장음표시 사용
271쪽
et a DE VITA FRANC. BC Rc 3 AEanimi perturbationes,monasque non per- inde violentos, mperabit. Sunt enim pler rib. r. m que, inquis Gregorius,qui non solum aliena non D cs- appetunt, verum etiam cuncta quae possederam in 'O W- niundo derelinquunt. semetipsos de sticiant, nussam praesentis vitae gloriam requiru ab huiusce mundiaribus separant, cst paene quicquid prosperitatis arrisierit, calcant; sed tamen adhuc vinculo carna Iis cognationis alligati, dum amori propinquitatis nimis serumni, ad ea saepe per lectum cognati num redeunt, quae iam ct cum proprio a spe subegerant. i . At FRANCISCVS postquam vocatus arsil. -- habuit antiquius,quam Ouia sisti populi suum, O domum patris sui: ut iam inde a puero in Religionis secessu educ tus videretur. Immo ne in sermone quiadem deprehendi cognat um, amniumq; i ivllum amorem passus est. Mirabantur id alij; agnati etiam indignabantur; utrique tamen, quod domi discerent, habebant. F R A N C C V M tam felici memoria praeditum, oblitum tamen propinquorum fuisse, ut ne minimum quidem de illis c gitaret.At qui recta rem ratione ςxpendere soliti, facile animaduertere,eum cognato- li Tum amorem caelesti mutasse: & conditorem,opificemque uniuersi,rebus condi-
tis iure optimo praetulisse. Litteris itaque
272쪽
stanter respondit: Meos equidem mare non Gl: DE V Mque quotidie venerans precoros s. . incolumesque oe iubeat. Et forsitan gratior DEO precatio, quae quam minimum carnis, ct sanguitis haleat admistum. Perin dre amor, ut riuuet, quem quaero, caelestis
In oppido, quod Res e casiam appellari 1.
diximus,agenti, Domineam filiam obiisse et . diuinitus nunciatum, eo ipso quo migrauit . hyrae momento, ad Diuae Clarae Gan- , diae: sed nihil mutatus, animoque turbatus, quasi ad se nihil attineret. Verum noni perinde mirandum, in filiae morte moe- . m non fuisse, quae iam inde a pueritia viminitatem DEO consecrarat; propterea quod exsilij sui terminum, ut pridem Opta- .rat,nacta esset: illud plerique m is mira- 'bantur, Isabellam filiam, Lermae Comitem,singulari matronam virtute,dotibusq; naturae praeditam , non luxisse. Pintiae . enim aulam Principis ingressurus,obuium .habuit,qui tristemiiubitumque filiae interitu in nunciaret Paululum itaque clausis ioculis,aperta vero ad D E V M mente orans, beneque mortuae precatus, perrexit. Ro
273쪽
pentino existinctam auditii. Ad haec illa
tam tri Iem nuncium obiter a d edente nuntiari mihi oportuit' nihilne parentem, raus illis mors mouet amplius' Deposivum, inquit acceperam: repetiit Dominus. Reddamus itaque. n par est, ala' icriter: quodque tam diu usuram eius dederit,graurini cationem animi demus. Igitur non Iugendum, praesertim cum his vitae miseriis. ct rorporis vi culis solata emerserit , in beatorumque je es, DE I clementi ut spero,ct opto,commigrarar. Dorinum'
ubi reuertit, sacris pro illa operatus, aliam luctus sigri ficationem nullam dedit. Eo ipsis die allaturus consolationem alloquiis accessit Comes- stabilis: cuinq; nihil moestum in vultu animaduertisset, indigia bundus: inquit, tau ilia amissa, nihil mo- 'nisi' Modeste subiecit ille: Ex quo me tempore DEo sic cor illi meum I dens, volansque
obtuli inihil ut in rebus humanis turbare Hud p et. Cum itaque acerba incidissent, duo fere dicere selitum ferunt: Res humanas, ri arae Isa. io. O nihil ad nos attinent in mininus pono. Et il lud:Analbreuiata est manus Domini, ut saluare nequeat' - quid igitar timeamve Si DEVs pro nobis, qai
3. Rem diuinam faciebat in aedibus filiae,
Lerniae Comitis . Gener arae imposuit euigiem coniugis eius Leonorae, sed B. .
Cassierinae nomine insignitam. Ille nihil
274쪽
LIBER QUARTV s. et smutatus,sed obfirmato animo suit:peracto demum sacnficio,rogatus a Socio, cuius ea imago esset: Leonorae,inquit.Verum nihil nos mouit, nisi ut D E V M pro ea precarer
ardentius. Addidit & illud: Comiti meis verbis manda,essi em in cubiculo habeat licet: altari post hac ne imponat, etsi ex
Leonora Catherinam fecerit. Caesar Carolus, cum secundo in sirum ad Iusti secessum euocasset FRANCISCVM, periculum facere voluit, Verane
essent, quae inaudierat, liberos iam ex senatos nihil curare. Iniecta itaque de filiis
mentione, de natu maximo Carolo, Ga diae Duce , conquestum apud se narrat Sanctium Caesonam, Ammirantium, ut
nominat, Aragoniae,quod ditionem illius, in Gandiensi agro, Regiam nomine, contra ius teneret. Quid hic facto opus iudicasΘ& vter caussi cadet8 Ad haec FRANCis CVs: a quo stat ratio, iusique, non babeo dicere.
Istud totum maiorem in modum peto abs te, Caesar, ut Sanctio Cardonae non ius duntaxat sartum tectum reddatur, verum etiam illi gratisiceris ρο- rius, quam flio meo. Itane, inquit Caesar,tuorum . liberorum causam agis' nonne praestat eam uberis tuis gratiam tribuere' Rursum FRANCI-
insis, in ea. Mirincς Caeta hominis constantia
275쪽
236 DE VITA FRANC. BORGIAE stantia delectatus,collaudauit: nec temere csse,quod vulgo iactarent,illum carnis se, dc sanguinis amore omnino spoliasse. Miratus & Pontifex Pius quartus eandem in FRANCI SCO virtutem. Romae enim illo versante, filius Aluarus Borgia, bona Pontificis venia, atquc indulto, ducere domum Ioannam Aragoniam,ibrorissiae filiam, optabat: quae iam Marchion tus Alcanisi hereditatem adierat. Cognito Pontifex FRANCis Ci filium Aluarum esse, miratur, cur non a se beneficij loco
postulasset FRANCis Cus; M quo bene
merendi occasionem undique captaret. Accitum itaque illum, nihilque cogitantem quidnam vellet Pontifex, interrogat, aluarumne silium haberet. Annuit ille. Ad haec Pius: Cur ne verbu quidem adhuc ea de re apud me secisti' rus quantum tua,tuorum 1 caussa clipiam. Subiecit FR AN C i S C VS: Multis equide, bear ime pater, odique arietibus ex Ni pania oppugnabar,urgebarque precibus, ut Alauro ibo id ben scium abs te impetrarem: verum, ut quod res est, dicam, ut ad hanc diem id abs te postularem, imp rare mihi non potuimam si tu aequumque postsitaristius, me nihil opus apud te deprecatore: j in petitimquami rogare meum est, ne siecundum ilium Jententiam pronuncies, neue indulgenter cum illo agas: HO in praesem cliAin, Meae crum ruo. Si enim
276쪽
TIBER QUARTV s. et i sum, qui esse debeo, maiorem rationem religionis, tuaeque dignitatis habeam necesse est usque adeo Apostolicae Sedis exissimationis,quain priuari emst iumenti: quod quidem pablico cedat, communiqtae bono, oportet. Recreatus incredibiliter Pius prudente F R A N C I S C I responso, iudicium, mentenique laudauit. Quid igitur faciendum censes' inqisit. Hic FR AN C i SC VS et Duo eanae ambiunt stonsam, eodem cognatiovis pinculo astricti:alter matris patris altersi ater: uterqVea Sede Ponti cha gratiam popplex p stulat. Et qu nium iudicium requiris meum, equidem in e sum sententia, e re sponsaesore, liberam illi op ionem relinqui, ut viri nubere malit, pace tua, nubat tu
Domino. Quo siet νt inique facias satis, o illa quem elegerit, coniugem nanci catur. Obstupuit ad haec Pontifex, hominis prudentiana praedicans : dissensit hic tamen ab illo; secundum Aluarum ex aequo, bono pronuncians,Vti bona cum venia sororis filiam in matrimonio haberet hoc addito elogio: Sede pontificia dignum videri,ut qui praeclaram ei operam adhuc navasset, eius r 'tio haberetur: quique DEI amore, titulis sese omnibus, liberorumque adeo amore,& cura abdicasset, eius tutelam Pontifex susciperet. Profuit itaque durus is parentis animus Aluaro amplius, D E O ita iubente, quam si parens supplex id postulasset.. R Nobis
277쪽
Nobis item, qui in eadem familia sumus,
domesticuin reliquit exemplum, Oportereno , a rerum humanarum solliciaidine liberos, in DE vra, cui cura est eritque de nobis, amorem traducere.
CApuae vii. De Fietate, morumque sacilitate. ECTE laudat D. Hieronymus Exsse M. I perium Tolosae Tectosagum Epist pum,quod ieiunaret ipse, ciboq; demeti suo, suum defraudans genium unciatim . parceret, ut alios famelicos aleret: cruci returque aliorum potius, quam sua inedi . Idem FRANCISCO viii venit, qui in se rigidus erat,& seuerus, in alios blandus cfacilis: nihil ut sibi ignosceret,aliis omnia.
Parentum caritatem, Ut diximus, non exstinxerat; sed carnis,& sanguinis amorem, diuino illo, dccaelesti pernautarat. Minus quidem erga assines blanditiis utebatur,
tamen si quid, salua Religione post thrent, qua consolando, qua re, consilioque iuuando, benignit parentem experti sunt: ti frustra nunquam eius operam desid . rarint. Eximia vero illius in aegrotos pietas exstitit, nihil videoine illis eorum, quae medici requirerent, pateretur. Socii omnes probe norant, tuto in illius aures, α sinum
278쪽
LIBER QUARTV s. as' sinunt desiodi omnia, quae crueiarent: moestitiamque detergere libenter solere, siue corporis morbis, siue animi, labora- rent. Neque importunos se futuros, aut molestos metuebant. Nec, ut plerique ib-lent, de teporis angustiis expostillaturum. Ex hac morum facilitate mos illi natus, i. uti nihil aspere imperaret, Hoc scito: vel ,
Illud cura: sed hisce blandiciis delitatios se appellabat: quaeso. illud D E I causa, ct
amore ad dimo Auderone illo, valetudine μία apro cisi' Valesine, ut in mi ishem Euangelicam pergere queas' Commodulisne tibi erit doctoris titulam ituri, huius,vel illus artis' vel sic: In mentem
mihi venit,hoc tibi munus imponere: sed animi tui sensium explorare prius libuit. Id genus ossiciis promptos, alachesque expertus est magis. Si quem angi animo, cruciarique comporisfiet,omnes ingenii neruos intendere, quare potissimum in partem laborum veniret, onus subleuaret , conitationemque posset
pius parens adferre. , lSi quis humanitus lapsus. impegisset hi a. re leui, nihil acerbius eloqui selitus; hoc
tantuni, Ignoscat tibi DEVs, silc te sanctum τi- Gamfrater quomodo dictum acti ue illud abs te'
Sin grauius deliquisset, ad se arcessitum blande compellare, nihil tamen impunitum relinquere: parentis optimi simul ScR a naedici
279쪽
26o DE VITA FRANC. BORGIAE medici funis is officio. Crimen itaque roferre, petere ut paenitentia ductus resipiscat. Paratum sese in paenae parti*m, licet culpae assinis non esiet, venire Vt libro G.a.e.rr secundo demonstratum est. Hoc caritatis
signo, pietatisque, quod sibi propositum .
erat, facile consequebia , ut ad meliorem frugem suos ab erratis reuocaret Eud1dentidem usurpans: nihil esse homini melius, atque clementia. Omnia prius confisio experiri,quam armis, sapientem oportere. Postea vero si mores,ingeniumq; mutasset in melius qui deliquerat, summa praeteritorum erratorum obliuio erat. a etiam virtute Ignatium ceteris praestitisse accepimiis.. Dicere solebat, qui D E V M ducem sequeretur,eum oportere non vitiarii sibi caput, binos oculos, manusque attribu ςre,std plurima membra cum ceteris habere
Amicorum enim communia, aiunt,
esse omnia. Mo fieret, ut in communi calamitate, sensum doloris ad se quoque pertinere existimaret. Sic fore,ut unius omnes' sorporis membra essent: εc, quod de seo. Cor. 11. Apostolus ait: inus infirmatur, is ego non in r- mor' Quis si dabetatur, oe ego non prosister in grFssurus, comiti negocium dabat, Ut de tenui viatico,quemuis mendicum obuium, indonatum abire ne sineret: ea tamen
280쪽
I IBER QvARTV s. . et jimoderatione adhibita,ut amendico etiam profectam eleeimosynana, appareret: insisi quae grauior incideret necessitas, quae
lege circus cribi non deberet. Si nihil quod
aliis largiretur suppeteret, animo laetus, quod sponte inopiam esset amplexus,men- te haec agitabat, ferebatque: Si esset, quam Iibenter tibi donaremistaec ver ratior DEO, qui corda scrutans hominum, donantis animo munera metitur, eleemosyna est: cum quis inops a rebus, animo tamen hilari, ac beneficio, lare paratus est amplissima; quam si diues donum, frigide tamen,
Cum singulari omnes caritate comple- cteretur,tum eo, potissimum,qui de fama illius calumniando detraherent. Illos enim γbene de te mereri anirmabat, quod ne quid prudens admitteret reprehensione dignum, redderent cautiorem. Sic enim S, plura is pientes olim homines iudicarunt, magnas de utibi, eex inimicis utilitates capi de posse, & de- ex fili. bere. De his ipsis nunquam minus honorifice loqui auditus est; linino honorifice de ipsis sentire, & praedicare illius. Qiain &detrahi de illorum existimatione praesens, si adesset,nunquam sinebat: illa fere famialiariter adhibens: Recte ille a se factum existi