장음표시 사용
11쪽
A. 339. nia brevi ae eleganti eommentatio illustrat Candinalis Caesar Batonius. Reduni vina cum facinaui. ω Evodia Ia pistriam , quem eoud xerant hae satum, cam adbae in Italia essent , exo.
cera caeperum. secedentes enim rus . ibidem ariemnio permansere. Pano solo illo tνIonia Iuleus Deasnvidit . Iaa tempore, hae , inquam, anno libitim seripsit de magistro , nempe se enti annad susupra baptis- , cum jam ad Mattia pare
Λmplissime Cardinalis , in Erems . Vivebat namque eam vitam , quam ei praedieaverat Potitianus, quae utique erat is gνuibus monaserio. νam ae in ube/ιbus Erema Gρνιιι.Haee tamen omnia non placent Gabries Pen. notio , qui ex istis Possidii verbis vatia insert, quorum quinium est , quod apprehensonis ad
μoprios. Ait enim textur et Ad μυνι m demum σοι proprioa remeavit , ad quos veniens ,
parta otia rugis tim Mι ω μυ --ιιι, in Ere. m. /xstruxisse a Nam possidius ali re d&ιρ . Euhine salsitatis convinei putat ea . quae quidam tradunt de monasterio Ac Etem iii ea Augustini eum laetis eohabitat ione in Eremo agri Tagassensis . Vetum Pennotius misere errat . Fatem namque ac cum Sancto possidio ipsoque Augustino profiteor , Augusinum , dum k populo ad presbyteratum arriperetur, suise adhue laleum . Nunquid ideo non monachvs Λbsit. Datam namque est istius temporis mo. me hos fuisse omnes lateos. Hine enim Augu. sidus , dum de vulgari lateo populo loqui. tur . passim voeat Latros infriaris p νυο si , ut distinguat eontra monachos, lateos pro poesii sublimioris. Proinde Aleo Augustinum in agris propriis prope Tagastam , dudum antequam Hipponam adveniens ad Clelieatum arriperetur, toti proprio suci quantuloeumque pa trimonio rena neὶasse . ae ipsum vel in pauperes vel in suorum ibi Coeremitatum primum monasterium fuisse elargitum a Credibileque es
id ipsum fuisse etiam Alipium , Evodium , E REM
aliosque Coerem has omnes. Tragit Id Augu. stinus in sermone populari de diversas, sie di. eeos jam Episeopus ag plebem ae Clerum Hip. Set m.
ponensem . Na. asisti ahquid , non veni ad 49. e. I.
s. e Eeri fiam. Λ cum iis Indumentis , quilas illis r/mpora vesiebar . Quia nempe omne patrimonium isti monas erici dederat, ideoque nil nisi unam vestem seeum poterat afferre Hippo.
nam . HI ne namque apud nos etiamnum vi
get ea lex , quae Fratribus ad Episeopatum aut aliam dignitatem extra ordinem aflsumptis nihil nisi vestem unam efferre permittit . de r. bliqua autem eorum supellectile disponi saeit . quomodo solet de supellectile stat rum mortuo. rum . Longe elatius tradit hoe ipsum Augustinus in Epistola ad Albinam , agens de eausta Hipponensis sui populi , qui quod omper virum Nobilissimum atque opulentissimum Pinianum, quomodo olim ipsum Augustinum a A Presbyteratum rapuerat , gravi ubique la. borabat infamia avaritiae atque simoniae. sua Ep. 222 ovi aeri ι Me eas se se tussismo appetisti min
lam dieit Augustinus , quod se in Eecles a T
astensi omni paterna haereditate exuerit , an iequam eum Hipponenses invaderent atque i m. ponerent eletieatum Hine in Meleliam Hi ponensem nihil Aetulit, nis uni eum, quo tuneam ieiebatur , vestimentum : Quia nempe omnia sua jam a se alienatat, effuderatque in Ere reum Tagastensem . Nisi namque antea fuissent alienata . sequi ipsum omnia Aebuerant Hipponem , uti manifestum est ex ea suorum monasteriorum suo damentali lege , quam ha
bes in Epistola ad sanetiam Alipium , seripta
in eiusta Eeelesae Thianensis pio patrimonio pFratris Honorat I assumpti ex Tagastens mona. sterio ad dictae Eeelesiae Ptes teratum . Hon ratus iste patrimonio dives, pro sessus sub fili. pio monae hus Tagastensis , ot/inatus est in Presbyterum ae Rectorem Eeel di Thianen. sis , recenter Donato eonversae ad Chii utim . Hi ne inter Λlipii monasterium atque istam Ee etesiam eontroversa Ae ejus patrimonio . Pro
monasterio Aliptus , pro Eee Iesa agebat Ru gustinus . Alipius volebat patrimonium istud vel totum monasterio relinqui, vel certὰ inter
12쪽
morra sterium atque Ecelesiam ex aequo dividi , Augustinus autem volebat illud totum sequi suum hominem , adeoque totum devolvi ad Eeelesam istam , idque ideo , quia Honoratus iste eo usque needum suum patrimonium alienarat: Istius quippe temporis monachi retinere poterant bonorum suorum proprietatem , sola eorum administratione translata in Plaeta. tum. Sequebatur namque Augustinus hane re Ep. 239, gulam iundamentalem. Videsιν Disque mihi MeνQuia esse In νebas sui cemodi re nenda , viqvies id de eo jure , qtio ratia pos demaν , ejus fueril, qui alicub. Heslatis ordinatuν, ad eam per alae r messum , in quis araexatuν . Usque a dei autem eodem jura Hesbuteri mnον- Illud an de agitis . tia non suum Hibi a rea tis , sd isd
non venita nec per man Mam rivistionem inque iam translatis morereris , non .s haeredes
Hus Ia eam succeisrent , ficat F υν AEmmanus a lius restima sol dos Fratris pridari secessis . Quidam itaque monachatum profitentes res omnes suas 1 se alienabant, eas aut ipsi monaste. rio aut pauperibus aut aliis piis eatissis elar. gientes , alii autem earum proprietatem sibi retinebant. Primi . dum ad alleuius Eeelesiae clerieatum e voeabantur . nihil seeum deserebant, nihil namque habebant ; posteriores autem conserebant omnia , conserebant namque suum , in quod monasterio nihil erat juris , adeo ut monae ho tali molienti non manas rium , sed legitimi meeederent haeredes. Haee, inquam , in Augustini monasteriis erat una lex fundamentalis . Iam porro audivimus , quod Augustinus ad Melesiae Hipponensis stes t ratum eψoratus nihil praeter unieum amictum Deum isti Melesiae eontulerit , sed omnia re. liquerit in Melesia Tagastensi. Quo jure', qua de eaussa p Quia omnia a se jam alienarat . dederatque Tagastens monassetio , quod uti. que , Pennotte, quia Augustinus eo usque labeus suit, esse non potuit monasterium Cisti. eorum . Neque contrarium habet Sanctus possidius . Vetha quippe ista , ad μυνί- domum πνε que, fgniseant agros, non dominiciae possessione proprios , sed proprios origineae nativitate . Hoe namque loeutionis geliete etiamnum monachus I prensis aut Duaeensis . dum i pras aut Duaeum tendit , tendere se di. eit ad domum propriam , propriosque agros .
Quin immo possidius dieit idipsum de Rutu. sino , quod Augustinus de seipso r Ad ε..,
o se jam ahenat s euris saecularibus, era. Quhus euris laeti latibus λ Sane non aliis , quam temporat Ium bonorum . Sensus itaque Possidii est hie r veniens ad nativos Patriae agros , adique in illis iam fixo Etem;tieo ae foetali do.
micilio eonstitutus res omnes suas temporales an alienaxit, verumque vixit monaehum atque Eremitam . G- - Pergit Possidἱus. Consust fari/ eodem tempore , at quidam ex us, quas duant Agentes ει ν hus , vuὰ Hipponem Regiam eon Iratus , bene Chrisianas , Deamque timem, eo ora equi Misaeis foma argua doctrina , desideraret arqua opta.
omnes contemnere evid rates arqua illecebros , fi liquando edi ejus ara Dei verbam auaere moti .
ergo Tagastensis ista Augustini Eremus , li-eet necdum conveni ualibus mutis cincta , in. t notuerat usque Hipponem , atque ex inde ly- rones quaerebat atque reeipiebat . Dum porro
isti boni operi Augus inus insistit , ei a populo manus inite iuntur , si Hipponensis Pte i byter , dieitque de ipso Posidius . Factus edi ci p.
Spem quippe omuem saetati νeliqueram , ex quod esse potui, esse noluι, nee tamen quae ι eis quod sum . Eser a domo Deι mei objectus esse , magis quam habItare in tabeνnacutis peccatorum. Abus , qui diligunt saeculum . segνegavi me ,
13쪽
eopus inbumanus merere ; fi autem constiGado is a lia monoeria permissa eger , i decens esses . Eliu 3 testis in domo ista se sopi fabere mecum ino ni re um clericorum . Duo itaque instituit Au. gustinus monasteria e Primum Presbyter Ere. mitarum in horto seu agro suburbano; alterum
Episeopus in domo Episeopali clericorum seu
A e Iugusini ae Passidia adducta Ioca
PRimo , attendenda sunt haee Augustini
verba . Veni ad sum et talem propuν ubdendam amicum , quem putabam me ne ri pelle Deo, ut nobiscum eges in mona rata . Dieet quis . in quo monastetici γ Eo tempore necdum erat monasterium t Primum namque monasterium fuit reonasterium Hipponense, quod tune nee- dum erat , utique aedificatum Aumtaxat posti
Augustini Ptesbyteratum , tune primo ineboantis eolligere sta tres honi proposti . In quo et go monasterio cum Augustino adhue lateo Q. tutus fuistit iste amieus λ Respongeo eum sit. tutum fuisse in monasterio seu Fremo Taga. sensi Huius namque bonam famam Agens iste in rebu3 usque Hipponem audierat , huius ingressum uouerat, huius voti caussa venerat Augustinns Hipponem. Hoe est illud m, nasterium , ἡe quo ita gieit Possidius . Facto
Cap. a. Presseris monasterium intra Ereti m mox inst.
tam . Nax me ut nema quidquam propriam in uisu foedera e laberet . sed eis essent omnia commmis is , ct dirisaeretuν tinuatque, ficus opus erat, quod Iam ipse mi, serear . dum de reansmariis Is ad ma Ia remeasset . Eeee , iam statim a suo in Astieam ae agros proprios adventu vixe.rat vitam communem , di quidem eam ipsam , quam postea Presbyter instituit Hippone . Iam ergo ante Presbyteratum erat monasserium . meedum tamen ex muris ae lapidibus . sed e2 solii hominibus ae sanctis motibus aedifieatum: Piimi muti fuerunt in horto Hipponensi. SecundI, elueidanda sunt haee verba Augustini . viti inebam, ubι consutirem monasteνium , o viverem eum faιν bus meis . me est . Ego iam habens monassetium ex fratribui , quYre. ham ubi eonstituerem monasterium ex muris . Peto . quid quaereret . an iandum , an nummos , an aliquid aliud λ Constanter a se .eio neque landos neque nummos quaesitos suisse , qui utique abunge suppetebant . Habebat sun. dos quospiam pauperibus parentibus natus Au. gustinus , habebat Agens in rebus Evodius .
habebat nobilis ae opulentus Aliptus: Ex his 'filigere poterant aedificio necessitior , de reliquis Leere . quod de su Is non ita gugum post
Certe eo tempore needum in Afri eam iituperant Barbari, needum expiliationibus atque exustionibus agrorum pretia diminuerant , neque opus erat longa peregrinatione . Pt inde nequelandus neque nummus aedifieio neeessarius pote rat Augustino deesse.
Di eo ergo Augustino defuisse , atque ab illo quaesitum suisse id , de quo se dieit sanctum Coneilium Chaleesonense . sui verὸ er puri Cip .
qui per fiutius eiivateι seu possimnes tu mana. seriis stina , pueri nolis Episcopo subjectos ego debere . o quieri operam dare , atque ob νvaeei juxta o orationes , in Io. is , in quibus semel se
Deo voverint, permaneares . Seio hunc ea non emesse Augustino posteriorem : verum, quoniam in omnium fidelium eordibus quas naturaliter inseriptus est , per omnem Melesam semper observatus suit, estque Chalcedone non pii modes nitus, sed dumtaxat innovatus ae in perpe tuam seripturam rectictus propter ne seio quos praesumptores. Et quIdem eum Observatum oportuit quam maxime a Sancto Λugustino. Augustinus quippe rem inchoabat novam, Λ stieanae Eeeles at hue usque inuisam ae insuetam, eo usque enim Astica nullos omnino monaelicis no . tat. Augustinus ergo nihil hie poterat aut vo-lεbat s ne licentia alleuius Episeopi : Hane hine inde inquirebat. Sie plane insinuant haec
eius verba. Et quia tu disponebam esse ιn monisterio eum fratribas, euntio instituta es vescinlata mea beatae memor ae senex Vati jus dedit mihi har. tam , in qua nune est monoseriam . Caepi boni pi
poti farres colligere . Eere, Valerius de Augustini instituto ae uoluntate en novit, cognitum approbavit, hortum seu agrum gedit, eaepitque tune Augustinus palam fratres eolligere, utpote tune habens publieam lieentiam, ordinem. que ab Ecelesia approbatum . Approbatum, inquam, ab Eeelesia Hipponensi: Etenim in nullam aliam Melesam propaginem suam traduxit.
nisi obtenta cuiusque Episeopi licentia , ut in deeursu sum dicturus. Tettio, notanda sunt haee Augustini verba. Et
14쪽
E a Led sp .lam Q. ιn monastita tum smribtis . Notanda est particula hie . Augustinus quippe non fuit ordinatus presbyter Sancto valerio, quomodo Hieronymus a sancto Pau. lino , sed prout praeeipit ea non deeimus quinistus ae decimus sextus Coneisii Nieaeni postmodum magis ekplieatus per hune ea nonem Conc,p 6. eilii Chalcedonensis. Ne Inem absolute ora Mi
ordinari sine ea non leo titulo , ae sine fixa ad certam Melesiam aἡ seriptione. Istos porro Nicaenos ea non es suisse apud Asicis in viridi observantia, patet ex ipso Augustino. se seri n. te ad Presbyterum Quintianum . Iairutum est ,
Et clericum alentim nemo suscipi l . Presbyter erisgo Augustinua videns se jam Hippone fixum , suum tamen monasti eum institutum, quod ab audito potitiano hue usque obseruarat , firmus satu it non deserendum . Tune ergo disposuit hie esse in solitudine ae monasterio, ecepit res suas Episeopo Valerio exponere ς Valerius eas matut/ eognἔtas ae gi seu uas probavit, gedit Λυ.
gust; no agrum suburbanum , isque ibi primos
suos inehoavit Eremitteos muros.
possidium hae in te inter se dissidere . Quod enim tam Augustinus , quam plerique ejus ad Episeopatum assumpti Distipuli duo intra Ee. lesessas suas ere eterint monasteria , unum monachorum seu gremitatum, aliud elerieorum seu l
ca non leorum, res est ageo elara . ut d IlIgens Au. gustini lector nequeat de ea vel dubitate . De Eeelesa sua Hipponensi testatur id Λugustinus non sollim in jam allegato iermone, sed etiam in Epistola ad Alipium si e dieens. Cloicos sanὸ Ep. 22
atram probari ροσι, et naisa. Testatur & Sancius Pautinus se se ibens ad eundem fili pium. Be- Ep. 3s.
m no earlatae fir hiemes , mia o Uictu er ias titi' s lurora rogismus . FGe, non solam Hippone , sed etiam Ca thagine, Tagastae, aliisque plurimis Anteat locis . alii erant sub eodem Epise,po fratres Erem liae seu monae hi in m O. aderio. alii erant Cleliei in Meletia seu dbino Episeo. pali. Monasteria ista erant in hortas, hoe est. in agris suburbanis , pr eal ab omni strepitutaeulari. Hi ne enim ad Sa e una Λu e tum Cadii haginensem Episeopu n giaiulabongus atque gratias agens ite seribit Prsesbyter a. in horto Hipponensi monete horum Pate. Augustinus . Ep. 64.
grum se tribus datum prolisione is tiberal tale ruis didicimus ante EpsoLm tuam , per sanctum farνem eb eo ratum nostrum Parthenium, a quo nulla alta . quae atidire de eνabamus , is ad vι- mas. Dedit fratribus Eremi: is agrum , quom ἡο valetius eis dederat hortum : Agrum subur banum . ad monasterii aedisieationem . si a te.
statue Augustinus se dieens in libi is Retracta Lib. 1
ticinum . in de voe monachoram I bνtim conscνι- eberem. IIIa mo necessitas compulis, quod cum apud
Cartsuinem monasteria esse eae genι , ω. En . non Carthagine , s d prope illam esse cape.rant , nempe in agio Λureliano . Notum omnium eaussam tradit nobis sanctus Possidius . G- ii Pro eiense vero λει ua Dii , , sub sancto Atiatistano in ino serio Deo siem entes, Eiclesiae Ηι
sit unt . Hoe est , quoiquot ex Augustini di. seipulatu assumpti suere ad Episeopatum , in ea ipsa forma in suis Eeelesis instituerunt m nasteria , qua vi erant ea Hippone instituta a suo Patre ae magistro, videlicet alterum Eremitarum in agro, alterum elericorum in panatio Epistipali. Hi ne dieit possidius: sub Autismo ει ιιm
15쪽
AQUI- is Manas νιι Dea μνω mes. Sub illor gatissatum Episeopum Careennensem. sua cum Ep st erant Eremitae , cum illo Cler ei, quia sub eo. Livia est ιn parte Dosais . Sie, inquam , erat 48. dem tecto, in eadem mensa , invita per omnia dum eam aecepit Episeopus Augustinus. Pro. communi. Proindὰ elatissimum est, quoἡ du. in AE paueis Catholieis una Cathedralis Melesia plex hoe monasteriorum genus sit ab Augustino omnino suffetebat . Et hine Sari a Valerius
inchoatum ae propagatum, neque ullatenus ere. agebat de ordinando, non alieujus seeundatiae
diderim opposium asset; a Sanelo possidio . odi sat hiae, sed totius ei vitatis Presbytero . age. Ao verba ista, Inινa Eies fiam . male intelligi hat ad totam Hipponensem plebem Catholieam. a Baionio . Neque enim Infra Etitissum est quae utique tota tamquam ad suam pat hiam idem, quod intra domum Episcopalem ; nullo convenire consueverat ad Eeel etiam Episeopa, modor Est idem, quod intia par hiam Hi polena. Erat, inquam, Hippone uniea dumtaxat ponensem. Significant idem , quod de Rugusti. parochia: Ast eo tempote . quo ibi Augustinustii verba : Ea qti a De d spon/bam esse ia νου. arte plus est ad presbytetatum. Augustino nam-
ὰ ἐν,. . Hoe est , quia Augustinus ad agros que iam Episcopo, ae per ipsum, quod qui.
Tagastenses atque ine hortum in illis monasse. dem saepe testator, omni suo populo a Donatirium reverti non poterat, disposuit institutum pertinaeissima stabie ad Christum translato, su. suum Hippone prosequi, ideoque ἱnstituit Mo. ere palo rhiae ad αἰnimum tres. Fuit enim m. rasterium intra Eeelesiam seu par hiam ei vi-Hrochia Cathedralis , in qua erexit memoriam seu talis Hipponens s. saeellum S. Stephani: Saeellum tot aetantismi. Non penitus perperam loquJtur hie Pennottus. Praeulis gloriosum. Fuit & Basiliea expuis Pro. L. i. e. Recte namque advertit Augustinum a valerio Leu iani: neque enim dubium est , quin eam Aura. o. i. Ordinatum sui me, non in qualem eumque Pres-Hgustinus ab haeret ira taee expurgatam reconei-byterum , sed in civitatis Hipponensis paloe humoliarit, conseerat itque in parochialem. Fuit ibi seu Presbyterum Plebanum. Colligit id ex vet. Idenique Bassica ad octo martyres , quam abc , his Sancti Possidii. E. m ρὸ Me is mel a Augustino jussus partim edi sua impensi partim Cisrhelua Veserius nisus Episcopisitim era υι,4 ex populi Hipponensis eoilecta aedificavit Plesistas tam fagiranti Ereti stud neces ιὰ o de pro byter Lepotius , haud dubie in tertiam , quia
qui futurus esset Paroehus ei vitatis ae Pleba .HEuhsam non est idem quod juxta Eeelesam: nus. Nota item verba, In Ecelesia Catholio .HCum enim ibi uniea dumtaxat suetit pto C, Duo namque erant tune Hippone Episeopi, Lilioli eis Eeelesia, eaque Episeopalis . de huisset duaeque Episto pales Baslieae: Nempe Basiliea piimum illud monastetium fuisse iuxta ipsam. Catholiea , in qua praesidebat Saneus Uale quod etiam Pennottus satetur deviare verti. rius, ae Bassie a Donati statum , in qua prω-uQuid ergo est inιν Eecis αλ Respondeo vo-sidebat eorum Episcopus Proeulianus . Hoe Leem Eeelsam sumi tribus presettim modis. Priis L h. supposto, de verbis istis, Iatra Eeel fiam, si e red, pro Basiliea aut aede materiali. Seeunge,
ril , quid eum Ecclesis Parochi istas ρ Et infra, hane0Mona num inira Ecetiis , id est, intra limi. Eeelesiam Paroe hialem dieit suisse aliam a Ca. Dies par hialis, quae & Cathedralis erat , Eethediali: Iuxta Cathegralem namque Eeeles am elesae Hipponensis . Hi ne fatooe Monasterium in Palai Io Episeopali non instituit Augustinus istud non suisse in Eremo , aut sylva, aut agre. Nonassetium, nisi jam promotus ad Episeopa. sit aliqua solitudine 1 Dieo tamen suisse In hotto. tum. Ast in his Pennotius graviter hallue ina- id est, in agio suburbano, qu4 tamen esset intur. Male namque in Hipponens ei vitate praeter ira Eeelesam seu parochiam ei vitatis Hipponen- Eeel sam Cathedralem ponii aliam patochialem: s sis . At inquies eum Pennotio e Quid Eremitis Hippona namque est , fuitque semper modi ea cum ei vitatibus & Eeelesis Paroehi, libus Φ ReDeiuitas , ideoque eredibile non est praeter duas pondeo id a S. Valesio ejusque populo quae C, thedrales Basti eas fuisse tune in ipsa alias rendum: Quaere ab illis, eur hominem de Et Eeelesas Paroe hiates . Eeelesia quippe Cathe. mo Tagastensi advenam quasi plagio rapuerint; d talis erat . more a pug antiquos penitus uni- cur eum sibi parochum ordinarint ; eur et , versali, etiam parochialis. Hieoque praeter ipsam squod monaehismum atque vitam Eremiti eam tune pro Catholicis, utique longe paueissimis . lexuere nollet , ἡederint hortum , locum suae
non fuisse ibi aliam. Quod enim ibi paue illi miri ei vitatis quietissimum, monasterio exstruendo essent Catholiet , patet ex ipso Augustino dei AEque elate patebunt his omnia ex intellectis sua ei ita e sie seribente ad vincentium Ro. histe Augussini vel bis . Cognita instruia o ea.
16쪽
Datara meis seu a Vatiνius , Adu miti Iorium sitam, is quo a ne est monasterium. Haec namque duo , Pνominum edi voluntas
nequaquam aeeipi poniant pro eodem , sed sunt plane diversa . Propositum fgnificat monastiea professionis speetem seu sol mam, quam Λugusti. nus in Λstieam de Italia transportarat, quam hucusque prope Tagastam eum sociis vixerat, quamque jam etiam vivere ae transportare volebat HipPonam ; at vero voluntas signiseat eum Λugusti nianae mentis motum , quo etiam Ptesbyter vO,lebat Monaehus permanete , frui nolens istorum temporum canoni eo indulto, quod quemvis et
tieum a Monaehismi debitis eximebat. Patet id imprimis ex ipso Augustino, quae in libris Retra.
tationum ae de opere Monaehotum Monae hos vocat lateos Pνο μιμιI IMIs . Et ex S. Hieto. nymo, qui in Epistola ad Ptinet piam monasti ea
vitae genus voeat Pro filum monaclo um. Et ex
L Leone Papa magno . qui in Epistola ad L Ru si eum Melesiae Narbonensis Episeopum istud
vitae genus vocat Pre filum Monacsj de pro fiam bona metioris . Lege quoisis antiquos Patres aut canones, de repeties signifieationem istam esse
voei isti penitus universalem. Pioinde de in ea hie quoque loquitur Rugustinus , aliud lono quid signifieans per .oeem Proposita, aliud per vocem votantare. At inquies, unde Augusiaci ea voluntas devians ab istorum temporum ea nonico indulto λ Respondeo prἰmas eius radices concep
tas fuisse in Italia, haud dubi E E S. Ambroso qui de S. Eusebio Uereelletis Episeopo, magnoque a pud Italos Monaeho se s ibit ad Uetraues s Pri
Et hine sanctum istum haud dubiὰ tibi a S. Am-htosio frequenter praedicatum imitaturus s. Λ u. gustinus suum Heremitarum Hipponense mona
serium , non solis in deserta Elemo, sed in hor. to inita Eeelesiam instituit, hoe est, in agro su hurbano intra parochiales similes ei vitatis Hipponensis. Et sane nimium halluet natur Pennot. tus, dum Astea notum Par horum domos putat semper fuisse suae Eeelesae eontiguas , ideoque verba haee area Eces lavi esse idem quod Λαι Ee' eis m. Nimium halluet natur etrea mores Afrorum . Etenim non Astos dumtatiat Paroehos,
sed etiam ipsos Episeopos quandoque habitasse
non nihil a sua Eeelesa semotos . patet ex dee re quarto ean ne Concilii quarti Carthaginenss. O Episcopus non uuὸ ab Erat is sospitioiam bab M. Λntea ergo habitabant quidam etiam longe ab Meles a. Est id in Synodo ista resormatum, satutumque, ut non longe, id est, non extra parochiales limites habitarent. Synodo isti inter suit S. Possidius. Constantet itaque dieci caninnem istum , dum Λugustini vitam seriberet, suisse ab eo attentum , igeoque In ris Eees fiam esse
idem quod non loqὸ ab Eeelesa, seu inita limites
Augus aus monuelismum primus indurat In Africam.
QV m is iam pridem proximὸ post Aposto
lorum tempora Romanae Melesiae praesede.
Di danctus Papa Telesphorus Anaehoreta , a non ita dudum post Sanctus Dionuesius Mona. ehus, monae hi tamen Romae atque in omni alia Europa prius suere noti sub Pontificatu Iulii primi, anno Domini IESU trecentesimo vigolimo octavo, quando eo ex AEgypto a saete erudelium Λrianorum fugiens adsenti Sanctus Athanasius, secum deserens vitam Sancti Antonii tune adhuc viventis, seeumque agdueens aliquot eius monachos, strenuos fidei pugiles, personae suae praesdiatios millies, consortesque Omnis suae perseeutionis. Testatur id Sanctus Hie
ronymus ad Sanctam Vi g; nem Phineipiam se Epist
Haee prima de rudia adhue monaehismi apud nos Eutopaeos ineunabula multum promovit atque adole laete feeit Sanctus Eusebius Episeopus Vercellensis , de quo ad Veleell/osem Melesam se Epist.
esse quia ambigat. Gratio vis officia o Monaerimum ins stira sanctus namque Eusebius non solum
apud suos Italos in Sancto Athanasio ae Metis ejus, sed etiam in Diientali Eeelesia , tamquam
in suo sonte, monaehos ae eorum instituta vide rat et utpote una eum Luei sero Eeelesae Calatitanae Episcopo omnium ista tum Melesiarum sedulus lustratot ae admirabilis paeiseator, eo desti natus cum plenituAine potestatis ab Λpostoli
sede. Hre ergo ibi visa instituta ipsi placuere, ideoque ea assumpsit di vixit, atque ad suos Ita.los deportata mirifiee propagavit. Et haud dubie ex hae propagine venit istud Medicit,nense sub nutritote Sancto Ambroso monasterium , cuius meminit Augustinus in suis Consessionibus: Item
ea omnia tam vitorum quam mulierum per om nem Italiam monasteria, quorum veracem sanctimoniam resettae laudat in libro de motibus Ee-eleta Catholicae. eam opponens salsae ae fallaci abstinentiae ae continentiae Mantehaotum . Et
17쪽
ad praefata ista Sanct; Ambiosi de Salcto Eusebio verba recte dieit Carginalis Batonius 1 ood υ-
que Sanctum Mattinum aliquoties suisse in Ita. ita. Fuit enim in quibusdam Iialteis Epistoporum Coneiliis: Magistro suo Sancto Hilatio Pictavorum Episeopo de etillio in Gallias redeunti oecurrit usque Romam i ae longam satis moram, idque ea usti suctuantis siἡei, tra. xit in monasterio Mediolanenti, dira ibi passus ab impio Auxentio Arianorum Episeopo , aeinde tandem violenter extrusus. Sanctus itaque Ambrosius istud Monasterium non eleuit, sed in sua .Eeelesia invenit, erectum haud dubie non ita pridem a Sanelo Eusebior atque in eo addi. dieit Mattinus monastieam disciplinam . transtulitque secum in Eeelesam Gallieanam. Mul tum quoque haud dubie didicit a Sancto Hi . latio Episeopo Pictavorum . Hie namque Ηι. latius , iactione Saturnini Arelatentis Episeopi Λtiani, a pseudo Synodo Bytherrensi deporta.
tus iti Evilium, totum peragravit orientem, idque neque inglorius, neque incurius . Eie. nim in Phrygia iustitavit mortuum 1 intersuit Cone illo Seleueiensi ae Constantinopolitano rConstam inopoli Atianos Episcopos provocavit ad publidam disputationem , semper interim communieans ae familiariter utens solis AEgy.pti Episcopis, quos omnes insgnes suisse Moediae hos mox sum ostensurus . Hisce, inquam, solis eorum unieavit Hilatius ille , qui tantus suit vitae monas leae amator , ut etiam adhuela laus legatur in suo eoniugio quasi Monachum uiuisse. Proindeque haud dubium est, quin omnem vitae istius rationem sedulo per. 1 et utatus sit, atque postmodum tria idetit San. Oo Mattino. Et ex hae Sancti Athanasii seu pintius Mi,cti Antonii per Sanctum Eusebium propagine descendimus etiam nos Augustinia. ni Elemitae. Eum ipsum namque Antonium , quem in eos ice scriptum attulit Λ hanasiu Romam, rartavit Augustino Nobilis vi e Po. tuimus , Omnemque vitae Antonianae formam propriis oeulis lustravit Augustinus in Italieis Sancti Eus bii Monas et iis, atque secum transtulit, ubi hue usque nee visa nee nota fuera , ad Eeeselias Africanas. Sie palam testatur ipse in variis Ioeis. Seribit enim in libris Retracta.
tionum . Ut de opeνe Monachoram ιιErum consoller in , illis me aecus as compulit , quod cum a.
ptid Caris in m mona eνda esse caepissent , ere. Et in libro de opere Monachorum . O serva Deι, multis cias , itane dismatitis eis hae M ι, odius , qui bonam famam EUDam , tam bonum Christι odMem , omni mori cupiens obscurare putaribus stiis , tam intillos hspere fas μι lobitu Monochorum tisque quisque do Uir Ctim inserea flue
geχreolι nomine Nonachinam vestram proportim M phemistina, tam bonum, Iam sanctum, quod in Christi nomina expimus , ficus pre atias aerias , se sis totam Ajsuam palisiare. Et exponens lo. eum Aposoli, Profanas vocum nutilatra devita, se dixit ad populum. Non ara verbarum umua.
adversus Martini Lutheri ae Ioannis Calvini
magistros ae praeeut sores turbo lentos Donat istas, qui monae horum in Asilea institutorem ae Patriarcham Augustinum ubique traducebant tam quam inventorem novorum Daemoniorum . Hine enim dieit Angus; nus adversus Petilianum e tum Episeopum Citthensem . Deincesta pereex tori maledica in Ut perarionem monasteristram o L. I. e. moaaeteram, auuens etiam me , quod Me genas viris a me saevit in iratum. Gad gentis virae a-mna ale fit, nesen , vel pol tis toto orbe nutu intim nes ino se suis. Et in tractatu ad populum.
l documque, nam et in raria es unus, sis una eum l mutila tinas dici potis, non peses, id est. solas . Nienis unus solus M. Ius erga se M. vunt is unam , in unum iam nem faciant, ut μι δει tree qaod scriptam est , anima una ει eis unum,
id es, tinas solvis. ν νυὸ institiani nomia uritis tu , qa se ab untiata isti erant, Mariιὸ uus displicet nomen Μonacb-um , quia illi notari habitare in unum eum farribus , sia sequemas Donatum, Clνsam dio serant. Vi/en , quam sibi bene comnexa sint haeress ae Mium monaehorum. Quae quidem omnia palam ostendunt Astieae mona-ebos, este Augustini partum, qui quod se iret
rem novam esse . eam inehoatam noluit sae.enia Episcoporum. Clarum itaque est ante Augustini tempora nullos in Λsti ea fuisse Monaehos , nullaque Monasteria r Adeo ut Afri voeem Nonas νι- eo usque ignorarint , quomodo usque ad Apostolorum piaedieationem ignoravit Λntiochia voeem Ctiis anas . Ad tantam l .men lueem Pennottus adhue lippit , sie dicens . Gad ostimat ea aurastini libro con- L. e. reis litteras perulans , nullam adfeνι difficul g. n. aDIem , quia iti Augustatis da hoe n li
18쪽
lerabar. Pennotie, ex isto Λugustini loeo non in sero Augustinum sutile monachum , neque exinde inferti id potest, te veraque isto tempore Λugustinus non erat monachus , erat enim Episeopus , ideoque deposito monachali pallio jam pridem assumpserat lineam tuni eam ae bir. thum Episeopale r Ex eo tamen tecte insero ipsum suisse m&naeliotum instituto em ac monaser crum in Asileanas Eeesesias inito flueto Iem . Cui namque id non e tedam ' Nam de
Iacto isto, quod probri lore bi ieit Hateticus, non raro in libris suis , ut iam audisti , gloriatur Sanctus Augustinus. Hi ne Hicit de Peti.
gis . Dieit, Nesii: Quia Petilianus revera id ,
quoniam liue usque Afri ea monachos non norat, poterat nescire: Neleiebat enim Asrieanus populus vocem monaserium . Dieit , vel potiusti scire se fuit: Quia monastieae vitae genus erat in AEgypto , Syria , Mesopotamia . Gallia , Italia, Germania , aliisque omnibus Christianis gentibus notissimum , ideoque Petilianus non quis de grege coquus aut sellulatius, sed nobi his mae Constantinensis civitatis Episeopus ,
homoque litteratus , facile poterat ae debebat istud vitae genus non ignorare. Pioinde per istud vitae genus intellia i Augustinus monachismum generaliter sumptum . Adeoque sede errat in. signis nostri ordinis Theologus Joannes Ma
quer se dicens. Ordo movissutia rora be nolis sinus erat ordo Erem tartim Auti inensium . nammda canonicorum Rutilarum, risi ab Apostolis Uset insitatus . tamen tune tempoνis non agnoscebatών. Quomodo enim ordo iste notissimus poterat este ordo Augustini sive Eremitieus sve ele tiealis, qui tunc per totum orbem nudum erat, sed in sola Αstiea dum lavat pullulabat Eque ade etiat Pennottus , se dieens . Adda, non itisse Avustinvim 1eνὰ aerere se atictorem vitae monas eae fuse ea sensu, qtio illum Pet,hantis ejus seneris visae avictorem fise ebat , quia meνιιi ι uebar Anastinum fuisse primum ιntentorem Grae mο io irae in an versim summae, non hujus vi illitis iustitiai parti laris . Erras , Pennotte . Petilianus namque Λugustinum dumtaxat adiguebat , quod monae hos ae monastetJa in/υ-xisset in Asileam, adeoque quod illam monstrorum laeundam matrem novis monstris imprae. gnasset. Neque igeo Augustini monachos ere. dimus esse aut sui ne monstra Asileana i Haeenamque Petiliani consequentia , Astasiatis est
similis huie, quam Sanctus Hieronymus ait suo tempore quibusdam monachorum osoribus suisse admodum familiarem , Ma uua es , erga trieras o impostον: Quas tu , Pennocte, si bonas putes, m setabilis es logicasset . Ut potio ea lumniam istam 1 suo monachismo desti eatet Λugustinus, dieit vitae illud genus esse, non novum, sed toto orbe not stimum atque lauga. iissimum, ideoque admodum etesibile est , quod Augustinus non novum quem p am instituerit monaehismum, sed eum ipsum, quem a Pol, tiano audierat atque in Italia vigerat, introduxerit in Asticam, quem certum est suisse Etemi. tieum atque latealem. Quin immo Asriea Augustino debet, non malos eum monasteriis monachos , sed etiam Xenodoehia , aliaque id genus publiea subsidia pauperum ae languidorum. Hi ne enim dieit v,
eem Xenodochra non minus quam voeem manu. arari.
sub Apostolis vitam: Quod quia plesie non rci,
terat, quoad potuit est execuius.
HAne propat; nem Augustinus argent Ismme cupiebat ae promovebat. Hinc enim dieii in libro Ae opere monachorum . Mona.cίονum pνopositum tam hodium tam si-um n cs,, Cap. 28 si nomine eo mur . fietis per Hias terras, se perrorisis Astiam pullulare . Et in Epistola ad Hi- Eptatium Syraeuianum. Ad hoc mos tum quantis q .p,gum visibus istio, exhorιον , ω sa nomise Domi-nί labeo consesses, quibus ire per meum minse. rum persuasum est. Quam potio aeriter id sua.
dete sit solitus , patet eae hae ejus suasone seripia ad Nobilem juvenem Romaniani Filium L ieen. tium . in in serum s ego non Iubeo , s non rogo M. pque impera , fi non rato ae s pheo. Sed si iure, suis p 3ς
19쪽
Natus , qua atriam durum misi tristius illa.
modi suasiones factum est , quod dieit Posti, Car. 31. dius . clerum sufficientis tim ci monasessis iij.
βιι plenis E est, dimis. Hanc propaginis amplitudinem ae felicita. tem plurimum adiuvit favor ει gratia Sancti Aurelii, Carahaginensis Episeopi, ae per Omnem Asti eam Primatis . Hie Augustinum , eiusque primos in monasteo Instι luto foetos jam pridem in domo Innocentii Exadvoeati no.
verat . Hi ne ubi ab eis erectum audiit mona.
serium in Horto Hipponens , statum eis etiam in Carthaginis suburbano agrum dedit, ibi te istus institutum deesse noluit , esse voluit per omnem Asrieam, idque tanto se tuore, ut ad ipsum in libro de monae horum opere scribat Cap. 18. Sanctus Augustinus . Guae eum vis fina, Me m.
plina formetuν. Ex hae dilectione ae parturi ione noluit Autet Ius ullum in ista monasteriai trepere naevum : Et quoniam omnibus bonis initiis inimiens Diabolus novellae plantationi ne seio quam de labore manuum turbulentam eon. troversiam immiserat, bonus Pater quiescere non
potuit, nisi ivtha issa sopita . Hie namque adegit Augustinum , ut ad turbas istas sopiendasseribe et librum is um de opere monae horum . Erat revela alter eum Augustino monasterio. rum Asrieanorum Pater, Andator, institutor
Hine enim Augustinus in isto ipso libro ad eum Ae monachis Asileanis frequenter dieit. Filios
Vetum unde hie tantus in Aurelio pro mo. nae his ae monasteriis telus λ Ex eleri eorum aeministrorum inopia, qua tune laborabat omnis
per Asti eam Eedies a . Quanta ea inopia fuerit, patet ex hisee sancti Aurelii verbis ad Epistoeros suos sibi assidentes in Synodo Carthaginensi
in opia factum est , ut Asileani Episeopi , Apostoli eis atque aliis antiquis, S universalibus Ee lesae canonibus eontemptis , elerieos suos sibi
invicem praeriperent , atque inde non modi lites enascerentur. Patet id ex histe tertii Car thaginensis Cone illi ea nonibus . in elerita atim ci P. r. l. num, nis concedente ejus Episcopo, nemo aude IMI νυ nere tia promotere M Eeelisa fibi ἐν die . Clericorum aatem nomon etiam Ita ονὸι , ω psat.
eorum quasi plagia , ut ea testiseat uti pii plagiatores Episeopi Psalmistas, Iectores ae ostia.
tios esse e leti eos negarent. Eadem de eatissa Donati statum filii, alioquin irregulares , dummodo in insantia baptietati in paternam hanesim numquam deelinassent, ad Eeelesae elerum suisere ubique admissi. Eaque penuria laboravit etiam Meles a Hipponensis . Pro Lueillo quippe Diaeono ad sanctum Episeopum , Lueilli se
trem germanum, Novatum seselibit Augustis nus. Sed eam utina tingua , esis, inopia ιn . νιι Epἰλ
eus ι . Ex hae inopia factum est , ut Hipponensi Eeelesae praesideret homo graeeus ae mi-l nisterio verbi non satis aptus sanius Valerius, s Hine inter Quintianum ae Augustinum orta est Epimea eontroversia pro nescio quo assolestente lol ctore. Hi ne controversa inter eundem Augu- 44 stinum ae ejus amieissimum ei vem ae in mon
20쪽
Epist. sello fiatrem sanctum seuerum Epistorum Mi-2 D. le vitanum pro Timotheo subdiacono . ottae sunt
2 i. omnes hae eontroversiae ex vetusto Afrorum ritu,
quo parvi ae in nullum adhue eleriealem gra. sum a glecti pueli in publieo Eeelesae eonventu solemniter ex pulpito legebant , non solummodo
prophetias aut Apostolieas Epistolas , sed etiam ipsum saerosanctum Euangelium Domini nostii IESU-CHRISTI . Ritum istum fuisse illi e an. liquissimum, patet ex s. Cypriano, qui illius
meminit, tamquam passim usitati. Et iam in os pueros, quia clerici non erant nee prioribus istis canonibus eomprehens, passim sibi Epistori invicem pia ripiebant, atque or/inatos in eleri eos suis Eeelesiis adseribebant ae appropriabant. Hinclis & eonticversia . Alii enJm dicebant eos specta. re ad eum Episcopum, in clijus E eeles a legerant; alii ad eum, a quo promoti erant in ordinem et xlealem . Ethaee sententia plaeuit etiam Sancto Rugusino, uti patet ex eius Epistola ad presbyterum Quintianum. Res tandem, utpote mul. tarum litium origo ; deducta es ag nationalere Synodum Catthaginensem , eeciditque ibi Au. Businus ea una, uti patet ev hoe canone. DemFla υ ι, tir quieumque in Ecclesia via semel luerit,
da es partieula emphattea mi semes: Eam enim EpJae acriter uigebat Augustinus. Ex hae eadem ino-aas. pia eonsueti solst an sunt in Asti ea homines in, ἱ- ii ad Clelieatum quasi per insagias arripi quomo. do arreptus est Augustinus ae pinianus, a I.;que rassim multi, ae quibus ita ipse adversos Presbue.
eamque s repram usque ad deb tum finem Demiis adbtitante perducunt. Capiuntur peν violenti in
Eaque Inop a mavi me laborabat provineia Tripolitana. Etenim in tertii Carthaginens, ne illi Deundo ea none, quo ad annuam natio salem Synodum ex qua vis pro vineia mitti iuben. tur Episeopi ad miniis bini, se additur. De δει.
prouinetis Episeopi multi, ex pro sineta autem Tripolitana unus d taxat Plautius. idque ex mo te inducto ut; que propter inopiam Episcoporum Sanctus eigo Aurelius Monasteum Augustitii Institutum alte eonsiderans , vidit ex eo sbi assulis
gete spem totius iam dictae inopiae sublevangae, ae malendi tu; nas Eeelesae Asrieanae. Neque enim chris. Lupi opera Tom. XIL
erat in s itutum ἰners aut oi o sum: Eeat Chiistiana Aeademia , ae sertile seminarium omnis odit hodoxae eruditionis. Faciebat quippe in sua Eromo Rugustinus, quod postmodum ex ejus imitatione in sua Deit Sanctus Fulgentius , de quo ita ineognitus, at longe probat illimus a uctor, seri- . 'bens ad Sanctum Felieianum . Fulgent ii in Rus
vis bus , exerceates, lectuma autem sudium non sis. hentes miniti duuebat, nee honore maxumo denos
nus, baptizatus, ae Presbyter Λugustinus seri-psu aut cum fratribus disputavit, videbis ejus m ualletium plane hujusmodi fuisse scholam. Et horum intuitu in sacro Elemitatum Orgine salubet-timum saluium es , ut in quovis conventu quotidie sat lactio saltem Theologiae moralis. Haee ergo Omnia alie introspieiens Sanctus Aurelius statuit istud Augustitii institutum esse fovengum, ac propagandum, atque istud suum consilium
Λuguli ino communicaturus, eum Hippone ad se evocavit Carthaginem . Ueium Augustinus noni sit, nee ite potuit, utpote habens peremptoriam exeusationem, de qua ita ipse ad Autelium.
quando opportuntim tiaebitur, ala no a venire , quid. 6
nitim . Timebant Hipponenses, ne Pies telum Augustinum Λurelius surriperet, ae auctoritate Pcimatiali Eeelesiae ae monasterio Carthaginensi,
cuius sima jam pridem appulerat , applicaret id me nee ips in itet istud piopenso.ae reditum promittenti Λugustino sdem ullam adbibuetunt Quod porro Λurelius cum Augustino de eius Mo.
nasteriis, eorumque in eleri eo ium seminatia ae plantaria erectione agere voluetit, licet Aurelii Epistola perdita sit, sat tamen patenter habemus ex responso Augustini. Iuda νoria respoudejem δε- ο s sanctitaris aviae , cum diu bisestans non repres, Epist.