장음표시 사용
261쪽
nomen praescripserit, aut per errorem, aut callido eo silio, ne ex Sardanapali inscriptione et ex gi socis ver albus translatos esse RPPareret. Guarinus autem, qui illos ex codice aliquo cognouisset, vidit, unde essent, et quum honi essent. ause interpretationi inserere non dedignatus est, ut Ciceronis quoque versus inseruit. Denique, Vt integrum epigramma exsisteret, de suo addidit tertium versum et sextum INamque ego aerem Pulvis, qui nuper tanta tenebam. Hoc sapiens Misce mortalibus eat documentum. Quos ab ipso Guarino procusos esse Paene Persuasum habeo. Haec sic statuo, quandoquidem epigrammatis, quale Guarinus exhibet, testem non habeo antiquiorem Guarino ipso. Cui et hoc tribuendum censeo, quod in quarto Versu pro eo, quod est apud Ciceronem, i cent, legitur: manent. Scilicet bono viro hoc videbatur aptius esse et magis respondere graeco verbo λέ- λειπιαι. Apud Ciceronem vulgata et quantum video communis librorum lectio est: iacent; eamdeniquo fuisse in Moroni codice inscriptionum latinarum resert Burmarinus. manent post Guarinum Neander et Pia
Illud distie ut Cum ea mortassem noris etc. Cum spitaphio Sardanapali latino coniunxisse Bonifacium do componendis epitaphiis pag. 16 i. testis est Burmannus L l. p. 4. Bonifatii librum nusquam inuenit sed G-- Tinum aequutua esse Videtur. De Guarino nihil com pererat Burmannus. Etiam Neander utrumque distichon, Ciceronis et alterum, apposuit in Gnomologico
p. 569. sq. Qui liber prodiit ancio a 564. Non vidi Assi
Naei interpretationem latinam, quam curauit Natalis do
Comitibus. Sed fortasse etiam hic illa disticha inseruit. Si inseruit, haud dubie a G-rino ea accepit.
262쪽
De metro C h o e r i l e o. ioei deum quod dicimus metrum, eXwrcis grammaticis vix unus et alter commemorarit. Choeriles nomine,
quod sciam, nullus; latini su pius, et hoc et aliis nomi-uihus. id. Diomedes lib. III. p. 512. med. Servius p. 18uo. sq. Marius Victolinus P. 25 4. siti. 25t 3. med. et P. 2557. 2oM. ua . Plotius p. 2655. sq. Ex quibus PI ii iis de hoc metro disputauit ut, Hrrime, sed pro suis illo
vicibus. Totum locum adscribam eme ut latitan, et ver- horum ordine nexuque restituto. Nam etsi de metriasta Pe salsissima tradunt grammatici, operae pretium tam Cti Est cognoscere, quid tradant. Consistam autem iri PDiori disputationis parte, qua' vehementer pertur halaest librariorum culpa, qui decepti fallaci verborum similitudine et crebra repoliti Otae, Ex uno versu in alterum aberrassent. disI Pars culpae in Pulschium traii furenda, vel in cum, cuius B PDyra Plao Ρ ut chius usus est. Reliqua et satis Plana et tuopia et nam ineptiae sti ut quae Plotius commentus est, octo Choeril ei metri sche- mala. Igitur haec scripsit Plotius: Choeril una metriam, quod et Diphilium et Angelicum uu/ιι rvatur, constat penthemimerica cresura, et vllaba, et altera penthemimerica. Vnde eat mel um Hexametrum calci elicum: Mna enim syllaba deest. Ut sine in eo pedes sex. Sed exemplis schemata Octo doceamus. Pona-mtis igitur schemata quatuor huius metri, sed duplicata Utrimque coemroe Penthemimerii ce, sicut ante Geui sue Ilabam adiicientes. Primae Ciaesurae est Gro sum exsin iam e
263쪽
- 258ῆνIκα μIν βασιλευς ην Σωρuος ἐν Σατυροις. Latine sic: Inter enim pecudes stant comora magna boum.
Nini dactyli cum suis vitalis, id est: Arma Dirumque cano, bis; et una Ullaba in medio plus, id est, in fne primae ora furor: in qua vllaba sntatur para
orationis necesse est. Binia spondeis cum auia ullabis , et Mna in medio plus rMox et frumentia est, mox et frumentia. Hoc praecipit, obseruari debero in metro Choeril eo eam
caesuram, quae Penthemimeres vocatur. Eamque Plotius, graecum versum sequutus, in omnibus, quae sequuntur , exemplis Obseruauit. Bene hoc. At praeter ea etiam post eam syllabam , quam Plus esse dicit, incidendum putat. Quod numeros versus Pangit. Enimvero Plotius doctrinam suam et exompla omnia muso mauit ad versum graecum: in quo quum sorte fortuna Post ἐν incisionis species esset, nou vidit, eam legendo Posse ac debere celari, sed legitimam incisionem putauit. Rectius versum mensi sunt alii grammatici, quos stati in videbimus. Prafterea hoc monere satis habeo, quum Plotius dicati Primas cincturae est groecum exempliam, id idem esse, ac si dixisset primi schematis. In tertio Ρlotii exemplo, omnia Merourio dant mam dulces, una syllaba deest, siue librariorum, siue Pulachii, siue auctoris ipsius incuria. Fortasse post Mercurio excidit nunc. Quarti schematis, quod tale est ex mente Plotiit exemplum excidit. Sed mitto hunc hominem cum schematis et exemplis suis.
Meliora sunt, quae finxerunt Diomedes, Servius, Marius Victorinus, Choeriaci versus exempla: Iiqitigoti by Coos
264쪽
fimn Calliope miranda Poemri tibia . Pulcra mella comas ambit albi palmitiLtis. Alma parem genitrix ditium decus Oceano.
unc age Piersea Deratia dea Cauiope. De genere quod in his bit metri. varia tradunt. Marius P. 23. eX P ntametro elegiaco derivare velle videtur. CODtra Plotius p. 2654. poniam trum elogiacum metiri Clioerilei speci tu dicit. Semitus l. l. Petita metrum hypercata lectum appellat. Verum est, quod Plotius pag. u6. S. dicit, metrum hexametrum catalecticum , vel etiam accuratius Marius P. 2513. nexametrum catalectici m in ullaba. Logendum videtur in ulla m. Haec veri sunt similia, certa Hori sunt. Nam quo oriatii a grammaticorum nuctoritate riit utitur, et latin riora. erum isti a Pindaro lucem confirmationemque et uCcipiu ut, et mutuo afferunt Pindaro. Apud Pindarum mulin hexametri catalectici sp ciem Ballent. Exempla congessit Ilei marinus in Commentatione de metris Pindari p. 222. Quae tameia id Ρm rem Oi ait Omnia. Et profecto dubitari nequii. quin longo pleraque remouenda sint. Etenim si versum accipimus
ναι μέγαν ὐρκον Ουοσσας, τουτό γέ οἱ σας ς; si etiam hoc serimus. ut exstant quie dam eiusmodi DX- empla, ut illa syllaba, post quam eo modo inciditur, pro ancipite habeaturi quid tandem est in tali versu. cur versus esse videatur 2 quid esse potuit, cur Pindarus tam male cohaerentia in unu in versum cogere, quam disiuneta per duos versus esserre maluerit 3 Ergo Her- mannus prudentissime ita administrari ista exempla iussit, ut singulis locis bini exsisterent versus. At no- seio. an Vnum tamen carmen sit, idque . si recto memini, solum in Pindaviris, in quo hexameter catalecti-eus placuerit Pindaro: Nemeorum XI. Vs. 5. In quo tarmine u quam PTaua lata inmura, quae Uersum Dan-
265쪽
git, post quartum pedem; at in singulis versibus, uno tantum versu eAcepto, illa conspicitur, quae penthemimeres dicitur. Atque hoc viaico loco, Ut monuit He mannus, metri illud genus agnoscit et ἔπος nαρις σολλαβον appellat scholiastes Pindari metricus. Itaque in hoe carmine placuit Pindaro, ut, quae membra alibi per
. singulos versus efferre Sol erui, tu unuin versum coniungeret, ea caesura adhibita, quae huic vorsui notam et characterem suum imprimeret. Illoc quum sit huius ineret origo, mirum non est, quod in tertia sede seIn- per seruatus sit spondeus. At Omnino rarum fuit hoc
metri genus. Scitoliasue illi Pindari ego ex graecis grammaticis V nurn habeo quem addam , si Operae pre tium est addere, Scholias tam Hephastionis pag. 39. Ι'au.
Pindari carmen latuit eos, quos nunc habemus, grammaticos latinos. Quorum tamen exempla recens ficta Pindaricis respondent. Ea tutelligo, quae promunt Diomedes et alii. Ad hanc normam igitur exigendus . est illo Versus, quo u butitur Plotius. In eo quae incialio est post ἐν, eam tenendum est non veram incisionem Psse. Quiae Uersum euerteret. Nimirum villic ve sus non malus hexameter heroicus futurus esset rήνικα μεν βασιλεύς ην μιρίλος ἐν Σατυροασαν; ita hic versus bonus est: ν νίκα ρι ἐν βασιλευς-xowlλος ἔν Σατυροις. Et simili ratione Pindari versus illo ae luetur, quem vincum legitima cursura carere dixit Μουὶ ξενίου Ati e ασκει rao os ιις ἀεναοις. ubi legitimae caesurae vice langitur caesura proxime Se
Versus est manifesto melicus. De cnius origine ' Di itigod by CO dile
266쪽
quas modo dispulabam , non eo consilio disputaui, ut pro inuentore liaberetur Pindarus. Intino haud contemnentia est obsoruatio Diom dis, inuentionem Stesichoro tribuentis. Atque in eo acquiescendum, et metrum hinc Stesichorium potius dicundum est, quam Choerileum. Multum illo loco Pulachio debet Diomedes. Cuius editiones antiquio et antiquissimae non a Ium termichorum P bent pro Stesichoro, sed etiam
ita corrupti sunt et misere contractae, Ut angolici meiatri , quod dicit Diomedes, descriptio prorsus Oblitterata sit et commissa cum descriptione priapei; quasi hoc ait angelici siue choerilei metri exemplum: Incidi patu tam in mecum Procumbente PrMPO. Quae, nescio straprimus, ex codicibus correxit et suppleuit Pulachius. Contuli autem Diomedis editiones hast principem. nam quin ea princeps sit, non dubito, quae cum Diomedo continet Phocam, Caprum, Agroelium, Donatum. Servium et Sergium, sine anno et sine loci indicio, sed appositolin line Nicolat Iotisoni Gallici nomine, et asseruatur in bibl. Regia Drosti. Mediolanens in a. ISIS. per D. Angelum Scingenaeler, quiae eosdem complectitur, et Prisciani epitomen et Probi qiuodam; CO uieu-sem a. 1513. quae solum Diomedem continet, emendalum, ut seri praefatio, ab Hermanno Buschio; Lipsiensem a. 1542. quae Donatum adiunctum habet. Ac Lipsiensi quidem qui praefuit, Ioannes Caesarius, quum iter a Buschio coeptum se continuasse scribat, et Di medem ita emendatum promittat, ut nulla porro Iabes insideat, Stesichori nomen illo loco bene restituit, sed reliqua longe, quam Buschius, audacius, id est, in li- eius administrauit. Ista soniana et Mediolanensis haeo praebent: angelicum metrum celeritate nuntiis retiam terpsichoma inuenit Una enim ullaba ultimam hexametro Gicit: M tale est: Incidi patiarum in ape- eum etc. md in Buschius dedit, asterisco apposito post verbum inuenit. At Caesarius ita: Angelicum metrum,
267쪽
eeleritate nuntiis aptum, Stesichorus inuenit. Id toleeat, Incidi patulum etc. resectis iis, quae Viam emendandi aperire possent. Vt vel hoc exemplo appareat, etiam in illo grammaticorum latinorum genere religi sam antiquissimorum editorum fidem praestare male sagaci emendatorum acumini. Qui emendatores iam ante Put schium exstiterunt, et Pulschio infeliciores, quippe dicum auxilio destituti. Et ijs roi aliud exemplumnia te oculos ost prorsus lepidum. De versu Salui Dio huic praeeipit Diomedes Putaclitit Saturnium in honorem dei Areuius intienit, addita vllaba ad Lambicum. Ex codico, ut puto. Ad quem vide quRm prope ni redat editionis principis et Mediolanonsis lectior Scit in honorem dei Venus inuenit addita ete. At quid Bu- schius et Casarius 8 Priora penitus rescid runt; ex Venere socerunt Venusinum, sic r Gnusinus inuenit at
Tutissimum sore dixi. vi Stesichorium metrum di
eamus, Diomedis auctoritate. Si necesse Pst, ut nomen quaeratur. Quae vulgo circumseruntur huius metri a Pellationes. Nisi relinPro velimus, vi sancitas gramma ticorum latino In Vsu, neque a testium auctoritale Prorsus firmae sunt, neque in se habent, quo maguo Pere commend ntur. Perlustrabimus singulas. Augelicum metrum, unico nomitae, appellat Di
medes l. l. p. 5 is. Quam appellationem iam cognoui mus ex Plotio. Ration in addit Diomodest celeritatemn ir3 usum. Inepto. Sic quem gieteri grammati ei tro Chaicum dimetrum acata lectam. Marius Victorinus P. 255i. Angelison vocari testatur. An et hoc metrum nunclis ut imp Certe non minus aptum quam illud. Tertium quoddam angelici genus, idque ex ipso Vi Filio, nobis propinat auctor fragmenti eius, quod cum Censorino edi solet. Qui cap. XIV. p. t 63. Cantabr. Avelletis, inquit. numorus syllabam conr tat hexa metro: Me, moιoria Androma fio Purrhin connullo
268쪽
- 26Iaeruas. Sic correxerim. CL cap. XV. p. 65. Homo imperitissimus quin ab aliis grammaticia accepisset, mirum in modum detorsit. Virgilii versus una sullaba
abundare illi videbatur, qum breuiundo, id est, legendo
obtegenda et opprimenda esset. Atque hoc angelicum appellat. Quod nemo non videt alienissimum esso ab eo fenere, quod angelicum vocant Diomedes et Plotius.
Vsrum lioe metri genus etiam altero nomine, Diphilium appellat Marius Victorinus. Quod inde restitui motio. Vel potius Diphilicum scripserat Plotius. Pu sellius ibi vulgavit Delphicum. At Delphicum his
grammaticis est ipsum metrum hexametrum heroicum rm eumdem Plotium p. 2629. et Atilium Fortunat. pag. α69o. ubi quod legitur deliticum, corrigendum est et Delphicum. SimiliteP 'thius appellatur versus hex meter heroicus, quum ab latinis grammaticis multis, tum a gimcis, veluti ab Hephaestionis scholiasta pag. 22. Vnde autem illud metrum, de quo nunc loquimur, D philii cognomen acceperit, alius dicat. Ego Diphilum,
quem eo met sum esse credam . noui nullum. Nisi
illo Diphilus fuerit, de quo mentio apud sclioliastam Aristophania ad Nubes v. m. Quod parum probabile.
Nominia quindam similitudo in mentem mihi reuocat Philisci Comici versum, quem a Salmasio acceptum ρο- aueram in Schodis criticis pag. I . Eum postea cognoui Salmasio innotuisse ex Anthologiat V. Holsten. ad Steph. ByE. v. Πειραιος, et Ilus kii Analecta crit. pag. 29λDenique Choeritium metrum dieit Ρlotius; moerilium virtus Victorinus p. 2514. 2558. et Choerilium Seruiua P. I 82o. Vossius, ubi de Choerilo Samio agit, de histor. gr. IV. VII. satis confident evr Ab hoc nomen accepit m ἱλε- μετρον; de quo Mid , Marma V etorium, et Photitia, in iis , guae de re metrica retia quorunt. Plotium voluit dicere, et Seriιium, non Sudam, qui de hae re uihil. Vossio ista priciuit Meu
269쪽
alias ad Hesych. Miles. P. ulli. Paullo sapientius GyrH-dus de piae t. hist. pag. Io3. Choerilium metrum dictum putat a Choerilo tragieo. Verum neque hic, neque ex iis . quos vidimus, Choerilis ullus tales versus secisse videtur. Alium autem Choerilum non nouimus, quiplaeta fuerit. Igitur neque ab inuentore metrum Choerileum nuncupari potuit, neque, ut grammatici loquuntur, a frequentatore. Vt aliunde nominis origo dedu-
conda sit. Sane leuem caussam interdum habent et longe repetita sunt metrorum apud grammaticos nomina. Do hae appellatione ego sic statuo. Netrum illud non valdo Deu uetis suisse omnia ostendunt. Ο,tenuit graecorum grammaticorum si leutium; ostendunt latino tum grammaticorum testimonia, qui tantia in non omnes fictis exemplis utuntur. Pindarus quos liui, ut versus illo mΡlro scriptos, non multis inuoluisso videntur. num ad grammaticos intinos exstat exemplum graecum rἡνίκα ει ἐν βασιλιυς ην χοιρίλος ἐν Σατυροι p. Hoc ego quin vere griocum sit et antiquum nullus dubito. Latina quandoque exempla sibi singentem Plotiuin ipsi vidimus. Sed euindem sieteca fingere, quam ex graecis grammat itas siue ex romanis antiquioribus eX- empla aut i qua gi seca depromere maluisso. nemo demonstrauerit. Atque graeca Plotii exempla, habet autem multa, partim sunt notissima, partim si quis nam operam impendere Velit, exquiri poterunt, partim etiamsi sint. quae alibi non exstent, talia sunt, ut antiquitatis notam ha heant. Denique certe hoc, de quo nobis Sermo est, tale est, quod nulli grammatico in mentem venerit fingere. Haud dubie autem illud a grammaticis graecis demum ad latinos Venit, quorum unus alteri tim-didit, doneo ad Plotium delatum est. Sic quum multo illud tereretur usu, ab eo, quod inesset mentio C erili, coeperunt metrum Choerileum dicere sitio Choerilium. Id vero alatinis demum grammaticis, ut videtur, tactum
270쪽
Quodsi quaeratur. de quonam Choerilo loquatur
illius vectus auctor. Choerilus Atheni risis Tragicus est. Ita auctor descripsit artis tragicu au liqui,simae tympora, inter cuius praesides ei auctoros iuro nominatui Choeri ius Atheniensis. Tragicae artis tempora dixi: nam quo eorum opinioni, qui Choerilum Tragicum etiam satvricas sabulas docui e suspicati sunt, nihil accedit νx hoe loco potiueris. Cirterum hoc. ἡνίκα βασι4ευς νοῦν, eleganter dictum est. et quodam modo reseri sollem nomgraecis homi Dibus imaginem, qua res valde antiquas Saturni necno assignare soletiant: veluti quod Ceatinus apud Athen. l. P. 26 . E. οἰς δ Aρονος ἐν τῶ π&λαιον. Alias artis tragicae initia Thespidis riOmine nuncupant. Aristophanes in espis νέ D. Qia οι γιενυς
Satyrus quum omnino omnis iragoediae, etiam culti vis, Prrsona Primaria Pt quasi Dru', 'a haberetur, utpote a quo repeteretur origo tvngordiae, tum vero Optime repra seu labat tragoediam Choerileam, quae proxima fuit ab Origine illa. Marius Victorinus etiam Choerilium H νιtinia quoddam rommemorat pag. 2559. Cuius hoc comminiscitur
I bi nanum decens lucet rOxa Mertice. Absurda apyellatio. Quis est, qui hunc versum ali Pometro, quod Choeril cum dicitur, res' tere velit 3 Α--lictis est. Si versus est. Nam spondeus dubitationem
iniicit. ΠοXametros calo lecticos in syllabam duos fecit is, qui Syringem lusit, quod carmen vulgo additur The
erilo. Verum hi quum ea tantum lege sint compositi, ut ii xametro heroico breuiores essent una syllaba, non pertinent ad metrum Chocri lcum. Dum in eo versor. ut extrema liuic libello aecedat