장음표시 사용
31쪽
magnopere expetendum , Misi Iaudem, re bonesarem . Pro FIaeeo a ihabetis or bonefatem hominis , oe auctoritatem resimonii. Atqui praestantius aliquid ipsa nobilitate tunc significare, aequis virtutis aestimatoriis bus noti est dubitandum . Sallustius t bin Ea tempestate in exercitu a ctro fuere complures min, atque nobiles , quibus divitiae bono , honestoque potiores erant , factiosi, domi moenies , apud socios clari magis , qaam Mnesti. Livius c : ex joentute quidam Lucanorum prerio asciti eIari magis inter populares, quam bonesti . Qui porro bonesti sint , explieat Tullius id : cum bonos sir praemium Ortutιs , judicis , studioque eiυium deIatum ad aliquem, qui eum sententiis , qui suffragiis adeptus est , is mihi es bonestus, ct bonoratus υidetur. Cum vero boaestus ad genus, & natalium qualitatem, hominisque statum resertur, υetuste boaos pro magnis , boaestos pro ditatibus dictos , innuit Asconius te . Nos idem de honesto sentiendum putamus, quod supra c. a. de bono sentiendum diximus, nimirum honestam laistius patere, quam nobilem, ut nobilis quisque idem S bo.estus, non autem bonestus quisque idem di nobilis dici possit. Honestas itaque aenobiles oc ignobiles, qui modo infimi generis, S ultimae sortis non sint, amplectetur. Vilioribus enim bonestos opponit idem sevi augustaei scriptor , ut optime coniectat Gerardus Joannes Uossius si , Astonius gὶ: praetexta Mustorum, toga taliorum. Infimum etiam g nus honestati opponit Livius h : fauiorem infimi generis hominum , ex qκo ipse sit, odio alienae bonestasis , erepsum primoribus agrum sardidissimo cuique dissisisse. Ex utriusque autem aut horis loco id mihi videor Posse inferre, honestum proprie ad omnes omnino ingenuos pertine
re, eosque a libertinis distinguere. Quem enim Livius verbis Tarquinii infimi generis appellavit, dc alienam bonestarem odisse dixit, is Rex
Servius erat, quem antea servum , di serva genitum compellarat . Viliores etiam illi, quorum, Pedianus ait, togam fuisse, erant pariter libertini, eum ingenuorum Omnium, quos idem bonestos vocat , Praetexta esset , ut clarius ex infra dicendis apparebit . Eodem reiscidit , aut ego fallor, livianum illud, ubi servorum vitia honestis nais talibus, & liberali institutioni opponuntur : si in Cn. Issium nutriarium Romanarum exerritas boneste geaitos , liberaliter educatos fer Libas xiiiis imbuisse. Item it Iud , ubi volones , milites scilicet ex servis , Pro honestis, imo etiam pro generosis , quod ad augendam orati nem iacit, habendos, suadetur: tk ve quam exprobratio cuiquam veteris fortunae diycordiam inter ordines sereret : HIus miles tironi, libeν υ
tori sese aequari sineret: omxes satis bonestus, generososque ducerent , qui
32쪽
His armu saere, fio ne populus Romanus commisisset. Quo autem loco ait Asconius, libertinos a Cicerone honestis oratorie aequiparari, inde clare infertur, libertinos duntaxat honestos dici non potuisse: a saaram libertinorum in non conditionem, sed more suo quas honestorum
virdinem vocar. maestam igitur tam late, quam triensium Patere , forsan non temere judicavero.
Quamquam vero inter ingenuitatem, dc nobilitatem quomdam im tercedere assinitatem, Aristoteles ib) docet, seu quia tam ingenuus, quam nobilis natalibus aestimatur , ut ejusdem interpreti visum cc , seu quia ingenuitati nobilitas velut ad nascitur, di succrescit , juxta
illud sd ine En unquam fando vadisis, patricios primo esse factos , non de caelo demissos, sed qui patrem eiere misent, idest Ubil aura , quam ingenuos ; nihilominus ingenuum pro ηοbili dictum , numquam me legisse memini . Λt honestum, ut ut aeque late pateat, & nihil ultra significet Proprie, quam ingenuum , pro nobili tamen usurpari solitum , Neque id raro, ne dubites. Tranquillus se Pollam Vespasiani matrem dicit Nursiae honesto genere ortam , cum deinde , quae extabant complura Vespasorum monumenta , vocet magnum indicium splendoris familia, oe vetustatis. Asconius, quos sexesos vocavit , eosdem moX nobiles vocat f): eum Sulla post υictoriam circenses faeeret, ita ut honesi homines quadrigas agitarent , fuit iraer eos C. Antonius paullo post autem : diximus jam supra Sullae ludis , quos bis post victoriam fecerit, quadrigam C. Antonium, S alios quosdam nobiles bomines agit se . Cicero saepissime bonestum eum amplo conjungit, aut cum nobili: g quos familias honestatis, amplitudinisque gratia nomino : h) est ipse honestissimi , ae nobilissimi generis . Scrupulum autem injiciat nemini, quod Tullius priori loco honestatem altero amplitudinem , scuti alibi Mnestam primum, deinde nobilem ita videtur usurpasse, quasi minus significanti majus aliquid esset subjectum , quod fit in oratoriis amplificationibus . Amplo enim idem quoque bonestam subjicere non dubitat , ubi, quod animadversione dignum puto, plebejorum nobilitas cum Parriciorum nobilitate consertur: i si sunt amplae & honestae fami
homisis , dc honesti. Loco etiam supra citato, unde in hunc campum excurrimus, Dionysium ait fuisse bonis parentibus , O bonesto loco narum , ubi aut neutra loquendi ratio nobilitatem , aut utraque certe significat. Noli autem mirari, quod veteres bonestum pro nobili usurparunt .
33쪽
aestum enim semper sonat aliquid virtuti conforme, ac Mnesarem quaelibet nobilitas ab honesis viris , hoc est virtute eximiis haud dibie prosecta , quasi parentem agnoscit , ut supra innuimus . Sicut in novo omni populo , quod Livius de Romano ajebat ta ; ita & in nova omni familia, omnis repentina ex tartute nobilitas fuit. Neque alia certe apud Romanos veteres ad nobilitatem via , nec t mere jactabat illa apud populum Marius ibin contra nobilitatem : sitire despiciunt me , faciant idem majoribus suis , quibus , ut mibi , ex virtute nobilitas coepit. Qui consilio apud eos, vel manu Potens remis publicam domi, aut soris administrandam susceperat, hic tantam Ia dem consequutus Putabatur, ut posteris omnibus gloriae , di magnae quidem fuerit ab eo genus suum trahere . Hoc vero , quod manifessius fiet infra de veteribus Romanis , haud aliter se habet in omni bene constituta republica hac quoque aetate. Aliquem mihi memor te, qui sortitudine, prudentia , caritate in patriam ad rempublicam admotus sit , & in altissimo collocatus honorum fastigio , hie sane virtute sua in totam familiam , in xatos araiorum , oe qui nascentur ab illis nobilitatem invehit. Quod utinam meminerint ii, qui tantopere nobilitatem suam jactant. Profecto hoc fieret, ne vellent ab hae majorum virtute degenerando, quod clarissimum ab illis acceperunt , vitiorum suorum sordibus nomen obscurare. Neque enim hanc a vitae gloriae haereditatem sine sacris adeundam esse, credendum est ,.quam Posteri virtute cum avis certando in dies augere, & splendidiorem se. cere debent. Illis, qui secus sentiunt, plautinum illud sc) occiner debemus: Itane tandem majores famam tradiderunt tibi tui, in Grame eorum anIe parta per fagirium perderes RSi quia est in nobilitate bosum id esse arbitror , ajebat Boςtius din , ut imposita nobilibus necessitudo υideatkr ne a majorum virtute degenerent iaPulcrum quidem si de omnibus nobilibus id dici possit, quod Brutus Ciceroni de ejus filio scribebat : se Cicero filius tuus m mibi se pro-bm , industria, patientia , laboro , animi magnitudine , omni denique of-cis , ut prorsus numquam dimistere videatur cogitationem, cujus m filius . Commodus ille genere quidem nobi Iissimus, sed inter imperii sordea flagitiis suis numerandus , licet genus vitiis faedaverit , imponere tamen futurae aetati conatus est , cum adversae illius nummi parti , quem ad jactandam nobilitatem cudi voluerat, mulierem imprimi jussit stan. rem , di hastam dextera tenentem , ut scilicet ipsam nobilitatem victoriis suis inclarescere significaret cf) . Adeo non ignorant , quia
34쪽
debeant neere, di qui minime faciunt, quod debent. Sed meum non est ossicii sui nobiles admonere.
Diuitiae non sunt xobilitas . Isum est nobilitatem inquam emi. Plures ad nobilitatem viae.
O Ccurrendum jam est illis , qui , haud scio , an opinari posis
sint, divitiis veterum nobilitatem eontineri: Usurpant enim ib
-- genus , ct formam regina pecunia donat. Si his persuasum est, formam pecunia donari , & genus donari creo dant ; sin autem id a Poeta ex sensu avarorum dictum est , qui omisnia pecuniae deserunt, id potius sibi persuasum velint: b Liset superbus ambulas pecunia ,
Haee duo itaque optime distinguit Historicus: te in bunc principem genere, & divitiis; itemque infra: sd mulier nomine Busa, genere clara , ac divitiis: alibi quoque te : nobilis idem, ac dives erat. COrnelius Nepos f : Callias quidam non tam generosus, quum pecuniosus, qui magnas pecuaias ex metallis fecerat. Cornelius item Tacitus r g Plancinae nobilitate , di opibus. Nihil enim divitiis unquam fuit , quemadmodum ne modo quidem est, cum nobilitate , sive novae fini, sive a majoribus relictae, ideoque inter angustias sortunae M. Hortalus dieitur th retinens avitae nobilitatis, quemadmodum etiam nata-Ιium splendor, quamquam paupertate pressum, Λccium illum Suram si ad spem praeturae hortabatur. Pro diversa tamen sententia citant nonnulli AristoteIem, qui ait : k genere nobiles υidemur esse , quibus majoram est virius , oe diυitiae . Verum haec Philosophum ex vulgi opinione loquutum , cum Pate eo , quod pluribus locis in eodem politicorum opere nobiles , ac divites distinguit, tum eo maxime, quod nobilitatem supra si non timide dixerat, videri, sed plane fassus fuerat generis esse virainem , hoc est praestantiam, ut obertus Gyphanius interpretatur . Ex vulgi opinione multo magis loquutos, ne longior sim langulorum auctorum verbis reserendis, omnes eos dicam, qui, nulIa virtutis mentione s lis divitiis nobilitari homines, asserunr. Vulgus autem , cujus oculos
35쪽
nihil magis praestringit , quam divitiae , qui beatum neminem m. tant praeter divites, divitiis etiam nobilitatem definire, cui mirum praecipue cum divitiis nobilitatem egere ad tuendum Iocum suum , eisque magis illustrari ultro docti etiam sateantur, laudentque Tiberium, qui bilitatem opibus juruandam, ta aliquando censuit, ac Uespasianum , qui UHares inopes quingruis sestertiis annuis faseata vit ibin .
Quamquam vero opibus, di divitiis nobilitas minime eontinetur , si tamen saepissime , ut multi nobilitatem divitiis debeant . Prodenis dae enim virtutis, ex qua una, iterum dico, nobilitas proficiscitur , animique magnitudinis declarandae occasionem saepe magnis viris opes suppeditarunt, qui obstante re angusta domi numquam sorte e sordibus emersissent. Qua una ratione nostra etiam hac aetate auro p rari possis nobilitatem , contendo . Nunquam enim venalis proscribi nobilitas potest , licet vuIgo dicamus , aliquos sibi , ac suis nobilit rem pretio emere , eamdemque tanti indicari. Optime hoe quidem
- Nobilisare bominem non ulla pecunia, nassae Druitiae possunt: pretio nam durior omi est Nobilitas e haec non emitur , nec venditur auro. Cum Prinei pes nobilium loco, titulis , jure illum donant , qui ma, nam auri vim in aerarium intulit, non ementi nobilitatem addicunt, iled magno hoc praemio, ob Ievatum aerarium, civium in Patriam a. morem prosequuntur. Vera autem, di germana haec, quae vocatur, Patriae caritas sit , necne , parum refert , cum praemia Princeps &militibus largiatur fortiter ob honoris spem , aut Poenarum metum agentibus , quorum tamen vera fortitudo non est , teste AristoteIe
din . Si, eum Veneti bello Ianuensi ad Clodiam , civitatem suam optimo jure , ideoque nobilitatem , quae apud ipsos optimo civitatis rure continetur , iis largiti sunt , qui privatis sumptibus pecunia ,
commeatu, militeque, aut classem, aut littorales copias juvarum te , nobilitatem tamen eos vendidisse, minime diei mus; cur iidem dicenis di sint nobilitatem vendere, eum eam illis Iargiuntur, qui opes dinficillimis reipublicae temporibus inserunt in aerarium , quibus cIasiis Parari possit, non video. Nempe eadem utrobique mihi videtur in patriam caritas, idem honestus, gloriosusque divitiarum usus . Nobilitatem itaque unius virtutis esse praemium , iterum aio, virtuti ramen , ut eam promereri possit, aliquando divitias , aliquando etiam litterarum studia materiam subjectam tantummodo esse.
36쪽
Sed ne diutius de verbis disputem, quod ad rem spectat, i IIud inter omnes constare arbitror, neminem nobilitatem consequi, nisi qui sanguinis sordes , ut ita dicam , eIuae, di abstergat , nobiliumque quae sunt, jura, & locum obtineat . Huc autem cum Pervenire quis possit, civi Iis prudentiae , fortitudinis , aliarumque virtutum speciis men edendo , opes ad belli subsidia seu paci. Ornamenta conseten. do , eloquentia , juris civilis scientia , aliisque disciplinis optime de republica merendo , per haec omnia nobilitatem acquiri posse , L. teor I horum ullo nobilitatem contineri , nego . Virtutibus insigni , divitiis pollenti, litteris instructo multae patent ad nobiIitatem viae , cum tamen , neque virtus , neque divitiae , neque litterae v Ilae aut sint modo , aut unquam nobilitas fuerint . Verum qui primus quaiscumque de causa ab iis, ad quos spectat, nobilium jure, ac loco d natur, hunc nobum potius appellabo , quam nobilem : qui ab eo de. inceps erunt, hos nobiles dicam, cum de illius meritis Iaus ad ipsos
Quaeres tamen, cum Princeps homines nec privatim , nec publice utiles nobiles appellat , ac appellari jubet, quaenam laus ad eorum posteros venire possit, ut nobiles sint ρ Licere hoe Principibus quem. libet, inopem, divitem, frugi, nequam , mediocris, infimi generia in nobiles cooptare, ita ut , quo caeteri, qui in eorum ditione sunt, nobiles optimo fruatur jure, certissimum puto , & veterum etiam mxemplo infra docturus sum . Quoniam vero in Principum iacta inquirere eorum reverentia prohibemur , taciti tune Principis beneficium admiramur, virtutemque ejus , qui illud promeritus est , dum credere malumus, quam scrutari, illaudatos non sinimus, qui ab eo dem sunt. Plura qui desiderat de nobilitatis acquirendae ratione, Tiriraquellum consillat, eum a nobis petenda non sint, qui de veterum agimus nobilitate.
Majorum mentio ad significandam nobilisatem . Terrae filias pro umbili Genealogiae . Imagines . Sine gente ignobilis . Nomen pro nobilisate .suaedam de multiplici Romanorum nomine . Nobilitas mi est quid
Consuetudo obtinet apud auctores , ut maiorum mentionem sauciant ad significandam nobilitatem. Virgilius: ca
Turnus avis, atavisque potera.
37쪽
Sed probitas magnos, ingeniumque facit. Martialis ad Gelliam : sb Dum proavos, atavosque refers ct nomina magna . Cicero e se) homini ille bonorem , non generi e moribus , non maioribus meis, virtuti perspectae , non auditae nobilitati. Plinius id : illas ingentiumvirorum nepotes, illos posteros liberamis. Hi ne factum est , ut qui ignobilis erat, terrae filius nuncuparetur , ut pluribus ostendit Angelus Politianus te . Cum enim ignotis parentibus, di obscuris ortus esset, ita appellabatur , ac si bruta terra natus esset, cui pudor erat Patrem ciere. Ideo apud Ciceronem hoc habemus: Cn. Oectavius , an Cn. Cornelius quidam familiaris tuus , summo genere natus, terrae filius. Obscurissimum hominem , de cujus ne nomine quidem constabat , postquam irridens summo genere natum dixit, terrae filium appellat. Hinc ille g fratereulas gigantum , ille ch terra progeniem.hujusmodi sortis homines vocat . Aliud tamen significat terrae filius apud Petronium, ubi ait: i S ille stipes,Gm fratri suo irascitur, nescis cui terrae filio patrimonium legatat . Sumitur enim hic terrae filius pro alieno , extraneo , quem nulla affinitate , nullo grado contingas. Hinc optime subdit satyricus ex Parr ne illud : Longe fugit, quisque suos figit. Porro qhioties alicujus nobilitatem luculentius ostendere , & extol-Iere volebant veteres , quid aliud faciebant , quam quod modo facimus scilicet genealogias ordinabant , & a Primo generis auctore t tam posterorum seriem recensebant. Virgilius, ut Latini nobilitatem explicaret: tk Hunc Faum , O Queba g nitum Laurente Marica
Accipimus . Fauno Picus pater : isque piaremem Te , SaIurne, refert, tu sanguinis ultimus auctor.
Nobilitate potens essem Telamone creatus, , - , qνι jorti Tro ona sub Hercule caepit, Littoraque 3nυUt pegasaea Cboica carina.
A acus huic parer est , qui jur ι sidentibus illis Reddit, Mbi AEOIidem saxum graυe S.Iπbon urget. Eacon agnovis summus , protemque fatetur Iuppiter esse suam, sic a Iove tertius Allax.
38쪽
Et UIysses pariter, eum de nobilitate certaret, similem profert majorum seriem saὶ . Ita etiam Historici, inter quos Plutarchus Pyrrhisb , nee non Agidis, dc Leonidae scin majores per gradus comm morat, & quot distent gradibus a primo nobilitatis auitore ostendit. Sed nullo tempore non fuit hoc in usu , ut ad familiarum splendorem prodendum docti viri integras conscriberent ex professo genealogias, inter quos sic familiarum originem subtexuit Pomponius Ataticus, ut, quemadmodum auctor ejus vitae sdὶ testatur, ex eo , donec extavit, clarorum virorum propagines Potuerint omnes cognoscere. Quoniam autem nemo non solitus omnibus saeculis de sua nobilitate
gloriari , solitum quoque suisse veteribus id curare , ut familiarum suarum geneaIogia ab aliquibus conscriberetur , discimus ab eodem auctore, qui hoc rogatum a M. Bruto, a Mareello , a Scipione , RFabio Maximo eumdem Atticum tradit : te Fecit hoe idem s Pomponius Λtticus 3 separatim in aliis libris, ut Marci Bruti rogalx Iuniam familiam a stirpe ad hane aetatem ordine enumeravit, notans, qui, quo Ortus , quos bonores , quibusque temporibus coepisser e pari modo Marcelli Gaudii de Marcellorum , Scipionis Cornelii , S Fabii Maximi Ee Comneliorum , ct Fabiorum , S Amiliorum quoque. Propterea cum, qui nobilitatem jactabat , idem majorum suorum seriem jactaret , eaeperunt majorum imagines domi tanta diligentia servari, di ostentari verissimum nobilitatis argumentum , ut Ii quis nullas domi imagines haberet, nobilis nequaquam haberetui . Jus itaque imaginum a Rosino f , di Sigonio gὶ dicitur idem esse , ac jus nobilitatis, sciliret, quod qui nobiles erant, hoc sibi sumebant ,
ut imagines suorum ponerent, ac per eas vellent ab obscuris discerni, qui minime audebant posteris custodiendos Parentum vultus committere , quorum facta non poterant posterorum memoriae mandare.
Quare optime metonymicως dicitur nobilitas esse ab imaginibus , a majoribus scilicet, quorum imagines servantur, di imagines pro ipsa nobilitate sumuntur , quemadmodum Cicero : th in obrepsisti ad bon res commendatione fumo serum imaginum . Sed de imaginibus plura alibi . Huc etiam spectat , quod praeclarum ducebatur apud Romanos gentem habere, & jure gentilitatis frui . Contra ignobiles me gente dicebantur. Horatius: si sui quamυis perjurus erit, sine gente, cruentu
39쪽
Gens autem modo late sumitur pro qualibet cognatione: - Priami de gente υei a : a - Bellum gerimus cum gente Deorum tb hinc Dera , bim gens , biης -jorum multa vestia cc in r colligere spari Ias gentilitates id : modo pressiuε gens ita reiertur ad familiam, ut gens, quemadmodum scribit Sigonius , se ad nomen , familia ad c
gnomen referatur . Itaque illa totiam comture videtur , haec Podammodo partem: exempli causa Cornelii omne1 unius gentis esse diciamur, quia ἀκοnomine continenIur omnes , ώς vero partes geniis bubus sunt plures , quae ex cognominum υarietate distinctae sum, eaeque familiae dicuntur in Comnelii Dolabellae; Cornelii Ceiberi , Cornelii Scipiones , Cornelii Lentuli ,
itemque in caeteris . At - Cornelii omnes unius erisum gentis . Haec ille; sed tamen hoc vocum discrimen non perpetuo servari ab auctoribus , obiter notandum ex Livio , qui sex di trecentos Fabios , p tricium illum exercitum contra Vejentes prosectum modo gentem , modo familiam vocat : tum Fabia gens senatum adit, consul pro gente loquitur cf . At deinde : familiam Mnam subjisso citaratis onus fg . pariterque coartinua oratione : sex oe ιreeenti milites omnes patricii , omnes unius gentis, quorum neminem ducem sperneret egregio quaaeslibet
temporibus senatus, ibant unius familiae inrisus Vesenti populo pestem minitantes sit . A gente autem dicti gentiles, qui ejusdem gentis inter se erant , & gentilitas ipsa later gentiles cognatio . Sed aliquando gens, & gentilitas significat jus quoddam , quod gentilitatis dicebatur, & quo utebantur gentiles inter se. De hoc statim inferiori capite agemus. Animadvertendum hic est, adeo praeclarum Romanis visum posse gentem jactare, ut a nomine, quod praeciari viri gentis auctores traindiderant , totam generis gloriam trahentes , nomen pro nobilitate suis merent. Tullius : si ista υUna nomina nunquam sum admiraικsοῦ υ ros esse, qui ea υobis reliquissent , magnos arbitrabar . Idem : tk estruum nomen utraque familia consulare , atque alibi : ti in posteris suis amplitudinem nominis Iradere. Ita etiam de nobilissima Brutorum familia: smin est quasi Deorum immortalium beneficio, o munere datum ReipubIAwae Brutorum geηus , re nomen ad libertatem populi Romani MI constituendam, vel νecuperandam . De nova pariter Catonis nobilitate: in senis mihi in mentem M. Catonis hominis sapientissimi, qui cum se virtκte , non genere populo Romano commendari putaret, eum ipse sui generis initium, ac nominis ab se gigni ae propagari vellet , bominum potentissimorum s cepis
40쪽
irimisitias. Plinius Iunior: la, quibus imaginibus oneretur, gnae nomia
na, ct quanta sustineat. Ovidius b
CredidimMs blandis, quorum tibi copia verbis, Credidimus generi, nominibusque tuis . Nomen autem proprie ad gentem resertur. Cum enim Romani, ut viri docti observarunt se , multiplici appet Iarentur nomine ἰ primo, quod & praenomen , personae distinguebantur , altero , quod pro Pri nomen , gentes , eertio , quod di cognomen , familiae , quibus insuper addi aliud aliquando solebat ex aliqua ratione, vel eventu quaesitum, quod agnomen dicebatur , quamquam hoc quoque cognomen improprio dictum invenies. Livius haee habee de Cornelio Scipione id)r Afri. anum cognomen milicaris prius fa-ν, an aura popularis celabraveriν , vin sicis Felieis Sullae, magnique Pompeii patrum memoria e Ium ab asse semasioue familiari, parum compertum habeo. Primias cerae hic impera rnomine vidi ae ab se gentis nobili tisso exempla deinde hujus uequaquam υ, toria pares , insignes imaginum titulos , elaraque cognomina familiae se
Quaerendum modo mihi est, an tot haec nomina nobilium tantum modo fuerint , cujus rei suspieionem movet illud Ausonii de terna
rio numero: se t . Tυβ equisum rurmae, tria nomina nobiliorum.
Fere omnes Iuvenalis interpretes, inter quos & vetus Scholiastes, id affirmant, ad illud poetae: is Et ponere foris, si qaid tenta ris unquam
Hiscera , tamquam babeas tria nomina. Ipse tamen dicam eum Politiano : fg uia nomina nee soli habebassnobilis , nec inmersi. Soli certe nobiIes non habebant, eum non ignobiles tantum , ud M. Porcius Cato, M. Tullius Cicero isa voearentur , antequam ul. tum iniissent magistratum , sed S Iiberti tribus nominibus appellarentur. Praenomen enim inditum servis tunc statim , cum manumitterentur, clarum ex Perso: sh Uretreis hunc Dominus, momeso se stris exit
Patroni autem praenomen imponi Iibertis solebat , licet aliud etiam aliquando sibi sumerent, ut tradit idem Politianus ij quamdam Ciceronis epistolam interpretatus, eum quo sentit Antonius Augustinus1k . Ita Cieero ad Attieum : do Euocbido gna um , qui volem