De vita, moribus, et miraculis Sancti Siluestri abbatis Auximatis; ... libri tres. In hac secunda editione aucti, & recogniti. Auctore D. Andrea Iacobi Fabrianensi ..

91쪽

MIRACULIS POST ,

mortem ipsius.

LIBER TERTIVS.

De obitu ipsius. Cap. I.

X H AVSTIS innumerabilibus Christi causa iam pene laboribus,

ad solidae perfectionis culmen euectus Siluester, urgente iam senio, quippe nonagenarius lethale in febrem inciditicumque sibi ultimum diem instare sentiret, suos conuocatos oratione cohortatos est , ut in su- . scepto religiosae vitae instituto persisterent Imgrauescente morbo se Ecclesiae Sacrament sanctus praemuniuit, & spiritum suum Domino commendans, virtutum opibus affluens, placidi ssime es flauit animam, in coelo perpetuo gnaturam, prima noctis vigilia VI. Kal. Deceb. anno post Christum natum M.CCLX VII. aetatis suae nonagesimo, ab inchoato Ordine xxxvij. a confirmato ferme xx. qui eo vivo non modica incrementa coepit, & in duodecim Coenobia passim extructa distributus est.

92쪽

Tiber Tertius . IDe visione Angelorum post eius obithm. E R idem tempus solitariam agebat vitam, non longe ab ipso Montis Fani coenobio, Ioannes dictus a cella nostri ordinis, vir magna religione morumque sanctitate. Is eadem ipsa hora, qua Siluester objjt,vidit Angelorum choxos e coelo delapsos, qui mirabili quadam ratio,

ne vicinum aerem circumquaque collustrantes, ad coenobium descenderent, ac foeticem Chri- si confessoris animam in coelum magno cum gaudio, & gratulatione deferrent. Ille tanta Patris sui gloria laetatus, prae gaudio lachrymas fundere, & summas Deo gratias agere. Verumtamen, quae huius erat beati Anachoretae mo destia, nonnisi ad suum obitum rei Ieriem patefecit. De luce, quae est Coenolitim, o montem totum circumfurit. Cap. III.

A C T E N V S Siluestri toto vitae curriculo proposito,nunc pauca quaedam,quae Post obitum eius accidere diuinitus, paucis perstringam . Per ide m tempus, quo Siluester ex-Cap. II.

F a cessit

93쪽

ir De Vita s. Siluestrieessit e vita, frater quidam nostri ordinis ex e rum numero , qui in exterioribus iunctionibus rem domesticam procurant, quos vulgo Conuersos dicimus , cui Iacobo nomen, vir summa simplicitate, &vita integerrima, duo circiter millia passuum a coenobio Montis Fani, vineae eiusdem coenobii excolendae operam dabat. Is cum sub noctem in humilem villam vineae se adiurno labore recepisset, iam coelo densis tenebris obsito ; cubitum discesserat, cum semel,iterum , ac tertio vocem quandam audit, Surge Iacobe, & quae gerantur nunc in Monte Fano,

quamque admiranda contemplare. Ergo rei novitate,& inusitata voce commotus,confestim se e lectulo proripit, atque, aperto domunculae ostio, circumspectans neminem videt: quocirca maiore etiam admiratione correptus, in Montem Fanum prospiciens erat enim e regione villulae) cernat illum quasi ardentibus facibus collucere, & ignarus rei haeret primo admiratione perculius: mox cupiditate sciendi quid rei esset, audacior factus in viam se coniicit,intem- peltae noctis silentio, & quonia difficilis, atq. aseduus erat Motis accessus,coenobium.n. in deuexo Motis latere situm est,de multa nocte peruenit,& a Ianitore admissus,Siluestrum eade obiissi: hora, qua voce illa exaudiuerat recognoscit.

94쪽

Liber Tertius

Sacerdos quidam vides eius Animam ascendentem in Caelum. Cap. IV.

EQV E illud omittendum censeo, quod eodem tempore , cuidam e nostris Sacerdoti qui pater Bona pars dicebatur, in AEsino coenobio tum degenti, quod a Monte Fano distabat minimum passuum millia vigintiquinq. diuinitus accidit. Huic enim dormienti per speciem ostensae sunt scalae,quae a Coenobio Montis Fani ad Coelum usque pertingerent,quibus Angelorum Chori descenderent,& Siluestri an, mam beatissimo lumine fulgentem, specie pulcherrima viri niue candidioris in Coelum delatam, Domino scalarum cacumini innixo,ingenti gratulatione,atque significatione laetitiae sisterent.Sacerdos hac visione,somno excitatus, c5- uocatis fratribus, Siluestrum diem suum obijsse nunciat, & Ostenti seriem totam enarrat et illi ut crederent nullo pacto adduci potuerunt, donec postridie eius diei nuncius de S. Patris obitu,qui in eamdem horam inciderat , omnem dubitandi materiam sustulit.

95쪽

Eius obitus B. Paulino diuinitus signi catur.

Cap. V.

NO N mediocriter Viri Sancti gloriam ,

eiusdem discipuli mirifica visio auxit, &illustriorem reddidit. Is fuit Beatus Paulinus ex illustri Bigaginorum Coccorant Comitum genere Perusiae ortus, qui sub legibus & disciplina Siluestri mundo nuntium remiserat,& vitam sane caelestem in summa sanctimoniae laude in Coenobio SS. Marci & Lucite haud procul Coc- 'corano ducebat: & aliquando sanctum Patrem ad se inopinato diuertentem,oleribus & piris ex arbore hiemis tepore decerptis cum terra alioquin undique nivibus tegeretur , ingenti sane miraculo perhumaniter excepit. Hic igitur cum in praefato Coenobio, quod a Montis Fani Eremo viginti fere millia passuum spatio dissitum erat, existeret, & illa ipsa hora, qua Siluesten humani corporis mole deposita, feliciter in caelum abibat, de more orationi se dederat, & rerum diuinarum contemplationi i cum subitae quadam extasi correptus, Sancti Patris obitum aperte cognouit, atque arris campani sonitum, quo illum monachi in praedicta Eremo Montis

Fani significabant, ut moris est, diuino plana

2 munere,

96쪽

munere', magno illo nihil obsistente locorum lateruallo , auribus persensit, ac postmodum ad se rediens, & sensuum libera functione sibi resti-iuta; reliquis in Coenobio secum comorantibus Siluestrum e vita decessisseseque ea de re potissimu aere campano in ipso Montis Fani, teplo demore defuncti Patris obitum personante certiorem esse factum. Mirantur omnes vehemeter, I siue inaudita prorsus rei novitate, siue tam lu-stuosi euentus acerbitate permoti, viro sancto: haec omnia recensenti fideliter, ipsi neqnaquam credere potuerunt, donec ab ipsa Montis Fani Eremo nuntius postridie veniens omnem pen, ius dubitationem abstulit, & Paulinum Virum sanctum; quem iam pridem virtute ac miraculis

clarum experti suerant, tam claro ignotae rei testimonio maiori in posterum veneratione, atque obseruantia colere coeperunt.

te mirauelli odore, qui ex ipsius exanimato icorpore subatur. Cap. VI.

n NTEQUAM, Siluestri Filij rite optimo.

XX parenti parentarent, defuncti corpus, Ut ab omni corruptione vindicaretur , balsamo aliisque aromatibus condiendum esse statuerui: Ad eam rem accersitus Fabriano Andreas eius

97쪽

a De Vitas. Silae ἱ- oppidi Chyrurgus, & sector, attributis nonnubiis adiutoribus ex nostra familia, cumque sanctissimi Siluestri corpus exenterandi, condie dique caussa dissectum esset, res noua summam viri innocentiam, atque adeo beatitudinem d clarauit siquidem tanta suauissimi odoris fragrantia uniuersa domus conspersa est, quantam nemo unquam mortalium facile suspicetur: ut Albertus, Benedictus,& Bonagratia dicere soliti erant, homines nostri ordinis, qui dum corpus

aperiretur interfuere: ex aperto igitur corpore excepta viscera,honesto, ac secreto loco recondita . Vulgata eius morte,ingens confestim ii minum concursus videndi causa, e finitimis etiaoppidis in coenobium factus, ingenti animorum sensu, c ad manus,ac pedes osculandos certatim contendentium. Itaque ut piorum studiis fieret satis,corpus triduo seruatum est,quo exacto, post exequias mira populi frequentia celebratas, in vetere templo Coenobii Montis Fani humatum est i accidere tamen nonnulla illis ipsis exequiarum diebus, quae silentio inuoluenda non

sunt, ne Siluestrum sua gloria iraudare velle via

deamur.

98쪽

De sanguine qui diuinitus e pedis digito Jeffluxit. Cap. V ILRGO quo die Corpus humatum est, Monialis quaedam exequiis intererat, & per Tuminam industriam occasione arrepta,particu Iam pollicis sinistri pedis clanculum abscidit:a, Gissionem illico mira vis sanguinis cosecuta est a corpus adhuc vivere diceres, illa metu perterri a , ignara consilii aufugit: mox audaciam incusans, rem totam patefecit excepta narratio sum ma omnium acclamatione, Siluestri laudes e tollentium . Atque ita demum Sancti Viri cor- 'pusculum honorifice sepulturae traditum est', cuius egregia virtus, morumque sanctitas multis, ac magnis passim miraculis illustrata est. Nam,& caecis visus, & surdis auditus, & claudis gressus,& variis morbis laborantibus salus restituta, M a malo Daemone oppressi Dei beneficio , bibere trique meritis ad eiustumulum liberati. Claudus as incunabulis liberatur.

p. VIII.

V ID A M ex Colle amato ab ipso matris

Vtero claudus, vigesimum iam annum

99쪽

triduum in precibus posuit; tertio demum die dormienti pedum usum, impetrante Siluestro 'Dominus benigne restituit. Hunc Rotandus: Parmenus per idem tempus Fabriani Proesectus annum ipsum deuotionis, ac pietatis causa domi retinuit.

De alio item claudo liberato . , iCap. IX.

EI V S D E M generis est quod puero Ma

telicensi accidit. Nam ipse quoq. pedum ossicio destitutus a parentibus ad Siluestri sepulchrum delatus, octauo die postquam venisset, valetudini restitutus est: qua hora Isonachi. cibo reficiebantur. Siquidem illis caenantibus angens e templo tintinnabuli sonitus exhauditur, accurrunt aliqui, Claudi pueri patrem ostendunt humi stratum, ac templi pauimentum identidem osculantem, inuitantemque ingenti clamore monachos ad agendas Deo, ac Beati s-nmo Siluestro pro restituta filio suo incolumitate gratias immortales.

100쪽

Liber Grtius . Is i

Ter Energumenus liberatur: Cap. X

CV M Saulus quidam Fabrianensis,quinqua

immundis obsessus,nequissimisque spiritibus, ut ipsimet in exorcismis fatebantur, semei atque iterum ad Siluestri sepulchrum liberatus, iterum quoque ac tertio ab iisdem miserabilios

quam antea torqueretur , tandem exorcismo coacti Daemones responderunt. Quoties hunc hominem Siluestri meritis relinquemus , toties reuersi acrius torquebimus , nin se ipse perpetuum administrum Siluestri fratribus addixerit. Ergo tertio ad Siluestri sepulchrum e saeua Dar- monum tyrannide ereptus,reliquam vitam ibidem Monachis opera sua iuuandis religiose traduxit. Schoiasticos quidam Bononia totius corporis exitiali tumore liberatur . Cap. XI.

EXTERNVS quidam, vel Vltramontanus,

ut loquimur, Adolescens, qui Bononiae colebat ingenuas disciplinas lethalem in morbum incidit, ut corpus totum penitus intumuerit, eumque grassante vi morbi, Medici spem omne salutis abiecissent, ad illud idem ubi decumbe-