Historiarum anatomicarum centuria I et II, III, IV

251쪽

za Τ ΗΟΜAE BARTHOLINI Vasa Lymphatica nova designant. Per axilla rem venam C dextram simpleX ramus, per sin; stram bifurcatus , in angulum jugularis ee in-

annuli & rami Lymphatici Portam t transcem dunt , & se in pinguedinem Oo immergunt. Exilis quoque ramulus Lymphaticus ex ves cula fellis h eandem portam i petit, nonnunquam plures. Ambiunt hae Venae Lymphaticae Arteriam Iliacam p dc Venam caVam q Variis gyris , annulisque , ad sinistrum latus arteriae oblongiori ramo , hinc inde anastornosibus in ter se junctae , t quae per pinguedinem Ooo in Receptaculum seu glandulas lacteas , se effun- .dunt omnes. Quemadmodum ab extremis artubus illorumque comone Vasa Lymphatica superiora ad cor aquam mittunt, ita infra dia-phragma quae Visinitur ex hepate, vesicula fellis , inferioribusque partibus , ex nutritione singularum aquam limpidam per Receptaculum& ductos Thoracicos finita chyli distributione vel cum chylo miXtam cordi important, quae accuratiori studio cum Vasorum Lyri phaticorum usibus in Historia hujus argumen ii edita persequutus sum , ad quam candis

dum lectorem remitto & rerum novarum cumriosum.

252쪽

Capreis Destris Anatome.

CApream feminam in Theatro nostro Ana

tomico militis spectantibus Hamiae 3 Mart. vivam dissecui. In abdomine chyliferae V nae gΙandulaeque comparebant, observatoque in

thorace aperto cordis motu & extremo auric

lae dextrae pulsu,hepar revisimus,ubi nullum vesiculae fellis aderat vestigium. In hepate vero & mesenterio aliisque locis multae vesiculae splendentes conspiciebantur, quae dissectae intra folliculum seu tunicam singularem serum falsum seu mucilaginem reconde bant humoris vitrei instar,cum alia flavente substantia, ut hydropi proxima Caprea visa mihi sit,sive naturae vitio,sive quod cicuratum animal

esset

Ventriculus singularis figurae,rotundus,cellu Iis distinctus, Pylorus cum stomacho fere jungebatur, extra fundum duae eminentiae instar ob tusi cornu propendebant. Capsulae atrabitariae rotundae seu figura OValis cavitas manifesta , inter tunicam exteriorem dc corpus glandulosum, sine liquor quanquam caprea fuerit juvencula. Parietibus tamen adhaer bat nigricans matexta concreto sanguini aemula,

253쪽

ΤΗOMAE BARTHOLINI quae abradi p otuit, forsan ex cruore melancholia lco, quo sera animalia abundant. In cerebro aperto observavi ventriculos duos communes laterales esse duplicatos, ita ut unua lalteri utrinque incumberet, forma circulari, sed

via extrorsum communis patebat. EX omnium concursu tertius Vulgo prodiit, in quartum per-Vius. . lInter duram matrem arctissi me cranio alliga ltam, & pia Vesicula erat similis illis in abdomi ne descriptis.

Salamandra quo modo ignem perferati

S Alamandram vivam Romae alebat Corvi nus, amicuS meus, nigro colore, maculis fi vis,s eΙlionis instar,distin stam,quae moram dua- lxum horarum in igne perferebat, sed non ita us lhemente. Singulari autem artificio , natura dictante,ignis calorem elusit. Evomuit enim mi- tam liquoris,qua ignis ferVorem temperabat. Α- Iias velat canis ad Nilum, fugiendo ignis flammam humido corpore transeunt. Novem hic mensibus in vitro sine cibo vixit, terra tamen cum qua advenerat, alimenti loco utebatur. Ex hac humidum omne exsugebat,qua exsiccata,s

quenti hubdomado ound liquorem rejecit te ratisque

254쪽

Η1 s T. CENT . Ι1. ratisque vicibus & suxit & evomuit. Demum in Miam terram coeli nostri imposita , cito mortua. est. Venenatum esse animes,Pater Henricus Corvinus Bolanicus & Pharmacopaeus clarissimus ex pertus est, quotiescunq; enim aperto, se vitreo propius Salamandram inspeΣit, toties capitis dolore superveniente recessit. Hrs ΤοRΙΛ LI.

De Mandragora mangoniis.

DE Mandragora varia seruntur veterum re centiorumque relationibus nobilitata, humana similitudine egregios effectus producere, felicitatem possessori, & fecunditatem sterilibus feminis adferre, quo nomine Vehementer a Rachele lacobi uxore expetebatur O.mandragorae pomum ; narcotica enim sua vi & refrigerante aestuantes uteros de ad conceptum inhabiales in calidioribus regionibus & feminis temperare posse suspicatur Lemnius de uerb. Bibl. cap .etis Exhibet vero Mandragoetae Radix bifurcato ramo deorsum protenso rudem hominis fommam illiusq; crura duo, sed superioi truncus homini simius non est. Mangonio tamen vahiae adornantur radices humanam faciem exprimentes, nempe radicem bryoniae avena itiserta terrae committunt donec soliola progerminent, quae

255쪽

118 Τ ΗΟΜAE BARTHOLIM rexsiccata capillorum formam referunt. Modum laperit Matthiolus in cap. 71.I. . Diosc. In radici bus harundinum,bryonium,aliarumque plantarum sculpunt impostores adhuc virentibus tam ivirorum quam mulierum formas, infixis,hordei& miiij granis, iis in locis , ubi pilos exoriri vo-Iunt : deinde facta scrobe tamdiu tenui sabul6 iobruunt, quousq; grana illa radices emittant:id quod fiet viginti ad hummum dierum spacio. E- lruunt eas demum& adnatas e granis radices cutissimo cultello scindunt,aptantq, ita ut capil-Ios, barbam & caeteros corporis pilo S referant. lDidicit hunc Mandragorae conficiendi modum jRomae a circumforaneo , qui magno precio credulis divendebat. Extant binae hujusmodi in lMusaeo Imperati Neapoli egregie hominem

mentientes eX radice Mandragorae, bryoniae & lavena, ex quibus ars supplevit ubi natura defecit. Novum modum non ita pridem mmiam in- lvexit mercator juVenis, de quo lectorem mon bo , ne decipiatur his aliisque ludibriis quae cru menas nostras sollicitant. Per publicum tabellarium Hamburgo missam sibi Mandragoram no bis ostendit sub patibulo in Helvetia , ut refere bat, erutam. Vulgus nostrum in eadem est opi nione , ex urina suspensi hominis sub Matibulo thomunculum talem efformari,quem vocant, en lΙdem de sua ferebat mercator,

magnoquς precio prostituit. Caput sphaericum,

256쪽

Mis T. CENT. II.

prominentus quatuor oculos,nasum,& 's mentiebatur , crinibus oblongis per tergum demissis. Corpus reΙiquum ossibus, musculis, articulisq; animalis alicujus donatum. Sed reVera Mandragorae radix non fuit, nec naturalis compages,animal quippe ex planta quomodo generabitur,oLsibus constansς Praeterea caput ex radice gallae effistum oeulis patuit, agglutinatum trunco. Id

ne animadvert es collo circumduxit collare ex

crinibus contextum. Crines appositi ex fibrillia radicum exsiccatis,in dorso enim soluti pro lubi tu eximii & reponi poterant. Corpus reliquum animalculi cujusdam erat, quia Vera ossa conspiaciebantu musculi& articulationes. Ex eXsiccatis musculis abscissum fuerat frustulum,quod Epilepsiani in muliere curasse ad majorem fidem

narrabatur. Re pressius cum D. Finem Conso brino meo, Boi nices & Anatomise scientis imo eXaminata, ranam apparuit esse exsiccatam, & in erectam hominis formam protensam , quia os

sterni breve ,ὶ & latum prominet in rana , digiti manus pedumque quatuor tantum, ' qui in rana Iongiores,hic decurtati fuerunt & obtusi. Adhaec

facta cum ranae sceleto comparatione, abdomen

utrobiq; oblongius , & os pubis prominens. Ita

detecto fuco spe sua incidit mercator. Nuper alia Mandragorae forma, priori Ionge vero similior & ad vegetabilium naturam propius accedens,mihi visa apud fratrem D. s'. Bam

258쪽

tlasinum I 11orem. Pro secreto hanc possidet f sor quidam aeramentarius in mola machinaria Amplissimi Viri Henrici Mulieri, eamq; a matre

sibi per manus traditam auro contra aestimat Rudius caput & oblongum cum Vestigiis oculorum & oris , crines capitis arctissi1he connati lanuginem plantarum 'xsiccatam referunt. Suspiacabar radicem esse filicis palustris a Dodonaeo l. s. Pempl. 3 .c.2.delineatam , a qua parum abludit. Ab hoc capitis tubere descendit radix solida crassior, quae truncum corporis e primit,tandemq; in duo crura dividitur longius demissa, pubis vero regionem Imago eadem investit. Atque quod maxime hic singulare est , tunica rete in morem universum corpus investiens , quae fibris plantae cujusdam carne separata assimilatur , eta collo enata,ut nulli artificio loco esse videatur. Tota haec compages ex Vegetabilium genere conflata prima fronte nullum mangonium prae se fert. Si pro Mandragorae radice habenda non sit,

Certe peregrina radix erit, reteque non absimile sacco palmae sacciserae a Clusio. I. I. Exor. cap. z.

descriptae, quo nomine quia terris nostris insolita, hic depingere operae duxi precium. Prima icon radicem exhibet, superius tuberosam,infra in binos surculos litera a inversa signatos di-Visam, cum postica retis paxte. Altera figura retis anticam partem ex corpore divulsam Lecto- Tum oculis sistit.

259쪽

CΙvis quidam Bergamus ad aedem S. Antonii

Patavii annorum 49. post equitationem u- . xi e passus est suppressionem, cui mox febris, singultus continuus, tumor & dolor circa inguina successerunt. Accersito Nursino immissaque in vesicam Syringa, urina extrahitur. Detumuit I idem venter dolorque remisit, sed in collo vesicae occurrit quoddam obstaculum. Hinc divinabat Sala noster inflammationem ejus partis,ob lquam M febris accensa & singultus ortus pro- lpter partium membranosarum concensum. Au- lctis symptomatis inprimis urinae suppressione nihil juvantibus remediis post inque hebdomadas . Iul. Isi 3. extinctus est Aperto cadmere, in vesica tubercula bina u- ltrinque orificio apposita invenimus, forma & lmagnitudine testium,aequaliter se supra foramen Volventia, quae cedebant syringae immissae, sed flatim recidebant in pristinum locum ill 1 extra cta. Discissaida nihil puris ostendebant, sed su stantiam glandulosam & candidam , quasi huc , testes essent trans ali. Dextrum majus quam si' nistrum, hoc tamen ad nigrorem vergebat Vesmcae inferiorςm partem gangraena invaserat. Tu'

260쪽

tius intestinorum,adscribendus, quam vesicae protuberanti. Pus copiose in urina effluens ex ejusdem forsan corruptione , vel vesicae inflammatione vel denique eta renibus trarit originem Intestinum colon dextro latere peritonaeo firmiter adhaerebat. HIs TORIA LIII.

Alteroma pollisis nodosum.

INvisimus Patavii Rusticum 16 2. cui ab an nis duobus pollex in tantum tumorem eX creVerat, ut caput hominis exaequaret, & pro ter unguem nihil digiti conspiceretur. Ad genus tumoris referri potest ἔ quod Seperinus de Abscess. I. . c. i. depictum Atheroma Vocat nodosiam , quanquam nodulos multos in digitis si gulis, sed minores, describat. Hujus dextra deo ponderosa & plumbea, ut levare illam non posset , reliqui vero digiti in Angustum ar a bantur , ut commodius pollici tumido cede TVnt. Rusticus Io. annos natus, anomalum abscessum neglexerat, jamque gangraena digitum occupavit , sine sensu & motu rigentem. Aper to abscessi1 pus foetidum magna copia fluXit, ossaque corrupta eximebantur. Febre accedeΠte, pollicis consensit abscissionem, ignemque ma