장음표시 사용
371쪽
138 M FAa. Qui NTI L. INITIT. Dispositio quia respondeii potest, non est scriptum, ut saeptiis praecipi-- 'tetur damnata, aut quandocunque rapta optet,aut tyrannici-
Ac σήρ. da duo praemia accipiat; hil de vomere cautum, nihil deo-ont C c. r. vibus: ex eo quod manifestum , coli gitur quod dubium est. 6 2. PH- Maioris pugnae est, exscripto ducere quod scriptum non est. tippi .Lu Qui patrem occiderit, culeo insuatur, matrem occidit. Ex d ci .in O- mo in ius educere ne liceat: tabernaculis eduxit. In hoc ge-ν r. pro v nere haec quaerunt ui; An quoties propria lex non est, simili sit -n ς πώ utendum : an id de quo agitur, ei de quo scriptum est, similembi etiam sit. Simile autem&maius est,&par,& minus. In illo priore, pr/mist os an satis lege cautum sit, an & si parum cautum est, haesit uten-ΡMi P- dum. In viroqi ede voluntate legumlatoris, sed de aequo tra- sanniei ctatus potentissimi.
singuli uι eoχ runctis. Insingulis tribus modia. Primo homony-rma, eum voxsurasignificM. Secundo, cum alium sensum habri simplex Hctio integra, alium divisa. Tertio, cum idem aecidis at per eo ομώ. In coniunctopere m collocationem,perflexum ιν casu S,per-situm. perproducti,nem correptionem. Lua qui M. medusia coli oca- uenda sint omnes,ordine tradit.
Viae Gesi. A M phiboliae species sunt innumerabiles; adeo, ut Phi-
Lb.II. c. IZ. I xlosophorum quibusdam nullum vide tur esse verbum, quod non plura significet e genera admodum pauca. Aut enim vocibus accidit singulis, aut coniunctis. Singula afferunt errorem, cum pluribus rebus aut etiam hominibus eadem appellatio dicitur, ut Gallus. Vtrum enim auem, an gentem,an nomen, an fortunam eorporis significet, incertum est: & Aiax Telamonis,an Oilei filius. Verba quoque quaedam diuersos intellectus habent, ut Cerno: quae ambiguitas plurimis modis accidit : unde sere lites, praecipue ex testamentis, cum de libertate , aut etiam de haereditate conis tendunt ii quibus idem nomen est: aut quid sit legatum, quae . titur. Alterum est,in quo alia integro vorbo significatio est,..ώλM,lisi alia diuisio Vt, in gunua,&, arma-mentum , & cor. vitium; ereidit,pu. ineptae sane cauillationes , ex quo tamen Graeci controueris ιβιιιών. fias ducunς inde ε λιβρις illa vulgata, cum quaeritur ι utium
372쪽
O R AT O R I A R. L ra. v II. CAP. IX. 33yzula quae ter ceciderit ; aut tibicinarii ceciderit, debeat publi De Ambi
cara .Textia est ex compositis,Vinquis corpus suum in Occul quo seuetol aco poni iubeat , circaque monumentum mulum agri ab Amphibo haeredibus in tutelam cinerum, ut solet, leget, Sit latus occul lia. xum. S c apud G taeecs contendit Sc πιιν ἐλεων, clam scri--iptura uub aest, bona omnia, λεο, π, an bona υτπιταλίοm relicta Viri Laar stit Ineoniunctis plus ambiguitatis est. ιium invia, Fit aulcro P rcasus: Vt, ra Zenon Aio re cida Romanos vincere posse. littus.
Per collocationem ; ubi dubium est, quid quo reserri opor-Pὸν xeat et ac stequentissime cum id quod medium est, ut linque Possit italii, ut de Troilo Vugilius, Ennii a-Lora tenens tamen- pud Cis. L.
Hic vitum quod teneat tamen lora, an quamuis teneat, ta- de Divin. menetrahat ir,quaeri potest. Unde controuersia illa , Testa AEu eiciamento quidam pom iussit statuam auream hastam tenentem. Quaeritur, statua hastam teneas aurea est e debeat, an hasth a aust erie aurea ia statua alterius materiae. Fit per flexum idem tua. magis, Videtur euinquaginta ubi erant rentum inde μιidit Achilles. Sae pe hie versum duorum antecedentium sermo subiunctus sit , in dubio Ennii inest: Vnde est controuersia, Hares mam uxori mea dare damnas Aehi qui sotrgenti, quod elegerit pondo centum. Uter cligat quaeritur. tamen su elum id quod ex his primum est , mutatione casuum: fragmentisquens . diuisione Verborum , aut translatione emendatur tertium adiei': Onc. Accusativi gem natione facta am- Poetarumphibesia . soluitur ablativo : ut illud. Lachetem auut si non exsat.
percussisse Demeam , si at , a Lachete percussum Demeam. Sed ablativo ipsi, ut in primo diximus, inest, naturalis amphiabolia.
Coebi ecumraperto: v rumper apertum coelum , an cum coelum apertum esset. Diuisio respiratione & mora constari
S a tuam, dei nde auream hastam: vel statuetm auream, deinde hastam Adiectio tal s est, argentum quod elegerit ipse. Vt haeres intelligaturi vel ipsa, ut uxor. Adiectione facta amphibo I a, qualis sit, Nos flentes illos deprehendimus, detractione soluetur. Pluribus verbis e mea dandum, ubi est id, quod quo referatur, dubium est, & ipsum est ambiguum. Heres me sdare illi damnas esto omniasua. In quod genus incidit C icero Prutcloquens de C.Fannii soceri instituto, Quem . quia cooptatus in Augurum collegi uti non erit, non admodum diligebat δ
373쪽
3 o M. FAB. INsTIT Dispositio praesertim eum ille Q scaevolam sibi minorem natu tenerum
sin 'i- - prae tui .sset. Nam io sibi , & ad socerum referri, dc ad Fannium potest Productio quoque inscripto, Sc correptio in dubio reis licta. caussa est ambiguritatis: ut in hoc, Cato. aliud enim is stendit breui secunda syllaba casu nominativo, ali ad eadem syllaba producta ea ludativo aut ablativo. Pluti inae praeterea sunt aliae species, quas pei sequi nihil ne- eesse est. Nec refellu uomodo facta sit amphibolia , aut quo resoluatur. Duas enim res significari manifestum est: & quod adscriptum vocemve pertinet, in v:ramque par est partem. Ideoque frustra praecipitur, v n hoc statu vocem ipsam ad nostram partem conemur vellere. Nam si id fieri potest, amphibolia non est. Amphiboliae autem omnis in his erit ouaestio,aliquando utar sit seeundum naturam magis si imo, Dir
Ier utrum sit aequius, utrum is qui sic scripsit ac si edixit sic vo- uerit. QBirum in utramque partem satis ex his quae de conis
... sectura oc qualitate diximus, praeceptum est.
suasit inter cognatio, ct qua diuestu.
bram inteν se, quorundam etiam eum itisne cognatio; qua ν--δει disserentia, qua distinctisunt, ne quι illos separarunt, erram videantur,demonstrant. Atque dedissositione hoc in genere ait, non posse omnia qua adi ampertinent, arte'prae ris ι diss a natuνa quoque,doctrinainstudio, sanoacultatam parari: idpictorum atque imperatoνum ex/mplis probat. Praterea magna iudicio vin es vi certa nobisproposita materia, is tio ineonomica velut in repra senti utamur : qua pro rei varietato euotidia alia atque ab uturaAt, hoc unose ιν necessario, ψguocunque eostoeationu utamur ordina, apte interse iungamur omnia, beohareant.
Est aurem quaedem inter hos status cognatio. Nam & insinitione,quae sit voluntas nominis, quaeritur & in syll6hismo, qui secundus a finitione status est, spectatur quid vo-
serit scriptor:& ex contrariis legibus duos esse sciipti & vo-. luntatis status appa i et Rursus& itio quodammodo est amphibolia, cum in duas partes diducatur intellectvs nominis., 4criptum& roluntas habet in verbis oeis quaestionem squ od
374쪽
O R A T G R I I R. L IB. VII. CAP. X. 3 ridem in antinomia petitur. Ita eoqde omnia haec quidam scri- De statuupium de voluntatem esse dixerunt: alii in scripto& voluntate cognatio- amphiboliam esse quae facit quaestionem. Sed distiniata sunt. ne&di- Α'nia est enim obscurum ius, aliud ambiguum. Igitur finitio uersitate. in natura ipsa nominis quaestionem habet generalem, & qua - ---- tacetiam citra complexum caullae possit.Si riptum & volun- Obscurio 'tas de eo disputat verbo, quod est in lege: Syllog sinus, de eo Ambigui quod non est, A i, phiboliae lis in diu rium trahit: L sum c5 de rentia. trariarum ex icterso pugna est. Neque immerito & recepta est a doctissimis haec disserentia,& apud plurimos ac prudet tissimos durat. Et de hoc quidem genere dispositionis , et. A disce in iam si non omnia tradi, tamen aliqua potuerunt. Sunt alia, ptationis. qaae nisi proposita de qua dicedum est materia, viam docen-cti non praebeant Non enim caussa uniuer a in quaestiones ac Iocos diducenda est: sed hae ipsae partes habent rursus ordinems sum. Nam & in prooemio primum est aliquid,& secundum,ae deinceps. Et quaestio omnis ac lociis habet stram dispositionem, ut theles etiam simplices. An sic forte satis erit, diuidendi peritus, qui controuersiam in haec diduxerit 3 An omne praemi una viro forti dandum sit, an ex prauato : an nuptiae, an caq ae qupta sit,an haecydeinde cum suerit de prima quaestionedic indum, passim, & ut quicque in mentem Ve- et, miscueri ynon primum in ea seler tesse tractandum, verbis legis stata dii insit,an voluntate huius ipsius particulae alia quod initium sei erit ' deinde proxima sun nectetis, struxerit orationem , ut o ars hominis est manus , eius digiti, illorum quoque articuli' Est & hoc, quo is riptor demonstrare non possit, nisi cella. definitaqtie materia. Sed quid una faciat, aut altera quin immo cetitum ac mille in re infinita,atque materia 'praeceptoris est, in alio arqile alio genere quotidie ostendere qu s ordo sit rerum,& quae copulatio : ut paulatim fiat usus, de ad si imita transitus. Tradienina omnia, quae arseri cit non possucit Nam quis pictor omnia quae in rerum natura sunt adunabrare didicit led percepta simul imitandi ratione,assimilabit quicquid acceperit. Quis enim nor fiber Asculum aliquod quale nunquam videt t. facit ' Qu: dam ero non docentium sunt, sed discentium. Nam ex mcdicus
quid in quoque valetudinis genere faciendum sit, quidquidus sin sprouidendum docebit. Vim sentiendi pulsus venarum, calor smotus,spiritus meatum , colo iis distantiam,
qua ilia cuiusque sant,iugenium dabit. Quare plurima pe-V 3 tamus
375쪽
34 et M. FAB. INTI L. Irus TIT Dispositio tamus a nobis & cum caussis deliberemus, cogitem tisque homines antei en ille artem , quam docuisse. illa enim po- Artis 3n' tentissima est , i quaeque vere dicitui oeconomica totius caus
Mem ovi se disposito, quae constitui nisi velut in repraesenti non po- ρυζε. t test ubi assumendum prooemium , ubi Omittendum ubi V-Hμbrim tendum expositione ecintinua, ubi partitae ubi at initiis incipiendum, ubi more Hometico a mediis , vel ultimis : ubi omnino non exponendum: quando a nostris, quando ab adueri fariorum propositionibus incipiamus : quando a fit missilvis probationibus, quando ale Diotibus: quando in caussa p o- . Ponendae prooemii S quaestiones , qua praeparatione pra niJniendae , quid iudicis animus accipere possit statim dictum, - , quo paulatim deducendus: sin: vijs, an uniuersis opponenda refutatio: reseruandi perorationi , an pex totam orationem diffundendi affectus de iure prit s. an de aequitate dice dum:' an anteacta crimina, an de quibus iudi c. um est, prius obiicere vel diluere conueniat. Si multiplices caussae eruut, qui S Ordo faciendus, qua testimonia, tabula vae cuiusque generis in
actio uerecitandae, quae te seruandae. Haec est velut imperatoria virtus, copias suas partientis ad casus praeliorum, retinctis partes propter castella tuenda,custodiendasve urbes, petendos commeatus, obsidenda it nera, mari denique ac ter a diuidendis. sed hare in oratione praestat omnia, cui affuerint' natura, doctrina, studium. Quuenemo expectet, ut alieno tantum labore sit disset tus. Vigilandum ducat, ite iument. tendum pallendum: est facie uda sua cuique vis, usu S. sua ratio: non respiciendum ad haec, sed in promptu habenda: neti tanquam tradita eo tanquam innata. Nam viam demonstrare velociter ars potest, squa est : verum ars satis prae-- stat, si copias eloquim ae ponit in medio : nostrum est uti eis
. . scire. Reliqua partium est: demum dispositio :& in his ipsis
primus aliquissensus,& secundus.& teitius: qui non modo ut sint ordine collocati. elaborandum est, sed ut inter seiuncti, atque ira cohaerentes, ne commissura pelluceat corpus sit, non membra. Quod ita continget, si & quid in quoque conueniat viderimus , &vt verba verbis applicemus, non pu gnantia, sed quae inuicem coir plectantur. Ita res diuersae di- stantibus ex locis quasi inuicem ignotae non collidentur, sed aliqua societate cumplioribus ac sequentibus se, copulaque reciebunt: ac videbitur non solum composita oratio , sed etiam continua. Verum longius soleata progredior sitiente
376쪽
Reperit breiater atque etiganter qua hactanm septem primis rib M de Inuentione 9 Dio sitione tractata sunt: in quibin quam
rat ionem pracipiendi incipientibuου adhibera pracvιores deba-Ant, docet nainpes iidem breuem, qua ex omnibu qua nosse nasciensiaperfj ouem ne ess rium sit optima quaque duntaxat eligat quodit aeri oportere quatuor pubie ita rationibu probat. Repetitione facta maximum esse natμνε momentum; sinaquas ustrat rentur omni , admonet : Θ ad partem operissequememtransit nempe ad Elocutionem , Rhetorica partem tεν-riam, utpulcherrimam, ita dis istimam, quod Marci Antonii, Ciceronis autoritaleprobat 'quo interse disserant Diserim di Eloquens, quidque sit eloqui, sinitiona explicat. Et quouiam Elocutio proprie verborum sit, ne cura rεrum reiecta, in iis omne suitumponere velle videatur , importunoxum cauillarionibuastatim occurrit, se nullopacto Elocutionem mollem ct sumi tam, qua natura res non consequatur;sed assectata atque acces-ra nimia diligentia dignitatem orationis eorrumpat , 'probara aut d de rara e verum eβm qu4 a veritate profecta, sensum animi nos i optime promat, rei ipsa quarum gratia verba reperta sunt auditorum animis exacter rasentet , earum naturam ad υiuum exprimat e quaque darenteν coharentia omnia iucundam atque admirabilem oratione acerepossint. Tota prUatio ad docilitatem ex rerum prateritarum repetitionis oνdine is pres leuitat atque ad attentionem ιxsequentium pulchritudine disrultate en comparata.
377쪽
M FA3. Qv INTI L. iris TIT Elocutio. Is ferri quae inpioximos quinque libroseolla' i ta sunt, iacio inueni cndi, atqte inuenia dispnedi, continetur: quam Vt pcr omne, nurnerct L penitus cognosce te, ad summa scientiae nece με
sarium est; ita incipientib. breuius ac sici, plicius tradi magis conuenit. Aut n. dissicultate institutionis tam numerosae litq; pci plexae de teireri solent : aut eo, tempore, quo praecipue ali uita iugenia, atq; indulgentia quadam enutrienda sunt,aspeii, i ii tractatu rerum atteruntur:aut
fi haec sola didicerint, saris te ad eloquentiam insti octos arbitrantur: aut quasi ad certas quasdani dicendi leges alligati, eo-
natum omnem ieformidant. Vnde existi naut accidisse, ut qui dilige qthisimia. tius criptorcs cxtiterunt, ab eloqoentia longissime fuerint. Via tamen opus est:ncipiqntibus, sed ea plana. ει cum ad ingrediendum, tum ad demonstrandum expedita.' Eligat itaque peritus ille pixceptor ex omnibus optima , α, tradat ea det 'um in piae sentia,quae placent, remota refutandi caetera mora Scquuntur enim uiscipuli quo duxeris. Mox curoboze discendi etiam cres. et eruditio. Iidem primo solum. ixet credant esse in quod inducentur, mox illud cognituri etiam optimum. Sunt autem neque obscura, neque ad percipiendum dissicilia, quae seriptores diuelsis opinionisus pertinacin' tet tuend s inuolue uni. itaque in toto artis huiusce tractatu . . dissicilius est iudicare quid doceas, quam cum iuἡ caris,docere: praecipueque in duabus his partibus perquam sunt pauca, circa quae,si is qui instituetur,non repugnauerit, pronum ad caetera habiturus est cursum. Nempe enim plurimum Rheiaνiees in hoc laboris exhausimus, ut ostenderemus Rhetoricen be- quaseren- ne dicendi scientiam, & utilem,&altem , & virtutem esse: sia. ' matellam eiiu, res omnes de quibus dicendum esset. Tum oratio qui & eas in tribus fere generibus Demonstrativo , Deliberati- ιι consteir uo, Iudicialique reperiri. Orationem porro omnem constareo quale sit iebus,& Verbis. In rebus intuendam inuentionem,in verbis
Oratoνis elocutionem,in utrisque collocationem:quae memoria eom-
cium. plecteretur .actio commendaret. Oratoris ossicium, docendi, mouendi, delectandi partib. contineri. Ex quibus ad docendum. expositio.&argumentatio:ad mouendum, affectus per tinerent : quos per omnem quidem caussam, sed maxime eamen in ingressit ac fine dominaii Nam delectationem, quamuis in utroqiae sit eorum , magis ramen proprias in
Elosutione palles habere. Quaestiones alias infinitas , a- , lias
378쪽
ORATO RiAR. LIB. VIII. 3 ilias finitas. quae perso uis, locis, temporibus eontinerentur.In Elocutio. omni porro materia tria esse quaerenda; Ru sit, quid sit, quale --- - si His adiiciebamus de monitiatiuum laude ae vituperatio. ne constare. Inca,quae ab ipso de quo diceremus, quae post eum acta essent, intuendum. Hoc opus tractatu honestorum
ut liumque constare. Suasoriis accedere teri am partem ex
copiectura, possetne fieri, & an esset futurum, de quo deliberaretur, Hic praeci de diximus i pectandum, quis, apud que, qu d diceret. Iudicialium causarum alias in singulis,alias npluribus controueisiis consistere: δc in qsi bustam sus- hcere modo intentionem, modo depulsonti M. porto deputa sonem omnem inficiatione duplici, factumne, &an hoc factum esset , praeterea defensione ac rranslatione colastare. Qiuaestionem, aut ex Leto, aut ex talpto es Ie. Ex facto, devexum fide, proprietate, qualit te. Ex scripto, de verborum vi, aut voluntate: in qui bi s vis tum caussarum, tum actionuinspici soleat, qnaeque aut scripti & voluntati S, aut latiocina- ,
tiuar, aut ambiguitatis, aut legum contrarIatum specie con- .cinetur.
In omni porto caussa iudiciali quinque esse partes qua-
Tuin exordio conciliari audientem , narratione caussam proponi, confirmatione roborari, refutatione dissolui, perora- otione aut memoriam iudietis refici, aut animos moueri. HiS . argumentandi&afficiendi locos,&qui bis generibus con- Cetari, placati, resolui iudices oportet, adiecimus. Acceiastiatio diuisonis. Credere modo qui discet velit, certam quandam viam esset, in qua multa etiam sine doctrina prae-itare debeat per se ipsa natura, ut haec de quibus dixi , non
raminuenta a praeceptoribus , quam cum fierent obseruata esse videantur. Plus exigunt labotis & curae quae sequuntur. Hinc enim iam Elocutionis rationem tractabimus, patrem . GPeris. Vt inter omnes Oratores conuenit, dissicillimum. EN ratiose Nam &M. Antonius, cibus supra habuimus mentione, ait. a se disertos visos esse multos , eloquentem autem neminem. ti Or cor Disertis satis putat dicere quae oporteat:ornate autem dicere, ρ V ΤProprium esse eloquentissimi virtus si usque ad eum in nullo reperta est, ac ne in ipso quidem, aut L. Crasso; certum est,&in his. & in prioribus eam desideratam, quia dissicilii afuit. Et Marcus Tullius, Inventionem quidem ac dispo I 'ς Vi sitionem prudentis hominis putat, eloquentiam Ideoque praecipue circa partis huius praecepta elaborauit.
379쪽
M FAs. Qui NTI L. INSTIT. Eloeutio. Quod eum metato sec. Te , etiam ipso iei de qua loquim is nomine palam det laratur. ELora I enim hoc est , omnia Eloqui quae mente conceperis, promere, atque ad audientis pe ferre: sine quo superuacua sunt priora, & similia gladio condito. atque intra vaginam suam haerenti. Hoc itaque maxime docetur: hoe nullus nisi arte assequi potest: hoc stud. um adhibecidum:hoc exercitatio petit, hoc in itati . hic omnis aetas coci sumitur:hoc maxime Orator Oratore praestantior: hoc gene
ra ipsa dicendi alia aliis potiora. Neque enim Asiani, aut quocunque alio genere corrupti , res non viderunt, aut eos none ollocaueIunt: neque quos aridos vocamus, it ulti aut in cauia sis caeci fuerunt: sed h s iudicium in eloquendo ac modus, illis viras defuerunt ut appareat in hoc S vitium& virtutem esse dieendi. Non ideo tamen sola est agenda cura verborum occurram enim necesse est, velut in vestibulo protinus apprehensuris hanc consessionem meam, resistam iis qui omissa rerum i qui nerui sunt in caussis diligentia, quodam in ani circa voces studio senescunt ridque faciunt gratia decoris: quod eth in dicendo mea quidem opinione piat chersimum,sed cum sequitur, non cum affectat tu. C o R P o R A sana & integri sanguinis,&exercitatione firmata, ex iisdem his speciem accipiunt, ex quibus vires. nanque & colorata & adstrvista, &lacertis expressa sunt: sed eadem sit quis vulsa atque fucata muliebriter comar, foedissima sunt ipso formae labore. Et cultus Viri ErU eonees 4s atque magnificus addit hominibus, ut Graeco ver- ehil. . ent. su testatum est, auto fitatem . at muliebris & luxuriosus, non X. - Μ'eorpus exornat,sed detegit mentem. Similiter illa transluci- Vestis V da&versi e tot quodi1ndam elocutio, res ipsa efforminat, quae rum facit illo verborum hab tu vestiuntur . Curam ego verborum, re ubi hui ' rum volo esse solicitudinem. Nam plerunque optima rebus Ioci cohaerent,& cernuntur suo lumine:at nos quaerimus illa tmquam latean emper, seque subducant. Ita nunquam puta. mus circa id esse, de quo dicendum est . sed ex aliis locis petimus,& inuentis vim afferimus Maiore animo aggrediedae- loquentia est: quae si toto corpore valet, ungues polire, & ea pillum reponere, non existimabit ad curam suam pertinere. sed euenit plerunque ut hae diligentia deterior etiam fiat oratio. Primum, qtuta sunt optima minime accersita,&simplicibus atque ab ipsa veritate profectis similia. Nam illa quae curam fatentur , ficta atque compo fita videri etiam volunt, nec gratiam consequuntur, dc fidem amittunt,
380쪽
ORATORIAR. LIB. VIII. 34 propter id qclod sensus obumbrant, & velut laeto gram nesa Pio centi
rastrangulacit. Nam&quod recte rici potest, circumimus a-- more verborum. A quod satis dictuin est, repetimus:&quod no Verbo pater, pluribus oneramus e &pleraque significare
melius putamus, quam dicere. Quid, quod militiam proprium pia CC r, dum parum creditur dilertum, quod & alius dixisset y A corrui tissimo quoque poeta tum figuras seu translationes mutuamur: tum demum ingeniosi scificet, si ad intelligendos mos opus sit ingenio. Atqui satis ape ite Cicero prae inceperat, in dicendo vitium vel maximum esse, a vulgari genere orationis, atque a consuetudine communis sensus abhorrere. S ed ille durus, atque ineruditus: nos melius , quibus sordent omnia quae natura dictauit. qui non ornamen in quae vi mus, sed lenocinia, quasi vero sit ulla verborum , nisi rei co- haeremium, Virtus Q quae urpio pria sint&dilucida & ornata, α aptet collocentiar, si tota vita laborandum eli, omnis studiorum fructus a milius cst. Atque plerosque videas hae creates circa lingula, & dum: nueni uiar,&dum inuenta pondei aut, ac dimetiuntur. Quod etiam si idcirco fieret, vi semper optimis Nierentur, abominanda tamen haec infelicitas erat . quae ει cussum dicendi refrenat, & calorem cogitationis, extinnuit mora&diffidentia. Miser enim,& ut si dicam in pauper Orator est, qui nullum vel bum aequo animo perdere potest. Sed ne perdet quidem , qui rationem loquendi primum comgnouerit, tum lectione multa &idonea cop osam sibi verbo rum supellectilem compararit, & huic adhibuerit aerem collo eandi : deinde haec omnia exercitatione plurima Iob rarit, ut semper in promptu sint, &ante oculos. Nanque&hoc qui fecerit, ei res cum nominibus suris occurrent. Sed opus est studio praecedente, & acquisita facultate, oc quasi rem posita. Nanque ista quaerendi, iudicandi, comparandi anxie eas, dum discimus adhibenda est, non cum dicimus. Alioqui SIC vae qui patrimonium non pararunt, subinde quaerunt rit1 in oratione, qui non satis laborarunt. Si praeparata vis dicendi fuerit, erunt in officio, sicut non ad requisita rei ponis dere, sed ut semper sensibus inhaerere videantur, atque vrvmbra corpus sequi. Tamen in hac ipsa cura est aliquid satis. Nam cum Latina, significantia, ornata, apta sint collocata,
quid ain plius laboicinusὶ Quibusdam tamen nullus finis calumniandi est. α cum singulis pene syllabis commorandi: qui etiam cum optima sint reperta, quaerunt aliquiR