장음표시 사용
161쪽
3 4 Ant. Pereati prae ct in Lib. X. Coa.
setircae; et r.eonituqens communiter venditionem s seivalete, habita fide de pretio, quoad obligationem e in totis, non quoad translationem doni inti : & id uolue
tuns Glosis Bald.' Salic in I. q. p. si e f. e. 1 obsti Vandum hic est unum speciale fisci privilesium, quod in eius venditione, lieitatione υe publice
facta. intelligatur tacita conditio a quod ita demum venditio rei fiscalis rara maneat, penes eum cui addi na , nis alius insta praescriptum licitationis tempus veniat allaturus meliorem conditionem , i .r itaque nova si licitatio, di plus offerenti res iterum addicitur .
Quid si primus in quem addictio iam facta suerat,
idem pretium offerat, quod secunqua licitator obtulit λceri/ non praeseretur secun3o, nisi hunc vincat plus Osiserendo. Facit quod dicitur in I. s. f. . mil. seqq.ss. d. iis alim addi A. polia venditorem meliori allata conditione, rem adiicere posteriori, nisi prior paratus si plus adiicere t igitur ut prior admittatur, necesse est ut plut adiiciat ; non vero eamdem quantitatem ibi vendo, praeserti debet,ut docet poli Bobadillam, Amayaad d. I. 4. h. r. num. 2 6.ν Diuersum eli in locatione perpetua, quae fit a colonis dr rebus fiscalibus, seu patrimonii Principis ; qui quia antiquioret sunt possellares, & quas ius quoddam perpetuum in fundo publicos habent, aequitas vult ut prae ferantur novis conductoribus plus offerentibus, modo acta per alio; argumenta suscipiant, L 3. . r. vi locor. praeci. eicit. Dico perpetua: nam in temporaria locatio me, finito tempore primae locationis, rectJ ἡmittitur primu conductor facta prima soluta e praeteriti temporis, ad lieitationem, in qua plus onerendo, potest xem conductam retinere in futurum , s.fu. in sub , σ
I Piaedictum privilegium in uenditione rei suae non habet Respubl.: siquidem post addictionem alicui saliam a Repub. adie io non admittatur: melior enim in multis conditio fisci. quam Reipublici, quae loco privati habetur, I. i5. ρ. de viis. in . de nis ex privilegio hahet hipothecam, I. a. Qi tire Re p. Fiscas velli illam suo iure habet di praelarionem, . f. I. θ. ija . s. i. Cuiae. I. a. olf e. r . addit ex privilegio , vel statuto posse idem tua Reipublicae competere, quot fisco, r.eti.
s Poti, non tantum priuato euilibet permissum est rea fiscales emere, etiam proseriptas; sed & illi,
qui earum habet curam, ut puta Comiti rerum priuatarum Augusti, Quaestoribus aerarii; item scholae Pa latinorum . & fisci ad voeato: atque ilia emtao servatia solemnibus, & palam inita, a nemine calumniabitur, ut habet Graeca Constitutio I. titam. h. t. a Culacio xesii tutat cui non ad versatur I. titisti . de ref nu. . . in qua de Comites res privatas Principis distrahere, δρPalatini easdem emere vetantur ; quia loquitur cum sertim citra auctionem emunt. io Hine tutori interdictum clam emere res pupillares ἔquod autem ei palam & bona fide, rem pupilli emere , di quam eius putabat esse, usucapere permittatur : raiationem rediit Servius; quod deterior caussa pupilli non
sit ibi: spruritia habeat emtori oes minor serus it rtit Ditia ita r is bit ν, aes est; minoris addixisses, i. a. 3. 3.
ii Servati itaque praegictis solemnibus, & lapso tem pote quod in s ih libuet auctionibus statutum est , perpetuo tute dominii, res penes eum remanet, qui in lie tando vicit, & meliorem conditionem obtulit, pretiumque solvit, i. . l. r. I. g. i juris i. Si quin tamen bona vacantia emit a fico, actionem quae contra defunctum competebat, excipere cNitur, I. 4 I. . a. r. neque potest fiscus venditionem a se factam retractare t iacet instrumenta emtionis nulla extent; in demtor aliis
probationibus legitimis, docere possit se a fiseo aucti his te, rem emisse,& pretium prae citeris auxisse, I. ph.t., , Est enim id regulare, ut poli addi Elionem alicui bonasὰρ iactam non audiatur etiam plus ollerens, I. I. l. t. I. a C. d. Tend. res. Iis. r . nam si poli addictionem ut
timo licitatori iactam , alius adbuc suu os tens ad mitteretur , nullus unquam esset licitationis finia, iaso et illusotia huiusmodi ad dies io inulliusque pene aucto xitatis, contra l. 3. C. aerem; s. o. ubi fiscalis hastae Me, noti iacit convelli debet . Dico: ubi de auctione , , addiectione ve facta constat ' Alias audiendus erit fise dicat se nonium rem vendidisse; sed ita venalem exposuisti, ut qua emere cupiunt venirent ad ostire um ita tempus praescriptum cum enim non dixerit,quod plut offerendi dabitur, magis v7geb tur exquirere voluisse valorem rei, quam perficere eontractum, quam vis aliquis iustum pretium obtulerit, Joannes de platea in I. s. i. ntim. a. ubi in fine addit, quod ex sola obia tione maioris pretii facta ab alio, fili us non compella tur ei rem vendere, Ze discenJerea primo, ubi fit utile fiscor nam quamuis maius si pretium quod secunduata ri ; potest tamen fraviora onera & pacta adiicere , per quae conditio fisci iniqua reddatur, I. .ia . 9. E. δε iis disra ora. Oblata mel iore cond i t ione ,& soluto pretio adeo im taplendui est contractus venditionis, ut neque auctoritate rescripti, neque benefeio minoris aetatis, neque praeis textu laesonis, infringi possit, I. . l. t. Ratio est; quia Princeps per rescriptum non intendit dominium alicui quaesitum auferre, nisi urgeat publica ne si tas, ut docet Bart. in I. i. a. s eontra juri I xt I. ptisI. Quod autem minor non iuuetur, iure singulari, quando ssetis,em illitii vendidit pro debitis, ideo est, uia interuenit eurator alius .e eesensor , I. titisu tris. pubi. m . In hoe casu fistut quas creditor Uendi4it. At si rem alienam quis suam vendat, maiori succutritur, prout dictum p. s odiis si ora. Notandum quod initio . . I. s. iubeantur bona vendi 1 pro reliquiis prodigerumtquot arbitratur Pertinus Delli, eos es qui cum anno narios titulos atque exactiones curarent, prodigaliter eas consumpserunt , de re mis t. t r. 27.nti. Io. Caeterum inqui obseruata Arma a fisco rem emit, ad is pretium uanti licitatus est, solum tenetur, nee oba liud fisei debitum e veniri potest, g h.t Proinde emens rem alienam a filio, non tenetur ex lolvere alienum
debitum; sed satis saeu se luendo pretium rei venditae . Quod ii tamen res esset obligata pro alio si si de- is bito , eo casu re te convenitur enator, prius discussa bonit principalis debitoris, ut superiori t. dictum. Item
pro tributiet etiam praeteritis; quia tunc ipsi praedia,non personat conveniti imp p. te cripserunt, cum illa trans eant cum suo onere 'ι. 7. g. ad bl. vectio. I. i. C. de anno n. iritur. I. r. infin. Coa. 6κec eniti . Eoque
ctis, praeteriti temporis tributum ex ii idem praediit Eebitum at emtorem spectare placuit: verum cum id plures praestate recusarent, nee vellent a fisco emere , remissum tandem est ab Impp. Ualentiniano re Valentu , facilius iti Veniendi emtoris causa, iis a. I 6. h. t. l. i.C. Tl a. u. tihi a g t. Cuiae. I. a. - Papin. de Despei l es iras. λ eetiae qui a leui tu de utim. 24. ubi in fine non admittit correctionem legum, prout Cu-
iacio visum; & rectdi nim potest a. I. 36. sic intelligi, ut licti ad si cum praedium de Venerit, idque distraxe
rit; non ideo mutet naturam, sed maneat sub tributo , quoi emtor praeteriti tempori et praestare tenetur, idest , ut idem onus quod ante subiimebat, deinceps praestet ira ut I. I. as. non loquatur in plurali, de reliquis tributurum, aut de praeteritis deb: tis solven3it ab emtore ;sed de tributo ques praedio inhaeret, cuius unus ad enatorem spectare placuit. Haitarum solemnitatibu praetermissa is fiseus pi-irgnora coeperit ex caussa iudicati, eaque distraxerit, venditio rescinditur ; di debitori o seris i debitam quantitatem, pignora restituuntur, una cum fructibus inata fide pereeptis aut percipiendis , l. i. h. t. quod Z in ι. 3. p. t. i. traditum eis , de eo qui per fraudem vel gratiam rem magni pretii, minore pretio a fisco
simile extat exemplum in La. l. t. ubi praetermissa is haltitum selemnit ite , ventitio rerum debitoli, ivili pretio facta , dolo osse tali , in et aliam debitor it , &fraudein fisci, tanquam illieita rescinditur, 3c om-eialis mulctatur: stauq enim de mala fides arguitur obsolemnitatem omissam; itemque vilitatem pretii , taexiguitatem debiti, I. i. a. C. ηυ ιν sis. M. Ant.
Gmmmdee f. Inst. 4 . nam. 6. Caeterum ut retrauetur
venditio , quod tec magni pretii ex otio diuendita sit , non necesse et , ut per gratiam δε iu praeit,dicium si eis acta sit venditio: nam ob prinoui tantum eant sim re
igitur iis l. r. h. t. sat ineris torraeiudieii si ei, eoa euintelli eii 3um id esse nec uiri as resciit unem ven-gitioni ; sed quoi ita acto contigerat, pete. Bat bos me a min. ol in isti m. da l. i. Cou. de prae s. ao. o. il id licet inferte, quod ubi concurrit dupleY ieiens ad rei indendum a 'um, alteram pio,1r iiciat, nis alleilana se ad utriusque
162쪽
D . IV De C nditione rerum rigeatium cum . O . ass
7robationem adiltinxerit, Joan. de Platea da l. r.& ibi Puribus , Pinellus in I. a. pari. ain. I9. C. de resinu. vena.
De venditione rerum s alium cum privatis
sum trahere aci stium judicium. Hie titulus tractat de quia1m iure sugulari, fisco
competente , quando rem habet communem cum
ersona privata, ut scilicet totam possit vendere, nistrahere invito socio, I. tin. l. t. quod secus eii priva- eo, etsi pretium insisti utilitatem con Uertat, I. a. 'ae ccmmtin. ro. ali . quia non potest pilotus plus iuris in alium transferre, quam ipse habet, L κ . f. de He. α jur. ' At .ero fiscus ea forma , seu privilestio utitur , ob utilitatem publicam , quae privatae antefertur, l. 3. C. δε prini,pιti; quaeque in eo pia ei pu/ consilit, quod rex integra commodius vendatur quam per para est eum igitur possit tota integra vendi, gravaretur fistus, si partem tantum venderet, cuius non invenerit incile emtorem ; cum quia hic nihil se habere arbitraret ut , ii totam rem non emeret ; tum quia ad venditionem partit, non ita quis accederet, propter communionem quae plerumque solet excitate discordias, I. r. f. a . in fu . . do let. 1 Amaya ad h. I. 1 . ai. tibi ex sententia Valen ruelae addit, etiam nulla subsilentercatissa , Ecutilitate fisci , procedere venditionem rei alienae , btio
ι. l. ii. f. de re ei. ac si tota eius ellet. Item sue com-stode diuidi misit, sive non possit . cum indistincte loquatur nolira lex , quamvis eius ratio Diagis procedat eo casu , quo Tes communis usu , de pollet totie dividi nequit, icima I. to. f. quematim. servit. am tr. quae se
tentia suit Mattini antisui glosiatoris . a Velluri quamvis ex tali venditione totum dominium rei in emiorem transeat, ac totum rei venditae pre iatium fiscuq recipiat: non tamen nas partem suam in suum redigit patrimonium, reliquum socio, seu domino partis reli ituit, I. nu. h. t. Quomodo hae venditio. praemiis a solemnitate fieri debet , de qua in I. i. p.rae. Itemque prs sente pecunia ; quia non cogitur i, tun s-dem habete de pretio et quod utique integrum a meo sine labore accipiet, in quo , commodum aliquod sentit ; quin 3: in eo, quia si velit ipse rem emere , tantumdem onerendo, altis plaseratur , ars. I. 8. A. d. iis di mauu Ei .e l. i. f.ῶ prii tria. Baldus in I. atae com .rotari v.
HHitie si a fisco vendatur iurisdictio patrimcinii Principis, vel iure aliquod cui annexa est iuresdictio, vi satia praeserentur oblato pretio , quod alius privatus Osirert quia non debent inviti alienari a suo domino. 3e separati a iurisdictione diutino usu fhi quesita, de cui
masis sunt coniuntii ; ut merito etiam ad retraesum iurisdictionis admitti debeant , de praeferri aliis emi Tibus , propter communionem quam in ilia re quas ha
Jos de Mile in ari . Aius. as. Uatqueet itici in contris..is. i. e. q. lib. a. e. ΥΟ. qui ne limitant regulam , quod Princeps teneatur ex contractu , nisi fat in pr iudi-eium subditorum, Ie ι-s e. t. n. . a probar. O c. 2
puna pecuniaria , eaque dividenda venit intem fiscumia denuntiatorem , quod ficus soleat totamina uleiam exige3e . pos/ea vero reddat denuiuiatori sitas partea, , M. Per ι x is . T. . 41.
arn. I. 13. f. a. f. de jura me . Facilior est enim fiseo
mustiae exactio ; & accusatori utilis ; propterea quod sine molestia partem suam conse natur , prout hic Getti . ' X quid s s citin partis sua, pretium non reci- .piat 3 actione negotiorum adversus fiscum experietur, t. a. a. ad risi liud. ubi si mater invita filia tem vendi dit , poterit venditionem ratam habere, & aduersus
Porro licEt sicus postat rem sibi & privato commu- γnem vende te; non puto tamen quod possit eam obligare ; quoniam d. l. - . tantum loquitur fle ven1itione ridque ex privilegio, quod in socia iniuriam non δρbet extendi ad pignus ; in quo praeterea non militat eadem
ratio, quae in venditione, ut res pluras vendatur, quando tota venditur, & noti pro parte I & datio pretii , quae laetenda est foeto in cauila pignorationis , nun pt cedit ; quia emtionis verbo , veniunt tantum ea , quae pretio acquiruntur: unde nihil socius consequeretur his
damnum , alius stare dationi pignoris ; cuiui rati ne postet postea propria re privati , si debitor non solveret : & se privilegium s i s io fieret damnosum coatra mentem legis , Ama a ad d. f. tin. Habet itaque privilegium sidus , ut possi vendere grem cum socio communem ; sed non eam ad longum tempus locare , vel in emphyleusam concedere ; cum avocati de auferri res possit , s pensio non solvatur, Castillo lis. i. . t. cap. 6. multo minus poterat rem at teri iam obligatam pignori subiicere, aut lux commi nis hypothecae remi itere ; quoniam socii aut ereditoris iuet lx3eret; Late Amaya oci l. i. v. 34. Oseqq. & an te eum Peregrinus dis itire . . lib. 6. e p.4. n. 23. Quod si tamen in rebus fiseo vindieatit, snt res ali- 9rae alii ante obligatae, non .Ob id impeditur scuq uenere : quia eis aliis sui pignoratae, venduntur cum sua cautia , idest , saluo iure pignori . itaque tit Aellius fiscus inveniat emtorem , permittitur ei res Obligatis vendere, ea lege , ut prius ereditoribus pracedentibus satisfiat ex pretio , & stiperfluum fisco inieratur; aut si nihil iupersit, sed tantum debeatur creditoribus, orantum est in pretio , totum id fiscus illis exsilueti simi-l i ier si totum pretium accepit cum onere sul vendi cre-oitoribus , eis plene satisfacere cogitur , I. ar. I. U. de jura M. etiam non expectata sententia , maxime ubi si o constat de debito , I. q. C d. ad bori es pro rii. ibi esui M. quae vox denotat summariam cognitionem. Pol tremo qu.rtitur: s si us uelit defendere emto-I rem, ab actione eotitia i 'stim in iudicium deducta: an poterit eauisam ab eo iudice eximere, & ad suum auocare Affirmant textuq , qui dicunt caussam fis ea mspectare ad pi cura torem fisci, seu ad rationalem , hoc
Sed verius hos textus procedere, quando fiscus principaliter asit; quia impu natur eius venditio de nulli laterquo casu cum factum niti arguatur ex quo sturius de-heant restitui , tune temporis res debet expedati apud Judicem fiscalem i. i. rit .fup. d. l. Coa. tibi .uti fa est. Sic in a. l. q. C. de ju e Isi qui repetebat rem venditam per osset ales fisci , allegabat venditionem fuisti nullam, utpote minori pretio factam , per dolum emtoris, vel per gratiam officialium t ideo meritia de hac nullitate contractus per fiscum agitur c tam procuratore fisci, & quoties vertitur fisci interes se . At in aliis caussis fiscus emtorem de sendeuq δ ei
assistens, censetur privatus, nee teil mutare torum,l. tiu. h. t. ibi cum emtor qui a tisco rem cum privato communem emit, reconvenitur, 3e apud suum Judicem
tuaicium peragitur'. suis agatur i. 40. U. 2ὰ jtid i ii tibi qui ad alium aeseud dum evocatur, privilegio siri ex eapite suo se iuvare non pote it; sed ibi defetidet,
ubi eaulia agitur. igitur fistuc allegare non poterit privilegium suum cum emtorem venit defensuru : necipia con .entus qui caullam a fisco habuit, declinate ie-ese potest totum tuum . aut allegare fiscum proprium habere Iudicem ; quia principale iudicium cum eo , non cum fico versatur, Bald ad I. r. I. de Deo de
nes sentiunt ficum tute privatorum uti, in casibus non expressis . Atque ideo initantiam cireptam cum homi ne privato , cui fiscus pollea succes t , non transire in
fistum , ita ut si v possit mutare solum a sed debere cautiam prosequi coram ludice privati, ι. o. f. ad bore
163쪽
t. peredis praebct. in . Lib. X. Cod.
I ι. plane cleriens qui laico successit, vel ad defensionem denuntiatus, luem ibi peragere debet, ubi coepta ; quia non ipse convenitur , sed emtor ; sicut non
videatur elericus contra suum privilegium ad tribunal
per . ιι ι re non e resuta, Couar. a. Leo. Et nos
plura diximus Iup. di Gictio. Hodie per coni utiones Prineipum , fiscus ad inferiora tribunalia defendendi gratia descendere non cogitur , Nieol. Burgund. δε
3 Compensatis an latior Ioram da tina satiarie ad
diuortim atiferre , actiones condorare , o dum
Is qui bona fide ab una statione fiscali , sue ab uno
ossiciali fisci, rem emit aliquam , quae ad aliam stationem & ossicium fiscale pertinebat , si fisco ejusve
stationi vendenti verum proxium exsoluit deo seeurus est, ut non pol sit a praeposito alteri ut stationis inquie etari ; nec ei super tali re vendita, controversa movexi ; de s scus ipse rem evincere, eo praetextu , quod res illa ad stationem vendentis non pertinebat, i. r. hoetit. Ratio redditur in I. a. C. eod. quia retractare fiscum quod semel vendidit, aequitatis & honestatis ratio non patitur. Etenim cum fiseus unus idemque sit, in una &altera statione , qui rem distraxit Ac pretium accepit, R idem si qui nune controversiam movet, dc Omnes officiales fiscum uniformiter repraesentent, improbe se eeret s rem a se distrarum evincere procuraret, contra proprium iactum i ut non mirum s repellatur, quem admodum ille qui alienavit, ι. t dirae e s I. acis rei λδ. Et perpetua est regula, quod quem de evictione tenet actio , eumdem agentem repellat exceptio, ι. a. rvoseq.C.is ii .ri. 73 ans'. eod. Non urget in contrarium, quod de una statione in aliam eompensatio in caussa fiscali non detur; nee audiatur debitur unius stationit , s ab alia statione debi tum sbi compensare eupiat, l. .m e compensat. quia eum sficia fiscalia inter se distincta snt, ut quia apud haec velligilia existuntur , aut alia tributa , vel pinae fiscales; ideo non debent inter se confundi, de intricari rationes di Persarum stationum, Accursus & Platea aut 1. . t. Vitandae huius confusonis duas causas adsert nellus au d. I. i . C. d. cum U. I. Quia haec e suscinon solum nocet stationibus & ossiciariis;sed etiam est arta administrationem ipsam . Nam s statio huiua liei cogeretur admittere compensationem eorum quae alii sationi debentur; cogetur inquirere quomodo altera statio ageret, inspicere: an bene; vel male rem gere rit vel administraret ae ita oneraretur haec statio ultra quam administrationi propolita est. II. Quia ex haeeonfusone maximum crearetur fico prasudicium: nam eum altera uitio ianoret in quantum debitor suus alte-aeius illationi creditor est, implicarentur ossicia variis
Moitionibus ; & evenitet aliquando , ut competasatulam debito eum statione cui debebat, iterum qebitum petatur ab altera ui erat debitor. uod quia serendum non est; ideo Senatus censuit, & princeps tabe rescripsit compensationi in caulla fiscali ita demum locum ense, s eadem statio quid debeat , qui petit; idest, modo fiat compensatio an debito de credito eiusdem liationis , d. . r. CV. de compensas. At ver b inter privatos compensatio & confuso ossi- 4ciorum admittatur, ι. 35 .ae avis n. ttit. Quia non tanti intereii privatorum administrationes, quam fiscales stationes contandi. Neque enim deest diuiso facta incommodum in totum ut levius sit onus administrationis detorqueri in praesudicium eorum, qui cum illis agere uolunt : proinde si divisa si tutela, de bitqui res Italicas administrat, admittere compensationem eous, quod ratione rerum provincialium a pupillo debetur . Etenim quamvis tutela sit divisa; unum tamen tantum eii patrimonium ; divisum quidem ossicio im-gistratus, non iure . Iure ipso singuli sunt tutores in s
lidum ; dc ideo non potest diviso illa adminiistitionis
impedite compensationem, quae fit ipso iure. Contra autem eli in fisci stationibus, in quibus a iure, non a Iulii dictione, tu diviso illa administrationis: dc se ne confundam ut ossicia cuti dictum compensatio non admittitur, Donet. u. Leο lib. is. rem . e . a 3. Cumiac. I l. 3. . Papin. in I. ctim misti ad compens Amasa de Carsa Tholet. hoc tit. C tertim quod dicitur non posse fiscum, aut ei ut sta- οtioliarium venditionem tet tartare, nec rem venti tam
emtora evincete, procedit modb servatis solemnitati
tium rei vensitae semel acceperit: nam non poteti vendere habita fide de pretio , cum vendat ex ea ulla neces
satia, ut sbi & ereditoribus satisfaciat A. 3. usu. AE. jM. ι. Aliter salvi venditio nulla erit, & poterit fiscuaven:re conua factum sui ossicialia. Quod si autem venditio non sit tacta ex usu fisci, o osciales ipsi tam unius quam alterius stationis, qui pe
petam vendiderunt, invicem experiri poterunt, non inquietato emtore , actione, non quae competit fico,
sed quae datur administratori; & haec erit actio negotio rum in subsidium,l. a .fue reb, en. non al. Accursus hic. Dubitatur de ipso Principe : num possit rem quam retus fiscus vendidit, reuocaret Quod plerique iuras imterpretes affirmant , eo quod legibus tit solutus , i. 3 a. f. ad tis l. de praediorum venditionem a privatis factam possit instingere , Idc pro arbitrio veteranis militibus in praemium praedia ilia assgnate, aesta I. ii. g. de reis. Contra tamen facit quod hic rescribit Alexander Imp. gravissimum esse, δc verecundum in em totis damnum revocare ea , quae semes placuerant, sumamque venditionem tetractare: & certe: s aeeuitatis honei fatisque ratio id non patitur in privato, ι. i. o a. h. r. multu minus in principe , cuius dignitati nihil magis conveniens quam paei a servare ; lic/t enim solutus sit Plinceps legibus civilibu ; non tamen legibus conveutimnum de contractuum , qui sunt ex iure gentium . . bst ut contractibuta se, aut fisco suo ritὸ initis effraciter obligetur, alias nemo cum eo cou trahere vellet, Bart. de Bala. I. Cod se uis. Late Larrea altis. ii 3. Noti obstat quod idem Alexander praediorum ven4i- ationem a privatis initam revocarit, Ad praedia militibus concesserat , a. l. i. quoniam in usu erat praedia bello acquisita, aut in limine imperii sta, limitaneis militibus assignare , non dominii, sed possessionis tantum temporari e iure fruenda, quo ardentius ea loca defende sent ab incursu solitum, ut indicat I. a. C. d inώim tro . Qua caussa eum publica st, Ae reipublica uti- iis , mirum uideri non debet, si ea praedia limittophia Princeps privatis adimat, de militibus concedat ; cum hi melilia quam illi ea defendere pollini. Non enim ὁ bium est quin ex eausa publieae utilitatis auferre possit subditis res propriat , ut tradit Andi. Fachin. lib. . conis tr e . cap. 6 a. ta alii relati ab Amara i s. r. age p. r. Quin amplius aserunt de plenitudine potestatis pos sse principem subditia bona de facultates auferre ; quan dovidis in illius au toritate illa bona sat distii ta snsulis, &eonservata. Hine Justinianus omnia bona sua esse dicit in I. 5 e a ZEMM CA diten. He. Et An. toninus se tori ut mundi dominum iis .f. st . I. Hod dis 1actu. De cu us proinde voluntate 3 udicio disputate , iactilesii instar est, i. 3. Cese M. erit. At ego cum illissentio , sui censeat principem non posse privatis , di iubditis siue colla res de Iacultates auferre . Nam est
164쪽
D . VI. De his qui ex publicis rationibus ἰ M.
qnidem Princeps mundi, ideli, imperii Romani dominus ,& legibus solutus .aio lib. ita ut non teneatur subditis respondere, aut rationem reddere sum rum factorum; non tamen potest illis res quaesitas au- sine : excederet enim Princeps eas auferent , terminos iustitiae , di peccaret contra ordinationem Dei, qua
I. quemadmod feriit. am s. ubi eum via publiea vel stu minis impetu , vel ruina amissa esl, vicinus proximus viam praeitire debet, sed solvitur ei iustum pretium .
amplius adflit consuetu/ine induci non posse, ut saerelasione iusti pretii res sua alicui auferatur, vel ven iubetur sacere iustitiam & iudicium i & principis n. geresam cogatu; rquia naturali & gentium iuri repugnam ne se indignum redderet, Vasqueet uior. μααν,ns. s. ret.Piura ad usumn in confirmationem eorum quae dixi,
eam num. q. Nec versantur verba g. l. v. quia intelli adsert Ant. Morantius au I. ni tiam II. C. det r.emi. gen3a sunt, ut princeps dominus dieatur quoad iuris. dictionem, & protectionem, quam habet in res universas ; non vero quoad dominium rerum privatarum . ut eleganter notavit Seneca I. Me lenule tap. .m Regis rasas omnium diminet, ad 'sulas proprietus .co Ergo cum ad lingulos pertineat dominium, non pote
rit princeps etiam quod iure civili quaestum est adimere : nam quam vix sit supra ius civile ; ipsum tamen
ἁominium ex iure gentium procedit, ab eoque iure omnia dominia originem ducunt, quocumqne muto aut ra-
1 Cis tas ct ejus aum n uratores quatenus ex mutuo ac repro olligerati . a P. ne aliis petuniam foenori dare , sed eam ex puines eis rari lias accipere vetitumstis perna .rione quaesta, Pinell. p. I. rab. n. fae res. vena. Molina 3 An puniamur sociales eaniam dantes , qua paenis ia D m oseistis qui mutuo auream pectinium dederant
sqq. Proinde quod testamento alicui quaestum est, auisset re , vel vasallum seudo privare , absque legitima Caussa, Princeps non potest, neque derogare iuri filiorum in bonis maioratus competenti, neque impediit , quo minus filii legitimam habeant, mortuo patre, aut eius hereditatem per aditionem quaesitam retineant ἔ Ettius contractui de quo hie , est muttium, cuius Imaxime si possessionis apprehenso aditionem suetit sub- I datione civitat obligati potest , si ad utilitatem secuta: sic8t enim legitimae quantitas, & hereditatis eius pecuniae versae sunt; alioquin ipsi soli administra- aditio, & testamenti observatio ex iure civili proee- tores, qui civitatis nomine pecuniam mutuam accepedant; non est credendum tamen principem , qui iura runt, non civitatis, tenebuntur, I.a ct e re rea.mod tuetur, observationem testamen totum multis vigiliis ita receptum est ; ne civitas ad mini liratorum culpa dam- excogi ratam velle invertere , 33. lupi. d. inclaejiam . num sentiat, & ut iiii vigilantiores tellantur, qui ci- aut dominium iure naturali alteri quaestum, tollere ; vitatis nomine metiniam arcipiunt. Itaque a. i. 27. lo.& quod nostium est, alteri dare , ms legitima caussa eum habet in administratoribus civitatis absque man- moveatur, Ant. Gabriel. Lb. e. m. cone . t t. de jure dato, aut insissicienti, mutuum accipientibus. Nam si, qtiis non toll. cone. 3. et citati a Lartea altis. ii I. a. 4. ut inquit Bari administratores de mandato civitatis, aut ii Est autem cauisa iusta, quae cum utilitate publici ea ipsum concilium , quoi totam civitatem repraesentat, coniuncta ; quae si non appareat, conUeniens erit illam mutuam pecuniam accipiant, civitas obligatur hoc mu exprimere, quamvis semper caulli iusta in bono princi . tuu in reaituere sue ea pecunia in utilitatem civitatispe praesumatur . Haec interdum esse it ut princeps de si vera; sive nou 1 utitur enim civitas iure privatorum, plenitudine potestatis quid constitua , ut actus potius I. 16.;η .gvioris. situ f. qui ut ad tringuntur suis de valeat, quam pereat. Haec itidem Principem impellit bitis, ita civita suis contram saeuovis tempore initis: hona subdi torum etiam non consentientium alienare , nam persenis omnibus mutatis, leni per una eademque eorum actiones cedere, damna belli tempore illata te- manet, i. r. f. a. E. quia c usque universmittere , ad obtinendam pacem , atque ut ea omnes Porro ut accipere; ita & pto utilitate eivitatis eluet et subiecti fruantur, id facere dicitur princeps de plenitu. pecuniam administratotes cedere possunt, l. II.ssisI S. dine potestatis, quam habet procurandi totius populi C. Mutes. Itemque publicam pecuniam scenerare sub quietem . Nec repugnat id legi naturali dictanti: uni- usuris selitis, I. ii Ios M. At gero ex arca praefestoria, cuique suum servetur: nemini suum auseratur ; quo. in quam pecunia iam exacta reponitur, vel ex thesauronia in lex alia superior iubet, ut itanquillitas publica Principis pecuniam foenebrem sumere, vetitum e liquo procuretur , ut dixit Cicero I. 3. d. I a b. Mitis p pari mota si quis ab exactoribus, tabulati is, Ic Arcamis pu- suprema tex . Iusta quidem lex quae iubet quemquam res blicarum rationum, mutuam pecuniam acceperit in- suas retinere ; sed iussior ae potentior illa, quae res consulto Principe, uel a quolibet eorum, quadrupli quibusdam adimi permittit, ut in pace vivatur, DD. in . na damnatur, uhi detectus fuerit, i. t. h. t. Quont m pe uesta mei.Etenim ubi adest iusta caussa; tunc non tam le- cumae illae ad alias necessitates, quam ad quas de itina-ota transgressio, quam interpretatio fieri videtur: quam tae, non sunt impente di . iacere non tantis potest, sed etiam debet Magistratus. Et lieEt poena .ideatur imposita selis mutuum a Gi- gia Princeps verb urgente necessitate publica, multa de pientibus; eadem multo magis mulctantur officiales pe- plenitudine potestatis eonssiluit, suae litat prima non cumam scenori dantes, seque eon trinibus fisco pernite dura esse appareant ; ea tamen ii penitius considete, eiost miscentet, ja 2 a II., p.de juris sit ubi Cu actus. tur, reperientur aequissima . Ut cum rimittit damna Prena quippe illa est sere omnibus iis indicta: qui se
tempore belli illaia, pro obtinenda pace ut iam dixi a dem fisto faciunt, ι. .'. fa. g. δε jura 'co. Tri-Item cum iubet suburbia ei vitatis, aut domum vicini plum autem poena tantum, & simplum res est ex senten- dirui ; ne hostes eb se recipiant magno cum civitatis tra Batisi i ea d. . i. quando uitur de pecunia iam exacta, Iericulo. Item fundum urbi vicinum oecupari ad di- dc illata in aerarium principis; quia s ei ut nondum sit arandas fossas, aut pomeria civitatis , aut extruenda effecta, poena tantam erit in duplum, in officiales qui muniendave propugnacula , I.; i . Ceseo r. ιιIe- peeuniam publicam mutuam dederint, aut in propriochius au e. nemo 79. n M. a. de re .jιν. n.6. mi actus ipollunt sne absoluta porella te explieari; de ideo ab e eem fieri praesumuntur, ut docet Gail. La. r. cap. 36.47. δερ. Vasquer ιItalis. cap 1. ' Unde hisce casi bus, ad comp-nsationem damni , aut ad solutionem pretii non oblisai ut princeps ; quia licet absoluta sua quis Oeeulta pe uiam auream aeceperit, aut sponsio potestate utatur subest tamen cauisa potentior , publi- ms, aut erationis fle, sine eiusdem principis auctorica videlicet utilitas, quae ista fieri praecipit, & com- me, ablatis bonis omnibus, perpetuae deportationis munia omnia fauit, etiam inviti, subditis . aequitas exilio subditur: is autem qui ex memoratis thesauris tamen qua publicam caussam sequitur, suadetur, iisdem specia publici et editoris, aurum cuiquam dederit , vel ex pubi ico refundatur aestimatio, ne inviti re miseri retinuerit ad propriot usus, rapitali sententiae subiugaxe sua & pretio careant, Covar. ν. resta. c. t q. m. . tui, I. a. Me tienti. Quae lex scripta est ad Comitem ubi addit, ab eadem potestate polle cogi vicinum, sun- thesaurorum, qui conservare , non usurpare thesauros dum suum vendere ampli scandi templi caussa; quia Principis hebet . Gravius enim delinquit os sciatis , sumnia ratio est, quae pro teligione facit; alio timen qui mutua me aliquam pecuniam fisei, asserit se mandasvio commodo attignato uel iusto pretis data, L 14. . tum ad hoc habere; aut sub specie quia iaci sit credi
usus converterint, l. 7. p. de jur. fisci; quam riuam non evitant, lic/t fide, usscires dederint, vel cautionem de mutuo teddendo, Join. de Platea ad du.x . Me t r. At scire debent omnes, aceipiendi muta, ex largi qtionibus sacris non patere cuiquam saeuitatem; id s
165쪽
tor, audet aurum mutuo dare, quod caeteris metalli eli
pretiosius , & cuius mundities & usus priueipibu
,.i pretiose, quam parvae , moaicique valoris, I. ii.
i. ip uatem qui pecuniam publieam aut sis talem surripit simulans se si ei creditorem, lege Itilia peculatus tenetur, l. r. 9. M. f. ad I. Di. metit. Ouinimo Papo teritur porna eapitali ultimi stipplieii aliquando animadversum fuisse in maestorem, qui pe-
uti iam publicam intervertisse accusabatur ; interdum exilio cum poena confiscationis bonorum, I b. et . aris. s. t s. a. art. I. Joan. Escobar tr. de ratiotaui s e. 14.3t. Et certe non posset esse satis oravis poena in eos, qui existentes in officio publico, undique corradunt peia etinias ex lacrymis provincialium , in utilitatem publicam expendendas, quas interim illi in sum usus con vertunt, ant mutuas dant, ut illarum usura brevi tem pote ditescant. Ut hodie contra peculatuet reos agatur,
captorido , ereditores da damno vitanto .
scantur , vel mulcta fisco desertur, Lysip. a. modo mum. Quae hae poena fiscalis ὀicitur: alia e ita na iure determinata, quotque illis imponitur , qui delictum perpetrarunt, in duplum vel quadruplum, I. a. si a. p. it. i. Alia incerta pendens ex arbitrio iudicis,& mul a magia est, quae pecuniae, non famae damnum irrogat, R imponitur inspecta caussae N personarum de linquentium qualitate, I a. to t. a tinue de modo mules. Ex quo constat procuratotes s sei vel rationale non haia te ius mulctandi, licat habuerint iurisdictionem:quia id tollim coneellam suerat Magistratibus, qui praeerant iuridi eundor illorum tamen iuri citctionis i tu his sunt istae poenae fiscales, per quas augetur Principis aerarium Bait. iv l. fnc. HI A b. o litium expensCapytiui δε- esset . num. I di Nix pix missis: exponenda modb est aequi illina huiustit. Constitutio Alexandri Imp. in qua vult, si aliquis erit a Judice conflemnaius in certam poenam fisco applicandam quam deinde ipse fiscus vinda cate intendit,& adsint condemnati creditores aduersus eum actiones suas moventes, ut illi fisco praeserantur: nam habet quidem fseus in actionibus personalibus,& rei perseeut 1iis praelationem ; non item in poenici in Alerem euim exotiione rem stiam mUequentibus postponitin . inquit I. tin. Er. Sic si is qui delinquit, mutuam decumam accepit ex publicis rationi et, & damnatui est in poenam qua-d usi ut dictum Δμι i. lices haee maturest imposita, eamque fiscus exigat, praeserendi sunt creditore e in triplo eius quadrupli; non autem iti toto quadruplo, cui simplum inest : namque in huiuς simpli persea cutione fiscus uri creditor, potior .a, M. I. un. O in Ratio autem cui in pinalibus aesionibus non si potior, sed cedere debeat anterioribus creditoribus , haec est 3 quod quando fisens agit ad tante persecutionem ratio. ne delicti, certet de lucro captando; reliqm veo creaditores de damno vitando ita persequantui quod sta ex contraEtia, suaque praeventione debetur: quorum pro inde vi a semper visa est favorabilior; durior oem petitoris. I. a. q. e res. is. Facit in eam rem l. is uti eis , M CA M. taliter. Iou.5.s quas ieri C. de recitati ibit nori enim par eodemqtierat si uetuν am h eses tu,
nis loco debitoris succedere videatur ; quare non plus iuris vel bonorum habet, quam is in cu us locum succedit, i. M. f. i. g.ἰνών. Meiaque quoque pertinet, uod a Jabolenti responsum est : non polle ulla bona publicata 14 fiscum pertinere, nis qu e creditoribus superfutura sunt: id enim bonorum cuiusque e sse intelligit, quod aeri alieno superest, ι. D. o Er. q. ena. ubi statutum prius creditoribus praecelentibua satisfieri debete ; &quod resiguum est fisco cedete .
Habet quidem fiscus in hoe privilegium, quod rem 4sbi aliisque creditoribus obligatam, posJt vendere ; sed
tamen debet antiquioribus creditoribus hypothecari iusilvete, & quod superest sibi retinere Lun opae vena. 'rer. eom. similiter Die lic t fistuc contra ipsum delinquentem posset uti suo privilesio ; illud tamen cessat in punis contra creditores antiquiores. idque asstinant iura alletita; & quod papiniano placuit , a fisco non esse exigendam poenam, nil, creditores rem sibi debitam recuperaverint; ita ut privilegium in prirnali altiones seu contra antiquiores creditores non exerceat ; non tamen luq commune privatorum amittat .v. Ad juru
tantur, ut si debitum poenale fisco competens, sit anti quius eredito, non auferat ut fisco ius commune, quam
uis erit et de lucro; sed praeseratur posterioribui credito ribus , scut quilibet privatus alendo praesertur ex caunia antiquiori.
Caeterum et si fiscus tacitam habeat hypothecam in Iomnibun bonin sui debitorix , I. 6. 3. 7. f. d. t. I 2.Cod. λι qti bus cassi ι pha. I. r. a C. 2 pri L . . eam tamen non habet contra creditores pro poenarum per sic tione, i. io .lf opuI. 3c ratio est ; ouia publicatio bonorum ita accipitur, ut aes alienum de catur, prout dieitur H d. I. I i. r. ff. de jιν or. Atque ita tiscus minime poterit creditoribui anteponi. ' Non obstat d.f.j. o quod fiscus semper habeat ius pignoris ; quia eo iure, nec suo privilegio utitur in poenas contra creditores .platea ad s. n. in fin. insinuat non obitate quod dicitur iri L
instituta, & rogata post mortem suam hereditatem rostituere Cornelio filio; ea autem propter delictum condemnata , & a fisco btinis oecupatis, cum diceret Cornelius , se in ea hereditate potiorem esse debete; quo niam bona poenae causa publicata suetant, & cotisset rinae fiscui α execution/m creditoribun postponi : decretum nihilominus fiscum , excluso Cornelio, esse potiorem; I recte 1 nam pendente conflitione fideicom-m i m Cornelio 'non fuit creditor, I. r. f. ad os nec per conse uens litigare , aut cum fisco concurrero pothit. Aceedit quod mater non fuerit civiliter mortua; quia non fuit deportata , ut non mirum si fiscus praeseratur: suerat quidem illa fravata post mortem re ili uete; sed per solam confucationem bonorum non in
telligitur diei fidei commissa venisse dies quippe mortis incertu saeit conditionem , l. t. 3. s. g. itae M. O 2 mnis'.) Frustra erigo antequam ex tuerii conditio, uel diei venerit, si ius bona petit, I. D. E. MiratiI . et eum possit vivente matre ἡ vivit decedere, de fideleommittam caducum feri per consequens, I. ii. f. quando a es Ius . rea. itemque seri , ut mater res alias acquireret, dum viveret, ex quibus summa emceretur totius fidei ommissi, & fidei commissimo super liti sati feret: non revocatis bonit quae fisco sutir addi hia. Alluci esset s bona non acqu teret mater e nam post eius mortem bona revocabuntur, quae in fiseum transvertini; cum ea semper transeant cum sis caussa; e ita in te i ut dixit Paulue 3 eum vivit imater. ita
pena i suo iure anplicitur si eo , R ad eam concurrant denuntiator, Iudex, aliique ministri iustita .r, quibus ratione ossicii tu, compotit istius pra e , sicus praefertur; nec priua quam illi plene satis actum iit, re liqui agere possunt. Hi ne is e neu rat denuntiatur ia
166쪽
Natus partem dimidἰam ci serendo, quodque in ea parte non praefferatur fiscus privato , sed uterque cum creditor ex eodem facto st, conirrat ad partem aequaliter dividendam quoniam hic cessat caussa praelationis , nae tune demum conlideratur, cum ex diverse iactiquo creditores apparent. Ita poli citatos peregrinus detur fA 55 . it. 8.ritim. Q. Sed probabilior est prior sen-etentia, & plures habet assertores, quos refert lanea allis. e. y . n.' r.er a f. Granar.N7. n'. E Sed quaestum fuit: an si duo Ad eati fisci conen rant ' quorum unus accusationem instituit aduersus administratorem pecuniae publieae; tu alter in ossiciosseali successor litem prosequi curavit, ac sententiamrroserti de exequi, cuinam pars pinae competati prio uine qui litem promovit; an eius succellari ἱ Atque Iuuie competere xerior est opinio; quia non cens tur de-hita pina, nisi a die condenisationis, i. et . q. de vers. n.Ante enim neque bona delinquentis Onseptur fisco obligata , neque athio orta aa pinam, Battol. n l. 'contra: . g. de donor. n. i 6. iri ufosdem si Di i fet. Igitur cum pena non flebeatur a tempore commisis d.licti, sed demum subsecuta condemnatione δέ xxactione, non pote a priori si eo litem instituenti tua aliquod competere ; sed secundo, qui causam perfecit, niti ea habebat iurisdictionem , ut proinde ei peni sit
applicanda, ex ultima condemnatione: nam illa penatastquam stractus iurisdictionis consderatur;&arienditur tempus perceptionis; quando ultima nimirum sen
tentia proset turin executioni mandatur. Ita ted .loco Lar
rea,& Molina ae Isi pon p. mos.l Aa .r I. n. q. seqq. Ubi dicit hane opinionem esse veram; ae solum limitari in easu, quo prua incurritur ipso iure, ut tunc ea cedat stiori fleo, cuius tempore accusatio imi ituri suit.
. nee ob alio cui fuites biiptitaras exerre. ς ω tis 1 e cie modo titi rem a jure prasr pro .i Uoniam de contractibus de pinis di Flum supra, subiicit imp. de usuris, quas fi co ex contractu deberi asserit ; non item ex delictis di peni , I. a. h. t. quia iniquum esset rina non soluta a debitore fisci, exigere rinarum p as. igitur penarum usuraepeti nec deberi pollunt, I.titi Ue mos s. con b. sc it nectiturae usurarum : quid enim aliua usura quam Mna , quae propter moram non solventis , in i itur, r. i l actis , ών. At velli mulctae nomine, a potestatem ha bente , india e usurae deberi possunt, videlicet si in . a ita tempora iudicati non solvantnt. ' Habet autem mulctanili potestatem Coni ut , Praetor, δέ omnis Magistratus, cui adiudicatio data et Ii iai. f. d o. aenis aut cui hoe s eciali Et perinlisum, uti praesidibus, . r.6 . t ustis iudiciis. Oud fit ut Masis ratus in unicipales , de Proeurator Caesaris etiamsi furisdictionem habeant, non tamen habent ius musciae indicenda , i. δενί 'moa. mn J. licet possint pluam infligere legibus definitam, iuxta l. i. ha. Ubi Antoninus Imp. corrigit errorem proponentis in libello mulctam pro Ana; cum mulsam fit ei Procurator irrogare non Dist. Cui itasQuia tantum ius mulctae dicendae concessum est I. r. l. l. Magistratibus, qui imperium habent, non aliis; mnito minus Magiatatibuς municipalibus, qui proprie Nnistratu, non sunt, Aulat. ad 2.I. ι .l; C qeus. 3 sed videamus quatenus ex contractibu si ' usurae 4ebeantur: λ certum ea non moὀo citra ut putationem; sed etiam sine ullo pacto, fine nudo consenis usuras de ii fisco , scut di civitatibus, maxime ob pecuniam
ab eis creditam, La b. q. distis . Si mod1 mora a uestigalium conductore, aliobe debitore facta sit, vel tardius fiseo pecuniam inserat, quam debebit, i. I p. 6. 3. Eua. Nam licEt regulariter usurae non debeantur citra uinculum stipulationis , ι. 3. Coa. de is sic quia nudum patium non parit obrigationem usuratum. h et tamentiae privilegium s us Scres p. prae caeteris, G. 3o. 43l d. t. Hinc observandum quod quoties nudum p num certa lege uel privilegio aliquo iuuatur, ut hic; vel aliqua interveniente negotii caussa, puta cohaerent in contractuet alicuius, ex quo firmitatem tam consequitur . toties non videatur nu)um p a flum inter venti se . Exempla posui Dpr. 22 tiris . Verum quamvis ex suis contractibu et fistuc usura ut 4 solet, accipiat; eas tam n non debet pro contea tu, in quem succelsi privato, lic)t privatis antecellor solve te consuevisset: habet enim poliquim succelsi privilegium suum : at dum in priuati debitoris iun succedit, privati iure utitur, pro anteriori suae successonia tem
pore, ι.ε. si. ae jare iis . Atque ita intelligetiqua in
pia n. ad solvendum eatenus fiscum teneri, quatenus
rivatus possedit hocest, pro eo tempore quo in pusi, eis ne privatus fuit, 3: usuras debuit , d.I. 17. 3. . Planὸ si successerit privato, qui obliti luserat alteri oad evicctionem, ut puta, bona Titii publicata sunt, qui alienam rem, aut alteri obligata in mihi vendiderat, evicta e Idem te, regrestum habeo adversum fiscum proeevi sione, non solum ad pretium di id quod interest, seseriam ut sumptus litit mihi refundat. Nam quamuis dici sistet fit ei procuratorem non prae fale litis expensas, ad eum casum pertinet, quo is agit tanquam publicus accusator; quia ex o se ii necessitate id saeit, quae satiaeum excusat; non vetd eum convenitur ut privatut vel ei succedit , d.I.6. An t. Faber in suo Cod eis. de ei el. roianit. i9. Collatius au d. La .f. 3. Igitur fiscut priuato succedent , ipsus inre utitur, s& eas usuras praeitat, quas creditor a privato exige re noluisset, ex stipulatione : nam ex pacto nuJos utidirium nemo repulariter usuras praetiit; si tamen meas usuras quae pario tantum prona illa, pignus si acceptum, per retentionem pignotis, usurae servabunturia
fico, quas pacto non seruasset; quae sententia eii I. a. h. t. ad quam pertinet l. . ai. C. de Hes . ' Ex qui- γhus ubi l .a, ut usurae debeantur, A retineantur ex pacti, Ni pipulatione; non iussi ere de usuris ta tum cis ventile , nili certa summa vel quantitas usurarum exispieiti st: quod ulli sactum non est, non poterit pignus saltem a priuato ret neri in usulas ; quia nullae iunt, nee in penam commilitini; quia pignus in eam causam obligatum non erit quod proinde testituendum erit debitori , oblata forte quanta debeatur, moeli. II. I. ra. Vel im illud uti commune fisco, de priv to cte 3 to- sri , quod in kxigendi et usuris non liceat legatimum maiadum usurarum excedere: eum autem hie praeut ibit a sinimus, ut usque ad dimidiam centesimae tala fisco quam privato liceat stipulari , non ultra. Item uiatas maiores simillibus fiseus exigere a sui debitoribus non potest, sive eas pominatim stipulatus sit, sue creditoribuet debi; oris iuccesserat: adeo ut lemilies consequatur fiscus, etiams ei creditori succellerat. cui te .i iri debitae fuerant, I. ah. h. r. ' si e etiam ciuitatum ν ά mnes usurae suerunt se iniit ales, Zc tanti a Repudiici pecuniae solebant mutari , i. io Fa h. E e-sa veri, tantum quadrante et usuras praeliat, Nor et ro. quo iure non utimur. Hodie namque varius est usurarum modus, prout est varia petioliatum consitio. &rerum qualitas: atque civiles 'c moderatae visae sunt, quae semisses; minores sunt quatrantes; maiores cen testinae, quas excedere non licet , ne in irate litiis quidem contrariabus. Videatur Iu liniam Constitutio in .aογώρ. de usuν. de quae ibi exposui muc.
De sententiis adversuu si um latit retractandie.
167쪽
1 6o Ant. Peredit praelessi in Lib. T. Cod.
i ' Ton solum laedi potest ius fisci, venditione non εἱ-1 . iacta, & mutatione pecuniae publicae , pro
hi dictum sepe Dotibus titulis; sed etiam caussatum fi scilium decisione , pronuntiationer de qua re tractauia da ideo hie subiicitur . Et quidem fiscale, causis si non interveniente fisci advocato decisae sint, in integrum restituuntur, I. 3. . s. g. de jura Nei . Idemque in I. . eis. ι f. asseritur, ii absente fisci advocato pronuntiatum sit, nihil actum esse; & ideo ex intesto cognosti oportere . Tanta enim est s scalis pationi austoritas, ut non uideatur aesensus fiscus, si ille abfuerit, aut non assitat caullat fiscali : quod diversiim est in ea ulsis privatorum, quae semel finitae ; non retractantur vela mento absentiae pationi, I. a furi di posti a igitur si praesente fisci advocato, caeterisque t t/ peractis , quae ad caulis fiscalis flesensionem faciunt con ita sicum iudicatum si, tenet sententia; &non niscommuni appellationis remedio fiscus iuvatur, sicut pupillus, aut quivis alius privatus, i. 9. E. de an uat. Si uerti sententia lata fuit adversus fiscum , eo quod missum si instrumentum, in fisci favorem consectum; di culpa ipsius, vel eius advocati non fuit in prima iudieio productum ; quod si de novo reperiatur A. producatur, iure speciali tetractat ut , ex sola nuda allega
tione , sententia, intra triennium, I. un. h. I.
3 immo e post id tempus, s praevaricatio arguatur, vel mini festa stauet probetur , retractabitur sententia; sed per restitutionem in integrum iudicis ossieto, Aeacuis. Hatea sic Valen 1uela au ι. Anie. Ubi si corruptio iudicis, aut fisci advocati intervenerit, sentiunt sententiam ipto iure nullam esse, conita fiscum latam, I. 7. 6p. ivando Mo c. non est neces . At sarci is ostio f- fori , εἰ a 34. n. a et 7. Facit quod dicit Callistratu, in I. ue oliti foue a fel uda: per ni in GoaΨ eg. 2 eeeitim atqu/ si nulla res itidicata intervenisset: peregi dὸ
4 uti, quidem distin illo in privato non admittitur
nam s quis sententiam retractare constituit, siue fuerit minor, respubliea , vel Ecclesia , beneficium reai tuationis implorare tenetur; probata prius laesione , de quod ai suam notitiam nondum perueneri ut instrumenta reperta, I. 33. Uri νι itidie. Et quidem olim priuato non dabatur nisi annus utilis ; pollea variatum hae in re ; tandem Juvinianus quadriennium concessit, adpetendam & impetrandam relii tutionem, I. titi. C erem r. in iis Ἀν. res t. Quod etiam fisco multo magis hodie concedi tui; non aWiem longius tempuq , quia non est iure cautum. Atque huc spectat quod Impp. xesct ipse tunt quamquam sub praetextu novorum inii tu mentorum telii tui negotia minime oporteat: tamen in negotio publico, ex caussa permittere se huiusmodi in strumentiet uti, I. . H. δε rejud. Publicum negotium hie dicitur, quod ad fiscum ti civitatem pertinet , l. i6. sq. f. ut et e l. An. Id etiam extendunt Plagmatici ad Ecclesiam, quae civitati aequiparatur, I. . 1 Dp. 28 f. Fachin . t s. i. corr. cap. 3 3. Item que obteruant quod quamvis non soleant sententiae maiorum judicum retrae fati, nisi per propostionem erroris ; nihilominus tamen si instrumenta probationum postea reperta suerint, concedi posmi restitutio pri. ilegiatis personis. Ita Papon. 55.is. t t.8. au.3. π 3.ε Ob quam rectitutionem retardari sententiae executionem plerique DD. volunt , inter quos salicetus is r. i. C. ne ferar sertio proυ. Nec obstare La. C. Δ sal si, qua probatur, non obitante exceptione falsi, quae opponebatur, sententiam esse exequenda inr.quia opinio eorum, qui contra sens/re , procedit quando non statim constat de eo quod per restitutionem Opponitur,& requirit altiorem indaginem. At ubi constat satim ἡe eo quod relli tutione petitur, etiam aduersus tres sin tentias consor mes Opponi puteii, prout docent telati a Ibiti. Garsa di nos a toto sto I.s.f. a. n. i7. 3c Lariea. La. e. i. n. io. contra cox Irux. I lsraA.c. 23oriam. . Quemadmodum in Ovitici VIII per praetor auet i um, 'Iaesis suboenitur; ita in cauri a criminali succurrit ut reo innocenti per principem, I. .f.titiss. 2 ρυχ lion latque eius auctoritate rescindat ut sententia, qua qui est condemnatus ad rinam , de cuius tamen innocentia postea constitit per instrumenta ieeens reperta , l. 27. . de paenis. Ex qua liquet plura extate prinei palia rescripta , quibus vel psna reorum minuta est, vel in integram relli tutio coneessa 1 sed id dumtaxat a Pliniacipe eiusue supremo Senatu seri potest : eoque pertinet I. i. Ter f. qtia laesi. od I. ul. δε ambitia r tibi ii si quis de ambitu damnatus, alium convicerit , in integrum rectituitur. Non obstat I.; . f δε minor sus ; quae denegat restitutionem minori, contra omissam accusationem: siquidem aliud est dati restitutionem ad accusandum i aliud post interpolitam accusationem, & litem iam contestatam: cum negari non possit, quod si minor in aliquo actu sitis suetit laesua, possit in integrum restiis tutionem pollulate, l. 6. 3. sis. st de in rior stis, Gomer
Hine quaeritur : an fistut in criminali caussa, in in- η
tegrum restituatur adversus sententiam, quae reum ab-μlvit ; aut leviorem quam par est illi psnam irrogavit : sunt sui id negant, aurioritate d. I. 3 .s . de mi-Moris. ubi denegatur restitutio ad pinam persequendam: quod latia ostendit Franci . Caldas ea ι. s e ratoremve 5. Gel ouis sis viti ritim. 3 .ss. 2 is intem. res t. Alii affirmant per I. tin. h. t. quae generatim comprehendit omnet eaussit, nee distinguit inter civiles &ctiminales; atque ita in omnibuη sententias latas conistra s scum retractari iubet. Cui non sicit satis Fachi narus I o. s. contri eapAE . ubi dicit d. l. un. agere generaliter de sententiis latis in prnalibus cauist, in quibus cum non restituatur minor, reum ae an ut dictam
ess) si intentionEm suam non sufficienter probavit ;mul th minus Heu, . Nam alia ratio privati minori si alia fiet, qui ipso iure pii. ileolum habet retractandi sententias contra se latas. Quidquid hae in re de iurest; moribuet saltem id receptum videmus, quod ita atrocioribus, s minor Mna reo si irrogata, quam delictum expostulat, soleat supremus senatus restituti nem concedere s o agenti ad dignam rinam , pr pter exemplum, utque sati sat publieae vindictae: auria saepius iudicatum meminit Ant. Caspat Thesau- tu; lib. i. Utiae furens. q. 39-
168쪽
Tit. X. De bonis vacantibus 9 incorporatione . t 6 r
i citia si exterus in regno uxorem ducat Iiberas nis , prout dicitur in I. r. iust. do stelli bouis. Abi ex ea ceperit , succerint libera etiamsi uterquae Per rin. δε iure e lib. e. r. π Mastellius is malist.
1 3 Iiam liberi turalior; , seu exteri excluduntur Solet qaandoque Princeps, penes quem est omnis aeuum a iure petendi legitimam . potetias, munificentiam suam exercere non solum etia
ma Meus exter Ortim Mna capit. In aliis bona de- am vacantes Disessiones privatis donando , quin ubi θνα-αν proxιmιoribus . donat, si in annotatione , seu scriptura dicitur 1 into diea Caeare oportet bona ut su fiscum transeaut ς ea nore gro flatu Mnasse: intelligitur cum adjaceatibul Se mina
transeuut propter delicium , quae prohibentur alie- cipus , & pecoribus, Sc fructibus & omni iure quo
mitructa censetur poste Isiu, t. a. h. t. Quot secus indari Usuifruetur anterim mouet utid fiscum durante nati de privati , quae stricti iuris est, ut non veniat,
i ita possessioris , ριιι Gliquit ; nisi ι uius alienatio nisi quod in ea fuit expressim L F. C. G do texpresse si prohibita . Uudς&domus nomine, sola intelligitur, L . 6. i. Ex 1 An bona derelicta PT qua demiuo carent, uti -- pro emi. Interdum Sc ea qu e domui ita vixa sunt .ut
cantia ad Meum pretiae aut ab ea avelli sine vitio nequeunt, ri. o 26. g. d. 13 2,id γινιι tu μη ν δ -υi projectis, erratis , inven- IDud' inser. At voli beneficia Principis. quae ex divinatis: an cedant in Mutori, si dominus non reperiatur eius indulgentia proficiscuntur, quam plenissime inter otentis heres : an animalia Amiuo restituantur, P clari convenit, i. 3. ff. de mussit. Priue p. Nisi donaret Iecundum mores nosms P quidpiam non solitum donari, vel damnosum reipubli
24 Si pecus aberraus domuum dede is quid iuris P ae, aut at eri cuilibet , A maya ad d. t. 1..,uid si illud senio taudieare Mit Quia si tamen Princeps alicui donaret eastrum in s16 cοι ad successionem venire vult Cr cum excludere, quo multa fiunt munimenta, etiamsi ea non sint affixa molare debet se pro imum exsanguine defuncti, ist dona λ videntur, σου. I. ra. , . F. de Dud iusir Sesquia ab eo pro cognato habitus fuerit R m4tiar est dissicultas: num cum calirum donavit, cereia 2 Si ex consuetudiae bona sequvntur lineam, uua de' se x x quoque iurisdictionem donasse Et plerisque pli-riente : an aecrescat alter vel f Ορ ές uλm non videri donatam ; quia poteti iurisdictio a S Quis hie natis extaute herede mari dicatur P:r te subsilere , & separari salva sua sub tantii a ei aν ἁκας solemnitates adhibere d/bet Comes rerum pria ii O dc praediis. Est enim quis ineorporale & di istin- istarum , incorporistiane rerum guae a fisco vindi- ctum proprietate lanii . Alii contra putant. eone es 2 -- se inii si cessam iurisdictionem , quae erat
sisti leuora ct fili Ommissa aciamento ν Iieta cessoria , verrus puto manere hoc cassium sub iurisdi siti amo te ore praes rigatυν da Uus sistim , qui cta e civitatis, aut Principis; cui priui ad hi iebat non an eundit lona iis aut a Quare is qui id obtinuit, probare debet expresse , sibi 38 A qtio iampora etinus seo prus pr a ' sutile illius caum aurisdictionem aeque pranei paliter conia, producendo literas concellianis , quibut in se I u Iscut sed aeriarium publienni augetur saepe actem, Hausula : MUN omui jure e quod Principi competebat rne rerum , quς privatorum hominum fuerunti alias si id non probet, manebit tantum castri dominu qquod variis modiς accidii ; unus hic ponitur, cum bo- quoad praediorum proprietatem , tum qua nihil habetna fiunt vacantia . Dicuntur autem bona vacantia. commune iurisdietio; quae cum alicui et Vitati adhaere Graece a Loora, quae nullum 3ominum alterioremve at, non potest ab ea absque habitantium aliqua laeso
habent; ueluti, cum quis absque omni herede decessit, ne segregari . I. i. h. i. Sive quia nemo est cui delata sit heredi- Quin i md potest indistincte asseri, per eon son, m glaa ; sue quia nullus illorum quibus ea delata , adire iurium , aut donationem cassii cum suis pertinEn ii,
eam velit; ut hoc casu bona quasi deserta publicen. iurisdictionem non transferri, quae non nis nomina tur , cautum fuit l. Iulia; quae caducaria appellata est, tim tribuitur: unde ea concessone tantum rem prehen I.os. f. i. f. ia Ietet. i. φι. . ff. defae c. tis. Cui legi duntur proventus, qui ex castro percipiuntur . Item deroga. it ex parte Juuinimus; non quidem tam illud ius Veniunt molae tanquam accelabriae , nemora quo uetollens , quo bona caduca & vacuitia in fiscum trans venationes, aucupia, pascua Se similia quae easti, alti, feruntur; quam modoa aliquos, quibus res olim caducae rent , Ant. Faber C. de Furi . a fiu. i . Amaya iutissicie bimur , I. un. C. de terit. toll. I. r. n. aQ. h. e. ubi plures DD. refert Et Bab illa lib. 2. Adeo hoe iux eaducorum ,& bonorum vacantium pcrit. cap. 16. n. 7:.
fisco rei et alum est , ut aboleantur privilegia civita- Praeterea quamvis specialiter Priscept domitio loel τitim, id iun etiam permissu Principis abi vindican- concesserit omnimodam iurisdictionem; non tamen reti lium, I. i. hoe ih. Quali priuilestio se ab Augusto dona- setur ius quod populo competit, adimere ; & quia ha ios contendisse Nicenses, testis eii Plinius .io. ephi. 93. bet tibi magis ratum eligendi, minuere velle - multos At cum bona Decurionis intestati civitatis com- minus tollere ius electis maetilitatibu eognoscendi in
modis cedant, I. q. C. vi heria. decvir. cui nan etiam caussis primae instantiae . Nam ea lege s et Prine paciuium intellatorum bona vacant a civitates occupanti dare oppida di castra inserioribus dominis , ne hi mi Quia illae privatorum iure utuntur, nec habent f- nuant, aut debilius reddant ius quod habent popula scum , nec per consequens ius confiscandi, aut vindi- res ; quibus at as seret iniuria si in eis3em oppidi, alii candi bona : nis a Pt incipe tale ius eisdem concedatur iudices ordinarii a dominis constituerentur , qui ha h.
motu proptio, platea au I. i. nti m. t. di Molina de rent primam caussarum cognitionem , vel eam curri po I h. i. rap. 23. xti m. a i. Hinc hodie plures sunt pularibus magistratibus exercerent iure prae Ventioni, liberae civitates, non agnoscentes superrorem ; item Guar. praci. D. e. q. num. r. & citati a Lirrea aliae
alia quae longa consuetudine , aut privilegio Principa- e. o. itaque nili domini iussa temporis pasLlsionisii fiscum habent . atque ad illum bona decedentium s- aut praescriptione hoc ius acquisiverint, aut Princepun. herede deseruntur , prout dictum ; si motu proprio auri populorum derogaverit, & speciatim domini η pii Plinei pis id privilegium civitati fuerit datum , non uilegium concesserit, nunquam videtur populo adimi autem ad petitionem illius , nisi interia sit clausula ius eligendi suum nugistratum , Bubad illa sis. 9. I. sparticularis , quae deroget dispositioni iuris cum mu- - .a p. seq.
169쪽
Ant. Peredii Praelest in Lib. X. Cod.
I Hine ea dictio oritur: an omni vel omnimoda iurisi dictione speetali rei alicui domino concella, etiam ista Regi reset Uata concisa intelliganturi de quibus iri tu. . qmesnt regal. in QU. D LI. agitur. Quod non existimo: tum qnia hoste nihil commune habent cum iurisdictique; cum quia hic iura sunt praeeminentiae, & supremi imperii, ut non nisi nominatim a Rege tribuantur, I. pen. . deos praesu. ubi ne quidem abdicando a se impetitim illud amittit, quodque superioritatem contingit, ut in uit Baldun . Et etiamsi quaedam ex illis tutibuet concederentur locorum domino ; non ideo tamen is pollet Occupare bona vacantia , quorum ius non est fiuctus iurisdictionis, sed dignitatis regiae; tidi ex speciali Reain concessone, eo aetudine aut praescriptio ne dominus ille aut Dymi a ius in bona varantia 4equis Verit badii l. ia fua pol t. I b. a. t. s. num. N. diis. IMA. e. & Bel iuga in speculo P cip.rtis. ra. f. o oti is ouotidiana n. Lo. seq.s Unde hodie hoe ius rit de diminutum est, postquam Principes & Re es, eastra de oppi3a cum plena auri sidi Elione Dynastis coneesserunt1 hi enim cum in locis 1ibi subiectis potestatem gladii quam vulgus vocat altam iustitiam) exerceant, tanquam illius fructus,&emolumenta officii, non solum bona uacantia, sendosque at potos usurpant, sed mulo alia fi alia iura si hi adscribunt, quae propria sunt Regiet, eiusque fisco cedere fleberent; quoniam proprie utilitas iuri icti
nis tantum in confiscatione bonorum ,& mulctis con-sstit, Carol.L-seau tractis se sueurisi ea . D. N. 2I. io Olim quidem iure Romano inspecto, bona vaca tia nemo occupabat; sed ex indulgentia Impp. aliis quam fisco eoncedebantur . Hinc praesectus diraetorio in bona suorum apparitorum vacantia succedebat, non fiscus, I. 3 C. ad apparis. praeferat. I s. 12. similiter personae tuaedam certis corporibus aescriptae, ubi aque here e moriebantur, bona ad ea corpora , quorum pars fuerant, perveniebant, e r. C. d. Arieci. Letiri Undo
Melesiasticis personis nullum heredem habentibus sue cedit E esia, cui a/scriptae fuerunt, ι. ro. ori Di .er L . in bona videlicet intuit. Ecclesiae comparata tin patrimonialia succedit Episcopus: quod probat Innocent. .n e in intiante, qui Her ei te uentes. Mol ina is jus .er j, re a otii. IO. in fund/eimaeones . Sed ab isto iure placitis euriarum recessum esse docet Gallu ς. ise. oet a. Ita ut non ponat Episcopus bona vaeantia vindicare, sue ante esericorum fuerint, sue alio um sed si nulli sint consanguinei, ad dominos territoriorum in quibus repetiuntur, spectant, Argeniati sus da eo ciet. Britanniae art. M.
ra Dominorum quoque sunt bona nothorum, seu illo rum qui ex legitimis nuptiis nati non sunt, absque liberis & testamento morientium. Attamen ut illis dominis sucossio nothorum deseratur, oportet quod in istorum
dominorum tertitorio illi nati tuerint, & ibi domici. tium severint, I sne liberit decesserint: nim si liberos
relinquant, excluduntur domini locorum t item si tecta mentum secerint, Peregrin. δε itir. ci I s. q. t. q. Ia Quocirca aniquae videntur nonnullae quorumdam lmeorum leges, quae spurii ius testandi de ponis suis adi munt cum vacantia diei non possint, quorum aliquia testamento nuncupatui est succellor; neque enim spurii eorum quae iuris civilis sint, censentur inopaces, prout erant peregrini; qui uti capere ex testamento non poterant, ita nec testamentum sacere, l. i. γ r. f. ada 3I. DI. u. ' Sed bona illorum uti de depori torum, capti.otum & obsdum in fiscum cogebantur , I. 3 i. g. dejυ ἡ ei. Itemque bona eorum qui in colonias misrahant, I. 4. δερ. tit. I. quamquam testamen a captivorum , & obsidum ante captivitatem vel deditionem condita, valida erant, excluso fisco; & post captivitatem accepto usu togae Romanae , bona recupera
bant beneficio Principis, Lai .F. d. f. miti & sensim ab illo iuris rigore recisum , maxime postquam pro vinciales, 3c generaliter omnet liberi homine, subgitione Romana degentes; itemque peregrini, iure civitatis Romanae donati suere constituta one Antonini, . t 7. . . iatu homin. cuius fit mentio ;n Novili. 78. cap. q. 34 Verum quoad ad peregrinos attinet. extat posterior Frederici Il. Imp. Constitutio, quae eos longe diverso sensu accipit, nempe ni operes rurantibus, seu peregre euntibus, & non quissem extra patriam iuris, sed extra patriam domicilii; & tollit pravam illam consuetudinem,qua illo saeculo invaluerit, ut hospites bona istorum perestipantium apud se decentium occuparent & luctarentur. In eo quoque gero it iuri fiscilide bonis vaeantibus, quod velit bona morientium abs que herede in pias causas erogari: quod ad res paucas mobiles, quae peregrinantes secum serunt, L quas hospites retinere intendunt,testtinetendum ea, loci. αDD. au Atith. omnes 'regrini Coa. . m. vi stitiess. Igitur s i stati decesserint advenae, peregrinis eorum voluntas servari debet i si vero intellati, bona de se runtur proximioribus heredibus: illis descientibua . Dixi me s mobilia sunt, piis locis asservantur, M lina Δ, .o iure dis is .ionei. Iratis aliter in regno caveatur, prout in Hispania est I. . t. Ia. I s. l. novae Ah l. t ibi: Si isi me riuo mar esse su laeter te mento. At vero nobis peregrini sint, qui sub eodem princi-Ispe uel imperio haud quaquam nascuntur, quique ex pasten tum origine, vel alio modo, iura municipiorum xon retinent: hos namque Galli albinos vocant, quas alibi natos, extra regnum; & s decedant, fiscus Regius bona illorum intra fines regni existentia, solus capit iure albinatu : ita ut ab eo iure domini locorum supremam aurisdictumem habentium excludantur .
Habent quidem illi ius is a stireno , idest, necedunt in bona vacantia indigenarum in suo tertit tio decedentium absque legitimo herede ; non tamen in bona alienigenarum seu exterarum: adhaerent enim hac Coronae regiae: ita ut non possit Rex illa b na alienare, nee concedere dominis supremam usti tiam habentibus; nec ab iis ulla praescriptione, aut consuetudine acquiri. Reseruat namque tibi hoc ius Rex expresse, etiam cum dominaa in Batonatus, C mitatus, aliosve titulos existi, di Duces creat, Bac-quet 4 p uti dro A ae Atiri in c. 23. Oseqq. L et I r. A. c. 16. Charondas I h. 7. reuon .c. 8. ET Lb. Id. c. I .
Dico Regis fiscum in bona exterorum succedere; niuilli sat otiundi ex confoederatis populis, qui gaudent iure gallicano; aut civitate gallicana donati sint; sive
ut vulgo vocant, literas natural attonis ontinuerint riuas solus Rex, eiusque supremus senatus solet cotic
ere, easque verificare Camera ratiociniorum, vulo Cham ei do eo r/s, Bacque t 3. o. c. 24. num. s.
Caeterum non succedit Regis discus in bona regni- is colae, qui recessit animo non amplius te vertenti ad regnum . nam eo mortuo, eius iuccellionem filii vel proximi parentes in regno nata libi acquirunt, I iure vindicant. Quod si tamen extraneus seu peregrinus natural iratus regnum deserat, bona eius intra fines regni existentia , fiseus occupat , Bacque t 3. p.
est, quod natus in regno , statim atque ab eo recedit,
animo non revertendi, censeatur mortuus, eique pria-ximi succedant: a/eo ut s arabatus fuerit fideicommitti, illud Mei commissa tua statim capiat; quamvis regula riter non nis statim post mortem gravati heredis sit re sit tuendum . At alienigena legitainum regnum deserens, censetur iuri tibi quaesto, &rescripto Regiso
tento, renuntiare ; nee habetur mortuus ex quo receliit;
quia quemadmodum vixit sine ullo aure , etiam turriti inpedit quo minuη illo amissi supervivat. . Enim vetb si alienigena de exie inus in regno Galliat truxorem duxerit, & ex ea liberos suscepetit, iure poterit In eorum favorem testamento dispunere; dummodo illi nati sint in regno, atque in eo uxor sit assumpta, de non ali nigena, Rebilis. i a l. de Iiraris natura iratis gross. a. Contra Baequet non nocere, ait, liberis in regno natis, quoad successionem quod uterque parens sit alienigena, 4 p. c. 32.
Similiter liberos naturalitato, 3e in regno habita rates, in bona parentum admittit: excludit ue liberos extra regnum procreatos; se ut nequidem ius in legitimam portionem iis concedat, i ei dioia es Au-
Simile ius albinatu obseruati in Hannonia docet Pe Istitus Gudelitius δε jών. -υ f. lib. 1. cap. I . ubi extet tum bona mobilia, di immobilia occupantur, excitas a saeceii ne deiunctorum propinquis; qui tamen ri por in aliis Belgicit prouine iit non obiervatur: nam si extera heredes ab intellato capaces, ad succellionem admittuntur, exesuso fisco ; quia ni a nisi bona vacan tia oecupat . Capaces utem sunt liberi, caeterique con sanguinei , noti quidem infli serenter, sed ita si aut erunt indigenae, aut inter indigenia recen eantur . Quod quibusdam locis fit ex sola cauda domicilii; quibal ianialiter: tamen generali rei habitatione 4ecem annorum ius incolatus acquiri LD. existimant. Et Nicol. Buta . . ί -
170쪽
'M ut dum / . Flamir e trae 7. i f . addit in plerisque Plandriae locis pete ri non omne et .ndisserenter admitti ad sue est onem : ita tamen ut certam partem limationis Petri io,vel sico pendant vectigalis nomine . zo Manet itaque hodie tu sui in boni vacantia integrum modo constet ea omnino vacare : nam quae iuria seu Jalit, & emphyleuti ei sunt, redeunt ad domi. num, nec ad fiscum transeunt iure utilit dominii: quod procedit , ut etiam publicatis bonit propter delictum sationi, vasalli aut emphyleutae, ius patronatu et, seudum , emphyleusi et & alia bona quae non possunt trans-xe in extraneum heredem , revertant ni ad dominum
non et tim si co e ant; in aetime s prohibitio aliena et toti in bonorum si 'a st favore familiae, non ipsus deliquentis , I. . a , . pation. i. g. E. de lou i liberi.
dii versem licἴt isti boni alienati prohibita, non transeant in fiscum ob delictum possessori l. s. . i. gobare
.i ; eius tamen vita durante, istorum bonorum usum frustum penes fiscum remanere verius eli quouiam per retentionem usu stultun , & commoditati: illi ut , non transi aliquod tun reale ; nee ullum praeiudicium feneratur, aut ulli fit proe terquam possessori , qui de- inquit , Molina I. . Irei p. pi mnq. c. I t. num . r. Oh q. l. i. eop. ro. utim.'. ubi addit i s in fidei eoin imiso expiem alienandi prohibitio ad tecta sit o casu nequidem usui astutium durante vita pollectarit, sto adiiciendum. Quod late prosequitur Alexander lib. fra. 11 Ut ergo fisco bona vacantia deserantur , oportet ut omnino vacent per mortem illiuet, qui nullum habὰ theredem , nec ex te lamento, nee ab inteflato. Quomodo si bona aliter vacent; ut quia dominu ea proderelictit habet, eoque animo abi ieit ut nesit sua esse huiusmodi bona occupantia statim fiunt ; quia iisdemmodit bona desinunt esse nostra, quibus ac nituntur, hoc ell, animo . Igitur ut occupentur, requiritur animus derelinquendi . & quoi dereli Aa in nuἰliua domi nio sint,pleno dominio occupanti cedunt,t t. pra de Elisa I. s. de arq. rer. dom. Hodie tamen bona pro derelicti' habita . ertera ad pota fisco cedunt, non M. cupanti : unde plerique eensent i tutum pro derelicto moribus celsare , Zypaeut iis norit a iust. B se e . Quod ad bona attinet, tam pro e fa ρ navi ob periculum naufragii , quam deperdita , domini eorum do. minium non aurit tunt, nec ab aliquo pollideri tangi rani vacantia pollunt ; quia non habentur pro derelictis , - ιs. naisgia Coa. de furtie l. 8. 17 ad i. Hoiam s. 9. l. 8.1I. de aeq. rer. dum. Quare si deperdita si res, aut aber
rant quae in boni, at leuiui sui te dian eitur : sed ignoratur dominus , quem constat dominum rei non amittere ; non poterit ab inventore , aut a s o pol sideri;
inimo nec detineri: sed diligenti inquisition j si
dominus non inveniatur, res illa Epii copo loel agisnatur, ut ille vendat, & redactum pretium pauperibus distribuit. Alias si inventor rem illam retineat animo luctandi, sulti obstringitur, poenamque pecuniariam incurrit, si e sciuerit cutiat si , sive ignoraverit. Nihil enim ad surrum minuendum sicit qnes eu et sit, ignoret, i. a. q. . ff. i sciit cum saltem hoc sciat aut sui te debeat, id quod suum son eis, omn bus mugis esse alienum r quamquam non videatur surti obno xius, qui pol ii si laetentem in uistionem domina nox
comparentis eam rem retinuerit; cum talis tes habea
tui derelie a a vero domino ; nec ulla lex sit, quae in ventorem obli et, sue dives si , sive pauper, ad relli tuationem, vel distributionem faciendam inter paupere . . Non obstat e si esti a tuto mu ra I idui , rapit si 4. q. 3. quia loquitur de tetinente rem inventam rtalia enim sulti obiit in itur, d. 3. 4. GPar. ad. e. pec
24 Hodie pecus aberrans , aut res alia mobilis inventa, magiitratui aut domino teri tortii datur custodien ei ; dum dominu rei suetit inventus,& probaverit rem suam esse , quam recuperabit eui fructibne, quo inde magistraret, uel loci dominus perceperit, non quos percipere potuerit. Expensarum quoque hic ratio habenda et it , quas dominus tertitorii recuperabit a proprietarao,quatenus perceptorum tru Eluum sum mexcedunt , cq s. st. da per Aeod. alioquin retinendi pe-
iis ius habebit, ut tanquam ex ri nore sibi obligato, per distractionem inde perci iat id quod tibi debeii, aliisque aequum iudicarit. pensae lite vocantur,
quae ad conservandam ipsim rem sucit necessariae ; ut Ant. Perin . Prahel. Tem. II. puta pabuli animalium: item st oendium viatorum. tiue apparitorum . Consequenter ii pecora damnum dederint, retentionis quoque facultatem praetor habebit , donec pecuniaria preni refundatur, quae mora Inoliri u arbitraria est. ' Qui sun & illud receptum , utras nemo se obtulerit , qui tem repertam vindicare Mialit , premi sin tribun edictis intra quadraginta dies su per eam rem rite promulgatis, poli id te ise a L.
t et domino territorii adiuticari, Burgundus uti t.
FI nci . p. idi. Alibi solet res divendi , dedui in ex pentix & quod teliquum est culi iri; ut tunc demum
censeatur in nullius bonis esse , quod tanto tempore , tantiique a libus intervenientibus non cognouitur. Et si poli modum dominus compareat, non tenetur Pictor, aut loei dominus ei res venditas praeclare ; quamvis testitutione reflui pretii ex ea te percepti, obliti tu si I. ao. tu mine. g. ae mi t. hered. terrim quos bona vacantia , ita demum ad fiscum 1 stranti eruntur, ii nullum ex qualibet sanguinis linea, υel iuris titulo legitimum reliquerit intestatu here. dein, l. . h. t. uub fit, ut ii mota lite aduersus ficum, ruis contendat te proximum ex genere desunJti here-em : quamvis gradum probare non possit, fisco prae feratur; modo probet se a desun to habitum sutile pro cognato vel consanguineo , atque ab eodem aliqui odietum , ii contineteret se decedere in te latum de s- ne liberin . suum tutulum heredem ; aut tu, mortem di Lisse s bi elle proximum : optare deler distis non ae- era, dummodo fini Vita de Elie a a Baut possiti, ut ait Calsiodor. 3 b. . et ariar. Sed cum iuxta consuetudinem hodiernam, bona pa-27tetna ad paterno , materna ad maternos devolsani ut
heredes, pulter dubitari; s in aliqui stirpe desederit posterita an illius stirpin boni alteri accrescant λSunt qui voluerunt non accrescere , sed bona elle vacantia , & consequenter ad fiscum ea deo alvi, Dacquet tu a die . Δ hereure eup. 4. utim. 8. Sed verius eri
tia ad aliam stirpem vel lineam pervenire , eique ac crescere per a. I . ubi θ s nutrum ex otia set fausti ui I neu a unctus isti qtierit heredem ; rtim a Mum seni sim ti . ' Per satiauinis lineam sanificant lini p. co aggnationem omnem scilicet superioris Se interioris ordini ι . Item ex tran erib , sive a latere , ideli, omnes qui propinqui sunt ultra gradum agnationis de crinationis decimum constituti. Eoque pertinet r. . e. t t. tr. ibi e ut illis ex numero propin Metim exi, eum stix. 1idm quod dieit lustin. in I. nui . f. cio' autem ri. Cod. a aut . tou n. Quo3 si nulli sint heredes, qui bona canere velint; tunc ad nn frum aerarium devolvis. tur . Nec ob iat axioma consuetudine receptum , quo patrimoritorum di En fio non aliaet est in troaueta, quam quando concursus est parentum ex utroque latete , ut bona conserventur in inea : quo concursu ces sanie , non magi et ab integra succeis e removetur co- gnatus, quam te tonitin ius, qui, colle aiatio deficien te , ad integrum legatum vocatur , Bacquet d. Ioes , Nicol. Bur utid. e scier. Flan su tris M. i num. i. 'Extincta ut triasque lineae posteritate, si nullus se praximum pollit talendere, bona tanquam vere vacantia 29 a s leo capiuntur, 3c incorporantur. Prius tamen quam
incorporatio fiat , late solemniterque bona delata de si butitur in libro de resistro bonorum sicalium proponuntur tituli delationis : quin etiam alli uniuetituli qilandoque , & insignia Prancipum parietibus es praediit , redaei aut redigendis in fiscum : idque ex dii postione es auctorii 1 te Comitis terum privatarum
e Rationalit in quavis provincit ramis, I. 3. h. f. ' Aecellit 3c altera constitutio , qua cautum . v Nouotiet boua vacantia , cataca aut comula ilia nuntiari fiterint elle in provinciis , in quibuet non extat Ratio
nili ; palatinio sciale , seu executores Comiti et, tu reiurando obliti limitiantur; quorum initantia Eceu ra praeset provincim, praetente fiet patrono, diligenter iniquirat, cuius vacant cadensque fuerit patrimoni uin , quantum ti quale videatur : an num aliquid st occulatum , aut subdultam . proposito in super programmate , quo vocentur generaliter omnes , qui velint & pos snt contradi rere bonorum incorporationi, I. su. h. i. hie enim non priuς facienda eis, quam data reclamam adi copia constiterit neminem ea bona pol stite . v l tu. te viniicare posse, & sico locum datum esse audieti di . Itaque omnibus ius praetendentibu defensiunis sa
