De Alcmaeone Crotoniata. Scripsit Joannes Wachtler

11쪽

cum similibus quibusdam opinionibus propositis dubitamus uter ab utro didicerit. Nonne tomporum iudiciis 8 j Itaque

aliquid excusandum erat Aristoteli cur his non usus sit; neque ostiolo suo illo deest addit enim: καὶ ὰρ γένετο τrii 1iλικιαν 'Aλκμαίων επι γεροντι Iυθαγορα, ita ut prope aequales fuerint atque neuter prior neuter posterior putandus sit. Ad vitae igitur aetates cum reduci nequeat quaestio, integram eam relinquere mavult. Itaque non temere haec addita sunt, immo ad sententiam perspiciendem necessaria et genuina Paesse concedendum est. Nam is ruppe opinio Fri mente es Archyltis pag. bi qui nimia in ea quae tradita sunt audacia

ad libidino seribi iube ονπερ τροπον καὶ ' λκμαιων εοικευπολα Jειm Priσὶ γαρ τλ. et pag. 6 annos i ceteris omnibus deletis, non eget refutatione neque enim cuiquam ille persuasit.

Quaeritur tamen num fides habenda sit Aristoteli, quem haud uno loco in rebus historicis errasse videamus. Sed consideremus oportet ad philosophiae studia hanc quaestionem pertinere, quibus ante omnes ille floruit praeterea de Pythagoreis verba hic fieri, de quibus quam caute ille iudicaverit nemo nescit. Denique de Alcmaeone dicitur, cui imprimis operam illum navasse docet liber, quem προ τα 'Aλκμαίωνοσcomposuit cuiusque exstat memoria apud Laert Diog. V A.

Atque hanc Aristotelis definitionem ex ipsius Alcmaseonis libello

sumptam esse locupletissimus testis ipse offertur Alcmaeo, cuius verba ex initio libri deprompta atque a Laertio servata 'Aλκμαίων Κροτωνιγ τη τάδε ελεξε, Πιρίθου ἐσ, ροντίνα καὶ Λέοντι καὶ Σαθυλλφ amicitia eum iunctum fuisse ostendunt cum Brontino' , quem non solum inter primos Pythagoreos

1 Temporum lationes saepius velut in transcuisu pressis verbis Aristoteles stringis, ut et Ara, Sara ii 'Esμπεδοκλ)η τα τέτταρα scit. στοιχεια αρχὰ ἐτιθει . . . . 'Aναξαγορα δε - λαζομενιο τὴ μὲν (λικια

2 Quae extrema dixi, amarischeus Forschii nyen cur cliten 'hilos. I 68 leviter significat his: Aristoteles Sehiebi die morte tur Lechtfertisunyseine Orientschiedenheit in . 3 vel potius Brotino cf. Usenerum ad Syriani comment in Aristos. Metaph. 26 f. quae de eo contulit Unna l. l. pag. 3.

12쪽

numerandum esse, Sed etiam aut socerum aut generum Pythagorae fuisse non incredibiliter tradunt Diogenes VIII 2 of Iamblieliust v Pyth. 2 si . Obstat Menagius comment in Diog.

Laeri vol. II io diibner qui Leonisem eundem esse putat cuius mentionem saei Proetus ad prim Euclidis de elo m. pag. 66 I Friedlein Λεωδάμαντο δε νεωτερο δ εοκλειδὶ σκαὶ - τουτου μαθ1 τὴ Λεων οἰ πολλα προσεπορισαν τοῖ προαυτων. Sed recto riseheus l. l. pag. I, 3 multo post Alcmaeonem illum vixisse suspicatus est, cum clarisSimum errori documentum promere posset ex eiusdem Proeli verbis hisee Eυδοξο - Κνίδιοβ Λεοντο μεν ολίγα νεωτεροσ, ἐταιροσδε των περὶ Πλάτωνα γενομενοσ pag. 62, 2 Friedle in . Neque magis quae Diogenes tradit prooem. 2' huc pertinent. Immo recte riseheus Alcmaeonis amicum censet esse illum Pythagoreum quem Iamblichus v. Pyth. 26i Metaponti natum esse narrat. - Bathylli autem memoria apud eundem exstat inter Posidonia fas Pythagorae assecla S. Neque tamen desunt qui vel multo post vel multo ante eum vixi SSe contendant. Quorum e numero qui antiquissimus est Sophonias' vana coniectura manifesto utitur cf. h. iss. pag. 3 n. 3 . Iam indeibandius Grach. d. riech Philos.*pag. 66 nescio qua de causa Philolai, quem ipsum paullo ante Socratem natum esse censet, aequalem ortasse paullo maiorem eum fuisse vult. Denique Sitholius Grioch Litteratur 'esch. Pittaci oum emporibus vixisse contendit nisu Sin Cyrilli' hiseo: τριακοστὴ δευτερα λi3μπιάδι 'Aλκμααών καὶ Πίττακο ἐκμυτιλην=η ο των ἐπτὰ σοφων. Qua in re

egregie fallitur. illorus enim Mus Bhen XXV II sqq. cf. selger Africanus II pag. si sqq. Ioi haud dubium reliquit quin

Cyrillus ex Eusebio sua hauserit itaque conseramus oportet

cetera Eusebii vestigia Euseb. II 6 sq. Sehone):

13쪽

betur et Lesches Les parvam Iliadem fecit τὴν μικρίαν ποι σασbius qui parvam fecit et Alcmaeon cogno 'Iλιαδακα Πλκ uolt coulli adem Scebantur. iiκμαζεν.

Vides extrema Cyrilli verba, quibus tota Sitholi coniectura nititur nam cetera in Alemanem poetam qui illis sero temporibus loruit optime quadrant , apud Eusebium plane hie certe deesse. Quae unde sumpserit Cyrilliis et quanti sint aestimanda haec docet comparatio Euseb pag. I Sehone):ssieronymUS a. Abr ido8

Aleman uti quibusdam videtur agnoscitur Pittacus Versio Armenia n. Abi .ndos

Pittae Mitele Mytilenaeum qui de laeus unus e Septem septem sapientibus iapientibus te. fuit sici ete. Reeto igitur in Cyrillo correxit Monagius o των πτα σοφων. )Eodem modo poeta atque philosophus confunduntur ab Antigono Carystio hist mirab. e. I ἐν ε τι σώματι των

τι Συρια), id quod de Alcmane poeta narrat Aristoteles Antigoni auctor hist anim. V I, Ibi a ). Denique identerror apud Isidorum Ilispalensem origg. I recurrit: has seil fabulas primas invenisso traditur Alemon siet

Crotoniensi S'. Nedeamus ad Aristotelis verba ἐγένετο τὴν )iλικιαν λκ-stαιυν ἐπι γεροντι Πυθαγορα Quibus iterum nobis paratur

i Ceterum Alcmaeonis physici sapientia nunquani Per orbem terrarum innotuit.

14쪽

periculosum plenum OPUS Aleae, cum non Solum vox iDκια

anceps Sit, quippe quae et aetatem qua quis vixerit et iuventutem sonare possit, sed etiam γενετ quid significo parum

constet. Nam cum Rohdeus Mus. h. XIlI 6 sqq. nos

docuerit in virorum clarorum aetatibus definiendis vocem γε- γονε eodem plerumque Sensu adhiberi quo κμασε, non alienum Videtur quaerere, num etiam voce γενετ simili ratione

antiqui si sint. Atque olideus l. l. pag. Is I dieit γε-

νετο saepissime idem esse quod ἐγεννηθri, rarissime quod κμασε; Sed pag. 38 ipse contrariae significationis exenipla quaedam enumerat. Itaque ad renovandam hanc quaestionem collegi undique quo potui huius Sermonis exempla, quae e satis pauca esSe mireris, Vocem γενετ multo rarius inveniri quaru γεγονε scito Propono tibi haec: l. Suidas S. v. Σαρων Λαμψακ)ηνοβ γενομενο κατα τόν πρωτον Λαρεῖον θ λυμπιάδι, μαλλον δ' ην ἐπὶ τῶν Περσικων κατα τὴν ε ολυμπιάδα.2. Suidas S. v. Σωσιφάνrip ἐγενετο δ' ἐπὶ των τελευταίων χρονων ωιλιππου, ο ἐ' 'Aλεξάνδρου του ακεδονοσ. Utrumque locum plane incertum esse demonstrat olidius

Iam eos enumeremus quos de natalibus lictos esse apparet:

i. In anaglypho sepulcrali Dexile equitis AtheniensisAEC. I. A. II 68a : ἐγίνετο ἐπὶ εισάνδρου δρχοντοβ ἀπεθαν ἐπ

15쪽

Aliter de voe ἐγένετο iudico in hisco: i. Iosephus contra Apionem I 2 p. A, B Niesei: Osiriροσ

φασι τοῖ χρονοι ο μεν κατα τhν ρωικών πολεμον, ου καὶ αυτόπτην γενέσθαι κτλ.

1 Cf. i. Mos. 16 25 ii, 6 sq. Quam quana Malalas inlibus in sententiis senapor quod sciam utitur vocibus hκμασε γην ἐγνωρίζετο, tamen hic ἐφενετ pr ἐγεννηθη dictum esse putaverim, cum annum, quo natum esse Phale opinabantur, pro aera habuisse chrono logos ostendat Syn- collus I 8, ii Bonn. V τω γαρ βη οα ετε του κοσμου . . . . ἐγεννηθii m Eβερ - φίλε καὶ μετὰ τέσσαρα ,3 τῆ του φάλεκ γεννήσεωσ συν- εχυον σαν αι γλῶσσαι. f. Pag. 1as 3 ibi, T. aud secus Leo grammaticus chronogr. Pag. 1 , Ced Bonn. ἐν ἀρχι τῶν ημερων του

16쪽

κλησ. τινε δε προ τουτου μικρον στορουσι γενεσθαι Πρακλην.

i Dio cum alii Vespasiani qui Romam eum arcessivit tempotibus(6b is summa gloria floruerit, circa medium saeculum Primum natus Psse putandus est. Itaque En Phrates certe Tyrius, quem adriano imperante i 1 - 138 mortuum esse constat, non ita multum aetate Dionem antecessisse videtur Apollonius Tyanensis Nerva imperante s6 IS mortem obiit. 2 Quamquam etiam natus erat Inacho regnante Sync. I ii 6 l; 12 T. 2 . quod ne hic quoque significari rearis, fisendas verba καὶ*οριονε α Praeterea f. Cedrenum In ed. Bonia. Mωυσῆ εν τοι χρ rota 'Iνάχου ην ἀκμάζcor .

17쪽

σθαι secludi nequeunt τὴν ὴλικίαν v. infra . Nec contra diei temporum ratio. Nam librum de rebus Babylonicis, quem ad primum ille misit Antioelium, circa annum 28o

odi disso videtur Ulinton ast Ilollonici ad annum is Multor Frg Ηist. Ni as 2 , ita ut vel ante annum do

natus esse possit. Accedit quod Beros exemplo Manethonem ad rerum Aegyptia earum historiam conscribendam ad- duetum esse Syncellus tradit p. 2s d. Bonia.): .... καταμιαiiσιν ὲiρώσσου πεπλασμένα κατα τοτ αυτου σχεδον που χρόνου μικρον στερον. Manetlionem autem in inprimo ut videtur Ptolemaeo regnante pontificent Aegyp-

2 Γενέσθm quomodo sit intelligendum, docent quos ni odo attuli Incelli loci eodem e contextu sumpti. 3 Discrepant qui de Serapide Alexandream translato scripseria it cum aliis de rebus tum de temporum ratione. De Lagida consentiunt Plutarchus l. l. et Tacitus hist. IV 8 3. i. At Clemens protr. IV 8 pag. a Poth Philadelphiam tum regnasse narrat. Neque tamen fide indigni esse illi videntur. Nam Plutarchus diligenter id ipsum studetrit de cultu ac religione Aegyptiacis quam accuratissime disserat, et Tacitus quem nemo nescit quam sit cautus, quamquam esse qui dissentiant non ignorat e. lj, tamen primo Ptolemaeo regnante deum esse advectum contendere non dubitat, ipsis Aegyptiorum antistitibus, . . ipso fortiisse Manethone, sese niti consessus e. 83 . Iam Cyrillus in Iul. pag. in panti. olympiade i2l a Chr. 28 - 28i deum accitum sue narrat. Ergo haud scio an inde controversia orta sit, quod, cum Lagida anno 23 Philadolphum in regni societatem assumpsisset, anno 23I autem

18쪽

βασιλεω Κωνσταντίνου Itolido l. l. Is i).2a. Leo grammaticus chronogr. 8, Id ed Bonia. κατὰ του- του χρονου scit Artaxerxis Longimani Σωκράτη ἐγε-

νεσθαι.

26. Genus Apollonii Rhodii Diogr. O A) ἐγενετο δ' ἐπιθων

Πτολεμαίων.

υτταλον τόν τελευταιον αρξαντα Περγάμου.

mortuus esset, incerti haerebant scriptores utrum Lagidae extremos an Philadelphi primos annos olympias illa significaret. Denique ei qui Euergeten hic enim est quem tertia aetas tulit Ptolemaeus Tae c. S.;cf. 33 Ptolemaeus scit Lagida qui Macedonum primus Aegypti opessirmavit' novae religionis auctorem fuisse narrabant quosque aperte spernit Tacitus, haud scio an temere Ptolomaeum interpretati sint eum quem inter omnes Pietate maxime insignem atque sacerdotibus amicissimum cognoverant, sed Eυεργετην.

1 Michae Glycas 3T6, 1 ed Bonii. etiam Platonem et Aristotelem Longinibi aetate floruisse dicit ἐγνωρίζοντο .

19쪽

illa Aristoteli ea ne vertamus natus est Pythagora sene 'monet etiam quod additur iii iiDκιαν. Quid enim esset ἐγεννηθὲ τὴν iiDκιαν Quod equidem neque intelligo neque usquam me legere memini. Dicat quispiam vertendum esse Derin reos se in Zoilulter illancti, o retii de ex ebor(n etc. At certe serit,endum erat mutato ordine ita riDκιαν ἐπὶ γέροντι IΠυθαγορα 'Λλκμαιων ἐγένετο, ita ut omnis sententiae vis in verbis ii iiλικιαν posita esset. Immo voces ii hλ. Cum ἐγένετο artissime esse iungendas ipse quo cadunt verba illa numerus docet. Proinde vertamus ixit' iam nil habero ostensionis illud iην νηλικίαν , discus comparanda sunt haec: Biogr. p. 6l, is esse rin.: χρονοι γέγονε Scit Epicharmus κατα τ)ην γ λυμπιάδα. Ibid. 166, ad IIλάτων γεγονω τοῖσἐ ρ όνοι κατ' 'Aριστοφάνην.

et ex eis quos supra contuli loci de omerori , , ), Choe

Quid Vitamne Alcmaeo Pythagora sene egit Nonne

artioribus finibus circumscripta esse videtur Tamen cave vertas floruit'. Nam voci ἐγένετο notio multo latius patet quam κμασε neque unquam si quid sentio ipsam ἀκμii significat, quoniam quae ad temporum rationem describendam adduntur voce Semper maiorem annorum Seriem complectuntur, quam ut de uno illo aetatis gradu dictas eas SSe putemUS. Jmmo γενέσθαι κατά τινα est aequalem esse sive maiorem sive minorem, ita ut iis verbis etiam iuvenem cum Sene om

ponere liceat et locos de Thucydido II et Beroso 2oi,

Neque damem scio in recte Dielesium senseri qui dortasse

20쪽

intercidisse ' Dp post ὴν ηλικιαν coniecit. Talibus de rebus

cum iudicium sit penes scriptores antiquos, en loco quoSdam

l tu hac de re iudicaveris, hoc acile largioris nil aliud sibi velle Aristotelis verba nisi Alcmaeonem Pythogora sene h. e. post annum bio a Chr. et Zellerum Philos ier Grioch P 2I6 sqq. iuvenem fuisse. Quocum concinit antiquorum mos, qui discipuli ἀκμὴν a magistri quadraginta fere annis distare

batur.

Iam perpauca illa quae de vita eius tradita sunt colligamus. Ac Crotone eum natum esse innumerabilis testium multitudo consentit. A Tamen huic quoque rei dubitatio admoveri posse videtur, quoniam prima libri Alcmaeoniani verba doricae quam exspectamus dialecti sormis admixtas praebentionicas. Accedit quod nomen Crotoniatae saepe nil nisi medicae scholae Crotone florensis discipuliim signifieat. Sed alteram dubitationem infra, cum de libro eius dicendum erit,