Jacobi Facciolati Oratio pro funere Aloysii Pisani ducis Venetiarum IV. non. Jul. MDCCXXXXI. celebrato cum auctoris ejusdem palinodia, & typographi Ven. confessione. Accedunt postremo dialogi 6

71쪽

firmate, Religiosissimi patres si iniqui peculiari hoc ossicii genere

Duci optimo parentare voluistis; factisque pro more sacris ad exaptandas sa) minores culpas, quibus in tanta naturae infirmitate

nulli

si Mures videlicet , ae blattas alloquor , qua membrisas hasce corrodent. Nihil enim mihi unquam rei fuit cum Religiosissimis Patribus qui funeri Venetiis intererant, eum ego Patavii cura

rem cutem.

sa) Sacra ct expiationes etiam apud Ethnicos locum habent. Igitur ne Ne quidem Christianus homo cognoscitur atque exstati ct tamen Christi no parentabam. Timui nempe pudet dicere) ne Tullianus in dicendo minus haberer, si Catholicam Fidem nominassem , cujus numquam Tullius inscriptis suis mentionem fecisset.

72쪽

nulli fere mortalium carent , laudes supremo numini gratesque agite, quod vir tam bonus, tam integer, tam pius, humanae vitae laboribus ac periculis egregie functus in beatorum sedes subiato facilique transitu convolarit. FINIS.

Absoluta nania, singulissae erroribus abjura tis , restat, at aliquid de tota oratione in uniser- sum dicam. Eam itaque duabus potissimum de ea sis edidi. Prima fuit insanabile, quo teneor, cacoethe promulgandi quacumque Usutio. Pamdiu lugubrem cantionem hanc. eoncinnaram ea spe duinctus ac fiducia, mortuo Alysio, non ad alios , quam ad me veniendum , ut illi dicendo parentarem. Deceptus ea spe fui; neque aliorum modo,

73쪽

sed eorum etiam, quos minime voluissem , opera

usi sunt. Euid facerem e magis magisque prurie bam in t os. Tandem jussus injussus opportune importune per fas per nefas orationem statui putei

carcere liberare. Altera caussa fuit, ut Lombardo, qui suam in Ducis funere habitam oratio nem plures jam ante dies ediderat, gloriam quamlibet arriperem , aut saltem obscurarem. At id

etiam aliter omnino accidit , ac putaram. Ille enim , sin minus eleganter , nihil certe non tum , non prudens, non verum dixit s ac proinde laudatur passm , mihique longe praeponitur. Ego contra multa falso, imprudenter plura , plurima inepte: ideoque non alia fruor laude , quam qua bono Grammatico relinquitur, hoc est pura nitidaeque latinitatis. Vana scilicet levitatis, invidiaeque paenas merito Superi de me sumserunt; quos quidem ut aliqua ratione placem, hanc evulgo palinodiam , Typographos singulos univer os totius litteraria reip. enixe obtestans , ne ab hac illam oratione mea sejunctam velint, sequando Dii meliora) recudatur. Euoniam vero ita in tota laudatione de Λ-losio Pisano loquutus sam , ut iis tantum animi

bonis ornatum praedicarim , qua vel in Ethnicum cadere possunt, nullum υero attigerim eorum quGChristiani hominis Catholicam Fidem profitentis propria sunt is ut suspicio quaevis tollatur in posterum s

74쪽

rum , meque hae fide exsolvam, gentibus univeriasis , aut aetatibus, quibuscumque ignotum Pisano rum nomen Derit , ratum facio, sancteque testor, Alysium Pisanum Ducem olim Venetiarum, cujus ego P. Facciolatus vitam gestaque deserim, Chri stianum vere fuisse, o in Catholica Fidei Ecclesiaeque gremio pie religioseque obiisse. Ceterum non alium a posteritate vigiliarum mearum quotia dianarum fructum aut mercedem postulo , quam ut menda senectutis mea σ ignorantias meas ne meminerit. Vale.

FINIS ORATIONIS

76쪽

DIALOGIS EX

I. Lucubratio Legitima, & Spuria. II. Pallas, Lucubratio, praesum,

Mercurius.

III. Lucubratio, & Umbra.

IV. Charon, & Lucubratio. V. Lucubratio, & Dialogus. VI. Amasius, Lucubratio, Praelum.

77쪽

Ad Dialogum I.

Praefatiuncula.

DIalogus hic natus fortuito est.

Cum enim praecedenti orationi variae hinc inde morae interponta Tentur, ne praelo traderetur, interstiatium ejusmodi lucro apposuit auctor; conceptumque interim antelucano mentis congressu istum fovit calore diurno promovitque adeo,

ut pipilans facile rupto ovo exilierit. Ita plusculum aucta libelli moles, quae magis magisque porro augebitur, quo tardius prodibit.

78쪽

Argumentum. 31

brem orationem de more habuit P. eronymus Lombardus e S.Ihibitamque in lucem dedit. Plures post dies repente prodiit altera Jacobi Faeariolati apud eumdem bibliopolam. Hac flatim conquiri ab omnibus, illa

posthaberi. De hoc ipse itaque δε iti

cam orationem conquerentem inducit auctor , ambasique describit garrientes intacem rixantesque muliercularum timore. Legitimam porro appellat, qua

habita fuit ; Spuriam, qua neque habita fuit, es intempestise prodiit.

79쪽

DIALOGUS I.

Lucubratio Legitima, o Spuria. Legitima.

He tu in testas praeter aqvum sesque, importuna mulier. Recede de medio. id te te mihi obtrudis unive am, ut neque videre possim, neque videri 2 Regnum ne μ

la hic tu possides 8

S'. Si possiderem, non huc tu sane tulisses pedem. siuid tibi rei mecum est3 Adeon rixosa ZLet) cuid tu adeo propter urges obruis

80쪽

que Z Jam frui per te communi cesnon licet. Nosti '

S asi vero non ego vos toties exceperim villula meas urbana 1 ad

ympo m. Leg.) De lymposio viderint, quibus id o sim contigit. Iamdiu enim, ut audio, ympositum cum villa periit. At hoc nihil ad rem. Illud miror, quὶ huc

irrepseris non vocata. -

Θ.) Tui caussa latebo scilicet Reverentia

I) Solebat Faceiolatus quotannis stato die FG tas aliquot convivas sibi adducere ad suburbanam quamdam villulam, quam conduxerat ad delicias. Sed hic jamdiu mos obsolevit, villula adicata.