장음표시 사용
261쪽
et et VITA FRANC. BORGIAE Dinflio dabosui ut rationem habeat,quaeque δε- uerit, inibi expensum serat. 28. Aegrotabat grauiter Franciscus Briones, e Societate, nondum sacris initi tus,comes aliquot annos peregrinationum FRANCISCI. Iam depoutum paene, ac deploratum inuisit: animurnque addens confidere iubet: Non hic, inquit, ad mortem te morbus dabit, sita breui conualesces. Idem rursim in itinere laboranti sibi accidis te narrauit Briones. as. Segobiae, ad eundem modum Ferdia nandus Soler, doctor Theologus, tertiana laborans,dum noxium diem,morbumque imminere sensit, interrogatus a F R A N CISCO : Satin'saluae res' Vt Ies' Qumodo risium est D Eo,respondit ille: ebrim exstem. Cur exspectas' ait. Tu Pater, inquit ille,impera,
ne accedat, ne exspectare cogar. Fecit ut rogatus .
' erat, imperauitque morbo. Lectulo inde laetus, valensique se si1bduxit. dio. Ex Hispania cum Alexandrino Cardi- nate Romam per Gallias reuertens, co mitem Ioannem Suarea habuit,Mirandam usque; qui ad Iberum est Aragoniae vicus. Hic discessione facta, Ioanni de se praedixit sere, ut Romam vix saluus rediret: illum vero Castellanae Prouinciae Pra sectum iterum creatum iri certe utrariaque
262쪽
LIBER QUARTUS. 2 i' veram Naedictionem fuisse, res ipsa de
Morti vicinus, cum fere cygneam vin 3 x. Cem emitti Sapientes homines assii mant,
Marco fratri praedixit fore , ut in Indiam adnaitigaret; itaque euenit, in ne Marco P. quidem tum id yenisset in hienteia. b.
Regulus quidam Hispaniae, a filio dis Hiri. Misis. sentiens grauiter, segregarat 4e,ut ne Mys P - εο cirum quidem eius aequo animo ferret m)'FR ANCiSCVS, qua erat pietate; ad con-ῖφ' i Cordiam reuocare alloquiis studens, thor- ratur,parentem se esse meminisset. Filium, ad se recipiendo, quod se dignum esset, fasturum. Ille indignabundus vultu terre-bat, missim faceret illum sermonem. Igitur verbis FRANCIS CV s repulsiis,ad summum parentem DE V M confugiet.
dum ratus, pacem Venerans precatur. V innatum ille mox abiit,& ardente correptus
febri, lectulo assixus iacuit. Post in mentem venit, morbo se iuste puniri,quod sanapii hominis consilia ruulisset. FRANCis C vM euestigio arcessit, veniam obtesta- tur: illiusque se fidei committit, & cum filio quamprimum in gratiam redit. Summa illi animarum cura, quae co 3poribus solutae, purgante igne crimim capiant; 't etiam tum Dux Gandiae asis is duc
263쪽
2 VITA FRANC. BORGIAE due pro illis orarit, & Litu as, lemque. diuinam fieri curarit.Cuius omeli nomine. saepe illi animas reduces apparuisse, pr tiasque egisse narrant: promisisse etiam, se vicissim pro illo in beatorum sedibus DE v M precaturas. Haec candide ille, 'tomnia, Hieronymo Natali,sacerdoti opti--,narrare solitus .quem bis in Hispaniam ab Igilatio missium, commissasque illi So--
αν. cietatis prouincias, diximus. Plura equi- .dem, fateor, commemorare praedicti num,uisorumque genera poteram,testes'; omni exceptione maiores t dare, qu irum plerique etiam superstites et verum haec ratis esse duxi eo consilio a me allata, ut precationis effecta in FRANCis Cocognoscantumcum praesertim pr'positum sit virtutes potius,quam id genus signa iam dare. Admiranda enim opera, quae sancti homines patrarunt, miranda quidem: at solida, incorruptaque virtus, mitanda etiam est. illa immensam DE I erga mo ides bonitatem ostendunt: haec etiam ad imitationem exstimulant.
pis, susPectum videri orandi studium,
264쪽
LIBER 4RTVs. ' et snisi victoria comes accedat.Siceiiiiii appello , quam vulgo Mortiscationem: quae . idomandas esse animi perturbationes,in ctiones'; doceat. Sic Plato Philosophiam, mortis meditatione, animum a corporet abducendo, definiisse videtur. Non fugit caelestis haec Philolphia FRANC S C V M ,diu,multumque iti ea exercitariam; cuius & multa passim exempla retuli, Mnunc pauca colligam. Audito se praesente laudari quempiam ride vitae sanctitate, atque innocentia, re spondere selitus erat: Talis erit,si sie ipse viscere
Corpus, carnemque hostem capitalem et appellabat. Qui cum pacisci, inducia i facere perpetuo recusauit: quin dc domare magis indies, magisque studuit. Qua in re, quiecumque opem ferre soleren amicos, lociosque appellabat. In selis ardoribus, summoque aut aestu,aut frigore,& imbriabus iter faciens, dicere selitus: Qirum bere i
la morbis flamma semper adhibita p, 3. tientia ' dolores coiistantes ferebat, quin '& augere illos studebat, quo meriti ube--hior seges colligeretur.' pharmaca aegrotans, quamuis ani ara,sbrbendis hauriebat, i amaritie diutius cruciaretur. Catapotia
265쪽
DE VITA FRANC. PORGIAE quoque dentibus, eadem de caussa, mam oere solitu ,: ut qui ministri voluptatis olliti su erant, iidem paena torquerent. Caussam aliMand0 rogatus, modeste respondit: 'Lam illum uc enim corpus nominabat
Forare iubeo: n quam desulis voluptatem cepisDiarum, eandem abstinendo amittat, expietque. M
o ego, CHRIST VM Sa Oum μιπιν Crucegus e. 6. Septimaticae Societatis tiro coqui ossicio fundius, FR AN C i SCO condire cibos suffatui iucundos studebat. Collectis it viridatio herbic absynthium anahi ra ii herbam ignarus decerptam collegit, Riusculum Patri apponens:-inqWit, Pa-3 Aius mea manu conditum. Edit,& vero liben- amarum. Rogatus vero ecquidyl cuisset: Nihil requ- edi in vita me dignius, respondit. . Gustarum, quod reliquum erat 'Socij,ruboremque re comperta coquo incutiunt. Ille genibus mox accidens, V aliam precatur imprudentiae. At ille: Dominus itibi benedicat aciatque benigne. Vnus tu de tot
fratribui sensum meu nosti,quaque potissmum re
s. De via fessiis, diuerterat in hospitium, humilemq; casam cum Bustamantio, pira lecto in stramine diuersi accubant. Tussi bic laborans, tota nocte conspuit imprudens
266쪽
l i LIBER QUARTUS. et r dens FR AN C I SCVM, faciem etiam non ratis foedans. At ille nihil turbatus, tacitusque transegit noctem, sputo deformatus,vix ut agnosci posset. Vbi diluxit, comperto quod res erat, veniam Bustamantius precatur. Ad haec ille: Non est, Pater, quod ea re labores: nec enim usquam me dignior locui in cubicuis sputo aspero debui Lin Hispaniam cum Alexandrino Cardi- nate reuersus, germanae sorori Ioannae Crucis, quae sacris Diuae Clarae virgini-ibus Madriti praeerat, dicere solebat: Nο-
strum est, qui religiosae nos vitae consecrauimus, quater, ct vicies quotissile morti nos comparare, nex eorum de quibus spoIIolus ait, Mortui estis, Gof. s. numero simus. De me quidem Uirmare siquet,Qvq
De purgantis ignis paenis aiebat, non tam paenarum nomine metuere se, quam quod nullus ibi,ut in mortali hac vita, meritis, operibus bonis, ac paenitentiae, relictus locus sit. Moqui, inquit, 'idem a D E o
Moestitiae sibi sore assirmabat, si quan- 8. do forte imparatum se, nullaque sui, sensuumque victoria mors oppi imeret. Aduigilabat itaque sedulo, perpetuumque cum Coipore bellum gerebat. Quod ut maxime tegeret, celatumque cuperet, manabat
267쪽
tamen soras. Capillos enim ipsum sibi vetitisse deprehensum. Scrupulos, lapillosque,
α arenam calceis iniiciebat, ut pondere ambulanti, peritateque molestiam adferrent. In diuersoriis, ne noetu in se flagellis saeuire audiretur,ad artes confugit,quibus sanguinem sibi excuteret,vellicaretque se, ac pungeret. Sole ardente,pedetentim ambulare : niues item hyeme lente calcare,& id genus alia adhibere,quo se ipse Vinceret. . . Gothalaniam dum Prorex teneret, &Societatis post Generalis Praepositus, cu Vssicia, atque flagella clauibus occlusa, pam. nosque quibus sanguinem detergeret, habebat. Cilicia etiam usque eo camelorum pilis horrida erant, ut vel spectanti terr
rem incuterentiso. DEUM orans, humum ore diu conti gebat: ex quo molares dentes amisit,atque igni labia succensa: ut propius factum sit 'inihil, quam ut eo morbo periclitatus, vita decederet, ni tempori cauisset. 33. Flagellis humeros, lumbosque discide- Vt putrescere viderentur: quas res religionem illi iniecit. Fidere tamen se aiebat, beneque sperare, fore, ut DEVsset misertus ignosceret,si quando modum excessise
set: quod pio id studio factum esIet: meminissetque idem aliis pinis in venisse. Dicere
268쪽
LIBER QUARTV s. et 'Dicere solitum ferunt,Paenitentia viam iri in caesum muniri. V bant Ognatae sacerdotes aliquot Societatis, longe illi carissimi, de fiat vietoria, ne eos perpetuo
celaret. Equidem quando ita νustis,inquit,acem iam mihi vitam cibumque amarum duxero,quo die
non me ipse agellis cecidero. in re, nihil remisse agiae : ut Socij interdum octingentos ictus, verberaque numerarint. Nec
fatis erat poppysmo, seu complosisvola manibus, ut tilet, signum datum,Vt a caedendo temperaret.
Dicebat & illud,ne se deliciis delinitum i
lautius acciperent,donec a DEo quae vellet impetrauisset. Poscebat enim assiduis precibus, ut deliciae in cruciatum verterent; dolores contra voluptati essent. Filiam itaque Lermae Comitem, cum moestam, aegramque videret, & quiritantem, his alloquiis solatur, DODres nolenti D E V Simmittit, postulanti negat. Cum in Principum aulas diuertere in-s uitus cogeretur, ea duntaxat edulia, quae
domi in triclinio,frugali in mensa,edebat. Si mollis, ut fir, lectulus stratus esset, sine arbitris, culcitram unam, fulcris subductam, humi collocabat, hic semnum capiebat, mane vero repone bat. Paenitentiae quantum in FRAN CISCO i s.
269쪽
aso DE VITA FRANC. BORGIArstudium fuerit, vel illud argumento est. Rogatus aliquando Septimancae a Bullamantii, ut ea illi a D E o postularet, quae sibi ipse exposcere soleret. Ternae vix horae abierant, ecce tibi ardentissima correptus febri Bustamantius, cum capitis dolore , ut in rabiem agi videretur. Didicit nimirum illud esse quod FRANCis CVM rogarat, maioresque se spiritus, quam vires
gerere, neque cum FRANCISC O esse comparandum. Optatis itaque liberari, tanquam voto, cupiebat. Precaretur itaque rursum DEUM, Vt morbum depelleret. FRANCISCVS bono esse animo imperat: nec enim pati DEVM tentari nos
supra id quod possumus. Precibus iterum
fusis,abiit continuo morbus:remque dei ceps non sine rubore narrare Bustamantius consueuit: audaciam,suique confidentiam auersatus, maioresque gigantis esse, quam pumilionis vires fatebatur.
. Abstinentiae immodicae caussa, des rumque ventriculi imbecillioris, morbiq; cardiaci, viginti fere annos a piscium era abstinere medici eum iubebant, quadra
genarij ieiunij tempore, nisi si in discri
men Caput, vitamque adducere vellet. Quibus quidem non parere, durum videbatur, atque incommodum: euicit tamen
270쪽
, LIBER QUARTUS. N et t. precatio'e, animique celsitudine. Audito
enim Pium Quinetum Pont. Max. aetate maiorem,annua ieiunia religiose seruare, nulla aetatis fessae,atque decrepitae habitaxatione ; idem sibi vel capitis diici imine
tentandum putauit. Quod cum bene, feliciterque euenisset, ablque valetudinis detrimento, diuturna illa verni temporis ieiunia, dc quattuor anni partium, atque Aduentus, ieru/re perre Lit: mirantibus, qui corpusculi imbecillitatem nossent; sed a D E O vires, quod res erat, celse animo suppeditari existimabant. Emorbo decumbentem consolaturi qui i . accesserant, in cubitum erigi 1blitum ob- seruarunt, dum diuinis de rebus verba facerent, siue cupiditate sacra audiendi, siue discendi suidio. Quin & identidem tunc initaec Hieremiae verba erumpere solitum:
Desolatione desolata est terra, quia nullus en qui Him . recogitet corde. CAPUT VI.' Asinium amorem quyenas resilaxerit.
Vi C E R A T se ipse FR ANCISCUS,
non paenitςntiis duntaxat corpus spiritui; verum etiam animi perturbationes
subigendo. Ex his qui aequo maiorem erga propinquos asseritione vicerit,nae ille alias animi