장음표시 사용
151쪽
iss Caput . . quos enunietat Onuphrius Paminins do Civit. Ibi ad treε primos additi alii fuerunt, inven--tum discrimen est , ut ini4 mPote sempei' pa
Fest. v. Maiores Flamines ). Saeordotes id genus comi uis curialis. uti dicatum perrnos est Part. I. p. 8a. cuunbantur; id quod proprie modi dimon Ita apud
Tullium pro Mil. IO. Cum Scire . . . ι s . .
Miloni esse Lanuuium aL FLAM; . M PRO DENDUM. A populo autem ieiecti mal gw- ntur il f. quidem non a uo collegio quod
cietas csset ), sed a potitiinee Minimo Iu causis apud pontifices habitis adfuisse et Fla
mia dubiuin est rex Tullium Pro D m 9
DE APicE, proprio Flaminum iusigni , habitus iam sermo est p. 4o. Qui cu n -mhu eoru unis et et, Elamini tamen Diali pesu i addita sunt ornamenta.TOGA. ψε3 βEA LAcv-LIs Liv. 1. 2o. et XXJIH. 8. - . . Hoc debique unum omittendum non videtin , Flamines, si quando ob noxam sacer lio P 'va-xentur . abiisse flaminio dictos esse. Ita Lis1M
quod exta perperam dederat, FLAMINIO ABIIT.
II. SALII sacerdotes fueriin duodecim a rege
Numa Marii mancipati. Liviva I. o. Numerumdaiti geminavit Tullus Hostilius. Dinnys. P. a Io. In quorum collegium cui qui praeerat, Magister Vocatus cooptari 'non potu ne , visi latricios,
152쪽
De Sacris. 13s osdemque patrimos, matrimosque, testatur idem historicus P. I 3O. . Praecipua eis crira erat Ancilium, scilicet duodecim Scutulorum , quae s ita nuncupata quasi ancisa, quod undelibet rotunda in nullo angulo exu- herarent ) in Martis templo summa religione se
Vahantur. Iam tota res hoc pactσ exorta. Bernante Numa tam a suit Ancile unum de caelo decidisse : cumque do eo consulti haruspices respo
dissent, illic fore orbis imperium , tibi illud e stilisset, undena alia facta sunt, De unquam illud internosci posset , ac surripi. Dionys. 13ο. et Plutarch. in IIum. illa menso Mtirlio a Saliis per urbem saltantihus non mitius triginta dies et rcnnis ebantur: Per quod tempus proprio Vocabulo moceri dicta. Toto autem cO dierum spatio quidquam publice geri,ae ilicet parari arma , moveri castra, aut simiIe quid neti ominosum habebatur. Illuc est illud Livii XXXVII. 33. Statica deinde ad Hellespontum
rant. Eodem recidit illud Tacili Histor. I. Fuere, qui proficiscentiolhoni moras religionemque Νομ
Per eiusdem celebritatis dies Saliare carmen a Saliis cauebatur; cui et Axamentorum nomen inhaesit, quippe quod essot in axibus, sive tabulis eSaratum. Eius, quod ab auctoris Numae regno ducebat aetatem , mira visa est consecutis tempori Lus obscuritas. Itaque Horatius II. Epist. I. ait:
Iam Saliare Rumae carmen qui laudat, et illud Quod mecum ignorat , solus puti scire pia. deri, etc.
153쪽
uihus tamen adiatus etiam est Mamurius anei liorum artifex , Praemii loco. De qua re ita Ovidius Fast. III. Tum sic Mamarius. merces mihi gloria de-
fur, , , Nominaque extremo carmine nos ra 1
Inde saeerdotes operi promissa Melusio Praemia persol nι, MamuriumqMe --
Idem concessum postea Augusto fuit, ut eius nomen Sanari eamini inferretur, tesse Dione P. 457. Quod et nosnullis dem aliis datum Imperatoribus. Insignia Saliorum erant Τvr IcA PIGGD, BALTE vs AEnEvs quem aeneum pectori tegumen V μ
simile ) , et ApEx : queis omnibus ornati erant, eum Ancilia gestarent. III. POTITII , et PiNARII , sacerdotes Hercesis fuerunt: quos ipse , cum apud Evandrum ageret, sibi instituisse serebatur. Non autem utrorumque una eademque exstitit conditio. Etenim onm Eos Herculos ritus sacris adhibendos edocuisset, cum c iam ad sacrificium peragendum praesto Potialii suissent, Pinarii diutius morati , adesis extis ad reliquam dapem vetaerunt. Quam ob noxam multati ea poena sunt, ut incommuni ministerio Potitiis inferiores essent, neque extorum Rnquam fierent participes. Liv. I. ao. et Dionys. P. 129. . Potitios Vero ipsos , cum multas post aetates saeerdotii sui munia servis pubIicis tradidissent, Omnes ad uuum quasi ira Superum interiisse traindit ibidem Livius, ac iterum IX. 29. IV. VEsTALEs a Numa primum quatuor suerunt Vestae cultui dicatae. Duas exinde alias a
154쪽
De Sacris. 1 iIee It sive ex Dionysii relatu P. I99. Tar quinius Priscus , sive prout habet Plutarchus in Num. Servius Τ ullius.
Post reges munus capietidi, i. e. legendi Vestales ad Pontificem Maximum pertinuit. Id autem ita fiebat lege Papia, ut Pontifex ipse viginti ex universo populo virgines patrimas ac matrimas,. Don minores Senis annis, nec detiis maiores deligeret; e quibus deinde in concione per Sortem una sacro ministerio addicebatur. Gell. I. ia. In Atrio Vestae vivebant: de quo facta mentio per nos est Part. I p. 23. Atque earum erat, tum sempiternum ignem , tum satale imperii pia
gnus quod vocat Livius XXVI. 27. servare,
quae ambo nos ibid. p. 22. et Seq. memoravi mus; tum denique sacra facere. Plura Vestalium suere privilegia. Etenim poterant Vivente adhuc patre condere testamentum dreum morti addictum, cui inopinato occurrerent,
morte liberabant: pilento, et carpento de quia bus actum Par. I. p. 33 o. et seqq. a plerumque utebantur: lictorem praeeuntem habebant: depu- Nico alebantur: ludos loco honestissimo specta-hatit , ut dictum ibid. p. 268.
ornamenta earum erant VITTAE , que i. caput redimitum , et LIMEvs PvRPYREYs , quo alba vesti s lustructa.
De S erdosum Minis Iris. Qui operam sacerdotibus in sacram rem praeelaxant, rariti nuncupati nomininus iaetunt, vide-
155쪽
Deorum caeremonias contaminent.
II. Idem plane genus, eademque causa offici ierat , quo langebantur PaxncIAE : Qui prout inquit Festus ) a Faminibus praemittebantur, ut
denunciarent opρ cibus, manus abstinerent ab Oρere 3 ne si Midisset sacerdos facientem o s, Sacra polluerentur. III. CAΜILLos dixere pueros patrimos a C matrimos in sacaeis ministrantes. Vocatos hoc eos nomine non vita de causa fuisse ait Festus V. Flaminius Camillus ), tii si quod generatim pueri amiiquitus appellati Camilli fuerint: ad quam rem
comprobandam testimonium cx antiquo assert earmine , ubi pater silium haec. addocet: Hiberno pulseere , perno luto , grandia farra, Camille , metes.
At Servius in XI. Aeneid. 5 2. Camilli appellatione ministrum fuisse denotatu in scribit, eaque de causa Mercurium, utpote Deorum Ministrum, Camillum apud Hetruscos audivisse. In idem congluunt, quae habet Maurobius III. Saturnal. 8.et Dionysius p. 93. IV. ULAΜi Ni I item pueri patii mes matrimesque vrant, qui singuli tantum Flamini Diali ministrabant . Eodem pacto quae puella flatui nisae Diali sacra peragendi aderat, II AblIU ADi ipsa Vocala suit.
. Inter Vicae Diallios , et Sopas id discri-
156쪽
. . . De Smcris. ' , a. in Inli su Isse croditur, quod illi victimas adducerent, a C molam . cultrum , et quidquid aliud ad sacrum
necesse foret, pararent ; hi vero victimas macta .rent. Verum ut liaec diversitas extiterit, non tamen eam Perpetuam adeo suisse remur , ut nori. taliquando promiscue nomina sumerentur. Ceterum
qiii hostias immolabant, Culfrarii etiam dicti. Illustris ost de Victimariis locus Livii XL. Is sic habens : Libri in Comitio, igne a Victimariis facto, in conspectu populi cremati sunt.
VI. Inter reliquos sacerdotum ministros recensiti eo sunt Tisici NEs , quod tibiarum sonus sa Cris maxime adhiberetur: unde est, ut a Plinio XVI. 36. tibiae sacrificae dicuntur. Quae quoniam et eX ebore , vel e buxo, quemadmodum et ex. alia si eri materia solebant , ea de cauba cecinit Maro II. Georg. 2.9 3.
facit cum pingias Ebur Drrhenus ad aras. Et, IX. Aeneid. 619. Trmana pos, Euxusque pocat Bereonthia
VII. Cum vero tubas etiam in rem Faeram immitti placuissct, propterea in ejusdem ministerium si erunt quoque IVBI INES Vocati. VIII. FicaeollvM porro fuit, hosaias e cera, Vule farina singere , quae pro veris ad sacra adhibarentur. Id autem fiebat , cum aut egestas , aut I alia causa victimas, quae immolondae forent, haberi non sineret. Atque ea de re legitur apud Fe- tum : Tauri, Verbeuaeque m Commenlaris Tacπο-
um signiscat FICTA FA RINACE A : quoium
et borum haec , uti videtur , est sententia , Peri auros , et perbenas, quae in commentario Sacro, uia Dominarentur. fuisse ficia farinacea si glaifica-
ιβ , quippe pro illis solita nonnunquam usurpari.
157쪽
ΛEDITvvs dicebatur sacrae aedis cuStos. Cuius vocabuli prima forma fuit Aedua mua : inde essicius Aeditumus, postea Aedιtuus. IIarum autem formarum primigeniam illam, unde dein reliquae derivatae , non ex alio, quam ex aeas desumptam crede; non Vero quod suerit ille aedis intimus, uti scripsit Festus. Recte Igitur habetur
apud Tullium in Topic. 8. In Aedilrmo non plus inesse rimum , quam in meditullio tuitium i quidi Pe cum sit ea mera nominis productio. Seetio III. c
De Vasis meramentisque Sacris, Ae De Hostiis. Ad Sacrifieix impietenda mox accessuri , optimum iactu erit , si prius tum Vasa , et Infixu-meuta, quoxum erat in illis usus , tum quaecunque ad Hostias ipsas spectant, suerimus perscru-ιMi.
158쪽
Ι. ΑCERRΛM Vocavere arculam turariam. Eius ad sacra usum declarat . Ovidius IV. de Pont. 8.dum canit; . Nec quae cle parsea pauper Diis libal Acerra Tura minus , . grandi quam data lance , Oalent. II. TvnIBvLvΜ vas erat, ubi tus incendebatur. Nitio Livius XXIX. 14. ubi de Matris Idaeae invectu in urbem agit: Turibulis , inquiu, ante ianua P itis, qua praeferebatur, atque a CCUMO Iure III. PRAEFERicvLVM, proni deformatur a Fe-SIo, Vas aeoCum Pelvis instar luit, ansarum ex-Pess. Eo hes sacras praefereba 'lur unde laetumno meti. Verum ad Irritus modo Upis Consive sacrificia fuisse id adhibitum testatur idem scriptor. IV. CANDELABRA , e quibus rei divinae pura tum decus, sorma ab iis, queis nostra templa oxnantur, haud . absimili suerunt. In illis item figebantur candelae , quae factae e funiculis cera convestiti si Vel, ut posterior tulit aetas , ex Pop ro . quam cera pariter amiciebat.
159쪽
V. VascuIum , quo Vinum 'iti sacrificiis libaba.. Iur, scilicet a sacrificantibus degustabatur, SIM pvae LM dictum fuit. Itaque Varro IV. L. L. 26. Quo inquit, sumebant minutatim, a sumendo Simpulum nominavere. Verum magis ab Hebraeo Sephel , quodvis vinarium Vas significante, appellationem illi factam esse , iam pro comperto habetur. Ceterum simpulo SimpuMii etiam nomon- clatura accessit. Fictile id. 3Sis genus esse suevit. I. Vas vero, quo guttatim vinum fundi mos
fuit, GuTTVM appellaverunt. Faginum nobis ipsum biicit Plinius XVI. 38. cum inquit: Manius Cusritis iura pii se ex praeda nihil attigisse , praeter Cullum faginum , quo sacriscaret. VII. At quo vase vinum large effundebatur, fuit id ΡLTER A. Indicat morem Virgilius V. Ae-aie id. 08. cum ait: Vinaque fundebat Pateris , animamque νο- cabal Aachisae magni. VIII. E sacra quoque supellectile fuit CAPIs ,
--vas ansatum. De eo sic Varro IV. L. L. 26. Capis, inquit, et minores Capulae a capiendo, quod onsatae, ut Prehendi possent, idest capi. Hartim figuras in Pasis sacris ligneas, et fotiles antiquas etiam nunc pidemus. Eiusdem mentio fit a Livio X. I. in haec verba : Si conspiciatur cum Capide , ac litus , culte Melato pictimam caedat,
IX. A capide quanam re dissimilis C PEDO Rexit , non facile dixeris , nisi fortasse 'magnitudine ; quippe quae ipsa et ansata, et a capiendo dicta. Antiquissimam certe eam suisse in sacris signiscat hoc pacto Tullius I. Parad. 3. . . Quid is ma Pomρilio minus ne gratas Diis immorta- Abus Capedines , ac Ictiles urnulas fuisse, νημmflicatas saliorum poteras arbitramur t
160쪽
X. Capularum autem prope eandem sermam prae se tulere PATELLAE , quas et in sacrificiis obtinuisse locum tradidit Festus. Sed et Varro
.apud Nonium XV. 6. testatur, in ipsis solitas fuisse dapes.Laribus apponi: qui ea de eausa Dii Patellarii dicti. XI. LANCES Praeterea, quibus Vel tus , Vel
exta ad aras afferrentur, suisse sacris usurpatas , aliutide Postmodum innotescet. XII. OLLA sacris eum usum praebuit , ut ibi victimarum exta coquerenturi: id quod constata Livio XLI. I9. XIII. MALLEO, aut SECURI Victima Percutiebatur. Vtriusque figuram in apposita tabula i
XIV. CVLTRI praeterea , quos vagina inclusos , laterique aptatos gerebant popae , ad vi elimam iugulandam , et ad sacra alia, Suo loco . videnda , ministeria usui erant. XV. SEcEsPIT A dicitur apud Festum sui sis euIter ferreus oblongus manubrio eburncto, quo flamines, virgines staminicae, ac pontifices ad
sacrificia uterentur. , . 'XVI. AsPERGILLI Vocabulo, noVo eo quia
dem nullo , quod sciatur, a germana latinitate in hane rem tradito id instrumenti genus
indicatur, quo spargi aqua lustralis solebat. Ipsius ea erat forma, ut e manubrio pili equini,qnibus fieret aspersio , exsisterent : qualem et in proxima tabula dabitur conspicari. Verum extra dubium est fuisse tempus , quo, pro hoc instrumento , ramo vel OIeae , vel lauri usi luerint. Itaque apud Maronesia Aeneid. VI. 229. Idem ter socios pura circumluIil unda Spargens rore levi , et ramo felicis olipae.