장음표시 사용
41쪽
hiij as insoriunatae vitae misellis, est lapsus animae ab uno ad multar Ab illo uno, de quo Dominus ad Mattham ei rea .aria tu testam Soccupatam dixit. Porγὸ unum es nec garium . Qui hune lapsum assereret esse omnem nostram pla. gam, non totus forsan ertaret . De eo seribit Augustinus in libris de ordine ad Zenobium . L i. e. 1. a inius filo reddῖlus , quae δε νυον ιυδε an ειν.
iuerunt non exortii. Ea namque tempo a nee- Eum agnoscebant eas sine iuga ae macula, si .
ne eatne de sanguine Religiones, e quibus per aliquot priora iacula reminem retiturum spiritus te velabat.
Attamen Augustini monaser; Is NohIles non geetant. Etenim ut omittam Alirium, Lem. rium , Fulgentium , erat ibi illustris Roma.L nianus, ad quem ita ipse. Au/ito meo mona. chi imo , tam mogno es elatus lacidio, ram sancto
rogum , quieram, ranquillam vitam agerent in
omni putore is e stolare. Erat ibi eonsularis aehobilissimus Melaniae filius, de quo apud Astos ri' vita si licto se seribit sanctus Paulinus . sι in ιιθυι saeculi Uta , matris exemplo, saecum rogae ,
lctia . Utique ex suasu dd hortatu Augusini. Certum que es , tales ibi fuisse plures. Verum ad alia: Neque enim eat nis nobilitas, sed ea senis mortiscatio est gloria Religionis.
si s ipsam amaret nertim is otio facta est , tam
minus esset , Jom Grecoda amunda quod in nurs . MMus es enim ipsa , quam Deus . Euaamandus erat Deus, ει amandus es Detis, ira
sed amando retindum ob γιὰ est sed non amana
ci superbιι in pentantis , In luxuria, in bona. νιbus , in sese Iibus , in diviti s , in parensia tanflaris. Duplex ergo est animae lapsus. Primo lapsa est a Deo ad seipsam , volens esse sui Iuris , quomodo Deus , proprioque bon delectati ae beati fieari ; seeundo lapsu , quiuiique paena prioris est. lapsa est a semetipsa
ad totam multitudinem bonorum exteriorum,
beatitudinem suam in singulis quaerens , ae nus. quam inveniens . Cum enim piimo lapsu M. num beati seum amisisset , neque in seipsa reis periret, statu ii illud evita se in bonis adiacentibus quaerere, quod quia nusquam invenit, de uno progressa ad aliud , sensim devolvitur in regionem peregrinam , ibique eum meretricibus consumpto universo patrimonio, id est, detrito per meretrietas cupiditates toto resia uonatu. lae bono, tandem prae inopia compellitur ad s. liquas poreorum, id est, in extremas ciditates facinorum quot umeumque ae flagitiorum. Hic itaque lapsus non est alius . quam voluntat; sae amoris nosti, qui in solo Deo , vero utique heati seo bono, totus sxus ae quietus erat, di stractio & divisio in voluntates ae amores infinitos, eosque more irati maris, adverssim in vi. cem exaestuantes, inuicemque eollidentes. Ele. I. laganter hoe deseribit Augustinus se dieens ad Liberi
Eι odium. Num sis Ipsa poena μνia eas manda arbit. es , quod animis Iabido dominatar . eripia aramque c. II. vinar ιι optitiatiis, per diversa nopem atque Inviis gentem nabu, nane falsa pro verti approbantem .
42쪽
rem , nune assen onem suspendentem stiam, odi pidi l
p ὸηιιis , necesse es perperi Hie ergo la plus non eli aliud , quam aggregulum ex tenebris ignorantiae di impetu eoneu piscentia, de quibus, quemadmogum Oportet, dicere non est hujus foet. Vetum quaenam adversus hane miserandam plagam medie ina λ Tradit eam Augustinus sedi. D c. I eeti, in suis eonsesso nibus. Dulcesas m D dulcedo non fallisae, dulcedo feIis es secura , DII gens mea dispersone, in qua finatim discustissim, dum ab
una te aversus in multa conrobas. Et in eodem ope Lib. I r. re . Era In tempora duPul, er tumultuosa variet ar . cap. 29. bus dilaniantuν cogitaris es meae , Infima visera anι mae meae, donee ιn te confluam piauartis o h Idus L b. te. amore tui . Et rursum . pere continentiam cauu υν eap. aci. er redimas in unum, a quo in m Ita de x mcis . M .ntis enim te amat, qui Iecum aliquid amat, quia non propter te amat. Hoc est, uniea huius plagae me.
diei na est mullis vanis ae salsis regredi ad unum solidum & verum, unum utique Deum, germa. num nostium beatis eum bonum , idque petet, a. ritatem ex toto eoide , de qua Augustinus ad san.
C., , ctos Episcopos Eutropium & Paulum. Hae re id plano sanitis , quando plana charitas , plenitudo enim legis cbarvas . Tune autem plena ebur las, quan da Uribimus eum , scuti est. Neque emm σιι quod sis ast ad aelectionem, cum fides perveneru ad D sonem. Sola namque ex toto eorde persecta ehari. tas amorem nostrum ab omni commutabili bono ad bonum incommutabile plenissime convertit ,
atque Ita eum in plurima dessectum ae dispessum in unum miligit, adunans di sanans omnes ui. bus seu statim eone ilas erat, divisiones. Quapro. pter saeeus ellieinus, longa jejunia , nudi pedes.. eatne & vino abstinentia, aliaeque id genus ex.ttriotis hominis usque a I eutem rasutae huie sani. tati prosunt, si non obii nt Dei ae proximi ehari. tati. Pule hie enim dc vete dieit Idem ille Doctat L . de monas et iis Europae . Atque Inter Me nemo uri Mo ;s getur is aspera , ferra non potes . nalia quod
i pallaris, sedeantu serasiae perdomandae , O d δε-
Quae omnia Augustinus ali E introspieiens, se
a solorum, ere. Hie est eardo , in quo vertitur ac pendet tota regula , totaque monastica Augu. stim distiplina. Observatam voluit vitam Apo stolorum , qui utique tamquam orbis magistri quam optime norant, quomodo natura rationalisa lapsu in multa esset revocanda ad unum. Augustinus ergo dileiplinae suae basim . eolum. nam ae sundamentum esse voluit , non bardo. eueullum aut saceum pannosum , non nudos pedes, non vitam doliatem, sed pei sectam unitatem ae communitatem, in qua nihil omnino esset proprii, sigidi istius ae ad multa propellen. tis verbi. Voluit eommune esse, non solummodo monasterii ea tum ac solum . neque solum-mogo commune caenaculum & tectum ; sed etiam communem victum, communem habitum , communem nummum , praeeiss omnibus strumis&varis, ex hae persecta rerum adurentium unitate sibi non vane spondens persee am unitatem animorum in Deo, ac vagantis per multam ammtis in unum sollectionem. Et iure metito : Cobligendis namque de eoadunandis quibustumque amoris nosti dispersionibus ae eoneisionibus nulla est emeaeior vis , quam rerum tempora
lium, I Deo eonditore in paragiis primitus in. stituta , ae 1 Christo Redemptore quas postli.
dii n io in Beelesiam revocata, syneera ae plena communitas , neque monasteria pati possunt eloaeam pestilentiorem , quam proprietatem . Exhae cloaea alius quidem esurit, alius autem ebrius est ; alius pannosas est aut laeer , alius veste splendet, aliaque id genus multa, quae quom do animos uniant aut sep tent, Deile est eo nidicturare. Hi ne ergo dicit sanctus Possidius. Fin Cap. Eus presbuter man sterium Intra Ecese m mox ins .isu, o cum Des solis vivere e v secundam mo. δε- ω νutium stis sanctis Apost otii eonstituram . Ma.diim/ tia nemo quidquam propriam is uia Iesi rota bab rea, seae esseri eis omnia communIa, o ἀδει. bueretur unicia qae, Hur opus eras. Partieula ista moxiis importat habitudinem iundamenti. Hi ne
dieit Λuctor isse ineognitus de sancto Fulgentio.
43쪽
ditatis evidem testimonium es. Hine idem ille Fes. gentius in suo Ruspensi Eremit leo monasterio
Noe erat punctum principale . Hi se denique ad populum suum dieit sanetias Augustinus. omnes ins νte quod testis , Urere de toluatore vora . Godeommune οιι, distribuetur uti cuique, ficut easque opus erit. G opselacium tittendite, ει omnes bene habe.
nostrum, ut nos as Iumenta Dra, tos ago Ded. N/ma det πιννεια, - Ineam tumeam , seu ati. quid, nis in commianer De communi aec picim miti M. eum sciam commine ina hisbere deIe quidquid habeo. Is quis meliorem dederit, tendo, quod efffice νe soleo, tis quando non potes festi esse rem . aris, pretium testis ι eammtiee . Itis hisbere iotariis pro ram, or de proprio et itere , er contra Ista praera. pia nora facere, parum est , ut dicam non mecum manebit, sed nee cle Ietis eris. Dixeram enim, oscis me dixisse, quod fines θι suscipere socialem vitam
tui, qui erei vel claudi ρ De quibus in sermone proximὰ praeeedenti se dieit . Nola sabire p.re .ra, . Malum est eadere a proposito, sed p/jus es a .. re prepositim. Profissus est quis sanct talem. ρυ- .sus est communit/ν vivin vi societatem: Si ab hoes,ope to cecider I, ω earra manens clericus fuerit , is mi us cecidit, si vero inrtis habuerit viatiouem, torus cecidit. Itaque manifesti apostatae sunt dum. taxat caeci aut elaudi, at vero ceculii proprieta.
rii sunt plene mortui. Quare consanter dico , Syntheses, vitalescensus, aliasque id genus vitae communis stumas Augustini institulo hostili.
Habuit Augustinus & aliam sundamentalem Ser. sta observantiam, de qua ad populum sie dieit. Esi Elud diso fονιὰ In mina societate ager est istiquis .eI post aegritud nem , ut necesses eam ante horam
prandiι reficere: Non maliseo reluisses vel relu msas mittere eis, quod videtin, ut muι M. Handium tamea θ eaenam extra mina bisbebis. De qua observantia se dieit Dossidius. Servandam quoque In mitis o meribus homin s mi referesar, quod in immitimis sanctis memoriae Ambrosi compererat . ut in sua patria nunquam pet tus Iret ad contivlum: mper frequentlom In patν ae convit is construus tempe. Tantiae amitteretur modus. Et sanE, quam haee p. 27. eonvivia monasticae Distiplinae noceant, norunt illius helatores.
An ea omnia , quae augustinus , Iaretras , At pius, Fulgentius , alii e Id genus misi i in soriti, agris , ac insutis fundarum, minisseria fiarina monostrata Ere raram seu monae borum , an clericorura pREspondeo suisse Etemitarum ae monathoiarum . Credo rem ex hucusque Aictis elle manifestissimam , interim propter tardiores aepertinares probationi huic adhue parumpet inhireamus. Primo itaque . id elarὰ patet eu Augustini de suis monasteriis ad populum verbis : adecie lare, ut sine sui iniuria non possint elueidari
rem consuestiri sis in mouaseris premissa esset, miscens esset. Eι ιδο εοΔι habera In domo ista Est scopi metum monasteritim eler eorum. Non in horisto, sed in palatio Episeopali , Hine enim δieit
in sermone sequenti. Nerea amphis duri, in δε- miam prastiseri, ante domum messereri, ad domum press test: Ubi est domus meis , is est domus Woss. in . Hine etiam dieit Possidius. Cum suos. o in eseries una etiam dema ae mensasti ruusque cam munitas alebuntur ac iesubanιών. Tria hie habes monasteriar Primum Tagastense ante presbyteratum , immo ante omnem clericatum, in agris
propriis; alterum tempore presbyteratus in horto seu agro Hipponens; tertium post Episeopatum in ei vitate ae domo Episeopali. Duo priora erant pari formia ae ejusdem per Omnia diseiplinae . Hine enim dieit idem Possidius . Factus erga
mam instituit Hippone , quam iam a triennioe, Italia reduu instituerat ae vixerat in agro Tagastae. Λt vero tertium monasterium erat Aiseiplinae penitus diversae: Primo , in monasterio Epistopali quot igiana Hospitalitas erat non so-lhm eongrua , sed etiam neeessaria ; at vere in duobus prioribus erat indecens ae non permissa . Seeundo, in mona serio Episeopali habitabant soli Presbyteri. Diaeoni ae Subdiaeoni, atque alii istorum ordinum ramees, ae ad illos adspirantes. Hine enim dieit Augustinus ass populum
44쪽
tras o clericos meos, qui mecum habitant , Pres te/ει , Diaconos , Iubae canos, o Pantidum Ne. po em meum , tales inuem , quistis desiderati .
Epist. Hine etiam nequam ille adolestens Presbyterit 37. Boni saeti aeeusator, non quasi de gratia, sed jure suo ab Augustino expostulabat eletieatum. Λt veto In monassetiis prioribus habitantes erant latet, in lateatu sui. elericatus ine'paees, non. solum ob seientiae , sed etiam aliqui Oh personae regularis desectum, hoe est, ob vitium ea noni. cae irregularitatis. Testis meus est ipse Augustunus se seribens ad sanctum Aurelium Episeopum Es st. Carthaginensem. Aliquanda erum bonus monaesias . v a bonam elericum facit, fi MN ei sustens cani uent a , o tamen defit ιnstructu necessaris , aut prasonae regiaaris saturvas. Tertio , in guobus prioribus monasteriis statres, more aliorum tum in Asa tum in Europa monachorum, transige bant se suis manibus, his quippe transactio eas exeitauit tuibas in monasterio Carthaginens ; at vero fratres domus Episeopalis, utpote boves υἱ- turantes aut ititurationi sese praeparantes , vive, hant de Domici leo praesepi, de Getesiastieis prae Aiis ae figelium oblationibus. Varia de hoe ha. mus Augustini testimonia a verum sumetat p. 19 unus Possidius, se dicens. Paupeνum sempis me. mor erat, eisque inde riuabas, uuis cisi, suasque omn/bus seeum halentilias erat MIM . Me es , vel ex radiusibus possessonum Ecessae, vel eriam ex oblisti Ih a fritium . Neque obsunt hi tres ea. nones quarti Coneilii Carthaginiensis, eui Au.
Cap- 33 . .es vi βηρ, ef ari sciolis o humas discant. Eos quippe canones exponit Augustinus , ostendit. que de quibusdam Clelieis intelligendi snt, sede Apostoliea ex Λltatio vi .endi potestate di. eens in libro de opere monae horum . Im fratera Cap. 21 temerὸ Mi arrogant, quod ejus moiu las. hi paresarem . D enim Eva gauis sum, fare ν, ὁ θεηι - misistri ale νι, . dispensatores Sae memrorum , Due sam, vin Λνruam , sed plane vendκΛηι potesalem. Agit ergo Conei lium de so. lis eletieis minoribus, quos etiamnum , nisi pa. trimonio polleant, videmus de manibus su s vi. ctitate . Quarta tandem disserentia est , quod monachi degerent in hortis, agris, nemoribus, insulis, segregati ab omni populi commereio ae tumultu , in sancto isto otio, de quo seribit Αu. p. o. gustinus ad Comitem Boniticium. Nempe omaes
s res , or Dis ratia neqvitiae, M es , Diabolum es Angelos ejus . Et ad Abbatem Eu/oxium, alios Epae. que sub illo monachos Captatienses . Iaando
anum eum empus sub uno capite sumus , ιι o masi ciris . Lapi opera Tom. XII.
rium actionum , quas eo nostras non habemus . earum tamen, qui nos angariant mula passus , o . iubemis De cum eis alia dua , tantae nobIι ingeren-Ivν , ut hiae respirareptismus. Hoste fratres Cuprarienses eleganter nobis depingit Homo paga. nus Rutilius Numatianus. Praeessu peties Iam se Capris a tollis, squallar Lewtigis institi plena viris . Ipsi se monaelos Grais cognomine duum , Gia sus nulla vivesta rese velum.
sus squam sponte miser, ne miseν esse queat estiaenam perveo rabies tam sutia cerebri, Dum mala formides, nee bonis pos raps te suas repertim ea fato ergamia faenas , Tjsia seu nigra viserea felle tument. De nimiae luti moebum assgnavit Homerus A si phoroniae a sol7ιριradisuus. Loquitur ex eo ipso οἱ ritu, ex quo S L, thetiis , & Calvinus, aliique monachorum os, res loquuntur; attamen solitariam ae Eremitiis eam, ab istorum temporum Clelieis longὸ alienam , istorum fratrum vitam eleganter depingit. Etenim Cleliei degebant in civitatibus , in Episeoporum Palatiis , in mediis fidelium
populorum tumultibus ae turbis. Hine enim di
eit Augustinus de suis orationibus. Noras D. p. fisaei ι es d Mutat talus er ramatitis Detita
νitiis agrianti m. Atque se pergit ad eosdem fit tres Caprarienses. Vos autem fratres extortamur in Dotaina. ut pro sum vestram refodiaris , ortisqua in faem persevereris : Acs quam operam me. νὰm m ιεν Eccles desiderami , nec ei Isone ad das rapiaris , nee blandiente desaea res aris , sed si corde obtempereris Deo . Nee Besjam orum neetis istilus Ecclesiae μὰ natti, eas pinio emis utilii boni minue re vellem , quomodo nascere misu non Inveniseria . Hoc est , ne imitemini
eos, qui tit Episcoparam suscipiant, tenentuν im Epἱst
tas Iasipiendi operis bonu . Nee eum , qui ad Ecclesam Fussalensem electus, Iam missem. Nu. EPist.
, sui , amnis 3 reuendo frusramis. Neque ca- sh;aestorium , eui ad Eeelesiam vaginensem electo electio indieari nequiit, . cum eam jam renerant,
Ibus erat mulsaνlas. His namque modis agebant ic agebantur fratres , quando ἡ quietissimo horti, agri, nemoris, aut insulae otio vocabam tur ad cleriratum ae turbidam praefecturam populorum . Quas monasteriorum disserentias attendens sanctus Possidius dieit de primo Plesis. Eri Augustini monasterior cara Des Irems v, Cap. s. i/re e ira de secundo autem Episeopi mora. serio se dieit e ctim ipsa semper Heries uda ιιIam domo ae mensa sumptuosvie eammanditia as- alebantur ac vestebantur . Per Dei servos ,
45쪽
erepit, non vitam qualemcumque, sed ea in ipsam, Hemem Iunio Iadarus fuat. Oυνιο Diaem, Musquam iam pridem cum sociis vixerat iti agro G. omnes Episcopi. ntia tanus arebatur e Pelivea timc s. postquam de rra smarinis ad muria G.Matila ramquam madachas utebatur . era. Hane vitam
me sea. Quam vatam ibi vixerat ρ Certealem λi in Episeopo Alipio voeat Paulinus Eremit leam. Absit. De cleriratu ne vel per somnium eogita- Sanctus autem Evodius se sedibit ad Augusti. bat . in Domini sui eonvivio elegerat loeum hu . num . agens de variἰs apparition; bus desuncti miliorem, adeo ut ei vitates Episeopo viAuitas ami ei sui Adolescentis. Post e tum saeri Pisis EP. III,
Iamquam animae suae charybdes aut Pyllas rahotia Ipsa, messero eum sene Τse a Ia manasteria edireret . Quam vitam ergo uiuit Eam, quam ei caesis ni coasatiari se gratia. In monassetio uti- primus pate fuerat atque laudaverat Potitianus . que Volens sub Euodio . Verum in quo λ laeuius tunc amore totus ineatuerat, quam tam. monasterio clericorum in palatio. an Eremit
quam nobilissimam Eeelesiae gemmam non ita tum in horto tam . quod non in monasterio pridem Romae opposuerat fictae abstinentiae a ex elelieorum: I/qne ob tria. Primo, quia Pres- continentiae Μantehaeorum . Verum hae vita istet iste in monasterio elerieorum familiaris qualis λ In gregibas monasto orem ae tibis Ma Eis. atque domestieus erat . quomodo ergo et tam- mi deseri ιι. Hane ergo vixit etiam Presbyter in quam ad loeum insuetum eonsolandi gratia se reis horto Valeriano. eeperat Deinde domus Evodii, non minus quam domui Λugustini, quotidie ae assidue tumultuo' L ahis, CAPUT XIT D misi perpuavates caussarum Hienarum patiebatur motii , de nego/ιIs saeculinuus Bel Jod e ad. ἐν mead sme ipsam probatιν ex sancta P ad na , Dassa MI intra Benienda praecia vis r Adeoque nulla Evod ο, ae sancto salo .n. . ibi ansa aut spes sese eonsolandi. Tertio deni
que, puer iste in Palatio Evodii obierat, ae v Σμ 31. CAnctus Paulinus se set ibit ad Alipium. Eo otiὰ post mortem apparendo , patrem terruerato in pomus at supra postium agas, ohe, posuis atque assuerat, ideoque hujus consolatio locum Domini regens soli citis vir Is sor exetibus , tam a Latium ab hae infestatione immunem requirebat. bd eatione saetati er repassa crinis es sauti nI, ,0Hune loeum immunem dieci suisse monasterium desertam ιιιι ipsese in , sererius a muti , , mora vis Eremitarum. Iste quippe Presbyter nee non Epiti paucis . Laudat Alipium, quod quantum viso opus Theasus imitabant ut ipsum Augusti- Episcopus in populorum turba vivat, vivat ta. num , eui reeens Presbytero eum ministerium men Eremitte/, quas adhue in Aeserto. Velum0.ethi imposuisset Valerius, statim seeessat se tan- quod istud aenigma ρ Sol τἰ debet ex histe subse. to oneri atque operi paraturus, atque ἡ secessuquentibus verbis. Braedictos sanctitriti tuae e. i. suo se ad Valerium seripsit . ad quod negotiam Ira ct aemulatores, in Domino fratres nores , tam Lmiti partium tempus vel usque ad Pascha impere in EMGD quam ιη manis resti , Carrhoeine , Tis. νι molas μν farres a tua sueres ma o venerabiti solae, Nppara Regis, o teris paraebiti tui, DomI Charitare, o nane per has preces vola. Ipsam ergano embolice seνivates saturari Neamus . Habebat Charii lem lora, ut m Ierearis misi, o canc ergo Alipius duo monasteria : Aliud Eremitatum das ad hoc quod rogavi rempus, quanIum rogati, in agro. aliud eleticorum in Epistopali domo ; atque iriuves me Mallonitas tuis , ut non tina
de quamvis ipse Episcopus esset, non tamen se. ne is rimam m/um, Me insucta. Eees a Ciri eundum eleritatem indulgentiam, .sed seeunda nosti absentia m/a . Quo ergo Augustinus abje- Eremit leam austeritatem vivebat, eamque vitam rat/ An e tra Dioeeaesim Hipponensem 7 Nubvoeat Paulinus n desore qaad ιιιι Ipse fecim. Vi . lo modo . Etenim eirea haee ipsa tempora itatam quippe Clelieorum, etiam in domo Episto. reseripst sancto Aurelio , a quo e voearus eratrali Deundum regulam viventium, suisse satilo. Carthaginem . absentiam meam rantum Ionὸ Hi rem vita Eremitarum , patet ex ipso Augustino, ponenses Debem/ntre m seue formidaut , nequ/dieente hospitalitatem apud Eremitas esse metitam alia modo Fe m Ad volunt eradere . in σε tui .ae indecentem. apud elatims autem penitos ne. Meesserat ergo Augustinus ad statres suos incessariam ac praereptam . Vivebat ergo Episeopus solitudinem horti Valeriani, ibique in flentio Alipius, quomodo Episeopum Angustinum vi Hae 'Mete seipsum recolligens operi aeeingebat. Cip. 14. tradit Possidius . Domus Eeaesae curam, omisisti namque horti erant loea quietissima, veraesemque svibsam am ad virea holenti, bus alnisti δε-0Eremi monaehorum . Iegabat is eredebat. Nam se tutem, sun am Sanctus seia Silvianus Eeelesae Massiliens sannulam in monti babens. Etenim erat Aetis Ilis νο- Episeopus de Anieani exeigii eatissis agens se
46쪽
timetior , Douetia , atque exere aliones excepit r
minam Octinnis , m detestandis ridentium Mius, quo ρ υνeis, euebatuν . ναὸ ans quis ea infestis rerum feri viarier, non aliquem εο ιmm Iud e νι , sed novum inauduumque mos rum olei atque exteνα nari a vraret r. Illi ex sanctis Eremis, venerandisque secretis prodeuntes monaehi erant
omnino sat res nostri Augustinenses . Patet id ex ipso Augustino, qui istos Carthaginensum perditissimos mores dudum ante sanctum salvianum lamentatus est , se dieens ad populum.
Frarres, rogemus Deum με benevolentia i Mum , quia boatim illud tant. Bene nobis volunt. Haee
verba, Bene Bobis Padanι. aliaque id genus subsequentia palam indicant istos Dei seruos sui si
Augustinianos. Rigebantur tamquam nova at
que inaudita monstra : Quia Antea hue usque' non videtat monae hos , sed hisce diebus ipso eo induxerat Sanctus Augustinus.
R hine patet, quantum de hisee monaste.
tiis , eorumque disserent; is eri et Gabriel
Dans aestius quam secundum, non quod primum esset
rum , sed quis primum real Deluti semina, am odomus quaedam satis ortim , secundam vera Sacer. Eorum , ω Hasee suas devias cogitationes proci bat Pennotius primo ex sancto Possidio, qui ex primo Hipponens Augustini monasterio plures
promotos dieit ad Episeopatum. aliumque cim, nem in seriorem eletieatum. Deinde ex ipso Au.
gustino ag Papam Caelestinum selibente de itis,lieissimo isto primo Eeelesidi Fussalensis Episeopo
Ep. 26 I. Antonio r Di est eum a parvula aetate seeum fuisse in monasterio enutritum , soloque Lectoris gradu notum. Istud Antonii monasterium p u. tat Pennottus fuisse primum monasterium . eo
quod in secundo nulli par ιuli nutrirentur, atque ex eo inseri primi monasterii scatres passim fuisse Lectores, aliosve elerieos minores, eandidatos
Verum Pennot te multiformiter erras. Primo, ctis. Lupi Dp . Tam. XII.
dum die is primum agri Hipponensis monas erit insuisse quasi seminatium ae novitiatum Deiandi monasterii, atque in ipso vixisse elericos min
tes eandidatos graduum altiorum. Etenim primum monasterium sne ullo Ordine ass seeundum
ab Λugustino institutum est , qui tum de seeundo non plus quam de apiee Episcopali cogitabat,
ideoque esse nequiit Geundi novitiatus ac tyroeinium , novitiatus quippe est quid relativum.
Primum , inquam , monasterium erat domus
planctus atque altissimi silentii, Io qua Aeg8bant
plures satres irregulares omnis Ecclesiasti eae ordinationis inhabiles 1 Quomodo ergo esse potuit palaestra se tyrocinium elericorum minorum spe rantium majora Selmus quidem ex illo pluies ad eletieatum assumptos r Uethm eontra spemae propositum suum, eontraque sui instituti seo. pum, ut iam eitata vincula & eareetes abundEleuiseantur . Assumi eos seeit Meleta Asrieandi inopia, ae erga fratres istos propens stima voluntas sancti Aurelii Episcopi Carthaginens s. O nes namque istos stat res suisse, non minores et
lieos , sed mere latis , palam sit ex libris Rett elationum: Ibi quippe Pater Augustinus, ut eos a fideli populo distinguat, populum istum vocat non simplieitet lateos, sed Iolao propositi inferis-ris. Quod ipsum patebit elatius, ubi mox etiam monasteriolum illorum Praesectos suisse mei ε lai.
Seeundo itaque erras, dum die is primi monasterii Praepositum, quem quiAem eum Presbyte ro videris consuadere, passim insgnitum fuisse aliquo ordine maiori. Fateor primum ptimi Hipponens s monasterii Plaepositum ipsum Patrem Augustinum fuisse presbyterum, itemque id factum in quibusdam id genus monasteriis aliis et t. ea tempora sancti Fulgentii ; vel sim quoaἡ Λugu. stinus vixit, eonstanter dieci omnes istiusmodi domuum Praesectos haesta in mero lateatu. Ρωtet id ex sancti Augustini Regula o Praepola ramis
Palam reci dicit alium fuisse Presbyterum, alium Pt positum, & quidem ea ampliativa partieula . Mutior magis, satis insinuat Piaepositum non suisse Plesbyterum, sed hominem gradus longe inferioris . Patet idipsum ex libris Augusti ei de otigine animae adversus Vincentium Victorem ibi namque Renatum monasterio Caesariens praesectum voeat lai eum . Et ex Epistola Valentini Ep. 1 smonasterio Adrumet; no Praefecti a/ Augustinum. Dicit enim eo inponendis tumultuantibus istis sta tribus , quoniam valentino Praeposto aequiestetenolebant , majoris Auctoritatis gratia ad ψora. tum esse Presbyterum Sabinum , ae etiam Episeopum Evodium. Et ex isto Episeopalis eonei. lii ea none , quem Augustinus reeitat In Episola ad Presbyterum Quintianum . De aliquo monaste- πνιο qui recesseνιnt HI 'odem fa/jia , nsa Dis. M,5, p, 35'ehναι aut Praepositi monaso oram . Praepositi ergolisti erant mete Iaieir si namque Presbyteri suissent , si meiebat dicere, Non fiant alibi eleνkι, neque opus erat additamento istius Alsiuoctioni, .
Fratres itaque Augustini gradatim subitetebanturitibus: Lateo Pimposito. Presbytero, ae Epi-
47쪽
Tettio errat Pennoitus, dum in Episeopa Iibus Clerieorum monassetiis nullos parvulae aetatis adolestentes putat suisse en utilios . Etenimis Episeopa i Hipponensi monasterici praeter
Ior, austis ab Augustino vel eletieatum .eIdi.
missoriales formatas quasi suo Jure postulare . Edueatus ibi fuit di nepos Augustini patricius, de filio autem presisteti Ianuarii nolim quidpiam a mimare: Edue a ius potius apparet in hor. Es a13. io apud Eremitas . In Episeopali monasterio Uzalens edueatus su It puer isse sancti Evodii no- rarius , Armeni Meloni iani Piesbyteri filius , euius Abtilis se satelut Evodius fuisse delecta. tum . In aliquo Episcopali monassetio edueatus quoque suit adolestens ille Timotheus, de quo seribit Augustinus ad presbyterum Quintianum ae sanctum Severum Episcopum Milesitanum, de absque dubio in aliis Epistopalibus domibus fuerunt ali; plures. Etenim miseranda Clerico. rum inopia iam pridem ante Augustini tempo.
a tum introduxerat morem, quo passim Asri
Episeopi solebant parvulos, etiam egentissimos, in suis domibus enutrite, iam adultos baptietare, baptizatosque Divinis lectionibus ae pede.tentim altioribus saeri Ministerii gradibus arplieare. Patet id ex ea famosa lite, quam in ηε, lenio Catili aginenti Coneilio pro id genus puero movit atque obtinuit Epigonius contra suum Coepiseopum Iulianum . Proinde eo ne ludo didi eo in Episeopalibus domibus omnes suisse vel eleticos vel eleri eatus candidatos, in hortisau. iem omnes fuisse lateos , de quidem quosdam
Latini sermonis, qui tamen tunc per omnem ADIeam , utpote Romanam provinciam , obvius ac populatis erat , unaque eum lacte dilingua Puniea a nutricibus hauriebatur, admo.
dum impetitos, in quorum gratiam seripsi Au. sustinus libellum de Agone Christiano. Uolo
HUne librum esse Germanum Augustini
. sareum , hue usque negavit nemo , ne que ad tantam impudentiam quis proseere potest, eum libri istius diserte Augustinus me mi. netit in libris suarum Retractationum. Hi e por. ro solus liber, eiusque solus titulus , De opere
manaclosum, sussi eienter attestatur ei, pro qua hie laboramus, asseritoni . Ea vox Manacharum litem adeo patenter ditimit, ut in hymno, Nitur Patre Autust M. Cleriet ea de ea usta canant,ri de utia Cur restim, Eremtiae autem , Tu de ra monacho,tim onctam sιν tis regulam : Creden. tes ex voee ista omnem dependere victoriam . An recte e tedant, muli sim ambigo. Etenim &monae his & eleti eis Augustinus regulam set ipsi,
i geoque uterque eantus verus est ae retinendus . Interim titulus iste, De αμνι monachorum , pa.
Iam testatur monachos in hortis atque eremia
suisse ab Augusti eo in Ast ea ἔnsiautos. ageδut profunda commiseratione dignus sit Gibi ieis Pennottus , qui eonira fluvii suxum navigans
omnem omnino remum arripit, quorum tamen
nullo adverssis veritatem potest se promovere aut sustinete. Dieit primo, nomen manucla umillie sumi non speeisee, prout eontra Clelieum Lib. L e. dis inguit, sed generalissina E, prout iam cleri- 33. n. 6.l eum quam proprie dictum monachum compte. hendit, adeoque ex illo nihil eonsei pro Et mitis. Secundo dieit, quanium, is nomen istud in libri illius titulo aeeipiatur speeifice. m naise hos tamen istos non ab Augustino nostro, sed Cap 36 ab Aurelio Carthaginensi Episeopo fuisse insti. n. a. tutos: Sie enim testatur Augustinus in suis Re. tractationibus, proindeque nee exinde sequitur
monae hos illos suisse Augustinianos . Tettio tandem dieit, lieet monaehi isti ab Λugustino Can 38.
suissent instituti, non exinde eoneludi Augustἱ- α L. num fuisse monachum, plures enim sanctos aenunquam monaehos Epistopos nos imus suissemonaehorum institutotes . Ita nutat atque iaomne latus et audieat a veto devius Pennotius .
ipsoque suo e laudieante pede palam fatetur dis-fieilius posse Augustino monactos, quam Hereuli elavam extorqueri . Respondeo itaque & dies adverssis Pennot. tum, vocem monautis tam in libri istius titulo, quam in toto ipso libro ea pi speeisce pro monacho propri/ dicto. Capitur enim pro isto mona-eho, eui sanctus Aurelius nimium Deile manus imponebat , di de quo ekinde sanctus Augustiis nus a Sardoni eo Asotum illa timebat hoe adagium : suur malas eh.ν tila horis Is Maiacas est . Ep. 76.
Ita malus monactus sonus elotius es . Capitur
pro monae ho, de quo statuit ea non Episcopalis memoratus ab Augus ino in Epistola ad Presbyterum Quintianum : Deas γε monasteria qui νeces Ep. as. ρνισι veI pra Miserina, n/n fiam Ada Heriei aut Praeposiι -η, stὸν Ioram. Capitur pro monacho, quem Donatissae hue u te in Astiea non vid rant , ideoque eorum introdtictorem Augustinum ealumniabantur tamquam somniatorem novorum monstrorum aut Damon totum. Capitur
pro monacho , quem in AEgypto , Mesopotainia, aliisque Eremi gesertis frequentissimum es.
Africam pialtitore. Capitur itaque ab Augustino voeabulum istud pro moriaehis speetali habitu distinctis , per alias terras frequentissimis, ae iam per Asrieam non in eundἡ pullulantibus, quos palam est suisse lateor, neque ex vi suae proses sonis suisse eletieatui dopulatos . Hi ne Augusti nus & seipsum usque ad Pie, byteratum . dc Re
natum monae hum Caesariensem disette laiccis
vocat; item de valentino , Sebastiano. aliisque
48쪽
monasset Iorum Presectis, nee non eorum tum objectis statribus palam tamquam de laicis agit, ideoque vocem Monaesias rapit propriἡ , ptout contra Getieum distinguit. Hine monachos vo. eat passim Dei servos eri rem sanctum D tν dum 1amelota teneri vadentes; uulgarem autem populum vorat non simplieitet lateos, sed Iricas inferiis spremini. Hi ne denique dieit se agere de farribus, qvi nequa Manes sae sunt, neque misi ι vitaνιs , m a d spensatores ne meaiorem. Hoe est, de
mea lalaia, hi namque sunt, quos Apostolum imitatus Augustinus vetat ibi de metis fidelium collectis aut Oblationibus vivere, sed jubet in si.
ratio laborantes panem suum manducare. Ne que refert, quod ita legamus in quarto Coneilici thaginens . Clerios quantamiti Derba Dei nudius inriscia victam quaeνar. Claritas MI Uctam 9 vestimorum ariseialo vel Qν euis a , absque osse ι stis dum axat detrimenta quaerat. Omnes eti-
νισι qui ad operandum vatiae suar, o aristiada oti reas diseant. Cardinalis Baronius putat ibi ele. ricum sumi pro monacho; Gabriel autem Pen- noetus ex decretis istis probat omnes Augustini monaehos suisse eteriem. Neuter vere ae iane. Agunt quippe deereta ista de elerieἰs minoribus, quos quia nunquam plen/ aluit Eeelesia, sem. per voluit , ut sibi reliqua neeessalia de ma.
nuum suarum opere supplerent. Fateor uero vocem monachus quandoque , at raro , sumi ge meraliter , ut comprehengat etiam monaehum professos eletaeos , seu monaehos In elerieum promotos. Ita, inquam , m etno tempore capitur stequenter, antiquitus autem se ea pie M.tur ratius; dieoque ita nunquam eaptam fuisse ab Augustino. Hi ne in Epistola ad sanctum Λurelium , liret in Episeopatu non minus quam Aliptus , de quo id sanctus Paulinus testatur,
monaehum vivetet, seribit se esse eletieum, non monaehum. Hine Epistopales, in quibus com monem monastieamque vitam agebant eletiei, domos voeat non simpliciter monasteria, quom o passim vocat domos Eremitatum . sed eum addho monasteria eleticorum . Et plura sunt eiusnodi loea , ex quibus constat Augustinum nee non alios et eoaevos Patres ae ea nones pervorem monacris absolute postam intelligere moenaehum smpliem eletieatui ne um ad seti. pium. Eiusque I utionis ratio est elata. Quia nempe eo tempore monaehi per elericalis gradus adscensum desinebant esse monaehi, muta tantque vitae statum, adeo ut de habitum, Om. nemque alium monachismἱ eharactetem depone. xeni r Quomodo nune quidam seri docent per
adstensum api eis Episcopalis . Erat , inquam , in multis, presertim orientalibus , Eeelesiis monaehatus gradus ad eletieatus adstensum prae vius atque neeessarius: Adeo ut qui ex Infimi pro . positi lateo assi etetur ἱn Episeopum , primo in monaehum tonderi deberet , atque de is a tonsura post aliquot dies levari in elerieum , atque ita vagatim in eathedram Episeopalem Hae itaque de eausa antiqui Canones ae Patres per monaehum absolute positum passim intelli. gunt monae hum simplicem eletieatui nondum ad seMptum. eo se ado, monachos istos suisse quidem Chri . Lupi opera rima XII.
in Carthaginensibus suburbanis ab Aurelio 1 . datos, non tamen ab ipso , sed ab Augusino institutos, aut certὸ in Λstieam introductos. D, eo , aut entὸ era. Quia Augustinus propriam tmonae hismi spretem revera non instituit , sed potius eam ipsam . quam in Galliae . Germa. nix, AEgypti, Mesopotamiae, aliarumque gemitum eremis atque agris florere a Potitiano auis
Alerat . atque ipse in Italia viderat, quamque illius amore totus sueeensus vitae Angelieae eoae quarat in libro de motibus Melata Catholieae, dumtaxat in Mileam introduxit atque per Omanes illius pro vineias , annitente in primis sancto Aurelio , propagavit Adeo ut monaehis suis videatur non dedisse disti actam habitus scitis mam , sed formam eam ipsam , quam passim gestabant monachi Itali , Galli . AEgyptii, Μesopotami .syti, aliique omnes. Hine nam. que de quibusdam AEgyptiis ae Mesopotamis per Astieam tune admodum pernieios8 serpentibus moti his dieit ad suos in hoe ipso opere r m . et botia tam inutias 11 revas sab Ab tu monuelaram tib que δίμνω r Ex isto , inquam , Augustini loco, nee non ex ejus ad Eedietam Epistola non θ
niihs stivo se potest eolligi, indigetias Asti
monaehos ab istis vagabun/is advenis quoad habitum aut nihil aut parum fuisse diversos. Om. nes quippe AEgypti , Italiae, Galliae . ae Λsti. eae Monaehi erant plantatio ae stirps unius sancti Antonii , quam Romae primus ostenderat sanctus Athanasus, per omnem autem Italiam traduxerat sanctus Eusebius : per omnem Galbliam sanctus . Martinus , per omnem Astieam sanctus Augustinus. Proinde sevi omnes suere eiusdem professionis ae instituti ; ita quoque ad. modum probabile est , omnes suisse Huciem ha bitus, cujus formam de colorem sumus mox deis serim ti. Et quidem Augustinensi Monae hi tui per omnem Asti eam tradueendo quam optimε tuis serviebat; immi Et sumeere poterat unus sanctus Aurelius Episeopus Carthaginensis, utpotὸ non solius suae Proeonsularis pro vineiae, sed omnino totius Asrieae Meh Episcopus de Primas, habens plenam potestatem atque immed alam sollieitu dinem omnium Λstieanarum Melesiarum . Diis eo itaque monaehotum istorum in Astiea institu. torem suisse sanctum Angustinum, sanctum au. tem Aurelium fuisse dumtaxat strenuum eorum promotorem . patet id ex hoe ipso libro, in quo Augustinus se seribit ad sanctum Avtelium. suis tam ita fiat, fine me poturum socte Hasre , C 18.
δει enim mihi Do uvis po te metuam fiduciam, eas ιpsos alioqui Bos e fratras nostros, quos uami quanta sob sum dilectiones νικν M. doaee in eis A M. Bea d sciplina formetuν . Eece , eis parturiendis atque formandis eos laborabat, non Λugustinus
Aurelio, sed Augustino Aurelius: Quia nempe
Augustinus eos instituerat, Aurelius autem Aum. taxat promovebat. Et hine qui eumque pet Asti. eam monaehi , in quaeumque D eeos aut Pio..ineia eonstituti, lieet suis Episeopis subjecti do. gerent , agnoscebant tamen Augustinum pro suo Praelato ae Superiori. Quo titules Nullo san/ alio, quam institutionis. Hi namque omnes monaehierant isti,quos Donatistae hue usque in Λstiea non viderant,de de quorum introductione tamquam de
49쪽
mohibitis per Apostolum novitatibus malevoleatque imperii Augustinum intimabant. Ne . que ipse eontrarium habet in libris Ret tacta. lLi . tionum . Habet enim se . Cam apud Carisa. apri. rimm mo sola esse caesisseat . Utique per 'ipsiam in Asti eam introducta , per sanctum autem Aurelium ibi plantata atque landata, ut satis patere puto ex hue usque dictis. Dieo tertio, sanctum Λugustinum hujusmo. di monae hum etiam suisse atque vixisse . idque usque ad adeptum Episeopatum . Liem nam. que eo tempore monaehi non per solum Episeopalis Apieis, sed per cujusque elericalis gla.dus adstensum, de habitum di statum mutarent, monaehique esse desinerent ι id tamen ad Ptes byteratum assumptus Augustinus noluit . sed etiam Presbyter, consentiente sancto Episeopo fieroe.4q. valerio , monachus permans t. Hine nam. g. di. que dieit in sermone populari. Ea M AD Loo.
aeger. Fateor, Pennot te, sateor a sancto va. ιetio quid novi de Augustino fuisse eognitum e Non tamen quod simplieitet monaehus esset, id namque tam ex habitu eius, quam ex omnis sui populi Ec eleti id pro M se Ientis ore norat; sed quod etiam ordinatus Presbyter nollet, mo
te ubique reeepto, monachum exuere, vellet
ueto etiam hie Hippone. ὰ qua jam migrare
adseriptio in elerum non sinebat . monachos Presbyter instituere , vivereque cum illis vitam iam inde laudibus Pontiani semper ardentis si dilectam. Etenim, Pennotte. legendum V non est. Ea quia Medis oebam, sed, Ee disma iam ess sa moramria. Sie namque Je. gunt cimoia Λntuerpi sis ae Parisiensis editionis Exemplatia eorrecta per Theologos nostros Lo. vanienses. Hane Augusini voluntatem, numniam eontra istius temporis morem erat, ignorabat Valerius, eaque cognita ea pit etiam eius institutum. invectumque ab ipso vivendi mo. dum distulere, atque eo distusto, dc probato probavli etiam istam illius voluntatem . inditque Melam illam. in qua naue es monasolum . Notan. da sunt namque verba ista r Caealto in itiarao v Larisa mea. Instituto, id est . inducto per me In Astieam monast leo vi .endi modo ; Ec voluntate mea, ea nempe . qua etiam presbyter uo.
Iebam monaehus persistere, Hipponeque eris.
re monasterium. Planum Itaque est Angust. num fuisse monachum . peribansiti ne usque ad Episto tum: Risie, inquam, ae permana sis e monae hum eueullatum . Hoc planὰ eon vi eunt haee eius verba in eodem isto sermone . Naviaritia aliquia, navi veni ad laxe Eeel am, a mistis Iarimentis . quilas illa Iempore Pol do. Albim itaque isto , aliter hoe tempore vest Iebatur . Hoe namque tempore Episeopum, isto autem lai eum monachum vestiebatur, de qua mutati ne dicturi sumus infra suo loco.
A Ugustinus ante presbyteratum adhue m
naehus ae Eremita, nec non omnes semispei foeti ejus gestarunt habitum honestum, ne que nitore neque squallore notabilem . Testem .ddueo Possidium histe verbis. V sis di e dum ci
vitiis ι ι plerumqtie ve jactare se Iasolenteν ominest Iurat, HI Misicere, ea ureoque Ma qaa Iesa CAἰ-Iι, sed is suasam, udem quaerentes . At Natust ινι m/diam tenebor, neque is deauram . nequa is oram detha..i . Eaque suit assidua sancti Augustini Doctrina , patentissime autem in libris de sermone Domini in monte, ubi se habet. I. Lib. I.
dis, est suisse ex illis impiis , qui die t. dc non
Attamen morauleus Rugustini habitus erat a vulgati tam e leti quam populi habitu distinctus Egist.
loeum dico de monactis , quod ad priorem de
50쪽
de sommo Halibus recte di eunt Seholiast. Lo.
selli a stilus Religiosus est purior Domini ei gregis portio , thesaurua paternae sanctitati ac Λpostolicae . quae apud primos Christianos vi.
-ρ - uit, disciplina, quoniam apud Omnes petaurare non potuit , saltem inter paucos conser. vandae diuinites destinatus ae praeparatus . in ter catenis porto prima Christianitatis leges erat
specialis ae disinctus habitus, indignum enim iudieab ι, ut in eo niseratum Deo corpus a iei itit, noulo , Irao , Daisa aeram vestu πιών. Quia inter Christum de Belial nulla eommunio Tertuli, etiam quoad vestem solebant 1 gentilibus I. de diserepare. Communis vero tum gentilium ve
Pall. c. erat toga. Hiae enim Tertullianus: E/υνη- δε-s er omati gladiatorem una Λ a togata prinlaucisur. Quia nempe ea erat generalissima vestis
Cap. 6. Romitia.Proiade Chrisiani assumpsere pas lium , vestem humilem ae Philosophicam, eon. gruam humili philosophiae Christianorum. Hi ne
P Bον jam ιι M.tissi a dignata es, ea qua rari es num vel ν ωρ si . Vorat habitum erroris renunciatorem. Quia nempe eum renuneia tionibus in baptismo fieri consuetis assume. hatur . Hine enata haee paganorum in Chtisti. anos dicteria . tivost. O tris a es. De roga ad pati vim. Id est, ab equo ad a viis. Ea ita qui.
dem fuit . quousque terens Domini sanguis Iasdelium eordibus bulliebat. At postquam plenitudo gentium intrauit , neque solum stellae eaesi, seg etiam Atenae maris Christianum n men assumpserunt potius quam mores . serme ille desesbuit; omne primae Christianitatis auis tum degenerare capit in storiam , pulumque vinum miseeti aqua . Λttamen reliquit nobis Dominus semen : Suseitavit religiosas congre. gationes , in quibus Apostolica . germaneque Chiistiana ptimorum fidelium vita , tamquam in firmissimo ae sempiterno riseo . integre eam soditetur . Hie etiam eustoditur distinctus in specialis amictus , utpote non minima portici primaevae pIetatis . Hane ergo tam bonis an choris subnixam. ae per omnes sub ea Io E elesias ustatam consuetudinem noluit Augusti. nus ab Astim exulate.
V Ideamus nune; quem & qualem vestem sitis fratribus praeseripserit. Prim3 it que Augustinus incessit caligatus ae oleratus. Testatur id ipse . dum suo populo hune s. Lueae .
sas. aerea Dacta est . Ivid Iam aena sancta .
ambesantium, ea quod Dominus d xeris ad Nosea vel ad IUM, Fiana e ira menIum da peduus auis. Ea quod Pro era Esaias nud a peduas Iasa f. erit amixtire. Inis erga ι- s es, quia xea μ pire corporis afflictionem e ambulari, sed quia ι samonia Dis ea Masre in retarunt. Bene notanda est haee elausula . Propter corporis quippe as. lictionem ita ambulare, amiquissimum atque
sanctissimum est . Neque solum a monachis, sed etiam a quibuslibet olim Christianis ustatum. Pro monaehis test ἱs est S Hieronymus, direns adversus Iorinianum monaehum Apostatam a