장음표시 사용
31쪽
argumentis contendit, Sanctum Doctorem in secunda secundae n6retraetasse quae docuerat in Sente- tiarijs quoad voti Solemnis dispensabilitate, sed in eadem ubique permansisse sententia, d scente scilicet,ini obolen dispensari posse,solvemus hic eiusdem autoris pro hac re argumenta, ut Sancto Doctori suam sententiam vindicemus. Nec enim sub specie seruandae conllantiae in octore Santio, suas Veras, ac proprias sententias ei adimere debemus. Vnde merito noster Ioannes aS Thoma in Opulculo de approbatione doctrinae D. Thomae Disput. a. redarguit Autorem incidat ij, qui ubi ausus est notare plures piropositiones V. Thomae alias veris-ssinas inquit, nullam propositionem damnatam a calam , di mente V. Thome profictam id si qua est, a tempore , ab amanuensibus , a tapographis irrepsisS; nolle se
iudicium ferre, an 'nnes propositiones ab ipse retita mereantur en seram , quam . Se tamen nihil sinistrum in operibus V. Thome nisi ex deprauatione codicum a
mittere. Qua ta bella urbanitate,subdit Ioannes a SThorna modesto iudicio hoc agitur, ut qui tot propositiones,ut putantur ab authore flucidariicen- iurabiles in nullo libro aut Viderunt,aut cXceperunt, Me alia parte ridicula euasio elt dicere, quod in omnibus illis acciderit mendosus error in codicibus D Thomae,cum hodie prae manibus omnium,
32쪽
sine alia emendatione versentur quid tandem iudicare possunt, nisi actu esse de authoritate V. Thomsi libris, quos ut legitimos habemus, neque enim alii emendatiores Atant i sicque iudicium edis Apoltolicae, quae tot praecon a doctrinam D. Tho-m 4Xtollit, tot evulgatis erroribus, haereticis exsibilandum , Xecrandumque relinquitur.
Et quidem quemdam autorem legi, qui relata sententia, quae Vere est D. Thomae, dicit, eam non essem. Thomae, quod sententia illa censurabilis sit, indeque aliam sententiam longe diuersam
amngit Sancto Doctori,quam Doctor banctus nunquam docuit. Et hac via subira ted propugnandi doctrinam D. Thomae , illam impugnat Sed ad rem nostram . Ut ostendat defensis Manualis , tuum Thomam in secunda secundae non retractati quae ita erat in Sententiari a de dispentabilitate voti solemnis, hoc argumentum profert. Prima a itia para peculi moralis Belluacensis cistat ei idem Verbis, quibus magna pars secundae a tis summa S, Thomae, Vnde sequitur, Belluacen
1em vidisse dictam secundam partem iam editaria de qua in suum speculum multa intulisse apparet, alias oportaret dicere, S. Thomam accepi e multa, quo scripsit in illa secunda parta a Felluacensi,quod
33쪽
ici reputatur intonueniens. Si vero Belluacensis obhsset anno I 236. ut vult Antonius Lusitanus in sua Bibliotheca, cogeremur dicere, S. Thomam edidisse illam secundam partem ante annum i 236.omulto magis ante annum I 263 circa quem annum saltem mittebat scriptum alterum super sententias ad Annibaldum Cardinalem qui illo annosuerat ad purpuram euectus,o consequenter secundam suam partem S. Thomas edidisset in iuuentute, scilicet ante triginta duos aetatis suae annos, quos agebat quando obhi Beli iacensis, si hic obijsset anno i et s. ob tenim S.I homas quinquagenarius an Tq. sic de. cena, octo annis post Belluacensem, quibus demptis a quinquaginta remanent a. Vnde cum Annibaldus ad Cardinatatum promotus uerit anno I 26 3 videtur, quod S. Thomas cum scriptna illud mittebat,uel fecundam partem paulo ante om-Pleuerat, Ve et ualiter circa eam versabatur, hinc
obabilius sibi semper sore,inquit autor Manualis, S octorem in ea, quam docuit in limo scripto super sententias opinione,semper fuisse constantem, nam incredibile prorsus est, Voctorem Sanctum sibi eodem sere tempore esse Voluisse contrarium , ita scriberet in secunda secundae, Votum Religionis solemnizatum ignoranter quosdam Iuristas di-Xisse diipensabile, cu paulo ante, vel post scribendo
34쪽
Issa Annibaldum dixerit, secundum aliquos esse di-Jpensabile propter aliquam maximam Ecclesiis utilitatem. Haec autor manualis. Cuius argumeti vis in eo sita est. Quod S. Tho mas scripsit Sententiarioa ad Annibaldu, poI quam consecerat secundam secundae, nam Annibaldus ad purpuram euec' u fuit, anno I 263. Cum Eutem is Belluacens obierit ante annum i 26 3. idem Belluacensis plurain suo speculo morali subfuratus si aD Thoma in secunda secundae, constare Videtur, Sententiarios ad Annibaldum conscriptos uitae a D. Thoma post confectam secundam secundae Guautem in Sententiaris ad Annibaldu doceat S. Uoctor, otia solene eiu dispensabile, haec videtur Vera mens eiusdem S. Doctoris, cum sit ultima. posterior his, quae dixerat in secunda secundae Sed facile respondetur,certum esse quod S. Thomas Su in m a m Theologiae conscripserit post conscri. pios Commentarios in libros agistri sententiaria
Nam ut bene obseruat Ioannes PS. Thoma lor. citi libro sententiarum interpretatus est D. Thomas
cum legeret in niuersitate Parisiensi pro formata gradu magistexij. Antequam vero Parisiis 'ret sententias, non potuit summam componere quia missus est Parisios e Colonia ibi erat Alberti Magni auditori, ipsus Alberti praescripto,&Mu
35쪽
gonis Cardinalis, vi videri potest in Historia Vitae eius praehX in operibus Romae impressis iussu ij V. in Hiitoria Guillelmi de Toto p ad Porrecta
super tertiam partem . Tunc autem erat adhuc discipulus Alberit,in valde iuuenis , nam Magist
rium accepit aetatis anno L . ante Magisteri uir ,
iam legerat super quatuor libros sententiarum , t in praedictis historiis dicitur.
Idem constat ex Ptolomeo Lucens in suo Chronic manuscripto Summorum Pontificum Sacrorum , clorum , atque Principum ci quod asseruatur in Bibliotheca Vaticana ri in Sibliotheca locupletissima Eminentissimi Cardinalis Francisci Tarberini, cuius benignitate licuit mihi Codicem illum aliquamdiu apud me retinere, peruoluere,&obseruare . In eo igitur habetur, Diuum Thomam scripsisse super sententias tempore Aleaeandriqua ti, Summam vero scripsisse tempore Clementis arti,qui suit post Vrbanu Quartum succestarem Alexandri Quarti . Fuit autem Ptolomeus, ut ipse ibidem testaturi Auditor amiliaris Sancti octoris , eiusque , proinde authoritas irrefragabilis est. Unde eruditus Franciscus Maria Florentinus lib. I Memoriarum Comitissae Matildae , Ptolomeum dicit fideles, exactu inhistoricuis rerum sui temporia.
36쪽
Ipse etiam stylus, ut pariter obseruat Ioannes ab Thosna , grauitas, maturitas , methodusque admirabilis Summae Theologiae aperte clamant, eas uisi maturioris mentis partum, qui tam solide, grauiter, ac resolutorie de omnibus iudicium ferat. Totum ipsum opus adeo augustioris styli est . viiii Sententiariis collatu videatur Sol inter medias Rel. Ias emicare. Nec minus ponderat, quod si V Ihomas in iuniore aetate summam confeci et non ita reliquisset imperfectam in Ultima sui parte , quam tamen morte praeuentus perficere non potuit rivi alia ibi Ioannes a S. Thoma Eadem pritis obseruauerat Iacobus Grana doSocietatis Iesu insignis Theologus Om. I. in 3- par inta UiIput An Sanctus Thomas sit author Summe Theolologia, seu trium partium que nomine eius circumfertur, nam seca . . reiicit Henricum de Gugman, qui di- Nerat, Summam Theologiae, seu tres partes criptas esse a S. Thoma adhuc recentiori postea vero in aetate , ac scientia maturiorem edidisse commenta-xios in libros sententiarum . splicet hic autor, inquit Granad , qtita communis con sensus eia, libros sinatiarum prius uisescripto , poste i cryad Thoma, longe sapientior editam uisse summam Theologiae Unde tanquam rem indubitatam id a firma Ferdinandus e Castillo,om. i. lib.3. cap. 2. Deinde qui attente perpende
37쪽
rit mira items riem, si dispositionem rerum , quas S.
Thomas tractat Uumma, grauitatem Hii, materiarum comprehensionem , convexionem opinionum , non solu/α smirabitur. ζ sui piciet, sed et i in comperiet opus 1 priapientissimi Theologi se quae iuui ris sententiarum yripsit esse quasi opus disicipiat si cum summa oparentur
Haeed alia ranado. Sed quoad tempus scriptionis Sententiarum, a Summae Theologiae negari ne lait S Thomam Summam Theologiae scripsitne post Commentarios in libros sententiarum, cuin idem Loctor aliqua retractet in Summa, ac retractare se dicat de his, que docuerat in Commentarijs in libros sententiarum Vt autem id manifeste appareat, asseremus loca, dc verba S. VoctorisTertia parte quaest. 9 arz q. uenadescientia acquisita animae Christi se ali. Et id ii quamuiMarsiter alibi crip serim , escendam es tu Ch iubguisse 'cientiam acquisitam. Hoc autem alibi scriptum extat in . sent. diit. I . q. s. art. s. nec alibi ita repe
Item .p. q. o. rLVlt resert opinionem dicentiu quod gratia collata in circumcisione non valebat ad resistendum omni concupiscentiae Euodetiam, inquit, aliquando mihi visium est, sed diligenter consideranti apparet hoc non esse verum s c. Illud autem ibi visum fuerat inri sent dist. I. q. t. an. C Rur-
38쪽
secutus fuerat in 1 sent dist. 11. quod Paxer. Filius sint duo Spiratores,d non solum duo spirantes, rescit illam dicens, hed melius idetur dicendum quὴdsint duo pirantes sed non duo spiratores Praeterea ina sent. d. 34. q. I. aut a distinguit in ter dona Spiritus Sancti , quae sunt in intelliatu, quod alia perfici aut partem speculatiuam, Ut intellectus,5 Sapientia, alia partem practicam, Vt Coasilium, cicientia, quod etiam docuit I. a. q. 68. at Ver a. 2. I. art.6 id retractat dicens. Sed ii genter intuenti Donum Intelle tu non solum se habet ci casere latium,sed etiam circa operanda, s ideo oportet aliter eorum distinctionem accipere c. Vnde patet quoi secunda secundae non solum post Sententiarios, ted etiam post primam secundae fuerit a D. Thoma co-
scripta. Rursus in eadem secunda secundae q. 5O. artri. Tetractat, seu explicat quae de Iudice in peccato mortali iudicante docuerat in .sent.d. I9.q. a. avt. t. que
stiuncula 2 ut aduertit Michael Salonius tona. i. de Iustitia, Iure q. 6 o. cit. ante illum aduerterat Caietanus ibidem . Nam cum in quaestiuncula cit. docuisset Practatos e ossicio corripientes peccare , mortaliter si existentem in peccato mortali etiam
39쪽
cio Praelationis, id ipsum retractat 2.2. q. an cit. ad 3. inquiens quod illi uisunt in grauibus peccatis non debent iudicare eos, quisunt in eisdem peccatis, Aminoribus ,Σics fio tomus dici super illud Matthei . Nolite iudi arei dipueque hoc es intelligendum quando
issa peccata sunt punica, quia ex hocgeneratu candalum in cordibus aliorum si autem non sin publica sed occulta, w necessitas iudicandi imminea propter ustium, pote fcum humilitate , timore , Vel arguere, ei Iudicare
8 4ri. 3. retractat quae de potestate lauium dixerat in .sent. di1 8. q. Ioari. 4. quaestiuncula . Vti Commetitator Magistri,ut obseruat Sylvius in supplemento . p. q. I 8 art. I Quod potestas lauium ordinatur aliquo modo ad remissionem culpae non sicut causans, sed taut disponens ad eam , nam . P. 62-art. I. docet quod omnia Sacramenta sunt
causa instrumentalis physica gratiae , '. 8q. lacet, Sacerdotem proserentem illa Verba , Ego te ab. luo , ostendere hominem absolutum non solum si- quincatiue,sed etiam effective. Et 786 ar Odocet, remissmnem culpae, quae est effectus paenitentiae ex virtute Clauium , quam habent, caesari. Iritur ad sensu patet, Summam Theologiae poli
40쪽
e his in re proposita sic arguitur. S. Thomas ac z. tollendimus controuersiaindecima soluit argumenta , quae in sententiarijs adduXerat pro opinione asserentes tum solemne Religiosum esse dispensabile, igitur sententia, quam Vltimate docuit S. Doctor est illa , quae docet Votum solemne religiosum esse indispensabile. Idem constat de Sententiarijs ad Annibal dum eos videlicet a S. octore ante Summam Theologiae scriptos fuisse, cum in Summa nonnulla retra-etet ex his, quae docuerat etiam in Sententiari, illis; suntque illamet, quae, Ut vidimus, retraetat in Summa octo Sanctus A primis quoque Sententiai ijs, ut eadem loca conferenti patebit. Falsum est aute, Belluacensem obi de anno i a sq. Nam in primis certum est, quod elluacens vi Debat anno raso Scxipsit enim Epistolam consolatoriam ad LudovicumGalliaeRegem super morterra primogeniti sui,quam rate eius opera recenset breue Chronico Magistrorum Generalium ordinis Praedicatorum, quod habetur post constitutiones eiusdem ordini , idemque habet Ferdinandus et Castillii par Historiae ordinis Praedicatorum itabro et cap. 69 Mortuus est autem primos enit
Sancti Ludovici anno 126 C. idest anno 8 Alexan drii V ut constat ex ipsius Pontiscis epistola a. 6 ad