장음표시 사용
111쪽
Annales Ecclesiastici Baroni i
Qv Et sane quidem ex hoc icto vetiis illud XXV Mudochaeo repraesertatum m 4 e in Georgio & Albanasio spectaculum vI-
triumpho des : eum alter e summo fastigio hon Ath M de di nitatis ad infame.turpissimum si ' que supplicium reperiatiar addictus: alter vero e saucibus mortis emptus, ad regium triumphum conspiciatur evectus; ar Raruit oue quam facile 13t in consp ctu Do-
ta,EHI. ii. mini subito honestare a pauperem : pa-' ' tela'uirique eit, quo honore affectus iit,
Quem lummus omnium Rex statuerit ho norate : & pro miraculo plane habendum, digito Dei in I gupto innovante iterum, ut in Civitate Gentis:bus α Atinnis conserta, omnibus his advertarias R.
CCCXLIX. nuin o Conmniici & Constante ima petantibus Alexandriam e diit, non vero, .i Dei peram interpretatur Papebrotius , anno
um ex exilio revoeatus est . ut sequentia de eius fuga verba mam siste indieant; tune enim non fugerat . sed in exilium missus fuerat --.x o em offa O ab ea em Musas asara , in
tis ea hie Philagrius ab eo eiusdem nominas. rui Ακ pium ad ininistravit anno CCCXXXV. t ar CCXLI. eiusque fuit, ut videtur. s. lius, bis etiam, ut pater, eadem praefectura ypti decora ius , ut anno CCCXLI. Dum. NX villa explicavimus. ias a te rede coniici bai papebrocius citares, hune Phila trium di vos timesse ab eo. qui praesitis anni, CCCXXXV. a. CCCxLI. eandem p. secturam gessit. Hae sit & ad hune socim Memmantius in vita s. Athanasii lib. ro. cap. a. ubi hunc Philagrium
thanasi, & ses, Phatione , nempe Iu
liano turanno, eiusque AEtupti Praeses hodio habentibus Pastores ovium. Athamasius ipse adeo praeclarum , ae ne ipsa quidem Imperatoribus aliquando impertiatum triumphum egerit; eum praesertuneoni et ex Socrate s . atque Metome s. rat.
quam Oh necem Georgii sui Episcopi de- ti
misisse an ire os, sed mox in locum eius .7 Luetum suffecisse : S de Gentilibus ii Seat , eos Imperatoris gratia elatos in hiillianoa eorumque Episcopos inses enistius 3ehaeehatos. Porro Gregorii Nari an eteni temporis sui res seri tantis auctoritates omenus redarguitur, qui ignoravit haeea Gregorio seripta, dum ait sis Athana- ωγsum , mox nunciata morte Constantii in 'in'J-ςctu in Alexandrina Eeelesia comparuisse. Athanasus igitur Alexandriam ingreta CLXXm, sus. Feciesain adiens, primum omnium cunctis eam Atiam haereseos expurgat inquinamentis , ae sordibus diluit; non a
tamen utitur satello; sed quod ait
post praesenteni Cliristi annum S post adveniatum Ailiari,si in urbem Alexansrinam a Tum
bi, liqueri Constantium aliquando in AEgyptum .enisse quod aliunde nobis non renniescit . Hermintius laudatus ohservat, textum Graeeum non exprimere , an iuvenis ille de exeeptione . duae iacta niuei Conflantio, aut de ea, quae in elu, honorem flari potuisset, fi Alexandriam vectisset, se monem habeat. ipsemet ea verba in secundo sensu aecipit; & Me modo vemiar HMo . in vis iuvenis, O qtianilo Conflant M
seiendi; nam eum hie sermo si de exceptio. ne Phila tit iterum praefecti, quae post Conis stantii moriem coni git, vulgaris Nanna in terpretatio certa est. Prolatio si Constantius
112쪽
Athanastis se. Haee seri hens Gregorius, plane al- eo ilium lusisse videtur ad Concilium tune tem- snvocat. poris Alexandriae congregatum , cum eius iussu ad Eceleta statum eollapsum resti tuendum, aliarum Aggypti Ecclesarum
Episeopi, qui sub Constant io in exilium ut vidimus acti sunt, ii dein ad proprias restituti sede , statim necessitata Eeelesae Catholicae eonsulturi. sese ad antesgnanum & propugnatorem fidei Athanalium Alevandriam eontulerunt, qu rum nonnullorum nom na conseripta habentur in S.nodali epistola eiusdem Alexandrini Co illi ab iisdem tune eel brati. Contulit etiam sese tune Alexania etiam ad Athanasium s. susebius spl- scopus Uereellensη, ou i in Palaesina primum, deqnde in variis locis Arianorum
opera exulavit: tune vero In IEgvpto exulem ipsum morari eonsilit: in supeis xlores namque Thebas ultimo exilio a
mandatos suisse Eusebium, & Lue; tum
Calamitanum Episeopos, auctor est Socratai Misar. tes ta): indeque solutos, libertatem conia m. secutos esse. Porro non invisendi tantum
modo Athanaiii , Omne illos Episcopos accidit Alexandriam prosei se l. sed est quod dictum est ) svnodi habendae eauiasa; sua rebus Catholicae Ecelesiae tot annis dira perseeutione exagitatae, communi inito consilio, eonta Jere postent.
ctorem,&arehitectum sui se Li herium Ro manum Pontificem, paulo inserius Meeodem anno aperietur. Ipse emim primus Ariminense naufragium reparare sollieitus, indulgentiae vexillum erexit, ne qui decepti & Arianorum fraudibu circumventi fuerant, tu timore per tetriti munis offerant Imperatoris, Nicaeae eonissessionem vis fuerant deseruisse, in ma--.. Mel. Tom. V. gnum Fcelesiae detrimentum, extra FGelesam diutius vagarentur, serenisu
interea lupis praeda. si quae inviti feeiti
sent . volentes iam obstinate defenderent. His inquam hene consulturus Liberius Pontifex, primum omnium iis qui in Lialia lapsi erant, Episcopis erroris pc nitentibus , si h veniendum putavit , di in orientem respiciens, bene usus occas
ne illos ipsos, qui erant illie fidei causa exules occidentales Episcopi magni nominis , Eusebium Veleellensem Epici pum, S Luei serum Calatitanum Epist pum in sardinia legato Apostolicae s
dis creae, quorum alteri, nempe Luci- seto. Ecelesae Antiochen , ab Arianis diu possessae curam delegat. Dicturi de his singulis, primum omnium hie eiusdem Liberii litteras recitemus , quas eodem argumento dedit ad italiae Epitcopos: nacti sumus eas ex Petti Pithoei antiqui istatum promptuario , easdemque nuper a viro sneetissimae s dei Nieolao Fabro A m .ditas aceim, ut se habent iam nimia ve- IQ-. . tustate eoirotis s . . Ia. r. pag. L,heνitis Epis opis CasloKeir in Dalia 31.12.
rere es. Pietatem ad omnia utatim ese piliae ad Ierimtis , etia cedit eoνparatis exercitatro, a taliae G
ΑGIm numquam Alexandriam adkentasset. Juven;s it. te post hurus mortem non de Constantio M. dicto, sed de Imperatore lunt regnante i
xu P ulo post pag. xl. de perseeutrone a Iulia no adversus Athanasium nuper Alexandriam te verium excitata loquitur: Ma sci fari mn '
113쪽
Io 8 Annales Ecc Iesiastici Baronii
oν. ρε-- perdito δυυνartis, Fcelo M Cathoti a ripiν, tali mitise plectetuν. Hactenus Liberii xd Italiae Epis γε litaret:e, qui dicto obaudiens Salvat ris eum Petro dixit: G Iis unda conmem fur e firma fratres tuos . non tam pra sentes in Italia exissentH. sed etiam in UHente lonee posito eolli ere suduit, curans de his una eum Athanaso habetisvnodum Alexandriae ; quod feliciter per Eusehium Uercellensem Epist pum Ap soli Sedis letatum, es Athanasum praestitum est. Quid vero ab eis gestumst. paulo inserius Alsuri sumus . . Inter hete autem Lueiser Episcopus Calatitanu , & ipse exul s dei musa ut mo tertio fusus dictum est ) qui acet bissimi 1 in Constantium seripithnibus eum in se prae cieteris eo itaverat; smul ac exilio solutux est. suppetias laturus C tholiciΑ Anti hiae commorantibus , iam ab o, ilii Eustathii tempore ab Arianis lonara perseeutione eoncussis. illuc festim accessit: missis interim Alexandriam ad fututam Synodum duobus suis diaconis ,
Herennio & Agapeto . Quid porro ipse Anti hiae egerit, Russinus I u docet ,
rem ab exordio auspicatus , in hune m
si. Haec Rustinus de electione paul ini, a quo statim ad Sunodum Alexandrinam Avo Legati diaconi missi sunt. Maximus, ct Cali merus , qui subseripti habentur Synodali huη eiusdest, Concilii littetis . quas recitat Athanasius. Ceterum ante eleAio nem Paul ini, non inter Catholicos lanis tum & Ariano dissidium agitabatur, sed etiam inter ipsosmet Catholiem: quand quidem qui dJeebantur Fustathiani. quique perpetuo fidem Cathol eam defendinsent, nequaquam Meletio & eius sectit rihuc ut ait Socrates h eommunicare
voluerunt et tum quod Meletatis ab Arianis
Risset electus: tum etiam quod qui eum sectarentur, ab Arianis bapti rati essent. Eiusmodi tune erat status Eecle Amtiochenae, ut iam tres Hent Episeoptanuna civitate; nempe Eurotus, qui Ari vis praeerat; Meletius, qui Orthodoxis, quocum haud omnes communiearent C tholiet . quod aliquando Arianis conse sisset, licet ab iisdem recedens egregium
pro sde Catholica specimen edississet ut
e . nee memoria lapsum , nee seriptis partim ἱntegris usum, nee de Gregorio ullo modo Io vitum , ae viniqire Hιuaritim illum Eusti iAEgypti praesectura e honessatiim . euius Naarianaenus meminit , diversum esse ab altero F1 Iatrio, qui ii elato etiam illo honore ante Constantii mortem exornatus fuerat. Quod ait papehi ius . nullatenus credi debere sub Jtilia. no tam solennem exceptionem pri vise ad en εi . his Hiem ν mi lib. adversus LMiserianos verbis penitos evertituri /ι εν μου. ρeν
xenus honorisee loquatur Philagris, viro parum Christianis aequo eum ibi nee de Fide . nee de re ad mo es spectanie sermo til. A num. CLXXX. ad CCXXIV. M.Ltitia eommuni Catholicorum & Atianorum e sensu Antiochenua Episcopos anno CCCLX. creatus
114쪽
tertio tomo superius didiimus ) paulinus uero tertius haberetur, a Lucifero se ut vidimuΑ 'ὶ institutus, quod nulla umquam vel tenui suspicione pollutae fidei Catho lieae laborasset, sed eam magna laude inter tot tantaque discrimina propugnasset.
1Me icae communi ni e conflatione maculas
dulaeada germans. Haec de ptimo SD di decieto Rufinus. Magni momenti quaestio inter Patres agitata fuit ; num scilicet lapsi in haere sm spiscopi, vel quomodolibet haereti corum communicatione foedati, se ad Ee elesam Catholicam recipiendi essent, ut in Episcopatu , quem gesserant, ageresnerentur. Severior in his illa olim praecesserat Patrum diseiplina, ut laps te, missopore persecutionum Episcopi sic recipe. ε p Ientur , ut laica tantum communione ini 'pu pertirentur: id enim saepius Cuprianua fs ut vidimus suis Inculcat ep; solis. ω- terum Patres, iidemque magni nominis viri, qui priori Concilio Antiocheno
intersuerunt, in qua damnata eis hae resa Pauli Samosateni Anti henae civit tis Episeopi, eumdem Paulum , licet neis sandissimae haeresis haeresarcham se rece runt poenitentem , ut etiam in eadem de Episcopum permanere concesserint . Sed & liquet, Me)ehiadem Romanum pontificem eadem sententia allicere e natum esse schismaticos Donati stas ad Catholi
cam unitatem: quae omnia suo loco sup
xius pluribus diya id aperte declarant. verum S saerosanctum Nicaenum Concu
transegisse eonstat , ut qui inter eos esia e .sent Episcopi, ad Ecclesiam redeuntes, in eadem quoque dignitate & munero permanerent. nisi in ea civitate alium contingeret suisse Catholicum ordinatum Episcopum: tune enim ille, ne duo Epi seopi egent unius Melesae t quod haberetur pro monstro, duo inesse corpora uni eapita ) iubetur a Synodo Grepi mpus in eadem Ecclesa ordinari, vel sal tem presbyter perseverare. His , puto, exemplis magna maturitate constit in hoc conventum fuit a pati; hus, ut Episcopi in hilesim laps , eum ad Catholicam re verterentur Ecclesiam , in eodem hon ris gradu , quo insigniti sui sient, reeipe rentur . Suberat & magna ratio, quod
inultIptati illorum numerus esset, qui in
Oeeldente interfuerant Co illo Arimi nensi , nescientesque damnasse uis erane abdicatione nominis consubstantialis Numenum Cone illum de quibus inserius pluiaribu, diRuti sumus. Porro ita his induis re Patres , ut tamen vigorem Ecclesiasti eae diseiplinae nequaquam inflecti stit pasis in illi, qui suissent haeresum inventores. Huius quidem canonis I. Nieronymus CLxxxj. e ) memini sse videtur , cum post longam ibi uis . de his disputationem habitam , haec demum . .νδε
tion quod Episcopi pessivi esse qui haereri
es . Sed Ar IMI. praeterquam quod fuerant opinali. videnrea . eum piofiteri Giholiram de Trinitate Fidem . in exilium eiecere. Interim Catholiel in partes divis erani, quih sdam e tum M. i. ordinationes ideo reprehendentibus, 4uod ab Arianis renuntiatus esset; teteris ei em inhaerentibus, quod Fidest eausa illum reis testatum e staret, Ae ordinationi eius assen. sum a Catholicis praestitum nemo ignoraret. Itaque eum rediturI essent Ia me dentem, L .. . Caurist Λαι Episeopus Ee E mitia νινι liati. Episcopus. quὲ uterque in AEgyptum re legatus fuerat. Eusebius Loriserum exoravit.
115쪽
tro Annales Ecclesiastici Baronii
fuerant , Ied quod eonsaret , eas qui νε-ciperentων. reti eo1 aon fu . . Mensus .s h. e s Henria oceiaeus, O per lamine soritim Cone litim e Susanae fatieuus erepitis es mundar. Haee Hieronymus: ius uerborum ille sensus videtur esse germanus, ut S. synodus nequaquam absique delectu generatim statuerit, ut o mnes Episcopi laps in haeresm , ahsque olla diceretione, eum honoribus, quia his suntehantur, In pectesam reciperen eur : sed ii tantum qui vel ignorantes vi. si essent, vel vi adhibita, Arianit eo sensit . Id enim ita se habere , declarat S. Athanasius in ep istola ad Rumnianum, quam suo loeo in serius recitabimus. Haee quidem ipse Hieronymus ad defensionem Testitutionis eorum, qui in synodo Arimi mensi lapsi esse videri poterant, quod laiacuissent nomen e substantialitatis , rmeentis aliis vocibus. quae satis videri pm terant ad insnuandam Christi divinitatem, ct eo modo Arianis consenserant: ciui aismen ut idem ait S. Hieronymus . oc nos
pluribus suo loco diximus ) nequaquam vere diei possent hiretiei. sed Quod ii
Ia eum Arianis eommunicatione ce con
sensone foedati essent, ab aliis iure reii ciendi viderentur: quo s. Synodus Aleia diandrina, cum his humaniter agens, in Ecclesiam recipiendoq esse , & ante adeis pro dignitatis honore potiri Aehere, convicesssit. Quid praeterea in eodem patrum eonventu statutum fuerit, videamus . Agens socrates a 3 de eiusmo/i Alexandi ino Concilio , adversus Eunomium, Nacedonium, de alios semiarianos negantes divinitatem Spiritus sanssi, nec
non tunc recens emergentem haeresim,
tuae pollea dicta est Apollinaris, perseiam Christi inornationem diminuentem,
nempe animam ab homine detrahentem ἔnova Patres tradit sanxisse decreta: nam
aaimam sumpsisse, a mare evii antiquasisse istin a a sine AH Mἰ- ρ uis . lmult. Rustius lib. am eap. I. Ex epiariti tamen synodiea , quam synodi Alexandrinae nomine ad Episeopos Catholicos, qui erant in urbe An tiothia , Athanasius scripsi . discimus . Luci serum dum D aeonos suos Herennium & Agriaium misise ad sumodum Alexandrinam, quite synodo interfuere , & Sν diea epistolae Athanasi stibseripsere. Rem se se habuisse au aumat valesus in Notis ad Meraiem lib. 3. p. 3. a quo Baronius partim diserepat. post pios clionem Eusebii ad sν nodum Alexandri iam Lueiser una eum Epi opis Cνmatio S A. natolio Paulinum Antἱo hiae salim ereavit Ε- piseopum. Qui mox ordinatus Legatos suos Mati intim & Catim νώm ad alexandrinam sν nodum direxit. Meti Mis quoque Laodicenus
miris Elelesiast eis mi vi fuit, se. Conia sensionein ea de re sanctorum Patrum , qui necesserunt. suisse, pluribus citatis tedilaus docet: & post haee de e tr versa in Synodo agit de substantia S subsistem
cujus antea feeimvs mentionem, as Impeia rore M ptimaJrtim ab Ario cenetrarum
.em esse urbit uti, illiae argumenta adstienduis hiasphemiam cum trahiant, quod
A qtie ira utrumque op/nionem, tamquam
alienam a sensu Meti siιο , a sanctis
Εοἰsconus , qui sectam pende am fle Episcopum actionis siue hah ai Antiochiae, Legatos e dem misit . Epistopi igitur Agyptii , qui A. lexandriae congrepati erant , cum Eusebium &A stellum . x Legatos Luciferi a Loei sero , Cyismatio & Anatolio missos audiissent, Legatos ei iam a Paulino & Apollinare sus epissent, finguli ad sedes suas recesserunt, mandaruntque Athanaso & aliquot aliis Episeopis , qui me xandi ae remanserant, ut epistolam ad Episto. pos Arit; hiae eoactos seri rem . de recipiem dis in eommunionem Maereticis Ae sehismatieis . Horum mandato obseeutus Athanastis se ipsi epi solam ad Eniscopos Antiochiae congregatos, Lociferum se. Eus hitim . &Asterium, i hi enim iam ab Alexandrina Synodo redieran J Cym tium & Anatolium . Ita rem explicat valesius.
116쪽
m νιώtis resectam rise. Alioqui tibi men-Dm Itium sim I cater deelaruνυnt , ex Paia νιν essentia Filium esse dικoant ; nee adyeeerum, se ex illi tis seposin. IivuesItis quidem a. νυνohandum malum semsum postam es; hoe vero decIMarionem laber suuraris dogmatis. Haec Basllus. At non miteris , sanctissimos Patres in definienda Filii Dei una eum patre suta stantia, usos esse pro subsant,a , verbo illo, hypostasis: nam cum tam ina, quam b)pnsa , sinisearent ambae hae voces, subsant am , tamen penes Graecos usi lius usurpari solitam εγρο asim , quam inam pro subsanr a , maiores tradunt. Unde Mat tis Victo, inus in libello de limmo usio recipiendo, se alte G ei δείαν,
ceterum quod ad hyposa vocem spectae r inter Cathcilleos . non autem hae r
seribenκ ad Damasum ) de eius proprie. rate, cum in re idem sentirent, non imuis oborta est controversa: cum tamense eontendentes inter se contrariae paristes, altera alteram haeress ins mularet;
impingens hete illi Arianismum , huic umio illa Sabellianismum ; eum alioqui revera ambae Otholleae essent, Idemque sentirent. Quas quidem adeo deformet alia tereationes S. Synodus, auctore Athanaiaso, conata est consopire atque penitus tollere; de quo se Gregorius Naeti atraeianus h : Otiod νο ιn ipso Per Mam hi masime mirari subit , qtiodque none ira auraciam flentio praeterim potes , hae praesertam tempestate , qua murrae e finiatentioner , disitataque gigntintur , hoe s restioνibus uoletamo num his quoque, qui nune Dum, docvmento esse queat haeania , si ιν sitim nobis imitandum pνoponuismtit. Et paulo post: Cum 6sensia tina, 1ν es byrinases a nsbis p e dicerentur, qtina arreptiri a viuitatis nai tiram , alte.
fringeret. Haec Gregorius , plane allu dens ad hane de qua agimus Synodum, ubi di temptae discordiae, S de nominum proprietate fuit inter partes die ne iuste. 4ue transactum, prout ex epistola Syno. ali tune seripta demonstratur , quam sumus insertu reddituri. At licet inventae sunt ambae partes in CXα unam eamdemque convenire sententiam, Quid me relictumque tum Latinorum, tum etiam Hyposta- Graecorum arbitrio, suo quosque idiom im, g te uti, nee eurandum eme de syllabis ut i hi . diictum est) dummodo nulla enet in roipsa discrepantia ; tamen nequaquam viis detur placuisse posteris Latinis vox , hypostass, usurpari loco personae , quae via deretur signifieare substantiam . Unde S. Aut ustinus De ait e): FIen iam dato, to aue. is a Graece dicituν , quam tisit aratis ρλὸν Tν,mnantiam vocamus . Dic t 3ti idem O .lli c.
es PAGIus Rectius tamen Hermanutis in Vita s. Allia nasi lib. io. cap. 6. Rufino lib. I. cap. 3e. ad. X ui iueret se, thiique. Pol iam non nis durante β - . cooeilio Alexandrino , aut eo telebrato , An. --ο- i;6ehue Episcopust a Lucifero ereatum esse. ιεμ ι Me mis eum epistola Synofliea Concilii Alexan-ὰ ini, seu Athanasi , Euhsae Antiochen 11s ne otia praeeipue concerneret, Paulino , si Epist pus erat, ante alios inscribi debebat: quod tamen factum non est . praeterea nunquam de illo in partietilari in ea epistola mentio; sed de iis qui eommunionem Paulini sequebantur. Ibidem serio non vocatur; quod tamen no men eidem denega i non potuisset, s Episcopus agnitus esset . Insuper aliquo modo ei praescribitur, ut cum Mesetianis communicet. Quare rivi ωι, dum Contilium telebraretur videtur electus: per ra aue seribit Aaronius . eius ordinationem Contilium approbasse , quod eiuEm Coneilth elux Legati interfuerint, iis aque paulinus ipsemet subset ipserit. Ea Pauli. hi enim subseriptione nihil inferri potes , tum extus doceat. ipsum synod eae stibseripssse; quanda Alexandria in perlata est. Athanasiis E piscoporum , qui Concilio Alexandrino inter fuerant . mandato obseeutus, scripsi epistolam ad Episcopos Antiochiae eos levios. Lueiserum se. Eusebium ti Asserium , qui iam ah Aleam drina sν oodo redierant . Cymatiam & Amici lium. Itane epistolam Raronius synodieani es.se Srnodi Alexandrinae existimavit . Apparet ta mea ex i us epistulae latione . non a sy
117쪽
II et Annales Ecclesiastici Bamnii
ctoritate dixeνiant , cum morim alium a priorem non an veniνent , quo enuntiaren
.erbis , quos M. t,bis inreuisebant . N e Augustinus ; qui tamen nequaquam eam ob eausam illos damnandos putat
a quod scilicet differentiam constitue m j, Σ' rem inter essentiam S substantiam , quam .. . discriminationem Latini penitus ignora
exei. Quaenam autem haee esset disserentia a M s. . Graecis allata inter substantiam S essen M T.. ar. tiam, S. Basilius 1 ad Terentium seri-σis Mais. hens, rem exacte declarat paueis his qui-Differen- hus ait: Otiam habra νationem id quod is omis sa es ad id quoa propνιum, laκe
emit, . santia e μου, entia, . Sed pluithus de his agit in epis la seu potius commeniat Yto se enim ipse appellat in eo argu mento eonscripto ad ipsius fratrem Cre-I:orium Nyssenum , . ubi pluribus docti,icut speetes ab indiuiduo, ct eommune a proprio, differre substantiam a subsi stentia : adeo ut hae sententia iidem pledicerent , tres personas in Trinitate , ecia proprias substantiaet , vel suhsstentias.
Τνma attendaruν; quam haset disserem riam commune O pνυνium , mal genus Oneelea ae indivι - , eam m lubet IMMA Ua s hvUM . Ηxe Theodoretus , qui eadem pluribus explicat, ad quem re ii eimus lectorem uberiora quaerentem. At licet laee ita a Grecis recte proprieoue diei viderentur; horrebant tamen Latin
xum aures ut vidimus ) eum ires in divinis audirent d ei substantiaς . Vel si &ipsi dicerent; tune ad evitandum Λriani
, H,m nodo , M Athanaso eam serIpiam eg. iv nee ad omnes Episcopos, sed ad Antioth nox peculiariter datam. Quod quidem relli.
locum ab Interprete non i tellectum valesus reum , non tres persona , tres esse Rhastantias ; sed ut idem Basilius ubi supra
testatur J tune more Graecorum diement& voce Graeca , usam unam, & hypostasea tres, sive subsistentias ; nec e eo trario ponerent unam substantiam, absque trium addito nomine personarum , ne ea. dem eum fabellio sentire viderentur,
quod Greci aeeiperent ut dictum est ) umem h3postass, nempe subsssentia, pro
substantia. Caeterum quantumlibet haee revicte definita essent in Syn o Alexandrina, de qua agimus; rursus tamen eadem conia troversa temporibus s. Hieronymi resti
his suo loeo dicendum. AEtiam praeterea est in eadem Synodo A CII lexandrina, ut professio illa sdei ab Arimnia titulo Concilii sardicens s promulia Lata, esse spuria , publica testificatione demonstraretur; atque pariter declarare tur, in eodem Sardicensi Corellio nihil Rige additum ad Nicanam e sessionem. De quihua omnibus seripta ea epistola Synodalis, quae apud Athanalium reperiis tur esse deseripta his verbi, . ad Am m M a tiochenos; eum iam, ut dictum est , Pau t. n. M lini ordinatio facta esset e thoda-Gνis .i ω optati in s fueνο-m com- lis Epist. mim νιι F ses a. r.eisero , A reia , CP Cone illimatio , ω Araro is, Athanotis , ea tertia Alexan-que Di evi , qai Ale--ν,- o, Italia , drini . Arab a , AEg1ριο, ω Libra hie ad sina , EUM.υι , Meνitis , Gajus , Agarius ,
imo, in Chrso starem plurimam . Quod autem ad huiusmodi inscriptionem spetiat seut & In ipsus contextu epistolae, nee non in suhseriptione , menda illa irrepsc
se noseuntur, cum modo ad Eusebium Ee Astalium S alim Episcopos eadem eptia sola scripta dicatur, modo autem ab ipsis potius una cum Athanasio data ad alios Antistites appareat; hare non aliter re si tuenda putamus, quam ut ex sententia
νεω ,eriit. Intelligἰt Athanasius eos, qui letio Antiochensi Episeopo adhaerebant. Hi e nim ab Gnathianis seu regati , in Potiis , id est , in veteri urbe Collecias agebant, ut te. statur Theodoretus in lib. i. eap. st. S in lib. s. eap. 4. De iisdem loquitur Athanasti, indicta opistola , ubi eos dissinguit ab asseclis Pa lini , id est, ab Eumihian s. Ex horum enim numero erat. Patiramis. Illi et o qui in M. I a Conventus agebant. alii eae non possunt, quam fautores Meletii, ques praecipue eom. mendat Athanasus. Cae.
118쪽
antiquorum sere omnium his 4rleorum a s firmemin, Eusebium Episcopum verael. iensem hule svnodo praesentem suis , ; nu emque epistolam, sicut ab Athanasio atque aliis eoi leuis, ita etiam ab eodem Eusebio fuJlse conscriptam. Reddemus maeam, uti apud Athanasium legitur, in
.tim is a. se. Afris vi se reliqui, ut observat Τheo/o νanda sest. vetus lib. 3. eap. 4. Hi etelo Fidei Catholic .iti . incens Haereticos Ae s. hismaticos ad veri, Baron. n. lis tramitem reducere ae ad prisinam toneor ccxiti institue rare . quod Baiaronius ait . Eusebinm ae Liae feram Legatos M. dis apostolicae ereatos esse a Liberio ad repa
δειν etiam esset, memer ipsam non partim eou.
randum reclesiae satum, verem en non est. Idem enim de Hilario ae reliquis dicin lum esset. Adde quos Rustinus hae d Artet sellit cap. xo. ser bit enim, Legationem hane EuAhio fle Asterio ah Alexandrina synodo i iunctam esse r Ciam is ιυν , inquit Runnus , ιώ
119쪽
H4 Annales Ecclesiastidi Baronii
120쪽
Α ruit) ἀι vini tis tamen montimeata aperior, quot Episcoporum , atque In primis ip- ω moνtuor excitans. Ex quibus , emata Lus Athanasii, his verbis:
sis , atque ianum omita reformalit , quo ti- rim exactam .sram utriusque parris etitisi artiatim Κώeamvis ricem Domiatim nospiam Iri confessionem , qua in eamdem sentent/am Ad sub δε- Chrsiam . .Λυieem coneten sis , quantiam attines ad scriptio.
Mihi quidem nor , tvim quia nefas es hypomos. fateον me quoque irim sartiri
d .sum morim e si tritis; O eortim O excepto pereato , omnia qua mereris
confisi onem qualis fueris , nos qui retia erant Bosera humanituris assumpsilpe id