장음표시 사용
31쪽
et impreeativum et ex se eratorium equidem non crediderim. Itaque aut germen aut gramen scribendum eat, unde hie aenaua oritur: nostrae avenae i. e. nostrum armen exaeeratorium id metant, ut germen vel gramen devotum ait, alve devoveatur.' Sic sententia eatalexeos, ut reliquarum, arctissime eiu strophae sensu ohaeret Carmen ab librario seriptumellae opinor, cui natura totius arminis obversabatur.
V. 20 aeq. Hinc legitur V m in oss. , quem secutias eat Eltastadius, hae eri reliquis V 21 pro pingunt verna vulgo pingit avena Purpureos Basil. Vratis . II, Voga. II purpureo in ed. a manu secunda in Thuan. Paris tu, Monae. I, II, ratisi. l. v. 23 mutent etav. Huan. alii mittent monae. II, egerna. Meyhenst. Ad versus 20 23 apud aekium invenimus hanc notam Jod. Badii Ascenali: Haec serta Veneris i. tam pulelira et odorifera ut Veneris dicas florentia vario colore aurae dulces. l. aliavear hinc id est procedentes ab hia aeriis et spiritus agri id est flatu et odor di sua per agrum hinc id est ex his uertia mutent id est per immutatiouem producani: aestua pestifero et venena intra id est dira infectione et pestilentias. Addit aetius: ,,Perbene assequutus est sensum catonia, qui singulari brevitate, hinc aurae d. hinc suavia Piritu a. aeripsit, i. e. quae hinc prodeunt aurae, qui hinc prodit apiritus. Videmus 'aehium Badii interpretation aecedere. Sed ista brevitas mihi quidem nimis singularia videtur atque a sermone latino allenissima, quum haec lingua articulo areat. Sed Graeci dicunt: οἱ ἐντευθεν ἄνεμοι, τὰ ἐντευθεν σπευφιατα. Rem in expedio. Aurae dulces et suaves spiritus agri non refero ad flores. Versus enim 2 et 21 quodammodo absolute postii
sunt, quare nescio an non melius Nem pro h a ei scribatur Sensus Ioel igitur te erit o pulcherrimi flores Hinc a. e. ex floribus aurae quondam propter storum dores dulces, hine l. e. ex floribus apiritus agri olim propter florum odorea suaves
mutent pestifero aestu et tetra venena florum odore pestiferi fiant et veneno inficiantur, vel dulces aurae et auaves spiritus agri pro uavi et dulei odore, quem olim ex Oribus receperunt, nunc aestu periiseros et tetra venena reelpiant. Omnis Ioel
dii euitas in prima v. 20 voee posita est. Si eum Voas I hinc
32쪽
legimus, trifaria anaphora est. lne autem ad praecedentiastrophae ententiam reserendum est, ubi poeta omnem Vim crea-irleem naturae devovet, qua sublata necessario pestis oritur. Hi ne id est ex hac peste florea mutent e. q. s. V. 24 est strophae cata exta. etnatus pro auribus on- lecti naribus, quum florea non aurea sed nares delectent.
Recte, quamvis Elchstadius et aelcius et nati opinioni non accedant. Nam illii facile demonstrari potest, Oetam hae atropha de solis floribus loqui aurae autem et spiritus agri non
memorantur, quatenus ex iis aliquid iucunditatis perelpitur, aedquatenus odore florum veneno et aestu pestifero inficiuntur-Coneederem Navicii explicationi, a poeta antea exposuisset, quum voluptatem aurae et spiritu agri et omparassent. Quae quum ita sint, profecto non intelligo, quomodo floribus aurea delectari possint. Est quidem verum ausurrum iii ιθυρικηιον saepissime a poetis e Graecia et Latinis commemorari, sed ubique sensu noatro Ioeo alieno. Quare non dubito Heinail eoniecturam recipere, praesertim quum facile lectio maxime prodigiosa unde orta sit explicar possit. Bis enim acribenda erat literadi non naribus. Quid a librarium unum 4 fugiebat, restabat nonaribus, unde levi mutatione fiebat non auribus. V. 26 inelpli stropha, qua poeta silvam exseeratur. V. 27 virecti a Thuan. Paris li, August. Monae t Tegerns., Werhenat Vratiat. l. V. 28 tondemus omnes libri praeter Thuan. Paris. li., Anglici, August. in quibus est tundemus. V. 29. c. m ama ea vulgo σε ama La August. Petav., Thuctu., test. Hel nato apud Naehium. V. 30. Quid de hoc versu iudicem supra exposui. V. 31. Succedet Thuan eum optimis codicibus. V. M. Cadunt optimi libri Thuau. Paris. I. August., Angi. Nonac. I li, ratisi I, Tegerns. Weγhenat. V. 34. Mihi non convenit cum Naehio, qui minore inte
punctione nequicquam ab iis, quae antecedunt, separavit et sic interpretatur aenientiam: olim me domino fellela, sed nequicquam felicta, quia olim felicia, nunc non sun ' Ego vero maior distinctione uti malim, quo ne qui quam per se plenam sententiam emulat, quam hi verbis ellipsi
33쪽
avppleta reddere possumus: Frustra Lyeurgus allvam I uerum ex ea facturus aueeldere conabitur, quum potius ignibus aetheella flagrabit. Novus enim possessor, id quod non raro aecidisseveri almmillimum est, succisurus silvam erat, ut ex lignis pecuniam faceret. Nequicquam igitur laborem eaedendi suscepit, quum luppiter uvam in cinerem versurus esset. Itaque etiam hoc loco nequie quam ad universam sententiam praecedentem refertur, ut in locis iis, quos Naehius ex Lucretio attulit quod idem . D. dicit, inter nequicquam et Verba quae sequuntur: nostris potius devota It bellis nullum nexum ausalem esse, minime Verum est, num potius hoc loco eandem vim habeat atque quoniam apud Lucretium. Poterat enim poetaeoni. Pu niam uti nequicquam succides silvam, quoniam ignibus aetherila flagrabit. Quare post regna punctum, post nequie-Φuam duplex punctum posui. Ab hoc versu responsionem ad V 26 incipere, quae est sententia . . in censura dissertationis meae de strophica Diarum ompositione, omnino negandum est. Nam primum obstat loci sensus, quem statuimus, deinde etiam natura et indoles versuum 34-36, qui eata exin strophae emetunt.
V. 33 habent egregius August, ratis . l. Tegerns et WV-hensi regna pro vulgato igna. Prius iam Helnsius suspicatus est, et ego in textum recipiendum esse puto. In omnibus enim
Ioeis a Naevio prolatis lignum nusquam adiectivum bonae notionis habet, ut Horatianum illud te triste lignum, te ea- ducum et fragm. Lucilii ap. Nonium p. 74, 20 ardum mi ae rimum atque infelix lignum sambucum vocant. His Ioela desola ligni materia agitur, idemque valet de locis Virg. A XII, 767:
foliis oleaster amaris hic steterat, nautis olim Venerabile lignum; et Virg. G. II, 118:
Quid tibi odorato reseram sudantia ligno balsama'
ostro autem loco agitur de aliva, quoad ex arboribus onatat. V. 35 Iuppiter non est vocativus sed subiectum, quod ad Iuli resero. Non fit hoc loco, quae Naehi sententia est, apostrophe ad Iovem, sed Verba ausam ignium aetheriorum in-dleant. Juppiter enim moderator et rector tempestatum est.
Qui quum silvam aluerit, solus eundem ignibus aetheriis, quos
34쪽
ldem regit, delere potest. Tibi non refero ad Iovem sed ad Lycurgum Silva tibi, Lyeurge, inta fiat oportet. Est enim
nostri poetae propritim, ut in fine tropharum interdum ad per-aonam aliquam sese eonvertat. Cf. v. 8 dicam tua fata, Lycurge v. 9 sterilescant gaudia vobis v. 15 sules eondatia. V. 37. Consistit poeta in eontemplatione tempestatis, per quam perire silva debeat, et alia affert ex natura rerum, quae tum vult aecidere itaque ventos voeat in societatem neendii. Intelligit autem ventos, non qui praeeedunt fulmina Iovis, ned urentes, dum ardet allva. Nam versibus 40, 1 non primum ineidens fulmen, nitiumque incendii, sed ipsum tam gliscens Ionge lateque iteratis fulminibus incendium allvae algnineari patet. Igitur ventos ommemorat, partim quia augent ineendlum venti, partim ut ignem, disturbatum insania ventorum erct, inliginem a nubibus super impendentibus in unam formidesosam
V. 41. Hunc versum nondum emendatum esse Puto, quamquam non habeo, quae ad eum emendandum faeere o tui. In ea quae sequitur stropha poeta a lIva ad vitea et egetes, quae silvae v inae erant, devovendas transit. V. G. Leetionem aurae optimorum eodleum et Veter meditionum omnium retinendam esse eensul, quod sensus Ioel seripturam aura a plerisque reeeptam minime postulat. quemadmodum enim poeta per prosopopoeiam Boream, Eurum, Alaleum, flammas, ardorem personas finxit, ita etiam auras. AE aeget ea nomin. est ad piseantur referendus dletum non eat, a quo .g tes pase debeant. Aequalitas igitur sententiarum postulare videtur, ut aurae scribatur: letnae flammae raptant vltea airrae pascantur segetes, ardor transvolet et coniungat aristas arboribus.
nomin flammae, aurae, ardor, aceus. Vites, segetes, aristas, praed. rapiunt, aseantur, transvolet et eo niungat. V. 52. Non est ausa, cur a scriptura optimorum librorum Vulcanus discedam. V. 55-57 sunt proodus sequentis stroPhae. V. 58 omnes codices praeter aris i legunt in reata pro infesto cod. ratisi i in fessa quod fortasse genuinum est. Sensum eri tot carminis consilio optimum praebet.
35쪽
v. 60 pro canis Paris. IV, liber non contemnendus cavls habet, qua lectione bonus sensus mettur. V. 66. Hunc versum neque ad antecedentia neque ad sequentia aptum esse supra vidimus. Utrum autem letis, an Ditis an dicis cribendum sit, decerni non potest, quum duo aequentes versva exciderint. Sed tamen magis placet Ditis
antiquorum odicum Ante V. 70 unum Versum excidisse supra vidimus.
V. 74 primi vocahuli in libris scriptis mira est scripturae perturbatio, quam hic totam propono, quoniam magnopere ad meam de loco sententiam probandum eonfert. , Editum ubique occupet erat, nisi quod occupat mendose in Veneta Aehat. At quid libri seripit antiqui Cocul et arguti via ocule targuti, Cocul et arguti, confusis syllabis, Petav., aris i I, IlI, August. Μοnae loli, Tegerns. Reyhenat. Cogulet vel potius, Lassen teste, Ogule arguti hilan Coneu Ie vel contule targuti aris IV. Conculcent arguti ed. Onchulae ubi a Vosa. l. sone uiae. Et a Anglie occulet rat. I. Ex his formis editores aut occupet aut occubet Νaelcius fecerunt. At librarios tam imperitos sermonis latini
fuisse, ut eo verba usitatissima et frequentissima oecupare ei ceu bare fallere potuerint Ego non eredo. Lectiones istae ex vocabulo ortae sunt, quod non frequens librariis obvium erat. Proxime ad verum mihi videtur accedere Voss. I, sequitur
Anglicanus, tum Parisinus IV. Ut breviter dicam, scriptum erat conchula et, unde abiecta in legendo vllaba a factum est conchul e t.' Ubi autem n in conchula deest, per c lndieatum erat; quo negleeto, reliquae scripturae, ut seu Iet se eonchula et ortae sunt. Possit etiam pro conchula scribi cochlea et, sed obstant libri, in quibus syllaba conseripta est. Quae si reete disputa sunt, quod neminem negaturum esse confido, sequitur, ut post versum 74 quaedam exeidisse statuamus, quae sententiam reddebant plenam. Iam vides, sententiam meam, quam supra de Ioeo proposui, etiam librorum
acriptorum auetoritate confirmari.' Librarius enim seripsit, ut pronunciabat: eonchul'et Simiter in
Augustano mos eriptum est und elapsa pro unde elapsa, et in aliis unde la Psa.
36쪽
V. 75 in Peiav. Huan. Paris. I, ill IV, Anglie , onae. l,li, legitur dicit, quod facillus ex dixit, quam ex dicat oriri potuit quare dixit acripsi. V. 94. Naevius scripsit ensis in illis, quae tamen Ieetio
eodici hua manu scriptis minua probatur. Reeepi scripturam librorum esse sine illis, qua aptissima loco sententia effieitur. V. 97 Extremum carmen non est quod extremo loco
di xl Uernsdornus), aut versus, qui proxime praecedit Nae-hius), sed tota pars carminis a v. 1 a v. 101. V. 98. Flant etav. Medic apud Burmannum, Thuan., Paris lolli, V Anglici, August. Μοnac. I li, ratisi. I, e-gerna. Weyhensi. quare hanc lectionem retinendam esse censeo Fient in nullo libro scripto. V. 99. cernant iidem libri antiqui.
Quum hic libellus Gymnasii programmati addendus esset, fieri non potuit, ut Commentarius in elogam typis exprimeretur. Quare in aliud