장음표시 사용
171쪽
corporatio sat solemni ter, per Comitem rerum privatarum , deinde per Rationales in snguli et provinciis
commorantes compleatur , l. i. Cod. Th. ae inrorporas.
Caussa tamen tota prius a Principe cognita, ut fraudes iastitiaevitentur,l. ysip. rejure ei A lon.h.t ibi BattMores nostri ad hoe ius accedunt: nam etiamnum fit descriptio bonorum vacantium per ossiciales Camerae , adiuncto procuratote vel adhocato fisci,
ac publico programmate, aut voce praeconis nuntiatur , ut s quis jus se habete putet ad bona talis destin est, intra praescriptum tempus compareat in Camera f- sedili, & adducat ii quae iura & titulum proximitatis habeat: termino transacto , s nullus sit contradictor, qui imp/dire possit occupationem bonorum , eorum Ueincorporationem , ad instini iam procuratoris fiscalis Senatus decet nit bona ista ad fiscum pertinere t quo sano sententiaque desuper lata s scus apprehendit illorum postili onem , & deinde ad bonorum venditionem procedit . similiter in aliis bonis nico deserengis, in script s delator nuntiat caussam confiscationis Advocato fisci, nis notoria res si, & iussu Principis ex onscio procedatur, ut habet LI.th. 3Iib. r. no recompil. ΛHripa ti, Gama Thaletanus in Derena roti .. ad loe ι.ntim. 14. Peregi. de jure ci liba. r. a. n. e. gr Quaeritur: an si cus in bonis vacantibuς suceedat ut heres Et cum non personae succedat, sed boni ; id non potest ὀici heres ficus i neque iure transmissonis ad successonem veniret qub spectat quod dicitur is l. . h. t. fiscum admitti, nullo exiisen re legitimo herede rigitur non est heres; quin si ellet non Α4ceretur non extare legitimus heres, cum ipse ex lege admittatur. Contra , quod loco heredis habeatur , indicat satis ipsa b notum vacantium apprehenso, & hereditatis petitio, I. ro. f. . g. λ mi. hered. de actio quam tanquam diminu habet, ad illorum Pindicationem ; item onus
quod e I incumbit satisfaciendi his, quibus ex illis bonis aliquid debetur, f. tires ue. IV. de Alig. quio quis, iontr. o I. r. iis . A Doli u r. ubi s us qui
privato successit , tenetur usuras persolvere , ad quas alias ipse non cogebatur ex suis contractibus, i. i . f. 3. s. ae ιν. ' Verior tamen prior sententia, nicum non esse heredem , sed quemdam succetatem ; ae talem seri magis per Occupationem , quam ipso iure , I.fin. h. t. ibimur iussu nitro vacout a, mel aliae res, nomine occupent ν aerari . Quae occupatio minim/ potest esse
aditio, quae ab herede fieri solet; sed cum iuri auctoritate fluminium rerum vacantium in fiscum iam sit tranςlatum , subsequitur occupatio , j. res h i 1. IV.
de usucap. ex qua consequenter omnia onera herelita-
xia in eum transeunt, I. i i . f. de Dra fisci. Non tamen ultra vires heredititis creditoribus tenetur fiseu , scutieneretur ii succederdi ut heres ; sed tantum pro mensura & a llimatione bontitum , l. i. f. i.θ. .ri jure fift. 4 Sive inventatium se eerit bonorum .elatorum , sive non fecerit ; cum solum tanquam polletior possit eonveniri , non ut heres , nis teliator a s sto eo casu , quo na vacaverint, fideicommissum reliquerit ; quia tune cum succedat ex voluntate desunni ab intellato, magis est ut censeatur succedere quas heres, juxta l. ii ff. de telat. i. Fisco enim intelligitur tellator hereditatem reliquiise , quam non ademit, nisi eum gravet generaliter per verba: Vitii Mnm si heres eril, restituuti
quibus non comprehenditia, fiscus, respectu, honorum vacantium , in quibus non succedit ut heres, sed iure proprio , Ama a & Ualenruela ad L. . & citati a Ze.
35 Porto si bona sint in diuersς territorii , quilibet s-scas tenet ut creditoribus sui tertitorii satisfacere promensura bonorum ut dixi) non autem elegitoribus i Aterius territorii . sed maior eia contro .ersia: an sidus
& fidei commissa ii , qui bii, reli 'a sint testamento deis lancti , euiui bona occupavit ut vacantia λ Multis placuit fiscum teneti 13 prae stationem legatorum , scut te nebatur heres, cum ille succe4ens in bona defuncti sua herede st loco heredis . Idque confirmant per t. mri. i. F. d. t s. i. quoties lex Julia bona vacantia ad sascum pertinent, di legata & fideicominissa ab eo p a1-itini ut . quae praestare cogeretur heres a quo relicta erant 1 oc ratio est , quia illa bona in fiscum transeunt
cum suo onere; se ut parere teneatur elisiem conditio nibus , quibus persona , a qua bona accepit , erat obnoxia, I. M. f. i.D. ae eois demonstr. Vasque AD . . progr. . 27. nam. 23. Achin. tis. 5. conice. 'ar. Zerillos a. Dis q. t . in . Alli contrarium existima ruat verius, quibus assentiot: eteniam iuris eii regula :quod s nemo existat heres ; aut quia non vult ; aut quia non potest adire hereditatem , nihil quod in te sumento te riptum est, debeatur, I. igi. E. de re . btir. Ly. g. res. ttit. quapropter substitutio evanescit, libet tales non competunt, legata non praesuntur , ct omnis vis te flamenti dissolvitur ; ita ut fiseus minime teneatur te ad intellati caligam devoluta, nulloque here de e, istente succedens legata pra tare ; cum bona ut vacantia capiat, non ut hereditaria . Facit etiam I. ueo. E. uo maritim. rotam. ubi vacantibus bonis, fiseus liber tales non praeitat. Non obitat da. 95. j. i. nam ibi sex Julia Papia loquitur de bonis caducis , quae ab herede cadebant aliquo modo ob delictum , ct fisco vindica bantur; non autem de bonis vacantibus,/e quibus hie agimus; quamvis vacantia de caduca promiscue acetias tantur, ut aput Juli. iis l. tin. Oci.' λ e . toti a. &ulian. is d. I. s s. h. i. De utriusque legis interpretatione late Amaya ad i. i. h. t. num. r . di ab eo relati. Peregrin. d. loca num. i5. ubi ἡicit non obitate i. q. θ. ad S. C. S.II M. quod ibi tacta suerat aditio ab heredanecem tellatoris non vindicante ; a quo linquim ab indigno , aufertur here3itas, quae cum tiro onere tran. st in fiscum ; qui proinde tenetur praeliare legata ex persona condemnati, cum illius delictum non debeat nocere legatariis , . . f.su. I.5. ctim Isio is ris-ίZIL i a. h. buliti . de tuis. Ex quibus locis cum
herelitas alicui aufertur tamquam ab indigno , etsinbn dhsinat heres eis: ,sicius qui heresitatem capit. subintret in ius ta onus condemnati, tamquam univeria lis succellor, Barbosa ad I di t suur non. n.8.1 simul. Postremo quaeritur: si fileus negligentior fuerit, &3
bona uacantia non agnoverat , nec apprehenderit: an
praescriptione temporis excludatut ab ilio irre Diti α-guendum hie eit inter bona regalia iam quaesita fisco, di aetiones quas ha et ad dona vacantia acquirendum et illa quidem bona, uti &alia quae in fisci sint patrimonio, de incorporata dicuntur, non praescribuntur , 4. re I . u lasei . I. r. C. omis. de ii sit . Ex his namque 5 uis , iniquit Tacitus , heiri te diciis, -
cii uicus enmp.rra ustir . At vero actiones certum est
praescribi viginti an is , nis in casibus exceptis, in
quibus minora tempora servari specialiter coniti tutum
est, i. i 3. F. d. d υ temp. praef. inter his cauilas
exceptas, eis actio quam habet si us ad apprehendendum bona vacantia, curandumve illa sibi ad iudieare enamque illi actioni quadriennio praescribitur,l. i. f. a.
E. Ib bo . ei ubi si id tempus praeterierit , non elitus fiseo bonorum vacantium vin4icandorum ; nam exeluditur qui poli quadriennium nuntiat fisco ea b na , & ita tiscus ea non vindic3t, Peregrin. de iuressi lis.f. t r. s. nuut o. & alii eitati a Malitillo de Magiser. Op. io. ntiis. 392. ' Uerum hoc quadrie snii tempuς, quod bonis vaeantibus nuntian sis piaescriptu ineli, non ex opinione hominum , sed de subitantia vacantium bonorum dinumerabitur ; i/eil cum primum vere conitat bona coepille vacare , ab eo die curret praescriptio , ex sententia Papiniani in I. io. F. is a Min. O temp. prisc. amplius addit e gno tuor ati rem otiui pol tum risum urum sis itim , o iures tis Usionem ab omnibus re diarum , qui grauisti in petered luerans , einptitabantιν . Igitur s intra quadriennium sidus non exercuerit fiam actionein , a die qua publicum fuit bona vacare , mon poterit postea illam intentare . Nota tamen cauiti , ct tracta ultra illud temput , differri poteli. Dico tracta: nam si A qui pri- .mo egit, a lite desiuit ; & non tantum mora tot suit, sed tergiversator, alteri volenti age te obstat temp.ris praescriptio . Quomodo hodie procedat praeseriplici contra hi cum, consulantur platea in ν M. ad Me t.
172쪽
Claniam superiore titulo astum est de bonis va- cantibu , re se sequitur de eorum4em bonorum delatoribus , sive nuntiatoribus , qui nempe
praemii consequendi caussa , bona vacantia , ciauca , commilia, vaga mancipia, thesauri inuentionem , &si quam ali im teria ad is c m pertinentem e se cogno- p verint, e dem denuntiam . ' Quo numero non sunt i eulatores milites m is ut rutini ut ternaones, atque coniurationes in Principem ; hoc consilio , ut Principa ab iis qui praesentem Reipublicae statam Me runt , sibi caueat. Hi erant veluti speculae priueipis, ut ait Sueton uu in Claudio: Utii nulls . ouu bia GJe aD ses, u- tit nectitator, chia lauereis a Morent , Ne-q e et am auricularii , qui falla & placentia quae audiunt , deserunt: ιὰ mnio, qtieque oor lui a institit: ut utar Anam ani verbis s s. a . erant delatores, &niure sunt curios dicti, qui crimina clam commissa iudit buc denuntiant, L i. I, e. d. ii. U. I s. ia. etsi sua non ioteriit. Item stationarii, qui certo loco coitilli ruri tenentur iudicibus probatioties praebere detedii criminit; de quibus fit mentio. I. s. s. de eo. oexu. in st. 2 ri s. 'Sed cum delatores genus hominum publico et itio repe in ira, ut ait Tacit . q. auuat. condein tibi pote-1 arx abuterentur, di cepe ob leve, vel consuum crimen, ira, vel odio, vel pietio, proborum hominum mores , vitam & hati monia in discrimen ad dueerent, sub optin: is Prines istit sublati sunt. Ab alii; deinde mimi delatores, sed coercita eorum licentia, exilio, infamia, aliisque plenis infra iecensendis; & constitutum ut certo modo delatio fiat, ut se malitiis occurratur, di ne serinidi . poenae desint delatores, qui crimina detegant , & vacantia bona sisto deserant . D. hi, l4 Non omnibus tamen permissum deferre . Alii enim constitutionibus princ ipum deserre prohibentur, ut Viri clariss mi & vete ani , propter ordini dignita tem λ nieritae militiae honorem 1 milites propter honorem stipendiorum, mulierest prop: et sexuq iust mi talem ; nisi sorte sei as deserant . Idem de puρὶliiη dicendum, i r 6. in ad j r. c. de quibuς plura in tia m. 13. Item ii Idem constitui ciuibus de ei te ne
queunt illi, qui in metallum damnati t idque ideone desperati ad delationem facile possint sine caulla . sugere, I. 13. f. i. oo . 1. 2 se i.
Alia non omnino a delatione arcentur; sed tantum 3 prohibentur quasdam personas deserie, ut filius patrem , libertus patronum , serviret dominum ; adeo ut etiamsi vera contra .sominum seruus detule it ia obiecta probauerit, severissime putilatur, nisi forte dominum reum deserat Maiestatis , l. s. h. t. Eh quoque pertinet I. r. f. d. r. Termi I I. G. C. di l. til. M . Nam in maiestatis di. inae & humanae crimine, censetur servi proditio honesta, praecipue cumst ita odiosum . Quamquam nec in eo crimine servum in eaput domini audiendum censuerit Traianus Imp. telle Plinio. Etenim servorum mores adeo veteribus suspecti suere, ut abierit in probrabium : tot alam ho sq, et sentit; quorum proinde conspirationem in exemplum omnium proditorum , severissimis poenis coerceri placuerit imperatori bue, ut patet exl. 7. h. t. via siquis alia ratione quem deserat ; puta quod thesaurum invenerit , servus quidem confestim igni traditur, prissertim si dominum deserat, libet bonit a enitis deportatur: non reiicitur tamen qui rem uel hereditatem ad si cum pertinentem , ab alio detineri nunciat, dato fideiussore, quo caveat se rem probaturum .
Admittitur itaque delator, si fideiuliares dederit, i. a.
Cum itaque . elatoribun nihil st in republica perni- 6ciolous, retie cavit Gultintinus Imp. ne quisquam privatus de litor esset , Sc sine aduocato fit ei ulla delatio ii tet; n ii quin exiliet ei qui iniuile es calumniose' desit rei, ad Versu et eum seueritatem iudicum fertue, l. 3. iar. Et
merito Rationil si ei pii tonus , solus dicitur his mune ii ac tisandi idone ut , & qui solus delatoris
intentionem po sit exequi . Caveat tamen cuiquam
quasi ptiis sori retum fiscalium molestiam inferre , non adhibito delatore , t titi. h. t. ne in propria caussa delator videatur potius, qui in patronus . Quae Graeca constitutio a Culacio reui tuta, etiam a :it ae iis qui alion deserie non pollunt: quibue adiicienti sunt eoadu ψres, proturatores, actoresque pradiorum Alcatium,l. tin. r. i e duci. praetir. prid. cat. liaque Patronus fisci, di hi omne , qui monente pollicii solicitudine, secundum nolitos mores accusatio ne, suscipiunt, vel iussu iudicis caussas con uinitanti diligentia i nil ruunt, aut ab alio nes Atti fosequuntur ;dummodo calumnia 3c temeritas ablint , voluntarii delatoria aut accusatoris periculo non subjacent, i. r. l. t. eis in probatione de se corint. Hi em n p en i legis sunt obnoxii, qui spe lueti deserunt, non qui coalii Sc ea OAfeio de senauni . Qiib fit ut qui Reipublici catis M ae setidendac seicipiunt delatorum criminibu et non teneantur; cum omnibu notissimum sit, eon solo execrabiles se odiosos nuncia ores esse , qui calumnio se diob inuidiam magis saco deseruiit , I. q. hoe tit. &ut sibi potius quam Reipublicae pio inti talen enim gra vissimis poenis coercentur, quae inierdum ad mortem ex tenduntur, ut instiuat a. i. s. h. f.' Sie aduersus dela- gtotes no probantes & calumniose destrentes, gladium dii tringi iubet Imp atque in perpetuum rei ari eos qui ab accusatione d si iunt & latitant . i. v. 3. x isti qtio ro. h. e. Alia ordinaria poena eli, infamia, exilium, Ad similitudo sup licii; quia non debet ei se impunita licentia mentiendi & calumniandi, I. . C ad I. itis. mi mos . Et aequum eii ut qui alteri inurere ius iam per calumniam conatur , eamdem ipse incurrat . De im
quibus, ut dixi, eximuntur qui non uleiscendi gratia adversarium suum deserunt , sed ex ossicii Meei litate, tinomine Reipublica caulsam exequuntur; quises defensores potius sunt, quam delatores, quorum proinde fama non laeditur, I, 2. f. h. t. imo praemium iis datur . quod non excedito lavam bonorum confitcnotum par-1em in e uilla Maiestitis, I.ι Li .r. multo minuet amplius eiit octava in aliis canti x, Cui acius sis. 09. o c. a. Cui heitu: PF offit o dori . Aus. Iib. a. e . 3 r. Hodierno tempore delatores, & accusationum insti- siliores non admittuntur ad agendum appellandum .e :eti solus procurator regius agit ; ex delatione tamen illorum , quorum proin e nomina inscribuntur in libio procuratori , qui lite finita solet delatores nominare propter expentis & damna quae prae unda veniunt ac cusato, qui tepertus in cens, caullam obtinuit, P,
173쪽
166 Ant. Peredii Praelect in Lib. T. Cod.
n. I l. 24. a ras. ριι. r. ara. r. ρο η. Atque haec etiam
poena est illorum qui calumn iandi animo deserunt, prae- . ter relatas , quia in expensas damn i ia interesse condemnentur: nam procurator restitit ad huiusmodi expensas de damna non tene inr, nisi mani fella eius sit calum eia 'Unde ex consti tutione regni Hispaniae, I. I. t. t . . r. Re p. non potest fiscalis a3 accusationem proslire, non prreedente delatore , qui apud tabellionem proponat suam delationem ; ne postea eam possit negare , ct convictus subterfugere poenam & expensas. o Cite iam ab ictis plenis contra 3elatores statutis omnino immunia est qui suam vel suorum iniuriam , vel caussim sibi eum fisco communem prosequitur, I. rg. l. 7. I. 38. .fiu. u. o. g. de Ftire si . . Imo ne macula
quidem aspergitur, qui cum accusaretur, ipse in aliumertinen detorsit, l. I . A. di S. C. Milon. aut iv xi tui defenflendi caulsa alium esse criminit auctorem dixit, quamvis non delatione criminit, sed innocentia se prius purgare debeat, l. 3. q. mpusLitia. Similiter qui in iudicio eontra ab aduersario productosophonit illos esse insanae , hne illi nocere non debet; quia non iniurandi caussa id dicit, sed removenti adversarium , & eius dicta infirmandi, prout dictum supra ge iniuriis. Hue pertinet Gordiani imperatorii constitutio: nulla macula vel erimine delatoris asperg; eum,
qui eum ab ossicialibun fisci sun quin seu domum fisei possidere diceretur , non se , sed alium eius rei possessorem esse demonstraverit; quia id non tam deserendi animo, quam delationem contra se factam repellendi fecit, utque dimitteretur, I. q. s. t.
I Porro variae sunt caussae. eu quibut gelatio sseo se isolet, quas enumerat Callistratu tu I. i. q. miti . si ἰ.
Ac primo eam catulam recenset, eum se quis quod tae iterit ictum ell, profitetur capere non poste ; propterea
qhod si incapax . Quid igitus s ei qui capere potvit ,
Dei tum saei commissiun relictum sit Ceilat delatio . I. i. h. f. quia hoc casu nulla sit fraus legi, I. q. tum uela. I h. 1. dicitur autem tacite aliquid relinqui, cum heret nec testamento , nec codicillit rogatur: sed do messica cautione, aut chirographo in fraudem lesi , fi de 4,ta se obligat ad praellandum fidei commissum ei, eni capere non potest: quia scilicet ori culpa , aut desi-Ho non habet te lamenti iactionem, alias etl intestabilia , l. io . F. deIee. i. t. io. ri Ah qti sui ut iadio. Atque hoc ea su quid auid huic incipici relictu ineli, fi 11seo . inlicitur . ' iod si Wec non sua eulpa, .el delicto, quin sit incapax relicti, Oroximi et heredibu ee δ it relictum , non item fiseo. Ecemplum si in filio ex damnato complexn fiscepto, qui si a patre si palam in stitutiit, cum non si incapax sua culpa, sed ob Vitium pratis, hereditan illi relicta . non desertur fisco : sed alii x coheredibu institutis vel venient bu ab inressa to apρlicatur. Ita in simili respondit I. C. in I. M. F. d. 1,e i. Quod auseratur ei quas indieno succeiiso, qui
eum hereet institutut esset ut filius, puli mortem eiuς 'Di pater dicebatur , suppostus declaratus est , & applica.tur praedicta successo legitimis venientibuη ab intellito Pete4tinu l juris et i l. tit. t. no m. 2., - Plane s testator aliquem capacem heredem institii; t, &eum palam rqga Uit ut restitueret filio incapaci,& tali heres nullam accommodavit fidem relictum non,pplicatur si sed remanet penes heredem , Qq. j. i.
t. δε ij, . R i: quod non possi videri in fraudem legit sadem accomm ca Ie; cum lex tantnm damnet tacitam
fidem , nisi tamen restituerit tali incapaei 1 nam &tunc facit contra legem I. ε . q. vir. f. tr LII. Ubis heres eradatus de relli tuenda hereditate ei, qui ilii gum capere non possit c puta quia erat orbus ) ut tota ei acquiratur , suspemm dicat , ansertur ab eo quod ci- .pere non potuit, & applieitur fisco; videlicet dimidium hereditatis, in quo fraus intervenit, Gomer MLq. Tauri n. 23. Puretatur autem fraudis vitium , s i cui testitutio facienda, capax fuerit tempore mortit, d. I. a. . a. Quia exitus hus natur . i. Quid 's heres accommodaverit tacitam fidem de re stituenda pa te hereditatas i an illa tantum applicetur sis Quot verius puto ; ne pitna e cedat delusum ratque er, pertinet quod respondit papin. heredem , qui
tacitam fidem accommodauit contra leges, in ea parte , quae fraudἡm adhibuit 'salcidia non uti, I. ii . f. A Hi quae tit a eri igitur in relicuo ea uti pote it. Non utilet quod dic it Baldus au j. q. n. 3. C. acit. f. t. quod qui accommodavit tacitam fidem in una re siuatur tota hereditate ; quia agit, in casn quo ali-uis rogatus ea totam hereditatem restituere, tacita sue interposia. Nihil etiam iacit I. 3o. f. i .ffa Ionas. ubi pa tus de parte hereditatia uiui, tota flicti ut indignus e nam id merito ; eum gravi uc si inhiare bonis vi ventis, quam tacitam fidem interponere; ut quod in illa positum non debeat extendi , cum poenam contineat , quae.potius est res ingenda , Comet d. I. n. ar. Peregr. Δ γων. fise l. q. th. I9. n. ro.
At quomodo probabitur quod heres Gaudem comm - 3 serit, taciteque fidem accommodaverit Citati Auctores sufficere putant conte Auras & pr sumptiones, quae evi flenter ex actis anterioribus colligi possunt . Veii ut hic Amaya, aliique non coniectura , sed manifellissi mat probationes desderant per I. a. f. 3. f. de juris ei, o I. 4.ff δε his quae ut inuisu. a . . Ut recte 3ixerit Julius Ciatus non videri heredem fidem accommodasse testatori , s moriens instituat heredem incapacem ita bonit sibi ab eius patre relictis q. testimentit q. 3I. r.5. Quia ex hae eoniectura non pote ii probari fraus intervenilia , nisi alia concurrant; ut si probetur quod heres passut suerit dum viveret, spurium bona patris eoi
sflete . Na m eo ea se potuit fiscus bona auferre a s
rio , poteritque heres ad fisei petitionem interrogati a
iudice t an tacitam fidem defuncto accommodaverit , de relli ruenda hereditate. Item non ut 3etur semelen
coniectura, quod patet habent sitas sputian instituerit hereflem extraneum , R it moriendo filias tecta totie stituat probinda enim hie se ut et , alias possunt filiae retinere sibi relicta ab herede patris, aut impetrare legitimationem ad exclusionem fisci, narrol. aii I. Getas
Ex quibuet etiam consequitur , ad hoc ut fisco locus 16st. quotiet tacitum fideicommissum relinquitur, non sussicere probare tellatorem rogasse tacite; sed requiri heredem hule rogationi annuistis, restituendo incapa ei; quoniam de litium consilit in accommodatione fidei,
ad missisistim e . Quaeritur: an ut fiseo loeut si, sussietat quod heres ea-iγyerit de relli tuendo: an uerli opuς si quod restituerit incapaei Videtur non ilias fisco, & consequenter isti
taen e locum esse , quam quatenuet secuntum tacitam sem, id quod primi sum . traditum fuerit. I. I. C. ad
μum ; quo1 non est , ante aqualem rei traditionem . GloK. iv I. I. 3. Quae accipit υerbum, o inhirasse pro sol Visse . sed ueri ut est heredem , hoc ipso quo cavit de testitue io, indignum se reddere relicto , quod proinde ei aufertur ; cum passim tota uis ponatur in fide tacite accommodata, non etiam in ipsa rei traditione, ut patet eae l. l. 3. l. ir. ρ. Hfu m. I s. l. io; .ssae re n. t. Ex quibus patet cautionem improbari, per quam si fraus legi, ut non obstent Uerba administio se innui eris; cum per illa non velit indicare Imp. requititii ditionem; sed accipienda esse pro consensu, quo promisso adimpletur, di fit sta ut legit, ut locum habeat prima. Nil facit quod delictum non puniatur nili perseiacium ; cum hac in parte persectum si ante traditionem,
Hinc vendet solutio quaeli ionis r an heres rogatu re-
tuere nereditatem incapaci, teneatur in conscientia sacere restitutionem: an ue Ri tuto pulsit retinere her
ditatem Secundum priorem opinio tim praecedentis quae: ionic videtur eum ineonseientia nemo teneatur
ad poenam 3 posse heres res hereditarias retinere ; quo niam hie agitur de poena respectu fisti . Hue facit,
uod indi nitas non tam proveniat ex accommodata se, quam ex restitutione et quam partem amplectuntur Cason i liae & Theolo i , Couar. a. ρον. de Marr. e. s. 3. n. ar. eqq. Molin. d j i. jών. dii p. a G. Verum es posteriore opinione elicimus, heredem non
posse sbi bona retinere in conseientia ; sed debere ea fisco de se te, alioquin ellet seitat malae Mei; quidquid autem Mna fide non possidetur, peccatum eis, cfn. . δε aes rim. Confirmatur haec opinio per t. 8. iup in . F. δε λ α ρhil. tit iisdun. n,i heres qui tacitam fidem accommodavit, dicitur polsessor malae fidei, etiani ante litem motam ; quare non poteti tali et bona hereditaria retinere. Ut autem illa retinere posset, iaprocederet ex defuncti voluntate, quae hie deest; cum non alias voluerit esse heredem , quam ut restitueret incapaei et quod licδt adiectum contra teret habeatur pro non scripto; tamen quia accommodavit fidem. lex
174쪽
Tis. XII. De petitionibus bonorum subtilis . Is
istam voltis talem improbat , non quoad fidem eam
solum rei ieiendo, sed quoad totam 4ispastionem, &fisco loeum iacit: ni non subst ratio que possit iacerepto scripto, excusando eum in coni entia, cum desti inatur de uncti voluntate, & iusto titulo; quod utrumque requiritur ad possidendum uti bona , Bart. ad I tiit. n. .ls. d. iis. & Comet d. loco n. a 8. Quorum sententia serior videtur illest Amava priorem amplectatur . nee
existimet per d. l. 8. ante litem motam here4em tene ri, rem eiusve fructus restituere, ι. . C. ae per. herea.
Videatur praeter citatos Joant Garria laseo tractatis distae to fdrieommisso n. 38, 39 Et haee ita procedunt, nIs parendi oecessita ex sit heredem ; puta, ilium in poterite patris, cuius iussu tacitam sdem interposuit, de restituenda hereditate incapaci r id enim illi nocere non gebere responsum est imis. δε his qai ut ni a. Atque ed pertinet in-xis regula, quod in his quae carent attoeitate iacinoris vel Celerit, ignostatur filiis vel servis, si parentibus vel dominis obtemperaverint, I. is , E. λ re jur. late Fa-Mnacius ae parali tempoν. qae 7. n. iai. IV. I sa. ubi tragit quatenus superioris mandatum excuset a poetis
delicto proposita. Ita quo hereditas relicta incapaci, 6. sco vindicatur, quamvis filius non ob id pri.etur Falcidia, Guυean ut & Culacius ad I. 13. d. ad i. sale d. Item limitatur 2. t. r. hoe t r. si heres qui taei tam s3 emaecommodauit,se ipsum fiseo detulerit: hie enim non M. na, sed praemio asse itur. De quo infra i t. i 3. dicetur.
Denique notandum caussas delationum quae recensen.
tur a Catilitato in I. i. e. da jure fisci, valde esse testissat
per coniti tutionem Graecam tillimam l.ω quam res inuit Cui actua; ex qua non statim bona fiscatia, quae dicuntur ab alio possieri , s ignotus δe ineertus steorum possesset, occupantur a fiseo, sed damur dies triginta : intra quos disceptare debet de iure suo posse si sol, quia sita interesse arbitratur ; atque ea de re edicta
proponuntur iussu Comitis rerum, privatarum, e ram
quo haee .aussa agitur e eaque cognita ; si is, qui delatus est, innocens inveniatur, absolvitur; sin veth obnoxius, non solum ea bona quae nollitebat, sed I alia debita quae Labebat cogitur exsolvere ; itemque sum .ptu quoa in prosecutione sitiet fistum secilia contieerit in duplum auctos restituit. Interim non Deile auditur deserent absque fideiussere , quo caveat se probatu rum ea quae psco nuntiat. Hodie nomen eius inscribitur, di bona quae deseri, aut occulto latent, agente ipso fiseo regio, ut dictum supra. Cuius muneri iniunctum ut diligentissime lites prosequatur,& nullam m eam aut dissumilationem contrahat in persequendis su tibus sacri patrimonii, La. h. l.
De petitionibus bonorum sublatis. Bona quis deferuntυν In fisum , n o miss sh; Impetrare , Cr ιmpetrantes, o qui imperiai ι ληι
3 Esna irata impetrare non Ater, seu conlisui postini
r. iiii, s p tuant eum luistis.
nem Pr neem bona eaduca , vacantia uel cum missa concedere constringitur, rescriptum est hoetit. ut nullus deincepq specie munificentiae Principa- Iis, tilia bona audeat proprio iure poscere; qui contralestem id aut ς fuerit 1 p.rare , quod non licet, & non petenda petere, reus uiolatae legis habeatur, l. i. h. tit. Itemque bonorum proseristione puniantur Quaestores, Nemoriales . Palatini . aliique quorum interventu vel opera tales petitiones admistae , vel instructa
I Insuper ut Quaestor si oblatit petitionibus subseripserit, etiam responsa dederit, indignatiosic Priaciralis
cenam substineat, I. r. h. t. inde observo Quaestorem acri palatii, petitioni us, te scriptis di comit tutionibus subseripsisse, praeeedente manlato principis e sunque annotatione in re tiptis : nam in aliis sui sciebat
subnotatio ipsius Quaestoria, in haee verba r I si veli ueripsi: PANII. ii . tibi eavetur ut givinae ivlliones subscriptionem habeant gloriosiusmi Quaestoris: hune
nos vocamus Cancellarium, cuius subsiluuio etiamnunc in mangatis priseipit, decretis a Senatu satis, tiliteris, necessaria est. Unde fit, ut bona fiscalia ad ius publicum seu rem pu- Iblicam pertinentia , non soleat Princeps supplicanti
concedere, aut subscriptionem, annotationemve Quae
stoli permittere; litat ipse ex certa scientia & motu proprio ad sacere pollit, d. l. i. ia M. Prohibetur enim supplicatio δc petitio, non omnis principis si talitas: de qua insta tis. a 4. imo nec omnis petitio eli prohibita, sed bonorum fiscalium rerumque civilium; haeenamque bona per delationem & incorporationem in do minium fisci tianseunt A consequenter in patrimonium principis; quod non es minuendum importunitate peia lentium maxime cum non habeat princeps aptius quidquam ad exonerandum sua bona, quam huiusmosi res casiales, qua in fistum cadunt, I. 3.stima de movi muta. Cum itaque saepe non tueri necet state , sed importu- nitate petentium Princeps sua bona donet, &pet literas quandosue id iubeat, poterit illas revocare tania
quam te inicio scriptas: interdum enim prinei pex dum metuunt quosdam offendere, seribunt quae feri nollentiguidquid autem pugnat eum legibus, hoc velut subreptilium a Principe rei ieiendum est; cum ille non aliud sit quim legum cullos. Quamobrem oraescriptum iudi
cibus, ne inverecundas petitiones oc desuper obtenta
mandata admittant , quae pugnant cum legibus &commodo publico vel priuato partium; quod s secerint, munere suo privantur iure regio Hispaniae, ut scribit Bobad illa I s. a. pia t. e. ro. n 74. Si tamen iudex ossis erit prinei pi adversari legibus, aut moribus patriae petitionem dc provisonem quam iacit,& nihilominus eam impleri uelit, secundae iussiunt obsecundanaum fuerit, non aliter quam eum Princeps m tu proprio aliquid fieri iubet. a. I. r. l. t. Vettim tamen ubi sponte , motu proprio Pt neem 5 bona quae ob crimen fiscus inuasit, alicui donavit ;ita demum censetur subsilete donatio, si cognitio caucis praecellerit de sententia ; hac enim Mus est ut bonacetileantur elle in dominio sisti, Boetius deris. 6 n. r. Papon. quem in notis sns refert Ant. Faber in Coa. t r. vi ianis damna . uou. 3. tenent non prius huiusmodi Principis concessionem vires habere, quam a Rationalibbus approbata sit; nec ante a Rationalibus approbari eam posse, quam de crimine a Senatu cognitum fuerit, 3
pronuntiatum : ante enim ut bona annotata petere est
temerarium, ita de intullam ea concedere, prout iudia earum incuria Parisens meminit Mornatius ia I. C. ne c. UIND.proeών. contra creditores mei et B mensis Henrici IV. sororis, qui ex iure ab ea celso agebant do
num confiseationis esse nullum atque irritum propterea quot impetratum esset ante condemn itionem .
Praeterea procedit ista concessio , s hona nondum 6 sunt incorporata, Se unita patrimonio Principis per concellionem diutinam, aut per literas expressas,&relatas in Camera ratioeiniorum ; quas bona tamdiu
censeantur partieularia, & in libera Principis di ostio
Huc pertinet quod si dominus seudi, aut alius To- γparcha praeter Priveipem, ius habeat in bonis confisca tis; propterea quod bona sta sint in illius territorio, in quo Λc crimen admissum est, debent illa publice ven i, ne praeiudieium fiat illi domino , cui ius eli quaestum, Ant. Faber I 5.y. C. t t. 26.aon ι. 3. Intellige ius quaera domino in boni x eons stati et, ubi desuper lata fuit sententia ; quia quamdiu pendet iudieium, liberum est supremo Principi gratiam facete, crimen remitis ere ; Sc reo mortuo , bona relinquere liberis aut
proximioribus 1 quo casu ista bona annotata non mu .rant suam naturam, aut primaevam conditionem ; te
manent enim heredibus propria ; & adeo libera, ut
o si opus capere novam investituram , aut aliam te-
175쪽
168 2 nt. Peredii Praelect in Lib. X. Od.
D. hi, qui se deserunt.1 cmis popul se defore , M sesitim consuti a
comis garii, quam heretas P . et sisa paena puniatur heres se oeotians. 6 De quartim Misertim delatoribus He Hltilus Io oris. Ei ιώ f colona deleta appo centur. , T ictum est de his qui alios deserunt: quod non omisi I hibui petimi ilum est 1 nunc dicendum de his oui se deserunt ; quod omnibus est concissum ex edicto ἡ i. vi Traiani. Pollunt itaque omnes se ip*s deserte, sive masculi sint, sue steminae, nulla habita ratione di mitatis, aetatis, aut conditionis, L. 3. iue. O ig.
α E. Δ i, r. f i. ' Nam pupillis etiam poti septennium
aetatis annum permittitur deserte se ex quibus non capiunt, d. I. is. in fin. Non urget quot possest onem , quae est naturalis, amittere non possit, qui minor eli 23. annis, J. de aeq. rer. dom. Ergo nec ante eam a ta tem seipsum deserte poterit cum ex tali alienatione pit-cise pollessionis alienatio subsequatur . Nam licti dei tio det caussam amittendi pulleisonem earum rerum . quas capere non potest pupillus: non tamen eam statim amittit ; sed postea caussa cognita a s sco vindieatur, tia pupillo aufertur tanquam incapace , Narbona ad et crate M omnes actus an. m. q. a9. Desert autem quisse ad hune effectum , ut ex ea re, quam per leges reti nere nequit, I ad fiscum spetiit, portionem aliquam pr. praemio delationis consequatur . H ec portio quaet2imi loco dabatur, olim in libera teoublica suerat ar itratia ; deinde quarta eorum quae delata essent, & in de quadruplatores di lii a praemio quartoe, quam conse quebantur . Et atque hoc vulgare praemium, quarta scilicet bonorum ad differentiam eius quod edicto Diui Traiani datur se deserentinus , quod dimidiam bonorum
eontinebat, d. I. ia. Cui ne adversetur I. unie. h. t. ob
servanda en differentia, ut si is qui se detulit, si he. xes , qui tacite , se adurinxit, tertiam partem conse uatur, ut in a. i. ώnti. si vetb sit ipse incapax ; tune imidiam accipiat, altera fisco vindicetur, iuxta aIi 3. Uxor autem desuncti non capax se deserens, ex omni patrimonio dimidiam partem praemii loco consequitur, de diuisione facta habet optionem , Ulp. infra .rit. I iibi Cuiae. I l. iς. osse . e. 3. Quod est singulare ut diavita fiat per sscum, data electione privato: ae ita usu receptum docet peregrin. ι b. i. ciebar. A t t. q. n. a 4 Maius itaque praemium est eorum qui se, quam qui alios deserunt; quli enim dissicilius quisque se ipsum deseri , eb majori pix mio invitandus eli; qua ratione tiam sdeicommissarici plus praemii tribuitur quam he.1e4t i quin fidei commissat ius incapax se privat re , quam habebat; cum quilibet magis se diligat, quam alium; &.munis sit rem quam non habet, praeitire , quam a se abiicere . At heres suando se deieri. non tam se ipsum quam in pacem cui restitutus est, deseri; igeoque minus ei tribuitur, a. l. tin. 3 Quin imo si se occultaverit heres, exutut omni pa t trimonio suo , ac fisco vindicato, in insulam de potiatur, a. i. tiis a bis. ubi Glossa intelliqit, ii se studiose celet, ne bona deserantur si eo, ti illi cui iopatus suetat 4 re : non item si differat se deserte ; quia nee sellinare debebat, d. l. 13. 3. , ibi Bart. Platea au I. tin. Me tit.& Amava ad i. i. dedetis. n. 39. o Duo supersunt hac notanda. primum quod quoi Jis rex nolita loquatur de tacitis fideicommissis & ieliclis: nihilominus extendenda est ad omnia bona, quae ex qualibet caussa& ratione ad fisci aerarium , ac patrimonium pertinent, I. i . s. a itin fise . Unde in delationibus quorumcumque bonorum ad fiscum spectantium procedit hie titulus. Alterum quod bona ilia applice tur fisco terio, si heres iussus incapaci rectituere, vel ex alia caulia incapax sit saecularis: sin uero si clericus si co Ecclesiae ce sant; cuin quisque conu niatur &puniatur a suo judice ; qui non poteli imponere poenam confiscationis, nis fisco tuae urisdictionis applicandam, Comer ua l. 9 etiri n. 29.
nare non operiet, alienata revorantvir; idestie ex -
io Principis liberalitatissa la mora proprio o etiam an
Bona eius qui absque omni herede derassi uti v
cantia fisco cedere, ex predictis cantat: id autem hoc titulo lamitatur: nam si quid duobus eo in munitera Priticipe donatum sit, quorum uter sne herede in riatur, portio ejus minime vacane habetur; verum sicio superi itis acquiritur . excluso fisco; ex latiore interpretatione benescii Principit, i. n. s. t. quae desumpta eii ex I. i. o as Thesa. lib. to. ν. i4. dignus enim hac lideralitate imperiali socius, propter merita &obsequia quae reipublicae praestitit, Peregrin. δε iure
Soletiant enim principet ob fidele ministerium, velut munificentiam suam ostenderent. annua salaria ςnae hie solatia vocantur donationes & logitates conc dete , I nctae heria. δαψ. Exercent & hodie Reges liberalitatem in subditos, ut eorum beneuolentiam sibi concilient. Verum eis Regum naturae nihil magis conveniat quam dare, & allit prodesse ; videndum tamen quid, quibus, &quomodo dent. ia dent, ne facultates liberalita exeedati hane nae enim ac moderatae esse debent Regum donationes . Quid si moderatae di exiguae snt, quaelibet per se, sed lunul iunetae regium patrimonium laedantὶ Revocandae erunt , quas nullae , & contra leges principatus , ac civiles , quae excessiva donationes a Rege fieri vetant, I. i. ct a. C. L inus. donat. Lucis de
rima an L qaictimqu/ C. de omni agro iserto. Mi erecde majorat. p. 4. q. a. I m. s. δή citati a Larrea altis. I 2. Quid ii te muneratoriae snt donati est Certe sub-sstunt etiamsi excedant aestimationem meritorum e ne que enim commensurari debent ad merita, erout dona
tiones, quae a privatis sunt i quia liber esitas , quae Principes decet, supplet meritorum aequalitatem, &malor eile debet quam privatorum . Hue facit quod ὁicitur in c. i. ae dona . sane Mi qtieuammori nos, iras Ie-om imponit, uti ἡ δε θυο i j κ . trutiis, exiuimet a
Si ς Princeps accepto seruitio, maiorem solet referre gratiam, ut merito valeat ab eo prosecta largitis ; smodum quem servare donando colet, non excedat, li- praeponderet meritis. Haec .irtus Tiberio conservavi; imperium; quia solam illam semper retim iu , cum csreras exuerat, Tacit. Lb. i. annal. Uerum iambo nihil perniciolius in eo qui imperat, quam Iis rutilus ' -- uitas , qa m a ra moris, in exiritim me rautur, idemtis. 3. hhi. .Quare in picere debet Princeps quibus det ;vt videlicet erga bene metiam, vel egenos si munificus; c tantum largiatur, quantum Principem proauo ititudecet,
176쪽
ae tantum largiatur, quantum Principem pro suo statu decet. qnod pauit, post plenius explicabitur , & quid
benemeritis donandum sit. Oportet tamen principem propensorem esse in bonot de calamitosos, sui non culpa sis, sed sortunae in Uidia sunt tales: inter quos snobiles sint egeniet, illorum potius habere rationem convenit, ae illis benignam inanum porrigeret ne illustres familiae her inopiae anguilias extinguantur. Extin nas de collapsas boni principis est eriggre, & merentes augere & fovere , ut monet Philol hus ti Seneca I s. a. is noe. . . 13. seqq. Habeatur itaque personaram ae disu totam proportio; o eum sir ulisti Uittitis medus, aeque peccat quia excessit, quam quod defet .s Videndum etiam quod modo principes gent, ne nimium ab uno extorqueant, quod in alium transsundant; ne nimis hauriendo, aerarium suum exhauriant; ita ut illud replere per scelus necesse sit, aut eum lacrymis S ruinis subditorum, ut monet Tacitus a. ann. SequIu-tur Principes Alexandri vestigia, de quo Lampridius rvtitia 2ιὸs tronse quin ol quia man etiam , civile, piam
facerer, seu i a tir aeraritim non exerraret: alioquin non est
liberalitas, sed prosuso , quae merito retraesari potest. Ideo Galba decima parte rei donatae relicta , reliquum vindicabat, Tacit. lib. i. Asor.*. 6. Proximo μ- unis evira, o ctinfla frutantibus j ii vitiis et intim Hi; uri reperi tin i inopiae eo l. ero ubisite ei milies sὸ ii ina donationisti, Nero e vitror, appellarisnscitis cinis,
decio is parte I,beralitatis ad Viaemiumque eorum relicta . Tiberius autem constituit, ne largitiones a Principibus factas aliter ratas haberent succellares, quam si easdem
o Ditie nollii interpretes docent. non posse principem reservata alienare, vel gratis concedere In praeiudicium successorum . quia sunt quasi bona Principatus,
quibus itatus regius conseruatur & retinetur, tap. I.
otii siva res I. is tib ssua. qna topter hu usmodi concessumes, cum noceant successoribus, fieri non debent, di factae corruunt; nisi accedat ipsorum successorum ra ti habitio, aut modica sit concelso quae ilatum non loe dat, D D. in e . intellecto a a. . ue urejuri c. alharesviris t. 9 re jtia. in s. Ol3rad. cinus. 9 . S. alii citati a
Molina t. i. ad primos. cap. 3. N. is. qui omnes tenent
largitiones revocari polia , quae tendunt in dispe aflium
: iurisdictionis Regiae. Sie in Gallia Philippus Valesiu
legem tulit, qua principis largitiones revocari tullit, ni si tabulis doliationis continerentur: plura etiam reperiuntur exempla donationum regiarum, quae a Parisiens Curia revocatae, atque abolitae. sunt. Et in Hispania Henricus II l. non olum. praedecessorum suorum immo derata dona revolavit, sed cavit ne in pra ferum incon sultat largitiones fierent, quae patrimonium regale laederent. Fortὸ ideo Regina Joanna Iiberalitates quas phi. lippus pulcher eius maritus in aulicos fecerat,revocavit; Feminandus Rex Catholicus ea quae pater eiu et lo annes donaverat, nulla reddidit. Idem Ferdinandi nxor Isa bella testamento cavit. Hinc Opti ino consilio aesum , quod Reges nostri suis testamenti disponant, se donatio nus illa et revocare, quae regio patrimonio praetuli eiura
adferre polluim, Lartea de ab eo citati a res. Ge. i a. I Unde lege regni Hispaniae cautum , ne hona regalis
puti monsi di coronae ren tinerationis litulo in bene me
rato conserantur; nis habita matura deliberatione , Et caussa cognita a procuratoribus de defensaribus Rei mahlicae, i. q. t ι. io. I s. q. re ρ g. ibi Matienm & A e-υedo ; quia ea bona potius sunt regni, quam Regis ,
cui.tantum com niati a nurum illarum administratio,
non alienatio. Non debet tamen Rex illiberali 4 est e, R intimi piis monia splendorem Regiae dignitati et oia. scurate. Nam puteti bene meritis donate quod ex illi iamaverit aequum; inodb id faciat ex bonis suis priψ,
tis , aut silco quaesitis, nun ex bonis Coronae reserva et is, & uni tisi patrimonio. Igitur si talia snt bona quae Tegno non Diliarant, poterit Rex ea in henemeritoc de Periblica et are; ut se alios ad imitationem excititet . Nec moJo praeania merentibus, sed . t vi et, casteliata, di urbes Ducidus qui ea loca se degerunt largiri eou. venit ;squi em illa donat io non re undet an grave dam num Coronae . Quod feret, si donatat huiusmodi loci , Rex omni suo iure cederet, invitis locorum suh3itis . ' Quamquam iis nihil decedat, cum semper Rex tibi
reservet ius septem pote Italis in Omnes subiecim, etiam eos quos alicui donat , Cabetauri f. n. nu. 2. y. 2.
Quia vero saepe subseciorum alienatio eii perieulosa, di ipsic minus grata, prudentius Rex iaceret, sin prae AH. PMEa . Pratiel. Tom .mmium navi te opere bona que bene meritus pallidet, illustri mitti, aut alterivet dignitatis titulo Orniret, vel bona non habenti, quaedam tetritoria in fetidum conser ret; aut ad munus Palatinum eque litem v di gintatem eveheret; atque ista dignitatum decori, utamusos titulos in posteros transferret: ita enam liberalit Nem ne
ne meriti de re publica sentient. & princem nihil alienanse de patrimonio & ime siro dire tu, munitiem. liberalis censebitur, qualis Vespasianus reserente Suetonio, qui in omnes benemeritos suit liberalislsimu : imo& in omne genus hominum explevit censum senatori um; Consules inopes quingentis se tertiis annui et sulfen. ravit; plurec per totum orbem civitates ast ictas teitituit.
Hine discrimen inter supremum Principem , & in-io seriorem qui haiat ius primogenii quod hie nullo modo
pol si alienare, aut transferre in bene meritum ius maio- ratus, nee ei donare bona quantumcumque minima rPrincepi uelli possit de bon s patrimonii & regni donare, dummodo ingens laeso non sequatur, oldria.&DU . Bald. cons a Q. utim. q. tis. atque hane donationemroeedere existimo; siue motu proprio & nullo petenter inceps eam sectat; sve ad insfantiam alicuiust bene me riti eam conserat: nam huius tituli constitutio generalis
est, ik indistincte loquitur ; proinde non est restringenda , lic/t contrarium sentiat Aceursus, reseratque alid I. t. su p. da per t. lna.DM. quia ibi expresse sublatae sunt petitiones honorum fisolium ; & rellifinetuntur Prineipit liberalitates, quae non fiunt motu proprio ἰsed importunis supplicantium precibus extorquentur. Ctteram eum constitiatio huius tituli iubeat partem it decedentis iocii perveniri ad se perilitem idu matur: an iure sucee sonis vel iure accrescendi id fiatὶ pollerius
plerique probint dicunt, ei se s nautare in liberalitate a Principe saeia . Ita quidem ut si Princem castrum, vel rem aliam dona oerit duobus sociis, uno e tum decedente sne ullo herede , eiu et portio accrescat alteri socio , nee ad principem revortatur 2 cum tamen
aliat luet accrescendi locum non habeat in donationibus
privatorum, nec in aliis contractibus, prout dieium su
4 i. Esto tamen priuet probo, ad portionem uiqelicet delicientem vocari socium iure suece sicinin ; idque in latium amisti consortis , & in memoriam illiue societatis, quae in ipsa donatione suit contialia , Bildu Meo ire .s qtio C. od terr I. Ita ut quemadmodum au- Moritate legit itit successonis desertur navicularii x , fabricensbus , cohortalibu , deeurionibus t r. is heiaris a tiri sic etiam au toritate principis, eiusque liberalitate foetuq vocetur ad partem vacantem tute fue- cellionis, non iure aectescendi: quod tant lim inter eos versatur, qui eodem iure vocantur . non di .eriis extraordinario, prout hic locius, qui rei donatae partem habet ex liberal itate Phineipiet; alteram veth patrem ex morte socii, non etiam reliquam eius hereditatem consequitiir ; ut sensita hic Interpretes misceant materiam iuris aecrescendi eum hac successione partis , ad quam si lex notira lata non esset, ne quidem admitti socius posset, ut bene Observat Amaya hie, &Garaia Tole
Iubet praeterea ies, s is cui al quia gonatum est, nul-i a
L AMed .re ibio Aheo Jὸω , ut ad iocium seu contortem potius, quam extraneam perlonam portio pertineat: quibus verbis Interpletes existimant comprehendi heia redec non ibium proximos, sed etiam ulteriore , qui per sieceis eis legitimam defuncto heredes extiterint ;moventur autoritate texitium ι. 63. o. i . f. dis veri. υη. in quibua cavetur heredis appellatione omneqsumificati successores, eis verbit nan sint comprehens.
Quod lich ita sit& plerumq;heredis appellatione coorineantur heredes ex testimento, & ab interlato ascendenteς de descendentes, colla letales, & aliae Actessio nes t aliquando tamen prosubiecta materia , successoris& heredis appellatio testringitur,& coaseatur ad filio
& liberos defuncti . Quid enim si res si talis, quae tui
natura non transeat nisi ad sit , uti seiadum e tune eo iacessio facta pro se & siti heredibus intelligitur in filiis
mastutia . Ita platea &-Amaya H h. l. v. eto. seqq. tibi plures telati Doctores hanc legem interpretantur iuxta lenium verborum l. t.CU.Theia. s petit ouisse tis
suo Duri ire is rii; ut si nimirum socius decessit nullo
teriecto herede suo , ves extraneo, in testamento, aut intestares sine heredibu diem obiit; tune ad illiu et par. tera admittatur socius, exclusis caeteris succeatur bur,
177쪽
Ant. perenti Praelect. in Lib. X. cod.
7 Aa in de Mition. rhestiri nate sar inre en udeleat opprehensa. Mim sum est se deserte, ut 4 ictum sup.r t. t 3. At LIL nemo se deserte cogitur quod thesaurum invenerit,nis ex eo thesauro pars ilico debeatur tili. g. iures i. Eil autem caussa inventi thesauri smilis caussae bo
norum vacantium; cum domino carere res videatur,
cuius dominus ignotuq est . Accipitur Ue thesauru pro re , vel pecunia tempore vetustiore , aut excedente hominum memoriam deposita , ut iam dominum non habeat, i. gi. g. do acq. νιν. Amin. sunt enim paria non esse , & non apparere dominum ;de eo autem si conitet, thesaurus proprie non est. Idque indicat Imp. Leo in I . h. t. ubi ines autum appellat, non monetam dumtaxat, sed omnia quaecumque bona
mobilia alii monilia lesunt) qu e sub terra vel in loco
occulto condita sunt ab ignotis dominis, tempore vetustiori; quia si dominus notus esset, eorumdem domi nium ordine successivo transiisset in Gos heredes, Alci B tus Id. 4. de te . senis o I b. 7. pererhon, top. I. Galga-quitur , tum quia in usibus te alibus quando non est ne itus de 'ura ptisI. . a. rit. 6. n. m. 3. Multum itaque aliquin easus deei sui, sequimur ius commune, cap. r. da interest: an ab aliqua condita sit pecunia: an nuper: risui .fetia. Contrarium tamen verius , non procedere an olim ab ignoto domino . Nam quod metu militam, in seudot quomodo si duo iratres simul seudum acqui- aut latronum, aut alio consilio conditum est ab aliquo, si uerint, superstes frater desuncto fratri non succedit, thesaurus non est, nee in hanc dispositionem cadit et r. ii. β. sis tora , t t. Ιχ. a 8. I b. 2. sua. Non Cum igitur thesaurus si donum Dei , seu benefi- nenim stat res vel arnati dici possunt mutuo respectu cium fui tua ae, cuiuς non extat aliqua memoria, nec steri, quibus seudum quaeri solet, ut proinde vasal- ollendi potest eius dominus, merito leges inventori Lialo stat te mortuo , eius portio nullo herede existente signant, ιhesauros In i. vi rari dii is prout eidem con-od dilectum dominum reuertatur, nulla secta distin- cedunt res derelictas,&quae in nullivi bonis sunt. Et quidum totum thesaurum inventori concedunt . Sic cum Atticut Nervae Imperatori seripsi sit se invenisse domi suae thesaurum, es quaereret, quid de eo faciendum iuberet, rescripsi Neruar titera tii ἰni nMi. Cum Atticus non acquiesceret, i que magnitudine in Uentithesauri superari scriberet, etiam hoc addidite altitere qui ab intestato venire poterant. Sic ut lex,uerbum hereis dis, sitim pro filio aeeipiat, qui s nec superstes manserit, nee heredem secerit, siς ius praeseretur tu portione.
a 3 Ut frustra quaeratur: an uxor defuncti si praeserenda socio. Nam quamvis sit heres viri deficiente lesitima
successione , t t. a. unde vir re tiae . Se maior sit cona unctio Uiri & uxoris, qu1in socii cum socio : attamen potior est haec siccessio soci in portionem decedentis; quia procedit iure singulari & extraordinario, ex liberalitate piincipis & ou benemerita collata duobus. Deinde quia plus quam uxor defuncti, socius Reipublieae prosuit ac praestitit, aequitas sit et ut potiuet in benemexitum & fidum ministriim , quam in aliam personam otiosam beneficium conseratur. Non movet quod uxori ops succedat in bonis mariti defuncti, nullis extantihus consanguineis; quia id accipiendum de bonis mititi, aliunde qnam ex donatione singulari gratia acquisitis.At in pidi senti l quimur de bonis a principe Supremo prosectis , quorum disponendi & donandi pro libitu habet potestatem . Ut enim, inquit Justinianus, imperialis sortuna omnes supereminet alias; ita oportet principum liberalitates eulmen habere praecipuum, ι.7. Coia. δε hoisi, otia lib. Peregrin. δε iure Me ι b. .cap. 2 n. 3 3. 34 At quid iuris si tellator legavit uxori,& voluit polleius mortem legatum reverti ad filias, eiusque testatoris: an moriente una earum I altera superstite succedat in legato heres extraneus filiae praemortuae. Et non succede te sesoluit Platea & A ya ad i. tiri. n. 43. idque ex praesumta mente tectat'ris qui praedilexit ux , ni filiabu, & filias si is heredibus . atque ita prius filiae nominatae censentur praedilectae; maxime quia sunt nominatae speciatim, heredes velli generatim. Sic quoties fidei commissiam relinquitur familiae , hi ad eius portionem almittuntur,qui nominati sunt uti magis di-1ἡcti, nec omnes smul; sed ex iis primo proximioresipii testatori, I. . M ita tisattir 3 3.3. i. t.1.cie Iegat. 2.
Inagis ad rem nostram facit i an huius legit disposito proeedat in seudo novo J Bald. iis l. tin. Coa ae c. itie.DII. N alii dicunt procedere, cum ouia lex illa generaliter lo, Elione 1 utrum seudum a Principe fuerit concessum; an ab alio, cap. i . de stia. Murelii . uti docet Fachinaeus i. 7. ceui. e. 63. Unde fit ut non prosit societas inuestitutae, nec aequisito opera aut pecunia communi; quia non mutat naturam studi ; quod nihilominus nouum manet, ut frustra lite allegetur lex nolita, quae agit de
mera liberalitate , ouae ad donatorem nuuquam recur
xit; nisi tamen seudum communi nomine & pecunia emtum si, sciente domino, aut bello armisve comis munibus partum ab hoste domini, ut textus in r. ia Isb. 2. qui ne quidem illis ocius successonem admittie, stuccipiendus eo casu, quo dominus est ignorans, quod vult ratio ibi subiecta, scilicet ne sortὸ dominus alium quam voluerit, acquirat vasallum.
De Thesauris.. ivir intento ou ttium est . Veriam ita leges totum esturum inventori attribuunt, s eum in suo suo do invenerit di apprehengerit; s in alieno, pro parte diamidia, dummodo easti invenerit; nam data opera i tua thesaurus domino iandi cedet; di inventor quasi indignus partem suam amittet, 'namque fisco inseret: quia ita coallit itum ut coerceatur cupidita alienis in hiantium , dc ansa pr est indatur effodiendi & euertendi agros di alia loca occulta . Quli pertinet quod vana XV di .itiarum expectatio plerisque paupertatis caussa sue rit, qui consumpti veteribus opibus, ad illicitas artea . postea se contulere , Tacitus I l. i5. annal Proinde magicis ineantationi et sceleratisque sacri- a se iis inventus thesaurus totus fisco vindicatur; non tamen ante sententiam; cum nemo teneatur ad pre nam, antequam legitime suerit convictu & condem natus. olim ante nanc Leonis e uir tionem , nullit icitum erat, nee permissa in /ata opera thesauros quaerere, etiam in propriis locis, nis id princept speei tim intulgeret; alioquin totus thesaurus quaestus &ineentus acquirebatur stio, I. i. F. i Jkre sit i. sed hodie sepeffitium est hoc precibus a principe pollulare,
quia Λam lege permillum est, a. I. M. modo quis arte magi ,3c damonis invocatione thesaurum non quaerat, , inuento utatur, ut gixi: nolunt enim leges ut quis
A, .mpym/aia o lagalius facient suum ι esuram, sibi lucra, & Dei dona quaerat per ianella scelera. tiem reste iunt A pr ici ti e fuatico P Addit praeterea δι.un. in alienis terrulis nemini per- 43 Ari pris. M majoraris A Lmlo majorarus reperiens misium ege , iuvitis , uno nec volentibus dominis,
178쪽
thesaurum suo nomine quaerere ; ne dum qui quaerit, ratum agrum perfodiat, de culturam agri Reipublieae
maximi necessariam evertat . Etenim in agri cultura, utilitat oblita vettitur, ut attendi non debeat volun tas domini consentientis, aut renuntiantis tuti suo . Aliihi platea & Gothostedus d. I. un. interpretantur, 3e pso verbis r imo nec .leurit ις legunt: nee diolent; ltis . Sed verior interpretatio , non permitti cuiquam inuiti domitiis thesaurum quaerere, amo nee molint tam
est quidem dominis permissum in suo lando abditas opeqquaerere fle per tutari; at aliis id permittere domitii
non debent , nee possunt , Larrea ad driis Granis .
3 Porro si fortuito casu , in loco publico thesaurus sit inuentus , idem sentiendum ac si in pri*ato fuisset te serius : ut nimirum pars dimidia cedat inventori , te iqua Caesari, uel civitati euius est locu . ditis, aris . Dissicultatem tamen habet quod Itistinianu, ibi Diisi Hadriani sententiam probet, qui naturalem aequitatem secutus thesaurum in loco sacro , aut religioso fortuito inventum , tolum in vetitori adiudicat; pro
pterea quod illa loca pablica sint . eenseanturque esse nullius in bonis . Contra veth Divi Fratres seuerat nAntoninus in loei, fiscalibus , vel publicis , ,eligiossive in Venti thesauri dimidium fisco tribuunt , t. . n. f. d. γtire A. Varias conciliationet adserunt
Duatenus , Ualen uel a , & Amaya ad h. I. tin. Ego puto utrumque locum ita posse conciliari , ut .. 3.rtis tiro, , intelligatur de thesauro reperto in loco sacro , vel teligioso ; sito videlicet in loco privato inventori ; n ideo totus ei acquiritur, quamuix inhonis si nullius. At verba. l. di f. pen. F. a jure ei
procedat in thesauro reperto in loco religioso qui licet quoad proprietatem st extra bona nostra, eum si divini iuris ; quoad usum tamen & ius sepeliendi sit at terius , cui proinde pars. cedit, altera dimidia fiseo vindicatur: & non absque rationeacum tuta & defenso locorum religioserum ti monumentorum principaliter ad Prinei petii spectet: quae quidem civilis ratio, quam posteriores Principes secuti sunt , prae valere debet propter publicam utilitatem, estque approbata peruius leudorum , I b. a. t t. 1 f. qtii sui r satia . a Sed cum nune loca sacra I religiosa aliter accipiantur, atque alio, quam apud veteres, ritu coni rerentur, plerique putant thesaurum in loco sacro religio.
Ue inventum , ad Ecclesiam eiusque Praelatum pertinere , quod in eius dominio hisiusmodi loca snt, Bajb.
si flominu loci saeri, sed administratur, portu dicendum uidet y a3 Ecclesiam L praelatum dimidiam partem thesauri spectare, quae s o applicanda erat. ν Quo3 s thesaurus inveniatur in loco empti teli tim,ut se utili, sunt qui dimidium domino proprietarit, alterum vasallo, aut emphyleutae, quod ille st/omi mis dilectu , hic utilis: & hoe sue ille in Penerit, s ve hic . Alii contra alteri eorum inventori dimi gium attribuunt, alterum dimidium dividi in te iliatos volunt, quali inventum in loco non omnind pro .ptio , I s Bret. Id. cap. 6. go Iosaiera vetὸ δ . mst. Vettim dicendum vasallum N emphyleutam esse mistiores, eisque inventum a se thesaurum totum dere, tanquam in suo lando ; ab alio velli, etiam domino irecto dimidium competere ἔ euius ratio est , quodi, file dominium ad eos perlibeat, & omne rei commo dum . Qua in parte sunt potioret uiuisuesu NO, qui thesaurum inveniens in fundo usustuctuario, non facit una ; cum non si in fluctu thesaurus , nec partem
audi constituat: sed res sit plane separata a mndo, in. stir insulae, quae in flumine nascitur, iuxta sendum in ripa postrem . Ipsus namque intillae dominium pleno iure quaeritur et , qui dominium fundi vicitii obtinet,
.msiti Grs ut instili Inst. de rem divis. Itaque usu seu Huari ut inuentum a se inelaurum in fundo cuius usum-su tim obtinet, dividit cum proprietario , nee po.eest medietati ad proprietarium spe antis, usum siu- Cum praetendere ; cum si res a fundo penitus separata , I. p. g. ea ac si. mis. Idem est iudicium de cie
Aitote . qui casu reperiens in fundo pianorato thesau
Gm dimidium sibi habet, 3. 4. 7. O q. f. de aeqti.
6ν Am. eum non si fructus , aut pars hipothecae ; de . it si ustus esset: non tamen cedit creditori, sed dὰbito, in t domino , Balbos. d. l. r. 29. VMascus d/ Iure e bi.
i 3. Diversum est in marito ; nam s inveniatur the - uius in se o dotali inaestimato , totus uxori acquiritur, nisi miritus ipse inveniat i tunc enim ut alius iis alieno) invenient, iure inuentionis medietatem consequitur , I. rio 8. f. se sinatim tr. F. st mariam. ibi Barbos Dan. Moletus fem j. . a . Piodie ex usu totum sibi vendieare & consumere potest , non uti in undo uxorio repertum , sed quia in mobilium vim &numerum eadit; ideoque , mariti arbitrium est, ut do
Ctterlim possessor maioratus thetaurum inveniens gan loco maioratus , illum totum suum effetet; cum is sit domitius utilis & directus rerum maioratus , ι.εα f. de rei μὰ.3e ut talis, omne emolumentum percipiet , salva rei substantia , quam non impedit inesaurus ; cum non sit fundi pars,sed quid diversum a iando,
in quo reperitur , δέ consequenter a rebus maioratus,
tali, cuius dominium verum, non tam est penes maritum , quam uxorem, Bathoia d. lora κώ-ao. E. t. mat . Molina .le ρη mu . I s. r. cap. 23.
Quid si thesaurus in aedibu emtis reperiatur J Ve- smus est totum ad emtorem pertinere; non quia eum
emit, sed quia in nit: idque colligitur ex reston Scaevolae Iu Lu.st. δε rei Giud. ubi peeunia in aedibus emtis
inventa, si non thesaurus fuerit, redden31 est ei qui eam per/idit: unde si thesaurus suerit, cedet emtori, tanquam inventus in suo, cui non oberit scientia , ante emtionem persectam thesauri eo loco exissentit; ex eo quod thesaurus non potuerit dici ab eo inventus, ex sola scientia, ante apprehensonem, quae adini entionem est necessaria a nee potest illi dolus obii ei ex caussa scientiae, eum venditor nulla in re sit fraudatus, utpote cuius non erat praesens thesaurus , ut ab
eo tanquam ignaro non possit dici possestus, i. a. f. 3. f. de as. post perperam ergo aliqui existimarunt intele natorem & venditorem thesaurum esse dividendum,aesi in alieno esset repertus. Minus etiam recte dixerunt ex parte emtoris latetera fraudem , proinde habendam esse rationem landi re thesauri coniunctim , ut s bis tanthm n aliquanto pluet valeant, quam summa ab emtore data, si locus I. r. Cod. 2 rme rid. υ I. Etenim nulla hie subest eaulla infirmandi uenditionem, aut supplendi quod iusto pretia
deest ; siquidem thesaurus emtus aut venditus non sticum nee si pars fundi, nee accessso . praeterea re meis dici tunc demum locus est, quando intervenit laesio In pretio; ut quia non adaequat dimidiam partem eiu , quod ualet rei vendita , si iusse aestimetur. At uelli hie nulla est laeso, & suffcit quod commune pretium datum st; neque enim illud augebat thesaurus. qui antequam eis diatur, n n est in eansderatione ;quia ignoratur quod in visceribus agri latet . Denique certum es in remedio d. l. a. debere attendi resti ratio nem, quae fuit tempore contractus; au tarn velli veld minutim rem, pretium nee minuere, nec augere, i. 6.ia sis. p. ad rescind. vend. Pinet ad 2.l. 2 p. 3. p. q.
Caeterlim quia s,pe contingit pecuniam reperiri inii aedisseio emto , dum id re Paratur; δc ne itur: ana venditore, aut a maioribus ista pecunia ibi fuerit te. condita, metu hostium , vel custiatae caussa, aliou consilio; mulium interest observare , qua imagine uel forma pecunia si s nata: nam s noυi nummi suerint, aut postea eus , quam aediscium esset ; in dominio
venditoris, aut maiorum eius , non videtur dicendus
thesaurua, sed poterunt isti nummi a Ueu litote .indiea i ; sieun s vetustiores nummi fuerint: narn tune cogitur venditor probare suos esse , vel a maioribus suiqis tali loco su i ste reeonditos ; alias dicemus thesaurumeta iuxta scae Volae responsum ti consequenter ademtorem spectare , utpote quod istos nummos in suo reperiiset, a. .s . Unde Platea & ante eum Angel. in s. is fures recte observant, tempus depositionis thesauri, ex
ipsa pecuniae signatione, ima di epagraphe deprehendi. At quid s thesauru in eo fundo esset repertus, qui ex lege venditionis redemtioni esset stippostus 7 Coti stat ex diei in thesaurum in seu seu nore esse, nee enim ex ibi' percipitur. Verlim cum haec ven3itio puta st& perrecta, iub eonditione tamen resolubilit, dicen dum talem emtorem dominum esse , de in suo fundci
179쪽
reperisse; ideo ne vindicare therautum posse, nec redemto iando ad restitutionem teneri, Molinaeus ad consiet. Paris. f. 21. q. ao. n. Di, itis ua. Quod ali-iei se habet si ab initio conditionalis suisset tontractust nam desciente conditione , omnia resolvuntur , neontractus pro non sacto habetur; Ze ea existente, pro puro, ac si nunquam fuisset apposita, ae retro vim de effectum habet. Igitur s defecerit conditio, res videtur semper manssse in dominio venditoris; i leoque de eius thesaurus erit, ut in suo repertus, praeter id quod repertori competit. Sed s sciens aliquis fundo alienothesiuium inest e, ab ignorante domino sendum emeis iiij restitui actionem ad thesauri aestimationem ae emputant Alvatores .a se . dc Argentiaeus ad die et sta P, ure ante. 3 3.
auri argentive fodinis, aut venis cuiuscumque metal
li; hoe nam due ut partes sundi, in fructu es se censentur, atque illius qui landi dominu est, qualia est venditor , sui in illo mine tali dominium habet, prout in tiro reliquo laudo, l. . 3. s vis irisses s creti sed ui 1 .
O L8. Usu. moti m. Itaque Adina fundo colitaret, tan- Inam eius pars; proinde qui est dominus iungi, cenetur quoque dominns partis cohaerentis , I. . q. aereii ηd. quod secus eii in thesauro qui per se subsilit,& ea quid separatum a fundo , repositum in eo tua diae caussa, Barb. ad 3.si νηtim. ra. De venis ac fodinismatallorum dicemus ἰηfra idci a. titae. 44 Similiter hodie ea invaluit consuetudo , qnia thesauros, sue in privato, sue publico loco repertos , Gue in nullius loco cut in littore maris, aut ripa fluminia publici) Princeps Supremus sbi vindicet, vel inte
tot vel partem eorum; Sc non sne caussa; cum peccent adversus conititutiones qui sepeliunt pecuniam, ι. . 6.E. ad i. Jul. peltil. quae eum non si pars tundi, quas iure superiori tatis D uni uersitat in territorii, priniaci pis esse censetur. Lice t hanc consuetu4inem contra requitatem elu dicat Sylvester, quem multis reprehendit GUar. . p. f. a. ad c peccat tim in finiae res.jtiri u6. Cafria Mailrillus de marisiar. I s. . cap. I .nron 7 is. Nee enim resert pecuniam reconditam esse nullius,
inspecto iure naturae , super suod non est Princeps: quandoquidem etiam serae bestiae sunt nulliuη ; & tamen pollit Princeps , cui administratio Reipubliea commissa est, earum venationem prohibere, sbique servare; noo obstante iure naturali, quod tantum es permittivum ; ita ut nihil impediat quo minus id nossitri utari, se δι thesauros sbi. aut Reipublicae adscri- here, nee per itere ut cedant inventori, aut domino; cum si Principis lisponere sirca ea quae sunt nul-1tua , BIatthaeus Stephanus vi 2tiri t. s. a. p. I. cap.7.
33 praeterea uti lex civilis potuit attribuere partem domino scindi, licEt in eam nullum ius habeat, squidem thesaut ut nullius si in bonis, de ideo primi occupant in fiat; quidni de consuetudo potuit inducere , ut paret,
vel tot ut thesaurus Principi cedat, ut eo qui neminem pauperiorem reddit, aetatium augeat 3: publiea onera substineat; prout aliquando fecisse Principes docent hi storiae δι uoliti Interpretes, ad s. n. h. I. Et patet ex I. i. C. Theia. eod. est. f. rhesaures ; ubi D. Hadrianus thesaurum concesssisse dicitur . Pendebat nam uehae e res tota ex arbitrio δ: libidine Impp., ut teleti Cuiae. I ba'. Osse . π.x6 Quamquam nee illa improbanda videatur eonsuetudo quae partiri vult thesaurum inter inventorem, propietatium, Si dominum territorii, qui ex concest vine itici is ibi habet merum imperium, Dacque t. traii. I.
d. ici ,δtis isse triae era io. Zc Charondas L .r p. re. ubi addit: s proprietati ut thesaurum invenerit, solum induat partes etsi dividendum, quarum una ipsi proprietatio, altera domino iurisdictionem habenti cedat; ae ita iudicatum refert; item citati a Christinaeo, da h.t. Ae M i . n. 7. Sed reserente Argent raeo in Britannia Callica ad integrum thesaurum adiudican/um s iis regius concludit. In Hispania velli lege Regia ueti
os l. i. t t. ῖ. lib.6. Metis eoi .es. conlii tutum eli quarta pars thesauri inventi, inventori praestetur; reliquum in fiscum insitatur; vis tamen thesaurus magnae esset ωstimat ouis de valoris; quia tune niae is excrescet et quaria illa pars, quae proinde non dabitur inventori; s d illi assignabitur praemium pro conditione personae, Ec rei qu si te, ea aequo iudicantis arbitrio, Loba liliata uti post. I b. I. cap. I. u. tia. Gulieriea d. c. 34. n. Ia, Casti lio δε terti s cap. 4 I. N. II Postremo ut acquiratur inventor; thesaurus, ne eesset est ut eum loco moverit, de apprehenderit, I. 3. q. a. in fη.1.2 aeq. g. Ante enim magis dicetur scire t cum , in quo latet thesaurus, quam illum invenisse. Praeterea dum est in loco, in quo suit reconditus, adhuc dicitur thesaurus, he videtur quas remanere in naturali libe tate, se se nullius esse, Connanus I.3. rem . M. I.
180쪽
non attendisin possessio lonorum. et Vena tor in cilino des prus, manet assatus , et sus
LP privatorum, Annanae Trisata. Annonae in speciebus conlistunt, veluti frumento, vino, oleo, pane, carne, sale, melle. Tributum in corporibu , veluti auro, argento, aere, equis, vestibus, quae in tributiones ti contributiones dicuntur, I. ti t. 1 ad tens. Ex quibus Princeps exercitum alere, militibus stipendia praebere, ae Rempublicam tueri possit. Nam fieri non polle dicit lustinianus in Mi. i49. c. a. ut tributis ponat latis Resp. conservetur . Militare et namque cnaae, ario itido, pereepto, hostibus res lunt, & collatores a Barbatorum incursioni hus & truculentia vindicant; denique agros atque civitates, a latronum vi & irruptionibus , agenὰ is excubiis defendunt; ex illic etiam reliquae cohortes , quae ea ipsis attributa sunt, accipiunt; muri atque civitates inde instaurantur. et Hinc tributa: mrrim Itim imsterii Florus I b. 3. e. t ornamenta paris ae leui sis E a vocat Cicero pro
L. Manil. Et Ulpianus: nervos dicit esse Reip blicat, .n I. r. h. re. 6 a. qtiis lanistis. Rationem reddit Tacit,s 55. 4. IIbi. Nee ι enim stilis seni Mm sno armis ,nque arma Inest ad is neqties pena ostia tristiti, ha-ιeri ρυ nt. Cui convenit quod dicit D. Augustinus
Romani. ia illorum exemplo ceteri populi, i petium sitie tributis & vectigalibus retineri nullo modo polle. Cicero epilli. aQ.μι. ge Tacitu . a gutitio /m i
minuantiam sis. i ais . Quamobrem prudenter Romani provincias bello suba)fas tributarias secerunt. Imo quali in re cu'nitionem directi dominii, quod in omnia praeflia bello subacta habebant, tributa exegille videntur, in usum militiae, pro militati et stipendiis, quibus tributi tanquam nervis diffusum imperium tuebantur.3 T cibutorum duo sunt genera; alia soli; alta capitis; illa impcinuntur fundis, hae personis: di ideo illa quae
ex fundia rebusque colliguntur, proprie eensus dicuniatur ;quae vero a personis pra stantur, vocant capitationes ; eo quod per capita imponunt ut, & exaruntur plerumque, vel ratione habitationis vel artificii, seu ut dicunt industriat, i. tiu. C. da capis . civit. cens e m. ubi plebs Urbana solum eximebatur a capitatione. At veto tributa pendebant omnes provinciales, quorum civitatibus iun italicum datum non erat, i. i. s. 7, fB. E. δε eos . Atioque a celba fuerunt tributa ut illa, ct Magistratuum superbia, srpe provincias ad rebellionem excitarint, ut infra ollendemus.
4 potestac imponendi tributa suprem i est Princiris ,
aut Reipublicae non agnoscentis superiorem; elusae iuquoque eli exigendi potestas . Utraque inter legalia, &aura Ma euatis numerantur ; quae omnia iura ex ipsa
vos. Ubi de Imperatore loquens icit illum qu ad iurisdictionem elle instar maris, quod fluminum 1 concursu non augeatur nec manu lat. ' Idein dicen-
dum de supremis Principibus quorum potentia eo hod e excrevit, ut dignitate; α imperia non minus propria sibi vindicent, ac si Reges essent , aut Imp. t nam quod hi in universo imperio, idem possunt principe insui ditionibus, & erritorat loquor de illia qui superiorem non habent; quoniam qui superiorem agno- unt, & Dueatum in seudum tenent , nova tributa imponere, vel antiqui augere , absque suprem i principis assensu non pol sunt, quamvis habeant merum imperium. Ideo Caleatiua ille vicecomes Mediolanensis, matellitis accusatus est, quod tribula subditi sitie Imperatoris arbitrio imperesset, Arnoldut Clap- marius iis. t .ue jur. Imper. cap. M. sunt tamen plures imperii principes, qui hodie ex clpriuilegio Imperatoris in suis territoriis iura regalia habent. Quinimo Comites, Barones ' Nobilet in Germania plures exiliunt , qui summam habent dignitatem , quam ad suos possunt transmittere; item regalia maiora & manora, ae ita tua venanai in suis ter ric, imponendi colle itis, easque exigendi urgente causisa, ex decreto tamen communitatis ; sunt & alii nobiles qui immemorabili tempore huiusniodi iura possident, atque in ea possessione se tuentur; quamvis i ut tuta non ut regalia, quorum incapaces sunt, polsdeant; sed ut emolumenta & fructus suae iurat lictionis per ei piant , Matth. Stephan. ad netur rote c. s. n. 28. Sextinus de regalib. e. . n. ior. iu fine, Besoldua i regaris. In Italia quoque Ducibiit &Marchionibus tegili di- γgnitate perpetu, inlignitis, seu investitis tui collectas indicenai absolute competit ; squidem maiorum regalium iure fruantur, Ec idem possint in sarc ditionibus, quod Rex in suo regno, Pet. Petra m pol μ μ u-cip. c. 21. n. 9. Non idem concessum Hispanis Ducibus , Comitibus aliisque illustribus oppida di alces lia bentibus: nam omnes, uti etiam in Gallia & Belgio, . Regi suo subsunt 3 adeo ut nee minutum tributum absque Regis licentia, si in subditis de clienti huc fiduciariis imperare, aut ultro oblatum accipere possint: relictis namque populo suis privilegiis, ae libertatibus, titulit tantum suis & bonorum patrimonialium priventu gaudent, Garria de expensis e. tr. n. 67.
Eu pertinet quod concellis retalibus alicui Duci, 8 aut Comiti, non censeatur concellam ius imponendi aut exigendi tributa & vestigalia; quia odiosa illorum exaelio, praeter nam ab ipso Principe, eui etiam siliconvenit velit alia imponere, insgnum i prema' eo testatic ; & ideo in donatione facienda eii specificamentio vectigalium, alias non videbuntur comprehcnsi generali conceis e , Covarat. ad e. evitas p. a. q. a.
n. . Lattea ad Q. Mad. io. si . Gitonda de sabellia , Fragoso i re m. Re p. lil. p. dup. 8. n. 7. Verumtamen si non liberalitate & concessione Re- 9 iis, saltem tacita illius permi illane.& tolerantia, lignates Hispaniae, & in altis regnis primoret, mi nuta tributa Ac vectigalia imponunt iubditia suis, ea oue percipiunt & retinent, quae cum ab iis usurpata sint, c tetenta ex toler antia Regis ad quem proprie ea iura pertinent)semper repeti pollunt: quia iniquum ex intulia detentione, & vees italium exactione gravare subditos, quos coni lat belli tempore, variis indictioni-hus, depraedat uni brat militum, Sc hostium incursionibus, satis onerari, ac undique asiligi: de injucta haema gnatum detentione queritur Joan. Latro filolicite : tu in itiis allet. . 9. Ut igitur tributum imponitur, Onsderansae sunt oin primis sngulorum subditorum ope , ne ipsi nimis grauentur. Item subesse debet nouae itidu itonia iussa caussa, ad quam reducitur; quod ita exigit necessitas, aut utilitas publica, lieet aliquando priuati qui gravantur, nullum commodum inde percipiant, Bart. n l. tin. in δε tir nem. L . in evir. 1μι. δε e . . Quinimo etsi publica utilitas cum privatorum damnia interdum coniungatur ; tamen universale bonum privato respe qui praeponi debet. Nec est curandum quod pridati aliqui pati lintur, aut conqnprantur, modo tota Res p. bene se habeato Sem rex ira Itales at , d ex ini so, omne magutim exemprura, tisa eoureis stiles, tiris raro solae tependitor, inquit Tacit. Id. ra. 0 I. Optime proinde Livius I 5. 34. ore Catonis Sen oris aseruit: nosti l fori, eommori eiu bis es. Ici mo L qti re t sm ori parti m mmo predes. Sic generaliter receptum et quod ea quae communiter Omnibus prosunt, quae speciatim quibusdam inutilia sunt, praeferri deberat, A et . rea qua C. com de luat. Areuedo us