장음표시 사용
171쪽
ARCHIEPIsCOPUS TRANERA PAULO IV. AN. MDI V. CR. PR. CARDINALISTIT. S. MATTHAEI IN MERULANA.ogiiT ROMAE a. DECEMBRIs issa.
Lericorum Regularium primordiis probae vitae exemplis magna incrementa dedit, saetis literarum liud iis , Graecis, Hebraicis,& Chaldaicis singulariter ornatus. A Ι'aulo HI, Aloysio Lippinmano Veronensi Episcopo, qui in Concilio Tridentino maxime claruit, in Galliam, atque Germaniam eum Legationis honore proficiscenti pro gravissimis Ecclesiae negotiis comes, & adjutor datus suit. Dum Venetiis domui Congregationis suae praepolitus esser, a Paulo IV. Romam vocatur, & uno eodemque Consistorio Cardina- Iis, & Archiepiscopus Tranensis reluctans declaratur. In ea dignitate, Zelo, & sinceritate verum se Ecclesiae Senatorem exhibuit. Sedente Pio IV. ad Eeclesiam Placentinam translatus, oves fidei suae commissas verbo, & exemplo paWit. Deinde Pius illum Romam revocavit, & in magnam curarum partem admisit. Exorata tandem licentia ad suam Ecclesiam regressus, pristinum laborem resumst , eique ut totus incumberet , defuncto Pio, ad Comitia non accessit . In quo etiam eluxit magna Uiri humilitas , quem doctrina, vitaeque sanctimonia florentissimum pars magna Patrum dignum summo Pontificatu existimabat. S. Pius U. Romam ad vocatum summum haereticae pravitatis Censorem dixit , atque Graecorum, & Orientalium Ecclesiarum in Curia Patronum comstituit. Hus potissimum eum, & labore emendatum est Breviarium Romanum. & Missale . quibus nunc utimur . Hus obitum
lacrimis Sanctissimus Pontifex prosequutus est, utpote qui admi nistrum prudentissimum , atque integerrimum amisisset. Sepultus est in Basiliea S. Pauli.
172쪽
A PAULO IV. ANNO MDLU. CR. PR. CARDINALISTIT SANCTAE LUCIAE IN SILICE.
I Loquentia admirabili, raraque eruditione instructus magnum fuit Germanicae Ecclesitae decus, & in Catholica Religione tuenda praesidium. Testantur praeclarum ejus ingenium monumenta, quae de controversiis Christianae Fidei edidit. Colonientis Eccle-Hae Archidiaconus Synodi Provincialis per Adolphum Archiepiscopum celebratae descriptas leges in quatuor, di decem libros admirabili ingenii acumine, & praeclara sapientiae, Christianaeque pietatis laude redegit . Ob notam pacatae mentis indolem,& prudentiam a Carolo U. electus est inter eos, qui in Comventu Ratisponensi coram se & Cardinali Contareno Pontificio Legato cum Protestantibus de Fidei articulis disputarent. Her- manno Archiepiscopo, metuendo Dei judicio in haeresim prolapso sortiter restitit, auctorque suit, ut Pontificis judicio ab Alchiepiscopatu deponeretur. & implorata Caesaris ope, illi Adolphus Scha-venburgicus successor daretur. Tanto autem studio in haereticis a Civitate Coloniensi arcendis deludavit, ut Apostoli nomen meruisse videatur. Ob susceptos pro Religione la res, & vitam ipsam saepe praefentissi no mortis periculo expositam Paulus in Colle.
gium Cardinalium Gropperum cooptavit, eumque dignitatem ultro oblatam repudiantem, Romam accivit , ut quem literis non flexerat, sermone emolliret, vel auctoritate cogeret . In itinere aegritudine correptus Romam semimortuus ingressus est, nec multo post diem extremum obivit. Episcoporum more solenni pompa expositum corpus in Templo S. Mariae Germanorum , tantam sui admirationem movit, ut adstantes exclamarent, se vix vivum
ullum vidisse magis aspectu decorum , di serena majestate conspicuum. Pontifex in Oratione senebri, quam in demortui laudem pronunciavit, sententiam hanc non semel protulit: Nequaquam Gropperum amisimus, sed ad Deum praemisimus.
173쪽
A PIO IU. ANNO MDLX. CR. DIAC. CARDINALISTIT. SS. UITI, ET MODESTIDEINDE PR. CARD. TIT. SANCTAE PRAXEDIS
o Puero in Sortem Domini vocatus, per viam innocentiae, &scientiam Sanctorum ad sacrum Ecclesiae Senatum anno aetatis xxv
pervenit, & S. Sedis praecipuis negotiis admotus, ea omnia egreῖia fide. & singulari prudentia administravit. Mediolanensi Ecclesiae praesectus, factus est vera Dignitatis Episcopalis forma , & decus, nova quotidie praebens exempla vigilantiae, & pastoralis solicitudinis. Sanetis operibus aedificata Urbe, defuncto Avunculo Pio IV. ad Eeesesiam suam evolavit, & perpetuo incubuit corrigendis pinpulorum pravis moribus, veterique disciplinae restituendae. Oves tuas pestilentia laborantes in humeris suis bonus Pastor portavit, seque pro eis Deo obtulit hostiam placationis . Clarissimus summa erga omnes caritae, caelestium rerum desiderio, humanarum contemtu, invicta in adversis constantia; tanta autem humilitate, quam Reginam, & Matrem virtutum omnium appellare conlue. erat, ut cum Stemmata paterna, & materna nobilissima haberet , his contemtis, erigeret pro sublimi Stemmate HOMiLi I ATEM.
Alter temporis nostri Ambrosius, alter Chrysostomus. Deus itaqueseeundum consilium suum , & providentiam, quae magnarum rerum seriem longe ante disponit, Carolum Borromaeum nasci, &educari voluit, qui in sacrosanctae stationis , & ordinis honore positus emceret sanctitate sua, gelo, & doctrina , ut Tridentina Synodus absolveretur, & ejus Decreta servarentur : sicque E clesia internis hostibus , nempe vitiis , externis vero , nempe haereticis miserum in modum impetita, & exagitata , exemplo, di Apostolica sortitudine tanti Cardinalis magna ex parte liberar tur, & saluti, priscorumque temporum splendori restitueretur.
174쪽
ARCHIEPISCOPUS SALERNIT AN Us A PIO IU. ANNO MDLXI. CR. PR. CARDINALISTIT. SANCTAE SUSANNAE.
I Raeclaris virtutibus , linguarum multarum cognitione , &doctrina singulari primum in Ordine Eremitarum S. Augustini
Magistratum promeruit. Eo sponte se abdicavit, ut residuum vitae tempus rerum divinarum contemplationi impenderet. At Caroli V, cui tanti Viri dotes plane innotuerant, opera in lucem revincatus, regendam suscipere Salernitanam Ecclesiam coactus est. Ea in dignitate constitu tus Synodo leges Dioecesi opportunas tulit, saetegitque praesertim exemplo suo, ut observarentur. PiuS IV. inter pravas opiniones fluctuantem Christianae Reipublicae navim Dus auctoritatis, & scientiae pondere confirmandam putavit. Quamob rem in Tridentino Concilio ad examinandos circa Sacram Scripturam abusus, eosque corrigendos munus illi demandarum est: quod singulari sapientia, ac pietate perfecit. Romam accersitus in Sacrum Cardinalium ordinem magna Patrum comprobatione cooptatur, &ejusdem Concilii Legatus decernitur. Τridenti a Collegis suis honorifice exceptus , qui nullis laboribus frangeretur, nullis oneribus premeretur, ita provinciam gessit, ut in eo uno, tanquam praecipuo, ac firmissimo Ecclesiae columine , tota res sacra niti videretur. Ibidem Synodo nondum absoluta, non sine Patrum luctu e vita migravit . Scripsit plurima , quae profundam V scientiam, & religionem testantur.
175쪽
A PIO IV. AN. MDLXI. CR. PR. CARDINALISTIT SANCTAE SABINAE. OBIIT CAPRANICAE s. AUGUSTl is 9. Um in domestica virtutis, & pietatis exempla incidisset ab ineunte statim aetate, indicia praebuit suturae sanctimoniae. Studio Religionis Catholicae inflammatus nihil omisit pro ejus defensione, dignus, quem Paulus IV. Romam advocaret, ut propius laboranti Eeciesiae consilio, & opera sua prodesset. Cum de eo in nume Tum Senatorum cooptando cogitaret Pontifex . humilitate sua , ae precibus dignitatem eam effugit, quam a Pio IV. oblatam, praesertim ob egregiam operam Ecclesiasticis rebus navatam apud Carolum V., & Ferdinandum Romanorum Regem , declinare non potuit. Τois plaudente Sacro Collegio, Legatus ad Concilium Tridentinum pronunciatur. Eo abloluto ad commissam sibi Ua miensem Ecclesiam perrexit, suamque re comprobavit Fidem , industriam , & caritatem non solum Polonis suis, Lithuanis , Ruthenis , Russis, & Prussis, sed vicinis etiam Provinciis Germaniae , & Bohemiae. S. Pius U. suum in Polonia Legatum constituit. Α Sigismundo Rege pro Regni negotiis Romam missus, ibidem incredibili bonorum omnium laetitia exceptus est. A Gre gorio XIII. ad majoris Poenitentiarii munus electus, id quandiu potuit, recusavit: sed parere debuit Pontifici persistenti in ea sententia: Quod ei potissimum committenda esset peccatorum alienorum cura, qui propriis omnium minus esset onustus. Immortalem ejus gloriam alterunt Catholica Fides egregie propugnata , di exarata multa volumina, quae cum eruditione, di doctrina re dolent magnam Austoris sanctitatem . Qui vivens pauperum ρο- ter fuerat, moriens bona reliqua, pauca quidem in eosdem ero gavit . Jacet in Basilica S. Μariae trans Tγberim.
176쪽
LUDOVICUS SIMONEΤΤΑ MEDIOLANEN
A PIO IR ANNO MDLXI. CR. PR. CARDINALISTIT. S. CVRIACI IN THERMIS.
Paulo III., & in aliis muneribus sibi demandatis, summam in tegritatis, & justitiae laudem promeruit. Ex Datario Cardinalem renunciatum , Pius IV. cum idem concilium prosequendum Τrbdenti indixisset , Apostolicae Sedis Legatis Simonet tam adjunxit. Synodo fine imposito, Romam rediit cum Cardinali Morinno, quibus Patres demandarunt, ut Actorum Concilii confirmationem a Summo Pontifice peterent, quam obtinuerunt. Tanti in Synodalibus actionibus utriusque Legati opera valuit , ut Pius in Consistorio, commendata Moroni virtute, Simonetiae fidem, constantiam , industriam, & perpetuam Sedis Apostolicae desen.
sionem magnis laudibus efferret. Ex testamento cavit, ut sine ulla inscriptione tumularetur. Hus rei paulo ante vitae exitum , caulam rogatus, respondit, dedecere hominem , dum in cinerem redigitur, & vermibus esca apponitur, gloriari. Animae, non ti tutorum inanium, habendam esse curam morituris. Caret ideo
Epitaphio ejus Tumulus in Τemplo S. Mariae Angelorum in Thermis. o o rq s
177쪽
PRIMUS ARCHIEPISCOPUS MECHLIMEN.A PIO IV. ANNO MDLXI. CR. PR. CARDINALISTIT. SANCTI BARTHOLOMAEI,
OBIIT MATRITI αο. SEPTEMBRIS 1ss F.
Rehidiaeonus Bisuntinus , & Episcopus Atrebatensis , cum Patre suo Nicolao Caroli V. Cancellario, Tridentino Concilio imtersuit, habuitque ad Patres eloquentissimam orationem. Admissus ad consilia Caesaris, varias ejus Legationes obivit ad Reges Galliae, di Angliae: hinc administer datus Margaritae Austriacae Belgii Ginbernatrici, Rempublicam pari sapientia ,& auctoritate rexit. In vidorum Procerum artibus vocatur in Hispaniam ; inllituitur a Pau lo IV. primus Mechliniae Archiepiscopus, deinde a Pio IV. Cardinalis renunciatur. Succedit Cardinali Claudio de Balma in Alchidipiscopatu Bisentino. Regni Neapolitani Prorex Philippi II . nomine cum S. Pio U. egit de foedere Christianorum pro bello contra Turcas suscipiendo. Icto foedere Legatus Apostolicus declaratur, S Jo: Austriaco Christianae Classis Imperatori tradit lacrum Vexillum , quo praeeunte hostes ad Echinadas Insulas deleti sunt. Comsilii rerum Italicarum supremus Praeses declaratus, hanc pro vin clam perpetua laude administravit. Viro tot negociis Occupato non defuit amor literarum, omniumque bonarum artium. Septem linguas , ut suam plane calluit, septus, cum vacaret a negotiis, doctis hominibus omnium nationum, quorum unumquemque ejus lingua expedite alloquebatur. Vix quandoque dictanti epistolas, septem sussiciebant scriptores; adeo uberi, di promto erat ingenio. Fovit non doctos solum, sed& artifices, qui ejus imaginem certatim quacunque materia exprimebant, aut habere apud se gestiebant. Tanta gloria non tumuit. Noctu quandoque pedes Templa visitabat, frequens erat in Xenodochiis, & Coenobiis, quae multis opibus ditavit. Raro felicitatis exemplo tota vita integram Aulae gratiam superata invidia conservavit. Luctu omnium e vita excessit. Fanus tanta celebritate ductum, quanta ullas supplicationes habitas historiae tradunt. Corpus Uesontionem relatum in paterno sepulchro apud Carmelitas conditum est.
178쪽
MARCUS ANTONIUS A MULIUS VENET Us
A PIO IV. ANNO MDLXI. CR. DIAC. CARDINALIS DEINDE PR. CARD. TIT. S. MARCELLI
I a Loquentiam , civilium rerum usum , multiplicemque doctrinam a prima aetate consecutus, pro Republica pluribus Legationibus magna cum laude functus est. Supremam stomae agentem, Pius IV. admiratione virtutis, Cardinalem, nil tale cogitan tem creavit, imo renuentem cum prae singulari animi moderatione, tum quod Venetae leges ornari Legitos suos externis honoribus
Prohibeant. Τulit quoad vixit, aequo animo, suffragiorum sevexitatem, cum tamen Christiana Respubliea de nova tanti Uiri dignitate valde laetaretur. Cum Cardinali Alexandrino, qui Ecclesiae poestea Pii V. nomine praefuit, Abdiesu Patriarchae Muraten. Orienta lis Assiriae, qui ut Apostolorum limina visitaret, Romam venerat, Catholicae Fidei Prosessionem excepit, eumque Romae agentem impense sevit, atque auctor fuit, ut Pius in patriam redeuntem multis, pretiosisque muneribus donaret. Reatinae Ecclesiae simete praefuit, & Patavii Collegium edueandis Venetae Nobilitatis adolescentibus erexit. Epistolae, quas scripsit similiares, Orationes Italicae, & Latinae, Tractatus de sublimi genere dicendi, ac Vaticanae Bibliothecae Praefectura Amulio demandata, testimo nium faciunt satis luculentum ejus doctrinae, miraeque eruditionis. Corpus ejus Venetias translatum est.
179쪽
ARCHIEPISCOPUS Aux ITAN UsΑ PIO IR ANNO MDLXI. CR. DIAC. CARD. TIT. SS. NEREI ET ACHILLEI. OBIIT ROMAE 3ο. MAII is36.
E X Hereule II. Ferrariae Duee, & Renata Ludovici XII.
Francorum Regis filia natus , adhue adolescens a Paulo III. Ferrariensi Ecesesiae praeficitur . In Galliam prosectus nobilissimis aeque, ac ditissimis Sacerdotiis augetur, & Cardinalis renuntiatur . Justi Gregorii XIII. Sedis Apostolieae Legatus in Gallia decernitur, ut Conventui Blesensi interesset, & ut Henrico III. Regi suaderet, ne Duci Almeonio fratri faveret, qui Belgis Philippo Regi Catholico rebellibus adhaerebat. Galliae Protector in Curia designatus, magnitudine animi, & munificentia in Urbe tamquam in publico Christiani Orbis theatro admirationi omnibus uit. Nam quod in vallis aedium molibus , & otiosis operibus extruendis quandoque insumitur, id ille totum demerendis hominum per liberalitatem voluntatibus, ae tenuiorum fortunis sublevandis impendit, eas solas veras opes possidere se existimans, quas amicorum necessitatibus non rogatus donavisset. Joannem Casisierium , Magnum Religionis Sansit Joannis Hierosolymitani Magistrum, qui Romam venerat, ut se apud Pontificem de inustis sibi calumniis expurgaret, cum plusquam ducentis ejusdem Militiae Equitibus domum suam excepit, & per duos sere menses regia munificentia habuit, & eohonestavit. Cardinali Hosio
eleemosynis exhausto, saepe resedit ingentem pecuniam, ne sons caritatis ab utro fluere unquam desineret. Merito itaque Pater pauperum, Sacri Collegii splendor, Aulaeque Romanae ornamen.
tum meruit appellari. Dbure in Τemplo S. Francisci sepultus est cum Patruo tuo Cardinali Hippolito Estensi.
180쪽
ARCHIEPISCOPUs TARENTlNUS A PIO IV. ANNO MDLXU. CR. PR. CARDINALISTIT. M. XII. APOSTOLORUM, OBlIT 2AGAROLAE is. MAJI isy . Tu X praeelatissima Columniorum Gente, cum ArchiepiscopUs Tarentinas Tridentino Concilio singulari doctrinae , & Religionis laude interfuisset, in Cardinalium numerum adscriptus est. Α Gre gorio XIII. commissam Piceni, & Campaniae Legationem tanta prudentia,& humanitate administra Wit, ut mirifice sibi eorum populorum animos conciliaret, di posterior Prouincia etiam a Sixto ., iterumque a Gregorio XIV. eidem delegaretur. Vaticanae Bibliothecae a Clemente UII1. praesectus, benignum se doctorum hinminum Mec natem praestitit, quibas patrocinio, pecuniaque numquam defuit. Cum Guillelmo Cardinali Alano praesuit correctioni Editionis Sacrae Seripturae, a Sixto V. recognitae, & appro batae, adscitis , quibuscum deliberaret , octo e Congregatione RGregorio XIV. deputata, viris doctissimis, linguarumque peritibsimis, qui ut ab uibanis curis liberiores essent, Omnes simul Ea-ga Olam concesserunt. Tanta sedulitate . tamque indefello labo-