장음표시 사용
11쪽
verentia vehementer rogo 4 Vale.
12쪽
DUM p Wς haec opuscula in unum collecta
ad seculi genium justo quidem, sed mode
sto, de limplici titulo inscribere cupio, atque hac de re amicos consulos vereor, ne tumido nimis esse usus dicar . Videri enim potest alicui, cum Dissertationes , Orationes , Epistoia , st carmina Promittuntur, magno hiatu plura volumina promitti. Verum, licet alii dissertationum, orationum alii, epistolarum, & carminum justa volumina ediderint; non video , cur singulorum generum pauca opuscula non possint in unum volumen colligi. Singulorum , quae Promittuntur, haud multum esse numerum, mole sua Prodit volumen, quod fro te, & titulo minime praefert. Initio equidem statueram duas tantum Dissertationes, quae priorem hujus voluminis partem implent,
alteram, alias etiam publici juris factam , sed nunc
a me recognitam , De Romanorum Veterum Nobilι-tate , alteram non antea editam , De Disciplina , se Moribus Romanarum Faeminarum , typorum opera
in Vulgus emittere . Sed placuit postea minutiora alia addere. Quae haec sint, sequens pagina indicabit. Tu si quid lectu dignum judicaveris, legito: mihi non Placere non potuit, mea haec, quae forte ex plurimis, quae melioribus annis scripsi, apud me extabant, ab interitu vindicasse. Vale. INDEX
13쪽
DMertatio de Romanorum Veterum Nobilitate, as auctore reis cognita . Edita primum fuit Venetiis 17I7. apud Io: M.
ptistam Recurti . . . -- grassertatio de Discretina, Moribus Romanarum Geminarum. 9s Orationes de ra. Trinitate habItae in Sacello Pontificio. Etatae frimum iunt Romae annis 17O7. 17M. 17o9. 17IO. IIII. I IZ. apud Io: rran cum Gracas. - 18ν Oratio in funere Io: Bapti Se Nicosisii Misyni Venetae Reipublicae Cancellarii. Impressa extat Venetiis I717. apud Antonium GranumaoIoratio in funere taeti Caspii Asiatis Congregationis Casine u . ΣΙΣ. Oratio in funere fortunaσι Balleonis Abiatis Congregatioris Camen-
Oratio in funere Ameti Zoni Magni Venetae Reipublicae Cancellarii. Imressi primum Venetiis et ac Blasius Mai ura. 21s oratio in funere Petri Barbarici Patriarcoae Venetiarum. Prodiit Venetiis I as. Qua Carolum Bonarruum. ' . ΣῖLOratio in hunere δε Bisaelis Amoli Ga parent Asbatis Congregationis Camae lenisis. 239 Oratio in funere Isse Bougno Caeseris apud Venetiam Rempublicam oratoris. Proiuit Venetiis 1732. ex opographia Ducas metuana.
oratio in funere Bonaventurae Finari Asbatis Congregationis Cas-- Ν. V. Laurentium Grimanum Epistolae . inseruntur nonnad Senatum Romanum spectantia. .... 26 Ad V. G. Apostolum ranum 'solae a. Explicantur duo loci, alter L ii, alter Ciceronis, quibus istartur teritio Senatorum Romanorum Populo tribui. ' 166- N. V..Franciscum Tevolum Episeolae 7. Agitur in antiquis D cum Venetorum nummis a69 Ad V. G. Berninaeum Mariam de Rubris Epistola. Explicantur Imsicriptiones quorumdam Vasculorum Romae repertorum. 2 γDMicatoris aliquot orationum alias impressarum . a nensis.
14쪽
16쪽
Scribendae dissertationis occaso. Rei Utteraria Trium iris a) inferibitur. Dicendorum propositis.
E M haud ita magni inter antiquas momenti, eam. demque jam occupatam, de veterum Romanorum Nobilitate ipse non alia de causa iterum aggressus sum , Viri Λmplissimi, rei litterariae Moderatores, nisi ut octavam Iuvenalis Satyram, quam in Uene. to hoc gymnasio expIanandam susceperam , illustrarem prius aliqua priscorum morum notitia , ne rhetoricum artificium , earminis praestantiam , ibique Ialentis philosophiae placita depromenti digredi alio opus esset . Id statim significandum vobis duxi, ne aut ad haec scribenda me gi Tiae spe abreptum, existimetis, aut vos ad nova , magnaque legenda vocatos , hac ad vos missa dissertatione . Levia igitur , inquitis , di aliena donas. Levia sateor, si cum caeteris comparentur , quae antiquitatis studiosos solent tenere , aliena autem , nego . Sicut enim , quae aliorum fuerant, emptis sibi vestibus, aliquid assuendo, aliquid abscindendo, novam sibi , & quae eorum propria sit , tenuiores h mines concinnant, ita ipse quoque iis plurima demendo , quae infinitae eruditionis vir Tiraquellus ad prisci, nostrique aevi nobilitatem A a spe-
17쪽
spectantia non Iurisconsultis tantum suis, sed phi IOIogis etiam seri
psit, multa iis addendo, quae cursim nimium clarissima litteratorum capita Sigonius, & Lipsius tradidere, aliique antiquarum rerum non indocti investigatores, hanc alienis , meisque observationibus compactam differtationem conseci. Tenuem autem, di nullius pretii, quod mea, ut aliquo pretio esset, vestram facturus, mittere ad vos decrevi . Quamquam, quaecumque sit, vestra nunquam non fuit , cum a
me sit , cujus nihil est , quin vestrum dici omni jure debeat, ingenium, quod excitatis, studia , quae fovetis, ipse hic publice docendi
locus, qui omnibus quidem, qui illum ante me obtinuerunt, honestissimus , mihi vero vestro tantorum virorum judicio , ac beneficio multo honestior, quam caeteris . Ut igitur, quae vobis ex praediis vestris afferuntur, rusticana munera, primos arborum vestrarum fructus minime temnitis; ita hoc quoque leve donum ne dedignemini , ingenii, quod beneficiis vestris alitur, opus; atque sicut illa, quamvis Palato nota, gustatis tamen, di fortaue jucundius; ita haec quoque , quamvis ex aliis auctoribus notissima , legere tamen velitis , di legatis patientius . Quicquid credidi ad veterum , praecipue Romanorum nobilitatem pertinere, hoc syntagmate complexus sum . De nomine , de nobilitatis natura , ejusque generibur , quorum fuerit, quibus insignibus ostentaretur, breviter disserentem audietis.
E -n . Nobilis de quacumque re 2 verbum medium : saepius ad laudem sumitur: O bominum proprium, ct ad genus refertur. Generosus idem ae nobilis . Alia Dunima .
Nobilis a verbo Noseo proficisci, idemque sibi velle , ac notus ,
seu nostibilis, dignusque qui omnibus cognitus sit, cum patet ex Festo Pompejo , ac Nonio Marcello , tum maxime e X auctorum
usu. Virstilius: a m locus Italia medio sub montibus aliis
18쪽
Livius a de pugna inter Horatios , & Curiatios: neque ferme res
antiqua alia est nobilior , tamen in re tum clarre nominum error manet ,
utrius populi Horatii , utrius Curiatii fuerint. Idem: h inter hos viros nobiles inimicitiae erant. Apud eumdem de his cum M. AZmilio Lepido inimi eitiis Fulvius libro superiore : c quum sint nobilissimae sibi cum Consula inimicitiae. Ita enim legendum contendit ex manu scriptorum fide Gronovius, d ubi editi vulgo habent, notissimae. Vellejus: ce tum Cimbri, di Teutoni transcendere Rhenum multis mox nostris fulseque cladibus nobiles. A nobili autem nobilitas fit , S nobilito , quorum prius notitiam , seu ipsum esse notum, alterum notum facere significat. Cicero: cs in eo ipso, in quo praedicationem , nobilitatemque despiciunt , praedicari de se , ae nominari volunt. Idem : gὰ quia poetae ς nonne post misiem nobilitari υMune Sed quid poetas ζ Artifices post mortem nobilitari -- Iunt. Cornelius Nepos: ch obicrates Albeniensis non tam magnitudine rorum, quam disciplina militari nobilitatus est . Contraria sunt his Ignil lis, ct Ignobilitas contraria pariter significatione, ut notitiam utrum. que neget. Plautus: si Peregrina facies videtur hominis atque ignobilis.
Cieero: k9 Utebatur Medico ignobili, sed spectato homine Cisopbanto.
Cum itaque nulla res esse nota non possit, praeterea etiam quidlibet & magnis bonis innotescat, & magnis malis; illud sequitur primum , ut nobilis , dc quae ab eo sunt , de nulla re proprie dici nequeant, deinde dc illud, ut singula sint verba media , di quae in utramque partem, seu ad laudem, seu ad vituperationem usurpentur. Si cui otium est , legat apud Tiraquellum clὶ longam satis rerum animatarum non modo, ted & anima carentium seriem , quibus ab auctoribus, in quorum lectione abunde se versatum ostendit, nobilitas tribuitur, quaeque nobiles , ac nobilitatae appellantur. Quod vero in malam quoque partem haec nomina accipi soleant, ut aliquod assera. mus testimonium, patet ex Tullio, cujus est illud cm P etiam a Nonio citatum , cum nobile idem esse , ac notum confirmat : restis est Phalaris , cujus est praeter caeteros nobilitata erudelitas . Idem aIibi : n Niso illa nobilissimus pirata . Quintus etiam Cicero: co non erit dissetis certamen eum iis competitoribus , qui nequaquam μηι tum genere insignes, quam vitiis nobiles. Seneca: p -- scelere Lemnon nobilem.
19쪽
Uerum eo sortasse, quod illa tantum cognoscere, aut oculis , aut sermonibus usurpando, cupimus, quae bono aliquo praestant, factum est, ut nobilis in laude saepius , & contrarium dumtaxat in vitupera. tione poneretur, idemque sere esset nobilis , ac fama dignus, ct mutitorum sermone celebratus, secus vero Umbilis. Ita Horatius f a J- par nobi Ie fraIrum.
quod Acron interpretatur notum , famosum . Idem alibi sbJ quamquam ironice, sed ironia planius iacit serio, di proprie loquenti ad Iaudem dici:
Tullius eitra ironiam: fcJ sibi ipse L. Crassus peperit maximam Dudem in illa aecusatione nobili , oe gloriose . Livius : sdJ nobilem ream
tum Corribilonem . Nominis celebritas est nobilisas etiam Cornelio Neis poti : L e J Nescio quomodo, cum eum nemo aηteiret bis Dirtutibus , multi nobilitate praecurrerunt. Contrarium fgnificat ignobilis apud Ciceronem: fJ malia dixi in ignobilem regem . Quamquam vero sic quoque accepta haec vox, dubium est nemini, quin de omnibus rebus & possit dici, di soleat; saepius tamen hominibus tribuitur , ut velut illorum tantummodo propriam consuetudo fecerit. Hinc autem altera pressior ejusdem vocis oritur significatio . Quoniam enim inter ea , quibus homo cum praestat , innotescere ad iis , di notior solet esse , quam caeteri , generis praestantia dubio procul recensenda est; hinc famini, ut jam nobilis ille audiat, qui generis εινatalium excellit gloria , & ea Proprie videatur sgnificatio subesse nobilitati , quae excellentiam re praefantiam generis signat . Nos quoque ita hie nobilem, o nobilitatem accipimus, cum de iis acturos nos esse , pollicemur. Dici autem nobilem, qui habet generis dignitatem , eo quod hine notior sit , quam caeteri , confirmat tum locus Senecae , fgJ ubi virtuti Stoice tribuens nobilitatem: qui imagines, ait, in atrio exponunt , noti magis , quam nobiles sunt; tum consuetudo loquendi cum ignoti nobilibus opponuntur. Suetonius: s li J ignotissimum quaesurae eandidatum nobilissimis anteposuit. Praeterea etiam notas aliquando pro nobili dictum est. Tacitus: fi I notos quoque equites Romanos ope-rΠs arenae promittere subegie . Erit igitur nobilitas id , quod Graecis Δγενμα . Contrarium tamen sensiste videtur Tullius , eum scribit
Appio: ΓkJ nihil errabis si paula diligentius ut quid sit ευγένεια, quia sit nobilitas intelligas Aibenodorus Sandonis filius quid de his rebus dia
20쪽
eri , attenderis . Sed hic sententiam Stoici Philosophi , hujus enim sectae Athenodorus erat , probat Cicero, ut Appii detrahat nobilitati , suaeque ignobilitati ab ejus contumeliis caveat. Nobilis autem Grae eis est shενώς , quod bono genere dixeris , quomodo loquutus Plau.
uui bono sunt genere nati, si sunt ingenio malo , Suapte ea a degenerer abeunte genus ingenio improbant. Tullius etiam: sbJ si tibi boe sumis, nisi qui patriciar sit, neminem bono esse genere narum, facis, ut rursus plebs in Mentinum sevocanda esse cideatur. Nobilis etiam respondet Graeco illi aeπα-ρ, seu T,α- ώρ, quod esset bom patre, aut bonis parentibus, ut loquatur Cicero rse J qui eum esset bonis parentibus, atqne honesto loco umus. Bonus alis tamen , etiam sub hac acceptione, latius patere , quam nobilis , negare non ausim, ac velut genus de specie, ita Bonum de nobili diei , ut bono quidem genere sit, quicumque est nobilis , quamvis quieum. que bono est genere, is non continuo nobilis sit. Liquet ex Terentio, a quo eadem puella di bonis parentibus esse dieitur, di ignobilis: f d 3- iliam civem esse Atticam Bonam bonis prognatam at paullo post: Illane indotatam virginem, atque ignobilem Propterea optime Donatus ad hunc locum bonam interpretatus sui e
Caeterum quod Sigonius, se J, ac Lipsius sfJ nobilitatem Romanorum non ex genere aestimant , sed ab imaginibus ; ne credas , eos censuisse, nobilitatem ullam fuisse apud Romanos, quae bonum genus, bonosque parentes minime significaret. At cum Romanorum alii penere patricii essent, alii plebeii, viri hi praeclaritani id docent, boηum genus non patriciorum aut plebeiorum fuisse, sed eorum, qui imagines majorum haberent. Ita ego intelligendos eos puto, qui nobilitatem ajunt non esse ex gerere, sed ab imaginibus. Quae omnia suo loco cIariora fient. Etenim tantum abest , ut Romanorum etiam , sicuς caeterarum gentium nobilitas dignitatem generis minime diceret , ut auctores Romani ipsum generis nomen ad significandam nobilitatem
saepimi me usurpent. Ovidius: fgJNam genus, ct proavos , oe quae non fecimus ipsi,