장음표시 사용
161쪽
primum versum sotadicum esse notavit Benti eius in exemplari, quo uto-batur deinde G. Hermannus elem doctr metr. p. 459 hos versus sola-
deos esse statuit atque quarti initium ita consormavit: quodcumque homini idem postpa iterum hos versus tractavit et in exemplari suo, quod manibus versabat, haec in scriptura tradita immutavit v. 1 quoi noctesque v. 4 ubere ccMiit denique v. 13 ho magis miser est diuitis servos adiecit ita conformatum hoc magis est miser initis servos semper. post Hermannum non pauci homines docti de his versibus disputaverunt, neque tamen inter eos res conVenit immo in metro et scriptura constituendis alii alias vias ingressi sunt quid quod v. - ab interpolatore profectos esse censuit C. Fuhrmann Nov. ann. CV 830, v. stram Ooet et G. Loe e quae cum ita sint, satis habeo hos versus adferre, nolo tamen eis tamquam fundamento niti in quaestion do sola- deis instituenda, etsi probe scio Christium de re metr. 490 sq. cum is sacere, qui versus illos sola deos esse existimaverunt. accedit quod poetae scaenici Graeci nullo loco in fabuli metro sotado usi esse videntur, unde haud immerito conicias neque poetas scaenicos Latinos
id in tabulis adhibuisse es Iahnii ann. XVIII 269). denique reputes
quaeso hos Versus ex Plautinis solos nunc a quibusdam in sotadeorum numerum reserri mirum Ver esset, si lautus eo metro uno tantum loco in tot sabulis usus esset.
Iam postquam Versus otadeo et Graecos et Latinos, quotquot ad nostram memoriam pereenerunt, enumeravimus, in quae sit earum forma pedumque singulorum dispositi inquiramus atque ut a poetis Graecis ordiamur, rem ita instituemus, ut primum versus otadeos, qui aut Sotadi o Lycophronidi diserte tribuuntur a grammaticis aut auctoris nomine non indicato tamquam Σωτάδεια adseruntur, examinemus, ita tamen ut ab his versus quos Sotadi tribuit Stobaeus seiungamus hioni singularem locum obtinent, quippe ab homine qui aetato recentior fuit Sotade compositi qui cum in Sotadis carminibus inesse sententias ad vitam moresque hominum pertinentes inesse animadvertisset, florilegium quoddam confecerat, unde Stobaeus dicta quaedam decerpsit. liis adiungam Luciani et Moschionis sotadeo seorsim tractandos.
Iano aliam do his versibus sententiam protulit ipsa Hormannus in censura ditionis Plauti comoediarum, quam curavorat C. Woiso Ialinii ann. UIUI 270 Idom statuit uigor P. 19. In is qua sequuntur hos Brsus ignificabimus umoris, quos in capita altoro
adhibuimus, littora n. PrRΘmissa.
162쪽
Non me fugit profecto in eo versuum corpusculo, quod primo loco posui, Sotadis ipsius versus paucissimos inesse, ceteros, ut omittam Lycophronidis fotadeos, a grammaticis aut aliunde petitos aut adeo confictos esse, idque in his vorsibus numerandis diserto indicavi sodquis quaeso velit in tanta versuum paucitate de singulis accuratius disputare id quidem certum est hos Versus, quos incertae aut dubiae originis esse diximus, quam maxime ad genuinos Sotadis versus accedere. Maxime igitur frequentes sunt in versibus illis hae duae sotadei
quorum illa septies, haec sexies invenitur proxima ei numero haec est
cuius quinque praesto sunt exempla, singularia vero sunt haec schemata:
Vides ergo hoe schema l-- deesse, id quod casu factum esse in tam exiguo versuum numero mecum statues Certe inversibus a Stobaeo citatis id novies nobis obviam fit. Pedum in his versibus usum angustiorem esse Videmus habes ionicos puro ionicos, quorum prior arsis est soluta in, alios, in quibus soluta est altera -- - ), ditrochaeos, quorum serma soluta non legitur quod non minus casu tribuam vix enim credibile est poetas antiquos eam respuisse inde a Varronis demum aetate, qui ea usus non est, poetae eam Vitasse videntur formae irrationales ionici et di trochaei in vorsibus ab Athenaeo traditis inveniuntur, quos non cum quadam veri specie ad Sotadem reserre possumus, dico versu apud Ath. XV 70 . forma semel tantum usurpata est in tertia sede, altera semel in secunda n. 13, ). sed quamquam in versibus aut Sotadi ipsi tribuendis aut certe aetate ei propioribus sormae irrationales ionici et ditrochaei -- , non Xtant, tamen a versu sotadeo omnino abiudicari ea iure non possunt, id quod II. Buteter opinatus est, qui . 1 inprimis hanc
Armam in SuSpicionem voeavit. sed horum versuum numerus minor est quam ut secundum eos regulam certam et normam versus
sotade constituere possimus sano Luciani Ennii etronii sotade has formas non exhibent non tamen ab his paucis versibus prosectis nobis negaro licet has formas in versu sotadeo locum habere Bulge ergo immerito eas, ubicumque repperit, fragmentis apud Stobaeum solis exceptis in dubium vocavit, etiamsi certissimis codicum testimoniis confirmatae sunt creberrimus est usus ionici integri, ditrochaeus in altera Versus parte saepissime occurrit, ionici priorem longam in prima sede
Diagaristionsa phil. Vindoh. V. II
163쪽
tantum solutam videmus, alteram bis in prima et tertia, semel in secunda in duobus versibus, in quibus haec sorma in tertio pede logitur n. 12 et 13, 2 mensura ditrochaica α praeserenda esse videtur ἐφolβεῖτο τ δ' ἔτεlκεν sis et τείχεα προλήποντες) poetae enim breves, quibus arsis larmatur, ita plerumque disponere solebant in verbis, ut aut binae breves verbum plurium syllabarum inchoaron aut inter finem et initium binorum verborum dividerentur, si prius cum altero velut praepositio cum nomine arte cohaerebat cavebant autem diligenter ne binis brevibus, quibus arsis continetur, verbum aliquod terminaretur, neque ponebant eas in medio verbo plurium syllabarum neque prior verbum polysyllabum terminari sinebant quam rationem poetae secuti sunt praecipue in brevibus pro arsi principali positis, in secundaria autem ars nonnumquam cam neglectam esse videmus haec igiturres nobis respicienda est, si de mensura huius Ormae recte iudicare volumus. unde non licet verborum ἐφοδεῖτο Rεκεν hanc
Quodsi nos ad pedum singulorum condiciones describendas convertimus, in prima sed maxime frequentem videmus esse ionicum, interdum ars soluta aut priore aut altera atque prioris solutio frequentior est quam alterius ceterum in pede primo maxime solutiones inveniuntur, ita tamen ut nullum sormae Xemplum extet, quae apud Lucianum demum et Otronium occurrit rarior in prima sed usus est di trochaei, cuius proprius locus est pes tertius. de formis quae dicuntur irrationalibus iam disputavimus in pede altero solutiones quam maximo vitantur ac plerumque purus ionicus adhibetur vel integer di trochaeus alteram versus partem creberrimo usu diti ochaei dissere a prior iam diximus ionicum irrationalem in tertio quoque pede admissum esse videmus, sed raro n. 7, 4. item 18, 13). nolebant enim poetae versum progredi ontem retardare forma irrationali in versus lausula Collocata sed quo facilius perspicias quae sit pedum singulorum condicio iam quaeso tabulam inspicias hic subiectam: podum forma Pos Pes II Pos III
164쪽
Quodsi haec quae observavimus sub uno conspectu composuerimuS videbimus undecim versus integris pedibus incedere, in decem Versib solutiones inesse ita, ut octo unum pedem solutum, duo binos pedes vario modo solutos contineant solutiones maxima in prima sede occurrunt, altera contra plerumque pura servatur, in tertia ditrochaei adparent ita, ut numerorum progressus initio celerior sit, postea tardior. atque hanc rationem cetero quoque poetas amplexos esse ex eis quae mox disputabimus adparebit. Videmus porro Sotadem eosque qui eum proxime secuti sunt minime probasse syllabarum et pedum schemata veluti vel in unum incidere eaque res quominus fieret impedire studuisse verba quaternarum syllabarum plerumque implent aut ionicum a minore aut choriambum, velut niρορρο Oi λογχίδ', τρυμαλιην δενδροφύρου, χρυσοφύρων, ἱστοριον cf. ἀποστεγάσας), βαθυκολπων τερατουργεῖς, ἐσακοi σαι conseras verba quae unius dipodiae ambitum excedunt, velut τεοπικέραυνον ). semel tantum dipodia trochaica uno verbo formatur ἐξέωσε in tertia sede n. b. ). nimiam quoquo syllabarum brevium oumulationem invenustam visam esse his poetis colligitur. Quod ad verborum pedumque ictuum concentum adtinet, in universum tenendum est in Versibus soladeis eum maiorem esse pro natura huius metri quam in alius generis versibus accedit quod aetatis posterioris poeta omnino talem congruentiam inter verborum et metrorum
ictum magis adpetiverunt quam antiquiores in his, de quibus agitur, versibus semper sero accentus uterque incidit in unam eandemque syllabam, si arsis longa in duas breves soluta est os. κέχυται ἐπὶ , in n. 7, 4, τίνα - n. de ποστεγάσας n. , ,
otiam si altera ionici arsis soluta est, hae congruentia observatur:
n. , , ταν χάριοι, α, - , n. 7, 4, ἐφοβεῖτο, ὁ δ' ἔτεκεν - - , et os n. 12 in uno versu n. 13, 2 hae regula neglecta esse videtur: τείχεα προλιποντες α ). non eadem diligentia adhibita est inversibus a Stobao citatis in hac re in XXII enim versibus uno amborum ictuum consensum invenimus longis solutis, contra in XV eum
Ex ea re ipsa, quod in his omnibus sola do is ambo arsibus solutis ictus magis in priore quam in altera ars in unum incidunt, concludere licet poetas priorem arsim principalem esse voluisse sed eo quod in initio versus prior longa ionici saepius solvi soleat minime essicitur alteram arsim principali et instruendam esso, id quod uiger voluit, qua de re iam in primo capite p. 134 egimus. patet autem poetas in
165쪽
primo pede arsim priorem iuro saepius solvisse, ut duritatem quandam tollerent, quae inde nascitur, quod binae longae in primo pedo non ita ut in ceteris pedibus habent quicquam ad quod se adplicent. Sed etiam non solutis arsibus Sotades quique eum proxime secuti
sunt ictum metricum eum verborum accentu congruere passi sunt atque
in universum statuere licet eos minus in pede altero quam in ceteris hanc congruentiam admisisse in prima enim sed undecies, in altera decies, in tertia quater decies reperitur in Ennii Accii etronii erentiani vorsibus eandem rationem adhibitam esse animadvertemus sed in primo maximo pede ambo ictus in unum concidunt, rarius in altero, paulo plura concentus exempla tertius pes praebet, sed non tot quot primus voluti apud Ennium inter singulos pedes has rationes intercedere videmus 4:2 .ue apud Accium 14 I1. in decem corpusculi, de quo nunc agimus, versibus quarti pedis prior longa verbi quoque a centu instructa est unde colligas poetis eum locum non tam magnae cura fuisse inter versus a Stobaeo adlatos XXV in fine amborum ictuum concentum habent, in Luciani versibus VIIII, in Moschionis IIII sed in arsibus secundariis quoquo persaepe ictus metricus simul est verbi accentus, atque in hoc corpusculo in primo pede octies, in altero octies in tortio novios minor igitur in his arsibus congruentia est quam in principalibus atque ita quoque res se habet in versibus a Stobaeo adlatis, in armine Moschionis, in vorsibus Accii apud Varronem sere pares sunt in hac re arsis principalis et secundaria contra in versibus Luciani Ennii Petronii orentiani longe requentior est consensus ictuum in arsibus secundariis sed hoc memorabile est certam proportionem inter tres pedes, quod ad consensum amborum ictuum in arsibus secundariis adtinoi non ita inveniri ut in arsibus primariis. in his autem Sotades quique cum eo coniuncti a nobis adseruntur hunc consensum ita instituerunt, ut in I versibus inter tres pedes priores bis adpareat, in VI versibus semel, in duobus ter tantum, denique in duobus
versibus omnis ictuum consensus desit eadem ratione ceteri quoque poetae ducti sunt ita tuo in plurimis uniuscuiusque versibus semel vel bis congruunt orborum et vorsus eius in ars principali minor est orum Versuum numerus, in quibus aut in trinis odibus ambo ictus concidunt aut omnino non adest congruentia vitabant igitur poeta nimis frequentem consensum ictuum principalium cum Verborum accentibus, sed dissicito sane fuit cum concentum prorsus effugere maxime diligentes in hac re sese praestiterunt Lucianus et Petronius, quorum plurimi Versus aut in uno tantum pede ictuum binorum congruentiam ostendunt aut
Quodsi arses secundae partim saepius partim rarius accentum verbi simul continent noquo ictuum consensus in eis tam certa proportio est
166쪽
quam in prioribus arsibus, quae maxime in prima sede simul accentum verbi habent, minus in secunda et tertia, si ergo in arsibus prioribus magis ictuum collisionem curabant poetae quam in arsibus alteris, sequitur priorem arsim simul primariam vel principalem a poetis habitam esse vides igitur hac explicatione errorem satalem sublatum esse, ad quem divulgandum H Bulge Iulium Caesarem secutus contulit, ionici alteram longam ictu principali instructam fuisse. In Sotadis eorumque quos ei adiunximus Versibus gravissima verba praecipue hoc principali syzygiarum ictu contineri neminem fugiet cf. καλ-- προσαπιον, ἀλλὰ κοσμιον πεφυκει n. 6, 3, juματον, ὁκοίην αρο-
ἔτεκεν is n. 12. in hac re vituperandus est versus την μῆνιν ειδεμουο την Ἀχιλλέως μοι n. 8, ubi ictus in verba minoris momenti cadunt. Iam ut de exitu quoque versuum disputemus, statuere licet Sotadem eiusque adsocias exitum monosyllabum non amasse, nisi quid ea re ipsa efficere vellent; s. χαλα βους . , , ὁ δ' τεκεν μυ n. 12. excusari potest talis exitus in versu: n. 8 ' ιλλεως μοι ubi verbum ultimum natura sua encliticum St. deinde Observes quaeso hos poetas, si versus in trisyllabam vocem exeant, abstinere verbis molossicis volbacchicis l ). immo prima talis verbi syllaba brevis esse obet Nune ad caesuram me converto quam cum sotadeus ex binis di- dimetris compositus sit, in altero pede ultimo intercedere expectes ll- - - ). Sed talem caesuram, si ionicus in pede altero positus sit, naturam artis metricae Graecorum respuere iam supra diximus a re vera in V tantum versibus corpusculi, de quo agitur, in pode altor ultimo simul verbum terminatur id quod de ceteris quoque sotadeis Graecis valet, in quibus rarius pes alter verbo clauditur. alio igitur versus loco caesura in sotadeis Graecis quaerenda est iam si respicimus eos Versus, qui anaelomenos continent, haec ea esura potius postulanda est in medio pede alter l ll--l s ). Reprosecto in V versibus eam observare licet: χως παῖς ποκα πύτνα llis i.
α. . n. 11, ρην ποτὲ φασὶν LA. . . n. 3, 1 λέματον ὁκοίην l . . . l . n. b, 3, 5δινεν δρος ευς δ'Ἀ τ δ' . a. n. 12, Ελλάδος ἱερῆς καὶ licia. f.,. n. 13, 3. in pede autem altero ultimo caesuram habent ii versus, quorum in sede altera ditrochaeus pro ionico positus est, cuius rei habes VI
in Bulgor p. 18 hunc vorsum ita Isegit: ἐφοβήθη), sed eiusmodi xitus omni rationi repugnat. doindo quam molesta ost haec brovium dis
167쪽
exempla sed animadvertimus etiam in nonnullis versibus binas caesuras, quas in ceteris quoque sotadeis saepissime invenimus post priorem longam pedis alterius et tertii is quae ReSurae in
IIII versibus extant ita, ut alteri incisioni inramnibus antecedat verbum choriambicum, s. τίνα των παλαιων j στοριQ duci. n. 1, κέχυται ἐπὶ ταν χαρισι φίλαν π. . . n. 7, 4, εἰς ου ὁσίην τρυμαλιην lis. . a. n. . in III versibus incisio legitima neglecta videtur; nam caesura Vicaria facta
est in eis post priorem arsim pedis alterius ).
unus extat Versus, in quo vicaria incisio est post priorem tertii pedis longam ἐν οἱ μεν ἐπ' ἄκραισι πυραῖς νέκυες κειντο n. 13, 1. Restat ut addam n 1 in verbo παλαιον syllabam alteram corripiet n. 7, 4 hiatum κέχυται ἐπὶ admissum esse. Nun disputemus de sotadeis, qui in Stobae florilegio leguntur. in his schematum frequentissimum est hoc, quod omne poetae in Sota-
in uno)k n. 14, 6. Quodsi pedes singulos spectamus, qui in his versibus LXI usurpati
sunt, mira quaedam varietas nobis conspicua fit. etenim praeter pedes in corpusculo, de quo modo Xposuimus, usitatos: ),---- , reperimus etiam ditrochaeum solutum in ars priorO - α ), deinde molossum: inprimis autem notandus est creber
usus formarum irrationalium earumque Variarum ----ν--ν--- - ν
-- , ----) harum ultima forma ne apud Accium quidem adparet, qui liberrime sotadeo suos composuit item frustra quaeras alibi hanc ionici a maiore formam miro modo Variatum '--- ), quae alibi non legitur quod ad pedum ionicorum et diti ochaeorum usum adtinet, hi versus paene eandem speciem praebent ac plurimi sotadui ceterorum poetarum in prima enim sede potissimum ionicum reperies eiusque solutiones frequentius admissas in quam in ceteris pedibus ditrochaeum solutum in sede prima habes quater adhibitum, semel hac sorma instructum n 14 4), praeterea Sehem --- - ionicum minore in tribus versibus eumque solum in sede prima, ditro
Hoe ostpha omnino in usu misso ooc haud octo rodit uim hoc itorum apud Moschionom o Accium sed ius usum rarissimum misso an concodendum est.' Semo monsura ditrochaica adhibita est . 18 6 καν ἐπ r uirιστον.
168쪽
chaeum irrationalem in prima sede semel n. 14, 6 haud rarus est ditrochaei usus ter decies enim legitur in pede primo neque irrationalis ditrochaeus abest ab hoc loco neque ionicus in sede altera habes ionicum purum longa priore semel soluta formae reperies exempla, ex quibus tria vere ditrochaica sunt), deinde ditrochaeum, denique molossum, qui est huius pedis proprius in tertia sede ceteros pedes superat ditrochaeus integer, ita tamen ut eius sorma irrationalis et soluta minime excludatur minor numero est ionicus plerumque integer, semel in priore ars solutus singulares sunt ionici irrationalea ---. sed Vide quaeso tabulam adpositam, qua de hac re meliusquam longiore explicatione edoceberis.
Ι his ergo versibus sat magna licentia in pedibus constituendis animadverti potest, cum hic pedum figurae inveniantur, quas ceteri poetae a versu sotadeo omnino arcebant, Velut Bulgerquidem de Paeonicis adeo formis hariolatus est, cum corruptam codicum lectionem . 14, 7 17, 13 18 4 et 8 in ulla dubitationo recepisset, quibus locis tacillime ionici restitui poterant unde scriptura πεποιηκεν n. 18, b probata his sotadei vindicavit tale monstrum, ditrochaeum α thesi irrationali soluta. Hoc loco aptum ess mihi videtur inquirere, quatenus in pedibus irrationalibus admittendis hi versus ab alii sotadeis recedant. ac pri-' N. 17 7 non At mensura linee Sed - cum D in ποίησαν corripiatur.
169쪽
mum satis clarum est in his versibus formas irrationales potissimum in sede altera courrere, in qua omnino longa syllabae pedesque contracti, velut molossus, praeserebantur inter eos autem inprimis accepti erant ditrochaeus: et ionicus ii vero in his versibus in pedo tertio plerumque vitati sunt, ne numerus in Versus clausula nimis retardaretur mirum praeterea est ionicum irrationalem - tam saepe admissum esse, quamquam is ab Accio etiam et Varrone rarissime usurpatus est neque usquam porro reperitur apud Latinos ne minus memorabile contra ditrochaeum magis hic contemni quam ab Accio, qui eum frequentissime adhibuit, Varrone, Terentiano Mauro, qui eum libenter in sede tertia collocaverunt formam autem hic haud alia ratione adhibitam esse quam a ceteria
In hi sotadeis pauciores sunt versus qui pedibus integris incedunt quam qui solutionibus Variati sunt in XXV versibus non inveniuntur solutiones XXVIII versus unum, VII binos continent pedes solutos. maior igitur in his quam in eis de quibus modo egimus numeri est motus, quorum in parte maiore pedes sunt integri apud ceteros, si Lueiani sotadeo excipias, aequa est ratio versuum, qui integris qui quo variatis pedibus incedunt ac numeros magis sedatos ostendunt simul in vorsibus a Stobaeo adlatis neglegentia quaedam conspicua est; nam qui eos composuit senas vel adeo septenas syllabas longas continuavit; cf. ωον ἔχουσιν αυτον αἱ ψυχαὶ τ μεριμνὰν v. 1 b, , ξενος φείλεις εἶναιτο ου καλῖς o. n. 14 4, quae res sane tolerabilis esset, si poeta graViorem quandam sententiam proferre voluisset contra nimia brevium cumulatio ei vitio verti non potest cetorum do brevibus syllabis hanc legem observatam esse animadvertimus si complures breves syllabae concurrunt, quae pedum diversorum sunt, hoc significatur ita, ut prior pes semper verbo, in quo una vel plures brevium sunt, terminetur hanc legem
secutus est poeta in his versibus4 14 9 15, b ii,3 et ii 18,7 20 1;
neque ceteri poetae ab hae norma recesserunt cavebat porro poetR. ne
tota Vzygia uno verbo impleretur itaque verba quaternarum syllabarum vel plurium plerumque ita disposuit in pedum syllabis παντογενής n. I7, 1 -- -), Us. χρυσοφορη n. 16, 4, σωφροσυνη n. 16 8, φλεγματίφ n. 16, 2 vel sic ἀλυπία n. 18, 10 ), cf. ἀλαζον sesn. 16 6 πεποίηκεν n. 17,
), πουλυποδα n. 17, 12 - , ), ἀδικουμενος D. 20 1 ἀδικονντι n. 20 1 - , γεγοναμεν . 18, 11 ). sed in tribus versibus uno vocabulo pes huiusmodi comprehenditur: - αυταρκεια
170쪽
Quod ad consensum numeri et verborum ictus in arsibus principalibus adtinet, hi versus conspirant cum sotadeis Moschionis et Varronis, qui in primo pede permulta exempla eius consensus praebent; in pedibus sequontibus autem minor est exemplorum numerus in flori- legit Stobaean versibus quadragies ter consentiunt verbi et pedis accentus in prima sede quadragies semel in altera, tricies semel in tertia. in altera ars consensus est hae in singulis pedibus ratio 29 33 33. minus diligenter arses solutae tractatae sunt, cum ea ictuum congruentia hic magis desideretur quam in ceteris soladeis vides eam neglectam
κλῆς n. 17, 14, παρατ, i ρει n. 4, a ), π του γενν. n. 17 8, ἀνεχεται n. 20, 2 δι φερει n. 20, 2, τά γε κακά n. 17. ἀγαθος ευφυης n. 8, ). contra consera /α πάντοτε . 14 9 κυνες οἱ κατὰ n. 7, 5, ὁ πενης H εῆται n. 1l , , μεσο n. 19, 2, τι πανrες σοι n. 7, 5 νοιιος οτὶ θεος n. 4, 3, μέγας εστ τεν/. n. 18, 5, or πιὼν τεθν. n. i7, ii ωον εχουσιν ii 15 7, ξενος φείλει n. 14 4. Quamquam locorum, in quibus consensus extat, maior Si numeruS, in totidem soro versibus is concentus ictuum non reperitur, quem tamen adpetivisse poetas in arsibus solutis docemur ceteri sotadeis ceterum neque Teientianus Maurus in hac re elegantiorem se praestitit certe apud eum in ultimo semipede XXV versus eo concentu instructi sunt. Exitus versuum quattuor locis monosyllabus estis. 14, 10. 1 b, .l 1 et 2 molestus sano et invenustus, cum quid ea re efficiatur non intellegas XXV locis bisyllabus legitur praecedent brevi syllaba, in- duobus tantum versibus longa in XXVII trisyllabus numquam in binis tetrasyllabus praeterea VerSuS Xint, qui in orbum V syllabarum exit κατεδαπάνησεν n. 17, 16. Denique dicendum est de caesura frequentissima est incisio in medio pede altero post alteram longam ionici sive molossi) - - qua caesura Versus dirimitur in duas sat aequales parte ita, ut anaclomenus separetur huius incisionis exempla inveni XXIIII versus XVII caesuram habent in pede altero ultimo l i ), Sed in his alterum locum semper obtinet ditrochaeus vel haec ionici sorma irrationalis oz, semel tantum molossus n. 17 6. nam inde, quod in sede altera haec forma saepius legitur cum diaeresi, elucet caesuram hoc etiam loco esse posse, non autem tolerari eam, Si purus ibi onicus positus si in XV versibus duae incisiones