장음표시 사용
361쪽
. tem attente convertere, id certd fieri debet, . non modo cum ejus Canonissensum assequi
volumus, sed & cum ejusdem Inte potes. contulimus ,qui diversis temporibus, re in . plane varia Ecclesiae Ditaplina, nec non bp. positis, contrariisque studiis servientes, Ni-
. caenum celeberrimum CanOhom explican-
dum, seu potius implicandum assumpse . Rem proinde adversis ominibus ornandam. Volunt, qui ut intestigant Romahae,& Ne 'xandrinae Ecclesiae quale Nicaeno aevo obtinebat, Nicaeno Canone utuntur, α ut ejusdem sensum percipiant, non modo Rus 'finum, sed &Recetitiorum nec ommissis Q Graecis in schismatistuto haerentibus inter-
. pretationem, adii sum temporum, Sisa. nim opinionum normam loquentes, adhibent . Opposito potius tramite pergendum est, si quiuem recte video, &Ecclesiasticae Hierarchiae Typus cognoscendus est, qua- lis Nicaeni Concyli tempore fuit, ut Nicae-- nus Canon intelligatur, quasque subi d. Variationes hierarchica Ecclesiae Disciplina. sit passa singulorum Interpretum aevo, ut
. Interpretum eorundem mentem assequamur, & dijudicemus quanthm a vero Cano- nis sensu aberrent, ei ve accedant. Plerique enim
362쪽
enim horum pro suorum temporum,vel suarum opinionum praeconcepto Systemate Canonem illum explicavere , quod &nunc
fieri est compertissimum. Ne igitur peccatum idem ipse peccem, quod aliOS peccare autumo, subsidio esse possunt, quae usqud modo de Ecclesiasticarum Metropol πει originibus, ac in primis de occidentalis Ecclesiae ab orientali diverso Systemate, & de Italiae Metropolitis nonnisi post Nicaenae Synodi tempora natis, die a sunt. Id itaqud
summatim recolendum est, ut Nicaenus Ca- non intelligatur. Ut vero Rumni interpretationem assequamur, qui caeteris pbsterio- rum temporum,' tenebris offundendis Ca-
noni ipsi, Dux fuit, tempora, & Ecclesiarum politia dispici debent, quibus ille scripsit, quamque ille describendam censuit.
Sicuti autem frustra ex Nicaeno Canone, discis,linam Ruffinianorum temporum cO.. gntiscere, sic o converso incassum, quae Ni- . caenorum mirum mens fuerit, a Rumno
XIII. Quotquot de Canonis VI. Nicaeni semsu scripsere si Launoyum excipias, qua mulsin long8 dissitas sententias abierint, in id tamen consensere, ut collata censerent primuz a rum
363쪽
rum Ecclesiarum jura, quae certa ratione convenirent; illud in primis controversum, an id, in quo convenisse creduntur Metropoliticum esset, an Patriarchicum. Launo-yus de rei a Nic. Can. VI. intelligentia, uia ad Quaestionis nodum devenin cap. 4. sentit comparari quidem IuraMetropolitanorum, non tamen quod paria suerint, vel similia, sed quod unaquaeque Ecclesia suis moribus,
qui antiquo usu commendarentur, insistere deberet,qualescunque tandem obtinuissent. Hinc ex nujusmodi Canone, nec 1 Catholicis, nec ab Helerodoxis exculpi posse , quod suae causae prosit unom in plerisque lubens, volensque assentior, censeoque mos uniuscujusque mores Ecclesiae commendari , at speciali modo Alexandrinam,& Romaoam Ecclesiam eo nomine collatas quod parili more utriusque Episcopus
pIurium Provinciarum curam gereret, negari nequit, nisi Canonis verbis vim inseramus. Tria autem, si quid rechd video CDnone illo edicuntur. Ρrimum Alexandrino Episcopo veteres mores asseruntur, quibus pluriumΡrovinciarum potestatem habebat, quod Romano Episcopo parilis mos esset. Antiqua confvetsuo servetur pra Egyptum,
364쪽
sebiam, oe Pentapolim, Daut Alexandrinus Episcopus borum omnium babeat potestatem; lao Urbis Romae Episcopo parilis mos est. Secundo Antiocheno in primis, caeteris deinde Metropolitis pro singulorum modo sua privilegia diversa indicantur,& confirmantur, haud tamen cum Romanis conseruntur. Simisit, autem,S apud Antiochiam, caeterasque Provincias suis Privilegia serventur scissis. Tandem quod omnibus Metropolitis commune est observandum sancitur, nullum videlicet Episcopum ordinari poste, nisi ex Metropolitani sententia. IAlud autem generaliter clarum est ; quodsi quis praeter sententiam Metropolitani fuerit factus Episcopus , hunc Magna onodus definioit Episcopum esse non oportere. At nonne Antiochenus etiam Episcopus plurium Ρrovinciarum curam gessit,omniumque eorum
nis sentu Innocentius primus Ep. I 8. Cap. I. amrmavit.Reυolventes amboritatem V caemeonodi, quae una omnium per orbem terrarum e licat mentem Sacerdotum de Antiocbena Ecclesia... .supA' Diaece suam, non vis aliquam Provinciam praedictam Ecclesam recognoscimus constitutam, cum caeteris quae si
365쪽
quuntur. Ita & Hieronymus contra Ioha n-nem Hierosolymitanum scripserat eodem sense,Nicaeno Canone citato, Palaestinae Caesaream, totius vero Orientis Antiochiam
Metropolim esse. Ut quid igitur specialis Romanae, & Alexandrinae Ecclesiae compuratio instituitur, si cum illis Antiochen
etiam plurium Ρrovinciarum curam ger
bat λ Ejus rei ratio aliundὰ quam ab ipso none petenda est. Ante Nicaeni Conc, lii aetatem caeperat quod supra ostensum est in Oriente potissimum, primarum Sedium jus civili politiae conformari, indὰque emerserat, ut cujuslibet Metropolis civilis Episcopus, Ρrimi in ea Provincia, sivὰ Metropolitae jura sibi vindicaret, & eodem printextu ab ejus Episcopi jurisdictione divelli
curaret, quem ordinationis, & Synodorum ratione a nascentis Ecclesiae temporibus primum agnoverat. Inde dissidiorum, & Lbtium ingens messis, quibus sedandis Synodus Nicaena insudavit. Hujusmodi tamdn Metropolum civilium Episcoporum cona tibus, minime ubique successus responde
rant, nec Omnes aeque votorum suorum .
compotes facti fuerant, noviqtie Ρrovinci, rum Metropolitae ab antiquissimis Dicere-
366쪽
seMn, quibus paruerant impari potestate Ddepta, diversa mensura sejungebatur. Non- nullis,quibus plurium annorum praescriptione, jus tandem aliquod quaesitum videbatur, ita priori suo Mctropolitae parebant, ut in plurimis minime eum audirent; alii ὰ contra licdt, ob Metropolis civilis ubi degebant praerogativam, nonnihil supra Comprovinciales Episcopos eminerent, nil tamen ab quὸ Metropolitae Diomesani sententia agebant, & nil serὰ praeter honorem quendam loci assecuti fuerant. Inde impari potestate Ρatriarchae, & Exarchae, eterique orientalis Ecclesiae Autocephali emersere ι cum enim impossibile esset novorum Metropolitanorum Ius recens inductum absque tusebis tollere, & aliunde vetera primarum S diu in Iura servari deberent,res 1 Nicaena Synodo ita est composita, ut quo loco tunc erant Metropolitae, sive veteres, sive recentiores, eo perseverarent, ita tamen, ut . primarum Sedium mores,& privilegia vetustate consecrata, illibata durarent. XIV.. Inter omnes autem orientales, nulla felicitis sua jura servaverat Ecclesa ,&ar centiorum Metropolitanorum ausibus immunior remanserat, Alexandrina. Quam
367쪽
vis enim negari nequeat nonnihil Metropolitici ex Veterum te stione in AEgyptiaca Dioecesi Nicaenis temporibus deprehendi, clara tamen sunt, quae summam, plenissimam, singularemque Alexandrini Episcopi Iurisdictionem in omnes, singulasque cinjuslibet Provinciae Ecclesias adstruunt, quam nec Antiochenus, nec orientis Exam char ea saltem Elate habuere. Nngulare
hujusmodi Ius satis exprimit Epiphanius
Haeres 78. cap. r. Hic enim, inquit, mos ess uexandrinorum Archiepiscoporum, ut per i
tam AEE tum , ac Thebaidem, Mareotidem , labiam, Ammomitidem, ac Pentapolim, Ecclesiastica negotia administrent. His Epiphanii verbis illud perspicue constat, plenum hujusmodi jus Ecesesiasticorum negotiorum per AEgyptiacae Dioecesis Provincias, singularem Alexandrinae Ecclesiae morem suilse, caeterisque orientis primis Sedibus minime communem, eoque Alexandrinum non Episcoporum modo ord, nationes, sed & quaelibet alia Ecclesiastica negotia curasse , quare, & inferiorum Cler,
corum causas, alaque Metropolitanorum,
medio cognoscere potuisse, aliaque hujusmodi agere, quae alias Metropolitani Iniis si
368쪽
sunt, quata in universam Dioecesim Metropolitano jure utebaturi Morinus lib. I. Exercitat 23. in fine , ex pluribus Mnesii Episto. lis evincit Episcopum eundem Cyreneis Pentapoleos, & totius Cyrenaicae, exspecta- i Alexandrini Metropolitae demnatione, commendatione curam gessisse. Ex Epiphcsenio etiam advertit id in primis a Petro Alexandrino pro Thebaide non modo, sed &pro tota Dioecesi Meletio commissum, qui proinde int8r omnes AEgypti Episcopost cild primas obtineret; videbatur autem,in quit Epiphanius, Meletius praeminere int,
Episcopos msue, ut m se dum locum hibebat pes Petrum in Ambiepiscopatu, velisee admandi us gratias ipso existens, oes ipso Eccle sita curans. Pondebat igitur eκ Alexandrini Episeo' arbitrio omnis Iuris.
di stio eorum, qui ob ejus designationem Primi, sive Metropolitae in singulis Provimetis, caeteris praeeminebant, & ipsius erat, Ius hujusmodi, vel amplius tribuere, vel int
certos fines castigare. Inde autem, & Me-
Ietii Sehisma, & Canon; s x1. occasio, quod ille tradita potestate abusus suisset, quique,& Thebaidis primus Epik sus, & in tota
Dioecesi sec um locum nactus esset Aleis
369쪽
Alexandrini Episcopi designatione, &sbi
quos vellet ordinandi Pitestatem competere contendisset, & ungularum Ρrovi clarum Episcopis illis, quos Primos Ρetrus designaverat, eadem contra Veterem morem audendi avehor suisset, ex eo fortassis, quod haec agerent in caeteris Oilentalibus iactesiis Metropolitae. Caeterum, qui per hunc sextum Canonem mores, &Iura ad Episcoporum in primis ordinati nes se autes tervandi edicantur, ex ipsa Epistola ejusdem Nicaenae Synodi intelligi facile potest,quam ad Alexandrinam Ecclesiam, Fratresque AEgyptum, Lybiam, &Pentapolim incolentes scriptam exhibent
quaeque sola, & Ecclesiae Alexandrinae SPstemati, & Canoni Nicaeno intelligendis susficere potest,& proinde licet prolixior hic integra describenda elf, qua de ordinatis a Meletio, riteque post haec in tota Dioecesi ordinandis agitur ; haec autem ibi praescribuntur. Illi autem, qui a Meletio Presbteri designati sunt, s latque sanctiori ordinati
ne confirmati fuerint, hae conditione in Hel sae communionem admittantur , nimirum , ut
E. Hesasica dignitatis, S NInsertigradum
370쪽
habeant ilii quidem tamen omnibus Praesebditeris insettas Provinciis, s Ecclesiis versantibus,quisum ab honoratissimo Viro,s COAlega nostro Alexandro oraenati,sint omnino imferiores. Fn etiam, ut nutu illis potestasse eos Minyros Ecclesiae defignandi , qui ipsorum probentur arbisrio que nominationem penes se habeant eorum , qui sent ad Ecclesae munera obeunda deligendi , neque quidquam abhia comsensu Episcoporum Catholicae, ει Apostolicae Ecclesiae, qui sub ipso Alexandro sunt, omninis transigant. Hi autem , qui Dei gratia ,s -- stris precibus adiuti ad nullumschisma defexis compertisunt ess intris Catholicae , ω A
stolisae Lele sues ab eorum labe secuos conintinuerint , auctoritatem habeant , iiim Ministros ordinandi, tism eos, qui Clero digni fuerint onominandi , tism denique omnia ex lege, oe Imstituto Ecclesiastico, liberὸ exequendi. Quod I, quispiam forte eorum , qui Ecclesi funguntur, munerabus demsuum obierit, t e unus ex illis, qui nuper in Ecclesam adstiti sunt modo id neus υideatur, S Populus illum eligat, Epist pusique Alexandriae ei suffragetur , asia ad Populi electionem conuerint , in locum uecedat demortui. Horum tenore manifesto constat