장음표시 사용
81쪽
Piendum aleudumques ignem maximo Idone Is cxstruebatur ; iisque oli in clogantiae ergo dedolatis exsciatisque . Quod velitum postea fuit lege XII. Tabb. , quac tradente TDllio II. de I egg. 23. sic
habuit: ROG VM ASCIA NE POLITO. Contra
quam tamen reductum veterem 1utSse Inorem DonIatenter indicat Plinius XXXV. P. Cum invectum Pingendi rogos consuetudinem memorat: quod, nisi in perpolito ligno , iactitatum Vix est credibile Alitor vero humiliorque ea lignorum strues pro defuncti conditione seri solebat . Forma autem Erat huiusmodi , ut x eluti aram reProeseutaret :quo ipso Propterea nomine Vocula interdum est, uti ab ovidio IlI. Trist. I 3. Aneris Ara mihi ferali cincta cupresso Conoenit, et structis flamma Parata rogis.
Quod otiam observavit Sarvius ad locum Virgilii. v I. Aneid. I76. . Tum iussa Sibilae , Haud mora. , festinant sentes i Aramque se-Pulcri
Congerere arboribus cseloque educere certan .
Illud praetera habuit peculiare non uussu urnr0Sus , ut assurgendo paullatim in pyramidis modum cxtenderetur Berod. IV. a. ) . IV. Rogo imponebatur cum ipso locio cadaver.
et quidem quod docuit Plinius II 37. ) oculis
resoralis; quasi quos terris iam ante clausos, Coo- Io lutac domum recludi par seret. Nulla autem erant, quae Simul cum cadavere in pyram inseri mos suit. Ex hoc numero fuero primum tu critii vestimenta. Vndo traxit suum illud Maro VI. Acti eid. III. Pur Pureasque ευPer VeStes , Melamina nota , Coniiciunt .
Eandem vicem subibant, quaecumque defuncto,
82쪽
dum viveret , cordi fuissent, arma, canes, equialiave animalia . Declarat id diserte Donatus ad po8tae dieta pauIIo ante ibid. 2II. . . . Decorantque super fulgentibus armis . Quod et inouΙcat iterum scriptor idem XI. Aeneid. 8o. cum inquit: Adiat equos , et tela , quibus spolia perat ho-
Huc porro conser bonam odorum copiam, da Pes , oleum ; quibus item Oroavum rogum fuisse palam fit per eundem VI. Aoneid. Iaέ.
Thurea dona , dapes , Iuso crate es olios. Denique tuler haec omnia et suus amicorum donis datus est locus . De hoe genere verba Tibulli suin II. Eleg. ε Seu tibi mors Meniat, neque siι 'qui 'ugeat
Nee qui det moestas Munus in exequias. V. Bis comparatis , rogum iude , qui mortuum necessitudine magis attingerent , incedebant, et quidem ad aegrituditiis significationem averso vultu. Quod ita Maro VIι Aeneid. za4. expressit:
- Apersi fenuere facem . a . :. Tum ventos rogabant, ut flammam Vehementius excitarent. Quo Pertinet hoc Perpetii IV. Heg. 'Cur pentos nou ime rogis, in ate, Petisti 'VI. Interim gladiatores, quamlo id etiam munus ad reliqua parentaliorum officia accedebat. ad xogum praeliabantur. Apte ad hunc'morem Floras III. ao. Ble. inquit, de εἴ-endiario Thrace
83쪽
x II. Quando laneri intererant milites, ter ro. sum , dum cadaver cremabatur , quadam militatis exercitationis specie rogum circumibant; quod Proprie decurrere dictum c t. lia XI. Aeneid. 88. Ter circum accensos cincti fulgentibus armiso Decurrere rogos , ter moeStum funeris ignem Lustrapere ino equis , ululatusque ore dedere. Quod decursionis genus quoniam ainistrorsum
fiobat, cecinit Sintius Theb. VI.
ah Deterarum rerum animaritNmque cineribu et os sibus discerneremur, disputatur inter eruditos. Αtque est qa Huidem de lim nonnullorum. OPiuio , luisse desuneii spira tuitico e lino flammis non Abnoxio involutum quae cum ipsa non combus Φ Tetur, cadaveris reliquias ab Hiis εeiuncias inte
de B omanis tameni firmari nullo pacto Po esι, qui-huo materiae adeo rarae esse copia nequivit.
84쪽
De Re Funebri SItaque fas magis est credere, ita fuisse cadavis super alia omnia collocatum , ut ex eo ipso situ ossa eineresque dignosci dissicile admodum non fuerit.
quae urnae a re ipsa ossuariae et ciπerariae vocatae . Haec pro cuiusque facultatibus ex auro , argento, aere, marmore , vel creta factae. Exemplum dat Maro VI. Aeneid. 228. Ossaque Iecta cado texit Chorinaeus aheno. Vreae porro ipsae in monumentum inserebantur. Quod si corpu&comburendum non suisset, tuno integrum sepulcro mandabatur , et quidem cum omnibus ornamentis, cum quibus fuerat elatum
fuissent , ter per sacerdotem circumeuntem aqua Iustrali expiabanturs quippe qui a funere maculam contraxisse credewentur. ita apud poEtam ibid. 229. Idem ter socios pura circumtuIit unda , Spargens rore lepi, et ramo felicis olistae: Lustrapitque Diros.
hantur. Quare ab eodem scriptore statim illic sub
, . . . . . . Dixitque No VISSIMA VERBA. Horum unum fuit Ilicet: quod a praefica prolatum indieabat iam ire licere, cum mihil agen
-Αlia porro erant, queis iam iam discessuri pacem , requietem, tu primisque terram levem se-Pulto apprεeahantur .P luuiusmodi illud est apud
Tibullum II. Eleg. 4. E T BENE , diseedens diset , PLACIDO
85쪽
. . . . SAέVE aeternum mihi, marime Palla , Aeternumque VALE. . . ter repetito, subiicere postremo solebant hane
nemusam: NOS TE ORDINE . QVO NAT FRA PERMISERIT, C VACTI SEQVEM VR.
ExpIetis iis omnibus, . quae ad humationem spectabaut, multa adhuc supererant Porsicienda. I. IJrimuin igitur funestam domum purgari oportebat. Huic rei praestandae usui erat expiatorium Ilioddamaacr x, ExWerriae uuncupatum. De quo audi sis quae docet Festus v. Eoenriator Ex- Merras .c quae ultera liuius luit vocabuli forma )ηueti purgatio quaedam domus , ex qua mortuus ad seρui iuram ferendus esι sive, uti legit Kirch- .mannus IV. de .Euner. I. emerebutur . . , quactfit per epereiatore' certo genere a Parum adhi- Bito ab ex fra perrendo uictae.
eruaa denicales ; du quibus, io idum Festus: L nicales feriue coIebantur, cum hominis mortui causa familia purgabatur ia Grueci enim ν ῆ υκ mo risum dieunt, Λ nece L ac ipsam vocem repetit Tullius II. de Logg. a1. quod re diver um Don est. III. Praeter has fuere Feriae Aogendinies, queis defuncto parentalia Persolvebantur. Has vero ue
86쪽
Dρ Re Funebri. - quales Tullo Hostilio auctore ad expianda procli-gia iustitutas tradit Livius I. 3 i. De quibus enim. heic agitur, eis hoc ideis nometi adhaesit, si non nono a sepultura die Celebrarentur. Imitatus morem in illo est Virgilius V. Aetiei l. 64. Praeterea si nona diem mortalibus. almum Aurora extulerit, radiisque referuerit orbem, Prima citae Teu is yonam certamina Hanis. Sacra vero ipsa, Miae ad biberi ad parentandum solebant, inferiae appellata suut i et ex aqua , Vino , lacte et Sanguino consecta . Ac de aqua quidem dignum notatu est, fuisse eam, tes turite FUε tD, arferiam vocatam . Beliqua habetitur omnia inutio Maronis V. Aeneid. . P. εmic duo rite mero libans carci esia Bacco
Fundit humi ; duo Lacte no os, duo Sangui
Id. euain moria in ea celebritate servabatur, ut soribus , coronis , taeniisque sepulcrum aclorna retur . IIac de causa ibid. 79. Puryureosque iacit flores , ae talita fatur. Et Plinius XXI. 3. Lam tune, inquit, Coronae Deorum honos erant, et Larium Publicorum Pripa torumque , ac Sepulcrorum et Manium. Deniquo ex Caccilio apud Festum: Sepulcrum plenum faeniarum , ita ui solet. IV. Aliud parentaliorum genus fuerunt EmIae, peculiari diciae nomine Silicernium . De cuius UΟ-cabuli veriloquio prae omnibus magis Vere Servi us .ad V. Aeneid. 91. Silicernium , itiquit, Wο cantur epulae quasi Silieoenium, sui'er silicem Positum. Huiusee sunebris epaei proprium fuit, ut nemo inde quidquam auferre posset, qui PPQquod mortuo totum deberet cedere. Praeter has vero mortuorum epulas nulli vi-Yentium degustaudas, eraut et aliae, quibus cognati
87쪽
a traicique ad sepuIerum ipsum vescerentur: id quod etiam iustuli quoddam parentationis ossicium esse credebatur . De hoc genere dixit Cicero pro Flac- .co 3 s. Sepulcrum L. Catilinae floribus ornutum,h ominum audacissimorum, ac domesticorum hostium Concensu eyulisque celebratum est.
V. I 'orro autem Ludi gladiatorii insignior su- nebrium iustorum pars extiterunt. Qui non solum edi aliquando ad rogum, ut ante diximus , solebant; sod multo saepius post humationem, quo temp0ro collibuisset, in foro . alibi ve celebrabantur . Uae ratione,ex relatu Livii XX XL 5o. Ludi funebres eo anno per quatrιduum tu foro, momtis M. Valerii Laeoini causa, a P. et M. filis eius facti, et munus gladiatorium datum ab iιs. Paria q rinque et oiginti pugnarunt. IIos certe ludos indictivorum tantum sunerum comites ab initio fuisse declarant verba Tullii II.
de Leg g. 24. Relioum sunt im more, Izzzz 2:- V c. u ur, si quid ludorum. Verum deinde ad alia
quoque funera hoc spectaculi genus Prolatum esse ipsis saepe testatoribus haeredes ad hoc sibi prae-Standum munus compellentibus, renunciaVtinus iam Part. I. P. 5. unde et allia huc spectantia colligas licet. V Quae commemorata liae tenus Sunt, Da ser- me iuerunt, quae , persolutis iam ante exequiarum ιustis, mox a mnesta familia peragebantur. Naec Bulem ipsa ad cprium tempus in luctu erat . Cuius terminos definivit Niima , prout testatur Plutat Chus. Quare ex illius pracscripto, cum puer 'ri-huS annis mi uor non lugeretur , maiorem Porro tot menses luctu prosequa oportebat, quot ille a M- Nos vixisset . At pro iisse, qui longiorem docennio Vitam egissent', ulti a decem mensus luctum proser-
re fas non fuit. Ita summum lugendi tempus de
88쪽
Di menses erant. Luctus vero ipse in eo Vertebatur, ut barbam promitterent , Pullas vestes usurparent , annullis non uterentur , a conviMis abes-Σent, domi se continerent. ExposITvΜ iam ad id loci est . quidquid ossiciorum defunctis ab ipso mortis articulo ad plures ' dies, atque adeo ad totum luctus tempus reddebatur. optimum nune factu remur , si ad uni- 'VUrsam rem funebrem pro nostro modulo absolvendam nonnulla de sepulcris adiecerimus.
I. Loca condendis cadaVeribus destinata, quae variis nominibus Seyulcra, Monumenta, memoriae, Tumuli, Conditoria , Conditi α , Quietoria , Requietoria, Sarcophagi dicta sunt, extra urbem innia haberi necesse fuit. Id iam primitus in inores inductum, lege dein etiam XII. Tabb. cau
Quod eo tactum , tum ne asir putrefieret , tum maxime ne sacra a mortuorum Propinquitate, quae eorum opinio erat , contaminarentur.' Verum non ex hoe demum emanasse credendum est, ut nulla unquam Conclusa moenium ambitu sepulcra suerint. Re namque vera id contigit his de causis, vel quod proserendis moenibus, quae monumenta sorixante i a Cuerant, admissa intro sutit vel quod clari r nonnumquam viris peculiari iure datum est, ut in urbe tumularentur, uti patet ex
Tullio II. de Legg. 23. quod et Ve4talibus perpe-
89쪽
tuo concessum. tostatur Servius ad XI. Aeneid. Io6. I. Duplicis autem suere generis Sepulcra, Publica et privata . Ac sublica quidem vel illi
strium. Virorum , vel Pauperum serUorumque.
Vbi lumesitoribus viris sepulcrum publice tribui solebat, locus is fuit campus Martius. Strab. P. 163. In quam rem sic narrat Epit cune Liviana CXIX. A. Hirtius, qui Post Actori am, imius in
inimicorum castris ceciderat , et L. Pansa e Mulnere, quod in adoerso praelio excePerat,defunctus, in cam 'o Martio sepulti sunt. Praeter Martium campum , iii Exquilinio Eliam aliquando Iocum sepulturno suisse assignatum, recte eruitur e Tullii
vorbis i X. Philipp. in sine: Locum seyulcro in campo Exquilinio C. Pansa consul, seu quo in Ioco riuehitar, pedes triginta quoquo Mersus assigne quo Sero. Sulpicius inferatur. i. rSepeliendis porro humillimae conditiovis hominibus. mancipatus locus est ex tisa portam Exqnil tiam, puliculae , vel Putistili nuncupatus. De n minis vi reque ipsa Varro IV. L. L. p. Extra VPPido, inquit, a puteis Puticulae, quod ibi in Puteis obruebantiar homines. Risi Potius, ut A liud Scribis, Puticulae . quod ptitiscebant ibi cadavera proiecta, qui locus publicus extra Exquilias . Similia leguntur apud Festum V. Pusiculos-' II l. Iam privata scpulera, perinde ac pubi ica e tra urbem fieri oportuit . . Quare parabantu ad sepulturam Ioca in agris hortisve, maxime, si seri posset, prope viam , ut quit illac iter sUCTU ut , de mortalitate. monerentur. Ex quo frequentes sepulcrales illae erctiterusit formulae: ASPICE VILTOR . . . . CAVE VIATOR . . . . . Ab iPSRautem monumentorum multitudine celebres nouPaweae suerunt viae , ut Appia, Aurelia, Flami- Mia , - Latina , ali steque.
90쪽
De Re Funebri. 8iIV. In more etiam suit positum , ut sibi quisque
sepulcrum vivens adhuc extruendum curarct .
Hinc in inscriptiones inducta illa sunt: V. F. sci-neoi pious fecit . . V. F. C. Wipusfaciendum cu- Mil . . . V. H. S. F. M. pipus hoc sibi fecit monumentum a Atque id genus alia. 'Non tamen inficiandum est, suisse nori raro hanci curam heredibus demandatam. Vnde ortum habuit ea loquendi forma: H. E. T. F. heredes ex festamento fecerunt. Et quae aliae in idem recidunt. V De privatis praeterea sopulchris animadvert - re par est, eorum quaedam fuisse communia,
Communium driplex etiam fuit ratio, cum alia ess iit hereditaria , familiaria . in quorum altera heredes quoque extraneos licebat in tro. Aliora iis modo, qui e familia essent, non aut 'mti redibus extraraeis, patehant: id quod signi liea tum sasPe in monumentis est hisce sigiis. Il. M. I i. N. S. idest hoc monumentum heredes reon Sequi fur. Vt aEtem apertius videas , quibusnam excipiendis sepulcra familiaria parata puerint, antiquam hanc habeto inscriptionem:
SIBI ET S VIS LIB LIBERTA, BUS POSTERISQUE EORVM BOC ΜONUMENTUM EXTERNVM HEREDEM NON SEQUITUR
Non communia vero sepulcra erant, quae et sibi tantum, vel simul eoniugi cocistracta vellent, Vel et paucis aliis, quos nominatim in id ius vocassent.