장음표시 사용
461쪽
euangelizaintium bolia. Dipsis iraque sciem tui talentu, si alse DEO ; perat sapinitiam,
granam, Hrtatem, fortitudinem , dicatque immiti i M. ins' veritaeter Domine; non est sermo in lingua l al, ρ. meae' ri Domine labia aperias, M os, . meum annunciabit laudem tuam . Tu sis, opem fers, xuamem .dabo,o perbenatas linas Dcam status meti , ct ante actae vitae meo errata medicipam illis adferent, atque remediam.
NM ερ- Docebo iniquos vias tuas, ct impij ad te leonuertentur. Et tu, o DE IS, negas m est, vinum μά- Eurus δ tui mittere vi xtres veteres,oe laceros quase anima mea retarisiis i cynata digna eri quam tu mavis tua renoves ad senes ne in me liquo illla pereat, nec proximi mistim P . Gρ. cor ira tua priuentariCor mundum crea in me
ribus nauis. Et granquam vitio meo nimis habeo G Esau, erit vox mea Iacos tractans magnalia in omismcordias ,Vacquiram mihi, ct statribus meis henediectionem tuam. Hac silacia vade, o Ecclesistes, gladioque accingere, quod esse verbum D E c 'S ritum sanctam ora, ut be verbis tuis infimia, i es ae auditorum penisa et ue qui flus claues h bet, ct aperit quando vult; ut detur tibi sermo, f, quemadmodum Apostolim ait, in apertione oris tui cum fiducia, notum facere mysteritam
Euangelij, pro quo legatione sungeris, ita. yt in ipse audeas,prout oportet,loqui.Lga' i
462쪽
Qsale studium concioni adhibendum.
HAC praeparatione,oratinae, suco. - . instructiu Euangelum legat, quod explanan . . in sescepit acto priusc onscientiae examine,quam Iibrum apertat: patuis enim peccatorum oculos lir tus impedit, quo miti post a vilibus pretio adificernere M oportet, teste Propheta, facere illum, qui Nio. DEI ora, ct lingua loqui vult. Lecto Euangelis, sudiorum Patrum, Ecclesiae Doduru veterum e positionem consulat, ct recentiorum eos, qui ingenio suo magis quadrant e petatque a D E Ο Spiritum, quem cum illis Sanctis communicauit, is explicando
Euangelio. Nam sine illo Spiritu stigide saepe dicet
Contionator,ct mctrem ex auditoribus non colliget.
Caveat diligenter Eccle astes,ne formulis, o phra-sbus haereticorum natur. Sahictorum Patrum scri'. pra attente legat, Aec audacter, quae ab illis dicta sint pro erat , illi enim saepe, ut tempora tum fer bant,cum scriberet,Er quosve scribebant, non errhi minit: nonnulla dixerunt, quaes in hoc saeculo incidissent,non erant dicturi. Nec illorum verba citet iusqggestu, impugnandi gratia, vel refellendi , id maestet Sanctorum auctoritati derogare, ctpopulum offendere. Habeat illos potius humili sensu magis irarum loco, iisque addictus si gaudeatque se instr ς 4 mentum
463쪽
DE RATIONE mentum mesuriae a ci malis Sanctis , νωρ' uando honori a frae icatione sanctam, quam δε- merunt,doctrinam, litterisque mandarunt ad DEI gloriam, o Euangeli, incrementum, anisorumque salutem. Vitabit tinguam scopulas, inuenta a atque excogitata temere plebi obtrudere: quin po- ud receptam Scripturae interpretationem libent ri implectatur, optimamque inrorpretaridi rationem xii timet, Scripturam per alia Scripturae loca interpretari, cir Patrum loca later se componere. Vulgatam Bibliorum lectionem religiose sequatur, sensum sequitius sanctorum Augustini, Hierinymi, Gregorin Ambros' atque ChysusIomi: Glossam ire quam interlinearem, ct Ordinariam vocant, nonsastidiat. Scripturae loca interpretari nona deat, hi si bene intellecta. Tanquam rem gilues -- natam reuerenter Scripturam ct humiliter tr praemisi precatione, adhibitoque dilige=iti
tenebris obducta revelet. Solet enim quae abscon- sit sapientibus huius mundi, reuelare ea paruulis; quod curioM,9supcrbi non consequum ur, sed humilibus datur. Lediis tam diligenter in terpretibvi sacris, ruminet accurate, attenteque fideret, atque immia distonat.l imum inde sacrari, loco, O 'taru conseruet, haustis tanquam . diuitiis ex thesauris D E i fumiliarium sanctorum Patrum. Meminerit eidem DEo clauem tradere,
464쪽
CONCIONANDI. HIι sulum doctrinae caeli is , ni vere cum Propheta Rem dicere queat: in corde meo abscondi eloquia tua, ut nunquam peccem tibi. Sic itaque muratus interdum, vibi humanitus, a da mone Iuda ris, pudeat te tui, paeniteats,humiliter confug en statim, tanquam P anchoram, ad Con- bs ionis sacramentiι. Meminerit quoque thesaurum r. r. se portare in rufi ciuibus,quae DEo commendet,n thesaurus ille tutussit a furto daemonis,ct inanis gloriae. Q madmodum fecisse accepimus brattim Franciscum, DEV M 1ic identidem appellando:
ibi , Domine, uos ipse thesauros cognoui enim iurem me esse; alioqui cos ipse vel surto ausi ram, vel hosti tradam.
CAPUT III. e De meditatione ante concionem.
NEC satis ducat Eccle astes,legisse,studium. I,
adhi isse, memoriaque complexum es dicenda,rerum in mentcm illi veniat Eatae Prophetae M. exemplum, qui comparatis iis quae ad sacrificium necesseria sent, D E V M orauit, ignem de caelo mitterer, quo victima incenderetur: Et cecidit
ignis Domini,inquit Scriptura,& voravit l, locaustum, & ligna, & lapides. Idem ct ille
precetur, oretiIue Domin cum Hieremia: De Thrin. r.excelsis misit ignem in ossibus meis, &erudiuit me. Credat itaque absque hoc igne mamsurum crudum citam, O in sidum, ut ne conuinae e s qui em
465쪽
r DE RATIONE . quidem concoquiere vero ignis precando parari, ct meditando flet, H expertus ille, qui di- . 1 Nd. xit, In meditatione mea exardescet ignis. Hac meditatione in structis Concionator ex 'Iam gelio quod in manibus est attributa hauriat diuinae quidem potentiae in miraculis; sapientiae veroin doctiina Praeceptionum, ct Consilibrum; bonitatis denique in misericordiae essentis.Sumat o inse vim tutes idei, et, ct Charitatis humili emitem, patientiam, sortitudinem , c itatem, miserico diam , ct reliquas. Re enim explorata comperiet
mira vi Eata, non queat haurire id genus excellentis virtutis. Sententias expendat, ct perta; a quo,
ct ad quem prolata , quo ne, tempore, ct occasione: Aidia: in omnii us enim niusteria reperiet, si DE si ictive intelligentiae Scripturarii dederit DEVs Hebria. λ enim aciernis , qui primum loquutus est in Prophetis, post nobis loquutus est in Filio. . f Et hic quidem sermo non est in Evangelio mutus, sed iis diserte, qui auresAudiendi habent; loquitur. 'Tingat se praesint sermonibus a CHRISTO tha itis, ct ad viuum are litoribus exprimat voce
se potius quamgsa. Obstruet minas, ad terrorem in- cutiendum, misericordias vero DE I, ct bene cis ad amorem DE I conciliandum. Timor enim ani- muni a vitiis deterret, ut contra amor ad virtutem inflammat. Induat Ecclesiastes eas animi σIliones, ' quasi auditorum animis imprimere rast: nec enim
466쪽
CONCIONANDI. 4φ3asias mouet, qui non se prius mouerit, incenderit, atque iij mmarit: de ct quidam olim ait, si vis me flere, dolendum est Primum ipsi tibi. Ab isti in Conpolationi erit satura Contionatori in labori- Arte Poὸt.bus, atque vigiliis confiderare CHRISTUM Dominum, cum ira verba, quae interpretanda suf- , cepit, diceret, Patrem in Verbo diuino stectasse, ct
quoi iam coram esset praedicaturu3, quaque attentione auscultarent ales res animaduertat quoque,
CH RisTvM hominem, pro illis te obtulisse, qui
illum audirent. Speret itaque, conciones tali patro-cumo,ac raeparatione frustum a 'laturas, DEoque Patri osserat, in Filius obtulit , rogetque. ut verus xx rmorum animorum medicus auditoribus medicinam impertiatur Euanget, quantum iis opus esse nou ignorat. Roget quoque messicum illo in Dodiri
nae panem, quem ad suggestum inops afert, in manibus suis multissicari patiatur , O auditoribus largiatur. Quod ni i secerit, neque qui plantat, neque qui rigat, adserent emolumentum; quin polim damnum concionatori adseret praedicatio: qx admodum imperitus medicus nocet aegroto, ignorantiae culpa, aut negligentiae, pharmaca pra poIIere porrigat. Ad 1inem meditationis diuorem expendat, quo DE v S essensus angitari, et Hum, quo uri oportet, vi ct illius amore, ct in ovium salutem mortem non detrediet. Qua quidem in rep se noscissentit, argumento cist, meditationem ., e iritui suo cessse: π Eaangelium meditatumi is sibi s
467쪽
DE RATIONE Mαις. in libro vocast is beati Ioatinis quod an aritudiai nem asseri vehitri, etsi in ore tuo videatur dulce tanquam mel. Sciat quanto plures est derit, tanto melimgustare faciet populum myrrhae amaritudinem. Tandem dabit m Dominis intelligentiae lumen stiritualis , scriptum est enim: Declaratio sermonum tuorum illumina & intelle'um dat paruulis,modo humisitiarum actione recipiatur, O donum granuitum,
nucivi, meriti O sui a sui.Et si nullum alium
i ta ora ustum recipiat e lectione, ante medita tionem, illo Montentus sit, memor istam etiam lagratiam, donumque DE I. Certus etiam sit, si his bene natur, maiora se accepturum. Meminerit praeterea,praeceptorem non flere alteram disii Iosectionem Glare, donec priorem bene teneas. De- iique, si in nihil recipiendo humilian Lexiguum Contionator stactum capiet CAPUT IV.
De dispositione concionis. OVAE legerit,meditatosis suerit Ecc iam ordine digerat neces Hi : qui ordo lata libri
erit, quo memoriae causa quotidiana notamus. Dicierim non potest,quantum ordo,distositioque mem etiam iuuer . si enim musta collegerit, magnamque .
rerum copiam in suggestum attulerit, sed rudia omnia, nige a , ct confuse omnia eriuriarm
dica, Osasti iam auritoribu ne fluctu parien
468쪽
deas, voluntatemque non moueas. In rniuerstatu
creatione ordo docetur, o in aedi ciis exstruendis: xt messiis concionibus Spiritussanctus in cordibus habitet Deum. Primo creauis D E V s xt imaginamur materiam primam informem: hinc lucem, o
terram, ceteraque, quae materia ct illustrarent, adornarent, donec ad hommem creandum pertientum est omniaque suo loco collocauit. Idem comcionatori sentio faciendum; qui locum primo eligat Topisum, argumentum hinc ducet, miteriamque doctrinae,quaeque sermone persuadere populo cupit: deinde conquiret, quid ea de re sancti Patres docu rint, meditabiturque Euangesiam , hinc ornasiis eleganti ordine, omniaque locis accommodis distonet, partes digerendo, donec iste ui factumst satis. Ad haec habeat Locos multos communes in promptu. sententiarumqae 'copiam, auctoritatum vim, rationum momenta, Metaphoras, seu tran a-tione tropos ct figura sacrae Scripturae, empla, historiar. ct militudines: qualia nostra memoria sngulis libris collenti, o edita legimus; utilius ta men suis quilique vigiliis, o lucubrationibus utitur. Caveat tamen,ne quid praeter rem adserat, scinis quae suo loco, ct tempore placem, O iurant; ea si loco suo moueas, neque nises sunt, nec persuadent. Prophetarum loca recte explicata docent, ct admiratione ipsa mouent, Damque Uerum, prae- Ierim
469쪽
I DE RATIONE sentimum DE VS expoststlat cum hominibus, ct eae prophetiae vehementer mouent, qua in lege gratiae imputas videmus. Interdum vilis erit Evati gelium diei explanare ordine, o ad verbum, hau riendo hinc, inde quae ad mores pertinens : quo potissmum concionantis reserri labor debet. Non-nlinquam vero, Vlicato paraphro quadam Euam gelio, periodum aliquam, vel sententiam Euangeli sumat, quae luminibus illustrata, magnam dicendi, ct amplificandi materiam suppeditabunt. Verum ruma sn his varietas existit,quanta est ingeniorum, cum non solum quae uni placeant alteri distiseant, Wrum etia1riplerunque quae nobis horie probabantur,postridie improbantun ut quae hodie componens
bi placebat, die sequenti rejciat.
Conciones primum calamo sicribere,prudentis est hominis, or periculam vitantis: percommodum item sequentibus annis. Verumscriberi rationem ruriam
rij tenent: alij compendio quodam quae dicturi sunt, oesumma capita notant: alij tribus quatuorve soliis integram orationem diffuse scribunt; nec ali denti verba publice facere, misi prius ea scripserint, memoriaeque de Aripto mandarim: quod laboriosum est, ct insipientium, meticulosorum portu ,
quam in commandi artem expertium. Et vero his
alligari verbis, dicentis vim. Piritu vulgo appellano
continere videtur, o fore re ι quo minus libere audeat Concionator obiurgare, ct vehementius,
diuino Spiritu suraerente, dicere. Sunt o qHi
470쪽
CONCIONANDI rmediain viam, quam probo, tenent, xt una paginarem, de qua dii iuri sint, summatim, ct methodiae complectantur: quin ct verba apposita ad rem ipsum adiungunt, ordineque onmia Astonant. Sic sit, nliberiore, cum res postulat, campo excurrere possint, adampli candum sermonem, or eloquentiae rimi stimandam;vtque assectus mouereposent,subitaris dicendi impetu. Et haec quidem ratio, mea quidemi sententia, tuta est, ct frequens. Phrases, dicendique modus, ct verba, cauenissimne assectata adhibeantur, plar aequo conqui sita, haec enim dicentis animum ex reant, ct audim' 'tis. Vitanda contra o verba sordida, runica, ct
barbara, ct ρbsoleta : sit itaque sermo castus, quem
nemo aestimator aequus sa iis reprehendat. Descrἱ-pta iam contione, repetat inrerdum, ut memoriae non solum infigatur, versim etiam ut decentibus
verbis, gestuque, o actione exprima priusquam iupublicum prodeat, praesiertim si non magna dicenssi
nos late, naturae bene cio, ct arte polleat, nec Uum contionandi habeat. Sunt qui mentoria locorum utuntur, O artificiosa, quam ab Oratoribus, adhibitis imaginibus, did cerunt. Sed vidi his impediri saepenumero magis, quum iuuari. Mediam itaque viam hic quoque tenere iuvat: ut in margine orationis scriptae,sex, vel octo locis praecipuis notas pingat, ut crucis guras, litteras, ct numeros: quibus memoria comprehensis,