Stanislai Santinelli ... Dissertationes, orationes, epistolae, et carmina

311쪽

Carmina.

Amicos ad convicium invitat. Nunquam remissus frangitur impete Arcus; quid ultra socraticis mades Sermonibus pernoX , S usque Sollicitas animum severis, Amice, curis p Quin potius novis Tandem implicamus tempora floribus, Testaeque mandatum fideli

Promimus unanimes falernum eQuamquam Catonis saepe calescere Est visa virtus horrida caecubo, Et crine nutantes corollae; Herculeo madidum, sodalis, Rex provocari non ego te velim Cratere. Nunquam desipere est locus. Tantum arbitris una remotis

Sollicitis animum juvabit

Circum deunces ferre bono die. Heus coge cessantes sodales: Castalidum numerum sororum Implere certum est. Lustra abeant serae,

Quas solitudo atque improba pallido Custode jejunis adegit

Faucibus esuries in agnos. Nos Ore gnaros promere pectoris Arcana strinxit Provida mutuis Natura vinclis, obsequique Ipsa jubet faciles amicis. Major voluptas nulla homini datur,

Quam si fuentes, heu nimium t dies Fal Iamus una, di largioriora scypho madeamus una. X. Ad Disit iros Ooste

312쪽

Carmina. .

Ad Amicum. Tot, tamque longis Iiteris quid eneeas, Amare quem juras 3 Amari me scio; Iam parce chartae, Parce, amice, tempori. Dolit pectionibus issesari.

Imos an aestas tota eorripit Pedes, elu rigescunt caetera Dum membra λ Flamma torreor calcaneum, Qua mons sicanus perfurit. Non si, petulcum quod malum absumit gregem, Morbosa quem pecus cutem Corrupit asperam , coactum sisteret

Tentare Plearo vim canoro barbiton, Librisque, inertem pulverem Licet excutere, cum pernionum Protinus Explere rabiem , surgere, Solumque caIce pruriente rumpere Vis dira eogit. Heu lues Infesta Musi si firmat in me iambicos Siquis favente haud pallade Usus, chiragra ne ligatus dexteram votis fatiget numina, Quacumque peste sed nocentior pedes Invadat imos pernio.

In Alexandrum Magηum ob corruptam castrorum disciplinam. Siceine quem nullo mars anceps milite, nullo Robore quem Persis vicit, victoria vincit λ

313쪽

goo Carmina.

Siccine qui tantis par esse laboribus oIim , Et galea potare nives, tranare sonoras Torrentum furias potuisti, abrupta jugorum Invictus superare pedes . res serre secundas Nunc impar laetae nutas sub pondere sortis e Quo virtus abiit λ quo priscus, di aequus utrique Sorti animus, spreto te vincere fortior auro, Quam cum Persarum strictos incurris in enses

Exemplo se jussa tuo jam Thessala languent

Robora, & Emathias enervant otia turmas. Castra natant undante mero, Positaque capillos

Casside fragranti Macedo persundit amomo. Posthac, credo equidem , suerit vibrare sarissam Doctior , id aliis didicit quam cingere sertis Miles, & infestis obnoxia pectora telis objiciet, stabitque loco, eum Ianguida vinci Ellaret Emathiis madidus vestigia castris. Te pudeat vicisse , tuis aut damna triumphis Illata , di cladem , victor dum proteris hostem , Susceptam repara: castris , quae sustulit unum,

Principis exemplum Ararim m. i ara FP riat. Frange toros, tere calce scyphOS, hanc extio vestem

Aut patriam mentire, genus mentite. Quid ultra Differsy Una potest purgare haec crimina culpa. Non tu . Pellaeus civis, non patre Philippo Tu genitus, quem barbaricam gestare thiaram Crine juvat, cui Graeca phalanx Procumbere prono Et coIere abjecta ad terram cervice jubetur.

XIII.

De Cinnamo aneupio oe literis simul operam dante Cinnamus insidias avibus dum retia tendit , Chartae idem mandat plurima, Plura legit. Aucupione simul dices, Musisque vacare Nec vacat hic musis, nec vacat aucupio.

314쪽

Carmina. 3 QI

sis vaeandum esse, dum υulgus is is solatia sectaIur. Quid saera Bromio nune agimus die,

Tellurem madido cum pede caeteri Pulsant λ otia nempe Stultis grande negotium. His largum tribuens dulcia munera , Seu queis Iabra fluunt cretica , vitibus Seu quae lecta falernis, Se indulget Deus; at mihi Idem, non alias PIenior, advenit. Expellens hominem corripuit furor Uulgo corda negatus. Iam mens igne novo caIet Toto plena Deo: jam sacrum Apol Iini Lenaeoque jugum, nec timor, additis Nitor scandere pennis Tantis numinibus comes. Mixtus castaliis ipse sororibus Aurato cytharam pectine personans Sacros hic celebrabo

Baccho, ni vetitum , dies. X U. Ioanni Baduario Patriarchae Venetiarum a Gratiarum actio , quod literariis exercitationibus interfueraI . Dialogus . I. Non, cum Phoebus adest , interea silens Dum cortina jacet, blanda sonantibus Μusis carmina , Praesul, Te Phoebus facilis magis. Σ. Non , rerum dominus sulmine Iupiter Aures si posito colloquiis virum Demittit, facili unquam Certabit Baduario. I. O

315쪽

3 o a Carmina.

o pulsare milii, qua sonat Aufidus ,

Si nervis citharam Pieredes darent; unus clatior iret Tuscis regibus edito. Dircaeos numeros numina poscerem, Si ferret fidicen Pindarus aemulum; Par victoribus astra ut

Unus tangeret isthmiis Impar eloquium munere sed pariSi donare vetat; solvere , q as licet, Quis grates negat Aras Et dono colis impari. Hoc si fas, igitur reddere gratias Ultra quae mora Θ Sed gratia redditur, Non delenda die ulla Si aItum mentibus haereat.

EvoIvis, Iatiis quicumque remotus ab oris, . Quae Clemens solitus promere verba gregi; Qualia verba legis , tali illum pectore crede, Non animum melius sermo referre potest. Praeclaris gravitas dictis , & moribus una: Magna animus versat, magnaque sermo sonat;

Ipsaque sic factis se candida pectora produnt,

Nulla veIue nubes candida verba tegit.

Elucet dictis, alitur quoque pectore sanctae Relligionis amor, crediti amorque gregis. Antiquum ut redolet sermo , sic moribus iIIe Antiquis vivit , vivere nosque iubet. Atque frui aspectu possint ut pectoris omnes

Donatus linguis omnibus ille sonat. Sequana eum patrio, patrio Tagus ore Ioquentem Audit, tuque audis, Attica terra , tuo. Majestas augusta oris , vox atque decora Verum seposita vos regione latet.

o ter selices, propriis quibus auribus oris Sacri

316쪽

Saeri audire sonum, cernere di ora datur. Hoc dicente, novo vati mens igne calescit, Aptae, quaeque audit grandia verba, modis. Illi non aliter cithara certaret eburna , Grandior a rebus ni sonus inde seret.

Iam Thuseis sociat , fidibus jam sacra Latinis verba, parem possit si dare Musa sonum. Hinc certe ingenium , mens hinc ceIsissima , dignus Nomine dc hine vates incipit esse suo.

XVII. Ad Contactores Collegis Clementisi de Urbe Dus Cassiariis Samitalis ejusdem Collegii alumni. ECLOGA. tirus, Triss .

T. Pinguia dum tondent securae prata bidentes, Quidni sub patula sessi consedimus umbrast Carmina tu judes, tenui sequar ipse cicuta ,

Tu melior cantu, melior tenui ipse cicuta. N. Alternis potius cantemus et te quoque Diaster, Tytire, Phoebus amat : firma si mente reservas,

Agno quae posito meditati hic carmina quondam Mopsus, & illustris Corydoni rite ipse recordor. T. Sat memini; sed non , quae Mopso , vox mihi: utrique Tu certare Potes: melior te Phoebus: utrumque Pignore deposito vinces . Sed earmina solum Dicere si te alterna juvat; sequar: incipe , Thyrsis. N. Crescite, felices , primaevae crescite plantae: Non glacies vobis noceat, non defluus imber Nunc parvo virgulta solo, di sine nomine pIantae, Mox arbor, nostris & sylvis umbra, decusque. T. Crescite, felices, primaevae crescite Plantae, Mitis sol radiis, miti rore educet aether, Nunc virguIta , at mox expansis frondibus arbor, Umbret quae late, sylvas atque urgeat omnes. . Rara arbor nostro sub coelo, & fluminis alta Hae labentis aquis , humoribus usta negatis Aruit, agricolae multos frustrata labores

Induit aut nullis sterilis se fructibus unquam. T. PIuis Diqitigod by Cooste

317쪽

go Carmina.

T. Plurima, quae nostris sylvis educitur, arbor Cum mutata soIum vertit digesta Per agros, Ingenium nostro felix sub sidere servat,

In quascumque voces artes, nec tarda sequetur.

N. Haud procul aspicimus multam modo erescere sylvam Atque tenella comis protendere bracchia laetis Indutam , nemoris magnum decus , agricolisque Spem magnam , tiaveat quando illis mitior aether. T. Multa etiam nostras spes implet , cernimus, arbos: Multa brevi magnam cervicem sustulit astris , Non sterili tantum umbra felix, fructibus ae quae ,

Maturis onerata suos praevertitur annos.

. AEternum nostris sylvis decus, arbor, ad umbram Cujus securi canimus, mandata recenti Nunc sulco, eductis exceIsis ad sidera ramis Una potes magno sylvam praetendere templo.

T. o quae crudeles imbres defendis, di aestum Pastori, pecorique, exorta his arbor in agris,

Concilias adytis horrorem , atque Otia servas Illis, qui veniunt huc dicere carmina vates. N. Haec, equidem memini, pridem sensere sutura, Qui primis teneram viderunt surgere ab annis Proceris aequam arboribus , frondesque recentes

Inter ver nullis ventis florere caducum .

T. Haec avibus melius, vel Iaevo fulminis igne Praedixere mihi, qui jam videre tenellam Nulla eguisse manu , & vigili cessante coIono Floribus ignotos subito succedere fructus. . Salve, o ter selix , qua haud altera fructibus arbor Laetior, o seris factura nepotibus umbram, Haud usquam nobis in toto sanctior tulla Te nemore assurget, nostroque dicabere Phoebo. T. Salve, o saecundi clari ssima gloria ruris, Si licet , haec aetas ritus imitata Priores, Te colet aeternum , nostris pastoribus una

Templum eris, di numen, nostrisque vocabere votis

318쪽

Carmina. 3O I

Romae aedificiorum magnificentia.

Pastores duo

T. Fundata haec nostris memoras pastoribus, ipsos Quorum non pudeat Superos e Haec moenia pastor Has aedes pastor 3 Quis lusit , amice, volentem, Aut quem Iudis y Agris quamquam haec vidisse iuvabit

Egressum, nam quisque mihi ut tam multa resecret, Urbibus haud Romam tantum praestare putassem, Quo teneros ovium mos est depellere scelus. 2. Vidi ego , cum primum muros, collesque subirem , Sublata civem dextra , peregrinus ab ore Dum Pendet tacitus, qua primum parte docentem Venerit in sacrum Latiusque , & Thuscus asylum Pastor, qua steterint constructa mapalia culmis. T. Unde ergo haee vario suffulta palatia saxo , Haec fora, multiplici, seu Fnialea e liamna coronet ordine , majores haec sive cupressibus aedes Claudane, non parvis aequa urbibus Z Unde viarum Hoc spatium , tot Iudentesque per aera sontes e Unde auro nitida, & maculoso marmore templa, Singula conspicienda quidem , nisi vinceret unum omnia, cui par haud opere est, aut finibus ullum ea. Haeccine miraris 3 Quid , quando audita recordor , Si digito veterum monstro vestigia rerum pDucta palatino postremas colle subibat Exquilias domus una, hortis, atque aedibus una Par centum , nec tota jacet. Geminone theatro Moles visa tibi non parva parte superstes, Aut quae Ionga dies valuit subvertere nondum Balnea tota λ Arcus , pario de marmore signa, Relliquias tantorum operum cum saxa vetusta ostendam tibi, tunc sapiens mirabere Romam. I. Saepius audieram, tantis spectanda ruinis Maenia , ruderibus priscis, di stantibus aeque AEdibus ornari: sic quercum saepe videmus

319쪽

3o 6 Carmina.

Detonsam, exesam viridi decus addere sylvae ulli at sylvicolis haec unquam condita, credam Pa. Quis credi hoc poscat Vel si ditissimus agri, Et pecorum, pastor fuerit tot sumptibus impar. Auspiciis pastor quam magnis condidit urbem, Hanc rerum domini ornarunt pastoribus orti, Et summus, populis qui ponit jura, Sacerdos ornamenta novis gaudet junxisse vetusta. I. Mitte haec: Ianiculo liceat descendere : totam AEstimet hinc alius Romam : mihi singula tempus Iam lustrare, dies quamquam haud suffecerit una. 2. Quos hinc ire vides, studium regione remota Misit idem: comes illis emptus , qui omnia monstret Authoresque operum, tempusque, di nomina Pandat. Observata subire licet vestigia longe, Nullo Pastores ignota docebimur are.

XVIII.

A enarum concurses Romam. Longaene tandem Mulla viae quies, Seu dulce credas Oceano caput

Nunquam fideli, seu lacessas Insidias hominum , serasque Excelsa vectus per juga Non ego Iucunda segnis laudo domi otia,

Quae nullus unquam format usus

Nobilium haud studiosa morum. Nimis latenti sub Iaribus suis Angustus orbis: visere plurimas

Gentes, nec auditos Ulyssi Aure sonos nupuisse prodest. At te quis error longius amovet pQuo cunctus orbis confluit advena ,

Accede flavi ad Thybris undas, Parce viae & sapiens periclis. Gens , quae remoto dissidet aequore, Nostris vel arcent finibus alpium Praerupta, sole di pictus ora Indus, hyperboreoque caelo

320쪽

Carmina. 3o

Damnata proles , principis urbium

Invise arces. Haec patrium soIum Una omnibus, compendiumque Orbis , di una hominum' magistra .. XIX. Fortunato Mauroceno , ex Senatore Monarbo Casinosi, decliade Episcopo Tartasino . ca

Multa clarus imagine, Virtute , atque sacra clarior insula, Quem dignaberis auribus Pulsantem trepida fila manu lirae, Confestim posito metu Audax ille nova mente superbiet, Magno di parva mari dabit Plenus vela animi Me inerepitet lira

Phoebus, Melpomene meum Ausum torva oculos terreat ; haud ego Te mittam pavidus loqui Asnatu validus pectora tantuOLParvis non alius dabit Rerum aequare modis maxima pondera

Quam qui das citharae inclitam Factis materiam , magnus honoribus Spretis , Adriacae sacris Cum mutas latebris limina Curiae, Sumptis major honoribus Cum frustra latitans quaereris insulis. Quam pronum facientis est Μagnis auspiciis grandia dicere. XX. Lauremio rivola , Equiti, atque aedis Divi Marei Procuratori . Francigenum Regi , supremae Caesaris aulae orator, Latio postea misse Patri, Teupole, tergemino par vestit purpura honori ,

Cum vocat ad patrios Adria grata lares.