장음표시 사용
871쪽
' Pro paupere contra diuitem: .
EN rto, iuditus, plurimum detrahi calamitatibiis meis miserationis , quod ad vos do. tulisse videor nimium sollem dolorem e Mitistissimae orbitatis inde quoque accessisse nouitarem, quis d quum aduersus me tam grauia 3t crnelia deposcam, patior inuidiam hoinis exigentis aliena tormenta. 'Non possum tamen velia' ibis approbare quid passar, quod mihi non est relicta miseri tris inurmitas. Pereussorem filii mei vidi, 3e miserior futus a si nescite quis oecidisset.Pateor igitur,iudices, ipse mirotide ad hoc probationis genus repente confugerim. Venera aquam nunciaturus indubia,manifesta nec alium expectatam publicaram suspicionu de filii mi i morte consensum, arei si pereus tem videretis omnes. Hie, hic ut torquereraecii. Postquam satis ron videbantur explicare verba quod eram, eonfugi ad fidem doloris. Quid faciam, si temerita. ἰ quoque n6stras conscientia reorum non potest pari In leximiseratione factum, quivi torquerer exegeram, ex quor diues non putat aliud in quaestione dicturum. N q; ego,iices: quenquam vestrum dubitare crediderim, ex qua co-entia, qua trepidatione descendat, ut quis torqueti nolit micum. Quos nunc putatis cruciatus diuitem pati,quem lorem, quia hoc mihi negatr quam vellet ideo tantum fi-m meum non occidisse, ut mihi posset indulgere tormen-An hoc creditis, iudices, druitem sacere legum libertatis e respectu. M reum pro exemplo esse solici tun Ille ve- nunc laceratur, & sic magis nostro dolore fruitur. ope
ire clymen inimico negare tormenta . cum feceris Vive
s i u ri14llud igitur a vobis, iudiees.' felicissimus
DI Ummortal um peto , ne cum inaudita , in eredibiliatis sim, misereti velitis corporis mei e crudelius εc in- mi QS est quam torqueri, non impetrare tormenta. Est ex rum mi brum & ista nouitas , quod necesse habe- ea mihi ratione succurrere , qua odissetis alium . nec astriam est: homine infelicius, pro quo tormenta sunt. dicitiorem 1 me filii mei visum esse contendo. Facinus: OC vos non deprehendere, si menda elum est. Facinusio et non probate , s verum est. Quod ad me quidem,
CeS, pertinet, orbitatis ineae tepeto praesentiam, &n a tuam rursus aute oculos meos cogitationes repo
872쪽
M. FAB. Qv INTILIAN thunt: Iam mihi videor & in tormentis esse confessus Filiuiddiees, habui sicut erecti ac seblimis animi, ita qui non distos haberet inimicos & quem nemo adhuc nisi caussa tan . tum mei doloris occideret.Oparentum misera c5 ditio,quam nouis inusitatisque patemus insidiis I Nos exasperamus, noso Tondimus, inimici tamen liberos noltros oderunta mishoc unquam, iudices, simulatum tinmisset ingenium, ut eodem aliquis excogitaret animo & quod parcit, &quod occidit Reliqua, iudices, non debe aisi in quaestione narrare. Felices illos in mei comparatione patres, qui periisses ros
suos nunciis credunt Ego sum inaudita malorum nocitate perculsus, cuius unicus ideo tantum occisus est, Vt vieticae. Reuei te bamur nocte pariter, sicut omnia nos vitae ministes iungebant:& homines quibus non seruos praestabat forte custodes, tuebamur pauperem mutuλpietate comitatum, ia-
uicem sustinentes, inuicem innixi, nec nisi magna perculsoris diligentia separandi: cum diues medio noctis horrore mi cto mucrone prosilit,&stupentibus attonitisque miseris coci fodi tillum fortiorem illum, qui fortassis aliquid timeamo:- te fecisset. Confiteor, iudices, nihil tunc oculorum meorum diligentia, nihil egit cura miseri patris. Percusser voluit
agnosci. Vos nunc ciues, vos omnes humani generis affectus, miserrimus interrogo pater. Suadere quid faciam. Hunc cquem videtis circa me sanguinem de filii mei vulneribus accepi. His manibus labentis unici membra sustinui. 'in oculis meis adhuc vultus illius morientis haerent, auribus verba super cadau habita inimici exultantis. Fidem tormentorum,
quousque percussoris filii mei conscius ero Aperite pectus istud, & totum de visceribus meis lationis egerites rerum. Vidi, & mihi non creditur. Vidi, ita possim & ici to emis iadem dicere. Aut si compono, si fingo, utar, lacerer, t nota, probem. Si videtur, torquendus sum. iudices, ut hoc destia dicere. Nec me, iudices, fallit quantam molem accusati nis etiam in manifesta veritate susceperim. Diuitem detuli reum pauper inimicus, occisi pater: &postulo vi mihi cu- datur testimonium in mea orbitare dicenti. Itaque non de precor quo hiiuus mihi velitis i rasci donec probem. torquete
aquam mentientem. Lo,inquitlibet umhominem torqveri vetat.Per sidem, iudices, quis non hoc eum respondete credat, cuius tormenta poscantur.' Nemini, iud: ces, credo dubium, legem quartorqueti liberum lisminem vetat, &hoc
873쪽
,spexisse tantum ne quis torqueretur inuitas: &ima, quaeia seruilium corporum conditione secernunt, patientiae tum succurrisse, nolentium. Omnium beneficiorum istaura est,ut non sit necessitas,sed potestas. Quicquitin ho- te alicuius inuenxum est, desinet priuilegium vocari posse, γgas. Cuncta,sividetur, iura percurrite musquam adeo pro, is solicita lexest,ut quod praestat,extorqueat. D edit cae-alionis actionem, non manus recusantis impellit. Iniurialis agere permisit: sed non cogit inuitos. Adeo pene leuius itionem perire, quam poteitatem. G enus seruitutis est sta libertas,&eadem iniquitas, quicquid de inuito homi-icias. Vis scite quid lex ista prospexerit Non exigo ut tuearis. Quam multa dii deaeque non minus sunt iustam lex exigit, quarundam inuidia rerum, ut vinci se ma-tudo patiatur &quicquid accidisse mireris, tantundemetit in ultione nouitatis. Filius in conspectu patris occisus torquete securi. nihil iniquius fieri potest. noscant periones,si facinus istud omnium illici intum rerum consum inuidiam. Et vade tormentis salua iustitia est, plus est de quaeritur, quam quomodo quaerendu m eae Nullum de inimiςum videri genus probationis esse quod solum est. uicquid potuit prodesse severitati, nunquam nocuit ex lo. S ussicit libertatis reuerentiae, quod torquetis inuiti ,
d contra me non alius inuenit. Liberum torqueri nodi
Hoe est, iudices, propter quod filium meum diues
immenon timuit o idere. Filium igitur meum incontumeo occisum esse eontendo. Gid dicis 3 Ita non e-on ra proclamationis huius fidem, si nunc agere possem tum modestumque miserum V ulala, eum hoc viderim, 1m testimonium dicam3 Mirum hercle, si scindo vestes a corpus, ignes lagella deposcot Insaniat necesse est pa.
tum solus cooktat. Fallitur, iudices, quisquis hoc quod
alo, conteinpetum, quisquis audaciam vocat. Filius v-xagitat, ια inter tormenta fugio dolorem. Si menti.
est velle torqueri, inuenire quid facere debeat qui v dicitia&non probat. ' Mentiris inquit. Bene quod &tas.noa eius mihi sine Paestione credendum. Et quas p si mendaciomeo eausias Saes assignas Igaoro percusso Deinde potissimum de quo quererer elegi. An scio. μltatibus nostris oceasionem olbitatis itidageo ' Deci.
non po siqnuassastum est. Illius metus, sum pari
874쪽
ter rediremus, occisus est. An dignoscere parcustarem nocte nou pC tui, cum percussoI potuerit eligere, fugere Quid ais Iuvenem ut eura, alius occidit, & tu mihi solatium ultionii impi . Γ e accuso scilicet, ut interim nescio quis ille effugiat, euadat. Quod tu mihi genu S furoris assignas, ut maximiice. lerisv Izio pereat fals accusationis incerto Homo qui inevidisse et utendo cum occideres filium meumia nisi de te vindicor, non reliqui mei ut hoc de aliis probarem. O te extra omnes humanorum pectorum affectus inimice sepositum, nunc qui me putas posse mentiriὶ Perdidi infelix illum chariorem pauperibus a ectum. Succurrere mihi putas quodaIiquando dissedimusὶ Falleris, deciperis. Hominis cuius occisus est filius, unus inimicus est. Sane possit aliqu fhiae dolori, di invitationem mend icio perferre verborum, insequeri volo. Nihil est tanti nisi verum. Videlicetinterivesae flagella fusticit mihi, si dixero, hic est inimicus animae, qui nobis subiti de maledixit et hic ille contumeliosus, tile impotens. Ego nescio an mihi possit in quaestione sum cetequod vidi, &quod inimicus me contendit ideo velle torqueri.Tormenta postulo. En ad quod confugiat homo qui se se at posse mentiri N ulla est ratio quaestionum relicta mortalibus, si adiuuant contra Ieritatem, de sublata est de rebushu manis necessitatis huius utilitas, si iam tuetur ultro, ex plicat. que fingentibus. Hucusque durant altis ingenia mortalium:& lieri si taliqliis secreti firmitate compositus, hominem tamen ultra non sequitur animus. Non vacat asserere quae finxeris, tunc cum vix prodest & vetum fateri. Et nemo non contra id torquetur, quod dixit ante tol menta. Non re. fert, cuius ad equuleum nominis persuasionem quas mentii astitas caussas. In quaestionibus tantum corpora tumus, Mnemo non contra aliquem torquetur affectum. E xig- quaestionem, an recusem Quid interest tormentis breui futurus similis homini qui fateatur inuitus Nouum iudices, inaudi tum que rebus humanis apetitur exemplum ὶ Nemo utiquata ideo torqueri non debuit, quia mentiretur.Sed si fas est,ivdices dubitare de fide quaestionum, alius debet esse suspectus, ille scilicet in quo seruilium pectorum recessus, in quo verni Ies excutiuntur artus. Quoties terrori est rixa cum membris, tum cruciatus agnoscit alii duis suppliciis durata patientia, Behomini non est noua res dolor cωrporis appliciti, quod scissa laceraque veste primum ferre non potest pudorem , quod
875쪽
Pκα PAvPxo DEc LA. Vi I. scit ad flagellorum vices membra componere , nec ulloibera frangit occursu. Non tu quam sumas quos leges su-ruacuum puta lere torqueta. Vnde nobisi oderat to ecretum tormentis libero homini opias citi patietura , ut verum di-t. Sed, inquiti deo torqueri non debes, quia exigis ut toI-iearis. Aliud lunt inimice tormenta, aliud velle tot queri. lices illds qui recusne voluerunt. Meretur clementiam Miorem quisquis ad illa tremens exanimisque pei ducitur,
em vix a genibus tortor abducit , cui iam scissas quoque fici lepouis eripere vestes. Ego quem admodum vultis recer, qui videos prouocasse toriorem 3Ille, ille sine ulla seratione laeeratur, cui ad singulos ictus dicitur, Ipse vo- 'iti, quem non decet rogue , qui creditur fiagare pro mationes, simulare gemitus et dequo primum videntuti dicanda tormenta. Non inuen o, iudices, quid speraressit qui mentitur, & exigit quaestionem. Homini qui vult
queri, diu non creditur, nec verum dice citi. Nec est, iu-
es, quod putetis adeo tristissimam qrbitatem omnes h inorum pectorum rapuisse sensis, ut non intelligam petereqQod diues possit euadere, & pene magis pro percussore queri. Sed quid me facere vultis 3 Non debeo videri possentiri, homo, qui cum filius meus occidere tui intersui. Ve-ti tantum praesto patientiam, exigo quaestionem , in quad dicturus sim nescio : quid debeam dicere vidi, scio. VA-
post hoe argumentis, suspicionibus agam Breuioi a tor nta sunt. Non inuenio, iudices, cur renuat tantopere di quaestionem , postquam superstant adhuc in cella ac du- f. Facinus est tamen me non torqueri, si mihi torto utique sendum est. Quousque nie crudelissime mortalium metus litatio cie deludis Ego magis qui postulo tormenta, timeo qui nihil nee te potui eum viderim. suspectat ibi est no- patientia. Vides enim, hortatur nos contra dolorem pri- robur aetatis, solidum plenumque corpus. Quam faeilis,m expeditares est torqueri miserunisAsseroa aquaestione pIan elibus membra liuentia. intum animae, qua u- ti languinis orbitastraxit Quanto imbecilliora sunt haec tidianis lamentationibus everberata vitalia Quicquam, fingere potest hic pallor, haec macies, &iam torto fimii firmitas 3 Adilae quod nihil minus in quaestione diu posiicere si mentiaris, quam quod oculis scias : dc breuissin conscisionis est socius dixisse, quod videris. Felices, F i diues,
876쪽
diues,quos tortor interrotar,qui non habent in sua potestate , credentes. Impatientissima res est, posse cum velis desinentorqueri. Qi Lin potius,inquit,probasὶ Fiduciam hominis.qci scias hoc me vidisse solum . sine dubio diues m Hlta te poteran Nimienta conuincere, si deferret alius: & eras mantia.
stissimus reus, si mihi percussor quaerendus esset. Quis enim credibilior in caede pauperis, quam diues inimicusfAnt de quo facilius constare posset scelere, quod caussam non M. bet nisi de sola ultione Non inuenit multa verba, vidisse. Nec mihi debet perire probatio ista, quia poteras & accusari. Exigit probationes , cum facinus sic disposuerit . nepossit probari .Quem mihi nox testem, quos praestare potuit oculos nuda semper&incomitata paupertas Tibi seruus a conscientia sceleris summouendus fuit, & ista ratione quis interes.set i quem putares posse torqueri Et totum facinus in has ingustias redegisti, ut illum soli scirent, qui faciebant e &cui non crederetur. Nunquid dubitaretis quaerere si alius stiret Meseelusὶ Facinus est ideo filii mei perire vindictam, quia patet vidi. Ego vero' lydices, &ex hoc quod recusat diues
quaestionem, partem probationis impleuit. Accusatoris to menta nunquam timebit reus, nisi de quo credi potest &ante tormenta. Cur,inquit,s mihi caussae sceleris simuItates nostri erant, non te potius oceidissem y Vere crudelis, ego te hoe maxime argumento percussorem probo, quod mihi pepercisti. Tuum fuit hoc inimice commentum, occiso filio se uare patrem. Parcendi tamen mihi vel haec fuit ratio, quod defendi non poteras, si duo perissemus, Audire mehercle mi ..hi videor illas cogitationes , illa scelerum secreta constiar id mihi cum vulneribus , quid cum cruore consumptae&iam pene abeuntis animae' occidatur potius ille iam iuuenis, iam inimicus, de sene vindicabitis me patri oculimS-rer quod me nolueris occidere Queri mehercule re puto, quod in senectute magni doloris vita breuis est. Pepercsti mihi, quomodo excogitant artes detinere supplicia, &delereuntibus magis saeuitia eruitur dolore suspenso. Agnosco noctis illius clementiam inimice, quod me torqueri non vis, ex hoc euenit, quod neque occidisti.Tentat, iudices, essicere diues,ut incredibile videatur quod occisum ab eo contendo filium. Dicturum nunc putatis magis interesse securitatis.
ut quis facinus sibi tantummodo credat, & i d tutius esse inimico patre quam conscio. Plus est quod affrmo, Fibum in
877쪽
PRo P ΑvPERE DE OLA. VII. trnspectu patris occidete, sic operae precium est, si illud ipse
tias. Perdit plurimam de sceleribus voluptatem, qui mant,&minus gratiae rebus ex nuncio venit. Occidet alius rubenu, sed vulneribus illis non fruentur oculi : sed plus: ut singultibus abeuntis animae, ut eruore satieris, ut colla-am palpitantemque videas, ut me vidente. Conuenit,tu- aes, quod ipse diues hoc fecit, & quod ego vidi: ratio fariniae est, ut aliquis coram me occidatur, propter quem oc- litur. Fidem vestram, iudices, ne me ideo non putetis lisse, qu a nihil seci. Seruulorum iste libertorumque drest, oeciso homine statim scire quid facias, exclamare, currere, fidem deorum hominumque testari, postea cumrymis venire. vultis percussorem inuadam Vultis fantem sequar' Interim deficientem' quis excipiet ἐν euis irientis imponet infirmitas Scis profecto percu risci ς ordinare, disponere. filium occidere coram patre secrenest. Miseremini, iudices,igitur,ut hinc quoque velitis aenare diuitis conscientiam, quod contentus ere, ne desce-z quaeratur. non habet fiduciam hominis, qui me sciat m Z dc quod non minus debetis attendere. quam si fateretur, a putat sibi saluum, ut iterum neget.Dimmutes licet, non innocentiae metus, eum rementur aliena tormenta. Quid diues Orbitatem meam in tale genus usumque conuer, si paterni doloris autoritas facinus impingit alienum inde non ipse affers equuleos, non ipse disponis ignes. Di. es mehercle te velle torqueri rego scindo vestes, ruinire .cis. ego ad flagella nudo corpus, te facit pallor exanimem. equuleos ego posco flammas, tu non habes in meo do: patientiam .Rogo quid aliud faceret qui ei disset rQAidicum miser Gratiam eonfessionis ante tormenta con
ipm Seio quanto eradibilius fuisset, si hoe statim inter fla a dixissem&multum de autoritate primae proclamatio- amisi. Non est tamen quod superuacua putetis esse tor Ita, quanquam dixerim quicquid sciebam. Habeo adhucllo multa referre secreto , quae argumenta iaciet dolor. n refert an me vidisse dixetim, tormentis hoc trobaturus debuisse mihi eredi ante tormenta. O quantopere nunc aice torqueris, quod te coram iudicibus interrogo, quod . non potesanisi fateri. Sed si bene gaudii tui perspi-sςcretum, non putas te negare quia vidi. Arrogantis. et percussorum euasisse te putabas , . quod illuc duo tan-F i tum
878쪽
1ς 'M. FAg. INTILIANI tum sciebamus' Meis,meis hoc ignibus nega, dedum mepti singulos artus torror in terr gat, perfer saltenta non cre dendi patientiam, cum ego me vidisse proclamem, tu nulli afferas innocentiae probationem. Non potest alite bsolui, quam ut illud ego negem. Nec tamen, iudices, putetis solo me calamitatum ambitu petere quaestionem , dabo propter Quod torqueatis irati. Filium meum illum singulis vobis uniuersitque lauciandum, iuxta quem felix, iuxta quem atroganseram, occidit Mea nimia libertas. ita ego tenori equuleo efferam, non supel arden es eximam flammas 3 Nunc me vindicas, nunc tueris Modo, modo coram me filium meum
diues occidit fidueia tui. Concurrite omnes liberi, omnes parentes, urite, laeerate hos primum patris Oculos , distrahite has manουs quae nihil pro pereunte fecerunt: hoc coryds, haec membra, quae de complexu latronis vulnera nulla retuis Ierunt. Sive hoc poenam , siue vultis esse clementiam , debeo tam miser esse dum probo, quam cum viderem. Mis rum me, si fas est in quaestione mentiri. Sitie dubio diues hoc captauit recusando quςstionem, ne crederetar. Sed dura parumper anime, vidisti. Nunc infelix ad nos miseros pietas redi: quod fieri in ipsa orbitate non potuit, M vires quas improuisus abstulit dolor, pro liq restituet. Cum sam svrentur nuda vitalia, nox illa oecurrat: cum membra fidie uix sagella laxaverint, rursus ante oculos sit morientis vinci vultus, haereant verba percussoris, mandata pereuntis . . Filium spectasse morientem, longa praesentia est. Nescis infelix se nee us quanta tibi opus sit veritatis contentione, ut paeniteat diuitem quod non duos occidit. Iam nunc tam en visis, iudices, infirmitatem meam allego, commendo. Si meser fidiculae flagella mutauerint, ego tamen vidi. Si vocem equuleis ignibx sque peididero, ero tamen vidi. Si rotus undique Zo lor pariter admotus occia erit,ego tame vidi. Alioquinisi hoc animo meo, nisi licuerit oeulis, morerer hoc dolore, cyputo me posse torqueri.
879쪽
Gemini quib-eror pater semater, agrotaret Uerunt, Con-lii mediet dixerunt eundem esse languorem. Despera mibin νeKsupromisit unu e aberum sanaturum, si alteritis vitalia in - xisset. Permittata patre execuit infantem, o si talia inspexit.
ιβ πηο, accusatur pater ab uxore mala tractation M.
VA rivis, iudices, plurimum infelicissimae matris aduersis miselationis abstulerit, quod ex duobus liberis pari desperatione languεti stbus alter euasit, &plerisque maximum d pi' . rem prima fronte tractantibus videatur aviditas gaudiorum , ut modo ad totius orbitatis adlapatientiam iam noti sit unius sala te contenta : nota .ssumus tamen affectibus vel tris non hanc primam tristibnae calamitatis allegare mensuram, quae ex ipsa quoques ' ii sui conditione descendit Minus misera qMreretur de ri to, si sanari nee ille potuisset, pro quo est frater occisus. unc infelix par non est dolori, nunc non inuenit ulla sol - ν , ex quo sibi videtur filium perdidisse victurum. Superim cientiam tristissimae orbitatis 1ncrescit; quod intelligit illa in sine sanitate fuisse languorem: nec persuaderi miserae po
l perituro laboras te fato. in quo inuentum est quod ii 'aret
um. Captet licet crudelissimus senex patricidii immanitat ε tu maiore protegere, non inuenio unde colligi possit utru- lenisse moriturum. Ex duobus agris non periit, nisi qui 'cisus est. Ante omnia igitur illud a vobis infelicissima ma- Etat, ne maximi sceleri s ideo decrescat inuidia, quia patii et ur Screus ex orbitate tantundem. Non perd di inlium
isquis occidis Explicat ε dolore patetem, quod sibi 'idetur .
zisse rem maximaen, &in locum itidenis amissi substituit de nitate solati u. Alia est, alia conditio matris, quae medicon edidit, apud quam saeuissuriae condirron: sim manitas fidem n potuit impetrare tentandi. Pro utroque timuir,pro viro e sperauit. Facinus est eum maioris pietatis videri, qui de orte filii putauit iterius vel ce: ta salute transigere, Fic debe . odi me partem, tanqua duos occiderit, cuius non intella Iter occimetur. Sst tamen, Ianistissimi iudices, quod de cruuelissimo parricida queti possit non sola mare r. Adiecit huma scalamitatibus ipsam sanitatem,& morboIum languori S F Violen in
880쪽
rs M. FAB. Qv INTILIANI violentiam medicinae concessit. Filium Oeeidiis si ipsi ere
iislsortasse moriturum& hominem cuius charitas debuerat ipsa desperatione crevisse,in hoc totum impendit, ut tantundem superesset incerti. Non exonerat,iudices, immanitatem Iaeuissimi patris. quod hac ratione eredidit de languente filiorem inauditam,rem facere crudelem. Unam rationem ha het, si apste sanetur. O tristior indigniorque semper menstra calamitatum magna felicitas. Hunccine fecit exitum illa modo ciuitate tota conspicua mater ille indiscretus ab utroque latere comitatus ille gaudentium dulcis error oculorum Quid mihi mortem manetatis unius ' Perdidit misera geminos. Passi sunt enim languorem miserrimi inuetis.
sine dubio pariter unaque, non fraternitate, non animae comporumque consortio , sed conditione fragilitatis humata, qua sic extranei quoque duo languere potuissent. Non de-
sauerim morbum terrIbilem: grauem, Sc parentibus utique metuendum : de cuius tamen a/huc , ut parcissime dixerim, Temedio quereretur. Quid refert an medici consenserint utrunque periturum, cum eundem dixerint esse languorem
Manifestum est de duobus non dixisse verum, quos de altero
conitat esse mentitos. Iam tamen, iudices, de tam perdita pronuntiatione no querimur,qirod aegros quos sibi videbantur explicare non posse, patentibus crediderunt. Innocentior es simplicitas, desperare, si remedia non noueris: α hanc agnorantiae malo probitatem . ut languorem quem nescias.
eantum neges posse sanaria Maximi tamen virorum, Ec quis laus artis sitae soluendo non sit humanitas , si sciebant hoc tenus curationis , & illud non indieare vol erunt. Vultis de allos mentitos breuiter probem: Desperauerunt de I UOre, cuius remedium tu patri creditis alius inuenir. Sive enim, Iudices, vanissimus nescientium vidit ha patris in periculo liberorum rigidam nimiamque patientiam , & hominem ia aliorum languore solicitum de remedio generis humani : taue captauit ex hoc vultu quandam artis mutationem imitatari, quando sanare non poterat, & ignorantiae pudorem tegere magno tentauit incerto e siue ad aliud videretur dixi equam reliqui: verba desperationis incredibili vanitate varia-uH,magnaque miseros parentes ambage suspendens, tutissima putauit promittere , quod deberet nema experiri. a auas quidem se dixit ignorare morborum . sed salutem Ipopondit unius, si licuis et alterum occidereilacerare , pero spicere.