장음표시 사용
351쪽
3ig M. p Α n. I N T I Is 2 r s. impune occidi potuerit. Praeterea, cur pol stimum in illo lorico , illo tempore, illo modo sit aggrcssus: qui de ipse diligentissime tractatur pro eodem locus. An etiam si nulla ratione dultus est, impetu raptus sit,&absque se ii tentia. Nam vulgo dicitur, S c a L E R A lion habere consilium. An etiam consuetudine peccandi sit allectus. Excusta prima parte , an voluerit. sequitar, an potuerit. Hic cractatur locus, tempus: vetarium in loco clauso, vel reclusos frequenti, vetiolo e tenipore , vel diurno, cum testes plures; vel nocturno, cum maior dissicultas. Inspiciuntur utique dissicultates & occasio ues. quae sunt plurimae; ideoque exemplis non egent. Hic laqueas
Iocus talis est, ut si fieri non potuit sublata lis st: si potuit, ie-
quatur quaest io, an fecerit. Sed haec etiam ad animi coniectu ram pertinent: nam & ex his colligitur an sperauerit. Ideo spectari debent & instrumen ta, ut Clodii ac Milonis comita . tus. Quaestio an fecerit, incipita secundo tempoxe, id est praesenti: ac deinde coniuncto hoc ea insequenti: quorum sunt sonus, clamor, gemitus, latitatio, metus,& similia. His accedunt signa, de quibus tractatum est. Verba etiam&ficta, quae
que antecesserunt, quaeque insecuta sunt. Haec aut nos a sunt, aut aliena. Sed verba magis nocent, aut minus. Magis nocent de minus prosunt nostra, quam alienae magis plota ac& minus nocent aliena quam nostra. Facta autem interim
magis prosunt nostra, interim aliena: ut si quid quod pro
nobis sit. ad uel serius secit. Semper vero magis nocent nostra quam aliena. Est& illa in verbis differentia, quod aut aperta sunt aut dubia. Seu nostra seu aliena sunt, infirmiora in v-trunque siue necesse est dubia: tamen nostra saepe magis nocent, ut in illa controuersia. Interrogatus filius ubi e Te t pa ter, dixit, Ubicunque est, vivit.at ille in puteo mortuus est inuentus. Aliena quae sunt dubia, nunquam possunt nocere, nisi aut incerto aut ore, aut mortuo. Nocte audita est vox,
Caueto urannicidam :& interrogatus, cuius veneno moreretur, respondit, Non expedit tibi Dire. Nam si est qui possit in
terrogari, soluet ambiguitatem. Cuni autem dicta factaque nostra defendi solo animo possint, aliena varie refutantur. De uno quidem maxime genere coniectu talium controue siarum locuti videmur, Scin o Mnes aliquid de his cadit. Nam depositi furti, creditae pecuniae. 8c a facultatibus argumenta veniunt, an suetit quod deponeretur : & a personis . aia
illum deposuisse apud hune, vel liuie credidisse credibile
352쪽
ti: an petitorem calumniari, an reum inficiatorem esse, vel iectura. finem. Sed e iam in furta reo; sicut in caedis, quaeritur de facto, ' &deautore. Crediti & depositi duae sunt quaestiones. sed nonnunquam tuachae; an datum sit, an redditum. Habent aliquid proprii, adulterii caussae ; quod plerunque duorum discrimen est; & de utriusque vita dicendum . quanquam &id quaeritur, an utrunque defendi pariter oporteat. Cuius rei consilium nascetur ex causa. Nam si adiuvabit pars altera, coniungames nocebit , separabo. Ne quis autem mihi putet temere excidisse, quod plerunque duorum crimen esse adulterium, non semper , dixerim : potest accusari sola mulier incerti adultetit : Munera domi inuenta sunt 3 pecunia, cuius autor non extat codicilli, dubium ad quem scripti. In salso quoque ratio similis Alit enim plures in culpam Vocantur, aut unus. Et scriptor quidem semper tueri signatorem necesse habet, signator scriptorem non semper: nam & decipi potuit. Is 'autem. qui hoc adhibuisse, & cui id factum dicitur, & scri- , . . .ptorem &Dgnatores defendet. Iidem argumentorum loci in caussis proditionis, de affectatae tyrannidis. Verum illa scholarum consuetudo ituris in forum potest nocere ; quod o motam uae in thema te non sunt, pro nobis ducimus. Adulte-tium obiicis. quis testis 'quis iudexὶ quod pretium 'quis conscius Venenum, ubi emi ya quo quando per quem dedi Pro pro Calis reo tyrannidis affectatae, ubi sunt arma3 quos contraxi satelli-eesi Neque haec nego esse dicenda,&ipsis utendum pro partesiiscepta Z Nam & :u solo , siquando aduersarius probare non poterit, desiderabo. Sed in foro tantun ollam facultatem o- lini desiderauimus, binon fere caussa agitur, ut noua liquid . his, aut plura ponantur. Huic simile est, quod in epilogis
quidam, quibus volunt, liberos, parentes, nutrices accommodant; nisi quod magis concesseris, ea quae non sine posita; desidetate, qua in dicere. De animo quo modo quaeratur, satis dictum est; cum ita diuiserimus, an voluUtit, an potuerit, anse- Nam qua via tractatur an voluerit, eadem quo animo
secerit. Id unim est an male sacete voluerit. Ordo quoque rerum au affert aut detrahit fidem, multo scilicet magistes Piout congruunt, aut repugnant. Sed haec nisi in ipso complexu causarum non deprehenduntur. Quaerent. . . dum amen semper quid cui connecta tur,
353쪽
s ui actum negare non pote i. ei nomensacti negandum docet ergo Coniectura Finitionem proximam esse: in qua qui se res qua- ἰνitur. In hanc nos aliquando a qualitare delabi ostendit: ut in a
cat, propria, dilucida, breuiter comprehensa reiproposita expositio. Hulocis consare contencit, genere, specie,disserentia, o proprio. Adhiberi autem illum pluribu3 causi, aut cum certum denominesii ,sed de re per illud intelliganda incertum: mid interim ex coniectura pendeat , ut quidsit Deus: interim ex qualitate , ut quid Rhetorice: Aut cum re manifesta, de nomine non consat: ut an sit urannicida,qui tyrannum ad mortem compulit. Porro hanc
omnem materiam in tres Oecies diuidit. Prima totum crimen ne
gari, nee aliud nomen subiici, etiamsi rem fatemur: ut eum obiicitur a sterium in lupanari. Secundas negarierimen, Ut aliudi nomen edatur:visiobiicientisacrilegium, dicatur essesuritimi Ubi imirumque finiendum. Tertia quari in rebus pecies diuersis, an an hoc eodem nomine sit appest dum, ut amatorium venenum. Formam Oratoνia sinitionis describit, qua eruitute ex consuetudine philosep opum dricta, immutabili necestate non vult esse astrictam,aut per argumenta verborum cauillatricem ,sed exposi-rio rei artibus o proprietatibus latius oratione ductam. Cuim ex- empla luculenta ex Ciceronis orationibu profert Rnitioni, Bune: esse ordinam certum, quid sit quo itionem confirmami; cta hoe sit, quo in rem finitionem applieamus. Illud ganeνale esse fere disseilius: hocparticulare,sta altu sequi. infinitione pro-i uidendum esse, ne sit superuacua. nihil ad causam pertinens, ambigua, communta, eontraria, falsa, parum plena;quibin duobus misimu euertiprecipuepossit. Excussa priore parta quid*: facili quod seeundum est; id ea an hoc stoerfici:eum exprimo non abitrinseratur,quam ex thesi pothesis:adiunctu, repugnantibus, caussis assectu milibus Exemplis ex Cie. oratione pro Cecinna, quia busdam fictis,id demonstrat. Circa finem quartum quoddam ge-nm addit, quam finitiomm certam voσat , de qua inter utranque partem eonveniat,ut in caussa Cornelii de maiestate,quam ad qualitatem reducit..equi-
354쪽
O R A et o R i Α R. Lis. VII. C A P. II 1. 31i De Fini. quitur Coniecturam Finitio. Nain ciui non potest dice- t One. e nilial feci d. , proximata habebit, ut dicat; non id secis
se, quodUbiicitur. ita luet pleiariique legibus nidem quibus coniectura, veritatur, deseris cinas tantum getiere mutato. ut in si is,depositis,adulteris,. Nam questi admodum ducimus, Non seci furtum , non accepi depositum , non commisi ad al- te iuni: ua, o On cii hoc ut luna, non ei hoc depositum, nota est hoc adulterin m. Inter in a clualitate ad finitionem descenditur. tria actionibus de inentiae, malae tractationis, rei
publicae in quibus si iecte facta elle quae obiiciuntur, diei ii oti μου illa d succurrit Non eli hoc dementem esse. male,tra es,re, ierophibi. laedere. Fluitio igitur est, rei propo- Finitis si ae propriai dilucida & breuiter comprehensa verbis e-
nunciatio. Constat maxime, sicut est dictum, genere. specie disserentibus, propriis; ut si finias equum , uoto et in . maxime utar exempJo i genus est animat: speetes, moi tale: differe tia. irrationale; i nam de homo mortale erat: l proprium, hinniens . Haec adllibetur olationi in pluribus caul sis. Nam tum est certum denomine; sed quaeritur, quae Iesci clubiicietnda sit tum res est manifesta, sed de nomine non constat. De recum dubium est lucrina coniectu ta est. vi si quaeratur quid sit Deus. Naiii qui id neget, Deum esse spiritum omnibus partibus immistu in ; non hoc dicat, falsam esse illius diui naturae appellationem; sicut Epicurus, qui humanam ei formam, loc quaque interm uudos dedit: sed nomine uterque uno ucitur : virum sit in te, conie etat. Interim quali as . tractatur, ut quid sit R. bearice , vis persuadendi, an bene dicendiicientia. Q a d genus est rio traiciis stequentissim uiri. Sic enim q*aeritur, an depreh. ius in lupanari sum liena uxore, ad iter sic: quia non de appellatione, ted de vi facti eius ambigitur, an Omnino peccatae. Nanisi peccatu, non potest aliud esse quam adulter. Diuersum est genus, cum con trouersia consistit in nomine, quod pendet ex scripto; nec versatur in iudiciis, nisi propter verba a quae litem generant.
An qui se interfiςit, homicida iuran qui tyrannum in morti m compulit, tyr initi cada: an carmina magorum . vela ficium.
Res enim manifesta est, sciturque non idem esse occidere se, quod alium moti idem occidere ty raunum , quod compellere ad mortem: non idem carinina .ac'm artis ram potione: quae in Titur tamen, an eodem nomine appellanda sint. Quanquam In rapi i . autem disseat ite vix audeo a Cicerone, qui petinuito secutus. X autorcs,
355쪽
Disposi- M. F A P. I N T i L. I N s τ 1 T. autores , dicit finitionem esse de eo de & de altero: semper nim neganti aliquod esse, nonnen dicendum quid sit potitis: Itamen in eandem treis habeo velut species. Nam interi in sic conuenit quaerere. au habendum sit adult: tum in lupanari. Cum hoc negamus ; non necesse est dicere, quid id voce tu quia totum crimen inficiamus. interim qu aeritur, an hoc fui: tum, an sacrilegium: non quin sufficiat, non ei te sacrilegium;
sed quia necesse sit dicere, quid sit aliud; quo in loco virutaq;
finiendum est Interim etiam quaeritur in rebus specie diuersis; an& hoc eodem modo sit appellandum, cum resuriaque habeat suum nomen, ut amatorium, venenum. Inoi ibus autem huius generis litibus quaeritur, a a etiam hoc: quia nomen de quo ambigitur, utique in alia receritam est. Sacria 4 Ut est rem saeram de templo surripere: num M priua
tam 3 Adulterium , cum aliena uxore domi coire: an &i u lupanari' Tyrannicidium, occidere tyrannum; an etiam in mortem compellere λ Ideoque συννομ υς, de quo postea di.
enmr velut inhrmior est sinitio; quia hac quaeritur, an idem sit huius rei nomen, quod alterius : illo, an perinde habenda sit haec, atque illa. Est de talis finitionum diuersitas, ut quidams en tiunt, num idem diuersis verbis comprehendatur: vi sthe torice, bene dicendi scientia,& eadem bene inueniendi, Abene enunciandi, & dicendi secundum virtutem orationis,&'dicendi quid sit ossicii. Atque prouidendum, an si sensu non pugnant comprehensione dissentiant. Sed de his disputatur, non litigatur. Opus est aliquando finitione obscurioribus & ignotiolibus verbis, ut quiest clarigatio. Erit&interim notis nomine verbis: vi quid sit penus, quid litus. Quae varietas essicit, ut eam quidam conieci urae, quidam quali rati, quida ne legitimis quasionibus subiecerint. Quibusdam ne placuit quidem omnino subtilis haec &ad morem Dialecticorum formata conclusio, ut in disputationibus potius petargumenta verborum cauillatrix. quam in Oratoris ossicio imultum allatura momenti. Licet enim valeat in sermone tantum, ut constrictum in vinculis suis habeat eum qui responsurus est, δc vel tacere, vel etiam inuitum id quod si contra, cogat fateri: non eadem est tamen eius in caus sis utilitas. Persuadendum enim iudici est: qui etiam si vem bis deuinctus est, tamen nisi ipsi rei accesserit, tacitus di sentiet. Agenti vero, qtiae tanta est huius praecisae comprehensionis necessicas ὶ An si non dixero, Homo est animal ratione mortalei
356쪽
non potero expositis tot corporis animique prycietatibus latius oratione ducia, vel a dus i iam, vel a mu-e s discernere Z Quid , qtiod nec uno morio definitur res e. . dein , sed latiore, varioque tractati; ut facit Cieero , ut o innes Oratores plerunque secerunt. Rarissim i eni in I pudeos teperjepur illa ex consuetudine Picito 1bphorum est laseruitus est eni o certe seruitus: in ad certa se verba a d tan endi. Idque Helenduin ira libris Ci eronis de Oratore vetat M. Antonias. N am est etiam periculos urn , cuisi si uno invetbo si tectaturn tota caussa cecidisse videamur. Optimaque est illa media Ha quia utitur Cicero pro Cecinna, vires pror oriatur, verba non periclit. ntur. Etenim, Ridicuperatores,N O N. ca s. a; vis est , quae ad corpus nostrum vitamque per-- laetiit .sed etiam in alto maiore ea, quae periculo mortis iniecto , formidine animum piae tetitum loco saepe & certo statu diimouet. At, eum finitio aem praecedit probatio; ut in Philip Picis Cicero,Setuit Ra Sulpitium occisum abAntonio eolligit, ' ec in clausala deruum ita sinu ; Is ei profecto mortem attulit, qui caussa mortis filii. Non negauerim tamen haec quoque ut expedit causta, esse facienda;&siquando si rinaco rehendi poterit, ila breui . complexu verborum, sinitio, esse id tum elegans, tum etiam fortissunum, si modo erit illa inexpugnabili ε . Lius certus ordo est, quid sit, an hoc sit,&in hoc fere labor aior est; ut sinitionem confirmes, quam ut in rem finitionem applices. In eo: quid sit, duplex opus est. Nam&nosita eo firmanda est,& aduersae partis destruenda finitio. Ideoiaque in schola, ubi nobis ipsis fingimus contradictionem, duos' ponere debemus sines, quales utrinque esse optimi poterunt. At in foro prouidendum, num sorte superuacua,& ni hil ad caussam pertinens. ab ambigua, an contraria, an communis ii sinitio: quorum nihil non accidere agentis culpa potest. V t recte autem finiamus, ita fi eqsi prius in animo eon stituetimus, quid velimus efficere. Sic enim accommodari ad voluntatem verba poterunt. Atque ut a notissimo exemplo, quo sit res lucidior. non recedamus. Qui priuatam pecuniam se templo surripuit, sacrilegii reus est. Culpa manifesta. quaestio est,an huic crimini nomen , quod est in lege, eonueniat. Eigo ambigitur,an hoc sacrilegium sit. Accusator, qui a de templo sit turrepta pecunia, utitur hoc nomine. Reus, quia
ptiuatam Eutripuerit, negat esse sacrilegium, sed surrum sate
357쪽
sursa. M. F A n. O v I N T F L. I N s T r T. tur. Actor ergo ita finiet, Sacrilegium est surripere aliqαῖ ade sacro. Reus ita finiet, sacrilegium est surripere aliqaia sacri. Vterque alterius finitionem impugnat. Ea duobus generibus euertitur, si aut falsa est, aut parum plena. Nam illaestertium, nisi stultis nota accidit, ut nihil ad qhi aestionem perti- neat. Falsa est si dicas; Equus est animal rationalem amquus animal,sed irrationale. Qilod autem commune cum alio est, desinet esse proprium. Hic reus falsim dicit esse finitionem accusatoris: accusator autem non potest dicere f. lsam rei. Nam est sacrilegium, surripete aliquid sacri. Diei cparum plenam radiiciendum enim , aut ex sacro. Maximus autem usus in approbando refellendoque sine prop rum. ac disserentium . non uultquam etiam etymologiae. aeta- 'men omnia, sicut in caeteris, confirmat aequitas; nonnunquam etiam coniectura mentis. Etymologia maxime rara est.
muli 3 Qiiid enim est aliud tumultus, nisi perturbatio tanta, ut ma-qμi ior timor oriatur Zunde etiam nomen ductum est tumultus. Circa propria ac differentia, magna subtilitas: ut cum quaeri in Q π tur, An addictus. quem lex seruire donec soluerit iubet, ser- Servi oti 1 uus sit:alteta pars finit ita, Seruus est, qui est iure in seruitute..i' i in Altera, qui inseruitute est eo iure, quo seruus raut,ut antiqui mid. inspaulo
dixerunt, qui seruitutem seruit. Quae finitio etiam si eonnataequo: nisi tamen propriis & disserentibus adiuuetur, inanis
est. Dicet enim aduersarius seruire eum seruitutem .aut eo iure quo seruum. Videamus ergo propita disserentiaque liberorum, quae libro quia tole alter in transitu attigeram. Seruus eum manumittitur, fit libertinus: addictus recepta libertate si est ingenuus. Seruus inuito domino libertatem non conse- quetur raddictus soluendo, circa voluntatem domin conse-
quetur. Ad seruum nulla lex pertinet: addictus legem habet. Propria liberi, quae nemo habet nisi liber,praenomen ,nomen, cognomen, tribum: habet haec addictus. Excusso quid sit, cprope peracta est quaestio, an hoc sit. Id enim agimus, ut caussae nostrae conueniens finitio. Potentissima autem est in ea qualitas, an amor, an insania. Huc pertinebunt probatio- Inriseis. nes, quas Cicero dicit proprias esse finitiones , ex anteceden- atibus. consequentibus,adiunctis ,repugnantibus, caussis. esse- ctis. similibus: de quorum argumentorum natura dictum est. Breuiter autem pro Cecinna Cicero initia, caussas,effecta,antecedentia, consequentia complexus est. Quid igitur Z fugiebant propter meliun ὶ Quid metuebanti Vim videlicet. PQ. in testis
358쪽
is igitur principia negare. cuni extrema conceditis Sed rione, si uilibus quoque usias est. Quae vis in bello appellatur, ea in
io uoti appellabitur ZSed ex contrario argumenta ducun- . r; ut si quaerator, an amatorium, v nenum sit necne: quia venenum, amatorium non sit. Illud altei una genus , quo sieri anifesti s adolescentibus meis; meos enim semper adolescentes putabo; hic quoque fictae controuersiae utar exemplo Juvenes qui conuiuere solebant, sonstituerunt ut in littore coenarent.Vnius,qui coenae defuerat, nomen tumulo quem pxtruxerant, inscripserunt. Pater eius a transmarina peregri
n. t necum ad iri tui, idem appulisset, lecto nomine suspendit .se Descuntur hi caussa mortis fuisse.Hic finitio est accusatoris, Per quem tactum est, ut qui spe ierix, caussa mortis est. Rei est, Qui fecit quid sciens, per quod perire homini necesseelset. Remota finitione, accusatori sat est dicςῖς, Caussa mortis . ifuistis, per vos enim factum est,ut homo periret: quia nisi vos illud secissetis, viveret. Contra, non statim per quem factum est vi quis periret, is damnari dςbet, ut accusato testis iudex rei capitalis. NEC undecunque causi a fluxit, ibi eulpa est: ut si cui quis profectionem sualerit, ut ad amicum accedat transmare,α is naufragio perierit. Ad coenam inuitarit,& is crudelitate allis contracta decesserit. Nec fuit inςausia mortis solum adolescentium factum, sed credulitas senis,&in doloriferundo infirmitas idenique si fortior fuisset aut prudentior, viveret. Nec mala mente secerunt :& ille potuit vel ex loco tumuli, usi ex oppre tumultuario suspicari non esse monumentum. Qui ergo puniri debent, in quibus omnia sunt homicidae praeter manum 3 Est interim certa finitio, de qua inter In Particu tranque partem conuenit: ut Cicero dicit, Maiestas est in impetio atque in omni populi Romani dignitate. Q Iitur ramen. an maiestas minuta sit; ut in cauda Cornelii quaesitum est, sed hic etiam similis videri potest sinitiuae: tamen quia definitione non ambigitur, iudicatio est qualitas,atque ad eum potius statum reducenda, ad cuius sorte quadam venimus mentionem, sed & erat ordine proximus locus.
359쪽
Di pati. 316 M. F A B. INTI L. IN sTIT. rem contionam ct discretam extendit: cuius statu suasorias, dea mo fra: tum , bonam partem iussicialitim contineri tradir. talitatem diuidit in a solutam assumptiuam: in qui5 3 ιν inti tis sis aut depramio, aut depoena, aut de quantitate. Cra' de ensisnem in utraque primam tradi it. A OD am definit era esse, in qua quod obiicitur , honesum esse defendimns. Cui res loci pιnt natura, lix, mos, iudicatum actum: visiquu in Auitate libe- racadem tyranni obiiciat. Assumpti tam in quasi crum persim- probabile,assumptis ext inseco auxilici defenditur,visi O esio accusetur, quod matrem suam occiderit Iulius' cies mulim enume-ί νam. Comparationem criminu, translationem vel remotion A, -
eisationem,quamsubdiuidit in ignorantiam, necessitatem, o for- tunam: culpa imminutionem, is deprecationem, quam in Senatu, i apud populum,inprincipem,'ubicunque iuria clementia eu, lo- . cum habere dicit. Hactenus de culpa desensione . de praemita duo qVa- G ri. an vilosit quispramio dignis,an tanto: de duobud, uter :'quis depluribus dignior. miἷm abdicationis caussas, dementis, mala tractarionis , ese orbatum nuptia, indicentiumsubiungit. Multas praterea controuersiarum spicies enumerat, quata qualitatem eadunt. Postremo quantitatcm qualitari stibiacere seu ratione modi, quo facti magnitudo Uimatur,seu numeri ius cum quaritur , IN Ubulo triginta oramia debeantur, colligi;.
FS τ autem Qualitas alia de summo genere , atque ea quidem non simplex. Nam & qualis sit cuiusque rei natura, Q. & quae forma, quaeritur: An immortalis anima, an humana specie Deus r&de magnitudine ac numero , quantus sol, an Unus mundus. Quae omnia coniectura quidem colliguntur; quaestionem tamen habent in eo, qualia lint. Haec Sin sua soriis, aliquando tractari solenta, vi si Caesar deliberet, an Bri- Bae h/- tanniam impugnci: quaesit Oceani natura, an Britannia in- dij diti, no sula; nam tum ignorobatur, j quanta in ea terra, ' o numero numiηὸ nullium aggredienda, in consilium serendum sit. Eidem qua- ab ino, ι- litati succedunt facienda, ac non facienda : appetenda, vitan-fὸDbi8ia da; quae in suasorias quidem maxime cadunt, sed in controea H lona uersis quoque sunt frequentia : hac sola disserentia, quia illi ede vasti=ide futuris, hic defactis agitur. Item demonstrativae parris 6- ονερ iuri sunt in hoc statu fastum esse constat: quale sit factum,cυm antea Lis est Omnis aut de praemio, aut de poena, aut de
inter plura 'Hanx rate. igitur primum genus caussae, aut simplex, aut
juno diu i comp.rativum. Illic quid aequum, hic quid aequius,aut quid
360쪽
se issimum sit, excutitur. Cum de poena iudicium est a parte ei i ui caustam dicit, aut defensio est criminis, aut immi' si Lui se . . nutio, aut excusatio, aut, s ut quidam putant deprecatio, eontiner e Defenso longe potentissima est, qua ipsum factum quod Ob-niri clo. iicitur, dicimus hones ueste. Abdicatur aliquis,quod inuitos.
patre in ilitarit, honores petierit. vaeoru duxerit: tuemur quod Hi secimus, Partem hanc vii cant Hermagorei 39τ' -πιληψD , ad dia Aia': intellectum id notia eri reserentes. Latine ad verbum ita ustarum non inuenio, absolutam appellant. Sed enim de re' hvsu lux quaestio, iusta sit ea, necne. Iustum omne continetur nati G sn rata .ra vel constitutione. Natura, quodsit secundum cuiusque res qua siqui prior secit iniuste:& non quoniam res pares su hi, etiari, νε με, id est iustulit . quod antecessit. Illa utrinque iusta, ea dei si sta eadem conditio: forsitan ne sint quidem paria. quae ulla parciunt. te sunt dissi tralia. Constitutio est iis lege, more, iudicato p - Αἱ di iis icio 'Alterum est defensionis genus, in quo factum per se in . ωu ais probab .le, as Iurn ptis extrinsecus auxiliis tuum ur: id vocant νηfh et ΘαληπῖκL . Latini hoc quoq; non ad verbum transserunt. thos, ε . . Assiimpciua enim dicitur catusa. In quo genere sortissimum t.ad L. est, si ei limen cauda fi cti tuemur ; qualis est defensio Oi estis, hyricatio. oratio Milonis, dicitur; quia omnis nostra defen- Cia. λυ- isto cotistat eius accusatione, qui vindicatur. . Occisus est, sud iriapor . satron exectus sed raptor. Est & ita ex caussis facti ducta de s fio priori contraria, in qua neque factum ipsum per se, ut Arra Min absoluta quaestione defenditur: neque ex contrario facto, sed. ex illi qua utilitate aut ieipubl. aut hominum multorum, V i .pua ut etiam ipsi iis aduersarii; nonnunquam&nostra, simoa id erit quod facere nostia caussa fas sit: quod sub extrPario a cusatore Se legibus agente prodesse nunquam potest, in comesticis disclaptationibus si otest.Nam S filiis pater in iudici , ab d cationi , α maritus uxori, si malae tractationis accusaba- lux:& parii illius, si de inentiae catissa erit, non inuerecuti dedicet, risultum sua snterfuis . In quo tamen incommoda vi ta ii sis melior quam commoda petentis est caussa. Qnibus ἶ-mil aetiam in vera rerum quaestione tractantur. piari quae in scholis abdicatorum , haec in foro ex haeredatoa na aparentibus , α bona apud Consules repetentiumrat, st. qu uill 'iniatae cractationis, hic rei uxotiae, cum quaeritur uacu D. X 4. diuor.