장음표시 사용
271쪽
manni liber de metria, egregia opera instauratus et e Politus. In quo quod nihil insertum legitur do me Choerileo, hoc est, quo quae ego disputaui, milii ipsi poterant fieri incerta. Insto tamen iterata deliberatione. Sed quoniam ibi, Alcaicam stropham ubi explicat Her- manu a, nobile Sapphus fragmentum tractat pag. 689.
ab Aristotele seruatum. in quo memini, quum Pgo quoque iuuenile in , vel potius pueritum ponebam operam: fortasse non ingratum fuerit viro summo audire, quidit,i scriptum p beat codex Aristotelis Regius, cuius. mentionem feci ad Choerili si tigmenta. Igitur sic sor-lasse legenda sunt Sapphus verba, ex vestigiis codicis
αλλ' ἔλεγες περὶ leo Maia . M. S. codex: αἰδώς κέν σε οὐ κων χεν ἄμματα. Particulas κεν et αν Coniungere, etsi recentioribus magis usitatum
fuit, quam Homero, sunt tamen exempla apud Homerum. Quod loquendi genus quo tempore in frequentiorem VSum venerit, quo non, quis definire audeat Quod ειχες scripsi us. i. seci et hoc codicis regii auctoritate. Maligeri, nisi fallor, emendatio est, ad EuSebium pag. 35. propositat αἰ δ' Iu σ έ. Φερος. rμερον cum
omnibus codicibus noster. Idem, quod non supernuum fuerit moneret ἐσθλῶν. In ultimo versu recte nunc edi turr περὶ τω δικαhu. Aliam suspicionem mouere posset,
quod legitur in nostro: περὶ ωι δικαί-: iuxta apposita littera tota, ut seri solet in hoc codico. Et assentiunt antiquae editiones. Sed praestat tacillima et planissima illa emendatio. Dialectum quod iuuerit, nihil assert c dex regius. Qui in secundo versu post τὸ intrusum habet x, ut in Λlcaei versu: Θίλω τί τ εἰπιιν. In Podem
272쪽
P. 55. med. Etiam in Floventina editione Apollonii
- 74. v. 12. a sine: Uuore p. 74. de Asia fragmento
disputans χθοιός ει ρεος immanona uicia AO- Decismum, Dido ne ais iusto seuerior. Veenim rara sint exemPla adiectivorum quin Oxytona in iis exeunt, κοινως νεMVPatorum, P sim tamen occurrunt, i rarae in Mersu heroico. Homerus Odyss. XII. . 69. πυι tor με κνῖοaης uti δηλιθεν ἰδὼς αυτ a v. Theocri ua AA. d. ως μαλακον ro γένειον o ' ι δία χαιrαν. Moschus IV. 35. και πνP πως εrευχε, καὶ ωδία πορτιν diu are. Haec ad me dedit Schadorus: ae fateor noua me docuisse virum eruditissimum. Nimi-Tum similia noueram non pauca, Veluti, Vt num Pommemorom. Orphicum Da εω κολωνεῖ DX Argonauticis v. 265. in quo ego. quod obiter dictum esto, imitationem animaduectere mihi visus sum, sed infelicem, uomeri me dictionis: υλήεντι Ζακυνθω. Verum illa exempla nominum adiectivorum iri tu non recomabar. Itaque, etsi vel sic dubitalio restat. an χθονος εDoεoe non dimcturus suissot Asius. quippe cui obuersari debebat ex litam ero εὐρεῖα χθωωr soloecismmum Certe CrPpare non debueram. Caetexunt vellona de coniectura mea, πέδου. SUH-tentiam mihi suam n peruisset Sohaeserias.
273쪽
Qua coniectura nequo nunc noui quod melius sit.
p. lO3. seq. Si quid erat, quo suspecta mihi reddi pos-s t vulgata scriptura πελάσσαι, hoc erat, quod intellexi, eam male habet e Schiose- Num. Qui nouatri mecum cOmnIunicauit
emendationem. P. I Dd. Rq. Pereor ne in
gatam in Choerilo ε ripturam, πελάσσω, friastra es enderis. Hoc enim Derbum uia
h1l aliud significat nec Poleat significare,
pendio lac granhico vllabae ερ, de guta dixit Bastius au Grogor. Corinth. Prre terea inuelligitur, qtiae sit origo litteriae αλ Gulgata scriptura πελάσσαι. Denique νε ζυγς ωρMaria compares cum Homericon/ρικαλλέ' ἄ/θλα Odyss. XXIV. 35. et Q l. Acule et caute omDiar veluti hoc quod Hirisam litteram in νεογγέ' exemplo tuitus est Homerico. Quod exemplum ego sufficero . credo, licet quae elisio fit in secunda syllaba dactyli, aliquanto lenior sit ea, qua in tertia. At nondum Potui a me impetrare, ut vulgatum πελάσσαι desperem. Quod rem desiderat vir eruditissimus, ad quam GP propinquare dici possit poeta, ego loci indicium suppleri posse putabam ex VOC. Di itigoo by Cooste
274쪽
- 269 ntare, et ex Praecedentilius, ubi arenae siue curriculi notionem intulit Choerilus rv ωστε ' /wυ καταλειπόμθ Deinde vo--Μnautia quidum est, antequam nouum curi una admoueret quoquam poeta, id agi debuisse, ut haberet talem currum: sed hac duo Intre se miscuisse videtur, ut poeta.
- So. V. 12. a sine: λ in υν etiam Lipsiensis 1691. sed
v. d. a sine: Di Eusobii loco editio princops Ro-herti Stepham p. 24 t. rioli habet capitis in- . SCriptionem Αοιρίλου π. n. V. - 1. 6. med. Omeritur, unde Clio lea habeat Iosephus. Disputationis seriem rΡputanti, quaa est apud Iosephum , veri simile erit, eum Do-elae librum adusse ipsum. CL pag. IOD. - - - νω δ' editio Iosephi princeps Basileensis. diemel moneo, Lipsiensem a. 169 l. hoc loco
275쪽
proINus referre eam editiovem, qaue prod- ait anno 16ii. Igitur ad hanc reserenda Sunt, quaecumque praedicaui de Lipsiensis tui Coloniensi. p. 157. init. Editio Iosophi princeps: εὐκεεθ. - - v. 6. Editio Eusebii priticeps: seκουν ἐν σ. Ea, praeter hoc, in Choerili vertiis Prorsus cou- sentit cum Lipsiensi siue Coloniensi. - - v. 6. a fine: Ad Iosephi oditio princeps. - 142. V. II. Becte interpungunt Iosephi ed. princeps cum Hauercam pio, et Eusellii editio priu-ceps et Lipsiensis siue Coloni PusIs. - 45. V. B. τροχοκουριδες habet Iosephi ed. princeps, ut
- - V. 9. a line: leg. deleto commater Poet ροι. - 5O. med. leg. i524. Editio Iosephi latina, continens de bello Iudaico libros septem et Co utra Apionem libros duos, quae est in bibl. Beg. Drusil. impressa Verona per Magistrum P trum Naufer Gallicum a. i. 3o. quum in reliquis consentiat cum Basileensi l. 2 . primo Helladam , huic scriptori Ponti nientius. deinde transibat, quod meliu ,
Eusebii Praeparationis euangelicae in te Pretalionem latinam. consectam. quod Fa-Dricius docet, a Georgio Trap guntio, splendide editam Venetiis a d icolao Iensono anno i 47Ο. cuius editionis exemplar est iubibl. Dresd. quum euoluisse in animi, caussa,
ait sorte delicias offenderem Rufini similes: ipse s 'nsi. de quo querula uir viri docta apud Fabi icium bibl. gr. VII. p. 5έέ. IIar-Ies. et apud Leonem Allatium tu Fabricubibl. gr. vol. X. png. 724. ed. Hamb. Dotota Eusebii disputatione uiliit dedit luterpres ille praeter haec: Sed tu i in gentis Choritus csic etiam Poeta Priscus meminit: et multos eorum cum Xerxe in groeciam mylifasse af Πιαι. Choerili versus et veliqua praetermisit
- Ι6o. Non Schori ius primum. sed ante Scho
276쪽
um iam Gestareus in editione ea, quae prodiit anno 1543. praeter latinum, qui est in reliquis Gesnerianis, titulum, graecum
II. leg. nihil osquGm. 6. a fine: leg. ἐμελεχεδεγ9. a lino. Non memini viros doctos adhibero Propertium II. XXV. 16.9. a line: adde primam Gestieri odit. i545. Addoudorum, quae cernitur, multitudo et tot igitudo haud vereor ne mihi obsutura sit apud aequum lectorem. I ii quibus quae debentur doctae Schaeseri liberalitati. sua inexcusationem in se habent. Reliqua minimam partem eX iis libris accesserunt, quihus sevo potitus sum, quum, operas dum exercebat liber meus, bibliotheca Begia Dres dati a per aliquot dies uti licuit. Ibi Iosephi Eusebiiquo antiquas editiones videre mihi datum est. Ibi fragmentum Choe-xili, quod proposui p. 189. a Bulin Lenio acceptum. ex ipso sente ut repetorem, conligit. Namque alia inuestigans, codicem Hermogenis cum exegesi TZet gae in- edita asseruari in bibliotheca illa intellexi; eiusque copiam mihi fecit, ea comitate, quam iam prius laudandam habueram, Bei- gelius. Liber est non contemnendae vetustatis, in charta bombycina scriptus, hac inscriptione: 'Eotioγένους T/χνη λrορικό
κῶν. In bibliothecam Regiam illo venit ebibliotheca Io. Werii. Huberi Icti Basileensis. Huius codicis igitur comparationem instituam hoc loco, non solum cum his, qua ex codice Lugduno - Batauo protulit Rulin-konius ad Longinum, sed etiam, quoniam ea sunt proxima. cum illis, quae ex eodem ad Gregorium Cor. Κoenius p. 5 29. ed. Schaes. Vnde nostrum codicem Batauo PassinI priosi antiorem esse patebit. Ita quo quae ab ea lectione, quam in Batauo libro
277쪽
Foriasse librario, vel etiam I gelgio ipsi,
inter scribendum recurrerat ii ianit aras politicust vi παντα Scriberri. Non λαντα. Cintorum TZelgem in versu Theocriti post νω- Ψίλλωοαι disti uxisse putet a quae olim Ohli-nohat distinctio. V. I 2. λαλουσιν V. I. Pin. ut Bat tuus liber. sed sine distinctione post τα si hoc ohseruatione dignum. V. 15.uH-
278쪽
Plaeuit et Hermogenis ipsius ea conferre, rure proXima. Quo intellexi, librum Dres
an uiti ordinem verborum aliquoties habere alium . quam in vulgatis libris. Hormogenis vorba, quibus 'I neocritum respicit, ita leguntur ira Dresdatio: ο γαρ θεό- κριmς Nooμενον τινα πεποίηκε λυριούσαις
p. ao4. V. 9. GuGrini interpretationem, et Gi rini eo- dicem non recte dixi hoc loco. Si vera sunt, quae Brissotiio prodeunte Fabricius Bibl. gr. vol. III. P. 5. se l. ed. Hamb. Bibl. latin. med. et intinuo putatis to m. Ill. P. I Ol. I io. Edit. Pat. et Si obeukeesius in Bibl. gr. ab Harlesio instaurata vol. iv. pag. 5b9. Sq.9. Hune in locum a viro doctissimo ad moscripta sunt haec, quae sequuntur. P. 2i7. in Meandri Oermι nollem mirabile dixi aes χαλDep-έρη. II. StePhaniam oportebat dicere consedentitia, ιn hac forma obtinere uncOPen; tmquc debebas Diro summo assentiri sine Dila dubitatione. Tales enim formoe comparativorum et superla- titiorum, Det Ob metri necessitatem Deleommodioris causa Pronuntiationis cum tali, haud raro le uratur. Nicandreo Prorsus geminum est quod, habet Strato LXXXV m. 4. Isturὀς ωκηροτατου, ad y. I. permiram legas I VI ttenbachii animn Dersionem derit ritia hunc Ouperlativum a positiuo υκηρος POSito Iyro ακε ciroer quamquam. inquit. aimul alludere potuit
279쪽
ilibus foedissimis. Et fuerunt qui hos fa
cerent: quorum nomina taceo. Ouoasiaeubi librarii inter formias curtatas pie nasque incerti errant, ego quidem, nisi alia obstent, curtatas P referam. Diod 1 3 Nic. V. c. 5έ. δDςχεI6-οι τοῖς ἄλλοις εἰσι II esset gruar δυδειρώτατοι Beg. Cois. ΛI ut. Hinc est urn eliciat δορχει riarot: et sic Elchstadius a me monitus edidit. Venon sine carasa Uir clarissimus extrema pria fations fateatiar, aremoniliones sibi a me impertItas esse, quin au ακρίβειαν ingra ca Scribendi ratione facerent. I lhac imιde contentias sit modestior, ὀρύο- γρατικῶς δε bene mereri de acri lis Det mm, εi alia ratione non pOεse Mideatur. P. 226. v. IS. a fine: leg. dubitabu
- 255.255. Seq. quoties Guarimian dixi. toties Gregorii Tifernatis nomen repouendum csSE videtur.
- 256. su. Coni tura mea me non sesellit. Quam ex Strabotio latino posui pag. 2oέ. inscriptioncm Sardanapali. eamdem Natalis de C milibus Allienaeo suo latino lib. VIII. cap. IV. P. I 57. Dd. Vouet. I 556. inseruit. Sexto versui addidit hos a se factos: Uuod mihi sit cordi. nummi cumulantur et aurum
mendum reliquis, cupiunt qui multa
280쪽
I. Choerilus Atheniensis Tragicus. I. II. 1'anyasis. De aetate Choerili Samii diriersa et se. cum pugnantia tradere Suidam. I 4. III. Choerili Samii quae fuerit astias. 22. IV. De Choerilo Samio Marcollini locus. Choerili nomen. Scriptorum, qui de ChoeriIo Samio expo-
V. Choerilus, Alexandri IIagni comos, Ia sensis. 57. H. De Choerilo Samio Plutarchi locus. 46. VII. Choerilus Ecphantidae. 5 I. VIII. Choerili Samii dictio et nouus in poesi epita conatus. 59. IX. Antimachus et poetae Alexandrini. Asius Samius.
X. Choerilei carminis inscriptio et ambitus. Choerili Iasensis praemia. 78. XI. Choerilus Samius obsoniorum amator. Qui Choerilo Samio publice honor habitus sit. Platonis de eo iudicium , et Ar stotelis. 8 ML Alexandrinorum et Euphorionis de Choerilo Samio iudicium. Choerili Samii scripta, Praeter Persica. 96.