M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

발행: 1629년

분량: 1385페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

Ei μου εxitati vim, excitandi dijcultatem,dissicultam eaus. sas umissae ultio eiu/: quam varie nominetur , quo Deo, quibus eiu speciebmit, quomodo et tendum, quu eius mod-. Θ qua Or ror in risu tauenda; quomodo diuidatur, undepetatur, , ex quibus locis, o quid rurbanit in sit, hoc eviterraris. Vim habere δε- cara essectu tristas soluandos,exemplo iuuenum Tarentinorum, qui brrhum risu placarunt:adauertendum ab intentione,ad -- flaien m, is renovandum. Di ivitatem eimmo uendi ex ea Logit, quod Demosthenes , Cicero eo in genere perfecti esse non po- uerint euhie in eo nimis , illeprocul ab excitandi νVmfacultata obfuerit Ca μου diffultatis ha/ ess eontendit; quia risu pleruns sit anceps νμtio propteν varia hominum iudicia r qui non ristione , aliqua de Heli, νidieulia iudicet,sed quodam animι latente motu quod etiam salse dicta , paxum sint honorifica, quodquet eius rei mussa sit exercitatio, nullipraceptores. Faeustatem risim excitam da in natura esse'oeensione positam,non rn artea, quamuis eim rei vannusta obseruatiost, ρηεcepta tradita. Ridiculi hae nomina gradit: Urbanum, euir sicum opponitur: υenustum, seipum ac/rum, iocosum, dicax; quid quodquesign7 cet,explicat. I aqua.' quis loco utatur , quomodo apud quem, ex qua caussa: pluris Dum referre affirmat aeum aliis in conuistis is sermone quotidi

πο sit utendum in abis in pugna frensi et ubi oratorica n hι . monet,vultum,gesumque distoreum,dicacitatemhurrilem, o scenicam obscoenitarem,assectationem evrationem riuiculi ricum in atroci caussis aut miserabili, dictum petulans ,superbum, Deo is tempori alienum praeparatum, domo allatum: quod inita res eoni nis, ct mutiorumstudia lab actat. Ridiculum disi. r,visit aliudin νιbιιι au actis,aιisdin verbis seu Gλου quibi sensum genu. adiicis, quod in decipi.ndu expectatiqnibu , dictis aliter arcipiendω versetur:quod ὲ mediis rebu3 vocat Ein qua a Uum petamus vel ex nobis, vel ex aliis. Ex aliti, reprehendenda, refulsnri eleuand' repercutieno, eludendo. Ex nobser straridicula induando, is aliquasubabsurda, nσn qui em te impra 'dentiam, siate simularion per quam venustisma futuras Ma n hu risun eonciliari ostendit aiat ex eorpore, aut ex animo, aut ex iis qua extra sunt posita. ινibus moduselea eslentndo, Ensis .eucis' biiciendo; veInarrauione explicando, vel dicto notando, g a

312쪽

l ' fiant mum acriora 9 elegantiora,rra Zar ι quorum usum exulis figuri senter tiarum, tropu, is lotis argumentorum latismed cet s Huperfectu tertiumproposita diuisionis membrum aggredi tur,quod medium inter res verba vocavit, ad decipundas expectationes,veliacta aliter intelligenda aceommodatum esse Axit, se omnium longe venustissimum, quodpeν inspinarum fiat, occurraudo simulando, dissimulando, ambiguum aliquidponendo, Miιna aut sua gendo.ontra simulan/e mulando. Intar quatiuia ridicula iucundissima esse contendit , qua υνbana diei de beant. Postremo quibiu urbanito adiuue/ων, sequidsit, con-rra Domitium Marsum desinit nempe Latinia virtutem esse, qu nihilabsuum, nihilon resa, nihilineonditum . nihilperegrinum inequesensu, neque varbu , nequι ora, gestuvepossit depribendi. qualia Gracia attici messuis.

Hvie diuersa virtus, quae risum iudieis mouendo , Millos

tristes soluit affectus , & animum ab intentione rerum frequenter aueri id , & aliquando etiam reficit,&a satietate. vela fatigatione renouar. Quanta sit autem in ea difficultas, vel duo maximi Oratores, ait rGraecae, alter Latinae eloque tiae principes,do ent. Nam plerique Demostheni facultatem huius rei aefuisse credant; Ciceroni modum. Nec videripo test voluisse Demosthenes, cuius pauca admodum dicta, nec sane caeteris eius virtutibias respondentia , palam ostendunution displicuisse illi iocos, sed non contigisse. Noster vero, non Glum extra iudicia sed in lysis etiam orationibus habitus est nimis risus affectator. Mihi quidem siue id recte iudieo, siue amore immodico praecipui in eloquentia viri laboro . qaaedam videtur in eo fuisse urbanitas. Nam &in sermone q uotidiano multa,&in altercationibus, & interrogandis si ibus plura quam qui squam, dixit facete; & illa ipsa quae sunt Viri Ida in Verrem dicta frigidius, aliis assignauit, & testimonii loco erob .r. posuit ut quo sunt magis vulgaria, eo sit credibilius illa abo a Satuν I. ' xatore non ficta, sed pallam esse iactata. Vtinam Quintus,

: ubertus eius TIro, aut alius quisquis fuit qui cies hac dereli-

313쪽

at Vti namque libertus

eius.

rgo M. FAB. Q rNTI L. INITIT. Inuentio. bros edidit, parcius dictorum numero indulsissent, & plus ilia -- dicit in eligendis qua incongerundis studii adhibuissent: minus obiectus calumniantibus rei. qui tamen nunc quoque, ut in omni eius intento, facilius quid reiici quam quid adiici possit, inuenient. Affert autem summam rei dissicultatem, primum, quod ridiculum dictum plerunque, sellam est ; hoe

. Lemper humile,sepe ex industria deprauatum : praeterea nua-aLindi- quam honorificum ; tum varia hominum iudicia , quia noncia in eo, ratione aliqua, sed motu quodam, nescio an enarrabili audicatur.Neque hoc ab ullo sati sexplicari puto, licet multi tentaverint.Vnde risus quidem non solum facto aliquo dictove; sed interdum quodam etiam corporis tactu lacessitur. Praete ea non una ratione moueri solet NEM: E enim acute tantum ac venuste, sed stulte, iracunde, timide dicta aut factati den- tur. Ideoque anceps eius rei satio est, quod a dirisu non procul abest risus. HABET enim, ut Cicero dicit,sedem inde tormitate aliqua& turpitudine. Quae cum in aliis demontrantur: urbanitas; cum in ipsum orientem recidunt, si ultitia vocatur. Cum videatur autem ies leuis, & quae a scurris, mimis, insipientibus denique saeps moueatur 3 tamen habet vim nescio an imperiosissimam, & cui repugnari minime potest. Erumpit enim etiam inuitis saepe, nec fultus ope : nee vultus modo ac vocis exprimit confessionem, sed totum corpus vi sua concutit. Reium autem tape ut dixi)maximarum momenta vertit, cum odium iramque frequentissime Dangat Documento sium Iuv. Nas Tarentini, qui multa de Pyrcho rege securius inter coenam locuti,cum rationem facti reposcerentur,& neque negari res , neque defendi posset, risuiuiar & opportuno loco elapsi.Nanque unus ex his, Immo, inquit, mulagena desecisset, occidissemus te. Eaque urbanitate to a est inuidia criminis dissoluta. Verum hoc quicquia est,ut non ausim dicere carere omnino arte; quia nonnullum obser uationem habet , suntque ad id pertinentia &a Graecis αξ Latinis composita praecepta. ita plane affirmo praecipue positum esse in natura & occasione. Porro N A T v R A non tantum Inter hoc valer, ut acutior quis atque habilior si a R inueniendum . nam id sane doctrina posset augeri : sed inest proprius quibui iam decor in habitu atque vultu, ut eadem illa minus dicente alio videantur urbana esse. Occasioni vero & in rebus

e indocti modo ; sed etiam xnitici salse dicant in eum qui Wis aliquid dixerit prior. S vNτ

. enim sic. I.

314쪽

ta is

o A TORIAR. LIB. VI. C p. III.&IV. 28 Ierim longe venustiora Omnia in respondendo, quam De Ris. docaudo. Accedit difficultati,quod eius rei nullaei nulli praeceptores. Vtiqi in conuiuiis &sermonibus Imit ti dicacis . sed quia in hooviu quotidiano proficimus; orat0 ia urbanitas rara, nec ex arte propria , sed ad hanc consuet 'dinem accommodata. Nihil autem vetabat & componi mR teitas in hoc idoneas, ut controuersae permistis salibus fingς rentur: vel ris proponi singulas ad iuuenum talem exercitationem Quin illa: ipsae, quae dictet sunt, acVocantur; quas certis diebus fessie licentiae dicere solebamus, si paulum adhibita ratione fingerentur,aut aliquid in his serium quoq; esset admistum, plurimum poterant utilitatis afferre : quae nunciuuenum, vel sibi ludentium exercitat et L Pluribus autem nominibus in eadem re vulgo uti mur: uuae tamen si diducas

LGliuam propriam quandam vim ostendent. Nam & urbanitas obauitM. dicitur . qua quidennsignificari video sermonem prae seserentem in verbis &sono, & usu proprium quendam gustum urbis, & sumptam ex conueis uione doctorum tacitam cruditionem . denique cui contraria sit rusticitas. Venustum esse, quod cum gratia quadam & venere dicatur,apparet.Salsum in consuetudine pro iidiculo tantum accipimus. na- Salpum. tura non utique hoε est : quanquam & ridicula oporteat esse salsa Nam&Cicero,omne quod salsum sit, ait eise Attico-ῶ o airum: non quia sunt maxime ad risum compositi e & Catullus cum dicit, Nulla in iam magno es corpore micasatu; .

hoc dicit, nihil in corpore eius esse ridiculum. Salsum igitur erit, quod non erit insulsium; velut quoddam simplex Ox tio- IBois,amnis condimentum . quod sentitur latente iudicio velut palato, excitatque,&a taedio defendit orationem. Sane tamen,vTitIein cibis paulo liberalius aspersus, si tamen non sit immodicus, i affert aliquid propriae voluptatis . Ita hi quoque in dicendo habent quiddam, quod nobis faciat audiendi sitim.Facetum quoque non tantum circa ridicula opinor consistere. Neque enim diceret Horatius facetum carminis genus natura concessum esse Virgilio. Decoris hanc magis, & excultariculos dam elegantiae appellationem puto. Ideoque in epistolis Cicero haec Bruti resert verba , Na issi sunt pedes uer/ti, Ac deliris ingredunt vheses. Quod conuenit cum illo Ho-xatiano,

315쪽

auditulum

---- Molleat facεtum Virgilio. - Iocum vero accipimus, quod est contrarium serio. Nam di fingere, & terrere, M pro- mittere interim, iocus est. Dicacitas sine dubio a dicendo quod est omni generi commune, ducta est: propite tamen si. gnificat sermonem cum risu aliquo incessentem. Ideo De - mosthenem urbanum suisse dicunt, dicacem negant Propria autem materiae de qua nunc loquimur. est ridiculum. Ideoq; haec tota disputatio a Graecis σαρι γελοίου inscribitur. Eius prim diuisio traditur eadem, quae est omnis orationis, ut sit post cuin rebus, aut in verbis. Ulus autem maxime simplex. At enim ex aliis risum petimus,aut ex nobis,aut ex rebus mediis.Alaz- Da aut reprehendimus, aut refutamus, au; eleuamus, a ure percutimus, aut eludiates. Nostra, ridicula indicamus,&. ut . verbo Ciceronis utar, ) dicimus aliqua subabsuida. Nari ad eadem, qua si imprudentibus excidant, stulta sunt: si simula- mus, venusta creduntur. Tert um est genus, ut idem dicit, in decipiendis expectationibus, dicti sali ter accipiendis, caeterib Sue quae neutram pei nam comingunt: ideoque a m ' media cicuntur.Item ridicula aut dicimus ant facimus. Facis risu conciliatur interim admista grauitate ut Marcus Caelius prae- tor, cu n sellam eius curulem consili Isauricus fregisset, alte ram posuit loris intentam dicebatur autem Cos. a Patre ali- .

quando caelus flagris. Interim sine respectu pudoris, ut in illa pyxide Caeliana, quod neque Oratori, neque ulli gratia viro conuentat . Item autem de vultu gestuque ridiculo dictunt sit: in quibus est quidem summa gratia; sed maior cum captare risum non videntur. nihil enim ex iis quae diruntur salsa, dicitur salsius. Quanqua autem gratiae plurimum dictis seueritas affert, fitque ridiculum id ipsum; quia qui dicit, non ride trest tamen interim &aspectus &habitus oris de gestus non inurbanus, cum iis modus contingit. Id porro quod dicitur, aut est lassivum&hilare, qualia Galbae pleraque a aut contumeliosum, qualia nuper Iunii Bassi: aut asperum, quali Casseueri aut lene, qualiaDomitii AR i Refert, his ubi quis via-xur Naim IN conuiuiis& quotidiano sermone lasciua humi. libus, hilaria omnibus conueniunt. Ludere nunquam velimus, longeque absit propositum illud, Po Trus amicum

quam dictum perdidi. In hac quidem pugna forensi mali h- mihi lenibus interdicere : quanquam es contumeliose &aspere dicere in aduersarios permissum est : cum accusare

ti m palam, & eapur alterius iuste percre concssium sit.

316쪽

ORATORIAR. LIB. VI. CAP. III.&IV. 183 ted hic quoque tamen inhumana videri solet sortianae in se . De Risu elatio. vel quia culpa caret, vel quia recidere etiam in ipsos qui obiecerunt potest. Primum itaque considerandum est. Nquis, & in qua caussa,& apud quem, Sin quem,&quid dicat.

catori minime conuenit dili ortus vultus, gestusque, quae in mimis rideri solent. Dicacitas etiam sciirrilis Sc se eoica huic per onae alienissima est. OBSCOENITAS vero non aver. u stantum abelle debet, sed etiam a significatione. Nam si quando obrici potest, non nomni loco exprobranda est. O. Iatorem pra terea ut dicere urbane volo, ita videri assectare

id, plane nolo Qua propici ne dicet quidem sillse quoties po

terit, &dictum potius aliquando perdet, quam minuet auto- itatem. Nec accusatorem autem atro: i in caussa. nec patro

num in miserabili iocantem seret quisquam Sunt etiam iudices qusdam tristiorest quam ut risum tib enter pallantur.SO-let interim accidere, ut id quod in aduersatium dicimus; audin iudicem conueniati aut in nostrum quoque litigatorem γ' uanquam aliqui reperiuntur qui ne tu quidem quod in tripsos recidere possit, euitent quod fecit Longus Sulpitius, qui

cum ipse foedissimus esset, cum contra quem iudicio liberali aderat, ne faciem qui de habere liberi bominis drait : cui re-siondens Domitius Afer; Et tu, inquit, exanimi sententi Longe i qui malam ficiem habet, liber non est ' Vitandum etiam ne petulans, ne superbum, ne loco, ne tempori alienum, ne praeparatum δc domo allatum videatur quod dici- .mus. Nam A Dux Rsus miseros, sicut supra dixeram, inhumanus est iocus. Sed quidam ita sunt receptae autoritatis Senotae Verecundiae, ut nocitura sit in eos dicendi petulantia. Nam de amicis iam praeceptum est Illud non ad orandi se-xe consilium, sed ad omnia pertinet, ne lacessat hoc modo. quem laedere sit periculosum, ne aut inimicitiae graues insequantur, aut tuIpis satisfactio MALE etiam dicitur, quod in plures conuenit; si aut nationes totae incesta nitar, aut ordines, aut conditio, aut studia multorum. dicit vir bonus. omnia salua dignitate ac verecundia decent. N I M I v Mnim risus precium est, si probitatis impendio constat. Vnde autem concilietur risus,&quibus ex locis erat soleat, difficit Iimum est dicere. Nam si species omnes persequi vellimus. nec modum reperiemus,&frustra laborabimus. Neque enim numerosi minus su ut loci, ex quibus haec dicta, quani illi ex quibus eae , quas stareuuas vocamus duc turiceque alii,

317쪽

184 M. FAB. Qv INTI L. INsTIT Inuentio. Nam hic quoque est inuentio&elocutio, atque ipsius elocu tionis vis, alia in verbis, alia infigi iris. Risus igitur oriuntur aut ex corpore eius in quem dicimus; aut ex animo, qui factis

ab eo dictisque coli gitur: aut ex his quae sunt extra posita. In - trahae ceni inest Q iis Utuperatio: quae si grauius positasit,

seria est si leuius. iidicula: Haec aut offenduntur, aut narran - tu , aut dicto notantur. Rarum est autem, ut oculis sub icere

contingar, ut fecit C. Iulitas , qui cum Helmio Manciae ae- piis obstrepenti sibi licet et, Iam ostendam qualis sis r isque Vitupera

sist.

. ' esset; digito demoni frauit imaginem galli in scutoMariano

Cimbrico pictam , cni Manciatum simillimus est visus. Tabel Hae a item erant circa sorum, ac scutum illud signi gratia

positum Narrate quae falsa sint,in primis est subtile, & ora o- rium .' ut Cicero pro Cluentio narrat de Cepasio atque Fabritio: ac Marcus Caelius de illa C. Laelii collegaeque eius in prouinciam se itinantium contentione. Sed in his omnibus Cluent. cum elegans & venusta exigitur tota expositio . tum id est se a Reipi st uissimum, quod adiicit Orator. Nam & a Cicerone sic est cite in- Fabritii fuga illa condita; Itaque cum callidissime se putaret quit, iudi dicere, & eum illa verba grauissima ex intimo artificio deces . prompsisset Respicite .udices, hominum fortunas, respicite Siculi ut vatios durosque casu , respicite C. Fabiicii senectutem: cum usi ior' hoc respxcite,ornandae orationis caussa saepe dixisset; respexit dicaces, ipserat Fabritius a subselliis dem sis capite discesserat, &ca: --Ηt De Pteta quae adiecit. nam est notus locus: cum in re hoc solum e Ggniti M A set, Fabritium a iudicio recessisse. Et Caelius cum omnia venu-

heri'si' stissime finxit, tum illud ultimum sic subsecutus: Quomodo

gni Nire' transierit, utrum late, an piscatorio nauigio, nemo sciebat. S' - ni tempq culi quidem, visant lasciui&dicaces . aiebant in delphino se-νib- or' disse, &se tanquam Ariona transuectum. Ianarrando autemtor Nem Cicero consistere facetias putat dicacitatem in iaciendo. Mi re suit in hoc genere venustus Afer Domitius, cuius oratio, ex cibi cst' nibus compli res huiusmodi narrationes insertae reperiun- ,

piuini r tui sed dichorum quoque ab eodem urbane, sunt editi libri sinu μ μ Illud quoque genus est positum non in hac veluti iaculat o stirix ne verborum, &inclusa breuiter urbanitate; sed in quodam emisisse φ longiore actu quod de Cia contra Brutum Cicero in se fert C L cundo de oratore libro,&aliis quibusdam locis narrat. NamRM U cum Biutus in aecusatione Co Planci, ex duobus lectoribus II .c. ostendisset contraria L. Crassum patronum qius in orationet quam

318쪽

qua tan de Colonia Narbonensi habuerat, suasisse iis quae de De Risu

leges eruilia dixerat, res excitauit&ipse lectores; hisque patris eius dialogos dedit letendos: quorum cum in Privernati cunus, alter in Albano, tertius in riburti sermonem habitum coplecteretur, requirebat ubi essent eae possessiones. Omneis is lautem illas Biutus vendiderat: & cum paterna manciparet praedia, turpis habebatur. ver m os: milis in apologis quoque&quibusdam etiam interimbi - . . oriis exponendis gratia consequi solet. Sed acutior est illa atque velocior in urbanitate breuitas. Cuius quidem duplex est forma,dicendi,ac respondendu sed latio communi sinparte.Nihil enim in lacessendo dici potest, quod non etiam in re percutiendo.At propria quaedam se uti et pondentium. illa et iam ira concitati afferre solent: haec plerunque in altercation C, aut in rogandis testibus requiruntur. Cuin sint autem loci plures ex quibus dicta ridicula ducantur, repetendum hi, non omneis eos O atoribus conuenire. In primi uxςm o Bis.,ia ex amphibolia, n-que illa obscura , quae Atellanae more ea Ptet, nec qualia vulgo iactantur a vilissimo quoque,conuersa in maledictuin fere ambiguitate. Ne illa quidem, quae Ciceroni aliquando, sed non in agendo, exciderunt, Vt dixi, cum l. s.fmonis

candidat' qui coqui filius habebatur, coram eo suffagiumabalio peteret, Ego quoque rure tib1 uebo Nonquia excludenda sint omnino verba duos sensus significantia, sed quia rarobes le respondeant; nisi cum prorsus rebus ipsis adiuuantur. Quare non hoc modo pene &ipsum scurrile Ciceionis est in Abhis,

eundem, de quo supra dixi,Isauricum; Miror quid sit quod p* T. .M.

ter tuus homo constantissimus te nobis varium reliquit : sed illud ex eodem genere praeclarum, cum obiicei et Miloni ae- icusator In argumentum factarum Clodio insidiarum, quod Uu Iu illas ante horam nonam diuert:sset, ut expectaret dum Clodius a villa sua exire ,&identidem interrogaret quotempore Clodius occisus esset, respondit, Sero . God vel solum . tussicit,ut hoc genus non totum re pudetur. N .c plura modo

significari solent, sed etiam diuersa: ut Nero de seruo pessimo dixit. N vLLi apud se plus fidei haberi : nihil ei neque occlusum neque obsignatum esse Peruenit res usque ad aenigmar quale est Ciceronis in Pletolium Fonteii accusatorem, cuius matrem dixit . dum vixissset, ludum .' postquam mortua esset, magistros habuisse, Dicebantur autem, dum vixit, infames Rominae ad eamcouuenire solitae,post mortem eius bona vaeni.

319쪽

Inuentro. nibant. Quanquam hic ludus per translationem dictua elu

magistii per ambiguitatem. Ia metalepsin quoque cadit ratio dictorum: ut Fabius Ma-

limus ineusan, Augutii cogiariormia, quae amicis dabantur,

Tra ιλxio . heminaria est edixit. Nam congiarium cui siqv μη μ' sice inmune liberalitatis atque mensurae, a mensura diaeta imminutio es rerutia Et haec tam frigida, quam est nominum fictio, adiectis, detractis, mutatis literis: ut Acisculum; quia . eivet pactus, Pacisculum:&Placidum uom ne, quia sacer-

π φρbu, natura esset, Acidum: & Tullium, cum furestit, Tol- 'e,. - , dictos inuenio. 8 ad haec eadem genei a commodius in I P a rebus quam in nominibus respondent. Aser enim venuste et minitum in agendo discu. fantem , salien- . H , manus i ctantem, togam deiicientem & reponetitem, rum 61 sed satagere. - Est enim dictum per te banum, Satagere s ei iam si nulla subsit alterius verbi simi- . ia litudo. Fiunt & detracta de adiecta aspiratione , de binis snoe u --similiter saepius nigida, aliquando tranarii recipienda. Eademquc conditio est in iis quae a nominibus

trahuntur Multa exho. Cicero in verrem , sed ut ab aliis dicta, modo futurum ut omnia verreret , cum diceretur ve res : modo Herculi quem expiuuerat, molestiorem apto iErymanthic fu ille e modo malum Sacerdotem , qui tam nea quam verrem rei quisset et quia sacerdoti Verres succellerata. praeber tamen aliquando occasionein quaedam scelicitas hoe quoque genere bene utendi et ut pro Cecinna Cicero inte- ἐμέ ex δ' sten, Sex. Clodium phormionem. Nec minus niger, inquitim Vi u nee minus confidens, quam ille Terentianiis esti formio. A- Uiet in eriora igitur sunt&elegantiora, quae tra triantur eae vi rerum.

N i In his maxime valet similitudo; si tamen ad aliquia inseri ui plici leuiusque referatus; quia iam veteres illi iocabantur qui ' Lq' - Lentulum Spintherem, & scipionem Serapionem ess edixi aLIulius. Sed ea non ab hominibus motio petitur; veru metias, αἰ- Ioni R ab animalibus: ut nobis pueris Iunius Bassus,homo inprimis da quo ct dicax, Asinus albus vocabatur. EGarmentus eu Publius Blesep μωρ - sus Iunium hominem nigrumhma erum & pandum, fiba PM-β-7- ferream dixit. Quod nunc risus petendi genus frequentis G. t. cmum est. Mi '--Αdhibetur autem sinulitudo interim palam, interim inseri solet parabolaec cuius est generis id Augusti, qui iniliti libellum timide porrigenti, Noli, oubitare, tanquam assem

320쪽

t' ost Arostra R. LIB. CAP. i II.&IV. a Iani NE 'banio des. Sunt quaedam etiam verisimilia, unde vatinius, Dexistitum reus agente in eum Caluo, candido frontem ludario ter . hi Pi peret, idque ipsum accusator in inuidiam vocaret 3 Quamuu Cicavit. remsum, inquit, erpanem candidum edo. Adhuc eit subtilior ile. s. rum rilla ex simili translatione , cum quod in alia re fieri solet, in ran ep.H. aliam mutuamur. Ea dicatur e fictio. vlChrysippus, cum in triumpho Caesaris eborea oppida essent translata; α post risi θ Bla dies paucos Fabii Maximi lignea, thecas esse oppidorum C in Maria satis dixit. Et Pedo de Mirmillone qui Retiarium conseque tial.in vi-batur, nec seriebat, Vivum, capere vult. Iungituram gr. l. 8. vid. ph oliae similitudo : ut L. Galba pilam negligenter petentI, Catanai inquit, petu, tanquam Casaris candidum. Nam Illud pe- not. in eistis, ambiguum est, secutitas similis. Quod hactenus osten- unc Pliadisse satis est. Parabola. Caeterum frequentissima aliorum generum cum aliis mustura est i eaque optima, quae ex pluribus constat. Eadem dissimilium ratio est. Hinc eques Romanus, ad que in spectaculis bibentem cum misisset Augustus qui ei diceret, Ego si prandere volo, domum eo: Tu emm, inquit, non times ne locum per das. Ex conitario non una species. N eque enim eodem modo

dixitAugustus praefecto,que igno in inia notabat, subinde interponenti precib'; id respondebo patri meoὶ Dic me tibi displicuissed quo Galua penulam roganti. Non'uμm eommo dare, domi maneo: cum coenaculum eius perpluere Tertium adhuc illud siquidem ut ne aurorem ponam , verecundia i psius facit)Libidinosiores, quam ullus spado :όquo sine dubio Scopinio decipitur sed ex cotrario. Et hoc ex eodem loco est, sed nulli priorum simile, quod dixit Marcus Vestinius,caei nunciatum esset, Aliquando desinet putere. Onerabo li boum exemplis, similemque iis qui risus gratia componun- μέμrur, essiciam,si petie qui voluero singula veterum. Ex omnib='Dηrqμβ argumentorum locis eadem occasio est. Nam&hoitione V. mut i sus est Augustus de pantomimiiduobus, qui alternis gestibus Is V Contendebant; cum eorum alterum saltato iem dixit, alterum M'interpellatorem. Ex partitione Galba, cum penulam rogan- μ' tirespondit, Nonpluit, non est opus tibi:Apluit inewar. Proinde genere, specie, propriis, differentibus, iugatis.adiunctis,

Conlequentibus, antecedentibus, repugnantibus, caussis, en rfectis, comparatione rarium, maiorum, norum,similis ma terra ZIaebetur.

pis m

SEARCH

MENU NAVIGATION