장음표시 사용
381쪽
Nocutio. quod sit magis ant quum, remotum,inopinatum: nee intel- , ligunt iacere sensus in oratione in qua verba laudantur. siti bisur.curaElocutionis quam maxima, dum sciamus tamen ninil verborum caussa eise faciendum; c um verba ipsa reru gratia sint reperta et quorum ea sunt m axime probabilia , quae sensum animi nostri optime promunt, atque in animis iudi- cum quod volumus ericiunt. Ea debent praestare sine dubio' &adm: rabilem di iucunda molationem. Verum admirabilem non sic, quomodo prodigia miramur: & iucundam ora. ttonem non deformi voluptate, sed cum laude coniuncta.
sus preprtu circumscribit, repersta quorundam ex primo libri mentione, hoe insuper addito, τι veνbasiat nimMperegrinactexterna, neue curiuacto oratio. Phrasis T Gitur quam Graeci φροιο quaia vox I tiem . Eam spe istamus HAm vocant, Latine diei mus Elocutio ', in vel bis aut singulis,aut coniunctis. Graca. In singulis intuendum est, ut sint Latina, pei spicua, ornata, Se ad id quod efficere volumus, accommodata.Ia coniunctis, ut emendata, ut collocata, ut figurata. Sed ea quae de rati one L a-titie atque emendate loquendi fuerunt dicenda, in libro pii mo cum oe grammatice loqueremur, executi sumus. Verum illi e tantum ne vitiosa essent, praecepimus : hic non alienum est adnione te, ut sint quamminime peregrina,&externa. Multos enim quibus loquendi ratio non desit, inuenias; quos cu.riose potius loqiri dixeris, quam Latine: quomodo &illa Attica anus Theophrastum hominem at o qui disertissimum , an- Der uotata unius assectatione verbi,hpse item dixit: nec alios ei ἀlaude v d. de pteliendille interrogata respondit, quam quod nimium
Plin. s. Attice loqueretur E x in Tito Liuio mirae facunaiae viro,putat La. γε ineste Pollio Asinius quandam Pataurnitatem. Quare, utari potest,&verba omnia,& vox, hutis alumnum urbis oleant. xi OrariORomana plane videatur,non ciuitate donata.
382쪽
euasut,'ornata: in coniunctis eo stocata ,sigurata. Nam veLatina iis emendata, adgrammaticu pertinere sendit. Primam ergo virtutem Peusticuitatem Aggreditur,quam esses veν- horumproprietare contendit; cmm octo modor enumerat,quorum primo vitrum, quod ιmproprium vocans, opponit .docet non omnia qua propria nonstat, improprii vitio laboraror eum abusio istramlatio necusariasint , c,propropriis recepta qua per eas ess/νuntur. Nam proprietatem non ad nomen. Iν. ad vim signire. canus referri. Eι quia obscarnasordida humiba vitam sint. primi modi usum non es semper ostendit; ct humilias εν visantes etiam ubicin anon posturaret, ea qua in usunt, reformidant, radandos esse iudicat. ς Perspicuitati obscuritatem ορ- ponis,cuim in verbissinguia tres modos enumerat: nimis vetusta. megionibu familiaria; is artium propria, homonyma. Incon. itinctu modos octo: sermonem nimis longum, hyperbatum, paren rosin nimis longam, amphiboliam, inanium verborum rurbam, obsecuritatem, nimiam breuitatem,sermonem verbisvertis oeeuia rosIesud habentem. inum enume ratis, qua 'perspicuitatu ob- se uatio, vir tu. Norma,cumsumma ει- common ιionepra ἀβri,it. .
DErspieuitas in verbis praecipuam habet proprietatem sed
1 proprietas ipsa non simpliciter accipitur. Primus enim intelletius est, sua cuiusque rei appellatiorqua non semper vintimur. Nam&obscoena vit/b mus,&sordi ia,&humilia Sunc autem humilia infra dignitatem rerum, aut Ordinis. In quo vitio cauendo non med ocriter quidam errare solent, qui omnia ruae sunt ita usu. etiamsi caustae necessitas pollulet. reformi an civi ille qui in actione Ibericas herbasse solo nequicquaintelligente. dicebat, nisi irridens hanc vanitatem Cassius seuerus. spar tum eum dicere ut ile indicasset. Nec video quar: clarus Orator duratos muria pisces uitidius esse crediderit, quam ipsum id quodv tabat.In hac autem proprietatisspecie, quae nominibus ipsis cuiusque rei utitur, nulla virtus est:atmei contrarium est vitium id quod apud uos improprium.ακυ-eον apud Graecos vocatur. quale est,
383쪽
sso M. FAs. Qv INTI L. IN sT IT EIoeutio. -- Tantumsperare dolorem . Aut quod in oratione
bellae emendatum a Cicerone annotaui, Mortem ferre. aut quali anna claudant ora quibusdam, quorum est decernere.
Moi Non tamen quicquid non ei it proprium,
protinus & improprii vitio laborabit: quia primum omnium multa sunt& Graece & Latine non denominata. Nam Ad qui iaculum emittit, iacula rid: citur: qui pilam aut sudem, appellatione priuatim sibi assignata caret: de vi lapidare quid siemanifestum est, ita glebarum te itarumque iactus non habet
nomen.Unde abusio, qua imo keηπις dicitur, ne celsaria.Tia Glatio quoque, in qua vel maximus est orationis ornatus, verba non suis rebus accommodat. Quare proprietas non
ad nomen. sed ad vim significandi reset tui: nec auditu, sed intellectu perpendenda est. Secundo modo dicitur proprium inter plura quae sunt eiusdem nominis, id, unde caetera dncta sum ovi vertex est contorta in se aqua, ve' quicquid aliud similiter vertitur. Inde propter flexum capillorum, pars est su nina capitis: &ex hoc, quod est In omnibus eminentissimvlv. Recte inquam, dixeris haec omnia vertices. pro prie tamen, unde iciuiu Mi est. Sic soleae & tutdi pisces, de
eae tera. Tertius est huic dinersus modus, cum res communis pluribus, in uno aliq uo habet nomen exim ἰum:&cas naen funebrc propo ie Naenia r & tabernaculum ducis, Augustate. Item quod commune est & aliis nomen e intellecta alicui rei peculii riter tribuitur; ut vi bem, Romam accipImus :&venales, nciuit os: & Corinthia, aera. cum sinti urbes aliae quoque, & venalia multa, & tam aurum & ar-Sentum, quam aes Corinthum. Sed ne in his qudem virtus O a totis in Dicitur. At illud iam non mediocriter probandum, quod hoc etiam laudari modo solet ut proprie dictum; id est,quo nihil inueniri possit significantius: ut Ca- ' to dixit C. C aesarem ad euertendam rempublicam sobrium Teri. 3. accessiisse: ut Virgilius deductum earmen, & Horatius aerem ειν n. r. 3ibiam, Bonnibalemque dirum. In quo modo illud quoque est a quibusdam ita ditum proprii genus ex appositis, quη epitheta dicuntur, Ut, De quo genere alio loco dicendum est. Etiam quae bene translata sunt , propria dici solent. In te im aurem quae sunt in quoque genere praecipua, , proprii locum accipiunt', ut Fabius inter plures imperatoris virtutes est ap
pellatus. Possunt videri verba quae plus significant quam e-
384쪽
ORATORIAR. LI s. v Irt. CAp. II. 3IIIo quantur, in parte ponenda perspicuitatis . intellectuine-De Perspi-oim adiuuant. Ego autem libentius empliasim retulerim ad cultate. ornatum orationis , quia. non ut intes ligatur efficit , sed ut Plus intelligatur. At obscuritas fit etiam verbis ab usu re- ε motis : visi commentarios quis pontificum.&vetustissima foederae, & exoletos scrutatua autores, idipsuria petat ex eis, i quae inde contraxerit, non intelligantur. Hinc enim aliqui Dinam eruditionis affectant, ut quaedam soli scire videantur. Fallunt etiam vel ba vel regionibus quibusdam magis Cal familiaria, vel artium propria, Atabutiuventud, & nauu Saccaria, de In malat anum. Quae vel vitanda apud iudicem ignarum significationum earum, vel interpretanda sunt: sicut in his quae homonyma dicuntur; ur, Taurus animal sit, an Vox Tau mons, an signum in coelo, au nomen hominis, an radix ar-rus τι
botis, nisi distinctum non inteli gitur. Plus tamen est obscu-νia signi
ritatis in contextu & continuatione sermonis, &plures mO- cet. di. Quis enec sit tam longus, ut eum prosequi non possit inuentio: nec traieictione tam tardus, ut in hyperbaton finis eius differatur. Quibus adhuc peior est missura verborum, qualis in illo vertu, flua pεν- Saxa voeant Itali mediM qua influctibu/, aras. hasis vox Etiam interiectione, qua ec Oratores & Historici frequenter Graea F-Vtuntur, ut medio sermone aliquem inserant sensum, impedi-gnesicans xi solet intellectus misi quod interponitur, breue est.NamVir transtres gilius illo loco quo pullum equinum describit, cum dixist et,sonemver . Nec vanos horreistrepituου,-- bi. compluribus insertis, alia figura quinto demum versu redit, AEneidia -Tum siqua suum procularma rodere, Georg.I.
Vitanda in primis ambiguitas, no Ihaec solum de cuius genere supra dictum est, quae incertum Intellectum facit, ut Chremetem audiui percussit se Demeam: sed illa quoque, quae etias Lachetς rurbare non potest senium , in idem tamen verborum vitium incidit: ut si quis dicat, visum a se hominem librum scriben-ub.7. 9.tem. Nam etiamsi librum ab homine sci ibi pateat; madeta-GAm.i men composuerat, seceratq; ambiguu, quantum in ipso fuit. Ιηρ,
Est etiam in quibus da in t aibato an turn vel borum, qui dum commanem loquendi morem reformidant, ducti specinitoris, c)rcumeuntorruit ac opimia laquacitate quae dicere volsit: ipsam deinde illam seriem cum alia simili iungentes, misce
Wiqs, vitia quam ullus spuitus durare possit, extendunt.Inhoc malum
385쪽
isi M. FAB. Qv INTI L. INsTIT. Elomtio.' malum etiam a quibusdam laboratur. neque id nouου multi vhi
' '' est,cum iam apud Titum Liuium muculam fui deprae ecptor Ealiquo qui discipulos obscurare quae dicerent, iuberet, G α-
co verbΘ utens σκon i . Vnde ilia scilicet, egregia laudatio,
Tanto meliore ne ego quidem intellexi Alii bi euitatis aemuli,necessaria quoq;orationi sub trahunt Verba,&velut satis sit scire ipsos quae dicere velint, quantuin ad alios pertineat , nihil putant. At egc octoium sermonem. dixerim, quem auditor suo ingenio non intelligit. Quidam
emutatis in peruersum dictis, de liguris idem vitium consequutut Pessima vero suntGiae olim,lioc est quςVerbis aperta - occultos sensus habent. vr, Conductus eii caecus secus viam staret: & qui suos artus morsu lacerasset, fingitia I in scholis supra secubasse. Ingeniosa haec tu forvia, ut ex ancipiti diserta credantur, perficiunt A persuasit quidem iam multos ista persuasio, ut id iam demum eleganter atque exquisite dictum
putent, quod interpretandum ut. Sed auditoribus etiam non' nullis grata sunt haec, quaecum intellexerint, acumine ode- . , Iectantur,& gaudent non quasi audiuerint, sed quasi inuene- . rint.Nobis prima sit virtus pei spicuitas propria verba, rectus ordo, non in longum dilata conclusio : mhil neque desit, neque se perfluat. Ita se mo&doctis piobabilis, &plantisma -
peritis erit. Hae e est eloqilendi obseruatio. Nam rerum pei spieuitas quo modo prael anda sit, diximus in praeceptisnarrationis. Similis autem ratio est in omnibus. Nam si neque pauciora quam oportet, neque plura, neque iii Ordinata aut indist incta dixerimus, erunt dilucida , &negligenter qu que audientibus aperta : quia idipsum in consilio est abendum, non semper tam esse acrem iudicis intentionem, ut obscv ritatem apud se ipse di cutiat, oc tenebris ora tionis infeIat quod- . dam intelligentiae suae lumen: sed multis eum frequenterco gitationibus auocari e nisi tam clara fuerint quae dicemus, ut sal Vt Sol in oculos, etiams in eam non intendatur, incurrat. Qui re non ut intelligere possit, scd ne omnino possit non in te ligere, curandum. Propter quod etiam repetimus sepe quae non satis percep de eos qui cogno-- scunt, putamus. Quae caussa viique nostra est culpa dicta ob i' 'scurius, qua caussa ad planiora & communia magis verba descendimus: cum id ipsum optime fiat , quod nos aliquando fecisse simulamus.
386쪽
Laudem ornasm M tisiuit ab eim pulchritudina dissent ara, per comparationem:quant δέ sit eiuου vu , εxCiceronia orationapyoCornelia, eiusdems alio Leorsimonii ctuariu uiaudivi. bm probat. Feflis ornaim esse aebeat, definit:uona eminatuεὰ no ad itarius aurDeaim; se anctus,forata,virilis, , Jaeiam ι avribime iunctam habens. Eun.em pro riuerso materia genere mariandum mouet, ait in genera demonstrativo in quoplenisve - βου δεννι debet, longe alium esse quam in deliberativo iud elati,aquιb- etiam'pressores castigatiorsit, non tamen excludatur. Ornatum esse insingulis veνbu, cteoniuncta, vipesicuit rem
nam quod supra dixit, in Uerbi singulusφνctari anpιν leua is
ornatasint, adprimam positionem referenuum es, ut posea toti o rauionis eo ori eadem miνtures serviant. Primum in singulis magnum esse si πνηγmia usum :quia cum plura idemsignificent, - alias homsiora,sublimiora, iucundiora. aut voeatiora sint; li-aet, qua reb M aecommodatas a erunt,eligare ' ut atrocib-υεν ba suo auditu assera dare , a rebuε humilib- jubli ιaprocula ferre. Contra ubisubmittenda erit oratio, in verbis humitibus m gnam vim repositam existimare. omnia Ciceronis, Horatiiseo, Getidij istuserib- exemplis demonstrat Verborum ex quibus ornatuwpetatur, triplicemsectionemfacit, aut enim pruria esse, uisita, aut trunslata. Propria, ornata esse, ct dignitatem eo e-- qui,si antiquasur, secum modosumantur, nec ab iliti obliteratis remρονιιμι repetantur. Ficta vero Graeu quam Latinis esse ma- coneessas: qutam nouare vivermittitur, nisi his se remediis ramuniant : Permitte mihi ut sic loquar licear ita dicere, o r. Αι verbaflectore, derivare. componere saris conradi. Tram lata, vi quib- cap. de tropi s a sim loquetur, extra contosum or aisnoprobari nonposse, nee vrasingulapersa vim habeνe tradit. Iras singulis adconiuncta transii. Goniuncti sermonis ornatum' in duo parritur e quam alaeutionem concipiamuε, ct quomodo lassorum- . In primo conflara debere: minuendumne, an augeminaum': remios dicendum, an concitate, cte. In secundo quib-νrambulonibua, figuris, cysententiis, is qua collocatione inten-rionen perficiamus. Et quia vitio sarare primast viram,antequam ad ornatum Oeius virtutes aecedat, orationiis vissa eiis com raria recenset, caeophaton, cuiuspluresspeciemaeit, rapin
ei visium contrarium, νιb- paruis excessum immoder
387쪽
- - - erologian, pisonasmon, perieuiam, cacozelon , noecono meνon , Uchematou, caeo Fmheton , eoenismon, qua omnia exemptu appositu explicat. Huenumeratu adornatumre dit, cuiu/paνribtusupra nominatu cultum qui omnia nitidiora fiscis, quot orationis ornamenta gontinentur,adiungit,inter qua.. energian quam reprasentarionem aly voeent, numerat, diesre
sam νei imaginem hNoupo aliti dictam , aliis νerumsub ocules subiectionem equis orario maxime νedditur illustris. Exempla ex Cicerone Θ Virgilio'as aprofert. laresimilitud nes quos plurimum ad res stuprandM,prater νPM qua rebιωρ bandis adhibentur quid cirea illam obseruandum, quaquem miliιudinis sit Θparabola; qua eiusdam θeetes est, ratio, quοιω
genera, docet. His brachffugian,virtutem qua res breuitεν ante oculos ponitur,atst emphosem quaptu intelligitur quam dicitur, is diuersa viriura magnam vim orationa adferantem vi etiam adiungit: aeeruatim vero dinosim, phantasian, exeuasiam, hy- , perexe asiam, energiam recenset. Psremo vim oratoν. in
augendo is minudndo, va adsequens caput transitum saeiar ,
V Enio nunc ad Oi natum: in quo sine dubio plus quam ineae telis dicendi partibus tibi indulget orator. Nam μ' mendate quidem ac dilucide dici ntium, tenue praemium est, magisque vitiis carere, quam ut aliquam magnam virtutem adeptus esse videatis. Inuentio eum imperitis saepe communis: Dispositio modicae do stritae credi potest:& quae sunt ari tes altiores, pleIunque occultantur, ut artes sint. denique omnia haec ad utilitatem causiarum solam referenda sunt. Cultu vero atque ornatu se quoque commendat ipse qui dicit, & in caeteris iudicium doctorum, in hoc vero etiam popularem laudem petit. Nec fortibus modo,sed etiam fulgentibus armis praeliatus in caussa esst Cicero Cornelii r qui non affecutus esset docendo iudicem tantum , & utiliter demumae Latine perspicueque dicendo, ut populus Romanvsadmi tationem suam non acclamatione tantum , sed etiam piactu confiteretur. sublimitas prose sto, & magnificentia, & H-tor, &autoritas expressit illum fragorem. Nec tam insolit laus esset prosecuta dicentem, si usitata & caeteris similis fuisset oratio. Atque ego illos credo qui aderant, nec sensisse quid facerent, nec sponte rudic loque plausisse:sed velut men
te captos, & quo essent in loco ignaros, erupisse in hunc vo
388쪽
ORATORIAR. LIB. VIII. CAP. III. 3ssluntatis affeEhi m. Sed ne caussae quidem parum conferti- De orna. dem hic orationis ornatus. Nam qui libenter audiunt, & tui
magis attendunt, & faciliuS credunt : plerunque ipsa de ... , --. Iectatione capiuntur, nonnunquam admiratione auferuntur. Nam oc ferrum assert oculis terroris aliquid , &fulmina ipsa noti tum nos confunderent, si vis eorum tantum.
- . non etiam i pia falgor timeretur. Recteqae Cicero his ipsis ad Brutum verbis quadsm in epistola scribi, Nemeto- quentiam quae admirationem non habet , nullam iudico Aristotcles quoque eandem petendam maxime putat. Sed his ornatus repetam enim j vii ilis, fortis , &sanctus sit enece minatam laeuitatςm, nec fuco eminentem colorem amet,sanguine & vitibus niteat. Hoc autem adeo verum QR. ut cum in hac maxime parte lint vicina virtutibus vi-
ira, etiam qui vitiis utuntur, Virtatis tamen his pomeri imponan r. Quare nemo ex corruptis dicat me inimicum esse culte dicetici ous. Noa nego hane est e virtutem, sed illis eam non tribuo. AN ego fundum cultiorem putem, in quo mihi quis ostendetit lilia & violas, & amoenos sontes surge α- es, quam ubi plena messis, aut graues fructu vit serunt a te- 'rilem platanum, tonsasque myrtos, quam maritam ulmum
ει uberes oleas praeoptauelim Habeant illa diu ires: licet quid essent, si aliud nihil haberent Nullusne ergo et iam fluctiferis adhibendus estidecor quis negat I Nam .
in ordinem certaque interualla reuigam meas arboles. Quid ' enim illo quincunce speciosius, qui , inquan cunque partem spectaueris, rectus est sed protinus in id quoque pio - 'ndςst, ut terrae succum aequaliter trahant. Surgentia in altum M. cacumina oleae, ferro coercebo : in olbem se fotmosius sun ρ' 'det, &proticius semitum ramis pluribus seret. Decentior equos, cuius aditricta sunt ilia, si idem velocior. Pulcherdi aspectu sit athleta, cuius lacertos exercitatio expreissit, idem certamini paratior. NYNQIAM vera species ab utilitate
..diuiditur. Sed hoe quidem discernere modici iudicii citi Pud obseruatione dignius, quod hic ipse honestus ornaris . l. pro materiae genere debet esse variatus. Atque via prima diuisione oldiar, noti idem demonstrativis, &deliberativis,& iudicialibus caussis conueniet Nanque illud genus
ostentationi compositum , solam perit audientium volu ptatem: ideoque omnes dicendi artes aperit, ornatum quis ' orationis exponit: ut qui non insidietur, nec ad victoriam,
389쪽
Elocutio. sed ad solum finem laudis & gloriae tendat. Mare quisquia
T erit sententiis populare, verbis nitidum, figuris iucundunt, . translationibus magnificum, compositione laboratum, velut institor quidam eloquentiae, intuendum, dc pene pertractandum dabit Nam euentus ad ipsum non ad caussam refertur. At ubi res agitur, & vera dimicatio est, ultimus fit lamae locus. Propterea non debet quisquam, ubi maxima rerum momenta versantur, de verbis esse soli citus. Nςque hoc eo pertinet, ut in his nullus sit ornatus, sed uti pressior&seuerior, eo minus confessus, pIaecipue ad materiam accommω- datus. Nam & suadendo sublimius aliquid senatus, concita rius populus, &in iudiciis pullicae capitalesque caussae pomscunt accuratius dicendi genus At priuatum consilium, caus- fasque paucoium, ut frequenter accidit, calculorum, purusserino,&dissimilis curae magis decuerit. An non pudeat cer- . tam creditam pecuniam periodis postulate alit circa stillicidia assi ei 3 aut in mancipii redhibitione sudare Sed ad propositum. Et quoniam orationis tam ornatus quam perspicui. tas aut in singulis verbis est, aut in pluribus positus: quid se-' parata, quid coniuncta exigant, consideremus. quanquam rectissime traditum eli, perspicuitatem propitis, ornatum translatis verbi Smagis egere. Sciamus inornatum esse, quod sit improprium. Sed cum idem frequentissime plura significent, quod vocatur, iam sunt aliis alia hone iii ora, sublimiora, nitidiora, iucundiora, vocatiora. Nam ut syllabae e literis melius ibo antibus clariores sunt, ita verisba e syllabis magis vocalia e &quo plus quaeque spiritus habet, auditu pulchrior. Et quod facit syllabarum, idem ver- . borum quoque inter se copulatio, ut aliud alii iunctum melius sonet. Diuersus est tamen usus. Nam IebuS at Iocibus verba etiam ipso auditu aspera magis conueniunt. In Vnseuersum quidem , optima simplicium creduntur , quae aut maxime exclamant, aut sono sunt iucundissima. Et onesti quidem turpibus potiora semper , nec sordidis unquam in oratione erudita locus. Clara illa atque sublimia plerunque materiae modo cernenda sunt. Ouod enim alibi magnificum, tumidum alibi. E t quae humilia circa res magnas, apta cir ca minores videntur. Et sicut in oratione nitida notabile humilius vel bum, & velut macula : ita a sermone tenui sub
f vmς nitiduinque discordat, fitque conuptum , quia inpia
390쪽
ORA ORIAR. LIB. VIII. CAP. III. 3sIno tumet. Quaedaὰ non tam ratione quam sensu iudican-De orna. int rut illud, . tu. . Casa iungebantfaedera rea fecit elegans,fimo nominis: qaoA si fuisset porco, vile erat. in quibusdam ratio manifesta AE neid. g.
est.Risimus, & merito, nuper poetam qui dixerat, Pratextam incisa mures rosere Cmmilli, At Virgilii miramur illud, ---Sape exigusurnus. Nam epitheton exiguus, aptum proprium effecit ne plus expectaremus, oc casus singularis magis decuit, & clausula ipsa unius syllabae non usitata, addit gratiam. Imitatus est itaque trunque Horatius, Nasscetur riviculus mus. Inane. Nec augenda semper oratio, sed submittenda nonnunquaest. Vim rebus aliquando&ipsa verbosum humilitas assert. ., Aci cum dicit in Pisonem Cicero, Curn tibi tota co natio in sarraco aduehatur , incidisse videtur in sordidum nomen, risi eo contemptum hominisque destruictum volebat. auxisse E talibi, Caput opponis cum eo coni scans Unde interim gra-
ti i diotis ioei: qualis est ille apud M.Tulliu m, Pusio qui cum, misi. .
maiore sorore cubitabat. Er, Cn. Flauius, qui cornicum Ios confixit. Et pro Milone illud Heus ubiRuscioi'&, Erutius o. Antoniaster Id tamen in declamationibus est notabilius, lau-p binis darique me puelo solebae. Da patri panem. & in eodem, no, autora caciem pascis. Res quidem praecipue in scholis anceps, sed De quenter caussa risus,nunc utique , cum haec exercitatio procul a veritate seiuncta, laboret incredi bili verborum fastidio, ac sibi magnam p item sermonis abseiderit. Cum sint autem verba prop ria, ficta, translata: propriis dignitatem dat ant; - , quitas. na nque&sanctiorem & magis admirabilem iaciunt orationeni, quibus non quiliber fuerat usurus e eoque orna
mento acextimi iudicii P. 6gilius unice est usus. Olli enim, de quianam, re mis, & pone, pellucent & aspergunt illam, squae etiam in picturis est gratissima, vetustatis inimitabilem,
arti autoritatem Sed utendum modo, nec ex ultimis tenebris repetenda S iti s est vetus, Quaeso, quid necesse est dicere: Op- ipido, quo sunt usi paululum tempore nostro superiores, vereor ut iam non ferat quisquam : certeAntigerio,cuius eadem significatio est, nemo nisi ambitiosus utetur. Hrumnas quid opos estὶ tanquam parum sit si dicatur labor.Horridum, reor. C .2. a Lxolerabile, autumo : tragicum, prolem δucendam: uniuer- Cic . 3.