장음표시 사용
921쪽
bus nostris tantundem me daciis licet: nec ullus innocens hucusque felix est, ut diligentiae fingentium parsit. Quenquam
ne mortalium in re quam fi a Xerit, quam composuerit, mue
nire aliquid quod potest probationem vocare, & facinuS ex- , plicare facilitate verborum 8 Magis oderis mendaeium, cum simile vero est. Qumies manifestum est aliquem petisse sine eaussa calumnia citibus irasci debeas , ut postis illis ignoscere qui crediderunt. Adlicite huic execrationi, quod calumniatus est in bello, quod de proditione. quod de duce, quod haec
omnia fecit inimi eus. Non est quod se publico tueatur errOre . nec in exeusationem ametat tanquam crediderit'& ipse fingentibus. Nemo sic decipitur , ut inimico suo mentiatur. Rumor, inquit, fuit te prinlidisse. Bene admones. Hune primum ealumniae tuae obiiciorum orem. Qu s enim, iudi- .ces,nesciat hanc famae esse naturam, ut si primo unius homi lnis audacia r De nulla re locutus est continuo populus, nec . quicquam adeo subito statimque notum est, v t in illo rariter, Omnium sermo consentiat. Quana non pollit mouere civi
tatem , quem non replere populum, siquid onmibus nobis
narres, in nullo non coetu loquaris, &dere quam tum maxime fingas, iam dicas esse rumoremi'Quhirta tibi deinde mentiendi materia de periculorum nothiotum occasione fuccul
rit ρ Nihil est tam capax malignitatum sermonemque quam bellum. Quid interest unde lumpserit rumor ortum Z Lod
negari non potest, tu concionaris, accusas, tu crimen deta Ou- laracis. In rumore, cuius probationes, cuius argumenta nota
habes, calumniae genus est primum credere. Sed, inquit, mo- xi debeo, quia lex qua te accusaui, hoc proditorem pati iuber. Poteram quidem breuiter tὀsPocidere, legem quae calumniatorem idem pati iubet , eius poenam exigere quod fecisset, non quod facere voluisset: Fingamus tamen non hoc paupe- irem captasse quodaecidit', cui debet imputari exitus qui de calumniae tuaestuarit errete vultis scire, iudices, aliud quaesitum, quam quod lex quae mori Iubet Accusauit me eo tempore quo non poteriundamnatus occidi: Dic nunc, non ego effeci ut occiderentur liberi tui,&audesciuitatisi Ilud voeare saetatis r non tamen vilis efficies artibus, ut non potius mise- rear reipublicae meae: non minus de illa facinus est passa, quam νater. Coactaeit libetos Imperatoris vincentis oeciderς. Fallitur,iudices, quisquis ullum facinus iniebus humanis. p
922쪽
r3o M. FAB. in INTIL IANicit:& quodcunq; facit populus, secundum quod exasperatur irascitur. Sic corpora nostra motu nisi de menteno sumunt,de ociosa sunt membra donee illis animus utatur. Nihil est facialius, quam in quemlibet affectu movere populum Nulli, cum Coimus,sua cogitatio, sua mens,aut ulla ratio praesto est, nec habet vlla turba prudelia at singulorum, siue quod minus publicos capimus effectus, siue negligentior est, qui l e non putat solum debere rationem, & multi fiducia facimus omni vi Quam non possit rempublicam tui bare, confundere, si qu:s repente proclamet, Prodidit vos imperator vester,addixit,& nunc ille liberos habet Si mehercle post hanc inimice vocem templa monstrasses , sacrilagum con Unuo flagiasset incendium,si conuelli simulacra voluisses , fecisset cmane de numinibus suis facinus audacia. Vis scire tuum esse quic quid ciuitas fecit G lori aieci' illo, si prodidissem. Non est, iudices.quod vos a grauitate iustitiae dolor ultion s abducat, quod mortem suam inimicus osteri.Non petit illud,ni si quisquis ipse non debet occidi. seposita igitur paulisper lege
mei doloris,' hoc tantum ab affetibus vestris omnium mistia talium nomine peto , ne cui nocenti poenae praestetur arbitrium.Infinitam iudices, sceleribus aperitis audaciam , si poe nam licet eligere condent nato:nec iam ullam mortaliu inno centiam trepidatione contineas, si patitur de piehensus qui Dque quod isse maluit Leuat omnes cruciat . Omne dolorem, praeparata mentem composuisse patientia. Fallitur quisquis humana tormanta sola nominii atrocitate metitur: nulla poena est, nisi inuito Non habemus vllum nisi ab impatientia dolorem. & ut aliquid crudele, saeuum sit, metus facit. Supplici si quisquam vocat,ad quod prosilitur' quod exposcitur P. quod circa is non habet moras Illo per fidem illo trahite damnatos,quo non sequantur. Tunc est poena cum periturus trepidat, haeret, eum vestringit supremo viticula conatu. volo perituri prius videre pallorem , audire gentitus: volo ci Icun ipiciat, volo queratur Fidem vestram, Iudices, ne nocenti hullsupplicii sui contingat electio. Minus iniquum est ut euadataocens poenam, quam ut contemnat. Mortem vero damnatis quisquis praestat, indulget, nec sciat alia beneficia poena rum. Fallitur quisquis iliam velut omnium suppliciorum summam putat Occidi non est poena, sed exitus. Neque enim habet impatientiam aut dolorem , quod postis a picere quasi Eitum. Ouod si liberos resinauas.imo si serues, quam tr'1π
923쪽
plus est, plenusque laetitiae ' Luerifacit mortis atrocitatem iisquis laudatus occiditur. Me, inquit,occidirc. Non habetheio , inimice, non habet quisquis hoc te velle miratur. Sae-2,crudelis, egra tabi permittam mori Q At quid iam mihi me Mas optem y Vides quantum se deis nefas Idem pro liberisi eis ossi Tre non potui. Tu vero paruulos tuos leae, Vtiato potius moriantur amplexu. Tu nunc quoque non euades,on effugies. QE cunque reduxerit Orbitas,sequar: effanam, si quod parauerisve cientim, subtraham omne ferrum,icidam quoscunquestri Axeris , nexus, ab omni reuocabo
aecipitio. Etiam occisis libecs tuis non idem paveris ani-1ice,nisi vixetis. Nec vereor, iudices, cie putetis utriusque ostram orbitatem simili esse ratione tractandam, Admo ebutitor ecce contra laclymas meas liberi , quosn o no-zer. Padris innocentis occisitauniparuula, quos nunccirca em a ferretis, circa quos se celebraret vestra laetitia. Facinus: it, iudices, minorem esse transactarum retortium miserationem. Non inuenioque maditodum liberis prodesse debeat dium patris. Perierunt etiam illi quotum nec patet deberat occidi. Me miserum, quod sic quoque multa habiturus 'es, quibus ego qui vindicabor inuideam. Usculaberis ante 'erituros alloqueris, acci pressuprema mandata, di moritu- vim te continuo promittes. E xonerabis gemitus istos eunt eorumsepulchra numerabis. Siccabit oculos, quod meam nunc quoqste respicies vacuam domum ne irriserum,pauperis tantum solatium futurum est quod pares sumus. quod in ipsit comparatione mortis non iὀem patientur lioeritur occidentur uno sortassis ictu, & erit vitio manibus contenta carnificis. patoris meos occidit quicq id fuit tota ei
uitne telorum, omnis sexus, omnis aetas, omnis inirmitas.
Nihil est crudelius morte hominum quos potatus occidit, Mibius hie exitus est, a quo non est nec cadaueribus salua reue- retitia. Hoc me nunc complorareetantum putatis, quo duo α' sum liberis meis ante satiatus 7 Miser ego nec ad cadauera ac cessi,non in sepulcra maiorum meis manibus intuli, nec licuit super ipsa corpora proclamare,non ster. milem ego illum tria perdidi diem, cum duces ab explicito L ello reuertun- isti Non me laetae cinxere legiones, non effusi obuiam ciuestriumphali circa currus meos exultauere laetitia r sequebat captiuos meos tristior victor, moestus undique claudebat exa,
eccitus.occurzentium lacumae propinquorum,dc 'rubescen- I x xis cito
924쪽
lues M. FAB. Qv INTILIANI iis circa me populi timida solatia. O successuum quoque nessitorum mi sera conditis lErgo ego victoriam meam non narrabo sine fletu , nem Q amicorum propinquoIumque coram me de bello meo loquetur. Nihil est crudelius calamitate, quam gaudia reducunt. Quoties redierit ille laetus vobis in supplicia mea dies, lugubre, mihi ferre vestes, renovate se uult planctus, parate solatia propinqui. Nulli liberi impatien tius desiderantur, quam qui propter patrem videntur occisi. Sed verum, iudices, Iatendum est, timeo mehercle ne pax so- Iatiis meis non sim, ne me iste quo pro liberis irascor affectus, in media ultione destituat. Sed adiuuate, mi sectiemini propinqui, adiuuate amici : & si forte defecero,tu ultionem meam popule consumma. Timeo mehercIe ne cum carnifex propiu occesserit, subito proclamem,iam malo patrem. Sed si quis in pudor, os uti differte lactyntas, abite gemitus Porridum, trucem debeo praeparare di miseIum. Deprehendam igitur omnium mortas: um callidissime hunc quem sim alas, quem nunc imitaris. cctum: tunc sciemus quo animo rcgaueris ut potius ipse nior ero ris. Sed si bene noui capax omnium malorum scelerumque pectus , inimice viues& libenter, α fortiter,& quasi vindicatus.
Cum eluita fame Moνaret, misit adfrumenta legatum ρυ sistita Pie inινα quam rediret. Profectus ille emit,stad aliam ciuitatem re sate delaim duplo vendidit ,-duplum fiumenti modum comparauit. Illo cessetnte corporibuου suorumpasi sura. Reversevi adproiiutam diem reipublica usa armissatur.
VAM vis, iudices , innumerabiles me indinandi caussie initio statim actionis stranguent, quia nec dicere uniueas assemel possum, nec gregatim erumpentes differre gemitus' cleuior est enim dolor qui disponitur j pri
925쪽
ΡRO C IvIBvs DECLA. XII. 133nium tamen ille sibi asserit locum. Hi est ex hoe iudieii tempore dc tam lentae vindietae dilatione ortus, animi mei prope dixerim faror, quae hominem tam sceleratum , ut nos quoque fecerit nocentes, legibus accersimus, quod defendi patimur, quod ut puniat ut precamur, quod damnantes quoque Vel mor. edes ngetur , quam nos in illa funestissima fame dum sepebri licuit, optauimus: vel exilio, quod hic quantopere contemnat , apparet qui tam lente in patriam reuertitur. QAinquam de quo e lio loquartQuantalibet igno- m ni adinariti te domo notatum, habet quo eat. Non Rubli cis manibus exeuntem discerpsimus 3 non quoniam semel consueueramus , & bona fide serarum esse ciuitas coeperat)hic primus nobis extam tardo commeatu placuit cibus Z Si enim istiam laniari, siec5fici, sic consumi oportuerit iure nostro. Qu scredat 3 ego me ab hoc abst: nere potui, eum &esu- Iitem Δ. . oscerer Sed frumento occupati sumus, nec quicquam aliud x idemus. O quanta es fames, quae tam grandem iram vicistis At ego etiam si talis vitio contigisset, si mea ne fario grassatore reipublicae non lingua, sed dentibus vindicas. Lem,u hil tamen irae, nihil vindictae praeit iteram: hoc & meis seci. 2Estuant adhuc intra peetus sepulta ventribus nostiis cognata viscera , & tumescere intus atque indignari videntur.& lera poenitentia redundant. Iam enim vacat nobis lugere, iam cibos nostros efferimus,uic et a cremamus: nam caetera nobiscuin sepelientur. O fames in udita , in qua leuius est quod esurimus y Ignoscite tamen violati manes meorum, hic vos alloquo .igno scite quod ora temerauimus, quod abhomine descivimus. Non ut infelicem animam sustineremus, non ut inuisum spiritum producere mus, fecimus: una caussa mortem uilhulimus, quod si expirassemus, idem timebamus. Et ego quidem me consumptis excuso , qui mihi ipse irasci nota pollum, at iste interim stat ut videtis,longa via Laginatusic satur, atque abundans publico commeatu, ad mentionem ciborum nolitorum pipuum fastidio vultum trahit, de exan-3ues ac pa lidos ad calculum vocat: quasi ero non confitear illum etiam ulmi una multum attulisse. Tam pauci, rari per vias interlucent,&quamuis odio euersoris nostri euocatus
a latebris suis populus, subtalia non implet. Pauci sceleribus pasti, alienis mortibus salsi, , quod vivunt, ipsi sibi rei,graues, aegri M tabida membra in publicum protulerunt. Hae sunt ciuitatis reliquiae,quas videtis. Sic tabuimus, ut miseri nee Ι 3 vivos
926쪽
iuoshabeamus, nec mortuos Hic est populus hae vires, hae spes, hae opes. Nisi tandem ad vadimonium legate venisses,
non multorum dierum commeatum habebamus Quo diu ne tantum frumenti λquo classem commeatu grauem Multum hercle negotiatione tua actum est. Frumentum habeo, populum noti ha boo. Nusquam prodest, nusi 'am Opus est.. am Iicet vendas. Dum tu salutis publicae nundinator proximum quenque emptorem dimittis, dum aut funera nostra vendis, aut scelera :dum populo tuo fame moriente, alienae ciuitati legatu es factus, nos interim cibos ex malis inuenimus,& sames se ipsa pauit,& misoriae nostrae crudeles factae sunt. Pa. etiamur te defendi, si ab soliti saltem nos possumus. Haec nune iudices, ego solus queror λad me magra pertinent taliquid proprie pallusis in t non communem dolorem accusator habeo
cum iudicibus Quisquam in hac urn dicta alteri cedi ty non publicatu opia,non totius populi mendicitas una fuit Z Nisi
quia funei as epiritis & ncta Ilos iuueAlmus cibos, non putamus famem fuisse. Ιci omnes gentes,in omnia vetatura secula Troicripti sumus. omnes haec prodigia narrabunt, omneS execrabunt, nisi qui non credent. xamet ἡ ipsam italamauimus, desquod mi se iis ultimum est miserationem quoque perdidimus. Adhuc tamen una di fensio suit. quod videbamur in haee omnia istius opeia impulsi. Sih e innocens est, nostra culpa est. Etiamne publica mala narrabo, & miseriis nostris conuitium faciam si ibunt verba Mubsequetur sermo non alliga bitur lingua: Plane nihil non possumus. Exploramus ordianem cladis nostrae,& simpliciter omnia indicantur Decet ista nostro ore narrari. sc d nouimus.& nimium meminimus, iudex doeeri noci debet, opinor, reo indicanda sunt qui a malia
publicis abfuit . qui hoc certe maximum debet patriae suae beneficjum,quod a fame solus dimissus est. Audinaque,aa. di frumentum istud quod Fucri secisti, quanti nobis constet. Aliquis fortasse, iudices, miratur . etiamsi huius seralis anni fructus cest: vi , quod tamen illa superior longi temporis be xa foecunditas tabuerit: dilac um iste dubitat, quid sio in caussa cur ciuitas opulenta quondam . nihil frumenti nisi in spe habuerit Sic fit: ubi vicinis ciuitatibus vendimus,& undecunque affulsit luetum, sine respectu salus publica adducitur, in Vacuam possessitonem fames venit. Etiam si quid residuierar, vicarius quidam venderent,ad annonae incendium sup
927쪽
Puo C Ivi avs Daci A. XII. questi quandiu duplo emebamus. Non enim vulgaris illa labes flumenti fuit , nec qualis aliis ab agricolis accusari solet
perfidia te rarum,& ingratae messis irritus labori. Nova dc in audita &abominanda lues, quae o :hil hornini reliquit, praeter hominem . Aut astricta circa conatum sata sub ipsi, tabuere
sulcis, aut leui rore euo eata radix in puluerem: ncurrit, aut
pyrustis torrido sole herbis moribunda seges impalluit. Nullus imber sui entis soli pulverem tersit , nulla sapor arentς2 campυs saltem umbra nubium pependit. C lidi spiraueret
Venet, mitumatem praecepit aestus etiam sicubi sorte ieiunx
herbae solum vicerant, vanis tantum aristis spem fefellerunt, dc inanes culmosti istis agricola iactauit ventis nihil relicturis. uia queroz, prata exaruerunt, perierunt frondes, germ mna non e te .um: nuda terra,& rudes glebae,& aridi fontes erant. N si haec omnia interscientes dicerem, poteram videri salso questus de hoc anno , quo tantum frumeti vendidimus. Vtinam labem nobis rudem victum sylvae ministrassene. Rcarpere arbutta, Concutei ς queocum, legere fraga licuisset: quaecunque psimi mortales ante traditos diuitutus mitiores cibos contra famem obiecerunt , pestifer nnus xeliquisse Non eram delic tus sed, o tristis recordatio su nesta necessitas, nihil habuimus quo vivere musipraeter famem. Nec tamen in totum queri de numinibus possvrmis, maria certe secunda experti Si voluiiset seruare legatus diem quem illi licitas temporis dederat, potuit nobis numentum bis afferre, Ut primum tanti ii sensus in ciuitatem percrebuit , cum iam vigente inopia quotidie malum arssius premeret praeseme soliqua peior inmen esset futuit metus. , apparuisi nullum ex propio quo esse praesidium, cum finitimas quoque ciuitates incendium nostrum adussisset. Erat quidem aliquid in vicino adbuc frumenti.sed iam nemo vendebat. Ergo ut vidimus salutem publicam trans mare petendam , se incuriam quisque cogunt. Vt arma bello, ut aqua incendio inini
clammari pubi e sole t, ita uno quodam consensu, non tibus spectatis, non honor bus, pariter xetulimus, probaui mus, decreulinus, pedibus manibus luimus in sententiam necessitatis, nee ordo nos officiorum abratus est. Legationem multi pollicebantur, nec innocentiae iste beneficio, vel auto-. ritatis meritorumque respectu electus est : una caussa nos
mouit, quod se cito rediturum pollicebatur. Pecuniam sino numero insudimus i frumcatum sine modo mandauimus,
928쪽
M. FAη. Qv INTILIANrruantum potuisset, afferret,sest naret modo. Hoc una voceupplices acclamabamus , ac ne moraretur, ne hoe quidem diu rogauimus: una tan pum vox fuit, quam iste pro quodam praeiudicio amplexus et . Nihil agis afferendo F umentum, spost illum diem veneris Nostris manibus Iegatum in nauem tulimus,ae, ne quid morae esser, pio sua quisque portione etiam commeatum dedimus, retinacula incidimus, & littus ingressi classem publicis manibus impia limus. Inde fugientia vela longo visu prosecuti facilem emptionem, secundos ven- ros, placidum mare, non secus ac si ipsi nauigaremus, precati sumus. Quis credat hoc de tam miseris Omnia adiis impetrauimus, scilicet unum superest, ut pro aliena ciuitate vota soluenda sint. Cito peruen t, cito emit, cito rediit quo valuit. Quid prodest expe stare Alia ciuitas prior est, & sane religiosus legatus diem expectat. Nos interim coacta primo ex agr specora diripuimus,& ne venturo filio m anno prospici possiet. non reliquimus qui ararent boues. Iam seruis fugas impera-u mus, iam procumbentes aute limini principum pauperes i α' ipsis precibus expirant. Plorantibus liberis legatum promittimus. Iam tantum sibi quisque cura est. Nihil tamen horumeti am nunc in inuidiam legati queror, adhuc prior cursus est. Hactenus vostra mala tulimus , di reliqua legatus nos vica-xios dedit. Si quicquam tibi humani sanguinis superest, nisi
nimia saturitate alienae fortunae cogitatio excidit . respice patriae casum, respice necessitatem grauissimam. Miserite
misimus eXpectant pallidi exanguesque cox tui,&qui equid extremi spiritus adhuc superest, spe tui trahitur. Figura tibi
exesos Vultus, decrescentem populum, iam praemortuas vires.
nec quicquam horum potes ignorare, si quid tibi eredimus,
Tame laborantem ciuitatem vidisti. Festina, dum supersunt quibus legationemrenuncies Festina dum mori ultimum est, rumento digni sumus. Quid in nos conuertis etiam alienae multatis famem: Quatenus nobis computandum est, propter te duplum mali tulimus: tu super frumentum publicum stertis,& omnes maris circunuectus oras, littora portu ne c. gnoscis. Tu inter duas ciuitates fatorum arbirer, alienae conditor, tuae eversor , saturem nostram peregrinis ad metiris, Scsecunda rempestate in patriam ferentes habens , contrarios Ventos exoptas Nos per arentes effusi campos, morientiumerbarum radices vellimus, eo quidem sortius, ut si fieri potatu, in venenum in ei damus,subeuntesia solitos cibos. Et se ubi sorte
929쪽
pRo Crursus Da CLA. XII. 337 Isorte uberius paulo pabulum contigit,dei scuis rixa est. Α- Imaros fruticum cortices,& ramorum male arentium pallidos rifrondω decerpimus , morbida quicquid fames cocgit, corpus admisit. Iam passim moriuntur:&postilentium more pe- .c udum subinde aliquis ex populo in ipsis pastuis procumbit.
Crebitor cotidie interitus,&Iatior strages : &me miserum, 'iam fames desinit. Ios tester deos λ Superosne, quos per tan- 'tum nefas fugauimus Z An inferos, quos nobis permiscuimus
An nostra in malam conscientiam, omnia nos ante sec sse,quet nemo piaeter nos Deit3 Pecora cecidimus, campos euulsimus, isticias destruximos, nouissime nihil relictum est prςter esurietes & mortuos Si qua est si des,libenter hanc parte, accusati O-nis subinde dissero:adeo ubi tantum nefas narrandiI est, et a exigua temporum lucra sectari libet, & necesse reo indieare, qui a malis publicis abfuit, quam multis non ad diem venerit. Ignoscite dii hom nesque sceleri quidem ultimo , sed ramen quod fecisse miserrimum est. Non habitant una pudor Sc fames : dc cum semel intrarit impotens domana, seras etiam 3c ingentes beluas lubigit.Terram morientes momorderunt. Memetipsum, si nihil fuisset aliud, comedissem. Sed confitendum est, legati bene fieto non defuit. Postquam omnem patientiam vicerat ignea fames, post qua spes quoque, quae miseris vltima est, omnis abierat,& frumentum toties sibi frustra promissum animus iam ne cupere quidem audebat,
subiit furor, de alienatio menti s , & tota sui arbitrii fames facta est Animus malis diriguerat, os insolitis cibis stupebat, feris inuidere coepimus. Primo tamen furtim, de intra suas quisque latebras admisit hoc monstrum : δc si paulo citius venisses , potuisset hoc negati. S i quis ex strage eorporum defuerat sepultum putabamus : taec tamen indicauit quisquam, nec deprehendit aliquis. Nemo ut hoc faceret . exemplo impulsus est, se quisque docuit, omnes scire coepimus. poll- quam omnes fecimus. Quoties tamen antequam inciperem, in portum cucurri quandiu in altum intentus, si quae t 'essent in conspectu naues, oculos fatigaui y Tibi letate tempus differre facile est , qui tuam tantum partem non Vendi L disti.Tu quem habeas diem videris,ego septimum expectare non possum. Ergo tabidi super cadauera incubuimus de clausis ocu s, quasi vi su seonscientia acerbior esset, tota corpora morsibus consumpsimus. Subit interim hoiror ex facto, M
aedium ac detestatio fui, 3e planistus.Sed eum ab infaustis su- , -
930쪽
x38 M. PAB. Qv INTILIANIgimas cibis, urit iterum fames, & quod modo ex ore proiecimus, colligendum est. Nunc mihi, illa foeda videntur,
nutic abominanda, laceri artus,&nudata ossa, & abrepta cute intus cauum pel us. Nunc occurrunt effusa praecordia, MI tui de carnes, & expressum dentibus tabum, Sc exhaustae ossibus medullae. Quantulum enim corporis fames relinque bat N anc illud horreo tempus, si quando aut manus incidi ε, aut facies, aut aliquid denique quod hominem propria nota signat. Nunc cibi succurrunt quos imponere in mensam non ausus sum. Confitendam est en m, deuorauimus homine . Sequidem auide, qui diu nihil ederamus: &tamen coepisse di ficillimum fuit. Postquam ius sinum est, postquamnemqcrat in ciuitate quem confiteri puderet, rum vero iam in posterum prospicimus, &funera horreis condimu . Rerto aguu-tur exequiae, aut citra aut ad rogos pugna est Haeres cadauer cerni . Nouum & incredibile, nisi nossemus, monstrum habuimus, sine rogis pestilentiam. Mortui ratio non constitit Perisse eiu es scio tantum, quia inter viventes non video. Κgii allidentes timebant,& labentem animam supremis domesticorum oculis reducebant. Primo tamen nihil rogabant suos, nisi totam sepul uram Vr maior urgere necessit S cmpit. beneficium iactum est expectare dum moritur Nemo adeo assinis suit, nemo tam coniunctus, quo pietas abs tineret. nostros comedimus, nostros. Nam si alienos vellemus, nemo audebat, nemo cedebat Nihil est tamen quod indignari velitis, nai raui vobis lucrum vestrum. Frumentum duplo vendidimus, & callidissimus legatus vicinae ciuitati imposuit. Plena nunc horrea, bonae ratIOnes, onustae naves sunt, & quo magis gaudeamus tanto bono, pauci sumus.Nam quod ad temporis excusationem pertinet, nihil est opinor quod aestuet. In desiartum non incidit populum, nec sane fuit cur festinaret, etiam nuuc expedia; e poteramus. Sola est nostra ciuitas quae fame perire non possit D ssimulaturum me putatis istius patrocinia' Confiteor, venit ad ultimum diem, attulit frumentum, ginniemur quod iam nulla ciuitas fame laborat. O si vires lassicerent, latera durarenti aliquid ex aridis diu faucibus residuaevocis exiret . quatira indignatione opus erar, ubi pro omnibus dolandum estὶ Quod
eum ita sit, uniuersi qui assumus pro Iamemus,haec tota cocio in unam vocem consentiat, non esset tamen futura paverimini inuidia, ut omnes accusemus, quota Pars queri rus Secum