장음표시 사용
11쪽
optimus est apud Athenaeum. Antiquissimos quosquo laudat. Primus uominatur Orpheus. Orpheo adiungitur Hesiodus, et poeseos argumento et aetate, ut multi iudicauerunt, antiquissimis vatibus, Musaeo Orpheoque, Pro Pior, quam Homerus. Sequitur Tragoedia, et Primus tragoediae scriptor. Choerilus Atheniensis. Ad tragoediam additur Homerus. Homerum post Orpheum, Musioum, et Hesiodum, ultimo loco ponit Aristophanos in Ratiis v. io66. Agmon claudit Comoedia, et primus Comoedian auctor, Epicharmus. Piqnaum auctorem dico, qui primus comoediam scripsorit. Qua ration tragicis poetis adnumeretur Homerus, uota res fSt. Apposito Plato in Theaeteto pag. a 52. Ε. και Των ποιη- Σων οἱ ακεοι 1ῆς ποιήσεως ἐκαrερας' κω Ποδιας μἐν Eulatαρ-
ιος τραγωδίας ει Oμηρος. Alia coniectura, sed de qua non habeo quod dicam. Alexidis versum sextum te
tauit Ersurdius. Quod didici ex Meinehii Curis criticis Pag. 2o. Pro Epicharmo ille substituit Aeschylum.
Quod qua auctoritate fecerit Ersurdius nescio. Nam certe non sino auctoritate socii. Si eiiciendus esset Epicharmus, ego Paeno praesorrem monichum. Milii. quo diutius versa ui Alexidis versus, et quo saepius emendationem lentaui, quae quidem in pmmptu est, eaquae non nimis audax, eo visum est cortius, aut nihil hic vitii esse, aut perparuum. Quid si Alexis scripseritu θραμων Hoc vero Domini sociabat simillime, et excusabat licentiam lanius nominum propriorum Concur-Sus. Sana sunt postrema. Hercules, qui arreptum Simi Iibellum cupido percurrero eoeperat, mirabunduS exclamat rβουλιμος ἐσθ' ἄνθρωπος tum ad Lini verba, quas non bene perceperat, sed quae tamen in Simi inuidiam dicta esse animaduerterat, re spondet: o τι vara, λεγε etc. Choerilum quod attinet, elara et certa est Alexidis Sententia, et tam consentanea antea disputatis, Ut
12쪽
ab Iloc quasi fundamento egredi et ulteriora persequi liceat. Ac statim in suspicionem erroris Veniunt, qui eum Choerilo Sophoclem certasse tradunt, scholiastos Aristophanis ad Pacem V. 75. et auctor vitae Sophoclis. Quis enim est, qui sibi persuadeat, Choerilum octogenarium Cum Sophocle certasse; Choerilum praesertim, cuius tum gloria, quae oli in suisset, prae Aeschylea arto
dudum Duanuissot Ne autem nimiae seuerum habentur, duos testes mendacii arguore, obseruandum est, unum tantum, si res uccurate spretetur, testem ESSE.Alter alterum exscripsit. Ros clura, quicumque scholias tam Aristophanis cum vita Sophoclis compamueriti Non solum ea, quae de Sophoclis cum Choerilo certamine habet scholiastes, simillima sunt iis, quae tu vita scripta leguntur, sed etiam proxime apud scholias tam praecedentia de Sophocle et Iophonte totidem verbis leguntuP in vita. Exscripsit autem scholiastos vitam. Scholiastes: ου μονον ει Aowiam καὶ toῖς περὶ Αἰσχρολον
paullo Picuius : συνηγωνἰ ro δἐ Αἰσχυλοι καὶ Eram ιδη, καὶ Λοιρίλω. καὶ Astariα. καὶ ωλλοις, καὶ 'Io τω σε τιμ υἱῆ. APParet, quae auctor vllae pro suo consilio in uniuersum scripsisset, ab scholiasta Aristophanis ita defloxa esse, ut Suo illa consilio accommodaret, qui do I phonio maxime dicturus esset. Caeterum nolim assoverare, Scholi tam prorsus eam ipsam vitam, quam nunc tenemus, ante oculos habuisse. In hac igitur . modo remoueas Choerilum, recte habent. quae ad Aeschylum, Euripidem, Aristiam, Iophontem pertinent. Αtque Eo ordine enum stratos vides poetas, quo VixissUprobabile est: primum Aeschylum; deinde Sophoclep teriores, Euripidem, Aristiam, Pratinae filium, de
quo v. Toti P. in Suidam epist. crit. pag. 5o. sqq. ed. Lips. denique Iophontem. Errauit autem, Ut monui, quicumque Choerilum cum Sophoclo cortasse primus tradidit; potuitque hac in re eo errari facilius, quo Ob- 'Diuitia Cooste
13쪽
scuriorem Choerili Tragici, hominis vaIdo antiqui, hi
storiam fuisse patet. Itaque accidere potuit, ut aliquis, qui cum Choerilo Aeschylum, et cum Aeschylo Sopho
clom certasse uosset, hinc etiam Sophoclem cum Choe-xilo cextasso colligeret. Potuit praesertim ei accidere, qui septetit decim tantum annis iuniorem Aeschylo cre deret Sophoclem. Dixi hoc accidero potuisso. minuero euidention quaedam ratio suppetit, qua illius erroris caussam pri- Inumque originem explicemus. Nam quo reuera Sophoclis quoddam ouin Choerilo certamon fuit. Suidas iu v
agnoscit codex Suidae Lugduno-Batauus, in quo lectio nis varietatem suo cuidam Suidae Κustemani exemplari inseruit Iacobus Gronouius. Hoc exemplar penes Αugu tum Sei dierum est, cuius amicitia por multos ana OagauiSus sum, nunc consuetudine quoquo post longum tomporta spatium instaurata gaudeo. Id in codex maIe r
ἀγωνιζόμενον. Contrario vitio peccat Iiber nas. Κusteri :-ὶ λοίφιλος ἄγωνιωμνoe. Tam plana et luculenta ciuium sententia turbas peperit Κustero. Qua, tantia ui dimi dia ex pavist composuit Fabricius in bibl. gr ca vul. II. P. 21S. Haules. Contra Thespin et Choerilum dudum defunctos scripserat Sophocles. Ad excusandam virorum doctorum perturbationem hoc iacit. quod etiam
antiquiori s hominibus fraudi fuit Suidae locus. Nimirum ex hac Suidae narratiotio fluxisse videtur errovisse, quem scholiastas Aristophanis communicauit vitae
Sophoclis auctor. Qui quum legisset iliud: προς Θέσπι
καἰ Aoιρlλον ἄγωνι ομενος. am Uguitate dictionis deceptus, inde hoc effecit, Sophoclem tragico certamine CertaSSe, συναγωνίσασθαι, cum Choerilo. Thespia omisit. quem intelligeret non potuisse certare cum Sophocle. Legerat
14쪽
auctorem, ex quo habet Suid . Quae praecedunt apud Suidam, ita coticepta fuerunt in Gronouit libro: , 9 s
τετραλογεῖςJm: quae lectio inquisitior est vulgata. Sed ferii poterit vulgala, si praepositio restituatur: δια γι-τραλογίαν. Tum codcta pergit:Wκοι εγρα εν ἐλεγείαν Olc.
Hieronymus in chronicis.Eusebianis ad OlyinpaLXXIV. Choemilias et Phrynichias illustres h cumr.
I bi in numero et verbis cum Scaligero consentiunt vetustiores libri, quos ego contuli, Veneta a. 1485. quam impressit Erhardus Baldolt Augustensis , maXima cura plurimis undique comparatia exemplaribus, ut an ma- Itur in fine libri, et quie ex hac Milolii expressa est, Parisina per Hemicum Stephanim a. Isi 2. Georgius Sy cellus in chronographia pag 202. E. ed. Ven. Pag. 25έ. Pavis. Αοἰριλλος και Προί me εγνωρίωrio. ubi Iac. Gua-xius in emendationibus pag. 6o. Phrinicum scribi ab iEusebio alitu adueri.it. et Φρωικος in margine adscribi Curauit. Scaliger, apud quem ista toguntur inter grae Eusebii pag. 54. Aoιρίἀος edidit, sit in uotis P. IV. Pro Προυνικος ex latinis Hieronymi Φρυνιχος legi iubet. Recte utrumque:ic s. Sphurgite is hium loco statim laudando. Nisi forte II υνικος serendum sit in Syncello. antiquorum illorum notnin uiri ignavo. Ac sane Utrumque
nomen, et Choerili et Phrynichi, multis modis depravatum in Hieronymi chronicis. Veneta Radolii et Pavi- aina Ioia. herilus et Phrinicus. Phonicus ipsa Rot1- callii editio. Adde eodicum Palatinorum monstra, Cyrillus et Ia ynicus, Cherulus, moratus,hiu H. L Schurgseischii notitia bibl. princ. Vinar. pag. 259.: Choz Titum epicum poclam non intelligi ab Eusebio, mo certum siet. Qui si sorto natus, certe non illustris dici poterat Olymp. LXXIV. Iulelligi tamen putauit, prae
ter Torrentium ad Horatium, Scaliger tu anini aduers. pag. IOI. Quzm in eo sequutus est, quod nollem sactum, Dan. IIei natus do sati Horat. pag. 263. Vtique iDi siligod by Coos e
15쪽
reeto Sehurasessehius: Intelligitur Choerilus Trag
eus. Etenim hic non solum cum Aeschylo, sed otiain cum Phrynicho componi potest, nempe cum illo Phrynicho, unico tragico . qui primum vicit Olymp. LX II. nequo ante Ol. LXXV. exeuntem fabulaa docere desilii ut demonstrauit Beuileius in resp. ad Bol. p. 286. sqq. Lipsa Caetorum Choerilum Tragicum, si rationes instituantur, eo, quod Eusebius indicat, tempore. Olymp. LXXIV. a. iam senuisso liquet. Et Phrynichi quoquosos paullo supra ol. LXXIV. remouendus est. Ita ut, si florem et vigorem utriusque Poetae indicare vo-Fuisset Eusebius, remotiori eos anno adscribero debui sei. Verum hoc credimus Eusebio, Olympiado LXXIV. ut Phrynichum, ita et Choerilum superstitem fuisse et quadam celebritato illustrem. Do Choerilo Tragico Gyraldus de poeti hist. dial. VI. pag. 249. tom. II. M. Bas. quaedam ex Suida, Perturbate alia ex couiectura prodidit. Veluti hoc statirufalsissimum ost, quod Choerilum Tragicum apud Stephanum Bygantinum dicit Iassaeum vocari. Quaedam Sam. Petitus in obseruat. lib. II. cap. II. Pag. 169. sq. vsus Suidae locis in v. Xωραλ- et iu v. Πρατ-ας, et Ea-aebio: natu de tragico poeta loqui Eusebium in chroni- eis, iam anto Schurgiloischium vidit Petitus. Suidae lo- eum illum ita legit Petitus: μιρωος, 'Adni ναῖος Tρα-
γιακ, εν υλυμπιάδι securus de iis quae sequuntur, καιεἰς άγωνας. Hinc Choerilum inclaruisse scribit olympiade LXN. Quem sequutus Corsinus in Fastis Atticis tom. ΙΙΙ. pag. IIo. Choerilum olympiade LXIV. floruisses tradit. Non prorsus diligenter. Eum illa Olympiade iueertamina descendisse recte dicit Laurentius Crassus in historia poetarum gr. italico scripta. Pag. IIo. Sed idem paullo post ex Patricio et alia parum accurate et hoo
tradii, Choerilum floruisso circa Olymp. LXXV. Quod ex Eusebii loco fluxisse videtur. At Eusebius Olympia-
16쪽
m LXXIV. indicat, non LXXV. Nee soruit ea Olympiade Choerilus, sed, quod paullo ante significabam,
Quod Hariosius in hibi. graeca hunc Choerilum Atheniensibus iucundum fuisse Scripsit ita. ut sub illo primum instruerent thoatrum, scripsit id inductus u Bai nesio tract. de tragoedia vot. Gr. cap. III. Nihil Oa de re Suidas in v. ΙΙρατίνας. Qui quum tabulata, Pratina docente, lapsa esse narret, credibile quidem est. hoc illa ipsa die accidisse, qua cum Aeschylo et Pratina certaret
Choerilus: sed illud nec Suidas, neque alius quispiam prodidit, propter Choerilum, et in gratiam Choerili
exstructum fuisse theatrum. Deinde quae apud Suidamith v. ΑοιρMiop. itemque apud Eudociam leguntur, καὶ Trai σκηνῆ rων aroλων-. fraudom socerunt et Gyraldo et Patricio, ex quo Crassus l. l. scribit, Choeritum primum Acenae forma accommodata tragoediae, et inde tragica dicta, usum esse. Id non inest in Suidae verbis. Praeterea ea verba do mendo SuspeCta sunt. Equidem quum sciam, defendi posse σκηνῆ. tamen prae tulerim iacilem Κusteri emendationem: καὶ τῆ σκευῆ rων αὐλῶν. Eud iam non moramur, cuius dubia ost ad tuendum Suidam auctoritas. Suidae codice non optimo usa est Eudocia. Porro prorsus inani coniectura Barnesius I. I. hunc Choerilum eius, de quo statim dicturus sum, Patrem suisso opinatus rat. Res in tragoedia nouas Choerilo tribuit Suidas, et cum Suida Eudociar o. roe κατά τινας τοις προσω uelοις si χὶ τῆ σκευῆ τῶν στολῶν ευχεἰρησεν. Res talis est. Vt negare nefas sit; assium aro imprudentis r credere licet. Irisabularum numero disserunt Suidas libri. Editum est: τεω κοντα καὶ ρ , etiam in Mediolanonsi. Αt Κusterus affirmni, libros mss. omnes habere ἐξεικοντα καὶ ρ'. Gro
nouit ille liber non integer stati incipit in media littera A. et litterae A. tantum initium habet usque ad v. Σοὶ
17쪽
δα κοις. Verum non sino codicibus illud ediderunt Modiolanenses, et est πενυ κοντα apud Eudociam. Deinde Eudocia: ἐνέκησε ει ρ', manifesto Drror , quem iam castigauit Hartes ius. Ρro habilius Suidast ἐνίκησε ει ι . Vnde corrigenda est Eudocia. Qui ex Suida CL sabu- ira dat Choerilo, Casau bonus de sat. GP. Desi P. I 66.
in earum numero saltem aliquas suisse satyricas non
dubitat. Dubitet tamen aliquis, quum Choerilus, ut, videtur . pricax fuerit Pratina. Prativas autem. quod scimus, primus satyrica, id est, cultioris generis satyrica, ediderit. Ρaucis hanc rem complectar. Fiait Choerilus , si non primus, at ex primis tamen siue discipulis siue imitatoribus Thespidis. In eius fabulis quilus niti fuerunt, quae tragoediae nomine digna, haberretur. Vndo
Tragicus dictus est. Unam alteramque scriptam exsti tisse olim, nou iniuriae argiimentemur ex Alexidis versibus. Vnam, Alopen, commemorat Paumnias I. pag.
M. Atque hae potissimum suisse videntur, quibus vi cerit Choerilus. Quamquam, si Suidas Choerilum Ol.
LXIV. in certamina descendisse, atque eumdem terde-eios vicisse scribit. cauendum est, ne certamina illa,
quae cum Choerilo Ρhrynichuin inter alios habuisso putabimus. tam grauia. tam suo legitimo ordine ac ritu instituta, aut victoriam tam splendidam fuisse existimes, quam quae proxima aetas vidit, Aeschylo et Sophocle forentibus, certamina et victorias. At longo plurimae Choerili fabulae nec scriptae nec iustae tragoediae nomino dignae, sed magis satyricae fuerunt: non ex eo genere, quod vero satyricum dicitur, a Ρratina inuentum, sed ex illo, quo Thespis tragoediam praemparauerat. An sorte serius et Pratinam imitatus etiam rid eam satyricam, quae Pratinae inuenti O, appuleritonimum Choerilus. id nemo pro certo affirmet. Illaasgitur Choerili fabulas, quas dixi, maximam partem ru-ἀIes et ex tempore factas, si omnes in numerum rede- init auctor ille, quem sequutus est Siddas, centum et, Corale
18쪽
quInquaginta vel sexaginta nori videbuntur esse nimium. ntidem tragoediae Choerileae formam respexit poeta ille. quisquis fuit, qui hunc versum fecit: ν νικα νι ἐν βασιλευς ἐν Σωρα- ε, Σατυ te. Haec diu scripta fuerunt, quum accepi Hermannide choro Eumenidum Aeschyli dissertationes. Qui de tabulatorum illo lapsa disputauit uberius, et quom obiter attigi, auctoris vitae errorem, qui septemdecim annorum in inruallurin posuerit inter Aeschylum et Sopho-ClEm, eum errorem ingenioso correxit et explicuit. Qui autem ad Choerilum spectant, vitae Sophoclis et scholiastae Aristophanis loci, eos tommemorauit quidem vir celeberrimus pag. XVIII. sed alio consilio. Vt Sealiger ad Choerilum opicum poetam retulit Eusebii locum, quem debebat ad Chocritum tragicum, ita iam antiquis scriptoribus notiuit, ut Cho los interso confundorent. Cuius rei videbimus cXEmpla. Ex qui ,hus unum hic altingendum est, scholiastae Aristotclis. pro li Oserito epico ponentis ivngicum poetam. Adscripsi Hrba ad Choerili fragmentum primum.
19쪽
mvasis. De cietate Choerili Samii diuersa et secum pugnantia, tradere Suidam. Iam de Choerili, antiqui poetae epici, aetate Proponam,
quod post diuturnam meditationem, Veterum scripto-vum testimoniis non semel collatis inter se et perpensis, persuasum habeo. In qua disputatione id maxime -- Teor, ne quis singula captans, dubitationes moueat et obiecta tones, quae per se speciosae totam quaestionem denuo implicenti Itaque tales antequam proserat aliquis, cogitet, an sorte eaedem mihi quoque subortae, scd seuera contemplatione adhibita, compositae fuerint ac remotae. Dubitandi finis is est, ut non amplius dubitemus. Sed omnino longe difficilius est opinionem proponere, quam contra propositam dubitationem mouere. Caeterum quum res paucissimis testibus agatur, et his
quoque parum largis, lex disquisitionis primaria haec
fuit, ut quam cautissimo Versaremur, nec pauca illa, qtito traduntur, temero et sine necessitate labefactar mus. Fidem scriptorum imminuere iacile, sed si non habes, Vnde certiora substituas, periculosissimum est. Choerilum Samium. Vel secundum nonnullos Iasensem, vel secundum alios Halicarnassensem, Suidas tradit γενέσθαι καrα Παννυασιν τοις χρονοις' ἐπὶ G των Περσικων, ὀλυμπιάδι οέ, νεανίσκων ὐδη ειναι. Eudocia nonnisi haec: γεπονε ει κατα Ιωνύασιν τοῖς πονοις.
Dicetur primo do Panyasi. Ρanyasis, qui et ipso dubium, Samiusne, an I alicarnassensis, an aliundo
20쪽
Suidam , Eudociam, VOssium de Ilist. gr. IV. I. et eumdem de poetis gr. cap. V. ad Ol. LXXII. et ad Ol. LXXVIII. et Bibl. gr. Hartes. Vol. I. p. 734. Vere autCm iudicasse eos, qui supra Ulympiadem LXXVIII. ossurgere facerent Panyasin, non via a Tatio euincit. Placet rem omnere, quum ex recentioribus Plerique, contrariam rationem sequuti, Panyasin Olympiadi LXXVIII. assignent: v. c. Ηeynius ad Apollodorum p. 99i. Schel Ieribergius in Antimachi Beliqq. pag. 9. qui vellem ad Suidam potius quam ad descriptionem istam olympiadum prouocasset. adde Hartes. l. l. cuius tamen mentem Non prorsus perspicio. Quibus omnibus id quid omlubenter concedimus, vixisse Panyasin Ol. LXXVIII.
sed iidem florem eius priorem, at multis annis priorem ponimus. Non una, ut dixi. ratione. Primum, quod Suidas, Vel ex sua, vel ox quorumdam, T ιυν, sententia, diserte addit, Panyasin γεγονέναι ἐπὶ των mo- σικῶν. Deinde ex iis, quae Suidas do cognatione inter Panyasin Herodotunaque tradit, et i nihil certi de cognatione illa, at hoc tamen, quod Panyasin quidam Horodoti auunculum tradiderunt, Patvoci natur Et βm cutito, quae InutiO.antiquiorem, πολλαι πρεσσυrερον, suciebat Pany4sin. Adde, quod Herodotus testimonium edidit de Panyasi, teste Suida. Denique Suidas ipse ea, quae vidimias, de Choerili aetate scribere non potuisset, nisitum Panyasin satis longe ante Olympiadem LXXVIII. fuisse credidisset, quum credibile non sit. Suidam ad definiendam Choerili aetatem, eum CommemUrn Sse, quem ipse Choerilo multis annis minorem habu orit. Secundum haec Omnia apparet, Suidam, quum ista scri- heret, γέγονε γαρ ἐπὶ των IIειυσικεύν. cogitasse But cogitaro debuisse de primo Persarum contra Graecos bello, quod Darius suscepit. Sic demum πολλεῆ πρεσσι re ρος. quam ex Porum S Ententia. qui Ol. LXXVIII. fuisso dicebant, Disitigod by Corali