장음표시 사용
32쪽
kaeli ad Amos sumen Atheniensos, et eapiae Allieuae. haec omitia incidunt in Olympiadem XCIIL Hinc vido,
quam Ionga et Vere PyIta senectus accrescat Choerilo nostro, si olympiade LXXV. νεανίσκος, hoc est, annis
eius Olympiadis primo duodecim annos natus suerit.
Lysandrom secum duiasso senem Paene nonaginta arar Osualum, eumque, quae verba aunt Plutarchi, ως κοσ/ιήσοντα τας προ εις eis ποιητικηδε Deinde, quod hinc sequitur, eumdem Clio Pilum, nonaginta annos natum,
ab Arehelao arcessitum suisse. Haec credat, qui volet. phoclem nonaginta annos vel oliam plus eo natum lato su tum esse credimus, quia hoc diserto traditur. Atque hoe decebat virum nonagenarium, mori, in Passia sua, tranquilla morte, dum inuris minaretur Lysander. Quam in rem suauissitne si tu sunt, quae naserant Plinius et alii, de sepultura, quam, Baccho intercedente, impetrauerit Sophocles ab imperatore Lacedaemoniorum. Sed quod eirca idem tempus Choerilus, Pariter nonagenarius, turbulenta acerrimi imperatoris castra frequentauerit, deinde Lysandrum cum Archelai contubernio commulaturus r hoo vero sabulam sapit. Quare Plutarchi quoque locus, grauissimo argumento, demonstrat, non potuisse adolescentulum esae olymp.
Nunc, quum abunde declarauerimus, quam aetalem non attigorit Choerilus, breuiter Videbimus, quae vere illius tempora fuerint. Choerilo tribuimus annos plus minus septuaginta. Aetas Per se iusta, neo longanimis, nec iusto breuior. Ponamus autem, quoniam aliquid certi ponendum est, septuaginta, Plerium num merum. Igitur Choerilus apud Archelaum obiit, septu ginta annos natus, Olympiadis XCIV. anno S. quum eodem anno vel praecedente in Macedoniam Venisset. Inde aequitur, ut cum Lysandro versatus fuerit Olympiade XCUL exounte vel Olympiadis XCIV. initio. Quoipo tempore Lysander bellica laude suit cumulatissi.
33쪽
mus. Annus OI. XCIV. primus Choerili est sexagesi αmus octauus. Qua aetato longa quidem carmina non erat cautaturus, sed imperatori Vel Praesentia sua ornamentum additurus. Ah 1ioc tempore si assurgas, naturninuenios Choerilum Olymp. LXXVII. i. Sic Herodoti, quo ille duodecim annis minor esset, commode Potestat auditor et deliciae fuisse. Potest fuisset nam decla- 'ratum est supra, me nihil aliud tenere, quam hoc, ut esse potuerit per temporum rationem. Sed vi accipiamus illa, quae prodidit Suidas, Choerilus fortasse Ol. LXXXI. 4. quo anno annum aetatis decimum octauum Oxpleuerat, Samo profugus Herodoti discipulus, vel quod malo auditor factus est et deliciae. Hinc essicitur, ut Choerilem poeseos forem iis temporibus assignemus, quae suorunt inter pacem, quam solent a Cimono appellare, et holli Peloponnesiaci initia. In quod tempus quae eadit Sami per Periclem expugnatio, a Diodoro commemorata, nesci et frustra quaeratur, an quodammodo ad Choerili res et conditionem pertinuerit. Ηmo, nisi fallor, stare poterunt, donec aliquis alia probet ex aliorum Scriptorum , quae me latuerint, i stimoniis. Qualia quin exstent, ego dubito. De singulis annis disceptandi copia datur. Sic Choerilum sed eis anuis Herodoto minorem et anno aetatis sexagesimo sexto mortuum sacere possis. Sed malui numerum tenere septuagenarium. Vnum addo, quod ad temporum rationes, quae Choerilum inter et alios intercedant poetas epicos, attinet. Quod Suidas dicit cum Eudocia, Ch ritum γε- . -- Πανυασιν roῖς χρονοις, id nun quoque, quum do antiquitate Choerili non paullulum detraxerimus, Verum manet. Panyasin etsi nos antiquiorem fuisse demonstrauimus, quam alii statuerunt,iamen Olympiade LXXVIII. Superstitem misso concessimus. Fuit igitur sane Choerilus multo, sed multo, milior natu quam Panyasis. At nihilominus ille Panyasidis tempore fuisse dici poterat, quandoquidem hominis
34쪽
alicuius selas eX alius viri nobilioris aetate definiri potest, etsi hic multo prior fuerit illo. Ac suit Ρanyasis
Choerilo nobilior. Tanto quidem minorem Panyasi suisse Choerilum, ut, quum ipse aut tuum ad artem ap-Dolleret, illius poesin absolutam ante oculos haberet, etiam aliunde, probabili argumento, Patobit, quum do poesi Choerili, et nouis eius in nutu opica conatibus sermo erit. Si Panyasin Olymp. LXXII. exeunto aD-
num tricesimum egisse statuas, quam In ram Volo Osso
Coraiectionem, annis paerae quinquaginta antecessit Choc-xiliam. Minore interuullo a Choerilo distabat Antimachus, ita tamen, ut quum ille senex esset, si oreret Antimachus. Id quod et ipsum ex arte Epica, apud virumque diuersa, probari Potest. Haec de Choerili nostri aetate. In quibus me Pro- Dognatorem habere video, sed infirmum, et qui inultum abest, Vt Omnia circumspexerit, Tanim. Fabrum ira vitis poetarum gr. Vol. X. Thos. Grori. PAR 77u. sq.
Qui quod Archelai initia ponit in Olymp. L l L
error est etiam Salmasio communis, Plin. Exercit. Pag. Iri. Praeivit errorem, ut Atheiueum laceam, Eusebius. Quid vero Z Si verum esset, Archelaum imporium suscepisse Ol. LXXXVII. cur uon potuerit Choe-xilus adolescere Ol. LXXV. et mori apud Archelaum Suidam exscripsit Laur. Crassus tu hist. Poetar. gr. pag. QO. Sq. Omnia confudit, Praepostero acumine, Scaliger Animaduers. in Euseb. Pag. I. I. Distrigod by Coos e
35쪽
36쪽
ώ Clioerilus intelligendus osset ivngicus poeta, iuxta
scenicos poetas, Platonem Comicum et Agathouein. positum Iegeremus, non post Nicoratum epicum. Vixit igitur Thucydides cum Choerilo epico, cui ad annum sere aequalis suisse videtur; cum Melanippide, cum dicerato, cum Agathone et Platone Comico. E quibus unus , quod iam significaui, dubitationem mouet. Nimis, ut Videtur, antiquus, Melanippides. Si ex Suidaeerto demonstrari potest, circa Ol. LXV. iam vixisse et
floruisse hunc Melanippidem. Sed nihil impedit. quominus do altero Melanippide, illius nepote et poeta nouininus celebri, cogitasse Marcellinum statuamus. Valde obscurus est Niceratus epicus poeta. Meminit eius, et IIeracleotam dicit Plutarchus in vita Lysandri eo loco, quem paullo ante indicaui. EX Plutarchi verbis si iudicium seras, poeta non valde nobilis fuit. At commodum mihi succurrit antiquior et aetate Nicerato propior testis, Aristoteles Rhetor. III. XI. Vnde et hoc disces, Niceratum, quum Lysandro arbitro victoria dignus suerit, alio tempore iudices minus benignos
expertum esse. Caeterum ut inquiramus in aetatem di i cerati, cum Plutarcho et cum nostra de Marcellino dia- putation o vide quam egregie concinat Aristoteles. Aquo qui laudatur Thrasymachus, idem est, qui laudatur Rhet. III. I. III. VIII. Thrasymaehus Chalcedonius
rhetor. Eius autem aetatem forentissimam non fallemur, si Quinctiliano maxime duco ponimus circa Socratis tempora, id est, circa Olympiadem XC. Fuit igitur Niceratus Choerilo epico aliquauto posterior, An timachi sere aequalis. Quod inter Nicaenoti epigrammata nunc legitur, Anal. T. I. p. 4r7. quartum, olim Nicerato tribuebatur; nescio an eodem iure, quo nunc Nicaeneto. Alius est Niceratus, symposii xenophontei conuiua, qui non dii re videtur a Nicerato Niciae, Cuius Plato meminit in Lachoto fi n. de Republ. I. init. Patriam Choerili quod attinet, aliquid subiiciendum
37쪽
Hesychius Milesius, sed is . quom liodie tenemus, Samium dicit simpliciter. Hinc Samium appellaro cou-sueuerunt viri docti. Atque huic opinioni aliquid certo Ponderis addunt, quae Suidas de vita Choerili subiicit
supra a me tractata. Praeterea multum auctoritatis praeso fert Plutarchi, quom propius inspiciemus. locus. Αc dit Photii testimonium , inter fragmenta Choerili ponendum. Qui testium consensus apud nos Peruicit, ut Samium diceremus. Cum his eorum opinio, qui Iasensem dixerunt, quibus adstipulari videtur Stephantis Byzantinus in v. 'nosost, conciliari poterit ita, ut cumdem et Samium et Iasensem suum perhibcamus. Inter
Veteres poetas non Unus dupleX a mutata patria cognomen nactus est. Sed lovge aliud suadent aliae rationes.
et Stephani verba ipsa. in quae propiva inquiretur, quum ad tertium C erdum peruenerimus. Pro Atheniensi Choerilum nostrum habuit Barnesius in vita Euripidis cap. XXX. pag. 5I. Lips. nulIa alia, puto, Tatione ductus, quam quod sibi Persua3isset, uostri Choo-xili patrem fuisse Choerilum Tragicum. Quam conie-
Necdum dimittere possum hunc Choerilum, antequam obseruatum aliquid sucrit super scriptura nominis. Quae obseruatio, quum omnes Choerilos amplectatur, nusquam tamen melius inseretur, quam hoc Ioco, ubi in Choerilo versamur eo, qui omnium Celeberrimus. Torrentius comment. in Horat. Epist. II. I. I55. pag. 7 7. Mψιλ- ct Σαψιλον , modo idem nomen sit, vocari a Graecis animaduertit. Itaques scribendum
esse Choerilus, non meritus. Quod monuit contra Lambinum, qui meritam appellat, quod in Aristote- Iis Topicis λείριλορ sit in exemplis Aldinis. Alteram tamen acripturam, Choeritas, non ignorabat Lambinus
38쪽
ad Art. Poet. SS7. ψιλος mihi nusquam occurrit, in graecis quidem libris; quamquam viros doctos memini, . qui Chreritum scribant. Et Choerilus Acrotiis ad Horatium oditio princeps. Sed sollemne antiquarum editio- num, tum vero et codicum mss. mendum est λοίριλλος, obseruante iam Menagio ad Diog. Laert. P. I έ. Amst.
vel etiam χοιρl aoe. Sic Suidas, ubi de Choerilo Tra- eo dicit; sic Eudocia et Hesychius Milesius. bio Plutarchi estitiones Iuntina et Aldinas Diogenis Laertii, teste Monagio, editiones antiquiores; sic nunc Steptianus Byzantinus, Proclus, scholiastes Aristololis ad Rh torica, iis locis, ubi Choerili mentionem faciunt. Vera huius nominis scriptura fuit Xοιρίλος. Quod dudum obseruauit Gyraldus p. 24. ubi mendosum esse ait Stophatii Byzantini codicem. nam Choerilum, simplici I, esse legendum. Eamque scripturam passim tenent boni codices et editiones. Veluti diadum hoc vulgatum fuit apud Athenaeum; apud Strabonem, quod testatur latina Guarini interpretatio. Idem in scholiis Apollonii Rhodii Eclitio Stephani et codex Parisinus, et Aou Ω'ς in Aristotelis Rhetoricis , ictolius et codex noster Drcs-danus. Mitto alios. Interdum consulto variasse dixeris siue librarios siue editores Editio Athenaei Basileensis, quam Smiaitur Casauhoniana, quum ubique recte habeat λοιρίλον, semel Choerili tragici nomen ita scriptum habete , ιλλος. Fortasse ut versui consuleretur. Suidae etiam Mediolanensis editio eo loco, ubi de Choerilo Samio agitur, praebet Aoιρίλος, quamquam eadem paullo iante, ubi de Choerilo Tiagico, Λοιρίλλος habeti nescio an consulto. Certe hinc Sylburgio subnatum esse videtur consilium, ita discernendi hos poetas, ut Samius λοιφίλος, Atheniensis λοέριλλυς audiuerit. Quod me docuit Bia lilius ad Aristot. Topic. locum infra laudandum. Eamdem rationem Crassus in historia poetar. gr. iiiiii. Verum inanis est ea coniectura. uniciam nomen fuit, omnium commune, λοιρίλος. Quod nomen
39쪽
omnino non inusitatum fuit in Graecia. Occurrit Chooxilus Eleus ap. Pausan. VI. p. 494. quem emenilauit Fucius. Sic autem scribendum , non Misuoci ut multi et codices et critici, etiam recentiores, velut in Crateiis, quod suo loco dabimus, epigrammate. Alia codicitui
graecorum et latinorum mirata et Portenta passim et Dotaui et notaturus sum. Nam multifariam deprauatum fuit nomen.
Detii quo hic in deliberationem veniet testium, quibus adhuc usi sumus et deinceps Vtemur, eorum, qui de Choerilorum aetate, Vita, patria, diserto exposuerunt, auctoritas. Quam disceptationem, quod hie de- . multi iustituam. non Verendum est, ne iusto serius fiat. Nanebunt enim et sibi cotistabunt, quae usque adhuc ante disputata sunt. Tres autem sunt testes: Suidas, Hesychius Milesius, Eudocia. Initium iaciemus ab IIesychio Milesio. Cuius hac opportunitate verba intcgra apponam, ex libello de viris eruditione claris P. sio. sq.
Haec quicumque legeirit, primo oblutu existimabit ex Suida derivata et contracta esse. At vero diu aute Suidam vixit et scripsit Hesychius Milesius opus suum, cuius hie libellus, qui hodie eXstat, nonnisi epitomo est. Quod quum intellexisset Κusterus ad Suidam in v. 'Που Μιλήσιος, satis mirari non possum, quo modo Didem cum aliis viris doctis Suidae verba, quae eam ipsam rem spectant, dubia vel dissicilia videri potuerint. Suidae haec sunt in V. 'ν χιος Μιλησως:
Haec incredibile quantas turbas dederint. Albertus, ubi Suidae locum exhibet cum Vari um notis, in proleg.
40쪽
ad Ilesych. lex. sol. I. D. Vossit verba apponit, quae si bene intelligo, haec suit Vossit sententia, Suidain I xi con illud suum appellare sti Πιον et epitomen Hesychii
petiit Thorschinidius in dissertatione de Hesychio Milesio. Albertus eam non resutauit. et Κusterus ad Suidam liberum de ea lectori iudicium reliquit. A vero proxime abfuit Fabricius Bibl. gr. Vol. VI. pag. 24, Breuiter loquitur, ut in vo nota, Suidam cuius sententia hoc modo supplenda est: Hesychi a Milesius acria Psit 'o νομαroioγον M. Πἰνωκα, cuiua epitome est hisce lia bellus, qui nunc Hevchii Milesii nomine inscribitrari Innuit autem eumdem libellum . quem hodie uos habemus. Ex quo quae supra exhibui, ea e corpia sunt ex ipso Hesychii Milesii opere. Vbi pleuiora exstabant. Hoc autem periit, Vt multis grammaticorum operibus accidit, praeualente, Propter breuitatem, et Commo-aiorem, ut videbatur. usum, epitiam R. Suid se tempore non dubito quin exstiterit Hesychii Milesii opus: et ex eo Suidam illa sua de Choerilo hau sisse. facili et probabili coniectura ponemus, quum vel
pauca ea, quae conseruauit epitome, tam accurate respondeant Suidae. Hinc sequetur, ut, quae Super Choerilo tradat Suidas incerta vel salsa. qualia et notauimus et posthac notaturi sumus, ea omnia reserenda sint ad
prauum iudieium Hesychii Milesii. Quod tamen nouita affirmo, a si prorsus sit sine controuersia. in seri potuit, etsi tactum esse non credo, ut etiam ali Unde aliquid admisceret Suid . Choerili Tragici nolitiam, quam habuit Suidas, utrum ex Hesychio Milesio habuerit, an aliunde, nemo dixerit. Quae de Choerili Samii sotate et vita habet Suidas, carptim antea a me proposita, Duuc Subiiciam integra, ut leguntur apud Suidam.