam non dissimulavimus, celebrior enim haec fuit quam ut silentio premi posset.
Sacrarum autem exuviarum partem non modicam in civitate Cenomannensi relictam, quamvis inde Corpus integrum in Saxoniam avectum perhibeatur, observavimus Charta, de qua loquimur, quia Cenomanni dextram Sancti Liborii brachium post obitum Ludovici Pii collocat, inter probationes subindicata. De Reliquiis Sancti Pavacii sermonem etiam ad annum Redemptoris octingentesimum tricesimum-sextum secimus. Locum illum adi, & benignam quam adhibuimus interpretationem approba, nzpugnantia sibique contraria narrasse videamur. In superiore Charta tertius Character Chronologicus, qui ducitur ab Imperio Ludovici, scrupulum sorte tibi movebit, quia priusquam praedicta Sanctorum Pavacii te Liborii Transtatio fieret, obiit Ludovicus Imperator, de septimo Idus Iulias ab Aldrico Cenomannensi Pontifice vix ignorari potuit mors Ludovici, quae prope Moguntiam duodecimo Kalendas Julii seu dies ante novemdecim contigerat. Atque inde suspicaberis deleto Ludovico substituendum esse filium ejus Carolum, cujus epochae quidem
plures hacimus suis annis a nobis adnotatae, cunctarum autem, ut multis argumentis & exemplis infra probabimus, ea deinceps fuit receptissima, quae petitur a patris obitu. Ne tamen Characterem, de quo nobis hic sermo, temere credas interpolatum vel corruptum, vetat par loquendi formula, quae reperitur in iisdem Aldrici Gestis, initio capitis quinquagesimi- septimi, sic. Decedente Domno Hludovico Francorum Imperatore secundo, fluvid licet Laroli Imperatoris, anno Incarnalionis Dominica DCCC x L, Indictione MI, anno si quidem Imperii sui xxv ii, surrexit quadam i annica praviatas inter cetera mala, inter Ligerim se Sequanam, ese maximὸ in pago Cenomannico, in quo Aluricus tunc octavum annum in Episcopalias dignitate falaebat. Hic Auctor annum orditur a Paschate, dc ex antiquo more, cuius mentionem
in his Annalibus non semel secimus, Regi sive Imperatori, qui Regnum sive Imperium in anni principio gerit, totum attribuit annum, successoris Regnum
647쪽
Regnum sive Imperium inchoaturus ab anni subsequentis exordio. Duabus AN. CH. his observationibus amputatur omnis dissicultas. Anno Redemptoris octin- 8 o. gentesimo decimo - tertio Ludovicus a patre Carolo renunciatur Impera- Lubo V. to eviemque post aliquot menses mor uo succedit quinto Kalcndas Fe- iis, imbruarii. Proxima Paschae Solemnitas uc annum Redcmptoris Octingente' Loiuii. simum decimum- quartum, sic dc prunum aperit annum Imperii Ludovi- iis, clani, cuius anno vicesimo- septimo Paschalis Festivitas Idem initium ac Lutio V. anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo facit, dc in annorum nu- Rineris, qui vel Redemptoris vel Impcratorum aut Regum Chronologi m C, o Lispectant, nihil immutatur ante posterum Pascha, quod de anno Redem- R iaptoris octingentesimo quadragesimo-primo, dc anno Caroli Regis post Ludovici patris obitum regnantis primo dat exordium. Ne qua subterfugii spes aliter sentienti superesset, neve perperam δελ-IV. ad Ludovici Augusti mortem in praecitato textu detorquendus videretur annus Imperii Ludoviciani vicesimus - scptimus, qui referti debet ad exortum in pago Cenomannico tumultum Ludovico 3am mortuo, apPolite providit idem Auctor capite quinquagesimo - secundo, hac periodo. Defuncto praesicrimo Domno Hudovico Pi bimo Augusto, anno Incarnationis Dominica Dcccxo maena seditio orta es in Imperioseo. Totum caput quod ad Ani. solense Monatherium praecipue pertinet, lubenter luc describemus. Sι quis nosse desiderat qualiter Monasterium Amsela una cum rebin seu de iure Cenomanica IIatru Ecclesia post obitum Hludovici sicundi Francorum Imperatoris elapsem est, in Me Memoriale breviter comprehensem ahquid invenire potuit. D ncto praesicripto Domno mudovico Piissimo Augusto , anno Incarnationis Domnica occcx L, magna sitio orta est in Imperio seo. Inter cetera autem mala sum xit quaedam tyrannica potestas inpago Cenomanico, quae res iure nitebatur Grais fluoetus, cui praedictus Imperator inter ceteras regiones Neustriam dederat, σ suos μῶles υalde infestabas. Praefatae ergo tyrannicae potesιιι se con)unxις Si mandus,
qui dudum de praefata Anista Monasterio Abbas fuerat , σ Auricus Ecclesiae Cenomanicae uisiopas, qui istud Monauerium una cum rebus seu tunc tenuerat,s- deliter Larois Seniori seo adhaerebat, O licet memorata tyrannica potestas eum adsuerisime vocaret, O firmitatem ei facere vellent qui eam exercebanι , qualiter ipse quaereret ut ditibus miti iEorum suos honores non perderet , nec imminutos ha-
ret,sed maiores se qualesiunque in illa regione peteret adipi retur se se istucon uneteret. Sed uti propter haec omnia proposita a praedicto Seniore μορ nons straxit , sid inconiuιὸydelis o pro viribus a utor Es extitit, or propter i tam omnia siua dimisit, ct eum secutus est per omnia. Cessente vero Iam dicta Aditione, coepit Lamus Rex praedictus consitum, ut memoratos tyrannos aut a Iam
dictis sinibus ejiceret, aut eos His deles faceret, ad quos misi Optimates sos vocans ias ad se. 'uibus resonderunt. Nec ad illum veniemus, nec isti s deles eramus, nis nobis convictis concedat omnibus vitam, O membra, O tatis honores quales modo tenemus, quocumque modo eos habeamus, inter quos praefatum Sig mundum se Nonasterium Anselae cum rebus suis comprehendent. Videns Domnus
Taraias praefatus Rex propter alias sitiones qua undique grassabantur, pne maeno di imine atiter tunc non posse feri, consensit petitionibus eorum , Cr inter reliquos Si mundo concest memoratum Monasterium, or praedicto Aldraco Oisa Sedis Ma a simitιν promist istas cino redditurum, O tali occasone memoratum
Monasterium alienatum es tunc a Iure Cenomanica Matris Ecclesiae, non legibus eiisdicatam, sed Irrannice alienatum. V V V UEb processu seditio, ut e sua Sede pulsus eiiceretur Aldricus Cenomam δε δε - .nensis Episcopus, de quo sic etiam Auctor Gestorum scribit capite quinquagesimo- septimo. Decedente Domno uludovico Francorum Imperatore secundo, anno Incarnationis Dominica DCCCXL, Indictione III, anno squirim I perti sus xxvi I, surrexit quaedam tyrannica pravitas, inter cetera mala, inter
Ligerim o Seqoanam, o maxime in pago Cen axuo, in quo A in os ranc
648쪽
AN. CH. o favum annum in 10 opulus deaeitate fustelat. ει ιι et praedietas Imperator inter
Lutio.. rosim, interrilotharium in media Francia, H domitum mero in Masria, o Lamam 1 is h. ij. n MUUAE , Aquitania collacaret, curea mero Regna o meatus inire eos ' M in Loiu λα. Annulibus eorum continetur, dimis consense Principam sortim partitis. Prusarum iu ,. , . AEuum 'missum memorato Karolo Boseo minori per manus commendatar. Gibam
L u , o .. dimi Pontifex AEdricusfidem Amans iubitam, ab in Aila, Sanctis migal sia essu a praefata tyrannicussu te is supradicto anno a prae isto E svo o a sua C λ k o ii Sei evectui si se propterea multa, qua in Eccles icti es aliis rebus pro amore miti . facere carperat, μ' eisa remanserunt. Nam pene praedictum Disopiam Iune vasurum es, o quas ad n itam rida tim. Habebat enim caeptam claustram canonicoram o Matrem geri sum in m dia cilitate a fundamento usa cum si s porticibus o Parai m in ovum, o maximum panem ex ea factam, smiliter o ad Ocia Monasteriorum Di se tina cam ctioris se retens eorum. Nabebat quoque auultl talem ejusiam Eccles afakiendam σ ad pauperes recreandos congregaros groges Iumentorum una cum amisi2riis amplius quum octoginta, maccaram o oetiam atque caprarum s sonoram amplius quam diacenta, annonam o faenum ac sinum tam ad opus Congregationam hostiamque ae pauperum , quam ad si Eici aeque si commisses ientiam vas fio lenter. Sed quid ambus aeram ρ Ita habebat fundatum iam in Getis Pris quam o in atiis rebus praedictam Episopium cse res , commissia, qualis, non faὸrant a distas antiquis, vel a tempore
quo alicujus hominis memoria retine ν. Sed haec se retiqvia bona innam ruitia a
praedictra tyrannis,sτὸ hos satia sp/- qaae ad pauperes cse hosius recipi doso recreodos fecerat, fandisus iamia o dirata sciat. Propter has vero in Faso atias matius hac o istia lona innismirabilia, qtia facere iotait o carpit in ses scopio, non apparens, qui a Domino illis requiruntur, a quibus hac sebi sis vastata atque prohibita sum, o non ab isto, qui hae agere es assimplexe v lais, es prohibi vis altie djecta, dimisit. Praescripsi ergo 0ranni de genere Neri-
XXXVI. In multis Conciliorum editionibus, Cregorii Papae Quarti legitur epintola, cui titulus est de Aldrico cinomanens usus non a A quam apud S dem Apostolicam ac fundo, o de Romani Pontificis potestati. Diligenter ex
minanti fretus creditur hominis otiosi, quamvis ab Yvone & a Gratiano citata reperiantur aliquot ejus fragmenta. Quia prolixius est opus, paucas duntaxat periodos recitabimus, quae sub initium sc occurrunt. μου, inquit Gregorius, ad mos titeris Linnamus, quibas Decreto nostro minum roganus caritatem mandamus, at s aliqui, quod non optumas, soram amatorum, Aliisum Cenomanicis Ecelsa Di pam isti lare damnati ter assentaverit, ut Mnoratar Ieari P/tri toti Ioram Priscipis memoria, Actisque Romanae cui prae
sdit priτiugiam, o nsini nominis uamrisin. Liceat illi pose auditionem Pri- malum Diaereseos, si necesse fa/rit, nas appellare, o nosta avictoritate aus anunos aut ante Leguus noso ex latere missos, jaxIa Parram Decreta, fas exercere
atque ire actiones, naitarique itum anse hau Iadices, aut jadicare praestimat. Sed se quid, quod assi, grave intolerandumque et ofectam fueris, nostra erit expectanda censura, tis nihil prias de eo, qui ad snam Sancti Eces a Romana con- fgit, ejusue implorat auxilium, d cernatur, quam ab nasiam Ecclesiae avitiaria rate fuerit praeceptam, qua se mices sin aliis imperiimit Ecclesis, at in parum snt iocus asotici aenis, non in plenitudinem potestatis. XXXVII. Sedit Gregorius a mense Januario anni post natum Christum octingentesimi duodetricesimi ad mensem usque Ianuarium anni post natum Christum octingentesimi quadragesimi-quarti . Aldricus Episcopatum Cenomannensem anno Redemptoris octingentesimo tricesimo-secundo exeunte fusi cepit Imperatore Luciovico, cui diu superstes vixit regnante Carolo ejus
filio. Carissimus utrique fuit, nee unquam defecit a fide, qua se vel Imperatori vel Regi sciebat obnoxium. Anno Redemptoris Octingentesimo
649쪽
quadragellino, cum post Ludovici Augusti mortem tota Neustria civili bello laborabat, a seditiosis Cenomannensibus e sua pulsus Ecclesia confugit ad Carolum, in cuius comitatu cum insigni laude per plures permansit menses, donee suae sedi restitutus est ab eodem Rege Biturieas primum ubi Regium pridie Idus Ianuarii Praeceptum emisit, deinde Ce- nonrannum profecto, ut suis locis ex Nithardo distincte probaturi sumus. Illo certe tempore, quo coactus a sua procul abfuit Dioeces, cum Cenomannenses nec apud Papam suo de Antistite questos esse , nec ullam movisse das putationem de potestate Romani Pontificis inveniamur, defuit ratio cur Cregorius illa scriberet, quae tunc ab eo scripta perhibentur. Altum hisce de literis silentium in Aldrici Cestis, atque praevalidum hoc est falsitatis argumentum, praesertim cum in eodem opere mentio genuinae sat epistolae, quam Gregorius Romanus Pontifex Aldtico direxit. Praefatus Aluricus Di pus, vit Auctor praedictorum Gestorum, capite quadragesimo-quarto, tanta suis dux Iasis O honoris amo que, ut useque isti
Romassam Sedem e us rumor perw-νιt, eique Domnus Gregorias Romanae Sessis
Ecclesia Ven/rabitis Aps ictis Roma in pago onomaniis stim ves en m G- .erricule miserit, istud luet me si mensum, quo in Pasia indarus saerat. Mi Detiam ei lacatam Pastorale, Dis ruti nuncuparar, una cum stia epistola, mocanseam, ut, si possibiles et, usique ad eum fervolui, tique concessit, at qualemonDe 'tilion m , senedictionem a Sede Sancti Ptiri accipere messet, aut per sipsam aut per suam Missum ei moluntarie o libenti animo mi teret arque con-
Quatuor tantum epistolae nomine Gregorii Quarti Papae circunseruntur, eaeque, quod observandum maxime videtur, omnes schitiae. Primam, quam Episcopis Ludovicianarum partium scriptam volunt anno Redemptoris octingentesimo tricesmo-tertio, postquam Lotharius, Pippinus de Ludovicus, fratres impium de exauctorando patre consilium inierunt, ad illum annum multis argumentis ostendimus esse commentitiam. Secundam, quam Episcopis Si aliis Dei fidelibus in Gallia degentibus missam assirmant pro Monasterio Floriacensi, falsam smilitet ad annum Redemptoris octingentesimum tricesimum-quartum respuimus. Tertiam, quam Episcopis pet alliam, per Germaniam, per Europam constitutis, in Aldrici Cenomanianens, Episcopi causa post obitum Ludovici Pii directam contendunt, ob rationes proxime recitatas ad suppostitiarum lucubrationum classem amandamus. Quartam, qua Gregorius Episcopis S: Otthodoxis sdelibus Ebonem Archiepiscopum Remensem depositum pristino gradui restitutum a se significat, in eodem ordine falsorum prorsus Operum mox collocabimus, habito sermone de Lothatio Augusto S: praedicto Ebone in Galliam ex Italia reversis. Mortuo Ludovico, statim diuturnum inter ejus filios exarsi bellum, cu)us narrationem a consiliis & molitionibus Lotharii tunc degentis in Italia sic exorsus est Nathargus a. assiens Liahariasporem suam obisse, con-ssim nuncios ullae, praesertim per totam Franciam, id est, per Galliam, mιιιιι, quis venturam in Imperiam seu Regnum, qaod olim faeras iis datum, agment, fremitiens anicuique honores a patre conre os s cocta re, se essim augere mei e. mbios quoqaesia, sacramenio mari praecepit. Insuper auum assit, ut quaκ oryas passent, obviam ita procederent. Notintibas vero capitale sunt cium vis 3 diceretur, indixis. Ipse atium pede emptim, quos res et eneres, antiqviam Alpes excediret, sire volens. Ergo cupiditate terroreque Hecti andique ad istam consistixi, o hoc cernons se miri baiaque magnanimas e reus, quilas aristas aniversm Imp/riam seu Regnum liberius inCudere passi, det berare carpit. Lo amictim adque, quem itineri jus contiguum esse tu exit, at primum in istam manam
mitiens, GIam duxit, o tit eandem viribus annulgaret, operam omni vinate ad.
650쪽
utam , sicut pater statuerat, s sicut erga filiolum ex Ra senate oportebat, beri-
volum esse. Verumtamen ut nepoti suo, filio Pinini, donec cum eo loqueretur pariceret, deprecatus est. Et his ita compositis, ad urbem Vangionum, in qua Ludo-Vicus pater, nisi morte praeventus fuisici, indictum Placitum celebrate decreverat, iter direxit. Eodem tempore Lo amicus parum exercitus inibi causa custodia reliquerat, ct Saxonibus se licitatis obviam illis perrexerat. Vuamobrem Lodiarias pares conflictu cusi es fugere compulit, Renum cum unive=se exercitu transiens , Francon urab iter direxu, quo in peratoinc Lodharias , inde Lod micus confluunt, paceque sub nocte composita, alio inibi, aber vero quo Mois in Renum consiuit, castra haud furno amore comtonunt. Cumque Lo humicus viriliter res eris, se Lodbarius sitam absque praelio sibi sebigere di cret, sterani
Laroiam faciliosseuperari posse, ea pactione praeciam diremit, mis Idas Noυemb. eodem loco rursum conveniant, ct xi concorvia salutis intemeniat, quid caique debeatur armis decernant. Et his ita omissis Karolum sibi subigere contendit. Per idem tempus Gratas Utaricas ad Placitum, quo Pininumsui Iuraverant ventarum, venerae. Qui quidem ex omnibus nuntio rece o, Missos, vidui cet Nisurdum es Adestarium delegit, ct uti ocius valuit, ad Lodbariam direxismandans ac deprecans, ut memor sit sacramentorum qua inter se juraverant, sese et qua inter istis pater flatuerat. Insuper etiam staterna stiolique conditionis
memineris, haberet sua sibi, se quod isti pater suo con se concessierat, ab aeconflicta iliam habere permittat, promittens si hoc faceret, desim se id i ct seb-jectum fore velle, ita ut Primogenito fatri esse oporteret. Insuper etiam Duquid hactenus in istam dei Perat, pascitus est se ex corde remittere, deprecasus ne amis Fus suos uitet, nec Regnum sibi a Deo commissum perturbet. Cederent undique dici atque concordiae, O hoc se sua suorumque ex Ianu ratum videre, ac per hoc confimare viase, mandavit. αuod, etsi alter hoc ita esse non crederet, quocunque
vellet modo, ex his illum certum se efficere promisit. αua quidem Lo anus simulans se benigne suscipere, Legatos tantum salutationis causa redire permisi, ac persos nessonsurum de ceteris esse, restondit. Insuper etiam, quoniam ad ipsum se ieriere strata fide notaerum, honoribus, quos pater istis dederat, privavit. Ita quid iri facere cogitaret, nolens indicium dabat. Interea omnes inter Mosam o Sequanam degenus ad Taratum miserunt, mandantes, αι antlaam a radiario praeoccuparentur veniret, adventum Vus se Praestolaturos promittentes. duamobrem cum perpaucis Narolus hoc iter accelerans, ab Aquitania Carisiacumvenit, or a Carbonariis se insta ad se venientes benignὶ suscepit. Extra viro Heren dus, Gisebertus, Bovo, ac ceteri ab Odulso decepti, Ilamatum Idem negligentes defecerunt. Eodem tempore Missus ab Aquitania venit, nuntians quod Pininus cum bis, qui ρani sua favebam, super matrem Laroli irruere via et, ac per hoc Graias Francos iasii omittens, mandat, si iris stater suus, donec reverteretur, opprimeremtager, o iam sibi procederent. Insuper ad Lonarium, Hugonem, Adelhardum, Ge ardum, G Hegilonem direxit, cuncta qua tunc nuper issi mandaveris replicans, necnon or pro Deo deprecatus ea, ne suos sibi subtrahens, Regnum, quod
Deus paterque so consio. illi dederat, amplin digni. Et bis ita commistis, in Aquitaniam festinus perrexit, δει perque Pippinum cir sera irruens, fuga illas abire
compulit. Per idem tempus, cum Lodharias a Lo amico reruerteretur, ct omnes citra Carbonarias ad Etam venirent, Mosa traje Ia, ratam duxit, ut Sequanam
que procederet. αuo dum tenderet, Hilduinus Abbas Sancti Dionysii, se Gradidus Comes Parisii cimitatis a Grais deficientes Me frustrata ad iliam menerunt. aeuod quidem Pippinus filius Bernardi Regis Langobardorum ceterisue cernentes, elegerunt potius more servorum iam omittere, juramenta contemnere, quam admia cum tempus facultates relinquere, ac per hoc, fide relicta, quos supra mem ravimus secuti, eidem si dedaerunt. Hinc quoque Lodharias magnanimas effictas Sequanam excessis, praemittens more stilo qai ad defectionem inter Sequanam ct Ligerim degentes, partim minis, partim Manditiis subducerent. usi quoqM, uti