장음표시 사용
2쪽
U M Recollecti provinciae Sancti
Bernardini continuo enitamur ut
Doctrinae nostrae simul & disciplinae in hacce Dioecesi jussu nostro observatae Fidem abrogent, iidemque pessimis suis atque errore scatentibus sententiis quas repugnandi nobis libidine in m
dium attulerunt quantam possitnt amoritatem maximam conciliaturi, nullum
finem faciant rumores disseminandi in 'vulgus, quibus nonnihil commoventur ipopulorum animi , postulat sata OG- 'cii nostri ratio ut huic malo remedii iquicquam adhibere & pravis quae inde lnasci possent effectis quoad possuillus ,
Cccurrere studeamus dum istud quid- quid est mali editis a Summo Pontifc . -
3쪽
de utrorumque Doctrina definitionibus radicitus tandem evellatur. Quamobrem cum Dioecesis nostrae fidelibus, vel iis ipsis quibus adversariorum calumniis Fides nostra maxime in suspicionem venit, nihil suspectum minus offerri possit tutiusque lato a plus centum e Sorbonicis Doctoribus de pravis istorum Recollectorum opinionibus judicio Typis illud mandari curavimus.
Itaque ut quam poteritis accurate a que attento, uti par est, animo perlegatis hortamur vos obtestamurque: ratinimirum hanc elucubrationem eam
esse quae hinc sana Doctrina jam imbu
tos nova quam affert luce magis magisque confirmet, illinc vero imbecillioribus & imperitis adversus pravarum horum Religiosbrum opinionum Venenum Antidoti loco esse valeat. Datum in Castello nostro Sancti Aniani. Die 26. Aprilis. ' PETRUS - JOANNES - FRANCISCUS.
Episcopus Sancti Pontij. De Arandato Illustrissimi ac Redierendissimi Domini.
4쪽
SOLI, qui plane sunt in Theologia rudes ac Novitii,
cusari Possent si definitionem hanc ignorarent Concilii Tridentini sess. q. nimirum vulgatam editionem solam edinauthenticam, Canonicam, & omnis erroris expertem.
Id institutum est , ea mens Genevensis quidem & Ba raVicae, non vero ejus quae Christi em, Ecclesiae ut Scrip turam Sacram manibus promiscue omnium permittat, cujuscumque tandem aetatis , sexus , ingenii , conditionis , ac capacitatis illi sint, sine ulla restinctione. III. Concilium Tridentinum cenas leges ac regulas fixit , easque authenticas & ab Ecclesia universa receptas quihus Scripturae Sacrae lectio in vernaculum sermonem trans. latae prohibetur. IV. Digna est ea cogitatio quae vituperio & risii excipiatur,s quis dicat omnibus atque fidelibus ab Ecclesia proponi cohortationes Sanctorum Patrum quae in Divinis OLficiis leguntur illam v. g. B. Cli sostomi concionem , quae legitur in secundo Nocturno secundae post Epiph niam Dominicae, quandoquidem Osficium Nocturnum in quo leguntur ad solos Ecclesiasticos homines pertinet s lique illi fusinodi rebus imbui tenentur.
Quantumvis antiqui Doctores Scripturae Sacrae Iectionem omnibus commendassent, eam tamen nostris temporibus non commeudarent. Si facerent, quod quisquis in imentem induxerit iuvem ipsis injuriam faciat ac rebellionir . in Ecclesiam insimulet , illos audire non deberent , quidquid est veri nominis Catholicorum.
Dubitari non potest quin fidelibus multo utilius esset , si remissa ad Theologos, Concionatores , Pastores, Rec xores , Consessarios & Prosessores , Legendorum Bibli
rum Cura ipsis aliorum piorum librorum lanii' propin
5쪽
vII. Nihil tum ab Ecclisae mente , tum ab ipso Poenitentiae Sacramento aeque abhorret ac si quaeratur, revocetu que in dubium possitne ad illud plus semel 4n vita utuliter recum , praelertim cum ad istam adeb sispectam quaestionem nonnisi verbulo imo deiunctorio ac summis labris stigi de emista respondetur , posse , eaque extorta responsio postmodum destruitur, dum palam docetur, hanc Mise primis saeculis Ecclesiae mentem ac confitetudinem, ut illa potestate, saltem vulgo, plus semel in vita non ut retur erga eos homines qui essent in peccata quaedam ei Ginia revoluti. HII. Poenitentiae & Eucharistiae Sacramenta funditus eruunt qui absolutionem dii ferunt & a communione removenteos homines qui veniales tantum maculas contraxerunti
Poenitentiae Sacramentum abolent , innuuntque ab li ti mem quae in eo conceditur non esse nisi declaratoriam qui piis tum liominibus . tum mulieribus Sacram communionem intimitunt non impellita prius ab Iutione.
Qui dieunt inesse in Sacerdote veram remittendorum peccacorum potesta em , sed tamen gratiam reconciliati nis peccatoris cum Deo non hominis operae tribuendam,
sed a Christi Redemptoris Sanguine proficisci, id illi su tim ac callide insinuant quod adversus Catholicam Fidem Calvinistae semper objecerunt , nimirum , si inessit in S
cerdote vera hominem Deo reconciliandi sacultas , inde decuturum illam reconciliationem opus hominis sese non Christi Redemptoris Beneficium. XI. Qui dicunt Sacerdotes nostros simplices tantum m-nistros esse ineraque divinae potentiae instrumenta , qui ad instar actus judicialis declarant quod in Coe lis a Christo efficitur, ii opponuntur ex adversis Synodo Tridentinae in qua definitum est abselutionem non esse simplex ministerium declarandi peccata esse remissa.
6쪽
Concilium Tridentinum ita expresse definivit si ciceris i l ad absolutionem recipiendam , attritionem quae vitam ani mae non tribuit , imo quae amore Dei omni vacua est supponitur, ut anathemate seriat qui contrariam opinio nem deffendunt. XIII. XIV. Qui dicunt absolutionem valide conferri non posse ni Milsi iis qui contritionem habent aliqua charitate animatam, I perinde est , ac si dicerent absolutionem valide conferri non posse nisi iis qui prius sunt in gratia constituti , MDeo per contritionem persectam qn vitae restituitur n ma , reconciliati. Falsum est ab Ecclesia
deprecativam approbari. XV.Catholica Armam Graecorum XVI. Qiii docent ab Ecclesia Catholica formam deprecativam qua Graeci ab selutionis loco utuntur pprobari, easque ex ipso consensu Doctorum in rei natura uni in Midem quid eise , ii ab usitatis Ecclesiae tramitibus deflectunt, Doctrinam insolentςm profitentur , eo ii Re dductinput credatur posse formam illam in Ecclesa Latin legi time usurpari. XVII. J ux ta Fidei regulas non potest formae Poenitentix, nisi imperativus sensus attribui, aut , quod tutius est , R Q
Iutus , nequaquam vero dςprecativus. DE SIGILLO cONFESSIONIS. XVIII. i. Confessio Peccatorum Secreta ita est ex Christi nosnu lj
in instituto ut si palam illa fieret hoc ipso desineret ς se ij
Concinunt cum Calvinistis & Doctrinam infinito a v ritate spatio distantem amplectuntur qui volunt posse Ecclesiam ob secreta Peccata publicas poenas imperare-x X. Doctrinam deffendunt Arcano Consessionis & Synodi
Tridςntinae menti e Diametro oppostam qui tametsi se' ila:tsi
7쪽
teantur maximam semper suisse criminum Sacerdoti declarandorum necessitatem, volunt tamen ad Consessionis essentiam non pertinere utrum publica sit an secreta sed ad allia quod displinae caput quae fuerint Episeoporum authoritate immutata, quod perinde est ac si dicatur posse Episcopos hoc in negotio agere ad libitum, eorumque arbitrio relinqui ut vel secreta peccata palam declarari jubeant poen1 nullitatis Consessionis vel secreto tantum declarari permittant.
Periculum est ne irritae omnino & nullius ad satisfactionem pretii sint quaecumque ante absolutionem poenae tuu tur, nisi praecedat reconciliatio cum Deo per contritio- nem: Siquidem nullum opus satisfactorium esse potest, aut meritorium nisi quis in statu gratiae sit constitutus. XXII. Qui dicunt hunc esse ordinem maxime rectum ac simpliacem idque prioribus Ecclesiae saeculis constanter suisse observatum, ut ne detur absolutio nisi post expletam satis factionem, ii rem assi ant ab omni specie veri remotimmam quae nullatenus possit cum sana Theologia & ipsius Ecclesiae decretis conciliari. Est hic unus e reliquis Petri Uxamensis erroribus , quem errorem Sixtus IV. in Bulla sua Eversa anno Isi. & Sorbona die I. Julii an. 16 1.
XXIII. Errant vehementer & turpi ac deflenda ignorantia laborant qui cum absolutione Sacramentali seri interioris permiscent & confundunt ritus antiquos publicae, Canonicaede Caeremonialis absolutionis quae.vigente priorum severita te saeculorum, palam & extra Paenitentiae Sacramentum obscandalosa quaedam ac publica flagitia quorum punitio ad forum exterius pertinet , nonnisi post persectam omnino satisfactionem scandali emendandi causa concedebatur ,
quaeve nullatenus erat Sacramentalis.
NE CONFESSIONIBUS EXTRA PARAECIAM FACTIS. XXIV.
8쪽
qui persuadere volunt non licere peccata sua confiteri e tra Dioecesim imo ne extra paraeciam quidem suam. Efficax ri test dura hujusmodi atque imperiosa lax ad conflandum Poenitentiae Sacramento odium. DE USU S Ac R AMENTORUM RES P Ec TU eorum, qui recens ab haeresi conversi sunt. XXV. Rem molitur si qua fingi potest, horribilem, atrocem insert Sacramentis contumeliam, adeoque viam munit ad
ea penitus subruenda, praeripit fidelibus eam quae ipsis inest Consessarios sibi eligendi facultatem, spernit authori 'tem Summi Pontificis, deflectit ab Ecclesiae consilio & voluim i ltate conceptis vocibus in Jubilei Bullis expressa super illa lConfessarios eligendi potestate, qui vetat, ne quis ad C
tholicam Fidem recens conversiis , aut quivis alius de hae- iretico genere peccata sua per Paschale tempus conciona- ltori Monaco confiteatur, ea nimirum praetenta ratione quod
cum ille vulgo ibi non commoretur brevique sit, post ex- ipletum muneris sq, stadium discessurus, per temporis an- ligustias non possit probatam habere illorum hominum Fi- ldem, religionem , poenitentiam neque penitus indagaret i lsintne, ut par est ad recipienda Sacramenta comparati. DE COMMUN ION E E U c II AR IS TIc A.
Fateor equidem bene agi cum illis hominibus qui nutilum Pietatis sensum habent, qui eousque sunt divinae gra- , tiae rebelles ut in letalia flagitia praecipites ultro ruant, si iper breve aliquod tempus a Sacra Christi mensa removeantur ad injiciendam ipsis Divinae illius escae venerati n m. Id potissimum observari debet cum quis in turpium latque atrocissimoriim flagitiorum caeno diu haesit &praesem tim in impudicitiae criminibus consenuit a qua maxime ab- horret Divina Virginum sponsi castitas ac sanctimonia. Id itamen nullatenus patrocinari debet consuetudini novatorum, , hostium Eucharistiae insensissimorum qui per quatuor, Per tsex menses, per annos quandoque integros Sacramento maditum Poenitentibus intercludunt, ut illi nimirum miseri omne desiderium, sensum omnem , omnem divini illius at mςnti cordationem abjiciant , postremo ut in iis sarin e s ι i
9쪽
dium quoddam , quaedam ab Eucharistia imo & Conses
sione ingeneretur aversio. Sacrae Communionis dilatio iis hominibus praecipienda qui in gravissimis ac maxime portentosis sceleribus diu jacuerunt & inveteratam contraxe- unt isdissimorum peccatoriam consuetudinem ultra decem ut quindecim dies protrahi non debet. Nonnumquam qua- 'or aut quinque sessicient, ne illi maximo quod eorum in-irmitati afferri possit, subsidio hoc est Sacra Communione
DE BAcmA IIS TEMPORIS OME TATIONIBUS.2 XXVII. Sestationes, profanae cantilenae , aliaeque id genus nugae
acchanales, eo nomine appellat Author propositionis infamessias choreas ac tripudia, insanos larratorum hominum concur- us , aliasque scandalosas ac criminosas actiones quae ea de quiμ' s agit facinora comitabantur ludi sunt innoxii, voluptatesionestae, ita ut proprer illos nemo sit a Parochis vel Compilariis , neque absolutione fraudandus, neque rejiciendus x communione, neque ad publicam uJ satisfactioneat 'gendus. DE ISCIPLINA Eccc βS IXXVI M. In eo loco qui ad Sacr m Missam divinaque ossicia ce-ebranda consecratus est, possunt ex ipsis Ecclesiae regulis ivlla alia praemissa benedictione sine ulla sngulari privilegio orpora humari Christianorum ς cum enim ille locus ad acratissimum Religionis nostrae Mysterium sit iWauguratui, :jusmodi consecratio alterius cujussibet vices si psere in
test. Quod si Episcohus istud improbet dici Dyest m jori
apud eum in honore ac studio esse putidum cadaver, quam Augustissimum Eucharistiae Sacramentum , nihilque tumgivis tum mortuis, in)uriosius, nihil nec in saeculares ini quius excogitari posse quam si tales sepulturae prohibeantur. DE EPIS c O PALI J URIS DI TI ON β XXIX. In hominibus Religiosis id immerito reprehendit Epis copus tanquam pravum ac noxium, quod in eorum Choro, diversae extent Sanctor m d suo dine virorum Tabulast MN e Prestas propiore ge Ut eorum Religiosor vultus
10쪽
licitum aderant eum imagines illae ringerentur: lino neque
improbare potest quod in Tabulis Sanctos tertii, ut v cant , ordinis sui homines exhibentibus intersint laicoruin, e iisdem loci species adumbratae. Illud tanti non est ut prehendi debeat aut reselli. XXX. Non mille, neque impie, sed ad summum iliconsultd aeminus prudenter egerunt illi Religiosi qui novum Test mentum Montibus hannoniae impressum affixis ad muros ac valvas Tabulis, aliisque huiusmodi praemissis apparatiabus , palam, in Templi sui vestibulo, quo frequens popi lorum multitudo confluxerat ad excipiendam Sanctis ni Sacramenti Benedictionem , privata authoritate crem verunt. Dioecesino Antistiti Factum istud iisdem Religiosi, in aliquo suo mandato exprobanti non immerito quis regesserit ipsum in libros suos eam impietatis ac stultitiae labem traduxisse quam iis Religiosis inurere voluerat. XXXI. Qui existimat Episcopalem Dioeceseos lustrationem s=num esse quoddam publicum ac Solemne Catholicae Societatis, is opinionem sibi fabricavit singularem omnino ac novam , nulloque innixam fundamento. ina opinio Papas ac Reges Catholicae Societatis destructores constituit. X X X II. Est hoc novae prorsus & inusitatae Theologiae genus nultilius neqtie concilii, neque Doctoris authoritate corroboratum , quod Episcopus universos familiae cujusdam Religiosos ideo schismaticos apellaverit, quia nimirum illi praesulem aedes suas lustrare ac recognoscere cupientem ata imittere noluerunt, objectisque ad id templi sui foribus Iscripto ei publico renuntiaverunt illum se ad Sacram Missam celebrandam nullatenus posse admittere nisi tanquam Privatum Sacerdotem. Ea schismatis nota in Sedem A L. tolicam ac Reges nostros refunditur , eosque ichismatis fautores iacit. ix XXIII. Vexationem ac Tyrannidem cum mani sestam omnibus,
tum novam omnino & inllitutis Ecclesiae contrariam exer- -
Met is Episcopus, qui publico mandato sanxit, latent 'imarini t