M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

발행: 1629년

분량: 1385페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

931쪽

PRO Civisus DECLA. XII. se eum quisque reputet quae tulerit, quid admisera. plane imman ς belua est,&nomantum necessitatiscat Ua per nefas pa-sus, qui quod comede iit hominem no irascitur Succurrito dolor &seri vomitus. & vltrix poenitentia. Ades longi ieiunii imperiosa necessitas, & vos intus implicitae, si quid potestis, admovete animae', & a serati ventre prorumpite, dum eo m- missum nefas deuoto capite expiamus, & quasi instrata urbe, feralem victimam violatis manibus mittimus. Decent nos tales hostiar. In iudicium perduxi publicum scelus,&infamatae ciui ait quaero velamentum Nemo non commi sit aliquid, habetis tamen, si vultis, unum,&pro omnibus nocentem: rei publicae laesae acculo Mirari vos certum habeo hanc verbi segnitiem, cum ciuitas tota consumpta sit, cum populus in se tabuerir, quo perstricta tantummodo patria, & leuiter quod aiunt in anu ostensa intelligi possit. Sed ferenda est, ut incae. teris, haec quoque rerum naturae iniuria, quod non tam immanibus factis paria verba accommodauit e &sames nostra, fames dicitur: & cibi nostri, cibi vocantur, & respublica nunc laesa. Nec scilicet nisi pera isto legitimo ordine reus punietu T. Omnia rogo scrupulose agantur. Videte ut iure irascamur, qui contra ius viximus. imo etiam, si libet, defensionem audiamus, & iam nunc nos moretur. Neget laesam rempublicam: quia plus quam laesa est. Non enuti discussos alicuius operis angulos, nec recisas lucorum frondes, nec publicarum aedium dispersos parietes ciniicimus. Ac si videbitur, adiiciet forsitan non esse rempublicam quae petierit. Id enim superest, ut ia hoc nomen extinctum audiamus. Procedet eo uiaque fortasse, ut esurisse non neges. Noci inficior autem paria proprie hoc legis vel bo nefas istius signari no posse. Maiores n. ne laedi quidem rempublicam impune voluerunt, ideoque existimo etiam hoc esse comprehensum. Nemo auwm Velebatur ne absolui posset erimen lege maius. Quid quod actionem reipublicae laesae tentat in legem malae gestae legationis deflecte 1eὶ Eligit reus erimen, hoc est, noxius crui optat. Non sustineo, iudices,in tantoanimi motu argumenta coquirer c, nec impetus irae meae in digitos descedit: hoc tame scio, non cadit in formulam publicus dolor. Nec si adeo iudicib. quid passi sunt exciderit, ut has ferant cavillationes non diluentes erimen, sed disserentes, populus quoque impunitum nefas sine lapidibus praeteribit.Non praescribes. Teacc diare

malae gestx legationis passum . Age porro, si occisos obi*co-

932쪽

x o M. FAB. QVINTlLIANIro homines, non tu es caussi mortium si violata sepulcra non propter te rogos fraudauimus 3 S id legatus fuisti, quod tamen ipsum quid est aliud quam rempublicam tractare3 Rem autem qui male agir, ut arbitror, laedit. An existimas hanc te patis dari peccandi licentiam, ut quaecunq; scelera in eo omiscio cammiferunt, cum his omnibus hac una lege decidatὶ onimium inuidendam huius legationis conditionem, si tibi de famem remisit,&legem Sed errauerim sane & quia nullum in foro noli to ridicium fuit,desuetudine ipsa iura exciderint, quomodo legem meam effugis Nam nisi malis stupeo, duo sunt omnino quae in eiusmodi crimine quaeri soleant. An lae.

D sit resp. an ab eo,qui arguitur, laesa. In quibus siquid tibi fiduciae fuisset non acriminibus crimina appellares, nee ad alteram poenam transfugeres sed te ab hac quae intenditur,tue retis D co laesam esse rempub. Oratione hic opus est, aut reliq iorum more accusatorum hoc nunc mihi qnaerendum , quomodo res verbis aggravetur. Adeo infirmata est ea Iami latum memoria, quae si posset excidere, non tamen narrandano b s, sed ostendenda erat ruina pubbca. Agedum, si videtur, extra portas prospicite uallida arua, & spmis obsitas segetes, & semesos arborum truncos. Uiduis cultore agris, erranta fame nostra innocentes ferae, inanes villae sunt, & deserta horrea in ruinam procumbunt. Nullus inue sis aratro glebis campus niter, nullum solum opere renouatur. Iam &in sequentem annum famem ti neo. Redite in domos vestras, videbitis noxios focos, & ignes tabo cadaue ru extinctos,&rem mortibusgrauia. Cum maxime inserimus in tumulos ossa insepulta, ducimus opertas exequias,&ad sepulturam residua conferuntur,&tandem cadauera igni permittimus. Vbi varo uniuersas familias fames extinxit quae pars maxima est 'nanes domus situm ducunt, iacent rellistae sine haerede sarcinae. Inuenitur interim clusa domo conditusdomin', si cuius mors famem euasit, quem rimand S non inuenere proximi, qui in

ter suosvitimus decessit. QAo vos mitto Ipsam intuemini

concio , unius deficientis speciem rora eluitas haber, cauumacie caput,&conditos penitus oculos,&laxam curem,nudos labris trementibus dentes, rigentem vultum, & destituras genas, & inanes saucium sinus. prona est cetuix, tergum

ossibus inaequale. infernis imaginibus similes, foeda etiam eadauera. Aut si quis talis non est, confiteatur se usque adiaturitatem comedisse. Sua quisque consulatini a praecordia,

di . suum

- - - . . . in

933쪽

suum ventrem conscientia gravem. Dic nunc legate, inno-ems sum, quod ad illam diem veni. At ego propter te nocens sum , quod ad illum diem vixi. Quae comparata nobis mala, non delicatas lacrymas habent Aliquem populum ho- istilis exercitus intra portas cogit, solet venire ultima obse sis inopia, sed euem certe licet. Vi ctor captiuum aut occider, aut pascet. Tormenta quidam piratarum tulerunt si lices, quibus contigit innocentia. Mors certe finis est, nec satis uitia ultra sata procedit. Aut etiam si quis adeo hominem Oxuit, Vt ibi poenam quaerat, ubi sensus doloris non iuueniat, nempe tamen cadauera feris obiiciet. Circundati sunt qui- dam flammis, ipsa tamen poena habuit sepultu-m. Nos incendii cinerem pe didimus, nostra etiam ruina tabuit. No

stra mala non latent, non ignis defunctos cremauit, non sera

laceraverunt, non aues attigerunt, &tamen cadauera morti

bus annumerare possumus. Citra spem conualescendi amicti 'sumus, imo etiam citra votum. Grauior in dies ficti poenitentia est, pudet vitae,lucem ac sidera intueri non audeo, cotidie felices mortuos clamo, & malae conscientiae facibus asitatus, nihil fortunatius in aeterna sede utcunque compositis puto, adeo mors placet. iam etiam cibis nostris inuideo. prae interita differo, ipsa ex nimia cupiditate nocet abundantia, desideratosdiu cibo saui de haurimus, de lassam lamem saturita- te strangulamus.Morimur adhuc etiam frumento tuo. At

qui caeterae teipublicae partes, quae sunt ad usum populi comparatae, &leuiore cum damni tensu pereum, & facile remedium accipiunt, eum reparari postri amissum. Opera restitua, aerarium replebo, naues, arma reficiam. hic vulnus altissime penetrat, hic ipsa vitalia feriuntur, ubi populus ruit, ubi coά- 'tinuis funeribus, omnis sexus atque aetas semel sternitur. Exhaulta est ciuitas, & desolatae domus. itiite florentis quonda fortunae indicium, laxi muri. Quam multi in ciuitate nostra perierint quaeritis Θ Minima quidem portio superest, sed etiam ex hoc intelligi potest, esurienti populo satisfuerunt. Plurimum tamen intereit quomodo perieriat. Felix pestilentia, felix praeliorum strages, denique omnis mors facilis, sames

aspera, Vitalia haurit praecordia carpit, animi tormentum cox 'poris tabes, magistra peccandi durissima necessitatum, de-iatmissima malorum. Haec ad humile opus nobiles manus mittit,haec alienis pedibus mendicantes pio sternit, haec Depe sociorum fideinfregit, haec venena populus publice dedit, haec in

934쪽

yn parricidium pios egit. Adhuc tamen unum videbatur rea medium non expectare mortis diem, de tabescentem cotidie spiritum superuenientibus mal s subducere nam in fame ne mo quidem mordis immunis est. At non tua culpa fames cm pH. sed vulneratum rugulasti, titubantem strauisti, fumantem lueendisti. N quid inique faciam, diuisa sunt mala. Primam samem fortunae impuro, ultimam tibi. Moram tuam itineri bus separo. Denique ex eo inopiam tibi obiicio, ex quo propter retuli. I aque caritas annonae, rarum flumentum, caedesae direptio pecorum, fuerint fortunae, fuerint anni, fuerint temporum. Aliam conditionem habent ciuium mortes, Sccadauerum dir/ laceratio, &peiores inopia cibi. Haec fames iam tua est. Puta me in praesenti nihil aditae re nisi hoc unum,

'ardius quam potueras venisti. Nondum tibi obiicio du li-eata tempora, nec remensum toties mare, nee tiaues ancora se

nondum tantam moram, quanta legationi satis esset. Si innocentes essemus, populum septem diebus perdidisses. Αα eusios humani spiritus terminos fames fecet morimur, de ne imus. festina misericors, omnes excipe auras : etiam si tota secundis flatibus te tenderint vela venti, tamen remis adiuva. Salutem publicam vehis,spiritum populi tui reportas , omnium nostrum in ista cla ite nauigant animae. Iuramus per tuu mxe dirum, effusi per gradus templo: um vota suscipimux , rea dimus manus e namqa asseriamus hostias, non habemus. Quid spem publicam ad ancoras alligas in onstat interim di es,& plenis velis mors venit. Festina, merita tua non conditores

aequauerint, non ipsi dii plus praestiterint Tibi nos, tibi liberos ni stros, tibi quicquid homini tu eundum est, tibi debemus quicquid vicinae ciuitati praestitisti. Non dico illa quae

poteram, pura caerulaeus imber in naues ruit, classis interfluctus latet, nec inter canentes collisarum aquarum spumas vela dignoscimus, egerit ex fundo arenas mare, micant ignes, Intonat coelum, scistis rudentibus tempestas sibilat. deniq; θ dus hybernum conditur: tu tamen perseuerar frumentumve in

his: nihil horum necesse est se liciter nauiganti festina. Quererer, si naues commeatu tardasses, dum velocitatis rationa beretur mallem accipere dimidium. Non delicati sumus, non luxuriae quaeritur abundantia, sed unde spiritum sustineamus, unde mortem differamus in praesentia quantulumcunque. Si plus opus fuerit redibis. Siccae fauces sunt, aeger anhelitus os tendit. Iam frustra in sinu parentum liberi plorant, M

935쪽

vntdum editi eonceptus intra utem in famem sentiunt. Iam nemo diues est. Auras captamus, & rore vescimur & iam sperare tormentum est, cotidie vires deficiunt. Iam non imus in littus, sed tedimus. In editis scopulis sedet, populus dum naues expectat, in pascua non redit. Aquas ingredimur, & v nus ad te spe istantium richus est. & cum defecerunt omnia pirant. Te te expectantes intentis ocidis morimur, in mara mortui cadun r. Quoties sole perculsa nubes refulsit, nauem putamus: quotiesi actus vento studius incanuit, vela interpremmur. O mobiles miserorum spes, ad unaquaeque solatia, ab noquoq; quomodo nutant Haec certe nauis est, ecce vela panduntur. propius appellitur,&accede do crescit, nostra est, tuos in v tranque pat tem ventos habuit. nostiis votis gubernati Latus sunt. Haec dicimus, at illa interim transvolat. F:etus inde&desperatio,& lue s odium. Nihil enim grauius qua destitutae spes torquent. Ne interrogare quidem licuit, aut

quaerere, nemo applicabat. Ergo incerti omnium rerum pependimus, nihil quisquam cognouiti Saltem si scire licuisset vhil curetum vendidi sies. ipsi petissemus Iam quomodo ad singuli momenta temporum mutabantur animi Bene est, serenue sol occidit, purus se dies collit, ad nos venti ferunt, iam veniet. P endet interim fames, & illud quod iamdiu eo-gitat differrita tamen, ut subinde computet quot dies ad mortem supersint: nam quid profecit. Meministis, cum coti-ttarii venti flate coepissent, & in altum fluctus a tetra vola

Ient quanta comes oratio, quanti planctus fuerint, retinebitur, stabit, laborabit. At, si diis placer.'egatus noster tum maxime bene oauigabat. Nos in hac fortuna, in tam graui casa in eiusmodi cogitationibus sumus, tu sinus maris circuis,&, per omne is cutilatorum littorum ambitus terram legis. Si a fit ut te iuuet diu nauigare. Nullus amoenuε praetet mittitutportus, nulla celebris ciuitas inusitata transitur. Mentior, etiam ad esurientes applicas. Dein si quam timoris in aeriaque reris, non feram te morantem, quomodo satis accusabo vendentem it spiritus nostros transcribis. salutem nostia in exponis. Quae druinaestimabilis Hir, inn cecitiam publicam vendis. Frualentum non naufragio perdidimus, nin latrocinio lucro periinw . Tempestas quoqs aliquam n ueui in medium litans impenserer, i exclalle num-iosa omnes fluctus exhau

936쪽

alienae ciuitati legatum misimus, xvilia ac deuota capita vi. cinorum deliciis morimur. Nobis nihiI iam residui spiritus superest, nos in conspeetu mortis stamus, nos legatum frumen tumque nostrum Ore aperto expue chamus, classis nostra vecturam facit, &vicinarum ciuitatem copias reconduci se Penea conspectu nostro veta conuerta sunt, quantulo minusquam congesti fumedii pulverem vidimus tantum iam tem poris transiuit ex ouo pecuniam contulimus, legatum creauiis

mus Iam dinumeratis temporibus quae secundi venii bleuio- .ra fecerunt, cotidie spero,& sane prope est. Alle atus meus ad emendum modo proficiscrtur. Tibi eigri tot ciuium mortes imputo, tibi stragem populi, tibi liberorum parentumri miserrimas poenas, tibi quicqd id passi sumus, tibi quod gravius est quicq i id fecimus. Et scilicet speras ut tantam sceleris inuidia ab animis nostris duplae pecuniae strepitus auertat. Nescis, quam multa vendideris. Duplo vendidi. Itane infelicitas mea negocianti tibi lenocinata est 3 Quod fixe perite

ciues meos patior, quod ut vestram ciuitate ui servem, meam euerto : quod ad tam vicinis littoribus classem torqueo, quod ad diem redire non possum, quod precium constituitis, quod . occultum datis duplu, patrocinio meo quantulum lucroi At nos inepti ac vetani de fame querebamur, grauis nobis inopia, intolerabilis & misera accersita mors videbatur. N on animus gratias industriae legati ZResp. nostra locupletior petit.

Sacrosanctus mercator opportunum opinor, inuenit mercas

exactum. Miror hercle, si ta bene negotium gesse iis, quom o do nobis pecuniam non retuleris. Duplo vendidi. Cepisti vicinam ciuitatem circumscripsisti, itaque queritur. Duelovendidi. H beenim suum supererat, ut defectum tantsem venderes. Habita est itineris ratio, habita usurarum. Ego vero malo quod tam magno vendidisti. Apparet enim te nillil coactum. Sed si semel ponis hastam salutis, si redemptores vitae admittis, &nos admone: melius vendes. Nos quicquid in

domibus habemus, quicquid in templis, o uic qii ld ciuita s

vocat, congerere para trsumus. Fraesentisin pecunita rem mur, libertatem nostra addicta us, fines publicos tradimus: omnia licet eadem vicina ciuitaspolliceatur,pl non potest. Prosit mihi quod apud negociatores solet, in antecellus dedi. Triplum, quadruplum, quantit m po sceris accipe, illa Pecunia frumentum licet vicinis affetas. Si nobis nihil mearu nostro partiris nos vicinae ciuitati vendemus.' iaceat

937쪽

PRO C rvi avs Dac LA. XII. I r ruire Vbi si uinentum est. Non exigua res est pro vita, pr sepultura. pro in noctialia licemus. Non potest hic commeatus t mi care emi, quam expectari. Sed nisi vendidissem,in quit sani laboranti ciuitati, timui ne raperet. Eo ita utiquet e Eupare voluisti , ut nobis iniuriam tu potissimum faceres. Multum mehercle vos fallit opinio iudices, si ullatii caussam it, euidentesii d ferii posse in forum putatis, cui nullane mea dacii qu dem velamenta contingant. Opinione sua defendiatur. x quaeres minime coargui potest, utitur se teste. Ne nos,eriremus non timuisti ine repetiti commeatus post diem no mortis alplicarentur, non timuisti. N ost cis certe malis quanquam nihil poterat accidere ita opinatum , tamen inter metas tempestatum,&ancipites incerta maris casus, cofiteor, ne L umentum salua clat se perdercmus, uoci timuimus. Noadico ut maxima vis parata sit , ut more immanis latrocinii iurba raptorum littus premat, vel repugna, vel fuge, vel roga, censorum naues depressurumque minitate potius , quam totum frumentum utique populo pereat. Partire vel gratis,

dum nobis aliquid quo resp: remes afferas. Illud quo certe iiihil asseerius acci ii t. rapi patet e. Faciat fortuna quod vo- iniit, legatus a pia to non recedat. R iat nobis saltem

iiiiuriam nostram, mitte nuncios:ita famem differemus , ra

pilamus latentes arma, & se in obsidii nem ei uitatis inimicae sine delectu populus effundet. vastabo interim fine , hoc est, per aliena prata pascar. Si qua in villis dUrehendero pecora, diripiam, bellum me alet. Citius ad hiumentum perueniemus , quam tu cum frumento redibis , adiuuabunt pu- nantem iusta sacramenta. si contigerit aequum sortunae iu-icium, non meos taritum commeatus re piam. Si minus,

certe dabitur bene mori. Liceat & manum conserere, in acie confligere. condant se postea licet mulis , longius ob- . sidio eat , interim certe hostium potius cadaueribus vivemus. Sed nulla vis fuit, nulla exterior iniuria , tuum certe coniux eatum nemo rapuit. iure miseri sumus . ex stipulata legati nostri perimus. Vendidit quantum voluit, quanti voluit : & vi h oc ad n citras accederet moras, fortasse diu concionatus est. Omnis cum fide persoluta pecunia est. Hoc qui colligo 3 Qui quanti vuli vendit,iudices, potest non vendere. Nam perfidem, si rapere alienum s umentum & possunt.& volunt, quid ita duplam pecuniam soluuir Nam quomodo

in magna inopia quicquid emi potest, vile est : ita eum possis

938쪽

x- hi. F s. Qui N Titi A Ni habere gratuitum, duplo carum est. Sed mihi credite coiste patrocihil est , &diu in saturo ocio cogi ata daeo si N on potest similis usquam fames fecisse Nos graue huius aini sidus afflauit,nostrum hoc fatum fuit,quos non tam uiri s

ta,sed etiam empta fallunt: qui nostra pecunia , nostra clase, nostro legato, nostro vento, felicissimo cursu,coni metum tamen perdidimus. Nos a frumento l*ngius sumus,aillam ciuitatem potuit frequenter acciderenς claros , i ix rius applicari onusta classis. itaque non mis re legatos, Ei l lus illis commeatus longius petendus fuit. quod felicissimi annona,affluentibus copiis, fortunatis opibus con ngit, ni hil emetunt nisi deuectum. Quare nulla caussa istius quem

fingis metus fuit, nulla utique vis. Forum legisti &quia huc supererat tempus, obiter negotiatus es. Rapturos put

ui. Quid dicis scelarate t Et cum hoc timetes, applicabasron ultus viator apud latrones hospitatis ὶ Comine tum publicum in aditionae scopulos impingis I x plςnae fiumento classis aneolas ad famem ducis' Non praecidcs mcd iam mare 3non velut inhospitales Syrtes , aut 'iacem Chalibdi praeterveheris pnon tota in fugam vela mouebis ' Nusquam

est periculosius legationis tuae naufragita . Tu vicόgi pos

ses, tu ut auferri frumentum posset, est cisti . . Tantum habituri sumus, quantum reliquerit pudor esurientium. Qui ,

te duplo frumentum iactas vendidisse'Potueiunt nihil so e refers, alienum beneficium est. Alteium confingitur hoc loco mendacium. Tempestate,inquit, appulsus sum. soplane infelix nauigator es , & cuius votis aurae non respondeant ρ Nescimus te duplo melius nauigasse, quam spei a se. ramus 3 Nescimus singulis commeatibus bina itineraci q=cta 3 Nescimus in una Iegatione ventos quater secun igie Sat crat verbo negare, quod Verbo ponitur. Remove h-oc spem et indendae mendacio ciuitatis. o dam io 'bax rem pestatem Θ Quid amisisti Frumentiam certe 'tum venit in portum, nec laborasti, quanqua nimium baia 'gnaues simu

Iaueris, duplum asserre poteram. N qu vexata armamenta, turbatosque funes,aut scissis velorum sinus quereris et cl*ssis statim exiit . & quod magnum integrae signum est, cito rediit. Porro temρestas in unum agebat angulum .nibi potueriint obliquata vesa deflectere Non μtes H ra procedere citra ap. plica. Effuge raptores,essage non dimit suros ii aliud fieti non potest, iam terestate decide. uaufragio in aesertum lutus im-- Plage.

939쪽

plio Civi avs Da et A. XI r j fue Quid euitata procella prodestequid subducta nubibus

ut scia uis'in portunaus agium fecimus, & frumentum ad hyra perdidimus. Ego vero, inquit, attuli,&quidem du- illiin. O nos felices,tumpamus saturitate piaecordia pascamo

io aeteritum,& famem cruditate pentemds Frumentum at

ciui ui Quid quod medicina mortuorum sera est Qv d quod

ino aquas infundet in cineremὶQuiό quod extincto populoeli in novendialis tarde veὰit . Aid quod iam ego frumeano deiidersi i Naufrago tabulam abstulisti, mortuo ap- ilicasti avem. Duplum eli, infunde insepulcra, ct admetire tumulis ibi sunt qui mandauerunt. Qud aliud effecisti asse-iando iumentum, quam ut nos uod aiahuc fecimus poenite iret i Nunc me magis pudet, nunc cibos meos obiurgo, potui herino comedisse. O nefas,in quo me scelere commeatus

depici odit Siccine paria fecimuGAdhuc nihil habuimus, sed nunc licet reponamus. Quis autem unquam pensabit ue-ccitaria superuacuis 'Duplum attulisti, sed illis qui perieiu ut, nihil. Sed non possumus iam nou fecisse quod fecimus rele- unque sera pro nullis sunt. Sed & tempolum ista momentis ut preciosa fiunt aut vilia. Vis scire quantum inter hoc tem- us & illudiu tersitὶTenta igitur forum tuum, totum hoc non 'tes dimidio vendere. Superest adhuc unum patrocinium,

in quo spes omnis profligatae caussae consistat. Ad diem veni. State hie certe tu ces. nam ferri non potest , exundat altius dolor. quaὀrempublicuixi quamuis proiectum,&iam olim sepultum,hlacu siue rotraliis 3 Cur non expectauimiast C

samem non ad constitutun i diem tulimus Cut ad tantum nefas accesssimus n hac lance publica caussa, iudices, pender,aA'ilia tarde fecit,aut nos cito. ..H'c videlicet expectasti,Maiό'captiosum esset ossicio tuo matutius tediisse, ex industria tempus triuisti. Non tempestas in caussa fuit, non vis vlla vi-

cinae es liratis. Vna ratione moratus es, nondum erat tempus.

Ad one nobis miseriae publicae exciderunt 8 Adeo insperatommento obstupuimus 3 haec audienda sint Ultimum o- . is me inoriae reum vn 3 vox innocentem facit' Populatorceuersoremque ciuitatis, i si ad supremum damnabo,absolua itur. Publicus reus reiliit. Illum respondet, diem dedimus. Ta tamen si interpellatus tempestatibus serius venisses, excusares mare:& ambiguos flatus , & tibi bonam caussam habere vi

Cae eris,cum diceres, ante non potui. Et nos hςc cogitauimus,

bis Asbus ampliauimus tempus. Nos illum tibi diem dedi-

940쪽

i 8 i M. FAB. Titi A si 'mus sed quia illud citius emisti quam sperauimus, supravo

t tum nostrum nauigasti , ad proximum littus mariae eltim

applicata est Ego tibi possium satis uaicii Felicitatem nostrai

perdid: sit. Ergo quanta in te tempus consulmptum est, iues excessit, peius pati nillil posshmus, sed pessima diu patimur Imputa nobis propitios Ventos,&secundum mare,&.ciui a-tis opulentae liberalitatem , quae tantum frumenti vendidit, quantum duobus populis esset. Quantumlibet velocitat uaglorieris , computa si placet, qu-ndo primum con Ierminos portus onusta classe comprehendera , quam tardea vicina ciuitate venisti. At etiam, si diis placet, animo defendit , α quam caussam vexandae ciuitatis habuerit, quae iii. Istud ego interrogare debueram, non ubique, iudices, morandum est dilioqui si quid requirere vellem,multa occurrissent. Solent hi negotiatores praete haec aperi pretia , priuatum aliquidae proprium stipularti vixquς cum alienam rem v ndunt. Potest fieri ut primo lucrati Vo uerit pretium, .se ius deinde imbue nerit reddendae rationis diccndaeque causiae cogitatio, Vaenite fortasses umentum lucro, redemptum est patrocinio. Potest

fieri ut aliquamgiatiami peraue i ita ciuit i seruata . occulta

quaedam in ciuitate sua Odi-,quae plei unque ex manibus c-sis oboriuntur, habuerit Multa succurrunt, sed si qua est. ludi

ces dieetiti fides , ego nihil invidiosius reputo , quam quod

ei uitatem suam sine causa perdidar. Quaecunque iatio, quo L. eun te proprisitum fuit audi quae passi sui ius, postquam to dire potuisti.Transeo tormenta nostra inopiae, maciem co potis, vulsos terra destructosque armis cibos, quod aris altaria non imposuimus, quod populos corporibus suis viri strauita quod mendicus quem rogaret non habuit. N on obticiam cibi famem. TO tristis recordatio, o tormentisomuibus coii scientia grauior ' rumpe ferreum pectus, & argenti ascelera viventesque intus epulas excute. Luctantur intra viscera anumae Sc uterum laneribus grauidum mortes agunt. Credibi-Ies fabulas fecimus,selices miserias, scelera innocentia. Omnes quascunque clade, fama vulgauit,solatia hinc petant: hic audient occisos sine sanguine sepultos sine ignibus cibos. siquis mentitus est Cyclopas, Lestrygonas , Sphingas, aut in uinibus vi iginis latratum Siciliae littus,&quaecunque miseridici domi, comites quaero, hinc argumentum, hinc fidem accipiant. Quaedam plane falsa sunt: Sol an ortu suo non occidit, nec ad humanorum viscet uiri epulas diem verit t. v dic

SEARCH

MENU NAVIGATION