장음표시 사용
111쪽
a oa Auctarium piam se se probarit. Neque enim a Graecis. unquam eo modo discreta res est, ut Tαλαμπον μέγα, atque ιιιικρο, dicerctur. Apud Latinos modo Talentum magnum aliquando extat, at id non sic Vocatum ex parvi ulterius , quod obtenditur, vatione. Etenim si vere ex hac Inter utrum quo collatione Θrtum illud loquendi genus suil, cur, quaeso, numquam Tialen iram Paroiam memoratum esti Quin inrino qui sactum , ut ab historicis semper quod sciamus , Tali nia, cum recei Sentur, Sine ullo addito ponatatur, cum tumeti, ut de Summa Constaret, necesSe omnino fuisset ad cilicere , de magnis, an de parvis Se mo osseti At enim Poetae Talentum maguum Non tium quam Homiua Vexuut. Ita plane : quanam
ronovius III. de Pecun. Vet. I. eam ad expediendum liodum iugreditur viam , ut sentiat, ideo Ialentum Atticum nominatum tuterdum a Romanis scriptoribus suisse magnum, ut x tenuissimis
aliis, quae quibusdam vel in Italia ,.vel propo
eam populis usui eratit, distingueret . Atque ita suae sentetitiae patrocinium advocat ide Festi io stimonium ; Z lentorum non unum genus'. Alficum est sea milium denarium . . Neapolitanum sex denarium. Siracusanum trium denarium. Rheginum pictoriati .. Perplaceret omnino conie-Ctura , modo prolatus locus , qualis certe apud Pompeium legitur, non suspectae, vel potius nullius fidei aliquando haberi incepisset. Aliorum sententias de re proposita enuniriatas asserre in medium omittimus ; neque enim Ποα suis illac urgentur dissicultatibus, quas persequi
Nobis , si quid etia in coniectare liceat se illud
subiit unimum opitiari, hanc magnitudinis notam Talento Attico non ex aliorum comparatione, Fud
112쪽
De Graecordim Nummis. Ioasui ipsi iis gra tia adhaesisse . Nimirum cum in lectium maria Domina mirifice ipsum prae ingenti pe- Cuniae Copia exeolleret, sucile fuit, ut familiari quodam loquendi genere vulgo magnum appUllaretur, Praesertim cum unus ea VOae poetas usos iu
Veniamus , quorum Proprium est vel vulgari , vel ἐμφ ατικοτε οὐ Sermoti e gaudere. Praebent aliquam huic coniectura ansam Pollucis dicta I 6. Tοτοκλαντον μειγιτον ἐΘσι χρυσίου , και' αργυρι Ουμερος. Talentum maxima est auri atque argenti
Pars. E quibus vides de Talenti magnitudine singularem hominum fuisse opinionem. IIuc item referri non immerito potest, quod etiam magni nomine donatum TaIentum aureum deprcheudatur, quo tamen aliud minus fuisse nemo umquam dixit, scilicet quia inter nummos ex auro ExcusOS Prium Cipem omnino locum obtinebat. Ita apud MarOncm IX. Aeneid. 265.
Quemadmodum igitur aureo Talento hoc epiis iliciori ea , quam diximus de causa adiectum probabiliter dici queat, ita et de argenteo factum credere par fuerit. Nam ceteroqui hoc, etiam
Cum magnum Vocaretur, re non aliud ab Attico, Deo sexaginta minis mutus fuisse coustat a Plauto:
apud quem Mosteli. III. I. cum dicatur
emplam domum fuisse duobus Talentis magnis, et datas i ain venditori quadraginta inuas, deinde sc. 3. ) subditur octoginta ad integram summam reliquas esse solvendas. Ergo e centum et
viginti ipsis minis exitero duo Ialenta magun, Non Secus atquc Attica , ut proinde nihil diversi inter utrumque sevus intercesserit.
113쪽
De Sacris. Volitam tanta est sacrarum rerum varietag, c ut uno eas ordine digerendi 1acultas nota sit , quinquepartito totam hanc tractatio-Nem exequernur . Atque ex universis , quae ad Sacradis Pectaverunt , primum Loca, d inde Pei sutias . postmodum Vasa atque Hostias , tu in sacrifici rum Pilus, Postremo certas quasdam C lebritates percurremus . Sectio I. φ. De Locis Deorum Ctitiai Mancipatis.
tuaedam esse debere in terris Loca , quae aprosatio usu secreta uni religi Otii dicarentur, Etticii-ca ipsa sibi persuasit antiquitas. Quare plures obsequii cultusque sodes stiis illa Diis ponere corinisa est: quae latii primum dicendi uobis argumentum
114쪽
Vbi sacrorum ossiciorum perfunctionibus coli Numina solebant, diversis ea quidem Loca appellationibus dicta sunt ΤΕΜ PLA , AEDES SACRAE, DELvsRA, FANA, SACELLA, LARARIA, LVci. ,, I. Atque ut a TEMPLis ordiamur, II De V Ca-hulum a tuendo tactum eam vel caeli, vel terra o. Partem Primitus denotavit, quani ad auguria captanda augur lituo designasset definissetque ἰ Foca . tam i in caelestem illam quidem regi ociem , quia tota aperte Prospiceretur , terrestrem Vom , quod inde quoquo i sum liber pateret aspectus . Serv. ad I. Aeneid. 96. et Varr. I. L. L. a. Quoia iam autem huiuscemodi regiones, templa id ictae Pey auguriorum religionem quodammodo
sacratae ducebantur , Itine ortum est, ut quueeu Π-quc Per urbem loca consecrata augurato fuissent, emplorum item nomine appellaveritur . Hac Pro sus do causa tum rcistris in foro positis , tum curiae abendo senatui destinatae , eam vocem adiunetam suisse significavimus Ρart. I. p. i8 et 5 . et seq. Postremo ad inaugurata sacrorum religionisquae domicilia ita id nomenclaturao genus tranStatu est, ut eis maxime omitium proprium t iaci msuerit. ' ' IL AEDrs s caLE, ubi constitutae. Praeviis auguriis suissent, nil plane a templis absimilos erant: at inauguratae si minus forent In templor im numerum ordinemque a1scribi non Posefant.
Idque est, quod ex Varrono declaravit Gellius
115쪽
XIV. 7. Non omnes Aedes sacras templa esse, ac ne Aedem quidem Vestae templum esse. III. DELvBRA' a deluendo dicta fac maxime credas , eaque Proprie hoc insignita Domine suisse lempla ante quae sons sive lacus ad deluendas sordes extaret. Affert hauc opinionem Servius ad IV. Aeneid. 56. cum inquit; Delubrum dictum Propter lucum in quo manus abluuntur. Eodem rodit , quod e nonnullorum sententia tradit Asco- Dius in Divinat. I. nimirum Ea templa suisse Delubra , in quibus labra essent ad abluendum . Quare apposite admodum ad Christianam rem Isidorus XV. 4. Delubra, inquit, peteres dic bant templa fontes habentia , quibus ante ingres-stim .iltiebantur . . . IPSa nunc sunt aedes cum
sacris fontibus, in quibus f deles regenerali purifcontur . Belle omnia habent. Eas igitur opiniones , quibus existimatum aDliquitus quoque luit. Delubra vocata , vel quod ibi simulacra e delibrato ligno colerentur; vel ex eo, quod illuc Deus hsset positus, ut a Deo uerit Delubrum, Perinde atque a Candela candelabrum: has', inquam, opiniones non tanti facimus. IV. FANvΜ ex principe notione dictus locus adfici tuendum templum essatus i. c. augurio eonSe-eratris, indicat id luculenter per haec verba Liavius X. 37. FAN tantum, id est LOC VS TEM- 'PLO EFFATVS tim sa ratusfuerat. Hi ne Siste -- fana , testari e Festo , fuit, suturorum in Co denda urbe templorum loca constituere 3 i). Si Alia de propositi vocabuli veriloquio sentem
tur cui nimirum Numini Primum posita templa fueriti t. uuarc ubi aPud Festuin vulgo legitur : Fanum a Fano dictum, quod sane stilre haud Posse apparet emendant nostri e veteri libro Fanum a Fauno.
116쪽
De Sacris. . IO Celorum pro indicandis templis Saepissime usurpari hanc vocem, multo notius Vulgatiusque est, quam ut monitore indigeat. Ex qua communi significatione intelligitur, 'quare Fanalici dicti sunt
quorum Vis templorum sacerdotes; quo pacto invetere lapide extra Romam, unde Dacerius adnotatione in Festum V. Fanalica haec assert Verba: Q. COELIO APOLLiNARI FANLTICO DE AEDE BELLONAE . Qui ipsi sacrorum antistites quoniam divino afflari numine crdebantur , eam ob rem Fanatica actor apud Festum est sulmine asinata. Ex eo autem , quod illi oracula edentes se se totos mire Iactabant, fanalicus pro issano et su
. SACELLA Vore loca diis sacrata sine fecto, proni tradidit idem auctor'. vocata propter a Grae cis IJερι βολα. Sed et pro quolibet aediculae genore id ait hibitum esse nomen Com Peri Um eSt.
VI. Lv I silvae orant vel diis , Vel mortuis dicatae ἰ eoque saepe vel templa , Vel sepulcra cir-CUmstantes, qui quoniam Oh sacra ibi peragi solita si equonti Iumine collucebatit, eam ob rem ho
fuere Domine donati . Duius generis praCter non
paucos alibi , Romae fuit, qui memoratur Liviol. II. a Numa Camoenarum erit tui attribulus , et peculiari tum sacrificiorum religione, tuin augu-Ceterum Vossit iuventum contemni non debere vidi tur , qui . num a GKae Cunio Mos duducendum Putavit, ita Si ilicet, ut factum illinc sit per meta hesi in ὰ οι, iiive autem spiritu quod nou insolens abeunte in I , Ianum. Coniectura in confirmat haud
Ieviter hoc aliud eiusdem Festi; tinnula parva delabra, quasi Fanula.
117쪽
I6M Caput 0. . XIV. 7. Aon omnes Aedes sacras tempIa esse, aene Aedem quidem Vestae templum esse. III. DELvBRA a deluendo dicta fac maxime credas , eaque Proprie hoc insignita Domine fui se lempla ante quae sons sive lacus ad deluendas sordes extaret. Affert hauc opinionem Servius ad IV. Aeneid. 56. cum inquit; Delubrum dictum propter Iucum in quo manus abluuntur. Eodcm redit, quod e nonnullorum sententia tradit Asco- Dius in Divinat. I. nimirum ea templa fuisse Delubrα , tu quibus Isbra essent ad abluendum . duare apposite admodum ad Christianam rem Isidorus. XV. 4. Delubra, inquit, peteres dicebane templa frantes habentia , quibus ante ingressum .iliabantur . . . Ima nunc sunt aedes cum
sacris fontibus, in quibus fideles regenerati puri- feonturio Belle omnia habent. IEas igitur opiniones , quibus existimatum antiqui his quoque suit. Delubra vocata , vel quod ibi simulacra e delibrato ligno colerentvr ; vel ex eo, quod illuc Deus osset positus , ut a Deo fuerit Delubrum, Perinde atque a candela candelabrum: has', inquam, opiniones non tanti facimus. - IV. FANvΜ ex principe notione dictus locus ad statuendum templum estatus i. e. augurio conse- cratias , indicat id luculentor per haec verbaLi
PLO EFFATVS. iam sa ratus Derat. rem Sistere fana , testante Festo , suit, suturorum in co denda urbe templorum loca constituere 3 i). Si Alia de propositi vocabuli veriloquia sentenis
i tu i liti, qua in anum is Fauno nuncupatum credere-
ι tur , cui nimirum Nummi Primum posita templa suerint. uuare ubi apud Festum vulgo legitur : Fanum a Fano dictum, quod sane sigre haud Posse apparet emendant nostri e veteri libro Eanum a P uno.
118쪽
De Sacris. Io Celorum pro indicandis templis SaepissIme usurpari hanc vocem, inulto notius Vulgatiusque est, quam ut monitore indigeat. Ex qua Couianuni significatione intelligitur, quare Fanatici dicti sunt quorum Vis templorum sacerdotes . quo pacto invetere lapide extra Romam, uti de Dacerius ad HO-tatione in Festum v. Fanatica haec assert Verba: Q. COELIO APOLLa NAni FANATICO DE AEDE BELLONAE . Qui ipsi sacrorum antistites quoniam divino afflari numine ordo bantur , eam ob rem Fanatica actor apud Festum est fulmine asstata. Ex eo autem , quod illi oracula ederatos se se totos mire iactabant, fanaticus pro itisano et su
. SACELLA Vere loca diis sacrata sine fecto, proni tradidit idem auctor'. vocata propterea Grae cis Πῶρι 'βολα. Sed et pro quolibet aedicolae genore id auhibitum esse nomen ComPerl Um CSt. VI. LvcI silvas erant vel diis , Vel mortuis dicatae ἰ eoque saepe vel templa , Ves sepulcra cir-CUm Stantes, qui quoniam Oh sacra ibi peragi solita si equonti Iumine collucebatit, eam ob rem im fuere Domine donati . Nuius generis Prauler non
paucos alibi , Romae fuit, qui memoratur Liviol. II. a ima Camoenarum ei litui attribulus, et peculiari tum sacrificiorum religione, tum augu-Ceterum Vossit iuventum contemni non debere vidi tur , qui senum a Ggae unio ναος deducendum putavit, ita scilicet, ut factum illinc sit per meta 'thesim α οσ, itide autem spiritu quod nou insolens abeunte ins , lanianti Cotilecturam confirmat haud .
leviter hoc aliud eiusdem Festi , II anula parva de' ια bra, quaSi Panula.
119쪽
rum mi uisierio consecratus 3 et . II. L1R RiVM, quod et Sacrariam appeII tum , dbmestica fuit aedicula , Ubi custodPs.familiae Lares asscrvati singularibus observantiae ossiciis colebantur de hoc genero Tullius I. in Verr. I. Erat, inquit, apud Heium Sacrarium magna cum dignitate in aedibus, a maioribus traditum perantiquum ; in quo signa pulcherrima quatuor. MEmorabile in hanc rem est, quod de Alexandro Severo refert Lampridius 29. Matutinis horis
in Larario suo in quo et disios principe , sed
optimos electos , et animas sancflores .... CHRISTUM, Abroham et Orpheum . habebat, ese maiorum os ies rem dioinum faciebat . Doquo eodem Paulo post cap. 3 i. dicitur, vietatiae Ciceronis imagines in secundo larario habuisse. Vnde et illud dicas , dupIex Sacrarium,imatu Sminusque, habitum apud Principes. Mon iidiam heic vero est, insimae sortis homi- Mibus pro larario fuisse Foc lan ; ubi Deos suos
I iam cultus suit , ab Orientis regionibus in priuiis Ortus. Frequeus admodum eorum in sacris Literis sit mentio. Ita Iudic. 6. 25. praecipit his verbis Domimus Gedeotii : Deatraries aram Baal. . , et Nemus qM cir α. uram rat, succides. Quam ipsam impietatem amplexata aliquando Israelitica gens, lucos subinde I, liminibus consecravit . . ni lac illud III. Qiq. 25. Aia i cave uni et ipsi sibi aras ,Pet statuas, et L, c is. Similia ali hi legas. ., ulla vero fuit orbis pars , quo egressa ex illis Potissimum oris superstitio non pervaserit, et ubi noti, alias mserit radices.
120쪽
Dei Sacrh. os De Templorum Situ , et Structura. '
I. ro collocari positu templa apud plures gentes olim solebant, ut eorum aditus esset ad orien
tem ; itaque adoraules in templo respicerent ad Occidentem . Certum id est ab Herodoti, Diodoxi aliorumque testimoniis. Verum immutata tandem alicubi ratione eo Veti tum est , ut Vicissim templorum fores occidentalem plagam rospicerent. Ex quo tiouci situs genQ- re sedixit Νitruvius IV. S. Signum , quod erit incesta.collocatum , spectet ad oespertinam.caeli re gionem , ut qui adierint ad aram immolantes, aut sacrificia facientes, spectent ad partem caeli Oriem in .... ipsoque simulacra pideantur ex rientia contueri Supplicantes et sacrificantes . Ex quo coniicere postis, quae fortasse Romae fuerit, saltem sequiore aevo , templorum positio. Verum hoc ipsum 'aliquamdo ob certas ea Usas non servandum monuit idem architectonices magister : nam stati in subdidit : Sin aulem loci natura interpellaperit, tunc conpertendae sunt earum
aedium constitutiones, tili quam plurima pars moenium e tem lis DPorum consρiciatur . Item si facundum flumina aedes sacrae fens, ita uti Ae Pio circa Nilum , ad fluminis ripas Didentur spe clare debere . Similiter si circum pias publicas erunt aedificia Deorum, i a constituantur, ut Praetereuntes possint respicere, et in conspectu salutati ones facere.