장음표시 사용
181쪽
Do his versibus uiger accuratius quidem egit quam de ceteris sol ad eis, sed tamen complura eum fugerunt sic primum notandum est eum prorsus tacere de molosso, qui semel occurritis. ω, ill ionicus solutus in sede prima quadragies quinquies, non quadragies quater legitur alterius sermae se exemplis in sede secunda adici velim septimum n. 60 44, ubi pro la' quod a Lachmanno proscctum est, Satis legere malo pedum rarius adhibitorum sormas, velut ionici in sede secunda numeravi: n. 01, 48 6, 98. in tertio pede: n. I b. 13. 72 10 et n. 62, 51. alterius ionici formae solutae in qua nulla nisi ionica monsura tolerari potest, extant in sed prima n. 61 80, ubi haec sorma illustratur nomine Caecili is in secunda n. 60 44 172 et n. 61 3 6 37 9 et n. 62, 30, in tertia n. 60, i, et n. 61 86 104 dilrochaeus positus est in prima sed in vorsibus . 60, 6 et n. 1, 69. 82. 98. in secunda n. 62, 34 et 5 solutus est ditrochaeus in tertia tantum sede . 61, 89 in hoc versu propter Graecum vocabulum Πελοπίδαι ditrochaeum septem morarum apud Terentianum extare Butger immerito negavit neglexit enim hanc brinam in pede tertio n. 60 134. 146 161 et n. 61, 59 conoedo qui dom locum . 60 134 Hister hospes huius non magnam vim habere, sed confirmatur usus huius formae sine dubio coturis versibus . 60 146 supera rei tendo,n 60 161 est iugando omisit porro Buteter alteram irrationalem formam in initio versus . 1, 3 onyus siquidem. in versibus VII
una solutio est, in IIII binas n. 1, 13. b. 6. 1) dipodia trochaica ex uno vocabulo formata est in vorsibus XIII n. 60. 13. 16 1l0. 112.117 139 142 190 193. 94 o n. 61, 23. 40 70 et 2, 13 pedem ionicum habes in versibus XXX n. 60 2. b. b. IV. 14 28 39. 40. l. 2. 52.b4 60 7 et n. 62, 16. in hoc versu bis 42 70 et n. 60 101. 06. 114.116 133. 144 174 187. 193 et n. 61 17 42 48. 52. ionicum solutum in V ): n. 61 20 et 1 anapaestica n. 61 64 catalectica n. 62, 7
et 70 pelassonos i f. n. 1, 4 et 111 ποοκελευGυατικος breviorum Verborum creberrima dispositio est haec: Vel , tetrasyllaborumhue vel --. Versus partim terminantur verbis bisyllabis,
in versibus CLII antecedent in tertia sede versuum V ionico)partim trisyllabis i in versibus CXXXVIIII antecedente ionico tantum Dissilire by Orale
182쪽
181 in versibus XVI in partim imonosyllabis in versibus XVIII); in clausulis
versuum LI extat Verbum polysyllabum Terentianus ergo praetulit talem
Bulge frustra operam consumpsit in quaestione de verborum et pedum ictuum consensu expedienda, unde colligere studuit alteram ionici arsim esse principalem aecedit quod in ea re Versuum tantum n 60 1 100 rationem habuit nisus est enim potissimum eo, quod in arsibus alteris crebrior esset duorum ictuum consensus quam in prioribus, tum quod inprimis in ionicis solutis harsis altera semper sere ictum haberet, velut minimumque renidet quam opinionem cum iam saepius ut vanam reiecerimus, hoc loco breviter dicenius singularem huius metri naturam, in quo bina longae concurrunt, ipsam serre, ut maior verborum accentus eum ictibus metricis sit consensus, praesertim eum in sermone Latino aliae hin leges et rationes accentus verborum quam in Graeco quamobrem mirum non est utrosque ictus in arsibus secundariis magis consentiro quam in principalibus nullo igitur pacto iuvamur caro in quaestione utri longa ictus principalis tribuendus sit in ionicis solutis a prima brevis accentum verbi habet in versibus XXXII. non habet in vorsibus XX n. 60 1. 22 36 et n. 61, 4. 10. 1. 13. 20 38.
40. 61. 64. D. 2. 86 11 l. et n. 62, 45. T. 0. atque in arsibus otiam secundariis solutis ictuum concentus modo observatus, modi neglectus est in longis arsibus principalibus haec inter tres pedes quod ad ictuum consensum pertino intercedit ratio 237 Q8 206, in secundarii liaec
Rostat ut de diaeresibus et caesuris exponanius diaeresis igitur reperitur concurrentibus compluribus brevibus, quae ad diversos pedespertinent; s. n. I b. 3. 48. b. 2. 89. 0 et 2, 1. diaeresin. qua in vorsibus CCXVIIII in no pedis secundi adpareat, uigor
legitimam caesuram esse contendit recto Christ eam caesuram esse negaVit, sed agnovit caesuram ei locis, quibus antecedat ditrochaeus
tianum, qui di trochaeum habent in sede altera n G2, 34 et O terminatur autem verbum in pede alter ulti in in solo versu n. 62, 35. sed aliae uosurae in erentiani ei sibus agnoscendae Sunt, primum ea, quam Varro saepissime adhibuit in medio pede secundo hane enim operimus in versibus CLXXXXV deinde duplex illa, quae in versu sotadeo, quae est eius longitudo facile explicatur, una in secundo, altera in pede tertio post priorem longam in versibus XIII). videtur ergo in hac re Terentianus Varronis rationes secutus esse accedit incisio in versibus VIIII post priorem pedis secundi longam, cui rospondet diaeresis in omnibus eiusmodi versibus in fine huius pedis l in VIIII
183쪽
denique versibus caesura legitima prorsus neglecta est . 00, 8. 174 et n. l, 28 37 48. b. 71 o n. 62, 3. 70. Iam vero poetarum sotadeis pertractatis eorumque proprietatibus separatim consideratis restat, ut breviter colligamus atque complectamur ea quae ex his quaestionibus ad iudicium in universum de versi sotadeo faciendum redundant. Octo sotade schemata, ex quibus estpha immerito exclusit hoc:
frequentabantur atque alterum saepius adeo apud Latinos quam apud Graecos tetrametrum trochaicum, quem in Sotadis ipsius et in eis, quos Stobaeus servavit, versibus reperimus, Accium quoquo adhibuisse intelleximus, ex ceteris neminem. Summa pedum varietate Oxcellere versum sotadeum unusquisque sentiet, qui has reliquias nobiscum perlustraverit. usitatae enim erant
irrationalis hae: , - , ditrochaei irrationalis hae
est huius Ormae quam lege sotadeis vindicavit, neque alteriu8 --, quam estpha sotadeis Latinis tribuere voluit de romere. p. 360). quod ad usum horum pedum adtinoi, bene discernendi sunt inter singulos poetas ii qui sotadeos severius composuerunt, et ii qui minore cum elegantia hoc metro usi sunt atque elegantissimos et purissimos sola deos consecerunt Lucianus Ennius Otronius Martialis, tum secuntur Sotades ipse Moschio Varro grammatici erentianus, minimo denique legantiae laudo digni sunt ρrsus a Stobado traditi et Accii sotadet. De usu singulorum pedum haec broviter dicenda sunt ionicus -- saepissime legitur in sede altera ibique plerumque purus, saepe quoque in prima, sed magis solutionibus obnoxius, rarior est in tertia.ditrochaeus niaXimo in altera versus parte usurpatur, rariuSin duobus pedibus prioribus Lucianus eum in sede prima non adhibuit. solutionum creberrima est hae quae partim ionicam partim ditrochaicam mensuram admittit, sed inde a Varrone semper ionicum continet soli grammatici et Terentianus saepius utuntur hac solutione ionici illa Orma Graeo maxime primo et tertio loco usi sunt. Latini magis in sed tertia et altora ceterum singuli poetae in hac re
diversas rationes secuti Sunt serma CODSpieitur fere Semper
in pede primo solo, raro in tertio vel maxime ea vitabatur in secundo.
ruriore Sunt hae Solutiones rarissime ea adhibita est apud
Latinos et Varro ea plano abstinuit; a pede secundo plano exclusa Dissilia πιν Orale
184쪽
est et quae in prima tantum sede a Luciano si otronio usurpata est . rarior quoque est harum sormarum usus: admittitur haec in sola sede secunda deest in Sotadis ipsius vorsibus, Luciani, Moschionis, Petronii apud Accium conspicitur in sede prima semel, sed mihi is versus corruptus esse Videtur), hae forma non, ut Nesipha vult, in sede secunda invenitur, sed in prima ter in sotadeis a Stobaeo traditis pedes irrationales quidem non excluduntur, sed angustior est eorum usus Lucianus et Petronius soli eos non receperunt), huius formae exiguus est usus in sotadeis a Stobaeo adlatis in sed secunda novies reperitur maxime vitabatur in versu ultimo, ne numeri progressus nimis retardaretur. Terentianus eam non admisit), haec Orma raro in sede tertia occurrit usus est ea inprimis Accius in prima sede contra probata non esse videtur inter sormas irrationales haec crebriorem usum habet magis ea erat accepta in sede prima et secunda, contempta in tertia displicuerunt certe tres
syllabae longae post pedem secundum, qui item plerumque solutus non
est itaque haec forma versum impeditiorem fecisset . Prorsus rarae sunt hae sormae in Accii reliquiis solis extat semel in sede secunda pro di trochaeo, itemque semel in tertia protonico), invenitur in fragmentis florilegii Stobaeani, in Moschionis carmine semel in pede primo denique apud Accium de usu eius valo quod diximus de hac ditrochaei forma ). in sede prima unius versus a Stobaeo traditi obviam nobis fit haec sorma:
at tuo eodem loco trium Accii Versuum hae
Primus ergo pes potissimum habet ionicum et pedes solutos purioris locus servatus est quam ceteri atque maxime pes secundus, ubi ionici frequentissimi sunt iique non soluti propterea molossus otiam hoc loco acceptus erat in sede tertia contra superat ceteros di trochaeus haerationes in omnibus versibus etiam minus diligentur compositis observari possunt.
In metro sotadeo ut innino in ionico verborum accentus cum metri ictu principali saepius consentit animadverti autem potest eum binorum ictuum consensum Ereberrimum esse in pede primo rarissimum in altero. in arsibus solutis is concentus semper sero adhibitus est a poetis adde quod maiore cum diligentia arses principales quani secundarias tractaverunt, cum hoc modo inter tres pedes, quod ad crebritatem eius consensus adtinet, certa quaedam ratio constitui posset, quae res non licebat in arsibus secundariis denique ipse vidisti in vorsibus egregio elaboratis verba gravissima principali FZygiarum ictu contineri. Ut postremo loco caesuram tangstinus, dicam uigorum, qui ae-
suras in in motri secundi adhibitae patrocinium suscepit, eo optime resutari, quod illa diaeresis hoc loco saepissime neglecta est neque vero Dissiligo b Corale
185쪽
hanc ob causam tantum reicienda est eius opinio, sed etiam propterea, quod pedem, qui in duas breves exiret in sine dimetri prioris valde displicuisse constat in pedo ergo altero ultimo plerumque admissa est caesura, si hoc loco ditrochaeus extat sed magis apud Graecos quam apud Latinos creberrima autem est caesura in medio pede secundo, inprimis, si ionicus, id quod semper fero fieri solet, hanc sedem implet molossus semper hae incisione divisus est tribus tantum versibus exceptis n. 7 6 et 2, 3 et n. 7. deinde maximo
versus sotadet utpote longioris quam maximo respondet et satisfacit. apud Latinos saepe invenitur una sola caesura post priorem pedis alterius longam ne desunt versus, qui omni legitima caesura careant. in incisionibus statuendis poetae ipsam sententiam respexerunt, ita ut membra caesura distracta in pronuntiando quoque quasi distinguenda
Quodsi denique quaeras quantum usus metri sotade apud Graecos: id compositionem Latinorum valuerit, in universum statuendum est rationes gravissimas a Graecis observatas a Romanis acceptas esse atque in versibus ab eis conditis agnosci posse Sotadis ipsius versus egregie imitatus est apud Romanus Varro, cuius exemplum potissimum socutus est erentianus, id quod clare elucet e caesurarum quibus usu vos rationibus recedunt ab his sotade elegantissimi Luciani Moschionis Ennii Petroni Martialis, qui severioris artis legibus in versibus componendis usi sunt inprimis similitudo sat inagna intercedit inter Lucianis Petronii vorsus sod incredibiles paene licentias admisit Accius, cui sotadeo haud legantes a Stobae nobis servatos ante eulos versatos esse veri simillimum est. Addoncta et Corrigenda.