장음표시 사용
911쪽
PROUx ORE DECLA. X. Ityortium necessitates,&ferrea iura fatorum, & inuictas nec
o moerore mutabiles inanium leges quaerebantur umbra.
mr Filium tuum mulier in s lix non impositae inseris eluse terrae, nec spissa perpetuae noctis caligo com escuit, no fa-
Iosia vatibus palus , multumq; celebrati curuato igne torates haec permeabat, haec Omma nocte transibat leuioIeme mortem suam fecerat , quam si peregrinaretur & abesset. nunc minus mali pateretur, si noci sentirer Ille qui non Ve- ia qae dam cascarem translatus a tumulo patit iuvenefi- iuuae. Magnae sunt ergo umbrarum catenae, &quanquam, latilem vagamque imaginem molli stringunt atque allinc tauquam reum corpus animam. Ferro vero ac lapidib. Rare,dc ut lent bellicae robur accipere portae, ipsamum am iam catenis alligare, iam claustris, non dico erudele estir tento um, nefarium, utique si haec faciat quae sensurum fi im credat. Et nunc illos miserrima mater in corpus putat in membra dcscendisse mucrones. O mage saeve, crudeli Si in lacrymas arx sex nostras , vellem non dedisses tam ma- um experimentum. Irascimur tibi, & blandiri necesse est
um cludis umbram, intel gimus solum te esse qui possis e ocare. Videtur itaque mulier infelix a dignitatis dolore se ere, quod tam uxorias in forum querelas, dc tanquam de-hia matronae desideria pertulerit. Non enim vestes, necaum lm, nec ambitiosos quaerit ornatus, eontenta est orbitas soribus suis. Ac ne pellicis quidem dolore: compellitur, necta gaudia mari ti, impatientia&muliebri vanitata complorat ed nec relictum torum desertumque genialem velut co Epta utilitas uxoris vicisti tur: at a Ionge, alia de noctibus cu-a est. Ne timueris quaecunq; est digilitas est magni doloris rihil queritur misera, nisi pat o bitati, nisi matre dignum, Publicos consumat oculos, quod ignotas quoqi exigat lacry-aab. Quantam enim amarito acceperit iniuriam, scire vultia Ola .na: .i filiu P perdi dit, nec potest inuidiam facere morti. . a te itaque quam sciatis, iudices, qui dolor, quisue moerorauae rauca mi patientia eruperit, ut mulier aliquando dulcium blita renebrarum, clavvm nitorem publicae lucis & diem; iam domi inuisum, in foro, interque leges notabilis&sepu
:;i, abstracta pateret ur, certum profecto habetis,neque aud iam, neque impudentiam, nec vanitatem unquam querelas tabuisse miserorum .inam verum est quicquid exclamaica
amitas, nec ab infelicio us ficti temere exeunt gemitus 3 Mu-
912쪽
rio M., FAB, QUIN τι MANIlier quae sanguinan res adiudices porrigit lacertos, quae scisso
laniatoque vultu, quae liuidis prose tur uberibus, magno do-Iore cogiturvi hoc potius agat, quam cineres osculetur, quam complectatur urnam. Grauis testis querelae suae Orbitas e st. Et antequam ad genus illatae inique iniuriae venio,cur marite,
quae ex te filium perdidit, quicqua potest queri Ctudelis orbitatem seris adhuc alio dolore , tanquam parum desideria conficiant, quae de unico gerit: non pateris animam vacare Iacrymis suis tu, qui sinum debes, qui colloquia & amplexus. Quam misera est quae queritur, & desolatio suo non coniugis desideriis large indulget, nihil aspere, o hil contra voluntatem l Habet priuilegium suum mater infelix, molles m rius. & mitia sementa magnis vulneribus admoueas. Quaeso adhaec secari plaga permittit,in summo est. Viri forsitan quo modo sortior sexus sit, & contra dolorem quam imbecillis animus magis pugnat, Daque totum istud lugere, foem neum est . 3e simul orbitas imbelle pectus invadit, animus ille qui luctussuos sequitur,incipit indulgetiam sentire laclymarum. Fidem tuam marite, coniugi flere liceat, satiari gemitu.otb1tati permitte quandiu velit flere. Odi patrem, qui eum filium&ipse perdiderit,putat nimi flugere matrem. Quid ergo que Titur, inquis Hoc primum,filium non quomodo debes stet rare desideras. Magno animo orbus es, loqueris fuisse mortalem, &interpretaris nihil superesse post flammas. Fleti irata latus & plangit uxor, tu siccos oculos habes. Illa totis noctibus funebres exercet ululatus, tu graues somnos, ac placidam quietem. Pater crudelis, pater immemor, quod vis tibi amplius obiiciam ustEx quo perdidisti silium,nunquam sic desiderasti ut videres. Quid quod eripuisti matri solatium, puta vanum & superuacuum N olo iudices,nolo coiripias.scires quantum esset hoc, si tantundem doleres. Res indigniot nodest, quam quod tibi de eo postulas credi, quod noti vidisti. Indulge sane vanae rei , ignosce. libenter se orbitas decipit. Magnas calamitates, vana ratio sustentat, quod indulgenς mala persuasionibus suis. Quicquid ad miseros pertiuet,ctu-delius eripitur, quo minus cit. Clamat itaque, clamat materitiselix, si mihi aliquam imaginem filii mihi vel paruuli. vel
iam adulti, vel ouissiniam iuuenis auferres,iniicerem tamen misera tanquam corpori manu, illam similitudinem flens tenerem, illos oculos,illam gratissimam faciem, letitus oris ex- preMs.&adumbratos artificis manu ruitus. Sed illum perdi-
913쪽
PRO Uxo RE DEcLΑ. X. I 2Iunde imago, unde similitudo, unde latium. Fili plus hodie
D si,quam cum elatus es. Post mortem te tuam vidi. Simercle noras incolpote unici vestes subtrahere tentares, dice-
m. succurre lolatio meo. Hae comma apud me filii mei. mbra sunt, ego osculabor, ample star,flebo supra. Non estio fortasse. Ideo quicquid rationem vicitiassecius est. Nihil scelerarius prude uti orbitate. Levia, inquit, leuia loquor. : o filium meum videbam. Q gaenam istum fortuna,quae iu- lserat conditio naturae Non excludebat orbitas oculos s. Erasiam consecura mater, ut iuuenem die absentemtares M iximam perdidit mors acerbitatem, si possis vide' quem amiseris. Videre ergo tibi contingebat, o mulier, itum, habitum, corpus,in centam. Non crederem nisi te per- disse sentires. Tempora ergo cum morte diuiseras, & suisti te filio fruebaris omnibus tenebris. Quintum perdide-;, hinc aestima,hoc tibi si non eontigisset, non eras tam im obavi optares Aliquis 5 pietasὶ sepultus& conditus, caete- corporis cinis & fauilla, tamen corpus sumebat in nocte.&solita viventis membra reuocares praebebat se matris Ο-lis, qualem non crederes recessuruin Nee queri de luce iteramus:quantum licebat, aderat Videbas ergo mulier, ac
aesen ria fruebaris Videbam, inquit,&fruebar. Et ad quem mnebat rogo, etiam fidecipiebat' Sed q ud ego utor testionio tuo'Mago credo& tunc vidisse te hii sim,& nunc non dere.At tu misera nihil crudelius ex marito timebas, quam: tibi non crederet. Nemo, inquit, oculis meis fidem detra-it. Fili indulgentissimeadolescens vidi te . nec semel vidi. ertum est,fixum est, eripi non potest. Quatenus impius pa r& hoc tibi auferre conatur, ut te venisseno Κcredam λ Necud garrula, nec vana voce vulgavi, venire te nulli indicaui. si qui deberet optate ut hoc posses. Patri tantum tuo,pa-i ignosce decepta confessalam , dum interrogo an te Me vidisset. Itaque das mullei infelix graues nimiasque poeis : effecit magus ne filium videres, de solum aliud te reu- sit, ut meminisses quod videras. Totum tamen illud sola am tuum refer misera, si potes , de primum confitere si
ieirer , an soporis pondus illud, & nesciae quietis vanitas erit. Apud me quidem satis misera, satis eras mater infelix; iam si tale somnium perdidisses. Miserere, inquit,mebus: affectibus messsentias. Non ego fatigata planctibus sensim isse noctem: videte filium peruigiles metuistis oculi, sed, H s orimum
914쪽
ego gaudium, quam vid sel: citatem y Constitit ante me fi. trus meus diseussiis tenebiis, ita dimittatur aliquando. Piosilui protinus, &accessi, Vultus, coma S, Orap Ispexi, meus erat. Quam laetum se quam hilarem ostercbat, quomo: o persua-ccoat mihi, ne crederem morti ' Sceletate nescis pater, quam similem viventi filium clita seras. C raam ibant totum corpus oculi, non inueuiebam quid ignis egisset. Subinde dicebam,hunc ego ea tuliὶ hunc rogo impos vir ex hoc ego cineres & ossa coltcgi Si talis est, quid habeo quod lugeam 'Perisse filium meum hoc uno intelligebam, quod illum non poteram patri ostendere. Confitebor, primae tamen nec ego credidi nocti, & tanquam victis irascebar oculis, &eru-beicebam misera, si quies fuisset. Ecce iterum iuuenis, eccei in quotidie venit Quid habeo quod inici preter ' ηeram est utique, quod senaperest. Nouissime non tanquam umbra veniebat, sed assidebar, sed amplexus ciabat. Ego se tiebam & recipiebam. Qumiescunque e mus fuerat grato sopore prostiata, aderat, lite, quales hurnanis se osterunt oculis propitii dii, quale laetillimum num ea est , cum se patitur videri. Sicut omnis religio xemplorum. omnis ris, Gio lucorum, cum tacuere m*rtalia , & profani procul er: in te sedibus totis, solitudine frui, & de suis dicitur exire simula. cris: ita iuuenis meus noctibus totis agebat filium & paterna domo ac penati sus suis fruebat ut placidus de mitis N matri propitius, ut numen & deus delabi sideribus, & venis' de liquido puroque aere videbatur. inlidimplecer se elatiss. rno patri φεmbram probare voluit. M seremim indice , ut hoc lacinus qui b. debetis acet latis animis, maius parrici V .maius quam si filii sepulcrum funditus emuislset, & sactatos πOIcelapide , etiam cineres&ossa religiose quiescentia nacto
siuet urna. Advocatur homό, cuius ars est 3rc contra natiri 'n:
qu simulae ore squalido barbarum murmur ii totauit, i .s
reque coegit superos, audire inferos, tremere terras , ut expe rimentis loquentium fama est: constitit iuxta tumulum π.iserrimi iuuenis ni ors certior. Nunc operiet, in qu It, arcanan ea tenebrae adiuuare me digna,nune omne per unum numen, Screligiὸ, quam isti irrogo,propius adeste, succurrite. Mag.s m et hi laborandum est, quam cum sidera mundo I euelluntur,cum iubentur hyberni fluuioru instare decursus: cum potentioresarminis reaeno victi rumpuntur in mea instrumenta serper
915쪽
es. Custodiendus est iuuenis, assignandus est inieris,& denoribus transfuga cludendus est tenebris. Quanto facilius o tu Seiat, si reuocaretur ΤMox in ipsa in dicitur incubuisse pro-IUS vinam,& inter ossa, di inter cineres verba Iussse. Hoc amen subinde respiciens confitebatur, repugnabat Vmbia laque carminibus non satis credo, praefigamus omne tumui latus,&multo vinciamus saxa seiro Iam bene habet, expiauit aliquando: aon vider', nota progredi potest. An mentiar, ci: s proxima nocte. Omnes me bercle parentes, utique qui
iberos prodideruntiare in istos oculos, in ista ora debebant. Tu sic filium tuum clusisti , tanquam nocentes ad inferos ecio Laii scite a ne animae , quae inter languentium familiam,
e tristes penatium morbos stagae errantesque magica vacii latc captantur Laqueone vitam damnatus eliserat 'Noxium per sua viscera ex et trat ferrum An ex conscientia vene Ana praesumpserat ὶ nec iocipiebat se , nisi carmine inclusus. Quando domum tuam funereus & squalidus, quando te terruic C tuae lissime omnium pater, de filio tua malam umbram fecisti. Quas nunc putas uxoris miserrimae esse cogitatione qua materna viscera persuasione torqueri N une fi lius meus illic unde venire consueuelat, iacet strictus, alligatus, impatiens. Q Aetitur solito terram glauiorem, Vtiq; cum
sentit venisse noctem, quando umbrae felicsores dimittuntur ad matres. At vero si qua inter manes colloquia sunt,&esse credo, pon deest qui iuueni meo dicat, quam vilis tuis fuisti 1 quam libenter te perdiderunt Z Quid illa mater, ad quam ire
consueueras' has cibi c tenas, haec vincula pio merito reddi di irrita infelicissima omnium mulier, δc si masus etiam recedat, hoc periclitatur, ne filius se putet venisse ad inuitam. Α- .git iam boc lo eo nobiscum maritus grauius, altius,lapienti us ut homo fine dolore. Negat ullos esse manes, contendit
Maia perire cum corpore, nec remeare viventes a ci aere sensus, nec tam videri imagines hominum, quam cogi; arix oculos lucti bys credere. Quod si ita est, marum adquid aduocauit P esstinus parentum, qui dum liberos suos sepeliunt, flere eontenti , ut obiter abrogo siccis oculis reuertantur : negav d manes, negat ad umbras peruenire quod plangas: affirmaqperire lacrymas,affirmat perire singultus. O sceleratum hominem,quisquis luget, timet ne noc perdat. Vana ergo si epientes 'isuasione frustrati, qui conitaxe ho nes Sc perficis orporis alimentis animaeque dixerunt , corpus caducum,
916쪽
314 Μ FAs. Qv INTILIANI fragle, terrenum,ut sicca humidis, calida frigi dis, resolutis a
strina pugnarent, partim aut doloribiis assici, aut nouissimi annis, aut senectute dissolui. Animam vero flammei vigori impetum, pere*nitatemque non ex nostro igne stimentem sed quo sidera volant,&quo sacri torquentur axes, inde venire . unde rerum omnium aut orem parentemque spiritum ducimus, nec interire, nec solui , nec ullo mort litatis assici fato,sed quoties humani pectoris carcerem effregerit, &-- onerata membris mortalibus leui se igne lustrauerit . petere sedes in astra donec in alia fata seculo pugnante transmigret deinde prioris corporis memin m. Iade euocat*s produe inanes,inde corpus & vultus, &quicquid videmus accipere, occurrere suis imagines charas , aliquando& oracula ferii&nocturnis admonere praeceptis, sentire quas mittamus ia- ferias.& honorem percipere tumulorem. Rogo, cum filius perit, nonne satius est hoc credere λ Tvae tameni inquit, hoc quieti praestiti, ne attonitis agitata terroribus . ilicitassemper ageres, suspensasque duceres noctes. Ita parricida commv.
ne faeinus secisti & imputas quod filium videre desiimus yS 1mnum enim ante petebamus,&placidum soporem. Cru, delis, nunc inquieta. nunc attonita mater est, nuc perdidimus no ctes. Vmbram ne tu filii rem formidolosam, rem plenam
putasti eme terrori, Quid illa laetius facie3quid illo blatio ius, vultuὶ quid magis ad uia cur oculi siquid possunt videre libentius laclymae 'Non malis metuenda est umbra filii quam ea. i ' daver.Necesse est ut mors horrida fiat aliena. Sed aliae forsitan animum imagines terri tant,&tunc inferi vocant ut, cum ignoti sunt Itaque prudenter,si tantum ad suos veniunt. Sceleratus ille, ille impius, quicunque defunctum filium vidit, α meminit quod elatus est Terre batis, inquit,& solicitis noctibus laborabas Itane es marite crudelis Tu elusisses filium.etiam si ad te veci iret Nec magus, inquit, inclusit umbram, te persuasioni tuae succuriit ideoque putas non venire illum, quia nec ante veniebat, quia nec factum est aliquidio quoauocareris. Hoc ipso incipit mater sibi gratulari.Ita non tenetur. inquit ille, non prem: tur, nusso carmine, nullo inclusiis eliserro Removete ergo omni ν,& interrogabo- Ego autem
scelerata tam et to eredidi, ita non ille ad me veniret solutus& liberynodi ad hos oculos, non ad hos properaret amplexus Quando enim me iuuenis ipse nisi flentem,q udo non liui-' dum pectus,&sanguinantes vidit lacertos quando notae Iubuit
917쪽
PRo D rvr TE DECLA. XI. rativit matri secisse terrorem p Arte cluditur miser, arte retine-ur. Quid vis carmina tibi amplius praestent effecerunt quod e promiserant. Desinis erubes . ere iam quod filium nota vi-es3 At tu euius in leges dii superi mane sique torquentur, qui octurno terribilis ululatu profundum 'eous & ima terraim moues, modo serulentium reuocator animarum , nunc
lem crudelis& inexotabilis custos,aliquando preces& ma- is admitte Paciscere quanti libet, totos lugentis posce cens,non ut labores, nec ut horridum carmen exerceas. sed virrum tuum refigas,Vt verba tua resoluas ut nihil feceris, di-itte tantum & euocasti. Nihil ipse crudeliter, patri scio,iruisti,sed& huius etiam lacrymis, planctibus huius indul- , consule famae tuae. Execrabilem te mage facies & inuisum, acilius de filio exoraris ut includas. Nc c ru marite, nec tuti ueris ne ultracis umbrae vanis exagitare terroribus, ulli Die imaginibus: hinc secura dabitur quies , scit ad quam deis at venire dimissus. Iuvenis piissime, ruuenis indulgentissi- .
nunquam matri tuae umbra nec manes, si modo venefi mpondiis,&te roribuS Omnibus ve. ba grauiora magopa Vnte discusseris, ad me, inquit mater infelix ad meas noctes,
meas lacrymas , ad illos viventes mihi semperam flexusserar propera. Scio quid mihi nocuerit, scio quid me tor-
918쪽
plicio non quaereretur, nec me decipi posse creadideram idi vi ione quam mihi debeat ciuitas taliberi doloris,sed quatenus eo malorum nouitate perueni, ut in vindicta primit mea consulere leges ac iura velletis, quaeso nequis prodesse
pauperi velit, quod nec defendi potest sine gen cre poenae. Plus meretur pati homo, qui si ipse creditis debet occidi. Hoc est
quinimo, iudices, q, super omnes calami tates meas ferre non
potamividctur sibi satis vixille pauper, postquam oεcidie
liberos meos. Operaepreciona putat coram impatientia mea
felicem consummare partem,& gaudiorum sucrum satietati hoc quoque ad icit , ut orbitatem meam liberis suis relinquat. Fidem vestram indices, ne pereat quod ultioni meae contingit bonus pater. Actum erat de solatiis meis, si liberos suos pauper mallet occidi. Illud plane,iudices,etiam in hac pauperis impudentia miror , liberos meos pudore deceptae ciuitatis occidit, deinde me Crudelem vocat. Paruulos suos osten. dit, allegat, tanquam non ego potius querar hoc de quoquam patre fieri nec intelligit quantrum deboat ad impatientiam nostri doloris accedere , si passus sum quod&in ultione milerum est Facinus eii, iudices quenquam calamitatum suarum
inuidiam pati Sicultionem meam aetatis aspicere, tanquam&liberos suos pauper occiderit. Nec me fallit, iudices, ple-Vosque credere , ealliqissimum pauperem nec mori velle, α hoc quod nudat iugulum, pectus opponitiar es esse.pro Vit γιSed ego illum non credo mentiri , ego qui scio quidna luis sem Nunquam hoc aduersus nos excogitallit, nisi impatientissimus pater'&hane poenae meae suppliciorumque nCuita tem de sua pietate commentus est. Nihil magis de inimico emcere velis, quam qu od ipse ferre non possis. Habet hoclinati,iudices, principuinnocentia, qnod inimicos esse nobis, nisi postquam nocuerint nescimus &tunc omnibus patemus insidiis,quotiesu odit inferior. Homo qui omnem aduersus superiora rabiem de sui utilitatesumebat, qui genus liber
ratis putabat odisse maiores, nulli charitati δ nullis implicitus affectibus, quod humilis, qua uel abi istus, in furorem is
Inagnae eolluctationis exercuit. Primus se meum dixit in mi cum, o dii d aue, ius euo monstri artes pertuli In cuius serioaria
919쪽
peritatis colluctatione duraui 3Iui micum habui, neque occidere contentum,& mori paratum. Gratias ago ciuitati quod ira illis nec essitatibus, in quibus nihil adulationi, nihil praesta batis obsequiis, laudatus sum testimonio periculorum. B llum nihil fatumque publicae solicitudinis credidistis, Sed neu ego rem melioris ducis facere potui, quam quod sine liberis mei profectus sum: non reliquisset illos dux proditurus. Non puto, iudices, adhuc quaeri unde illae falsarum talicitudinum
fibulae repente proruperint, quis primus trepidae ciuitatis aures tumore complevera i , Cum videatis quis sic egerit victe-deretis. vidit hanc inter metus vestros occasionem : α quia semper apud licitcs in deterius prona persuasio est, abusus est hoc, quod poterat videri timere vobiscum. Igitur homo qui null*m conscium meum, nullum mihi crimen obiecit, demendacii magnitudine fidem veritatis captauit. Ciuitas deinde cui accusator prodriam se esse persuaserat . fecit quicquid , hic de me facere potuit. Liberos meos quos inimicus tota tua
concione monstrauerat occidit geneIe quo pereunt innocentes. Feretis nae', iudices, iberata, aliqua dicenteiryR:m pessi-
'IDI exempli passus eiam, etiam si pIodi distem. Scio vos iudi- sces, hoc loco mirari innocentiam meam. Vt primum enim mihi ealamitates meas nuncius in castra pertulit, non arma Proieci, non si attones vallumque deserui : totam orbitatem meam in bella conuerti, tanquam liberos meos ibi perdidissem. Si unquam, iudices, in me habuissent profanae cogitationes locum , si patriam odisse vel pro liberis meis possem
proditorem me feceratis. Necesse est, iudices, hoc primum reuersos exclamem,ita pauper etiam nunc liberos habet 'Adhuc inimici mei plena domus est O miserae cogitationes, o decepta solatias Sic ego reuertebar quassi vindicatus Qu's ego legionum vestratu ind gnationes, quem sortissimi exercitus compescui dolorem , dum omnibus promitio liberos suos, dum minus pro vindicta mea puto, quicquid ipse feci as m 3 Congesantur iam licet aduersus omnium mortalium docentissimum cuticta supplicia , ego tamen maximum vi
tionis meae latium perdidi , quo a pauperi vos potius de bueratis irasci Quoniam igitur adhuc cum paupere legibugite iure consisto, liberos eius in supplicium patris peto. Gid satis imprecet hontini qui fecit, ut quisquam debet et sic vin dicari Caluuiniator,inquit, idem patiatur Permittunt mihi, iudices, calamitates meae queri de hac leget, tanquam parum
920쪽
11g M. FAB. QVINTILt AN rnobis in ultione prospexerit ,contra nωs inuentus est vindio
modus, quo non debeamus esse contenti. QAisquamne moris
talium idem vocat iacinus M poenam ' Tantumne doloris venite de suppliciis quantum de calamitatibus, putat Nescit prosecto, nescit quantam patien iam pater moerori, quam tum animo membrisque rigoris inducat, quod patiaris agnoscere. Innocentia opuS est, ut miserum faciat dolor. Constet licet utrinque mortium numeruS, rotidem nobis vitio cada.
uera assignet plus tamen est de innocentibus. Et quicquid patiuntur deprchensi , licet latio idem lit, aequitate minus est. v idem sit supplicium nocentis&facinus, una ratione efficias ut illud ferre non posse. Frustra aestimatis quam crudele, quam saeuum sit quod perimus , in quantum excesserie usitata genera poenarum. Explicata est, iudices, explicata legis inui, ia cum qius quod patitur,& fecit. QK d quod hoe solum est poenae genus , in quo non debeat uocetisti; si de sequeri, & tanto minus debeat esse miserabilis quanto maioreii quod patitur inuidia: Quid aequius excogitari, quid iustius
potest Grassati saliqui, est seiro, praebeat&ipse ceruices. Miscuit noxium vi ius, refundatur in suum facinus amorem. Oeulos rapuit, estodit, reddat de sua caecitate latium. Icinullo mortalium perseire possum sceleris sui impatient am Bieuissima est iustitia vindictae, cum s.cinus mensura pinna est. Et si naturam ultionis inspi Cias, optime vindicatur qui iaque quomodo miser. Fidem yestram, iudices, ne deo tantum putetis istud quod exigit reus , quia ego recuso. Non se fretis me pauperis morsem petentem, si liberos suos ab stillisset. Ex omnibus tamen quicunque incognita, inaudita pals sistit, nullos hac lege magis vindicandos puto quam q 3orum liberos aliquis occidit. Quid mihi pro hoc redditis Iegs: ubi respiro ubi claudo gemitusῖ unde sumo latium p Bene, bene admones dolor: in os,illos liceat inuadere, qui nunc 'magis amamur, quos orbitas nostra commendat Sie quoque circumsciabimur , nisi totidem sunt, nisi diis par est ac similis
aetas,dc ante omnia optimus pater. Deceperas me 'rtuna,
deceperas, si mihi tam grande fecisset saei nus homo, qui liberos non haberet. Qud quod ex omnium scelerum comparatione nihil est deteri abit ιus hominibus qvi leges ipsas faciunt rocentes ρ veitro me hercle nomine calumniantibus
debetis irasci, quorum nefas non potest nisi per iudicut aiacinus imponere. Actum est de rebus humanis, si deerimini-